Zakelijk schrijven

♫ Je luistert naar de Krieton podcast. De podcast die accountants, auditors en andere finisieel professionals helpen per staatsjes te verbeteren. ♫ Welkom en je luistert alweer naar de tiende aflevering van de Krieton podcast. In deze aflevering gaan we het over zakelijk schrijven en het grote belang in het werk van accountants, auditors en andere finisieel professionals. We gaan het niet hebben over woordkeuzes, sindsselbao, spelleng of interpunctie. Als je dus in je laatste dicte en kom maar hebt gemist is dat helemaal geen punt. We gaan het hebben over effectief en over duigens schrijven. Mijn naam is Remkel van de Acker, adviseur en drenende bij Krieton. En mijn gast van vandaag is mijn collega Peter van Loeverseijn. In onze eerste podcast hebben we elkaar begint 2021 ook oogensproken over het toe nieuwe paperfolio. In deze aflevering gaat Peter zijn kennis en ervaring over zakelijk schrijven delen. Hij heeft er ook een boek over geschreven. Wat is nou eigenlijk het probleem? Een prachtige titel waarin in dat boek twee beproefte modellen zijn opgenomen om tot een succes vollen, advies aan pak te komen. Welkom Peter. Ja, dank je Remkel. Ja en ook wel bijzonder dat we in een podcast waarin het gaat overpraten, toch over schrijven gaan hebben. Dus waar begint schrijven volgende jouw? Schrijven begint bij Denken Injoft, vooral een heel duidelijk beelperberend te krijgen over wat je nou eigenlijk wilt, wat je nou eigenlijk wilt zeggen. Waarom je dat wilt zeggen? Bij wie je iets binnen wilt laten komen en op welke manier kats verhaal dat je eigenlijk wilt vertellen en dan uit moet gaan zien. En dat gaat ons wel over de juiste inhoud, welke elementen moet er tijdelijk roog gaan spelen, gelet op wat je het eigenlijk wilt bereiken. Welke volgorde zou je dan daarbij willen honteeren? Wat zou nog logisch zijn voor je lezen? Waar heeft hij nou behoeft aan? En dat eigenlijk natuurlijk, je bent begint, heeft iets over boorden en zinnen. En ja, het eigenlijk moet het wel zo daarmig geschreven zijn dat het op makkelijk leesbaar is. Dat is het makkelijk tot je kan nemen. Maar dat is dus eigenlijk allemaal denken en hebben we eigenlijk nog geen letter geschreven. De schrijven kan je altijd bijna denken. Soms zeggen we wel eens van, kijk eigenlijk zou je 75 procent van de beschiekbare tijd die je hebt om iets te schrijven of dat nou een memo is, een e-mail, een reportage, een management letter, een auditrapport eigenlijk 75 procent zou je moeten besteden aan nadenken en 25 procent aan een schrijven. Oké, dan z'n beetje het idee. Jeet, dan blijft er wij een schrijven tijd over, zou ik zeggen, of dan andere tijdverdeling of gaan we moeten we meer tijd besteden aan schrijven en denken. Nou, kijk, ik kom heel veel mensen tegen, heel veel professionals en die zeggen ja, dan hebben we iets gedaan, we hebben een controle uitgevoerd, we hebben een onderzoek gedaan, we hebben een audit gedaan, we hebben, nee, word hebben. En dan zijn we dan eigenlijk al eigenlijk een beetje te lang mee bezig geweest. En als we dan kijken hoeveel tijd we nog over hebben voor het maken van iets van bijvoorbeeld een report, dan zeggen ze ja, dat hebben we eigenlijk al te weinig tijd voor. Ja, en dan zijn we reek van, oké, maar dan weet je ook, dat als de tijd nu beperkt is, dat was ga ik ook de kwaliteit, ook beperkt zal zijn. Dus dat is een risico dat je neemt, dat is iets dat je moet accepteren. Dus als je zegt ja, maar we moeten perfecte reporten uitbrengen, die moeten echt gewoon top zijn, ja dan kun je dus niet volstaan net schrijven als een restpost bij het hemschermen in het totale project dat je hebt doorlopen. Ja, dat gaat niet. Dat voelde een beetje als een kappereetje, zeg maar een heel verhaal bedenkt en dan ook voorbereid en dat je hem eigenlijk heel belappet gaat met performaar. Eigenlijk wel. Op podium. Eigenlijk wel. Ja. Als je dan niet goed hebt naag dat hoe dat dan uiteindelijk er uit moet gaan zien of uitgesproken moet worden, op welke manier, met hoeveel tekst, in welke tempo, die kappereetje heeft dan het eigenlijk geen succes. Nee. Blijven we ook wel schrijven of gaan we zien, we hebben ook nog een soort verschuifing, richting misschien meer spraakberichten, meer video's. Hoe zie je dat? Nou het grappig is dat eigenlijk voor dat social media in opkomst kwam. We eigenlijk misschien helemaal niet zo heel veel schreven dan alleen maar de klassieke dingen. En eigenlijk zie je dat in social media eigenlijk heel veel wat geschreven. Dus wij gaan allemaal tekstueel. Ja. Het enige wat je het wil ziet is dat de manier van oud wel heel erg verondet mensen kiezen ervoor om tekst heel erg in te gaan diken, heel erg met afkoortingen te gaan werken, halve zinnen. En dat lijkt natuurlijk wel wat meer op spraak. We bekend verschijnt zo van spreken, ten opzichte van schrijven, is dat je in spreken niet altijd je zinnen overmaakt. En je wordt heel veel hove zinnen. Ik begin een zin en op geeft me het ga ik toch op een andere manier verder. Dat doe je heel veel in in spreken, maar dat doe je niet in schrijven. Maar wat je ziet in bijvoorbeeld, nou ja, meer wat social media-achtige communicatie zie, dat top je uitstand ook daarin gebeurt. En dat is een proces. Ik heb vorig jaar een traject gedaan voor een klant die vroeg van ja wij hebben heel veel jonge professionals in diens die hele gewend zijn om mij er echt jetachtig te communiceren, ook met ons interne klanten. Ja en dat vonden ze dan toch niet altijd, wat onze de lijning geven en vonden toch niet altijd even handig omdat op die manier te doen. Het werd toch niet altijd gewadiert aan de andere kant bij de aan de klantkant. Dus je ziet dus dat daar toch een soort discussie gaat ontstaan en ook wel een soort transitie ontstaan van ja van hoe we blijven wij nu communiceren. Dus ik denk dat schrijven op zich wel nog steeds heel belangrijk is. Dus het geschreven woord als een manier om het je duidelijk te maken, maar de manier waarop dat er uit gaat zien. Ja, dat gaat wel veranderen. En wat je ook ook in de raportage ziet bij heel veel professionals, is dat er verhouding tussen teksten, beeld natuurlijk heel erg aan het veranderen is. Ja, we zijn natuurlijk steeds meer gewend om ook wat meer infographics te interzetten, visualisaties, kategisten nog een interessante discussie over met een groep die artikel te schrijft, ook voor hun eigen website, over alle lijfakken ouderlijk onderwerpen. Ja, dat ook vraagt. Ja, kun je iets van deze informatie visualiseren. Ja, waarom? Ja, omdat je daarmee de boodschap makkelijker overbrengt dan manier het allemaal in tekst er zo uitschrijven. Ja, ook dat. En ik denk ook, als je het meer visual gaat maken, dan geldt nog steeds ook niet misschien jouw regel, 75 procent denken. Ja. En dan pas maken, op neen, al is het een mind, mevrouw, is het een infokreffing, al is het een tabel. Dat is zo voor denk ik. Precies, dat is ook vaker soort misvoting, dat mensen denken, oh, maar dan is mijn communicatiewerk veel makkelijke. Ja, dat is niet zo. Je moet het eigenlijk dus alle stappen doorlopen, tot dat je dus te keuzel maakt, oké, en welke uitingsform ga je je nou aan geven, wordt dat tekstueel, of wat dat meer in de beeld, of wat dat en potkaz, of het audio, of wat dat een video of naar hoed en ook. Ja, maar al die stappen ervoor, die moet je allemaal doorlopen. En dat vindt de professioens die ook gewend zijn om factuur het stuur naar klanten, die vinden dat best wel lastig. Want die zeggen ja, maar dat komt met een half a 4 jaar in bewijzen spreken of met 1 modelletje. En dan stuur ik ook die factuur erbij van zo'n euro en dan denk ik de klant van hoe zo. Ik moet hiervoor betalen, voor dit. Tot. En ik zeg er al, ja, maar het fijde, jij, de kunstverstaat om alles te vervatten in één super snelle duidelijke boodschap, dat is natuurlijk superknap. Ja. Dan ben je dus heel goed in communicatie en die klant zouden het eigenlijk moeten wel de remplaats van er natuurlijk weer jouw pakket van 40 paginaus krijgt met een weetig wat allemaal voor de tijd waar die echt helemaal niet op zitten wachten. En denk je, ze zegt die ook van ja, wat moet ik hiermee? Dus dan kun je wel zeggen ja, maar dan heb je meer volume voor je geld, maar daarmee heb je de klant niet echt beter bedient. Nee, heel, het voelt er een beetje als mensen dan zeg jij, ik moet een presentatie, want ik moet er rapporteren. Het eerste wat ik met doe is, op, naar Microsoft, PowerPoint, Alpstaten en met de lege Siete, het was natuurlijk allemaal techniek en toeling. Als je het net over dat de rapporteer of presenteren ziet, zit er nog nog een verschil tussen een dossier, aan tekening en e-mail, management letter en adviesraport. Nou, weet je, als het gaat om tuurlijk over een oude, waar gaat het vaak over, natuurlijk zitten er een verschil in. Ja. Ook de structuren zien er iets anders uit. Klopt. Bijvoorbeeld, jatent in het begin ook even over dat boek wat er eigenlijk hebt probleem, dat het prowaarmodel wat daar in zit. Nou, dat zit bijvoorbeeld, kom je dat vaak in management lettersteren, dat dat met bevinding worden vastgelegd. Maar dat kom je dan misschien niet of wat minder vaak tegen in een e-mail. Maar er zijn ook dingen die natuurlijk over koeplund zijn. Als dat gaat over het goede denkwerk, een überhaupt een logische structuur maken, duidelijk iets kunnen verwoorden, dat geldt natuurlijk voor al die teksoorden. Dus in dat opzicht zou iedereen eigenlijk in al die gevallen eigenlijk op dezelfde manier moeten opereren. Het enige is dat, je ziet vaak dat het hoe vaak anders is. Je ziet natuurlijk meestal, is het wat meer, het informeren van je klanten, maar ook wel vaak over het aanzetten tot actie. Dat is op het moment dat. Ik heb een mooi voorbeeld als je z'n e-mail hebt. Dat mensen vooral er aan het vragen hebben voor een klant. Vaak om informatie op te vragen. En dan kun je zeggen, ja, ik informeer mijn klant over deze vragen. Maar ik zeg het al, maar dat is niet je belangrijkste boodschap of belangrijkste doen is dat je die klant aanzet om die vragen te gaan beantwoorden. En het liefst ook nog voor een bepaalde datum. Dat is eigenlijk het allereverlangrijkste, niet zozeerde vragen zelf. Dus daar zie je ook dat daar best nog wel wat verschilling kan zitten. Ja, en lesen ze. We hebben natuurlijk. Ik vind het al een beetje zo ondergeschroven iets. Dat mensen ook te vaak niet goed nadenken over. Maar voor wie schrijf ik niet? Dus wie is dat nou? Stel je je stuurt iets naar je klant. Wat weet die klant eigenlijk? Hoe zit die klant in de wedstrijd? Weet je, gaat het allemaal lekker of we of je keer gedoe gehad met die klant? En dan kom ik vrolijk aan met mijn bericht. En ik hou totaal niet rekening mee dat dat misschien wel wat irritaties, misschien wat frustratie bij de klant. Ja, dan moet je iets mee. Ja, dan is het. Ik ken ook zo'n voelbeelte en het vleden dat je dan stukken met de klant te vragen. Je hebt een heel mooie leesje gemaakt. Wat duikantjes met stukken. En de klant stuurte van je dertig stukken die je vraagt, dit is de twee op. Je denkt, ik heb toch een prachtige meel gemaakt duidelijk alles geformuleerd. Ja. En dan nog, krijg je niet wat je wil uit je PBC. Ja. Ja. Je noemde ook al de naat het doel, de publiek. Is dat iets wat je ook in dat denkproces dan meer strategisch tactisch nadenken of dat doen? Hoe kun je de luisteren daarbij helpen? Nou, wat eigenlijk belangrijk is, is natuurlijk, hè. Er is een begin waar je zin van, oké, er is een reden om iets te gaan schrijven. Nou, die heb je op zich duidelijk, dan moet je wel even over nadenken. En eigenlijk zeggen we dan, ja, je probeerde eigenlijk een soort vraag te beontwoorden. Laat me zeggen dat je ook heel de rep voor wie je dat schrijft. En dat je opgeeft met ook wel, weet, wat nou heller, wat nou een beetje de. Ja, de belangrijkste boodschap, de kernboodschap van je vanaal is. Wat dan hondig is, is om eigenlijk eerst na te gaan denken over, oké, welke elementen moet er nou een rol gaan spelen in mijn communicatie, in mijn schrijze communicatie. En wat we dan altijd zeggen, van 'Probeer die nou ze hebben op rijtje te zitten'. En ik gebruik altijd het voorbeeld van het boodschap-leisje. Waarom maak je een boodschap-leisje, omdat je heel de reden wilt hebben over wat belangrijk is. En dat betekens wel, je wilt niets vergeten, maar je wilt ook niet te veel op nemen. En vaak zie je ook nog dat je er een bepaalde volgorde naan brengt. Dus wat er eigenlijk zegg, zet is nou dat ze even op rijtje voor jezelf. Soms is het heel invoudig, soms moet je het iets langer over nadenken. Het vooral is dat je dan dus weet, oké, dus hier moet ik het over gaan hebben. Ja, dat geef je al veel meer inzichten, of veel meer gevoel dan wanneer je maar gaat schrijven. Kijk, je kunt best wel gewoon schrijven. Maar en onderdelen is nog een beetje nadenken over waarover je het wilt hebben. Maar vaak leidt dat het tot gaos en je weet ook niet zo goed wanneer je nou eigenlijk klaar bent. Het kan best een heel lang proces voor. Dus jij denkt, ik heb een uur, dan zeg ik als tijd beperd is, kun je weten meer grip houden op je proces. Nou, en wat je vervolgens dan doet, is dat lijnje uitwerken na altijd concept. Concept schrijven. Wij zeggen altijd van, probeer nooit de perfecte text in één keer op het scherm te krijgen. Nou, dat is eigenlijk om mogelijk dat werkt gewoon niet. En je probeer eerst een draft schrijven op inhoud content. Dus vertel gewoon wat je te vertellen hebt. Ja. En twee voordelen, één, je proces hebt je chantern. En twee is, als je kijkt hoe mensen dan schrijven, dan schrijven we algemeen in makkelijke taal. Dan dan is hij hele gaan nadenken over hoe het dan geschreven moet worden. Ja, daar ben ik met de vroeg, met de forumbezen. Maar ik zou het niet zeggen. Ja, het gaat over inhoud in vorm. Dus de concept is heel erg een tekst op inhoud. En daarna moet je die tekst nog even controleren. Checken. Kijk, welke dingetjes nog even aangepast moeten worden. Iets wat je vergeet, ik kan ook een punt of een coma zijn, maar net een woordje. Dus die tweede fase hoort er wel bij. Maar wat je ziet, is dat je eigenlijk in die tweede fase vaak minder hoeft te herstellen. Omdat je eigenlijk in de eerste fase al een hele bruikbare tekst hebt, misschien. Dus we zeggen dat we van schrijven als een soliditeerd, zoals de zinnen in je hoofd opkomen. Ja, dan zie ik in heel veel rapportaansjes zie je de bekende zinnen die beginnen met betrekking tot het feit dat. Ja, nou weet je al, ja, het wordt geen makkelijker zin. Maar, maak je. Dus en dan denk je, waar komt de zin af van daar? Want niemand denkt in dat soort zinnen. Maar als jij nu tegen mij zegt, jij zegt niet. Met betrekking tot jouw opmerking, ze juist jouw opgemaakt, beter in het kader van deze podcastkam. Maar je wordt daar aangegeven dat, ja, ik denk, Remkoje, bent gek. Ja, dat is dat zeker niet toch niet? Ja, ja. Hé, jij zegt wel Peter, ik heb nog een vraag over die opmerking, jij bent mij naakt. Ja, dat snap ik. Nou, schrijf dan ook zo, zoals je dat formuliert. Ja, mooi. Dat verschil dat proberen we eruit eigenlijk bij mensen in te krijgen. Dat ze makkelijker kunnen schrijven. En wat ik wel leuk vind om te ervaren, is dat je had ik op voor het gisteren in een groep. Het waren vischalisten. Ja, en wat ik nou leuk vond, daar zaten heel veel mensen bij. Dat had heel veel gevoel voor haar. En je al misschien neken al vischalisten die veranderen in alle complexe constructies. Dat ik ook wet een regelgeving zou's gevonden leren. Maar het leuke was dat het een groep was, die heel veel gevoel dat van, ja, maar het is al moet je dat niet schrijven. Nee, inderdaad. Een brandenvischalisten onderling, maar zo schrijf je niet, dat je klant misschien niet. Wat het dan zo moeilijk, weet je, als de materie moeilijk is, ook vaak iets voor het vervresen. Als het vakken nou ook besta om lastig iets is, ja, gaan we er ook niet dan zeker, dat heel complex in alle complexe zinnen communiceren. Ja, ja. En zijn de accounten in de vischalisten en de audit is dan wel creatief genoeg, omdat soort buitengone teksten te schrijven of is dat er misschien ook een soort overtuiging van, omdat dat kunnen zeer of dat kunnen wij niet. Ik geloof dat iedereen het kan. Het kan wel zijn dat de een misschien wat meer terugmoet, maar als een eigen originaliteit, dat dan de andere. Ik ben ook ook ook accountens taal gebruiken, een mondaleem, waarvan ik denk, nou, ja, dit willen we niet in schrijven, maar ik ben helemaal vooral stel ik het nu in mondeling communicatie hoor. Dus die zijn al zo besmet eigenlijk, met de taal die zichzelf hebben aangeleerd, dat ze zelfs op die manier zijn gaan praten. Maar ik ben ervan overtuigd dat op een moment dat je gewoon schrijd zoals je denkt, dat je dan in staat bent om ook gewoon weer makkelijker te communiceren en ook begrijpelijke voor je klanten. Ja. En is dat ook als je hebt over, misschien wat je het meestiep misgaan, is dat iets wat je, wat je aan de mening daarover is over, wat je het meestiep misgaan of dat je hebt in de andere eersting? Ja, ook wel, maar ook de vroeger zouden we het altijd over het boekenkast in de Rome. In de boekkast in de Rome staat erop dat ik heb onderzoek gedaan, ik heb een allerliezer uitgevoerd en ik heb heel veel informatie verzameld. En mijn opwacht is nu, hoe krijg ik al die informatie in een reportatie? Ja. Nee, daar gaat het dus niet om. Nee, het gaat om, je hebt een vraag die je moest beantwoorden aan de hand van die vraag, heb je iets geanalyseerd, bekijken, misschien deel vragen beantwoorden. Allemaal bedoeld om het eigenlijk het ontwold op die vraag te vinden. En het enige wat je dan doet in een reportatie is die vraag nog eens een keer stellen, een ontwold op de vraag geven en vervolgens aan te geven. Op baas, waarvan bel ik dat dit ontwold gekomen. En wat je dan ziet is dat je een deel van wat je hebt verzameld, achter je moet laten. Misschien dat het nog in de bijlagen kan, maar misschien ook wel niet, want ja, waarom zou je het ook nog als bijlagen opnemen, maar waar het zo'n gaat, is dat je dus altijd een deel achter je moet laten. Mensen die analyseren om de zoeken vinden dat lastig. En die zeg, ja, maar dat heb ik allemaal gevonden. Het moet meegenomen, dat moet meegenomen. Ja, het is een hele volledig zin. Ja, we hebben natuurlijk al de bekende vergrippen niet, maar nou, nou, dat speelt dus in deze situatie. Wat is nou werkelijk relevant om mijn punt te maken? Ja. En wat is nou, nou, nou, om misschien op te nemen, maar ik zeg altijd, het doe het maar niet. Wat ik laat zat, iemand die. Kijk, een management summary, zie je ook veel in de hopen-rapportages voorbeeld. Management summary van 5 pagina's, zeg ik altijd, dat is het report. Als jij een management summary schrijft van 5 pagina's, en daarna komt dan nog je report van 20 pagina's, dan zeg ik, nee, die 5 pagina's, dat is eigenlijk het report. Die 20 pagina's, dat wordt je bijlagen. Dus je schrijft alles gewoon door. Dus dat is wel heel leuk, want iemand heeft het eigenlijk dan. het perfecte report al geschreven, maar presenteert het als een executive summary of een management summary van het. Dus dat is wel zeker een punt naast het wij dat mensen. de manier waarop ze het eigenlijk tot een tekst komen, dat proces is belangrijk, probeer je om in de daad. de hoefweleheid heel erg te beperken, schilt ook ook een norm veel tijd, om het allemaal in tekst te gaan verwerken. Zet dat er zijn wel twee heel belangrijk dingen waar je rekening moet houden. En zie je daar ook nog verschil tussen de. De wereldverdeling was er veel voor het vergelijker. En voor het vergelijker was er veel voor het vergelijker. Het is een heel mooie actie. Ik denk dat het een heel mooie actie is. Dat laatste daar hebben de jongen professionele wat minder last van. Want in basis komen ze niet zo binnen. De enige is dat ze besmet worden door alle vak literatuur. En wat ze van andere kopieëren. Ja, ook zo. Ja, gewoon. Ja, en die voorbeeld. teg altijd van, misschien toen je nog aanstunderen was of daarvoor had je nog nooit van doord. Maar op een gegeven moment zie je de mensen van begin twintig dat het woord en andere vergelijker worden. Om de haalverklop gebruiken. Dat is zelf ook niet het wette van waarom. Zeg het, ja, dat zie je in alle andere tekst. Dus je tacht ik nou, laat ik dat ook maar nu. En dat opzichte zijn niet verschillende wel, maar het is niet zo dat elke jongen professionele weeslijke anders schrijft. Heel veel jongen professionele zei natuurlijk, zei nog bezig met studies of hebben die recent afgerond. En wat je ook ziet is dat dus ook mensen in studies ook wel gevraagd worden om juist wel veel informatie op te nemen. Omdat ze moeten namelijk laten zien aan de broerde laan. En dat ze alles geraakt hebben. En ook op een bepaalde manier. Dus misschien heel even kot uitstap je topdaam writing is eigenlijk wat op dit moment gewoon het meest wat gebruikt. Dat is eigenlijk meer een pyramidenachtige manier van communiceren. Ik heb een vraag antwoord onder en vervolgens is de rest van mijn tekst, eigenlijk de onderbouwing daarvan. En daarin groeper ik alles op een heel logische manier. Nou, dat zijn er wat meer dingen over te zeggen. Maar het vervelende is dat als je mensen net uit de studie hebt, die hebben inderst die geleerd om te werken volgens een omgekirpier remiden. Wij zeggen altijd van, kijk, die omgekirpier remiden is je manier van denken. Als je een vraag moet pond worden dan in een tekst van verzamel je alle dingen. Je komt op een gegeven moment op bepaalde inzicht en het eind van het vanal weet je wat het antwoord wordt. Dat is omgekid in de pyramid in de trechter. Ja, in de trechter. En wat ze dan moeten doen tijdens de studie is dat ze het ook zo in een rapport moeten zetten als een omgekirpier remiden. Waarom? Ja, dan kan die boordelen kijken, heb je het goed gedaan, heb je het allemaal goed in manier aangepakt. Het is een proef van bekwamheid. Maar een tekst voor klanten, dat is geen proef van bekwamheid. Nee, dat is gewoon duidelijk keranag te formuleren en begin met de belangrijke ze. En daarom willen we dan de pyramiderform, de topdan variant zien in de teksten, in de rapportage. Maar goed dat ze voor je onder mensen wel even schakelen. Dus ik heb heel veel gescheven, maar op papers, scriptjes, weet ik dat wel, zeg ik. Vergeten. Ja, allemaal vergeten. 10.000 woorden. Moet, moet. Oet was het interessant. We gaan het nu anders doen, want alles gaat op zo'n kop, letterlijk. Ja. Mooi. Mooi afsluiten, denk ik, van dit fijne gesprek. Dank je wel Peter. Vraag, ja. We hebben tijdens deze aflevering vooral gepraat en nog niks gescheven. Ik begonder al mee, maar dat kan natuurlijk niet. Dus voor de luisteraas is het niet te zien, maar ik geef Peter nu een pen en papier. Met welk woord. Of welke zin wil je deze aflevering samenvatten? En gezien het onderwerp van deze aflevering, wil ik je vragen het woord, en die is ook op te schrijven. Er ligt ook een valkje hiermee, maar ik ben benieuwd naar je antwoord. Om deze zesie in één woord op te schrijven. Kerenachtig. Kerenachtig, hartstikke mooi. Dat lijkt me een prachtige samenvatting, dat het echt treffen, dank je wel Peter. Het is gelukt om een moeilijk onderwerp voor veel accounters, orders en andere financiële professionals eenvoudig samen tevatten. De aflevering van deze aflevering wil ik graag afsluiten met een quote die je wat mij betreft ook ergens passend is. Hij is één van de oudste wijscheren van China. Confucius. Wie de kracht van de woorden niet kent, kan de mens niet kennen. Maak dus gebruik van de kracht van je eigenzaaklijke teksten, want hiermee vergrot je je effectiviteit. En dat zorgt voor een tevreden klant, die snel snapt, wat jij bedoelt. Bedankt voor het luisteren en graag door de volgende aflevering. Onze aflevering vind je op critton.nl/podcast of op je favoriete podcastplattform. Wil je een podcast over een specifiek onderwerp, stuur dan je input naar podcast@ critton.nl.