We hebben een geheim

Toen niet media, ja, ja, ja. Hoe maak je prachtig aan het bezoek op een vriendelijke manier duidelijk dat de tijd is om te gaan? Nou, mijn oon die had af en zie, dus je kon niet zeggen van dat het is tijd. Die pakt gewoon je jas. Die pakt gewoon je jas in een ding door te staan. Oh, het is denk ik nu. - Ja, heel grappig. En mijn vader was mijn vader alleen al. En toen waren we net een kwartier binnen zo. - Maar net zo? Die deed we schrikken binnenkomen. - Ja, kwartier zijn mijn vader. Ik ga naar het verletje, die komen er wel uit, zeg ik niet. MUZIEK Ik ben Issa Hoes. Ik ben Markie Huybrecht. Welkom bij Mark Marie en Issa. Vind ik iets. Goedenm. - Ja, wat? Dag. - Goeden dag. Onze laatste vanuit dit adres. We gaan verhuizen, oh, ratten en muizen. Hier zijn hier nu alle bijheen en we moeten verhuizen. Kiddeliet. - Nee, daar is ook echt graag mee gezong. Omwebberd, zong dat altijd. - Ah. Maar we gaan verhuizen. - Oh, we gaan verhuizen. Ja. - God, dank je wel. Het is de laatste keer allemaal spanning, voel ik gewoon. Ja, en we gaan dus verhuizen waarbij wij elke keer veel verder moeten fietsen alle twee. Ja, want wij hebben altijd zo'n heel lekker rituewiel. Dat we zorgt dus of lopend of fietsen naar een bijdje gaan. Gaan we daarna een lekker de podcast opnemen. Daar moet nu even heel anders. - Ja, moeten zo'n andere plek vinden om de toon bij te. Die hebben we misschien gevonden, maar daar gaan we over nadenken. Dat is de drie minuten fietsen van de ene de ander. Want er moet allemaal niet te ver bij elkaar vandaan zijn. Waarom weet ik eigenlijk niet, maar dat is. - Nou, ik denk dat dat onrustiger vindt. Dat je dan weer stelt regentweer eens wel. Als het regent, dan moeten we gewoon. Nou, ja, we gaan het allemaal wel bekijk, of we het allemaal over het allemaal te doen is. Verder, hoe was jouw week? Hoe was mijn week? Nou, ik had nog een filmfestival. Ding, ik was vorig week, natuurlijk, een filmfestival bij de opening. Maar ik had later had ik nog een premier van mijn eigen korte film. Bo M&Ming. - Oh, dat. En er was eigenlijk hartstikke leuk. - Ja. Want ik had het op een linkje al gezien, maar het was op het grote doek. Ik had eigenlijk veel leuker. - Ja, ja. Dat ik me dat ineens zo zag. Maar wat ik er eigenlijk over wil vertellen, want ja, het was heel leuk om in je eigen film te zien. Maar dan zit je in zo'n bloek en het komt volgens mij een van het jaar. op televisie van Afro, denk ik, nou, er is in de eind van de eind van het jaar. Maar de eerste film heette Boemmerang en die ging over de jeugd zorg naar je eigen vorige week. Ook al iets over geld, maar dat wist ik niet dat als je in de jeugd zorg zit, dan op je achtiende. Ja, dan is het klaar. - Maar gewoon echt op de dag dat je achtje hoort. Oh, okay. - En letterlijk ga je met een blauwe filmzak met je spullen, sta je op straat. Dan moet het natuurlijk geregeld worden dat je naar een andere plek gaat. Maar in deze film gaat dat meisje wil eigenlijk niet weg, want ze is er gewoon nog niet aan toe. En dat vind ik heel naarmd te zien. - Ja. En dan moet er op maat. Dat komt niet dat het zo. Nee, is daar misschien aan toe. En de andere denkt, ik kan mijn begleiders nog niet losladen. Daar zou een overgang, nee, het doen ze allemaal heel erg een best voor. En hele lieve mensen ook in die film goed gedaan. Maar dan staat ze dus bij dat andere huis en ze wil gewoon niet naar binnen, ze durf niet naar binnen. En dan uiteindelijk zie je er ook een weggelopen en dan eindigt het. 25 procent van de jongeren eindigt op straat. Ja, ik krijg gewoon een keer als ik het zeg. En dat is eigenlijk nog niet eens de harde feiten, want ze sprakten namelijk de regisseur en ze zei. Het is eigenlijk veel meer, soms zitten ze er even en zijn er nog wel 50 procent. Dat is een sprikje, okay? - Ja. Wat schiet we daar te komen nog? - Ja. Dus ze schoeten dat ze zo'n film wordt gemaakt en dan wordt we overgepraat. Ze zouden heel fijn en was hier met het van de politiek en ze gaat echt mee toeren om te kijken of ze daar. politiek wijs nog iets mee kunnen. - Ja. Dus dat is wel aarschermooi. - Ja. Dat is een mooie, mooie tema. - Ja. Zeker. - Belangrijk, wat ik ook belangrijk vind. Dus warte T is niet meer overal gekregen. - Sorry, wacht. Lijft alles stoppen. Ik moet even. Ik heb geen zachtje nodig, maar het komt niks goed. Maar warte T. - Maar alles warte T. Dat komt in de verdomhoek. En eens zwaart T. in het probleem. Ik zal in het vliegtuig kaal en meets gins warte T meer. Nee, die klopt die hebben volgens mij. - Roeiboss. Ja, zo iets ja. - Roeiboss. Ja. Roeiboss onzin. - Als je denkt. Ja, het is natuurlijk nou mensen allemaal kwad, die zitten aan de radio te roepen. Roeiboss is hier, en ja, Roeiboss is prima als je het lekker vindt. Heb je geen smaag, dat is ook prima natuurlijk. - Nee, best lekker. Heb je vaak ook een hoesje, dus dat is allemaal prima. Dus het komt allemaal samen maak, maar. Swatte T. Dat is gewoon de T. - Dat is toch ook want. T. Ja. - Ja, hij vind ik wel heftig. Hoe zet dat toch gekomen? - Ik weet ik niet. Ik denk dat in de schlippstream van Havermelk. Ik denk dat dat niet iets is. - Het is in die hoek. Daar ben ik het aan het zoeken. Het is in die hoek. - Die niet klopt me aan de Havermelk. Dus daar komt binnenkort een documentaire over. - Waar? Ik mag het hoek tekenen. - En geen korte film. Nee, nee. - Lange film. Overzoektocht. - Ja, zoektocht. Van waar is de zwarte tegenbleven? - Ja. Want bij ons op de hoek, in Amsterdam bij Gent, hebben ze gewoon Lady Grey. Hebben ze gewoon zo in dit zwarte minst. - Dat is een heel leuk Lady Grey. Ja, dat hebben ze bij de Nergens. - Nee. Ze ben een superblij. - Dat is goed wel. Dus ik maak mijn hart voor Swatte T. - Heel goed. Heel goed. En wat ik ook nog, want ik was een paar weken geleden op Mallorca. Als ik in Palma, en dat is een stad. - Ja, Palma in Mallorca. Dat was het heel schoon op straat. Daar had ik het over met Jos die daar wonen. Zij die, wat is het lekker schoon hier, hè? En toen liep ik van de week over de nieuwe dijk. En toen dacht ik, wat is het hier schoon? - O, echt waar? En toen kijk ik, liep er een car, winke liers van de nieuwe dijk houden het schoon. Zo iets stond erop dat. Oh, nou, hartstikke goed. Ik was voorastigd. Ik hou daar heel erg van. Als het stad niet, misschien. - Ja, wie niet? Dat weet ik niet. Mijn ziet dat niet echt zien, maar ik vind dat wel hartstikke fiesigheid. Zeker. - En dat bijvoorbeeld in Japan weet ik dat je daarvoor niet mag eten. Het staat ook allemaal heel schoon. Je mag drinken, zijn er geen prullen bakken? - Nee. Ik ook zo grappig. - Je denkt, ja, anders is het gewoon niet mag. En dus niet doet. - Ja. Maar goed, dat wil ik even zeggen. En ik heb wel iets wat ik voorbeleggen. Uwe iets. Ik had bij Vlinder gegeelden. - Ja. Dus wij waren laat terug, dat ga ik even om te koken. - Ja. Dus we dachten, we bestellen wat. Waarom niet? - Dat is hartvraagd. Ik heb vier keer gebeld. - Hoe zo? Omdat het mij niet kwam. Het kwam mij niet, het kwam mij niet. Dus dat staat het van, nee, het komt een uiterlijk 9 uur. Ja, het is best lang, maar ook. - Ja, je ziet zo'n potje. Het is eigenlijk een bereide. - Oh, bereide. Nou, helemaal niet. Dus op gegevingt ging het wel naar de winkel. Ja, nee, dat is in de winkel. - Dat is in de winkel. Dat is een restraam. - Sorry, het is de restraam. Heet komt er aan de vrouw in het Engels? - Ja. Toen wel ik weer. En ik werd natuurlijk wel steeds geïnviteerd. Dat ga ik niet. - Tuurlijk, ja. - Ja, ik ben ik. Zo blijven ik aan. - Toen werd dit scherper. Ja, denk ik wel. - Ja. En toen zei ik ook, ja, dat zeg je nu al drie keer dat het er aankomt. Maar nu is niet meer grappig, want het is nu inmiddels half 10 ofzo. En ik heb honger. En nou weet ik niet wat ik moet doen. Maar ik zal niet iets anders bestellen, ik ben best wel geïnviteerd, zoals je hoort. Ja, maar begrijp ik het, komt er echt aan. Het is om de hoek. Ja, en ik was dus met Flinder en haar vriend. En wij zeiden het, wat moeten we nou doen? - Ja. Iedereen was honger, dus op gegeven zij ze zeggen, ja, anders moet je gewoon maar iets anders gaan bestellen, dan bewaren we dit voor morgen of zo. Oh, wat was het? - Het was India's. Oh, precies, ja, India's. - En oh, precies? Nou, dan ga je niet heel erg op aan. - Nou, dan moet je niet te vaak, vind ik India's. - Het is ook niet het elke week, vind ik dus. Dat is bestellen, maar dan moet je niet te vaak. Ik heb het heel lang niet gehad. - Ik heb het heel lang niet gehad. Bitter chicken. En een zaak van hier. En ook naan en naan. - Maar die zoeken aan. Zoet, hè? - Oh, ja, naan, ik heb het niet. Per suita of die het heette, dat is met rozein, en als je dan. Bitter chicken hebt, nee, je butter chicken hebt. Dan doe je dat zo in de saus en dan heb je zout zoet. Ja, dat is superlekker. Maar goed, maar dat hadden we niet. Het was gewoon nog niet, half tien. - Eindelijk, zei ik te genjaar, bestel maar ik hoef niet meer te eten. Het was zo kwaad, dus dat was zo lag om mij. - Ja. Dat ik ook zeg, ik kan niet loslaten. Ik bleef, maar wel, dus ik heb vier keer gebeeld. En het eindelijk kwam het om halfhelfel. Halfhelfel, wat moet je nou in zo'n situatie waarden? Wat zou jij doen? Zou je iets anders bestellen op even naar een uur? Na anderhalf uur? Wat is het moment? - Nou, ik vind het wel heel erg lang. Ja, wat is het moment dat je iets anders gaat bestellen? Nou, dan zou ik wel zou ik zeggen, ik annulieen nu en dan zou ik ook annuleren op de site en niet te anders bestellen. - Nou, nee, het is vreselijk. Dank je wel voor deze goeie invo, want voor de mensen thuis kan dus niet. Ik kan dat annuleren. - Ja, als je ook dit probleem hebt, kan het niet. Want dan zijn ze weer bozepons, dat snap ik. Ik heb een grond annuleren, maar dat komt dus niet. Dus jij hebben er niets anders besteld? - Zij hebben het zo. Als je besteld iets ligt, dachten ze het laat, want het was hartstikke laat. Ik gaf het kwart over 10, en dat was ervoor dat het te andere er was. Ik kwam ietsje laat. Ik denk 10 minuten later kwam, maar dat kwam binnen een outtime. En moet je verkomen die indiaste? Nee, ook niet. Zodat ze zijn de vrienden van Flinders aan de gelslinders. Ik krijg natuurlijk koude eten. Nee, wacht even, dus daar moet ik haar denken. Ja, dat is leuk. Ik heb geen antwoordgeven, maar gewoon in de andere verhaal beginnen. Koude eten? - Ja. Dat was natuurlijk. Ja, ik krijg je nu koude eten. Ja, dat is waar. - Ik heb een stoop over. Zet ik het even in stoop over. - Maar ik heb het hartstikke warm. Dus ik dacht dat ze hebben gelogen ook nog tegen mij in het resteraad. Ze zeggen gewoon heel laat dat het eten kan, maar dat kan niet anders. Je kan niet met zo heet eten een uur om zo te eten. Nee, dat kan dat niet. Nee, dat kan toch niet. Met zo heet eten. Zo laat wat voor het ver, weet je niet? Nee, helemaal niet. Nou, niet dat ik in het school loopt. Wat je kan zien, dat ze komen toch? Nee, dit was ook nog iets raars. O, ze hadden zelf een bijzorgers. Nee, de kanden hebben ze zelf een bijzorgers en dan kan je het niet volgen. Die hebben niet een soort zendagje in hun onderboem zitten, dat je ze komen volgen zeg maar. Wat dat is bij die andere geweld, dat kan je ze zo zien. Ja, dat is heel fijn. Het gaat zo naar de duur. Ja, het gaat zo naar de duur. Zeker. Die gaat net even plaatsen door jij maar open. Ja. Maar goed, dus toen kwam hij aan, ze gingen de bel en zei ik nou, ik ga natuurlijk wel even te zeggen. Ik vind dat echt allemaal alsjeblieft, die vind ik altijd verschrikkelijk. En zei ik helemaal niks, zei ik een dankje. Want zei die zo de voertje, ik denk je, een bit late, zei ik. Dat kan dus best kuren wat ik doe, een bit late. Ja, maar die jongen weet hij niks van. Dat kan. Maar zij deden de hele tijd van, we kunnen hem niet bereiken. Dus ik dacht, hij is een beetje gezellig aan het touren door Amsterdam. En het is zo niet maar één iemand die dat rond brengt voor u. Zade allemaal probleem, hij zei dus die jongen die voor het restaurant werkte. Er waren altijd drie mensen gebeld, net als ik. Hij zei bestel morgen, maar weer dan krijg je het gaat. En heb ik natuurlijk niet gedaan, want precies wat je zegt. Je wil niet, ook dat in ieder gegeten. Nee. In die als je echt iets dat je denkt, klopt. Wat dat vind ik wel knap voor die mensen in India. Dat weet ik niet. Weet je niet, misschien bestellen die wel thuis. Met je niet. Die denk ik ook vroef. Weet je niet. Dat is misschien niet zo anders. Dat is wel fijn, dat daar ook u niet is. Maar vergeet die bijvoorbeeld een keer. Nee, ik kom brouwt. Nee, geen maandroot. Brouwt. Ook niet in de zote. We wonen in India. We gaan weer in. Oh, man. Als je blees. Ja. Ja goed. En was lekker. Ja heet. We hebben het laten staan. Ik heb de volgende dag. Oh, natuurlijk ja. En de stomen over gedaan. Superleuk hoor. Was superlekkert. Ja. Ik last nou weer allemaal stukken over dat de virus is. Wie de embryos krijgt bij een scheiding. Voort je neem verwachten. Pardon? Die hebben ze dus embryos ingevroeren. Ja. Dan gaan ze schijden en dan wordt het rugie over wie. Of hij het mag hebben. Ja. Wie is mag. Waarom hij? Ja, of zij. Maar bedoel. En soms zijn dat. Nee, dat is er nog niet bij elkaar gewacht natuurlijk. Niet in de deep freeze, alle een kindje. Nee, dus het is nog niet. Toen vroeger gewoon. Maar als heb je dan alles in laten vriesen zeggen. En van wie dat dan is. Maar wat is er ingevroeren? De ijscellen? Ja, het is de ijscellen. Of is het al helemaal samen? Ja. Ja, daar gaat het dan om. Dat is de ijscellen. Ja, dat gaat precies. Als hij zet, ik wil jouw ijscellen. Nee, je mag gewoon weg gaan. Maar ik neem wel je ijscellen. Ik wil ze, ik wil ze, ik wil ze. Ik heb zageral. Ik moet verder niks moeten wel je ijscellen. Ja. Ik heb een koelbox. Ik heb zo'n waksel. Je zit zin. Ja, embryos. Van wie zijn ze dan? Want het zijn spelers en haar ijscellen. Oh, toch wel. Ja, toch wel. Daar ga ik. Want hef Rio. Ja. Maar ja, lijkt me lastig. Ja. Ik zou het ook moeilijk vinden. Maar ik las ook dus een artikeljade, het is om schijnbaar. Dat is natuurlijk, het gaat ook aan jou leven voorbij, denk ik. En mijn leven ook. Dat er heel veel Chinese mensen zijn. Die kinderen bestellen in Amerika. Oh, dat gaat ze inderdaad aan mij voorbij. Ja. En wat dan zo ingewikkeld is. Er zijn bijvoorbeeld een alleense aan de man. En die wil dan kinderen. En dan bestelt ze in Amerika. Ik heb nog een geval wat ik. We hadden het artikel over ging. Die had dus zijn spermen opgestuurd naar Cambodia. Daar zijn Russische eindjes. Die worden bevrucht. Dan wordt dat opgestuurd naar Florida. En dat wordt bij iemand dan. En die krijgt dan. En die vrouw dan een dreeling. En toen drie jongetjes. En die zouden op. Wat hem dus. En dan zouden het opkomen halen. Die drie jongen, eigenlijk niks van haar. Want hij zei het zei van haar. Zij zei het de bodenschappen tot. Ja, dus hij zou die drie kinderen opkomen halen. Maar hij krijgt geen fiesem voor Amerika. Oké. Dus toen wilde hij niet andere mensen. Want ze zijn allemaal berootjes die daarop in springen. Dus ze zijn meteen weer een berootje. Ja, die komt dat dan. Wij kunnen dat wel doen. Maar het was zo raar dat hij van die drie jongetjes wilde niet één jongetje in andere achternaam geven. En toen had zij die de draag moeten. Met een Chinese manden gesproken. In China is een jongetje echt een soort prijs. Dus dat ze een man zou zijn. In China die zijn kind niet zijn achternaam gegeven is ondenkbaar. Dus nou denk ze. Oh misschien wil hij doorgekomen. Dus hij wil die kindjes niet geven. Dus soms stond die man die hij ingeuurd had om die kinderen op te halen. Voor de deur. Toen is haar man met die drie kinderen. Viede achter deur in een hotel gegaan. Om die kinderen niet mee kunnen krijgen. En dat is ineen. Want hij heeft. Ik weet niet hoeveel wel betaalt. En hij heeft. Die Chinese manden heeft eigenlijk helemaal niet zoveel geld. Woon bij zijn moeder. En hij heeft het allemaal gespaard om die kinderen te kunnen krijgen. En hij zag het al een keer. Ja ik moet elke maand voor de kinderen. Dus hij ziet allemaal weer extra geld naar haar. En zij probeerde de onderhoudkomen eigenlijk. Maar dan heeft ze in het reeling waarschijnlijk op zich. Niks voor het tekent had. Maar wel dat ze denk. Ja ik wil niet dat ze in verkeerde handen komen. Ja het is onheal. Maar ik wist het niet dat dat veel gebeurde. Er zijn dus in Amerika aan van die huizen waar nannies zitten. Die de hele dag met dat soort kinderen bezig zijn die opgehaald kunnen worden uit China. En die hier dan die dagen geboren worden. En dan naar zo'n huis gaan met nannies. En vanuit daar weer naar China doorgaan. En die opleke mens handelde. Er was een man die had al honderd kinderen besteld zo. Ja ongelofelijk he. Daar zou ze ook eens een podcast overmaken moeten maken. We zitten wel vaak naar het goede ideeën voor podcast. Ja, bovenop nieuws zitten. Ja, met ons nieuws. Ja. Dat zou ze heel goed zijn als achteraan moeten gaan. Wat ik ook deze week hoorde en wat mijn zus ook aan het heeft. Ook nog vertellen er benenmaars. Ja. Die had niet een goede tip. Die heeft toch een soort toevacht gekregen thuis of een soort. En met z'n handel? Ja, heeft of. Ja dat is niet wat er iets meer gebeurt thuis. Ja. Niet iets niet goed. En. Oh precies. Meel de vorm. Oké. Ja, maar benenmaars. Die had een herseninvart. Ja. Maar die zij, als je alleen thuis kunt, te veel mensen. Toch die denken, als ik alleen thuis ben. dan bestraakt vindt ze me dood. Ja. Als ik hier op onren je ladder? Ja, ik onderhammende ladder. Ja, je weet verwaren, stomen over wat je hoeft. En stomen over ongeluk. Maar dan wat je dan moet doen is naar buiten gaan. naar buiten gaan. Maar wat bedoel je? Dus je hebt niet meer na buiten. O, maar nacht moet je niet denken. Oh ik gezellig ben. Ga naar buiten. Evertuur met je telefoon wel. Maar ga naar buiten. Onderde. Ik vond een supergoed tip. Onderde mensen. Onderde mensen. Wat gaat iemand altijd zeggen? Ja. Het is meer een hand. Dus normaal, jong. Als je binnen. Heb je dat geenkzaam? Wij brengen hem alleen. Nou binnen. We brengen hem even. We brengen hem even. We brengen hem. We brengen hem. We brengen hem. We brengen hem in de straat. Nee. Maar wel een goede. Oké, ik hoef de foto. Dat zouden de grote dingen van Barbara Suys. Die had altijd als grote nachtmerrie. Dat zij dan iets zou krijgen. En dan op de eerste hulp komt. En hulp nodig heeft dat alleen maar mensen om haar prankij te zijn. Is het nou? Zou ze het zijn, ze lijkt heel erg goed. En dat niemand haar helpt. Ja. Hadden ze toch met dat graadje? Ik ben geen Barbara Suys. Dat graadje. Ja, ja, ja, ja. Graadje m'n keel. Dat die jonge arts tegen mij zei. O, als dit thuis vertel. Maar ik zei, het is heel grappig geworden. Dat wil je overgenlachen. Maar eerst mijn graadje eruit. Vroeger gingen moeders die ik kent naar ik niet kende. Maar dat was het vrouw. Moeten ze die jij kenden? Ja, ja. Pietje is. Je kent een aantal moeders. En die gingen? Maar gingen ze in de twoon. Maar vroeger was het hier vaak. Wat m'n moeders zit in het rust thuis. Toen wel. Ik goon nooit meer iemand gingen. Wat was dat alleen maar mensen zien? Ja, om geen weer. Ik heb er nog nooit wat gehoord. Maar is het thuis? Nee, zit het rust thuis. Toch het pas. Wat is het rust thuis? Nou ja, vroeger moest mensen allemaal naar het rust thuis. Allemaal. Ik weet ook niet wat het rust thuis is. Het rust thuis. In zijn raad. Ja. Daar zou ik niet. Als je niks doet, krijg je zorgschrezen, lekker bakken. Zo lekker in de tuin. Zo zie ik het altijd voor me. Mooie weer met een dingetje in de tuin. Oh, dat heb ik ook gingen. Onder een boom? Dat verpleeg ze. Ja, goed, wacht. Ja. Ja, hoor dank je. Mag ik nog aflaasje? Ja, die nog even instopt. En er komt een bezoek zo'n vanaf achteraan. Ja, ja. Ach. Hoor je wel weer lekker net zeslapen? Ja. Maar ik doe zichzelf rust thuis. Wat het is. Rust thuis. En daar ga je lekker een dutje doen, smiddags. En dan zou ik echt niet zijn. Dan behoor je wakrijk van de huur. Ja, denk ik. Wat is geskoogd? Dat had ik nog niet. Ik dacht dat het een beetje durft gestoken. Ik kook de groentebreden. De groentebreden. De groentebreden. Nee, dat is lekker alles wat je zelf wilt. Ja. Want het is rust thuis. Dus alles is zelf wilt. Dat tekenken. Zij komen nooit meer iemand over een rust thuis. Nee, maar er zouden ze wel bij kunnen invozen. Ja, je iets thuis. Progen moesten er moeder's allemaal aan het lachen. Ik denk wat is. Dat is een beetje een buurt zat waarvrouwen. Ja, ik kende het, maar ik had er wel van gehoord, dat ze naar Ruzhuis moet. En ik vroeg me dus af. We staan met de zuregen waar ze zuregen gebleven. Waar is het allemaal gebleven? -Ja. Want waar is de zuregen? Er staat niet meer. Dat zei ik. -Aar zei ik. Bezien ze wat ik zeg. Maar je wilt het wel opzoeken, maar dat wil ik zeggen. Dat is schuilig op mijn website gevonden. Weetjes. -Nee, de zuregen is opgaan vanwege milieurregels. Ja, supergoed, ja. Nee, maar dat is fijn met Ruzhuis. Dat was ook opgevoerd omdat moeders veel beter en hopen worden. Dat is niet, maar goed. En dan iets leuks voor de moeders die bezig zijn met gezond willen koken voor de kinderen. Je kan maar op brugetje maken, hè? -Ja, zeker. Ik liep langs. -Zit dat op? Nee, nee. -Nee, maar ik zit. Het is terra-terrelent, dat is op de beste straat. Daar kwam ik iemand tegen de zonigmeerde kletten te zijn. En er zijn ook iets wiljaans, gebrouwtjes en allemaal lekker en olietjes. Weetjes, ben in de winkel. -Ja, dat is een zonig buiten. Ik stond met iemand buiten waar die langs dat gezien, maar ik zag dat die daar vandaan kwam. Ik zeg, toen sprek ik aan de afronden, heb je daar een lekker broodje gehaald. Toen zei die, nee, mijn groente pakket. -Hermann, je groente pakket? Wat zeg je nou? -Zen die gaan maar eens binnenkijken? Ik had er ook nog nooit van gehoord, maar ik moest voor mijn buurman een groente pakket te behalen. Ik ga het nu zelf ook doen. Nou, ik was natuurlijk zo'n schiet. Je kent me aan de groente. -Hou je ook van? Je kent mij, ik ren naar binnen, wat blijkt daarnaal te staan iedere week de groente karavamen. En dat is een biologische Stadslandbouwtaanderij. -Dat moet je even oplezen. Dat moet je even oplezen in Almere. -In Almere hebben ze een stuk grond gekocht en die verbouw zelf groente. En er zit dus geen winkel tussen, ja, bij de winkelstaan. -Ja, zet dus wel een winkel tussen. Nee, daar hoeft het niet aan te betalen. -Dat kan toch niet. Hoe zo doet die winkel dat voor niks? -Hele leuke, aardige lieve man. Ik denk dat hij daar, dat hij klanten krijgt en daar er koffie en weet ik voor wat van. Ik denk dat hij heb kijk niet gevraagd, als ik heel eerlijk ben. -Dat is wel mijn heen koffiezaak. Ja, broodjezaak. -Dat moet je schopen, je kan namen. Oolietjes, het is ieterjaans. En dat doet je in een handje. -Ja, maar je kan dus een oogst aandeel nemen, dus je kan participeren. En dan kan je dus zo'n groentepakket kopen. Dat ga ik doen, dus ik ga je er alles nog over tellen. En dan heb je twee ding door elkaar gehad, als ik het eerlijk heb. Dat is klaar. Nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, Er heeft natuurlijk langer een minder lang goed. Dankjewel voor de tip. Ja. Hij houdt dus iedere week zo'n heel pakket op en wat ik er leuker vindt is dat er dan waarschijnlijk iets in zit. Dat nou! En dan moet je een beetje relatief zijn om daar iets mee te gaan maken, vind ik wel leuk. En dan is dat dan een blikboog, was het zo? Nee, dat kan natuurlijk nooit blikboogden. Het maakt niet, het maakt niet. Het is een treche groent. Ja, veert zich gewoon onbekende groenten ook of niet. Ik vind het allemaal onbekende groenten, maar voor mij wel, ik kook heel saai. Ik denk al dat er al een jaar niet doen, wil ik een kroezet of doe wat niet dit? Nee, dat niet zo. Waarom niet zo op in de stomen? Ik bak eigenlijk niet in de stomen. Oh, je kan niet, ik kan niet smaken in de stomen. Ik kan ook, maar heb er nog nooit gedaan. Oh, nooit. En dat. Ik ga het ook niet. Maar het open zien bijvoorbeeld, als je daar op het zien, als je daar een beetje zo zout op doet en dan in de stomen over doet volgens mij. Nee. Ja, ik weet wel, ik weet wel niet. Je wil. Oh! Dat vind je wel. Ja, maar ik hou van ija, hoe. Maar ik hou gereden. Nee, wat je niet is heel adjustig om de stomen over. Nee, dat vind ik fijn voor haar. Ik ga het je geloeg dat stomen. Oh, ja. Nee, maar het is een beetje omdat jij speert op de machtetroom. Ik speert het niet. Ja, je speert het niet. Ja, omdat je erop speert. Ja, dat is dat. Dat is heel slecht. Dus dat blijf ik gewoon een beetje aanvastig hebben. Ja, dat is ook heel goed om. Omdat ze doen. Ja. Maar goed, we hebben nu onze zuiken ook. Ja, NPO start. Wat wij volgens mij al bij heel leuk vinden, toch? Heel erg fijn. En dat je zavonds denkt, ik ga echt iets kijken en dan is het toch moeilijk om iets te vinden. Ja. Hoe zo kieën? Ja. Hoe zoek je in altijd aanbod? Hoe doe je dat? Ja, hoe doe je dat? Oh, tegelijk, wat leuk. Nou. Dan zoek ik bijvoorbeeld dat ik denk, ik heb zin in een krimi. Een goede krimi. Dat kan ik dat zeggen. Ja, vind ik leuk. Als het goed is. Als het goed is. Ja, maar directiv. Ja. Oké. En welke krimi dan leuk bijvoorbeeld? Nou ja. Benosa. Oh ja. Ik heb een hele goeie serie. Klem. Ja, serie's. Ja, zeker. En jij? Nou, ik ga bijvoorbeeld wel eens. De schlimmste. Omm. Super leuk. Ja. Kijk ik daar altijd op. Ja. Dus dan kijk ik het niet in het lijf. Nee. En dan. En dan zomspaar ik een beetje op en dan. Ja, ik vind het heel erg leuk. Is het erg leuk? Ja. Nee, maar dus omdat het zo toch wel lastig kan zijn, als je niet precies weet wat je zoekt, daar heeft de MP-stark nu ook iets heel handig op dat. Oh, wat? Je kan ze een DM-sturen op Instagram. En dan geef je via een paar korte vragen aan waar je op dat moment zin in hebt. Oh, het gaat echt heel leuk. Ja, dat is zeker goed. Kijk je daarna weer een drie persoonlijke tijd. Kijk tips. En dan kan je dus meteen beginnen met streamen. Ja, eerder zo'n DM zou moeten sturen. Oh, is echt niet voor jou. Nee, ik denk DM. Eet meer iets voor jouw is. Want? Omdat. Dus graag DM. Ja, en jij vindt dus soms moeilijk om te kiezen. Oké. Dus dan neem je je bij de hand. Ja. En dan laat ze het zien wat er leuk is voor jouw. Nou, en wat ook mooi meegenomen is. Wat? Dat MP-stark gaat eens is. Ja, dat vind ik ook wel gasten. Heel fijn, even inlog is wel zo handig. Want slij je al je favoriete op en dan kijk je later gewoon weer op zie je waar je was gebleven. Ja, de streaming start, hier. Dan loopt de gaatese MP-starkt app. En stuur ze. Als je zin het gewoon meteen zo'n DM. Kijk je tips. Doen hoor. Mooi, ik ben lietje. Ik dacht ook, we gaan hoor. Ja. Het is het begin van een liet. Nou ja, als we dan toch bezig zijn, dan gaan we met. Nee, nee, we gaan nu naar de stiekem. Ja, onstiekem hadden we nog helemaal niet gezegd. Stiekem? Schrikteema, een stiekem. Vind ik ook een. Wondelijk tema, moet ik jullie zeggen. Ja. Ik vind het stiekem wel een moeilijk tema eigenlijk. Ja, eigenlijk wel, hè. Want ik jullie zeggen, ja. Nou, ik had uitje dan associatie wel bij in je eigen leven. Ik zie niet veel. Maar. Op een peer die veel. Nee, nou, ik ben gewoon niet zo'n stiekem. Nee. Dus ik heb. En dat heeft me ook wel veel soms in lastig priet gebracht. Dat je denkt, dat hij ze beter gewoon, ja, waarom moet dat zo open bloot. Maar ik vind het stiekem niet goed voelen. Nee. Ik had als kind. Ja. We hadden een soort. Portje, iets groter dan dit, zo noemen we dat, zo'n schaaltje. Het is een dekseltje. Hoe noemen we dat nou? Zo snoep trommeltje. Trommeltje. Kom je door trommelt. Stoep stond in een kaartje. O, een klein trommetje. Oh ja, dat is een kaartje. Nee, nee. Nee, dat is eigenlijk niet. Trommet stond in zo. Nou, het stond. We hadden zo'n hoek. Het is een kaartje. Ja. Zo in de muur, zo'n hoek. Ja. Ja, zeker. Het was vrij klein. Maar dus daar stond die trommel in. Dan kwamen het thuis het schoon. En dan krijg je een koptee en een koekje. En dan krijg je ook nog eens een snoepje. Ja. Ik weet niet eens maar precies hoe het ging. Maar toen ik jong was, jatte ik daar, snoep je zijde. Oh! En ik had dat mijn slaapkamer had ik een soort grote kaste. Dat was gewoon niet mijn kaste, maar dat was zo'n. Die stond er al, zeg maar. Op jouw slaapkamer. Ja. Ik ben natuurlijk nummer vier. Ja. Dus ik denk dat het allemaal geroeleerd is. En op een moment was dat gewoon die kast stond in die kamer. Maar die had twee kleine kastjes erin met sleutel. Oh! En dan jatte ik die snoepjes en in verborg ik in dat kastje en dede ik op sleut. Ja. Maar mijn moeder was natuurlijk niet gek. Die dacht nog niet. Maar hij was dat kastje op sleut. En lacht, dat is een hele berg snoeping. En ik scham hem zo toe. Zij mij daarmee confronteren. Vond ik. Wat zou ik zien? Waarom doe je dat? Ja. En ik weet ook niet waarom ik dat deed. Ik had het ook niet op. Nee, daarom. Dus het ging van het ene doosje naar de andere kastje. Zo van een panic daar. Ja. Ja. Als een soort hamster of eekhoorn om dat te verzalen. Ja. In tijden van nood. Ik denk dat dat was. Dat is natuurlijk goed. Ja. Ja. Ja. Ja. Van 74 uur. Ja. Kan ik door. Kan ik door. Oh, dat zat die patient. Ja. En dat was een sleutel kinkend. Volgens mij niet. Ja. Dit wel. Ja. Maar ik, nou ja. Het enige wat ik. Bij mezelf moest ik me stiekem is. Ik kan me gewoon in mijn eentje gaan zitten. Zo'n snij je. Snij je. Dat vind ik ook stiekem. Ik denk na een pak een paar chipjes. En dan gaat die zak op. En dan vind ik echt terug. Dan zou ik nooit doen als er mensen bij zitten. Nee. Dus dat stiekem eten. Ja. Ja. Ja, ik heb naast het denk dat ik naar een stiekem doe. Maar dat is eigenlijk niets wat ik echt stiekem doe. Ik denk gewoon volgens mij. Ja. Ja. Er zijn natuurlijk even mensen die stiekem leven hebben. Om afweren of een heel huwelijk. Met gewoon kinderen. En dat je echt ingehoed doet mensen. Ja. Hoe kan je zo liggen? Die ene TV-serie van een man, een boot en his wife of sweet. Die was met een kanaal, die woonde een huis tegen over de zee. En dan was hij met de kanaal, ging hij wel eens een zee op om een stuk te varen. En toen was hij ook met de kanaal achter de deur gewacht tot er allemaal mensen bestraad waren. Was hij zo de straat overzoek? Ja, daar, daar, daar, daar was hij. En toen was hij nooit met. niet terugkomen. En toen hebben ze. Dus een politie komt erbij en nou ja, uiteindelijk dood verklart. En toen zijn zo'n twee zonen, hul iedereen en al was verschrikkelijk en zo en begraven is. En toen bleek hij dus, weg te zijn gaan, zo'n bocht hebben gemaakt op zee. En daar heeft hij toen in een tent een nacht gezeten. En toen is hij snagst, is hij terugkomen naar het huis. toen is hij het huis daarnaast, was, hadden zij in BNB of zo. En op zolder hadden zij dus een kamer, daar zat hij en hadden ze een deur. En er ging hij snagst naar zijn vrouw toe. En die kinderen haalden en die vrouw ook niks zeggen tegen die kinderen. Dus die heeft gewoon, die hebben ze geld van de verzekering. En toen zijn ze naar het buitenand gegaan. En toen hij superdom, echt veel later dus, hadden ze daar een huis gekocht. En die maakelaar, die vond het leuk om met iedereen waar hij iets aan verkocht om de foto te gaan. Dus ze ging ze aan de foto en die foto, die is op via het internet, terechtgekomen mensen van, hij is gewoon leegend en zij zit er gewoon daar in het buitenand. En toen zijn die kinderen ook achterkomen dat die vader nog leefde. En dat die gewoon zavers door een deur te gingen, hebben ze een film van gemaakt en een serie mag maar supergroeus. Ja, heel geweldig, maar hoe? Nou, ik ben je. Nou ja, en hoe slerk ben je dat je niet slendere dat het verdriet ziet hebben. En dat je dan niet denkt gewoon dat dit houden we niveau. Dat is schrikkelijk. Was wel grappig, want ik was laatst op een verjaardag, en daar was Merleijn ook. En toen had iemand tegen Frans, mijn zwaarger, gezegd, maar Merleijn lijkt wel heel erg op jouw, om toch met kinderen in vrouw en Frans echt. Oh, als of Merleijn van mij zou zijn, ik kende is er pas toen Merleijn er al was. Is dat verhaal niet van het buitenuitje? Ja, ik kende ook er aan te zien, maar dat je denkt, oh ja, zou kunnen er ook verhalen te willen. Tuurlijk! Maar hoe die zijn er ook echt? Ja, ik zou dat echt niet kunnen, ik zou niet zou kunnen leven. Zoveel geheimen? Ja, ik kan hier ingewikkeld vinden, en wat is nog meer stikken? Ja, geheimen overhouden. Ja, je moet niet. Nee, dat is waar. Ja, wij hebben natuurlijk allebei meegenaar aan de massinger, dat moeten we ook geheimen doen. Dat is ook stikken? Ja, maar dat is dan leuk omdat het mag. En dat is ook niet naar, je doet er ook niemand's kwaad mee. Nee, en nu ook hebben we ja natuurlijk dat vrouwders moeten stil houden. En ik was natuurlijk vrouwder, dus ik moest stikken. Ook in de programma, dat is het. Ja, ja. Ja, ja, ja. Maar dan dat is leuk omdat het mag. Het is ook iets wat iedereen weet, je doet iets met elkaar, het is een spel, het zijn de regels. Ja. Maar ja, in real life. In real life, stikken. Ik denk dat ons denk ik. Nee, dat hebben we niet zo. Ik ben ook een vlap uit, ik zeg ook alles, dus dat zou ik ook niet kunnen. Nee, nee, het is heel onprethig. En ik denk ook dat het doen. Ik denk ook dat het doen. Nee, je voelt het ook. Ja. Nee. Niet ons ding. Dus? Dus hoeveel sterren geef jij het stikken? Ja. Eén. Ik ook. Eén. Klar. Het is gewoon niet leuk. Nee, nee, nee. En vooral als het ook vaak, vaak is het omdat je niet datbaar durft te zijn, dat je stikken doet omdat je het eigenlijk niet in het openbaar durft. Ja. Wat hebben we gekeken? Passe bij het thema. Passe bij het thema? O, broer je hem. Bij jou, toevallig? Nee. Ik ben via iemand die dat kan vinden. Ben ik de Budger-Bekhoff weer aan het kijken. Het is een nieuwe serie. Jij vindt dat zo leuk. Vralen die Ellison Hammond, vind ik dus heel leuk die het presenteeerd. En nu, daar vind ik je Belg, daar vind ik Engeland, dus heel goed in. En dat was laat hier een onderzoek na dat in Nederland zo achterblijft op TV. Dat mensen, dat het zo weinig inclusief is hier. Dat mensen met een legaamelijke. Ja, gebrek maar het is een beperking, dat is het woord, ja. Dat die hier nooit aan de bak kom, met jou. Wel, in Engeland is dat veel meer. BBC heeft een nuislezen met de stok, die staat er gewoon. Ik begrijp niet waarom dat hier niet kan, maar in iemand in de rost kan gewoon het nieuwstog. En dat vind ik ook voor een land ook veel beter. Dat je ook laat zien, dat dat kan. Ja, maar ook op de TV is. En daar zit dus ook weer een bekoff de Budger-Bekhoff zit. Een meisje met een rostel. Ja, ze hebben dat wel iets lager gemaakt, de werkbank en zo. Toch hebben ze dan voor het over, die zit heel onhandig voor haar, die is gewoon heel laag. Die had ze ook iets hoog moeten doen. Oh ja. Liet ze gewoon niet vallen wat ze uit de overging halen, maar ze moest ook heel onhandigd. Ze moeten in de rost stoeen, zodat ze uit de over gaan halen. Dat ik denk, ja, maar als ze dan mee doet, dan moet je ook zorgen dat ze net zoveel kans heeft in met anders. En dan moet je niet voor haar moeilijken maken. Dus zijn die themal gewoon iets op de grond vallen? Ja, superziemig. Nee, ze ligt toch niet uit. Maar dat vind ik een hele leuke serie gewoon. Ja, zo zo. Ik vind ik ook ook ook. Ja, ik heb dus een volgens mij vertelde ik het al mee. Ik ben dus die monster serie gaan kijken van Liz and Bordy. Ja. Oh, het is zo mooi gemaakt. Ja. Het is echt maar al die monster ze hebben natuurlijk ook toen besproken over die twee jongens. Ja. Er zijn er volgens mij nog immers. Nee, die hebben ze ook gedaan. Nee. Nee. Oh, ja. Die wil ik niet. Het ging. Daar zitten dus dezelfde acturen die ook in Lizy Bord en de vaders speelt. Oh. Fantastisch acturk, wat heb ze naam niet. Maar ja, het is zo mooi gedaan. Het is. Ja, ik vind het echt geweldig. Ja. Dus ook gewoon. Het is een afschuwelijk verhaal. Maar het is ook heel mooi gemaakt. Ze hebben het een beetje aangedikt. Volgens mij vertel ik dat voorkeer al dat ze in het echt hebben ze ook niet verteld. Maar zij heeft hier eigenlijk een relatie met het Huis-Houdster, met Bridget. Dat schijnt. Het schijnt echt niet zo te zijn. Dat weet dus niet. Maar dat is wel in deze serie zo gedaan. En ja, dat is gewoon echt. Het is een prachtig verhaal. Ja. Maar ze leeft ook in een soort droom van te zien waar hele mooie dingen uit in beeld komen. Ja, het is echt mooi te raaien. Oké. Ik vind het een mooi serie. En die jongen die dan vlucht en dan op straat, neer van het politie te bijkomten, die weer teruggebracht wordt naar die dommer. Dat je echt denkt hoe dan, hoe dan, hoe verschrikkelijk dat je gewoon halve. Zo, halve. En dat hij zegt, nee, hij is dronken en dat jij gewoon heb je allemaal spullen gekregen. Dus je bent verdoft. Je kunt eigenlijk niet zeggen en je merkt dat je weer teruggebracht wordt. Nou, dat is wat de mensen op politie geeft ook en dat je gewoon, dat de deurdig gaat in die twans het gewoon verschrikkelijk echt. Wat vreselijk. Ja. En zoals we halve en sand, ze was echt wat duidelijk te geven, ze is opgepakt. Maar ze is vrij gesproken en dat is nog heel lang geleefd. Ja, goed. Het is heel mooi verhaal. Ja. En ja, een beetje in het zwijmen, natuurlijk met Ian Huntley en Marra Hinthley. Brian, Ian, Brady en Marra Hinthley. Ja, we hebben er een zontuneerstuk gedaan van fastbinder. En die waren ook verschrikkelijk, die waren in Engeland en dan die vrouw omdat vrouwen over het algemeen. Ik weet niet waarom, maar toch veel meer vertrouwd worden. Dus er gingen die vrouw, gingen die kinderen binnenhaar. Oh, verschrikkelijk. Dus dat hij en zij daarvan anders mee konden doen? En dan gingen ze en gingen ze die begraven op de mor, zeg maar, op de hij. En dan gingen ze. Ze waren dan de enige die wisten, die kinderen daar lagen begraven en de gingen zijn met een bevriend, echt, maar gingen ze daar dan piknikken boven op die en dan deden ze net als ze moesten halen. Hebben ze voods van gemaakt? Ze waren echt wel monster's, ja. Crazy. Echt wel, echt wel ontzettend, echt, ja. Heel naar. En hij, daar is toen zo'n heel mooi, dat was nog heel veel opheffe over geweest. Portret, ik geloof dat. Ik weet nu niet of dat haar Tracy en iemand heb een kuntwerk gemaakt, een heel groot portret van Mara Hindley, maar dat was gemaakt met kinderhandjes zo in de verf, zeg maar. Ja, ja, zij was echt wel ongelofd en zij heeft in de gevangenis, dat doe ik nu eventjes uit algemeen ontwikkeling, maar ik weet niet of het. Hoeterlijk opdent, maar heeft zij volgens mij nog een soort halve aferig had met die van West, die vrouw, die samen met haar man, ook al die meisjes begroef onder de tegenvloer in de. En die had die voor menschappelijks gevonden? Ja, zij, die man ze altijd tegen zijn kinderen, hij was verdwenen, en hij zei dat zij was gevlugend dat ze werf was gaan. Maar hij zei op een gegeven moment van, en houd je mond anders dan kom je ook op twee tegen z'n rechts, vier tegen z'n links terecht. En laat zijn ze vinden en onder die tegen lach zijn kinderen. Ja, het is schrikkelijk. Oh, echt goeie televisie. Lekkt de slechte mensen in de wereld. Ja, dat je bijnievogens hebben dat evil bestaat met bestaat natuurlijk, mensen hebben dat. We gaan naar onze loop-uurtje. In loop-uurtje. En als vorige week vanuit de stikker op de vraagstikker van D.M. Sweet Boas Boas, erg in jullie ook zoals je in een toilet bent waar geen prullenbak te vinden is. Dat mijn eerste associaties jaar toen nog ongesteld werd. Oh, precies. Maar dat ben ik natuurlijk al heel lang niet meer. Dus, maar dan denk ik echt in de toiletraamse toch, want als je bij je handen was, is het ook vervelend, als daar geen handdoekje zijn. Ik weet alleen niet waar ik eigenlijk geen prullenbak nodig heb. Ja, wat zanden niet. Ja, wel, maar dan doe ik gewoon. Wappen, je hebt toch zo'n blazer? Zo'n blazer? Of in wat ik had heel schiek, ik vind het schouwe genteel, we hebben gewoon handdoekjes. Ja, het vind ik super op zo'n geleden. Je kon dan in een bakje. Ja, je kan je gewoon in een blakje. En cinicitaat, het filmhuis heeft dat ook. Dus dan heb je geen prullenbak nodig. Maar als ze met papieren, dingen dat is, mensen ook wel een prullenbak. Ja, dus. Ja, dus iets te kort door de bocht dat we niet hebben goed weten. Ja, want wat wil je er precies mee? Wat had je er graag in willen, gooien en zoek je dingen in de prullenbak? Nee, het is zo. Nee, dat natuurlijk niet. Maar goed als het er niet is, is het en je hebt nodig, is het natuurlijk heel vervelend. Ja, zeker. En dan hebben we nog zannen daar, hoe maak je prat graag bezoek, op een vriendelijke manier duidelijk dat de tijd is om te gaan. Dit vind ik een heel goeie. Want dit heb ik altijd vervelend gevonden als je ergens een zoek bent, iemand zegt. Gewoon. Sorry, dit is gao. Mensen dat zo direct zouden. Ja, ik heb wel. Nou, dik die bijvoorbeeld, die komt wel zo. Ik vanaf mij, ik wil eigenlijk nou, snap je dat. Dus. Ik vind dat altijd best in gewikkeld, ja. Hoe doe jij dat? Ik moest meteen denken in kan mijn tante dat we hadden met een verjaard van mij, ik had het al verteld. En dan begrept het een super recepteert, een noemlijnde familie, dat was de oprolthzoek. Weet je gewoon die zoek, ja. En dan moet iedereen naar huis. Ja. Nou, dat is op zich prima. Dat is heel duidelijk. Ik moet wel zeggen dat ik wel eens mensen heb die inderdaad maar niet weg gaan. Dus dat je het zelf niet aanvoelt, dat vind ik ook wel los. Zo moeilijk, ja. Want dat vind ik wel leuk. Nee, maar al niet. Nee, jij zegt altijd op een nauw ik ga, denk altijd voor mij of je niet te gaan. Dus jij doet het er snel. Wat mij betreft, of niet voor jou. Ja. Hoe maak je dat dan duidelijk? Dat weet ik niet zo goed. Ik ga dan wel opreemd. Een beetje opruimen. Oh, zo ja. Dan in gelicht. Ja. Nee, mijn plek liggen zitten. Nou, m'n oom die had af en zie. Dus je kon niet zeggen van dat het is tijd. Die pak je gewoon je jas. Dus je pak je je jas in een ding door te staan? Ja. Oh, het is denk ik het nieuw. Ja, heel groot. Ja, ik had die idee het was recht bij binnenkomst. Nou kwartier zijn mijn vader, ik ga naar het toilet. Jullie komen er wel uit, zeg ik niet dan. Dat is echt goed. Dat is echt goed. Ja. Maar dat vond ik prima. Want ik had. Dat was goed. Dat was goed. Dat was een heel demiddag daar te zitten. En als hij het dan kwartier goed vindt, vind ik het ook goed. Dat vond ik eigenlijk heel erg fijn dat hij dat zo deed. Dus ik vind dat een nooit probleem, maar. Maar hoe maak je dat niet met anders daad? Ik heb je het wel eens met mensen dat je ze bij het thuis zijn. Nou, ik. Nee, ja. Ik heb het eigenlijk. Ja, nee. Het is eigenlijk al zo gezegd. Of je moet de volgende dag heel vroeg op. Maar dat heb ik al 100 keer gezegd door de avond heen. Ja, ook. Gewoon moeten zorgen er niet te laar, maar want ik moet morgen eigenlijk heel vroeg. Maar dat is eigenlijk bij mij ook niet te reen. Ik zou de eerste keer als je dat zegt al op springen en een huiskamer neemt. Ja, als ik dat vroeg. Ik vind het eigenlijk ook nooit. Ik vind het ook zo kindrachtig dat ik denk. Nou dat. Uw, wat dat dan verschilt. Ja, en dan moet ik me dan niet houden. Dus ook ook een beetje. Ja, precies. Als je vroeg op moet je even lekker vroeg naar bed. Ja, doe dat dan. Ja, kom ik. Als je me dan heel graag wil zien, doe het dan lander ik her. Ja. Maar ja, misschien zou je het opgeven die eerlijk zeggen van. Langzaam op. Nou, zo avond toe iets opruimen. Ja. En gewoon niks nieuws meer aan het video. Ja. Niks allemaal zo. Tot zover even, het is een beetje vlauw van de dorst. Ja. Van mij krijgen niks meer, want ik vind het mooi geweest. Het is de twaalfste in de klok. Ja. Zo iets. Ja, het is lastig. Wij vlasten. Ja, dat is jouw mensen zoals wij. Wij vinden het ook lastig. Dus we snapen het. En mochten naar mensen zeggen die zijn die heel veel leuke tips hebben. Mag je dat ook altijd ons laten weten, hè? Ja. We kunnen we ook weer via ons kunnen we dat ook weer doorsturen. Ja, want met de grapje vind ik ook niet leuk. Ja, gewoon nee. We gaan je eruit gooien want ik moet morgen. Dat vind ik ook stom. Ik voel het gewoon in mijn buikensje dat het alles voorbeeld geeft. Dat vind ik eventueel. Dus ik heb me zo schaam dat ik zelf niet aan moet. Ja, want je hebt dan het gevoel. Ik ben al te lang blijven zitten gewoon. Dit is al niet oké. We hadden ook vrienden, weet ik nog wel vroeger. Die mam was altijd heel erg op dat de kinderen moesten dan de paaltijd eten. En die vrouw en angeneek hadden dat wat minder. Ja. En morgen is het weer schoon. Ja, dus zij heeft daar geen de week in de school. Ja. En maak ze na uit. Dus een kiertje was dat. En dan was het eten klaar en gingen die ook opruimen. En ik krijg nog een koptee. Maar je voelde gewoon alles zo langzaam van dat hij dacht. En nou is het eigenlijk wel tijd om te gaan. Dat voelde je gewoon. En dan was het eigenlijk allemaal om lachen omdat het daar wel duidelijk was. Dat ze zetten. Oh, het is tijd om te gaan. En dan is het om dat ze zelf dan die gaf komen. Ze hebben die. Oh, nee, nee, nee, maar dacht ik ja wel. Ja, ik wil het gewoon zeggen. Ja. Ik zag laatst op inzaasag een vrouw die had er haar. Dochten was het dochtje was blijven eten bij een vriendinnetje. En toen hadden die mensen het helemaal uitgerekend. Wat die dochten moest betalen. Nee, extreem. Dus wij doen altijd zoveel boaten op het brood. En we haalden het boaten altijd daar. Ja, dus dan is het en ze heeft een boat tram. En wij haalden altijd brood bij dingen. Dus we hebben zoveel snetjes. En zo dik en het is 5,49 geworden ofzo. Echt dat je. En toen had ze daar een ding over gemaakt. En toen hadden ze er geen geet vanavond. We hebben het eigenlijk nog heel goed begonnen. Ik denk dat het eigenlijk was duurder. Want haar geeft ze echt zo ja. Ongelofelijk, hè. Oh, wat cheapo. Ik vraag wel altijd af hoe de mensen dat doen. Die kinderen meen geven bij iemand meen vakantie, zeg maar. Of niet. Geen geeft ze dat we wel met z'n kind. Ja. Geen love question. Stappen, jullie. Een beetje was gevolg om hang met de kind. Kan ze misschien niet. We gaan het doen. Oh, de vintage haast gelukt toch? Niet huilen deze lacht, dit leuk. Het heeft 20 euro dus ze kan echt niet. Maar hoe dat je dat doet, het lijkt mij zo ingewikkeld. Dan ga ik een kind van jou mee met andere ouders en kinder. Ik heb dat natuurlijk meegemaakt. Ja, hoe doe je dat dan betalen? Ja, precies. Want soms niet, soms is het gewoon dat ouders ook zelf zeggen. Nee, nee, nee. Want ik biedt het gewoon aan. Want zal ik dan mee betalen. Soms gaan ze niet. Oh, nee, ik kom daarna bij. Maar bijvoorbeeld skivakantie. Ik kan eigenlijk niet skiën. Maar skivakantie is natuurlijk hartstikke duur. Dus als je kind mee gaat skiën, weet je, dat er een ski was. Maar met de auto, gewoon met de auto. Ja, bijvoorbeeld de auto. Nee, geen benzine. Geen benzine. Zit er al mensen zoeken. De auto. Of zijn skiën worden altijd niet skiën. Dat was niet skiën, maar hoe zeker. Nou, nee, dat betalde ik wel veel mee. Ja. En dan zijden zij ook altijd. Het is eigenlijk veel duur. Dus ja, maar ze zegt dan gewoon wat het gekost heeft. Wat een voetbal. Oh, dat is eigenlijk veel duurder. Ja, het is eigenlijk veel duurder. Het is al zo veel wat je moet betalen. En ik ja, de weet ik het is. En het is eigenlijk Isa nog veel meer. Ja. Maar er geeft niet hoor. Heel graag gedaan. Nee, vanaf ze gaan we niet skiën. Nee, maar ik vind het logisch dat ze mee betouwt, toch? Ja. Ja. En hoe ouder ze worden ook. Ja, het is gewoon wel anders. Ja, maar de vraag me altijd. Hoe reken is dat uit? Ja, maar ook op het niveau weet je dat ze hier bijvoorbeeld. Ja, het was de bood van die Branson. En dan komen maximaal en willen we alle samen komen naar een boord van dat schip. Ja. En die gaan dan een tijdje mee, en zo. Hoe? Hoe doe je dat? Ik denk zei de maks waarom we moeten ook wel een keer terugderen. Als we ergens koffer gingen zei die tijd gaan. Toen moet we niet vallen. Nu is het nog mens. Heleïne. Hier wordt nog een donut. Maar het vind ik dus. Hoi, ointje krans. Oh, schicklijke. Hoe doe je regel je dat? Of denk je allemaal najaar? Die komen wij een keer bij ons. Zoveel geld. Dat denk ik. Ja, dat denk ik. Ik doe een overal m'n knie onder tafel. Zonder te vragen hoe of wat. Of zo. Zou zomaar kunnen? Of dat ze juist heel erg bewust zijn dat ze terugvragen? Ja, precies. Volgende keer bij ons op de boot. Volgens Eilands. Toch? Ja, misschien is het dat. Dat denk ik. Ja, weet het ook niet. En het komt dat je karakter weer naar boven. De ene zal dus heel makkelijk zijn. En de andere denk, nou. Nu al drie keer mee geweest. Ja. Of je bent. Ik heb je al vier keer op dat feest zien. Ja. La, la, la, ma. Nou, weet je wat die drankels bij ons. Ik hoorde wel zo een verhaal van mensen die hadden met elkaar. Hadden ze een taxi gehuurd. Zeg maar aan de gingen ze zo iedereen zo weer brengen. En toen, zeg maar, aan BNC. Dus er ging aan. Stapte uit. En toen zei die wel mee betaald. Ze had mee. Nee, wil ik wel weten. En toen reed ze door te stopten. Ben je uit dat? Toen zei je alles betalen. Dus dat is ook. Dan vind je. En dan denk je. Ja, dat is ook moeilijk weer terug. Ja, aan B. Ja. Ja. Nou ja. Er was een weer. Er was een. Ja. Ja. Hoi, voorging, luisteren, betekent nog een keer ook vertraag terug. Hoi. Afgezend een papier. En we stuuen je dingen gewoon in. Ja. De Instagram kan op de DM. Kan je ons vinden. Vaar je leven veranderen. Vragen stellen, tips geven. Ja. Ja. Stel ik ook weer. Tot volgende week. TV GELDERLAND 2021 TV GELDERLAND 2021