Wat is de Utrechtse Fabriek precies? Met Elske Faber en Nienke Hulshof.

Dit is de podcast van de Utrechtse fabriek voor zorgtransformatie. Presentatie, Marlies Doel, Astrid Dreikolingen en Berton Rieken. Aflevering 1. Wat is de Utrechtse fabriek precies? Met elke fabriek en minke hulzhof. Fijn dat je luistert na de podcast van de Utrechtse fabriek voor zorgtransformatie. Deze podcast is bedoeld voor alle medische professionals in de regio met de Nederland. We gaan nu bijpraaten over de ontwikkelinge rond de zorgvernieuwen en de fabriek blijven ideeën geen ideeën, maar worden een beweging. We verbinden professionals en brengen versnelling in de zorgvernieuwen door te experimenteren en te doen. Mijn naam is Berton Rieken, ik ben huisortse nutrecht. In onze podcast nemen we huisortse Astrid Dreikpooningen, Berton Rieken en ik Marlies Doeldeel. Wij zijn al drie huisortse in onze regio van Unikum, Sterkzorg en Regio Zorg nu. En we zitten namens deze organisaties in de directie van de zorgverbruik. In deze eerste aflevering ga ik samen met Collega Marlies Doel, uitzet ze een mondvoord in respect met de directeur en linkerhulsor van de Diaconessa-huis en elskuffamer van Unikemhuisatse zorgvernieuwen. Wat is de fabriek en wat gebeurt er? Elsk en Ninken, hartelijk welkom. Wie is het eigenlijk en wat is je officieele functie en wat doe je in je normale werknink? Ik begin even met jou. Ik ben Ninken Hulsof, mennetje Transmeraal-zorg bij de Diaconessa-huis. En Transmeraal wil zeggen dat ik eigenlijk zorg voor goede verwinning over de lijnen. Heentjes het ziekenhuis en haar megeving. En waar ik mij dagelijker mee bezig houden, is er eigenlijk veranderingen realiseren. Zorg dat de zorg dicht bij de procent geleefd wordt, zoveel mogelijk thuis. En alleen het ziekenhuis als het nodig is. Wat is je achtergrond? Ik werkte daarvoor al voor de huisatse organisaties hier in het land en een Diaconessa-huis. Transmeraal-zorg stond nog in de kindeschoenen. En er was een nieuwe functie, weet daar in de leven groepen. En hoe lang doe je het nu? Deze heeft in vijf jaar nog hier. En wat is het belangrijkste wat je al bereikt hebt van jezelf tot nu toe? Nou, heel veel denk ik. Voraar gestart ook met thuismonitoring voor mensen, voor patiënten, vol met hardvallen CPD, de deur realiseerde dat ze dicht bij zorg thuis kunnen ontvangen, transferzorg op de maliseerd, dat ze zeggen dat ze een centraal trossuurtie hebben voor een goeie overgang van het ziekenhuis naar de VFT. En zorg op de juist plek, dus heel veel voorbeelden daarin met zorg nu bezig geweest. Ja, maar dat valt je nu vertelde dat ze nog niet zoveel met de huisarts. Dus vooral speciaalistische zorg thuis en met de VFT. En ook heel veel met huisarts door zorg op de juiste plek, maar ook door het organiseren van scholingen voor huisarts. Dat wij organiseren ook jarenlijk zijn huisartsensimpotieën, waardoor we de ontmoetingen tussen huisarts en speciaalisten faciliteren. Maar ik heel belangrijk vind dat je als je elkaar kent, dan was ik ook samen een goede zorg geleven. Dus het begint bij elkaar als moeten weten wat de ander doet en weten hoe je die zorg beter op elkaar kan afstemmen. En wat is je belangrijkste dreivere? Wat je doet het eigenlijk ook al in de dierkalentijken? Ja, mijn dreivere is een zorgbetaal waar en toernkelijk blijven houden. We kunnen het niet doen zoals we het nu doen. En mijn persoonlijke dreivere is ook wel zorg dat je het niet in het zieken is of het niet nodig is. Dus ik zie dat echt als een intervencie in het leven van mensen. En dat we mensen zorg zoveel mogelijk dicht bij mensen kunnen blijven geven. Elfsku, kun jij wat meer over jezelf vertellen in je rol? Je bent utrechtste zorgbouwbrik? Ja, en mijn naam is Elfskufaber. Ik ben plus de manager zorgbenewing bij unieke mijn huisartsensorg. Een van de regioen aan de huisartsorganisaties in de regio en binnen de fabriek ben ik directie lid. Zoals dat hier heet, dat is een beetje wennen, want ik ben nog nooit geweest in mijn leven. Binnen Unicom is dit een nieuwe rol die bestaat nu sinds drie jaar en is ingegeven omdat zo ontzettend veel gaat veranderen in de zorg. Zo ontzettend veel op alle professionals in de zorg afkomt. Dat is gekomst dat je al die projecten die programmers die kunnen we er niet bij doen. En wat is jouw persoonlijke draaiveerp? Nou, ik denk een combinatie van de veelheid die over iedereen die in de zorg werkt wordt uitgestort. En hoe gaan we dat een beetje canaliseren, buferen en zorgen dat het te doen is? En tegelijkertijd zien we dat door alle vergrijzingen en alle veranderingen in de zorg gecombineerd met dus ook minder mensen die in de zorg werken. Dat we ons moeten afragen. Hoe zorg we dat we allemaal over 20 jaar nog steeds die zorg kunnen krijgen? En ik geloof dat we dat alleen maar kunnen doen door dingen echt aan de zorg in die zorg. Heb je wat is je afge ontdelst? Ik ben opgeleid als bewegingswetenschapper en ik werk al 20 jaar aan de zorg. Maar wel dwarst door de zorg in. Dus ik heb bij de overheid gewerkt. Ik heb bij het Nederland huishuiszaartse genootschap gewerkt, maar ook in ziekenhuis. Allemaal beleidswerking. Belijdt een organisatie. Ja. Hij heeft een sluk om voor een huishuiszaartse organisatie te werken. Ja, want iedereen in Nederland komt bij de huishuis. Hoe als het goed is kom je bijna nooit in het ziekenhuis, maar je komt altijd bij een huishuis. Oké, wat is jouw persoonlijke draaiveerp? Mijn persoonlijke draaiveer voor dit soort projecten is zorgen dat bij allemaal over 20 jaar nog steeds te zorg kunnen krijgen die nodig is. En met alle veranderingen, met name op te meen, te kort aan personeel, door de vergrijzing en alles wat erbij komt, gaan we dat niet doen als we blijven doen wat we deden. Malis and ik hebben we allebei in het verleden samengewekt een project over juiste zorg, juiste plek. En dat is, ik denk, een jaar of twee gelegen dat ik wat er het laatste van heb gehord en toen horen ik een hele tijd niks en toen was er op eens de fabriek. Daar moet achter de schermen een hoop gebeurd zijn. Kun jullie ons mee nemen in dat proces? Er een hoofdgeweerd, want we gond al bij de inspiratie dagen. Volgens mij is dat wanneer je aan refereert. Dat begon mij en ja, eigenlijk, let ik inspiratie tussen speestiss en huishuis dat die allemaal goede idee hadden. Hoe kunnen wij de zorg hier in Nederland echt anders organiseren? Dat komt echt vanuit in mensen zelf. En toen hebben we met een kern team vanuit de drie huizen de organisaties en ziekenhuizen. Snal ik daarmee zoveel ideeën uit. En aantal hebben we volgens opgepakt, maar we constateren ook "hei, om dit echt goed te doen om de te laten landen zeg maar voor hele regio." Ja, hebben we eigenlijk een organisatie nodig en samenwerking wat meer gestructurierd om dit goed handen en goed te geven. Dus we hebben toen wel een paar initiatieve opgepakt, maar we merkte ook "heer is meer nodig." En dat gingen niet dan, of niet goed. Het lief goed, maar het was in klein in kleine aantallen. Het was beperkt tot zoveel een ziekenhuis en een nadruklijk z herde de huishuis had ze ook van als we dingen gaan doen. Dan moest ieder geval de ziekenhuisen samen op één lijn zitten. Dat was ik heel goed snap, he. Dus als we met één de ziekenhuis afspraken maakt, dan is het raar. Dat de huishuis het in utrecht die ook met de andere ziekenhuis te maken heeft dan weer andere afspraken moet maken. Dus heer slijden jullie de handen in één, nou dat heeft gemaakt dat we daar gezegd hebben ook elstver dingen doen. Dan doen we het ieder geval vanuit de diekenhuisen-natoonie samen. En daar is vervogend het UMCE ook bij aangesloten. En wat denk ik ook wel een belangrijke reden is met elkaar hebben gekost dit. Dit werkt onvoldoende en we hebben iets anders nodig is eigenlijk misschien wel frustratie. Het lukte nog best wel om pilotstorganiseren, maar om het dan echt de regiobreed te organiseren en te optimaliseren. Dat vraagt veel meer slagkracht en die hadden we gewoon niet in een let elkaar. Maar is dat omdat we naar huis had gekomen? Dan de ziekenhuis gaan. kombinatie. Ja, dus je zag de will om iets te veranderen, maar niet de tijd en de ondersteuning die je nodig hebt om het te faciliteren en te organiseren. Hoe zijn jullie dan dat het project gekomen dat het nu is? Ja, dat is een goede vraag. Eenezijds is nu natuurlijk het moment om het elkaar dan de ineen te slaan. En te zeggen, er is nu een integral zorgenkort en dat geeft mogelijkheid om dit soort dingen op te starten. Dus we zijn met diezelfde kerngroep. Gaan kijken, als die kans nu is, hoe kunnen we dat aan vorm geven? Kun je toch eens stellen van de integrale zorgenkort, want ik ken het uit de krant en jullie zoveel meerdere contact wel iets. Nou, het integral zorgenkort is eigenlijk het eerste akkoort in Nederland, waarin alle verschillende discipline's in de zorg met elkaar een akkoort hebben gesloten. Dat nu toch had je mono-disciplinerde akkoorden en dit is integral. Tot zelfs de gemeente hebben dit akkoort ondescreven. Maar ook de huisarts en de ziekenhuis en de gendekepte zorgen. De hele zorgen heeft dit akkoort ondescreven. Daarmee is dat het moment om zeggen hoe ga je dan dingen anders te doen behalve in je eigen koken, maar ook met al die andere partijesamen. Nou ja, daar aanvullend het integral zorgenkort. Het gaf natuurlijk middelen. En het gimoest gaan over een transformatie. En het sloot heel erg aan, we waren mee bezig waren. Dat we zijde heen dit is met meer partijesamen. Het gaat echt impact maken van wat we gaan doen en er zijn middelen om dat te fastiteren. Dus dat was eigenlijk de aanleiding om een isa aanvraag te gaan schrijven en interdienen. En die middelen, dat is dus het nieuw. Ja, waardoor je iemand kan hergefastritiert kan worden door. Ah, interessant, want ik ben heel bestuurlijk plan op de avond ingezet. Wat je voor een groot deel eet en uit voor wil gaan brengen met doctors. Een zijthuisortse zoals ik, ander zijthmet medischpeestje liste. Hoe zou je aan hen in je penjane kotaal nou kort kunnen uitleggen? Wat de utrechtse zorgverbriek precies voor hen gaat betekenen. Heb jij een verbetering? Ik hoor het naan idavigd, maar vaak was speciaalist. Als het patiënten hier hebben op het spreken vind ik uit zikker, maar dat is helemaal niet nodig. Deze patiënt kan prima door de huisarts of door anders interrichten helemaal niet omskomen. Wij hebben hoge wachtlijsten, grote zorgvraag kunnen we dat niet anders doen. Dus dat als je dat al een concrete idee hebt, dan is de zorgverbriek eigenlijk al een plek waar je dat idee kan landen. Ik heb het interessant om dat terug te horen, want dan hoor ik je praten, en ik vanaf uit een blik van de medischpeestje list, die vertelt dat die patiënt dat eigenlijk niet op het spreken hoe voorkomen. Maar dat zal de huisarts misschien geen enke verdool die persoon wordt weer bij mij over de schutting gegooid. En aan de andere kant, want daar wil ik dan wel brengen vanuit huisartsperositief. Zijn er nu heel vaak wachtlijsten, is er nu heel vaak de zoektocht van ik heb een patiënt waarmee echt die het is, maar ik moet wacht op al die andere patiënten die op het systeem zitten. Dus als we dit slimmen met elkaar organiseren, is het beste deel van de zorg die eigenlijk heel goed in de eerste lijn past, maar niet per se altijd bij de huisarts, want we doen dit niet uit. alleen met huisarts, zijn we ook visiteeren puiten of als het nodig is bij verpleging of apotheken zijn ook onderdeel van dit proces. En tegelijkertijd weet je als we dit met elkaar verbeteren als huisarts en daar maken we ook afspraken over dat je soms patiënten hebt. Dat vind ik echt. Ik wil dat ze sneller gezien worden in het ziekenhuis. Dat is ook onderdeel van dit proces. En daarop aanslijden het, volgens mij daarom zeg ik ook, we doen het niet denken van uit ziekenhuis of eerste lijn. We hebben zeggen of we beginnen af aan, we doen het samen. Het is echt een dialog, pas in het dialog, met de huisarts ga je in gesprek over van heen. Klopt dat, wat vind jij hiervan? Kunnen we het anders doen? Alleen samen gaat dit werken. Dus we zeggen we doen nooit iets met alleen een investiefheusend of alleen investiefespeeslees. Ja, en nou hoor ik om het een aan de aantal collega's denken van jij, jij prima, maar dan wil ik ook wel meer middel hebben of meer personeel. Is dat ook in de fabriek bedocht? Ja, dat ligt heel erg aan de verbetering die je wil. Dat is gelijk van mijn reactie meer personeel, de vraag is of dat echt nodig is. Dus we zien in de projecten die we nu hebben lopen, dat soms ze hem niet gaat om meer personeel. Het gaat over dat je soms wat beter die je agnastiek met elkaar, dat je dat wat slimmer doet, of dat je mogelijkheid het consultatie biedt maar voor de huis, dat hij de laatrempelig en toegankelijk is, of dat je denkt heen, maar misschien kan het visitele puitje wat in bedeken. Dus van mij hebben we, als we het slimmer doen met elkaar, is de vraag of je meer personeel moet, als je dat wel verzoorgd vernieuwing, zorgen dat we het met dezelfde mensen doen, maar dan slimmer doen. Want echt de uitdaging. Ik denk ook dat het als je met elkaar goede werk afspraken maakt, dus tussen medisch-pecialist die ze zorgen, en je blijft dus met elkaar dat zelf te verhaal vertellen aan die patiënt die iets, die schert jij maar ik moet wel worden gewezen, als die van de huisortse verhaal krijgt en overhoopt bijvoorbeeld via een visconselt dat zelf de verhaal terugkregt van een specialist, dan ben je met elkaar ook goed opgeleiend. En dan denk ik ook dat je in de eerste lijnen een hoop frustratie voorkomt, omdat patiënt toch ergens anders wel een ander verhaal te worden krijgen, dan dat waar jij heel hard aan hebt gewerkt. Even om terug te gaan naar de fabriek waarom heet het fabriek en wat is de structuur van de fabriek, want ik hoorde net als elsker dat jij directeur bent. Niet in mijn eentje gelukkig. Oké, maar wat is de structuur? De fabriek, want het vond het zelf wel een leuke naam, omdat we er wordt heel vaak snel in management-taal-hensstuur groepen ingerriegten, we dachten we willen echt iets anders. Dus sorffanjoen begint ook bij het anders soms dingen benoemen. En de fabriek is dan koekjes fabriek, gaan we nou dingen afleveren, maar eigenlijk gaat het over een soort lopende band wat ik wil er realiseren. Als er goede ideeën zijn, dat die ergens landen en dat daar een gewerkt gaat worden en dat er ook iets afgemaakt wordt. En dat we dat een soort lopen de band willen laten draaien. Dat klinkt nog wel een beetje abstract. Er is van een fabriek met een directie hoe er te lopen de band geveeld. Volgens mij is dat de kern van de fabriek, dat zijn namelijk de teams die met elkaar bedenken wat er nodig is om de zoeken hoe je dat moet doen, daar planen voormaken en dat volgens met elkaar gaan, testen in de praktijnen. We hebben een aantal om in fabriekstermen te blijven een aantal afdelingen ingericht, transmurale zorgparen, complex wordt voor gewoon een tema. Een zorg vraagt maar dan breder dan een waarin je meerder projecten kan doen. Binnen zo'n tema bijvoorbeeld de tema beweegzorg, beweegzorg verouderen, wordt al gekeken wat zijn slimme plannen, waarmee we de zorg anders kunnen organiseren. En als daar goede plannen uitkomen, noemen we dat in juiskees of een project, ja, je kan het zo moeilijk of zo makkelijk maken als je wilt en daar wordt aangewerkt. En zo'n project zo'n juiskees is eigenlijk heel klein en heel overzichtelijk. En dat maakt ook, denk ik, dat je in die lopen de band aan die blokjes kan werken en dat door het systeemheen kan krijgen, we gaan onderzoeken, gaat dit echt iets veranderen, gaat dit iets bijdragen, zijn er ergens anders al goede voorbouwende waar wij van kunnen leren. Dan gaan de mensen in dat team met elkaar opschrijven hoe gaan we dat dan doen. Dat wordt vervolgens onderzocht en getest in de praktijk en bijgesteld als dat nodig is. De transformatie zorgparenhade, wat is het idee hoeveel transformatie zorgparenhade gaande gekomen? Dat zijn er tien staan in ons plan voor de komende twee jaar. En d'ouken zijn er? We hebben er nu al acht, een beweegzorg, slaapzorg, het kanker thuis, diabetes, genecologie, hardzorg en buiklachten. En we zijn nu bezig met urologie. Oké, dus er zijn er nog een aantal die gekozen moeten worden? Ja. Oké, duidelijk. En zijn er ook bepaalde projecten waar we al stappen in hebben gezet dat er al succes er zijn? Dan wordt er en laatst een hele leuke avond over en dat heet er dan de juiskeesjacht. Dus dan gingen we in dit gevaccingen het over het team met genecologie. Een zaterginacolog vanuit de ziekenhuizen verpleeg ik kundig specialisten, huisartsen, iedereen die wat met genecologie had te maken. En ik wam een paar mooie voorbeeld naar voren. Eener van, was beginnacologisch, ik krijg heel veel patiënten. Op het spreek ik waar ik de pesadie heb plaats, maar als mij hoef ik dat allemaal niet altijd. We doen, kan dat ook prima naar de huisarts. Maar zou het ook zelfs beter nog kunnen bij de bekkenboden visuiteer te buiten. Dat is denk ik een heel mooi concrete voorbeeld. En ander voorbeeld was menopouzen. Daar is een wangert wachlijst voor bij de beginnacologen. En die zijden kunnen we dat niet beter laten doen door een overgangskontelend in de eerste lijn. Ander porbeeld, een van de transmurale zorgpaden gaat over slaap. Daar zijn nu drie of vier juiskesjes worden daarin onderzocht en een van de juiskes gaat over heelbebisch. In de praktijk merken ze in het ziekenhuizen dat ze best met enige regelmaat ouders met heelbebisch langs krijgen. Maar geen medische, basisonderdicht en de huisartsignem. Moet ik dat dan oplossen? Dat is toch ook niet te bedoeling. Dus in dat traject wordt nu gekeken samen met de jeugdgezondheid zorg. Hoe kunnen we de jeugdarts en de verpleegkundig bij de consultatie beroos beter meenemen hierin zodat zij dat soort vragen kunnen oppakken en we daarmee dus onder de gezorg voorkomen? En dat transmurale zorgpad dat begint met een juisk juiskesjesjag. En daar wordt projecten je juiskesjes heet dat bedacht. En gekozen. En die eerste selectie kan best breder zijn dan het aantal dat we uiteindelijk krijgen. Daarvan wordt we vorige gekeken. Gaat dit echt tot een verandering leiden? Is het halbaar? Is het te doen in de tijd die we hebben? Hij heeft het ook een beetje impact. En heeft het impact. Dus je kan een heel mooi plan hebben waar je heel weinig impact mee hebt. Ja, dan past het nu in deze fase niet in de zorgverblik. Ja, een ander mooi voorbeeld dat ik me zien nog kan noemen. Hij heeft te maken met beweegzorg en we in de regio waar ik werkzaam ben en de regio zorg nu. Er zijn wel aantal jaar al actief en met het behandeling van artrosen op een andere manier aan te pakken. En waren wij vroeger gewend als mensen klachten hadden van een kniek of van een heuwe en zwaren wat ouder. Er ging hem om nog foto's laten maken. We verwezen de mensen naar de specialist en de specialistie kijkt die persoon aan en gaf dat vies. Dit moet aan de visu het ijrapie. Dat betekent dat heel veel kostbaden stoppen worden gemaakt die niet altijd even rendabel zijn voor de behandeling van die procent. En waar zijn u inmiddels een aantal jaar bezig om mensen met artrosen klachten van de kniek in de heuwe. Eigenlijk al direct naar de visu het ijrapuit te verwijzen en die daardens echt een specifiek programma volgen aan visu het ijrapie. Waarin mensen dus daadwerkelijk aan geven dat het beter gaat met de klachten die ze eerder ervaren van de artrosen. Mensen uiteindelijk veel later pas bij een orthopetische recht komen. En wacht je dan niet als de verwezen worden naar de orthopet, dan is er ook vaak ook snel aan een operatieindicatie. En dan zijn ze een heel traject hebben ze niet hoe voordoen wij die orthopet en die orthopet kan zijn tijd. Daardoor beter beschikbaar zelf voor de mensen die die zorgen echt nodig hebben. En wat dan het leuke is van de zorgverbriek van Julie hebben dat. In een aantal jaar met elkaar op papier gezet en in de zorgverbriek zit vervolgens een team dat zegt oké. Maar hoe gaan we dit nu van een aantal jaar implementatie terugbrengen naar een aantal weken? zodat het haalbaar is en ook in de rest van de regio kan. Ik denk welke organisatie zijn allemaal betrokken bij de verbruik? De kern wordt gevormd door drie huizendsoorganisaties van de regio midden Nederland, Sterkzorg Unicum en Regersorg nu en drie ziekenhuis in de regio. Dus het is het sindaltonieus die ook in de economis-huis en de UMC Utrecht. En we hebben de zorgverbriek raar ook aan tafel. Ah, maar dat is er wel van de zorgverbriek raar in deze? Die kijkt mee. We hebben gezegd dat we er vooral een visualricht in de zorgverbriek. Maar ook een meedenkend over passende bekostiging. Omdat we merken dat als je de zorg anders wil georganiseer of vernieuwen dat dit ook soms vraagt om andere financiering. Dus zij kijken mee aan de voorkant van is het haalbaar. Zijn instieve die we nu doen? Is het ook relistisch die straks opgeschraald of implupteerd kunnen worden? Dus ze hebben wel een belangrijke rolkern. En daar hebben ze ook toegezegd als investeringen gedaan moeten worden of als ze er extra werken in de eerste lijn dat is de klareg. Nou, we hebben nog niks toegezegd, maar we willen echt voorkomen en de voorkant dat we allemaal pilot gaan doen die aan het eind niet structurieel impliteerd kunnen worden. Dat willen we echt voorkomen. Dat is heel frustreren voor professants ook. Dus ze hebben gezegd aan hen denk aan de voorkant mee met ons. En sluit aan en kijken wat passend is of wat jullie anders kunnen doen. Dat kan dus soms ook betekenen dat als je na alle leggensprekken tot de conclusie komt het past nu echt niet in het stelsel dat je het dus ook nu niet gaat doen. Want we gaan niet het systeem frustreren met allerlei zorgbare geen bekostiging voor hebben. Nou, en hoor ik ook de naam allerlei rol medekoon. Ja. Wat is dienspositie in de fabriek? Ja, dat is een adviesbureau in de zorg die onze glijde programmenmanagement leverd van de fabriek. Die merkt als organisatie zelf waar allemaal professants ook al hard aan meewerken, is het heel fijn als er een ondervanglijke. Procesbe glijder is, die is allemaal goeie banenleid. Er zijn leverde rol van programmenendje en ze leverde rol van projectleiders, namelijk was crummasters om de fabriek eigenlijk een goede banen te leiden. Allee, rammerkel leeft het programmenmanagement. Maar elke betrokkenorganisatie heeft ook zelf mensen indienens die die rol van projectleider of scummaster op zich nemen. Dus het fijn van de onafhankelijk projectmanagement rol is dat je dus ook divers. verbinding daar hebt tussen die 6 organisaties die allemaal daarin, probeer het te werken en probeer er zo veel mogelijk gelijk op de trek in de werkwijze. En de scrummaster? Ik kende die term van menisch met dingen met wat is een scrummaster? Een scrummaster is een aanjage. Het is een projectleider, maar niet met de inhoudelijke projectleidersrol, maar met de procesrol. De inhoud ligt bij de professionals die in het team zitten en de scrummaster zorgt ervoor dat je al die professionals faciliteerd en ondersteund zijn leverde de informatie. Ze doen de onderzoeken en de scrummaster brengt dat alles bij elkaar en bewaakt het proces en de tijd. Zo'n proces-mendertje ingewikkeld. Al die termen. Wat zijn u uiteindelijk de grote uitdagingen die jullie voorzien voor de korte termijn? Ik denk de grootste uitdaging is de veelheid. Er zijn ontzettend veel goeie, mooie planen en ideeën. En hoe krijg je dat? Een. Hoe maak je daar een keuze van wat past er in de fabriek en zelfs als het binnen de fabriek past, is het nog steeds veel? Dus hoe gaan we dan zorgen dat we dat ook door al die processtappen heen krijgen? Dat we daar een werkwijze bij vinden die haalbaar is en die te doen is in de tijd, zonder dat we de mensen in het veld, de dokters, de rest van de eerste leinspartners gaan overvragen. Wat is er een looptijd van de fabriek? De fabriek in deze form loopt tot 1/27, maar we hebben met elkaar uitgesproken dat we de fabriek niet willen sluiten. Dus we gaan met elkaar onderzoeken hoe we zorgen dat we dit proces daarna kunnen blijven vervolgen. Want ik geloof er niks van dat al die goede ideeën dat die er dan niet meer zijn. Wat denk je dat daar dan uiteindelijk voor nodig is? Dat weet ik nu nog niet. Dat is onderdeel van het proces dat we met elkaar moeten uitzoeken. 1. Gaat dit werken? Want dat is waar we nu staan. En als het werkt, hoe houden we dan de goede elementen hiervan? En ja, waarom gaat volgens jullie de fabriek het verschil maken? Ik denk omdat de professies de lied zijn. Dus het is daar waar zij kansen zien, verbeteringen zien dat we dat samen doen, ik denk dat dat het verschil gaat maken. Ja, het kan dus ook gebeuren dat in dit hele proces blijkt dat een wensdot veranderen niet geslaagd is. Nou, zoals we hadden we alle mooie voorbeeld die voorbij kwam, dat is zij dat was rondom beweegzorg, dat we iets hadden, idee hadden, dat werkt toch niet, ook zet ook een stopp weer gewoon mee. Dan gaan we er niet mee verder. Ja en ook, we hebben het hele proces in stapen opgedeeld. Dus je kan naar elke stap constateren, gaan we de goede kant op, of moeten we hem stoppen en dat kan dus ook zijn dat je aan het einde van een pilot constatert. Het werkt toch eigenlijk niet, we hebben het wel uitgedacht, maar we krijgen het toch niet gevionancierd om dankschoede afspraken of we hebben er toch de mensen niet voor. En andersom, we zeggen dus niet bij voorbad, dit gaat nooit lukken. We beginnen wel. Els gastrenaar mensen zijn die zeggen, ik hoor dit en ik vind het eigenlijk wel leuk om mee te werken, ik wil het verschil ook maken. Ja, neem contact op. We hebben nog genoeg ruimte voor nieuwe plannen, we hebben net al geconstaterd dat we uiteindelijk graag 10 van die transmurale zorgpaden hebben en daar zijn er nu nog zeker twee van open, dat we het liefst hierna door willen gaan. Dus als je nou hele mooie ideeën hebt, ja meldst als je blieft aan. En goed. Els Kening, hartelijk dankviele uitgeweiden toelichting op het ontstaan en te gonde en de werkwijze van de Utrechtse verbriën. Dit was de eerste pop-raast in de serie, of voor de Utrechtse verbriën met Els Cafabre, unik hem huiswatse zorg en nienk je heel zoveel van het deaconesse huid. Wil je ook mee helpen? De Utrechtse verbriën is nog op zoek naar specialisten en huiswatzen die mee willen doen. Speciaal expertise op een onderwerp is handig, maar niet noodzakelijk. Als je belangstelling hebt, kun je ons meelen op podcast, aanbestrijd je utrechtse verbriën.nl. We willen jullie als luistera graag betrekken. Wat vond je ervan? Heb je vragen aan de spreken of de organisatuur van de podcast, meer ons op podcast aan de strijgete.nl. Vragen zullen we dan bij onze volgende aflevering beantwoorden.