Waanzinnige wedstrijden

In de wereld van die bellen valt er ook altijd iets nieuws te ontdekken. Vind je favoriete podcast op Vertemax? Kijt slaat een oran, het gaat jou of wel heel vrolijk maken. of wel niet. Komt van een filmpje dat al wel na een aantal jaren oud is, maar dat nu weer circuleert op het internet. Daar gaat hij. Jehojmjohoo! Kee. Jehoiyaaheeje! Cocoo! Cocoo. Cocoo… The Clarkscess! Tw. Tw Gü G. BabetMohenden! Je hebt m'n dit doorgestuurd. Wat is dit in godstnaam. Dit Sophie is een compilatie van het allere beste wat de Husband Calling Contest op de Iowa State Fair van 2017. De Husband Calling Contest! Ja, dat bestaat echt. Dat is elk jaar in Iowa op de State Fair dat een soort van een bred reislashre, pensekermis. En elk jaar midden ook justus komen alle deelneemsters samen in een grote tent. En dan is dus de bedoeling gewoon dat je je krijgt 30 seconden om je man te roepen. Het idee is dat dat is voor het eten, maar je mag dat heel vrij interperteren. En dan wordt er door een jury de hoofdprijs bepaald. Wie daarmee gaat lopen, die hoofdprijs is, hou je vast 5 dollar. Ah ja, daar moet je niet voortoen. En de 5 beste delenemers die krijgen ook nog is een fel gegeert blauw lintje om gespeeld. En wie de beste is dat bepaald is een 3 koppige jury aan de hand van zeer strengen criteria. Je hebt 3 dingen die je moet hebben. En je eerste impression, de last impression en de presentatie. Ik kan het wel bij je kan je verstandigden wat ze zeggen. Hoe zou je het weten wat je wilt als je me kiezen? De eerste indruk, de laatste indruk, de presentatie en dan natuurlijk ook de verstaanbaarheid. Dat komt dus wel bij kijken, hè. Als je zo wil deel nemen. En je vraagt niet dat we er natuurlijk af hebben nu net het beste van 2017 gehoord. Wie heeft dat toen gewonnen? Ja, dat was deze. Maar ja, dat is een nijdig vrouwt. Een nijdig vrouwtje en vooral ook een heel oud vrouwtje. Ze heten Bonnie Swallwell en ze is een habituwé op de Iowa State Fair. Dus als je het gaat, dan is het een hele verstaanbaarheid. Ze doet het dus al 35-40 jaar. Ze heeft al meer de repetieumplaats gehaald. In een begin verteld ze was er nander niet zo voor. Maar toen hij door dat was voor een talent, ze in hun. Dat is hem meteen mee aan boordjes prongen. En dat vind ik ook wie durft het nu net te zeggen tegen iemand die. Zo, maar dan verzook kan roepen. Wie schreuter nu zo te is? Ik vind het wel stuitend dat de zo klassiek, als of elke vrouw met de deegrol staat, te kijven aan de deur naar die lastige man. Ja, en verveelend stereotyp dat hij bevestigd. Het is heel stereotyp allemaal. Deze hoort zeker ook in die kategwerding. Ik zou het niet zeggen voor dinner. DARRELL! DARRELL, dinner is ready. DARRELL, DARRELL, BAMERAL, MANEN, FAN, FAN, FAN, FAN, FAN, FAN, FAN, FAN, MEME, MAMERAL, DARRELL! Wat? Ja, ze vindt het duidelijk dat er man te veel naar boerderij ruikt. Maar hoe groot zijn die huizen dat hij zo moet doen? Dat zijn ranch, is beeld ik mij dan in. Dat is echt een soort van veld die zijn dat ze in de voordeur komt staan. En dan DARRELL roept. Dit vond ik nu ook wel een hele goede vanwege de hoofdrol voor de rullende rull. Dat is de winnag 2021 die is heel bewust voor die rullende errie gaan. En ze had daarover overlegd met de hele familie. Ik heb była nu ik nastven vallen teppen are er 6 jaar en bij de vooroveelwructe krij mentioned. En w perceptionijn boven haar ook zo en ik heb schrachtig teelnen. Ik ben besteld om tussen mijn aprasına kleine jaren en Unterjayı. En ik Aubar, mijn 있는데 na pawnde genende! Ze kan ook정sten en practicisten natuurlijk aan闖st� Okeen leef voor op (?) Ik heb het al naag gekregen. De I was date for 20 jaar plaats tussen 10 en 20 augustus. Ik kan vakantie nemen van. Ik weet niet dat ik dat ga. Of om te gaan kijken. Ik weet het nog niet. Maar ik voel mij vriselijk beledigd als vrouwijklijk. Als je dat hoort, dat zijn we toch niet? Zo zijn we absoluut niet. Maar stel dat je nog een leuke familie uitstapszoek naar de I was date for. Het is wel amusant. Zer entertainment. Je kan ook je kinderen in schrijven. Maar eenig je zeker, ik denk dat de opvolging wel al verzekerd is de winnaar van de Hussbund-Kalling-Kontest. De Hussbund-Kalling-Kontest. En dat is niet eens het zodste wat er bestaat aan competities in deze wereld. Tlek dat als of we niks liever doen, dan ons meten aan de ander. En als we dan niet kunnen winnen met voetbal of in de grote klassieke wedstrijden, dan verzinnen we zelf gewoon iets om er best schreeuwen. Naar onze man bevoerbeeld waarom doen we dat zo graag? Daar wil ik het over hebben. Welkom in de wereld van Sophie. Je moet trouwens niet per se naar Amerika trekken om aan een male competitie te kunnen deel nemen. Dat kan net zo goed hier. Inzwaindrecht bijvoorbeeld vind je midden in een industriegebied het oefentrein van de lokale droogvissers. Een groot grasveld is dat waar ze trainen om de beste droogvissers terwijl te worden. Want ja er bestaat een WK droogvisser. Of verwerpen of surfkasten in het Engels. De 83-jarige uitzijn en zijn schoon zo'n eerlijk doen het nu al zo'n 35 jaar. Maar wat is droogvissen nu eigenlijk? Dat legden ze uit aan onze reporter Anke van Meer. Nou nu moet ik eigenlijk een beetje met een draad goede liggen. Zo. En nu moet ik die weer terug mooi op zijn dingen liggen. Dat is een zin. Dag Erik, Dagje Zijn. We staan hier op een heel groot grasveld aan een industriegebied. Hoe groot is het grasveld? Ik denk bijna 400 op 400. En er is hier geen water. En toch staan jullie hier met een vies hangen. Dat moet je mij zijn liggen. Wat gebeurt er hier? We doen eigenlijk verwerpen. Dat heeft niks mee vies het allemaal genuidelijk. Er is ver mogelijk verpen. En dat wordt gemeten met een lezer tot op de milimeter. Oké, dus je werpen de vislijn of wat is dat precies? We werpen meer luid van 150 gram. En dat is om te vers te gaan. Geert mensen bij die maar 150 meter schoen. Geert mensen bij die 250 meter schoen. Geert mensen bij die 210 de siste. Je kunt hier met vissen natuurlijk, maar eigenlijk is dat echt gemaakt voor het zerte werpen. Dat is toch helemaal anders dan vissen eigenlijk. Als de mensen hier bij komen, dan zijn die in de verschilig voor te verlogen bij weer om toen zijn. Dus die denken dat we hier om vissen zijn en met de verschil water. En dat is het nog ervan. En wat zeggen jullie dan? Dat is hier gras. En zeggen wij dat ze een karpers op het gras zijn. Dat zeggen we diekels eigenlijk, een graskjapper. En sommige mensen zijn er mee weg. Dan zijn ze zo wat kijkers, een graskjapper. Maar dat is niet. Ze diest en dan denken dat ze als juist die zijn. Ja, zo is. En dan zie je in een arkrap van een gaskerpul. Dat is toch nooit van goord. Ik wou dat ik hier nog niet geloven. Hoe zijn jullie bij de sportie komen? In 25 jaar geleden had ik gelesen van vissers die de gebruikten in Nederland ontviddet te gooien. En zo zijn ik in twitje gekomen dat een club er staat eigenlijk. Maar toen was hij hier op deze veld nog niet. Dat was in iedatje een hoefenen. Zo binnenkijk ik in de dingen geraakt eigenlijk. En zo, ja, meer en meer en meer. En ja, aan de uur zou je sporten. Daar stom, waarop, wordt u sporten, zo simpelist. Kan jij ook echt vissers? Ik ben geen vissers. Maar hij is wel een visser. Ja, ja, ik vissers ook. Alleen graskappers. En ik viss, op viss. Dan moet je hier ook voor te draaien. Ah, zeker. Ja, anders kom je niet. Nou, minstens drie keer moeten de draaien draaien. Drie keer per week. Ja, moeten zeker doen. Laak je nallexport eigenlijk. En ik heb er een keer in de straat. Ik heb er eigenlijk voor bepaald ook bereikert. Dat is niet gewoon zo maar groeien. Dat is u al eens een bit wel zien. Ik dacht voor het doen. Dat is een heel een andere worpen. Iedereen hoeft op een andere manier eigenlijk. Dus je moet zelf even een techniek zelf afschaven. Wat is zo een goede techniek? De juiste techniek is. Dat is een vierveel. Het is een heel moeilijk optrijden voor het als je door mogelijk te doen. Het is hier een heel groot field. Ik zie dat je helemaal klaar staat. Ik ga helemaal klaar. Bij mij ook. In janden. Dus ja, misschien moet je de keer voordoen. Ik ga het voor. Ik ga het voor doen. Ik ga het voor doen. Ik hoop dat het een moeilijk dan. Oké. Ik ben wel hier aan. Zie me gewoon, ga je staan, Darden. Ik moet me gewoon niet gaan. We zijn een beetje aan de kant gaan staan. Onze mogen niet de dicht in de buurt. Kan jij verslag geven over wat die precies doet? Ja, ja. Zetjes. En die gaat hem zijn techniek van het staan. Ja. Die gaat hem zijn techniek uitvoeren. En dan moet de meeste hoef staan van een techniek te kunnen uitvoeren. Hij wacht een beetje door zijn benen. Ja. En hij is weer naar benen. Dan goede dover. Zie je. Een moeg? Voilà. De heest. Amai, dat is met een schereel bij je. Ja, maar het is een druk. Het is een heel groot en druk op een goede ding. Wel Erik. Is het gelukt? Het is gelukt. Hoe ver ben je hier? Wel, deze is al zo te zien toch wel een tweentigzend. En is dat goed of niet goed? Dat begint goed. Ja. Dan moet ik dit gaan halen. Dat zit in de grond. Ah, dat is er af. U draat is gewoon in de grond, hè? Ja, natuurlijk. U moet een keer wel beginnen. Er zijn sporten. Want als ik 10 keer geloof ik, heb ik een kilometer gelopen. Zal wel zin. Allright, we gaan een zoeken dan. Ja, we gaan een zoeken. Wat is jouw record? Mijn record is 29 of je zeel. Op het struit. En het wereldrekort? Is twee, drie en een taagje denk je. Maar als je ziet dat je dit is, dat zijn meter. Dat zijn nog niet, hè? Weer dan moe? Nee. Ik heb altijd eigenlijk drie hadden geloven. Ook en lopen. Maar ik heb een proteise knie. Dus we gaan het niet meer dan lopen. En deze nog wel, hè? Al eens, je ligt het? Ja. Het steekt in de grond? Ja. En dat is het 200. Ja, want er staan hier op het veld allemaal ploven. Ja, op het veld allemaal plaatsjes om aan te wijzen hoeveel je. En die plaatsjes zijn gezet met de lezer. Dus ze zijn vrij goed. Ik als lek zou ik het eens mogelijk proberen. Wie is dat tegewaardig? Ik heb nog te proberen van mij. Echt waar? Geen probleem. Hoeveel denk je dat ik hier raak het? Weet me twee hadden gekort. Weet me het? Haha. Je moet gewoon je van de grond, hè? Wat ik doe kunnen je aan is, hè? Oké, dan gaan we dat stroom daar doen, hè? Ja, dan mag je mij mikrovol sturen. Ja, ik had hem aan het wachten. Dus dat is al ik je zit te verjogen, hè? Dus kijk, gaat er vast. Oké, mag je meeternop? U hangt ook hier, Legen? Zo? Zet jij links of rechts? Er is rechts. En dan verkeert ze. Ja, wat laat ze? Oké, ja, dat voelt al boer. Ja, voelt al beter, hè? En nu gaat het gewoon zwieren. Naar zorg ik laat u vingergelost. Oké. Oké. 2, 1, start! Oh, dat is op gebouw. Maar het is echt. Echt warm, maar je hebt het wel hoeg gedaan. Ik heb op het gebouw, hè? Ja, echt warm. Maar eigenlijk, vier. Ja? Ja, ik heb het goed gedaan. Ik heb het heel goed gedaan. Allright. Zijn geen doodige vallen? Dus dat is ook al heel hoeg. Dat is stap 1. Dat stap 1, hè? Ik heb wel de windrat in de knoeien, hè? Bezien, hè? Dat is niet herenig. Ik heb draad genoeg, hoor. Je krijgt kou, hè? Zie je een keer. Amai, ik ben vries mee, tot. Dus ik zal voor, want jullie hebben hier ook een clubhuis. Daarom is het gesprek in het clubhuis verder zitten. Ja, maar dit is geen weer voor. Nee. Ja, dit is het clubhuis. Wat mij wel meteen opvalt, is dat er hier toch vissen aan de muur hangen? Ja, dat klopt. De vissen, dat is de voorzitter van de club, die ging vroeger vissen in Norwegen, en die komen van Norwegen. Dus het zijn niet de geraalse karpers? Niet de graagse karpers, nee, echt niet. Nee. Hoe is de sport tot in ons land gekomen? Eigenlijk van Engeland uit. In Engeland was er mee bezig. Ik was zeker een maquello. En die wel competiën eigenlijk onder andere landen doen. En die heeft dan de instrukse zich geven, hoe te werpen. En dan zo is dat eigenlijk vertrokken. En dan zie je in de bellen op mijn Engeland. En zo, en nu, ja, nu zie je wel. Je ziet daar italianen, Argentinien, Zutafrika, Japan. Overal, oh, Eldeweld. Heel de wereld speelt. Eldeweld speelt, ja. En toch is het niet gekent, hè? Een kampioenschap is er in Tunezien, een zoveel kampioenschap. Daar komt er aan. En wij doen ook een open international. En dan komen de japaners normaal gezien. Maar hier. En in juni. En jullie en ook naar Tunezien, naar de huwent kampioenschap? Ja, ja, ik ga. En denk je dat je kans maakt? Ik kan het niet, maar ik kan toch mijn doel, mijn persoonlokrekort verbeteren. En dan niet direct naar de wereldtap gaan, zoveel maar ook niet denk je. Ik denk, nee, en verbellen je, hoe het verbellen is. Ja, al je niet een brab-a-zong, dan heb ik gewoon een beetje altijd probleem. Die moet ik ook zien. Ja, ja, er is officiel natuurlijk. Ja, ja. Dat is een officiel, hè. Helaar klanten heeft ze een ding, ja, ja. Misschien moet er wie zo vinden. Ja, misschien moet er wie zo vinden. Ja, eigenlijk zou je daar eens moeten doen. Ik heb het ook zo. Ja, die is het, hè? Ja, dat is de moe. Ja. Ja, wie ze daar? Dat kan ik niet, hè. Dat kan ik niet echt, hè. En groot, wees doen in arbeid en schrijf. Door volant in eindrecht niet te breken. Wees in onszelf en ongekreikt. Ja, pim! Daar is misschien nog wel een betje oefening bij nodig. Maar met dat droogfissen komt het ongevuld. Goed, er kennen zein. We gaan duimen voor dat weken. Droogfissen dus. Er is ook zo iets als het kampioenschap meewishireeuwen. In Finland doen ze aan Morasvoetbal. Sinds kort is er ook een wk-balon in de luchthouden. Dan steken ze deelnemers in een kodvolhindernise kapsstokken. En een zetel, een auto-stater in en een kast. En dan moeten ze ombeurt een balon. Dit zeen je hebt dat zeker ooit al in je leven in je daam. En dan moet je het voor de ander zo moeilijk mogelijk maken om de balon in de luchthouden. Het is die de grond raakt. Bestaat nog maar, sinds 2021 woont, als we dus onze gading niet vinden in het alreeds belagelijk grote aambot, we blijven gewoon nieuwe wedstrijden verzinnen. Het is onwaar schijnlijk wat voor spelletjes, sporten, allerlei vormen van competities die mensen verzinnen. De mens is een competitie best. Dat kunnen we vandaag denk ik wel concluteren. En zelfs in het bedenken van competities zijn we blijkbaar competitief. Want wat doet een mens bijvoorbeeld als die twee uit een lopende sporten bemeesterd heeft? Wel, dan bedenkt hij toch gewoon een combinatie van die twee sporten. Het moet zo iets zijn dat Simon Gribling er toegebracht heeft om recent de discipline Schafeltennis uit te vinden. Excuseur. Simon Gribling was jaar lang directeur van de koninklijke Nederlandse schakebond. Maar hij speelde ook al eens graag een partijtje Tafeltennis. En zo kwam je dus in 2008 op het luminuze idee om die twee sporten te combineren in één sportdiscipline namelijk Schafeltennis bestaande uit schake en Tafeltennis. Hoe moet je dat dan samen? Nee, het is niet gelijkertijd gelukkig. Dat zou heel erg onhandig zijn. Nee, Schafeltennis tornoeien bestaan uit Afwisselend, vier schakepartijen en vier Tafeltennis matchen. Schafeltennis dus. Zomaar omdat het kan? Dat is het chestpong in het dingels. Zo iets. Schakebokse bestaart trouwens. Zomaar het schakebokse bestaart dan uit zes rondes schake. En als je een schakek afgewistelt met vijf rondes bokse. En als je een bokse ronde krijgt, dan exact een minuten tijd om je bokseandschoenen uit te trekken. Want die lompenwanten aan je handen natuurlijk. Je kan dat toch perfect combineeren door gewoon keihard die balen op je tegenstander te makeen. Terwijl je dat nu zegt, is er iemand dat aan het neer schrijven. En die gaat er een competitie rond verzinnen, ik ben er zeker. Truis de winnaar van schakebokse, dat is die genetje als eerstes een tegenstander of wel schakemat kan zetten of wel nook uit kan slaan. En dat is heel harde competitie. GSEM werpen, zonerecenten, sportdisciplineet, rond het jaar 2000 bedacht in Finland en niet toevallig de bakermat van de Toonzeerpopulair en Nokia-telefoons. Maar het is ook naar onze contraijen overgewaaid. In 2006 is er voor het eerst een Belgisch kampioenschap GSEM werpen georganiseerd. Dat was toen nog een beetje bedoeld als een soort duurzaamheidsactie en ook om de teelneemers bewust te maken van de wegwerpmaatschappij en dat zat er een beetje een achter. Maar intussen is dat GSEM werpen of dat Belgisch kampioenschap GSEM werpen eigenlijk een beetje ironisch genoeg. Dus weet dat. Uitgebuid? Uitgebuid geexplatteerd door een telekomoperator. Dus de originele gedachten is een beetje verloorig. Het zijn wel dat soort spectacular of in het oog springen, de competities die natuurlijk wel vaker gekapt voor de torkomersiele spelers. Want in Rusland is dat bijvoorbeeld gebeurd met het jijrelijks kampioenschap Car Curling. Ja, daar ging je over vertellen wat 's Car Curling is. Dus effectief Curling, en dat ken je wel? Is dat zo dat vege met een borstel voorzonder? Op een eisbanaan, een bowl, precies een hele zwaar kastboel, maar dan van steen proberen naar een middercickel te manuferen. Well, Car Curling is heel simpel Curling, maar dan met een auto in de plaats van zo'n rond de steen. Dus in dit geval in Rusland is het dan, zijn het dan oude afstandse trabandjes, staan er andere. Waar ze de motor bij uitgehaald om zo wat lichter te maken, en wat bestuurbaar er op dat eis. En dus, wat doen ze? Een ploeg bestaat uit tien mensen, één je daarvan zit in de auto achter het stuur. De andere negen die proberen die auto dan over die eispisten te schuiven, richting die middercickel. En dat vinden ze leuk in Rusland. Ja, u hebt ze toen we dat trabandje de eisbaan op. En ja, de auto van de tegenstander is uit de middercickel gewerkt. Ja, het is met botsanatuur. Natuurlijk, je begrijp na een paar buurten is die eispisten omgetoverd in een waar auto-kerkhof van gedukte trabandjes. Ah! -Ja. Ook dit jarenlijkse kampioenschap, auto Curling, dat is zorggeorganiseerd in Jekker, Tarina, en in Abburg is in tussenkommerseel gekaapd en wel door een dealer in auto verzeken. Dat vind ik dan wel weer mooi. -Ja. Maar als je Car Curling te zei zou vinden, zal vieken je ook altijd aan Car Jitsu doen. En dat is ook exact, wat dat word, zegt, Jitsu. Met een auto. -In een auto. Ah, ja, een auto. Opnieuw uitgevonden in Rusland, or Rus, die dacht dat dat leuk zou zijn. Een gevechtseport in een auto. Dus ook in Car Jitsu bestaan er officieele kampioenschappen. In het begin werden die wedstrijden gehouden in een geparkeerde auto. Lucraak ergens in een parkergerage tegenwoordig houdt ze die kampen in een cabriole, met open dak dus, zodat de toerschouwen het beter kunnen volgen. Want dat is met tribunus aan Alonter tussen en aan. Elke kans van die cabrioos staat er een schijtsrechter, die ook het startstijg heeft voor de kamp. En vlieg die elkaar aan in die auto, dat wordt nog een stommel van je welste in een veel te kleine ruimte. Want dat is grappig, dat vindt de Ruszetten en grappig. Ik vind het ook wel grappig, op een van een auto. Ja, en dat staat uit twee rondes. Je moet een keer starten vanuit de passagiestool, een keer vanuit de bestuur de scant. En je mag een extra truffe bij Car Jitsu. Je mag alles wat in de auto aanwezig is, ook effectief gebruikers zoals deze Amerikaanse instructiese uitlegd. Dus je hebt een van de dingen in je stuur. Daar is het. Je hebt een leeg, je hebt een leeg, je hebt een bevast. Je mag het stuur gebruiken om iemand tegen aan te drukken. Je mag de gordels gebruiken om je tegenstander te werken. - Ja. Wow. En als het na twee rondes gelijk staat, dan vloog er nog een extra ronde op de achterbank. Zo, maar omdat het kan. Het is echt de zott voor woorden van competitie. Zien ze al van de vinsoffie de bestaat met een wereldkamp, schapp, slakenresen. Er worden wedstrijden plogging gehouden. Dat is een combinatie van joggen en tegelijkertijd afval oprappen. Dat hebben we ooit besproken in een uitzending over vervelende woorden. Plogging, ja. - Plogging, dat is wel een hele kord. Een keregiesje spelen ze het spel Oelak Tartisch. Dat is een variant op het traditionele polo. Je weet wel waarbij spelers op een paard zon rubberball ronddeken omdat in het doel van een tegenstander te proberen micken. Maar in keregiesje spelen ze dat. In de plaats van met een rubberball met een doodigheid. Ja, dat maakt bijna dan zo wat deel uit van de grijtejacht in afganisch dan blijktbaar. In die regio doet ze dat wel vaker. Daar is het eigenlijk de bedoeling om te paard proberen het cadavra van een doodigheid te bemachtigen en er is op een bepaalde plek te kunnen voren. Ja, ongelofelijk. Je kent ook het even te aromworstelen. In Engelanden boven ze ook graag duimworstelen en zelfs tienworstelen. Ah, ja. Worden we nog een gegeven competitie gedaan. Tuurlijk. Een familie verbanten. Ja, ja, ja. Het is toch vooral in Rusland dat ze maar echt belaggelijke competities verzinnen. Daar is al enkele jaren een nieuwe superpopulaire sportnamelijk smulkletten. Dus elkaar om er hartst in het gezicht slaan. Dat is dan dus 1 tegen 1. En er zijn een paar regels, ja. Maar alleen met de palen van je hand slaan. Je mag de andere enkel op de wang raken niet op de k-ron die zou je kunnen breken. Je mag de klet niet ontwijken, want dan ben je zo overloren. En de winner is dus die gene die de andere zo hard in zijn gezicht kan meten. Dat is een evenwicht verliest. Taranki, porus Colin is prachtig. Joep? Zo, show me een power. Die laatste is niet alleen tegen de grond. Die was gewoon K.O. Want dat is dus man tegen man, die pstbeeren van gasten. Maar die daad je zegt uithalen met hun hand. Je zegt maar echt, maar die kake is toch gebroken. Dat geluid ook, dat per gand dan in die hanggas wordt, dat is organiseren. Ongelofelijk der bestaat ook uiteraard een vrouwelijke variant. Van facelapping. Maar dat heet dan. Komt kletse. Zo zou je het eigenlijk kunnen noemen. Want het is ook exact weer wat je zou kunnen verwachten. Een vrouw weet die elkaar zo hard mogelijk op de poep slaan. Als je je afraagt hoe dat klingt zo'n vrouw behand, die met een harde klap, bijvoorbeeld op een leren broekland. Wel, dat klingt dan zo. En net zoals je bij voetballwets trijt, dus van elke actie van elke gool, een herhaling krijgt in slow motion. Zo krijg je dus tijdens het Russisch kampioenschap, de kondkletse, ook vertraagde beelden te zien. Inclusive close ups, waarin je dus de geimpacteerde poep nog een beetje ziet naatrillen. Zo klingt dat dan in replay. Zo, wanneer zin je? In Romenie hebben ze die discipline van poepijke kletse, in tussen ook overgenomen, maar daar hebben ze het extra uitdagend gemaakt, maar bij de Romense versie dragen de vrouwen geen broek over hun billen, zoals in Rusland, maar alleen in Tanka, of zo'n hoog uitgesneden slip die de billen blotlaat. Natuurlijk, kan we dat bij vrouwen in blote komen, tegen. Je zit dus rechtstreeks op de bloep poep dat ze elkaar kletse geven, en dat komt natuurlijk nog iets harder aan. Ik vind die reactie, is het allerbessen. Dat is met MC, ze daar dan een live commentaar wij geven. In Romenie is de verliezer het niet noodzakelijk, en geen idiot meeste kletse kan incaseeren zonder uit balans te graken, zoals dat bij Smoolkletse is, nee, Romenie, maar het publiek, na afloop de winnare aanduiden, de vrouw, die haar tegenstander de meeste rode billen heeft bezorgd, de meest rode aangeloop, komt kaken die wind. Onnodigd is de zeg in Sophie dat die beelden bijzonder populair zijn op sociale media, en dat daar dus ook geredig giftjes van gemaakt worden van dat toep kletse. En natuurlijk ook compilaties met een toepasselijk muziek in Onders. Ik moet al. Kijk, er bestaat blijkbaar voor alles een publiek. Als je z'n heel dat leesje hoort, dan zou je toch stilitje z'n beetje net denken. Het is over nu, zijn we helemaal zot geworden. Maar neem dus, wij zijn altijd zot geweest. En dat kunnen we goed aantonen met een duik in de tijd, een sprong terug naar de 16e eeuw. Absoluut, ik denk dat er in geen enkele periode meer gewetstrijden georganiseerd zijn, dan in de 15e, de 16e eeuw. Dit is analoor van Breuwana, zij is culturel historica, vroeg moderne tijd, aan de eeuwgent. In de Nederlander meer bepaalt wat enorm populair had schutterschilden, die schutterschompitie schilden, redenrijkerskamer, die toen heel competitie schilden. De steekspelen in de stad organiseren, maar door. Er waren verschillende competities tussen steden onderling, waar ook dus heel wat present te winnen waren. En dat waren wedstrijden die men ook zeer ernstig nam? Die waren zeer ernstig, want dat winnen van die prijzen dan aan mijn zeer serieus. Die wetren had natuurlijk ook een betekent is, maar ging in een competitie met elkaar. Dat was een uitzond om de huimonie te versterken tussen de verschillende gemeenschappen, de geburet en instad, maar ook de steden onderling. Maar natuurlijk ging dat altijd gepaard met concurrensie-competitie. Iedereen wilde de prijs winnen. Het eer van de groep stond op het spel. Dus dat was geen met enige ernst gepaard. Ja, een van de meest bijzondere wedstrijden uit die tijd. Daarvoor moeten we na het jaar 1551. Dat was het groot zotte feest in Brussel. Wat was dat? Ja, dat is eigenlijk wel iets vrij bijzonder. Er zijn misschien nog zotte feesten geweest, maar dat is het enige waar we heel goed over enkele licht zijn. Dat is namelijk zo dat al die gesellschaften die ik daar net heb genoemd, die schitterschilden en die redereijker scamer, dus die had vaak ook een zot. En die ging dus meenaar die wetstrijden en die vermaakte dan het publiek. En zo naar een nag. Ja. Dat was een gelandwoord, als ik zo onerbiedig mag zeggen. Bij ons was dat gewoon een zot. En dus dat was hier populair natuurlijk. Dat element was altijd aanwezig, maar in 1551 gaat een zeker Jan-Kolijnse. Dat was een Brusselse schilder die zelf zot was van een redereijker scamer en Brussel de Koromplum. Die beslissed om een feest een wedstrijd te organiseren enkel voor zotten. En hij gaat dus heel veel zotten vanuit de Nederlanden naar Brussel uitnodigen om daar alle kompietities, maar ook banketten en zo voor het te organiseren. Maar wauw, een kompietitie enkel voor Naren. Waarin komde die dan met elkaar de strijd en ga? Het interessant natuurlijk is dat zij die andere wetstrijden en feesten in het algemeen een beetje gaan parodieren. Bij een redereijker scamer of een schutterschilder, als hij naar een andere stad trok voor een wetstrijd, krijgen zij een prijs voor de moest inkomst. Zodat het stoet iedereen was mooi gekleerd in een bepaalde kleuren. En dus die zotten krijgen ook een prijs, maar voor het meest onoosel binnenkomen in de stad. Maar precies moet voorstellen dat weten we natuurlijk niet, maar ik neem aan en dat we hebben uiteindelijk een allerlei jaar. Ja, grappige. Ja, moeilijk. Ik kan mij niet helemaal voorstellen. Er was dus een heel sterk ludic element in avies. Ah, maar hier gewoon dat al te ontdekken. Dat is onooselst. Brussel binnenkomen. Ja, en dat gaat dan nog verder. Want wat ook een centrale element was van veel van die wetstrijden. En om een nieuws hier wel erg waardig te leggen, is om het meest plechtig naar de kerk te gaan. En dan trok dus ook in stoet naar de kerk waar dan een plechtig mis werd opgedragen. Wel, die zotten gaan dat dan ook doen, het is een prijs voor de kerkgang, maar dan met de minstekost. En zo opnieuw, zo onoosel mogelijk, maar houdt dat dan in, dan weet we iets beter. Mijn probeert zoveel mogelijk te zingen in de mis. En zo het dissonant mogelijk op het orgel te spelen. Dus alle lijn van dat soort wetstrijden gedurende verschillende dagen? Dat is dan een week, en er is ook nog een steekspel. En zoals je zegt, dus we waren ook steekspeelend in die steden. Die zote gaan dat dan ook doen, maar op stockpaartjes. En natuurlijk de top prijs, maar zegt het, die gaat dan naar het spelen van een vaccin, vaccin, is een klein toeneelstukje in de straten van Brussel. Dat was dan de belangrijkste prijs die mij kon winnen. En dat u er een week, en dat vond ook plaats. En dat is natuurlijk interessant op de belangrijke plekken van die stad op de grote machten. De grote macht stond het podium, maar ze passeren ook aan het hoofd aan de koudembeg, waar de twee zustigst van carren de vijfd naar buiten komen om te kijken. Ze worden ontvangen op het stad. Ze gaan naar het broodhuis. En zo voort dat dus, het ze worden eigenlijk in heel die stad. Het vond vangen, en dat is echt wel een belangrijk eventement, waar niet alleen Brusselaars naar toe komen, maar ook heel veel mensen uit de omgeving uit Brabant zal ik me zeggen. Ja, en daar werd uiteraard aliecht ook bij gegeten en gedronken. Ja, dat was dan ook zo nog iets. Ik weet niet of dat dat nu een wedstrijd was, maar op dat podium, op die grote macht, werd er een gebraad, een kalf opgediend dat dan al die zotten te samen aan een grote banket. Het tafel voor Orberden voor het publiek ook. Ja, moeten we dat zien als een zo was wel wakker met humor. Het geval is een soort maatschappij kritisch feest. Dat is de taarsrekerin, dus in die periode, in 1516, die er zijn eigenlijk twee zaken die enorm belangrijk zijn. Eenerzijds dat element van kompitycie, juist door dat mijn zo afvangel is van elkaar, wil mijn natuurlijk ook in kompitycie gaan. Eenerzijds om beter relaties te krijgen, maar andersheid om dat eeg een eere gevoel te verhogen. En andersheid is humor enorm belangrijk. En twee soorten humor, denk ik, en er zijdt een zier physical humor, want we nu slapstik zouden noemen. Of dat dat dan maat kritische, dat weet ik niet. Maar mensen lach te gewoon heel graag. Maar het is ook vaak een zier taalge humor, waarin die maatschappij kritiek in er dat ze je belangrijk is. Er is ook een moment waarbij die Nare, dus die Jan-Kolijn, ze namens Meester Omkun, ze nagen namen, gaat dan als koning de rezotten een speech, zouden wij nu zeggen afsteken waar hij de zomden van alle Naren, maar eigenlijk dus van alle sociale groepen aanglaagt. En dus eigenlijk dat letterlijk iedereen in zijn hemd zet. En mei me hoe tof zou dat zijn? En ik weet eigenlijk ook al wie daar zonder enige twijfel bij aanwezig zou zijn. "Everage Rob", dat is hem op het live. Geschreven "Everage Rob" is eigenlijk de ongekronde koning van de gekke kompetities. Heeft een YouTube-kanaal en daar vind je tientallen videos over zijn deel namen aan de raarste wedstrijden van revier-survee tot "Wade Skating", tot "Extreme Petank", van "Gruiwa" gekoersen, tot "Snowboarden" op zand, tot "Hobby Horsing", dat is tokpaartrijden, heeft het allemaal gedaan om te lachen, maar ook met succes, want hij is zelfs Belgisch kampioen geworden in dat tokpaartrijden. We hebben hem opgezocht, want hij kan het ons misschien vertellen, waarom we ons zo kunnen verliezen in raar kompetities, waarom we ons zo graag willen meten met de ander. Ja, geen kompetities. Ik heb wel een paar hele raarbe wedstrijden meegraan zoals vierljepen of postokwerspengen. Is het traditional sport of the West-Freesian People in the Dutch province of Freesland? Op van Eempe. We gaan kijken hoe het gaat. We hebben nog gedaan, "Gruiwaargekoers". Het is mijn "Gruiwaarge" van ik. 15 of 20 kilo of meer. Neel par kour doen, al haar sparte kust erum. Ook meegeden, daar heeft er nog zijn inkel bijna gebroken. Ik weet niet waarom je begonnen bent. Nee, is het vast? We doen veel jikken sporten, omdat we leuk vinden. Het raarderaal is wat het heel fun maakt. Ik vind het sport vooral fun moet zijn. We zoeken zo'n raar dingen op, we hebben ook pompoonreas gedaan, maar we hebben dat ze pompoonen van een tom helemaal uitrollen en we gebruiken als kano. En we moeten reizen in een soort pompoonreas. We hebben op zes twee pompjes. We hebben een hele grote pompoonreas. Wat kan je kasten? Het is hard. Het is hard. We hebben er al zo veel gedaan, ik zei het niet meer goed. We hebben het allemaal weer gedaan. Ik neem het serieus in de zin daar als het een wedstraties. Ik ben heel competitief ingesteld, ik had altijd al gehad met alles wat ik doe. Als ik met iets begin, dan wil ik daar de best in worden. Als ik mijn speciaal sporties dan niet anders dan dat zou zijn me voorbeeld. Een wedstraties of een portjevoetballer. Als we een stuk per treden gaat, dan ga ik daar alles aan doen. En ik heb er genoeg voor de 8-12 jaar matches, waarvan ik de podiumplek heb afgepakt. Maar ik moet iets harder trijnen, misschien dat ze dan wel Belgisch kaboen kunnen worden. Toe de Belden Championship, Hobby Horse, EK1, Stokvater. De winen is gewoon heel belangrijk voor me. En zeker in zo'n rare sport, dat zijn eigen competities, waar dat ga als beginnere eigen geweld kan smaakt om te winnen. Ik kan heel deep gaan, ik kan heel erg in drood gaan om te winnen. En daarna is het wel een heel mooie plezier. Ik hou gewoon van het gevoel, ik heb keert mijn best gedaan en ik heb alles aan gedaan om het beste neer te liggen. Wat ik me had op die dag. Als ik betekent dat ik daar door beneden dan is dat goed mee genomen. Als ik daar door verloren heb dan weet ik wel dat ik alles heb gegeven. Dus wini is gewoon zo een speciale gevoel. Het zijn zo precies met flinders in de buik ofzo. Dat was ook, als ik jong was, ik dacht gewoon altijd heel veel geld in alles waar ik deed. Ik ben wel van in toetsen op school en zo. Dat was minder motivé om te winen, maar de helft was genoeg daar. Wat dan mij echt gepoest heeft om zo vooral meer extreme sporten te doen en die dingen is vooral mijn charlij. Dat is mijn grote probe schelen maar een jaar en een half. Wij kijk hele graag zo vrierening video's en extreme sportvideo's en snowborden en surfen. Wij weten ik veel wat allemaal en wij wouden van elkaar ook gewoon altijd de beste zijn. Wij bedoel dan niet op een soort van koki manieren, die smerroon voor uwzelf wilt gewoon het goed doen. En charl was ook heel goed in sport. Ik ben ook iemand die heel snel sporten leer. Ik denk dat dat gewoon in onze familie is dat wij een soort van, ik weet hoe mensen fotografisch geugen hebben om teksten snel te leren. Wij in onze familie bedaar gelacht met beweging, sport, technieken of veel ik veel wat. Dus als we gaan ons gewoon toe en toe dat je iets moet doen, dan zat kunnen we dat gewoon direct kunnen. Dat wij die bewegingen kunnen analyseren en in ons hoofd kunnen ze het goed doen. Eilige hoef voorbeeld van hoe snel we iets leren is mijn progever op een paar de liftheid een fiets op twee wielen. Dus ze had al leren fietsen op drie wielen of vier wielen. En dan kreeg jij fiets voor zijn verjaardig of zo op twee wielen en ik kon er dan meer rijden en bla bla bla bla. En ik was er echt niet blij mee omdat ik zoiets dat van ik wil ook een fiets op twee wielen. En mijn papa zei wel vanavond dat ik op twee wielen kunt rijden dan krijden van mijn fiets. En twee uur later kon ik op twee wielen rijden. Dus al dat zo, ik had dan zo mijn misje van gemaakt om op twee wielen te leren rijden. En mijn papa had niet verwacht dat ik daar zo snel ging haal. Want dan had ik daar met een fietsje kreeg. Dus ze zei ze dat ik die naar mijn papa nooit meer zo een belofte neef te gemaakt. Nou, het fietsie incident. Voorbeeld hoe dat we elkaar uitdagen de tuis was papa had een zwembad gekocht. Zo een soort van hele grote band, waar ik ook zo ook kon springen en dan baan ze dan een soort van trampoline. Maar naast het grote zwembad was er ook een tuinhuizen en dat was nog weer drie meter tussen het tuinhuizen en het zwembad. En wij dagen elkaar dan uit om te danken in het zwembad van bovenop het tuinhuizen. Maar dan begon het meinde kerst springen en dan voel ik dat er iets van om iets te doen. Dan begon het meinde kerst en dan begon het meinde kerst. Ik heb geen dingen te doen. Ik heb zelf hoortjes mijn oma tussen de tuinhuizen en het zwembad gezet. Daar werd ik zo maar twee dagen omhoog. En daar een stilte over te doen. En dan met een band liep ik dan of zo tien meter naar het zwembad toe en dan kon ik zo op de band springen. En dan heb ik dat zo voel als een soort van trampoline en dan die duvelen stilte kerst. Dat is zo. Maar ik heb altijd zo wat uitgedacht om zo er een beetje over te gaan in alles en me risike om je pijnt te doen. Maar dat is wat die stress en die adrenaline dat we wel interessant vonden of zo. Dus ja, wij zijn gewoon niet veel schrikken. Het is veel in leer en is ook durven. En wij durven veel en we hebben goed doorzettingsvermogen. Dus dat is zo. Die combinatie zorgt eruit voor dat je heel snel dingen sleert. Nu onze laatste challenge is dat we een volledige Aaron Mijn willen doen op 6 maanden. Dus we zijn nu eigenlijk heel erg dan treinen om de Aaron Mijn te overleven en een voel Aaron Mijn is 3,8 km zummen. 100 te km fietsen en dan 42 km lopen. Allemaal achter elkaar zonder basis. Ik trei en zie eens twee maanden en half. Ik trei 6,7 km en het is wel heftig. Ik blijf ook nog altijd in geek een competitie. Aaron Mijn volledige Aaron Mijn is iets waar als je het op papier staat gewoon echt total om mensen lukkies. Ik die nataons ook wou heeft aangetrokken van wijs voor ons. Het is heel geeks maar wel nog altijd het is heel respectvoll of zo. Of het onhoziet dat je iets waar mensen zoveel van oogsiet, dat is echt iets zots of zo. Dus ja, het is gewoon een leuke challenge. Het is geek. Het is totaal van de portgurruct voor mensen van ons niveau. En daar is wat voor ons wel challenge maakt, is dat er twijfel is of het zal er kunnen. En daar is wat wij goeien zijn, dus de twijfel is hier zal er zijn om te kunnen zeggen. Ik heb hem net toch gedaan. Daar ligt toch heel veel doeling uit. Mensen die nezegen te kunnen zeggen, ik heb het toch gedaan. Een waar competitiebeest is het de ongekroende koning van de male competitie average rope. Een reportage was dat van Lotta de Kalewee. Die hoort het, hij is van natuur een sportief competitiebeest. Maar ver klaar dat ook waarom we weer al weet al eeuwen lang dit soort wedstrijden gaan organiseren. Wat brengt het ons waarom doen we het? Voor cultuursocieloog, hoekleerar aan de universiteit, antwerpen, Walter Beins, is het uitelijk. Ja, we zijn mensen. Als we dat niet meer zouden doen, dan zouden iets essentieel kwijtspijlen denk ik. Is het waar? Is het hoort het zo? Ja, het is niet bij ons. Nu wil ik niet beweren dat droogfissen essentieel is om mensen te worden. Maar spelletjes spijlen wel. Want wanneer we dat zouden laten, ja, dan misen we toch wel het belangrijkste vermogen dat ons tot mensen maken. Dat is niet niets. Er zijn ergens te geleerd in waarom er niet te minsten. Je hoeft het om te noemen. De historiek is een prachtig boekjes over de spelende mensen, de homoludens. Die bewerkt dat wij ons menselijk vermogen in grote mate te danken hebben en als spel vermogen. En wat doen we dan alleen als we spelen, dus niet als we in een routine mate gearbeidseleur verbickelt zijn. Maar alleen als we spelen, dan hebben we echt het vermogen dat we vrij zijn. En dat we begrijpen wat we aan het doen zijn. Want dat is misschien heel belangrijk als we een spelletje spelen, dan creëren we regels betekenen een bord of we betekenen een speelveld. En we begrijpen voor 100 procent wat daar gebeurt. En dat bevredigt ons gevoel voorzien. En daar kunnen we helemaal in opgaan. En dat zijn vrij omdat we dat nu niet gekreëerd hebben. We zijn al zo'n kleine demiurgen die iets maken. Niemand te beter van misschien, maar wij tekenen hier een bordje of wij gaan hier om het verst met de hangel gooien of om het luisterroepen. En dan mag het zo onozel zijn. Ook dat heeft een belangrijke functie. Het BK meevuusgreeuwen dat werkt ook bevrijdend. Je kunt daar. Het is natuurlijk makkelijk om daar de draak mee te steken. Dat weet ik wel. Maar dat kan je natuurlijk vooral geveer ieder spell doen. Voetballen is beslot van rekening niet het wasig of minder het was dan meevuusgreeuwen. Het gaat hem. Waarom gaat dat eigenlijk? Dat gaat hem helemaal niks. En toch gaan we daar helemaal in op. Dus ja, dat is wat wij doen bij creëren zelf iets. En wij gaan daar helemaal in op. Of wat doen we wanneer we tonneels spelen, dan zijn we plotsklaps iemand anders, wel iedereen natuurlijk weet dat wij dat niet zijn. Wij staan er maar op de planken te doen als of. En toch is dat iets wat ons helemaal in de ban houdt. En dat vinden we fantastisch. Dat zijn allemaal varianten van spelen. En zo zijn er natuurlijk heel veel varianten die met elkaar geen men hebben dat ze ons bevrijden. Dat ze ons mogelijk maken om iets te creëren, wat er nog niet was. Dus je zou kunnen zeggen met een beetje over het rijving. We voelen onze tichst goodelijk of het diest naar bij het goodelijke manieren zelf spelletjes creëren. En daar dan helemaal in op gaan. Ja. En het geeft ons misschien ook ons voor doel of een soort richting van. Ik heb iets om naar to te werken. Ja, het geeft een zin, dus je weet wat er gebeurt. En vooral je zet iets. Uitwerking is natuurlijk niet vergesocht, je zet iets op het spel. Dat wil zeggen je probert te winnen. En winnen wil zeggen dat je dus ergens naar streft, maar dat je de uitkomst nog niet kent. Dus niet zoverveelend onze spelletjes spellen, we ervan iedereen al wei te winnen. We kunnen dat counter door, bijvoorbeeld een sterke spelig tegen een minder sterke spelig speelt. Ja, dan is de. De fun er een beetje af en hoe proberen we dat de counter door die sterke speler dan wat handicaps aan te meten. We gaan in wat op achterstand zetten of de andere krijgt wat punten meer of ze wieten. En op die manier wordt dan het spelen terug prettig. We begrijpen wel 100% wat er gebeurt, maar we kennen de uitkomst niet. Dat is precies dat houdt ons in spanning. We gaan er helemaal in op. Er zijn weinig dingen, eigenlijk helemaal geen, die ons zo bezig houden als het spelen. Je zult wanneer je helemaal in het spelen opgaat en je bekijkt je zelf als je dat zou opnemen. En ik denk dat ik in zames naam was, wat was ik daar nu door het dollen heen? Waarom ik nu dat droogvissen heb gewonnen of wat dan op? Hoe komt dat nou dat ik daar zo blij mee was? Dat kan dus. Zet als toeschauer kan je een gigantische pret beleven aan een spel van een ander? Ja, een echte toeschauer is op zijn manier ook een deelnemer natuurlijk. Oké, dat is misschien niet met de hangelen of met de trappen of met de lopen, maar hij is er wel in gedacht en soms ook fysiek, want hij raakt dat naalbond helemaal bij. Een toeschauer is iemand die begrijpt wat er gebeurt en die dus op zijn manier deelnemer neemt aan het spel. U maakt er net een vergelijking met de spelletjes die kinderen voor zich zelf bedenken. Eigenlijk zijn al dat soort competities. Dat is eigenlijk gewoon de speelplaatspulletjes voor volwassen. Ja, kinderen kunnen dat ongeremd zet kinderen een hele uur samen en ze bedenkenen spelen. En dus aan gaan ze er een redatook helemaal in op. Wie dat heel mooi in beeld heeft gebracht in een prachtig anthropologisch werk heeft gericht en aan het verricht is, dat is Francis Alice de geroemde kunstenar. Die een van zijn vele projecten bestater uit om kinderen spelen te documenteren. En daar gaat hij, hij had recht eens een beetje naar alle uithoeken van de wereld om daar dan kinderen aan het werk te zien. En hij neemt dat op en maakt er dan een filmpje van. Dat is werkelijk zalig om dat te zien. Als je die geluidse uitdrukkingen ziet van die kinderen als je de vreugde ziet. Er is inderdaad ze iets als spellvreugde. Ik zou ze weer zeggen. Echte vreugde is altijd geleerd, maar toch heel vaak geleerd aan spelen. Ik zei het er net alleen. Spelen wil zeggen dat je in een omgeving terugtrekt. Dat is als je een stulp over je heenzet, waaronder al wat er gebeurt begrijpelijk wordt voor jou. Nu kinderen leven sowieso in een wereld die ze nog veel minder dan vol was en begrijpen. En dus trekken ze zich makkelijker terug in die beperkte kleine ruimte onder die stulp, waar ze dan zelf regeltjes bedenken en aan het spelen gaan. Voor hen is dat dus een de echte wereld zou ik ben aan zeggen dat we zeggen de wereld voor ze die begrijpen. Vol wassen kunnen dat minder makkelijk zijn minder spels verliezen, dus niet alleen een kinderlijk vermogen tot spelen, maar ook een klein beetje een vermogen tot benen aan zeggen menselijkheid. Het vermogen om iets uit het niks te creëren en daarin in op te gaan. Dat heeft misschien het kind met de kunstenaren die dat toch nog iets makkelijker kan, of met de sport, man of vrouw die dat ook iets makkelijker kan, of met de toeschauer, bijna de toezien zijn we toch allemaal een klein beetje kind gebleven wat dat betreft. Ja, ja, ja, we moeten er eigenlijk niet te hard om lachen om al die bijzondere kompetities. Ze zijn van fundamental belang voor ons als ik het zo hoorde. Ja, ja. En het is goed dat we er tegelijk om kunnen lachen ook. Want dat is natuurlijk tezelfde tijd niks, hè. Het is alles in die zin dat we er helemaal in kunnen opgaan, dat wij onszelf losscheren van de barbamden van, ik zou maar zeggen, kausaliteit en sleur, maar in me vast zitten. We kunnen daar ons uit losvrekken, dus het is ons, onze manier om ons vrij te maken. Dus het is heel fundamental, maar terwijl we dat doen weten wat we er aan het doen zijn, is maar voor eewidjes. Want dat is typisch voor het spellen. Een spell duurt niet ebigen, een spell begint en eindigte. En dan kun je dat spelletje herhalen en dan begin je van voor af aan. Dan kun je er even veel plezier aan beleven, maar een spell is iets een in tijd, een ruimte afgepakende wereld, waar de regeltjes die je zelf hebt toppgelegd, waar je die navolgd en waar je dan probeert te binnen. En dan is het natuurlijk dol op prettig. Uns male competities zijn bij God, zo'n mal nog niet. De zelle, waar wacht er op? Wie de club-attage is terug. Met mezelf, ruber van gucht, tombonen, markt uitroeven, Jan Baagland en Dirk de Wolf. Vorige koers zonder filter ter is de sportsapp opkast de wederclub-attage. Luister of download alle podcast op VRT Max.