Vliegtuiglawaai: zijn er oplossingen? Kosovo in de kijker, en een dodelijke pijnstiller

Vind je favoriete podcast op Vertemax? Miet Luchthaven zegt, die zegt vliegtuig. Maar ook je wel geluid overlast. Klotz vlieg er veel vliegtuig gebouw voor de hoofd van de Brusselaars. Ieder voordien nooit last van hadden. Als je goed gebruikt, dat is onder vier minuten. Zeg, in de filmen, maar waten zitten. En op de ratten moeten we stoppen met praten. We staan elkaar toch niet. We staat er wel een goede oplossing voor het vliegtuig. Hoe moet ik het noemen? Politieke probleem in Kosovoen. Een stuk bal kan. Ze zijn er niet geslaagd om een nieuwe president aan te duiden. Kosovo, ik weet daar eigenlijk weinig over. Dat is een land dat nog altijd aan het zoeken is. Hoe komt het dat Kosovo nog altijd zijn draaien niet vent? Het Amerikaanse je nees met lebedrijf Purtzoo-forma moet zichzelf ontbinden. Dat heeft een fedraal rechter in de VS-beslist. En een Amerikaanse medicijne gigant is veroordeeld naar honderdduizenden dood. Hoe is het zo ver kunnen komen? Dreef verhalen, vijf die minuten. Ik ben Catherine Bond en dit is het kwartier. We wonnen er laken al acht jaar en sinds in de geteid. We hebben met geluid van de vliegtuigen die regelmat overfliegen. De etaciteit is enorm verhoogd in de laatste maanden. Dat is niet zo fijn eigenlijk. Hoe komt dat het binnen schuizen hoort? Ik kan het antwerpen staan, maar dit is Marikje. Ze ont in laken en ze vervloekt de vliegeroeten R&P-0-zeven. Die ligt palboven dichtbevolk te Brusselse bijken. Ik ben daar heel gevoel gaan. Ik slaap op dagen waarop we vaker over vloegen worden met mijn oordoppen. Als we in de toen zitten, moeten we stoppen met babbelen. Je raam hun open zetten en een koffie te drinken op het eras. De levens kwaliteit is gewoon niet dezelfde. De route is niet nieuw, maar ze wordt nu wel veel vaker gebruikt aan vroeger. Eerst omdat er werken waren aan een andere landingsbaan, maar in tussenzijner nog redenen bijgekomen. Ondert meer een nieuw GPS-systeem, dat vliegt u sneller langs dezelfde route stuurt. Volgens een studie van de ULB hebben zeker 270.000 mensen last van die route. Er zijn nu petissies en actiegroepen, gemeenten stoppen naar de rechter en vragen oplossingen. Maar zijn hier wel? Ik heb vier denkpistes en ik leg die voor aan. Wotere de wolf, ik ben luchtvaart-econon aan Universiteit Antwerpen. Wat als de vliegtuigen meer gespreid worden over verschillende routes, dan wordt de overlast toch beter verteelt? Er is natuurlijk een spredningsplan die de verschillende impacten wat spred over de vlaamse raant over Brussel, langs de landerkant via de IKEA en zo voor het. Maar dat spredningsplan kun je alleen maar doen als het weer toelaat. Een vliegtuig moet altijd tegen de wind in opstijgen. Vroeger kwam de wind heel vaak uit het westen, zoals het meer in de of andere landen in West Europa, zijn onze landings- en man's opstijgen banen vooral West georienteerd. Maar in de raten laatste tijd door de klimaatverandering blijkt waar de wind meer uit het oosten komt. En dat betekent dat de andere opstijgen en landingspistjes moeten gebruikt worden. Wat als we het aantal vluchten verminderen? Zeker snag's, zodat ze mensen beter kunnen slapen. Ja, dat is een oppossing. Hoe minder je vliegt, hoe minder lawai? Dat klopt. Nu als we kijken naar waar ze avondem stond in de jaar 2000, door dat we 50% meer vluchten aanmakten de vliegtuig en veel meer lawai. Dus in raten dat is een mogelijkheid, maar je moet ook de andere kant bekijken. De economische realiteit, waar we merken dat Brussels Airport toch verantwoordelijk is voor een kleine twee procent van de Brutonastenaarproduct in België. Het geeft de hoekwerk aan 60.000 mensen. En onze luchthaven is de harte TG-2 naar een van België. En wat als we de vliegtuig genu is stil er maken? Daar zijn misschien toch technologische oplossingen voor? Ja, dat klopt er heel wat onderzoeken naar de nieuwe toestellen. Boote erbus A20 Neo, wat dat Brussels-Eirlandsmeer vliegt, of de 7.7 max, wat doe je mevliegt? Die zijn al gemiddeld 50% steller. Uit is wel zo. Dat gaat natuurlijk heel geleidelijk, want een vliegtuig gaat gemiddeld 25 jaar mee. Dus voor die vlood van Nieuft is duur het uiteindelijk nog wel. Een eindje. Een volgende stap is misschien elektrische toestellen, maar dat zal heel snel 18-15 jaar duren voor we elektrische toestellen hebben. En die gaan er nog relatief klein zijn en eenklokkort afstande kunnen vliegen. Dus die evolutie loopt die gaat traag maar gestag. Oké, ik heb nog één radical voorstel. De luchthave verhuizen naar een minder dichtbevolkt gebied. Het is een heel wat studisch geweest in Nederland, om schepel te veruizen, in London, hetero, om een luchthaven op de tems te zetten. Dat is financieel nooit halbaar om te doen. Het kost onszettend veel geld om luchthaven te sluiten en te verplaatsen. Nu zijn de luchthaven van zavond. Die eigenlijk niet zo'n grote luchthaven. Brusselse Airport staat op nummer 26 in aantal passagiers in Europa. Dus als eigenlijk een middel groot luchthaven. Dat zal het zo heel complex zijn om een andere locatie te vinden in België. En ik zie dat niet om meedelijk één behalve misschien in onze Ardennen. Maar dat is dan dus danig ver van de economische polen, zoals Antwerpen en Brussel en leuk. Dat ik niet denk dat de realisties is om dat te doen. Tja! Maar wat dan wel? Het is natuurlijk heel spijtig voor de mensen die daar wonen, maar er zijn eigenlijk heel weinig oplossingen. Het enige wat je kunt op hopen is dat de komende maanden minder wind gaat zijn of dat de wind minder uit het oosten gaat komen, zodat die mensen minder geen pakteeid worden. Ja, hallo. -Meneer de boze? -Ja. Dus ik ben Johan de Boze. Ik ben Schrijver. Ik wil ook soms als journalist. Ik ben nu op dit moment, vlak voor de eiserreboort, een deel van de Donauw. Dus u bent echt op exploratie in de balkam op dit moment? Ja. -En lukt het dan een beetje om te bellen, want u zit op een bood ergens. Ik heb me op gesloten in mijn kajuit, zodat niemand mij kan komen storen. En ik denk dat dit de beste manier is om me op rustig manier te kunnen praten. Dit zou het beginnen kunnen zijn van een touristisch item over de balkam, iets over besneuwde bergen, oude klooster zijn moskeën, en spectaculaire watervallen, maar dat is het niet. Ik wil het hebben over Kosovo. Daar komen alweer verkiezingen aan de derde keer al in een jaar tijd, omdat het maar niet lukt om een nieuwe president aan te stellen. Met die politieke bezoon je schakeel niet te veel lastig vallen, maar het deed ons wel besffen hoe slecht we Kosovo eigenlijk kennen. Ik vind Kosovo ook een beetje een ingewiet al de plek. Als ik het goed heb, is dan nog altijd geen lands. Nog niet helemaal erkend, punten dat achter het meer ligt. En zelfs als vakantiebestemming hoor ik het nooit. Nooit, Kosovo. - Kosovo, nee. Maar gelukkig heb ik iemand gevonden die zegt Kosovo. Ja, en dat is dus Johan de Bozen op dat schip op de doughnaal, schrijver van een dikboek met als titel "Joghoos-Slave". Het is een land, alhoewel er veel landen in de wereld zijn die dat niet kennen als lands. Dus het is een land dat zichzelf onafhankelijk is verkluit in 2008. En het belangrijkste land wat dat niet accepteert is servie, waar het lang deel van uitmaakte, waar het volgens de servie is nog steeds deel van uitmaakt. Dus met je wat ook reine voor Rysland is Kosovo voor servie, de bakermat van hun cultuur, van hun hele geschiedenis. Kosovo, het is heel betwist omdat het een gebied is waar servie is volgen, maar die zijn in de absolute minderheid. Het is een 19%-service, maar 90% albanezend moslims. En dat is dus een probleem. Dat zijn twee totaal verschillende soorten mensen die andere politieke bedoelingen hebben en die andere accenten leggen en die andere religie hebben. Ze bestrijden elkaar, ze betwisten elkaar eigenlijk het eigen dom van dat van het land. En dat is extreem problematisch soms. Het belangrijkste rol, die daar hier plaatsgronden was de laatste, was eind 19, negen en negen, begint 2000. En het probleem is niet opgelost. Mijn heeft compromisig gesloten, men doet zijn bij de kant de bloften, m'n heeft best rijden, die soms heeft gekzijnden, zijn ook al doodig, vallen zelfs. Dus er moeten compromisjes sluiten. En dat leidt tot groot te spannen. Zoiets ook in de stijl is al lang de regering in Belgrade, dus de regeringsnijden van hetzelfje, zal lang die aan de macht blijft, ze zijn er niks veranderen. Want hij probeert wel hier af en toe een compromis te sluiten, maar dat zijn woorden, dat zijn allemaal woorden, dat er gebeurt niks, op het terrein gebeurt er helemaal niks. Bestater zoiets als de kosovaarse identiteit, voelen mensen zich kosovaar? Dat is een heel complexe vraag. Dat hacht af aan wie het vraagt, als je dat vraagt aan hetzelfje, dan zal die zeggen, nee, de enige identiteit die je in kosovo kunt hebben is de selfies. Vraag je dan een albaneesmosslim, die gaan zij, en natuurlijk wel, er is wel een identiteit, die identiteit is namelijk, die identiteit van de albaneesmosslim, die niet te maken met Albanie, ook als preks een soort albanees, maar daar we dus ook niet bij hoor, ze willen echt een onafhankelijk statut hebben, ze zijn bereid om daar motoren weg te zijn. En ik moet zeggen, de albaneesmosslims zijn de hartelijks te warmst, de mensen die ooit op moeten, maar als je op politiek begint, dan leidt het vuur op en dan wordt ze heel hard geïnstituëerd. Dus dat is een heel dedicatig kwestie. Hoe ziet de toekomst van kosovoar? Hoe kan dit misschien opgelost geraaken? Het is een onoplosbaar probleem. De elige oplossing, radicale oplossing vanuit Albanie, is voor je kind de onafhankelijkheid, en dan is het gewoon onafhankelijk. De hele oplossing vanuit het service standend is van respecteerd als provincie. Dus het is eigenlijk onop losbaar. De hele oplossing die je een beetje redelijk zou kunnen vinden is dat een politie gevoerd wordt met respect voor de minderheden. Dat is servieus in Costa Rica beschoud zouden worden als een belangrijk minderheid. Maar dat gaat z'n nooit doen, want ze voelen ze dat een meerdereheid. Ook als ze nu meer rekenen in de minderheid. Dus zo'n oplossing is eigenlijk niet echt inzicht? Nee, nee, die is er niet. MUZIEK Het juridische doek is gevalen over een donkerhoofdstuk in de geschiedenis van de verenigde staten. Purdue forma moet ontbonden worden. Dat is een groot forma-seut is bedrijf dat een hoofdrol speelde in de opioïden crisis. Opioïden zijn sterke pijnstillers. Een belangrijk ingrediënt van het verslavende medicijn ook seconden dat Purdue forma verkocht. In de VS kosten die opioïden aan meer dan 700 duizend mensen het leven. En dat volgensvelen nog een onderschatting. Bjorn Zoennis zag als correspondent hoe de crisis zich ontvouden over het hele land. Veel mensen leden pijn en konden nooit de juiste pijnstillers vinden. En potsel was daar een pill op de markt. De actie komt een pill. Maar die pill was zo zwaar, zwaarder dan morfine. Dat ze alvlucht mensen tot verslaving bracht. En daar liepen dus fout, het bedrijf dat dat op de markt bracht Purdue forma. Die zijden eigenlijk aan de verkopers, zeg maar dat het niet verslavend is. En dan halden ze fake studies, nepstudies boven waaruit moest blijken dat het allemaal niet zo erg was. Dat er maar minder dan één procent. Kans op verslaving was. En zo ontstond er een nationale druchtse epidemie. Wat deden dood ze? Ze schreven na sport blessuren of na een getrokketant, 15, 15, 20 pillen voor en zij de tegen de mensen neem dat maar uit. En tegen het einde van het pakje pillen waar ze al verslaafd. We hebben het van de overdose van Cocaine en heroin. Ik denk dat dit dikst startde met percussie dat we ervast op. Voor een toothpull. En het is gewoon escalatief van daar. De bedrijfsleiders en de familie achter Purdue, de secklers, wisten hoe verslavend de peinstilleren was, maar ze dreven de verkop toch op. Dat hoort er nog wel ik genomen, niet alleen dat ze dat middel niet juist hebben in de mart gezet, maar met sleidende kleems. Ze gaven ook extra bonussen aan verkopers om doctors op te juten om meer voor te schrijven. Dat was bijna mortadig, misdadig gedrag. Het ging zo ver dat als patient een verslavingsverschijnselen vertonden, dat ze aan doctors zijn, dat ze nog altijd bijnleiden. Je moet wat meer voor schrijven. Ze noemden ze pseudo verslavend, waar die mensen nog verslavter raakten. En helemaal in de dieprik terecht kwamen, omdat ze marginal bestaan, moesten beginnen leiden, begint de stelen bij een familie, ik heb zo mensen gesproken. Die overdoses ben meegemaakt en een familie moesten bestelen en bedriegen. Dus dat heeft heel veel indirecte schade aangericht. Maar hoe zit het bij ons met het opioïde gebruik? Oxycontinent product waar van spraken is, dat is ook al in België, lang op de markt. Dat is een vraag voor Bart Morlion. Pijnspecialist aan de KU-leven. Dat is een heel sterk morfina achter je pijnstilig. En die moet correct voriges geven worden, dat wil zeggen, voor matige tot hefige kankerpijn is dat een goed product voor acute pijn. Maar dat heeft nauwelijks een plaats in de chronische pijnbehandeling van heel wat chronische pijnbeelden. Zo was nekpijn een rugpijn. In de meestige vallen zijn die niet aangewezen. En wat we merken is dat er toch nog veel artsen zijn die die sterk producten gaat voor alle duidelijk. En die enkel om oxico-donen, maar ook om fentaniel, dat die toch nog heel vaak worden voorgesgreven. In de kurvens, men ik vast te stellen dat er stil aan een plateau aan bereiken is. En dat merken dat het artsen korps toch toch beter geïnformeerd is. Maar het is nog net iets te veil, dus we moeten nog verder nameneerden. En met die drie antwoorden op drie prangende vragen is de week weer in twee geknipt. We zijn er morgen weer met een versquartier. Tot dan!