Go back

Vier gemeenteraadsleden over hun werk: 'In de raad mag het botsen, maar na afloop doen we een drankje'

16m 56s

Vier gemeenteraadsleden over hun werk: 'In de raad mag het botsen, maar na afloop doen we een drankje'

Het artikel, gebaseerd op interviews met gemeenteraadsleden, belicht de realiteit van het lokale politieke werk. Raadsleden besteden gemiddeld bijna 17 uur per week aan hun taak, vaak naast een gewone baan, wat het vergelijkbaar maakt met zwaar vrijwilligerswerk. Hun motivaties zijn vaak persoonlijk en pragmatisch, zoals het verbeteren van de jeugdzorg, het leefbaarder maken van dorpen of het oplossen van specifieke problemen zoals speeltuinen. Het werk brengt aanzienlijke verantwoordelijkheden mee, zoals beslissen over grote budgetten. Tegelijkertijd worden raadsleden geconfronteerd met complexe en emotionele kwesties, zoals de plaatsing van asielzoekerscentra of stikstofmaatregelen, die tot heftige reacties en soms intimidatie kunnen leiden. Landelijke politieke conflicten en frames drukken een stempel op de lokale arena, wat het uitleggen en vormgeven van lokaal beleid bemoeilijkt. Desondanks benadrukken de geïnterviewden het belang van inhoudelijke debatten, wederzijds respect en het menselijke contact achter de schermen, waarbij ze vaak een diepe passie voor hun gemeente als drijvende kracht noemen.

Transcription

2632 Words, 14701 Characters

Dutch
Van hakken, snijden en koken. Meten, passen en zagen. Tot inkopen, rekenen en targets. Pargewerkt wordt werkt exact. Zo geeft onze software je inzicht in je planning, projecten en personeel. De zacht, bedrijfssochtwerk ik altijd werkt. Van of de redactie van NRC het verhaal van vandaag. Mijn naam is Bram en de dijk. Boenstach zijn er gemeenteraadsverkies in je en op die dag kies Nederland te pak weg 5800 mensen die de komende vier jaar onze gemeente gaan besturen. Afgelopen maanden bellen NRC 137 raadsleden op uit 115 gemeenten verspreidt over het hele land. En we vroegen naar hun ideeën, hun obstakels, maar ook hoe ze hun amd ervaren. De belasting op raadsleden is in de algemeen, er zijn best ons wagens stukken op het bochtje van raadsleden gekomen. Door die hoge belasting besteede raadsleden gemiddeld bijna 17 uur per week aan het raadswerk. En dat er wel 8 op de 10 raadsleden daarnaast een gewone baan heeft. In de avond doe ik het raadswerk. Ik hoor altijd mensen zeggen dat raadsleden plusjesittigst en voor het geld. En dat mensen vertellen dat de meeste mensen in ieder geval het echt niet voor het geld doen. Het is dus bijna vrijwilligerswerk, maar dan wel met heel veel verantwoordelijkheden. Dan ga je beslissen over een begroting van 90 miljoen euro. En dat mensen raadsleden worden is niet vanzelfsprekend. Wie wil er nou nog iets doen voor de samenleving als het politieke klimaatverhaart is. En iedereen altijd tijd te kort lijkt er. We hebben dat voor gekozen. Maar waarom dan? Mijn naam is Claudia van Nomburg. Ik ben 49 jaar, ik woon in Oudemboss de gemeente Haldorbergen. Ik werk in breda, ik ben Gtraut, ik heb twee kindjes. En ik ben raadsled voor de partij van de arbeid GroenLinks. En raadsled worden, door dat ik in Isten dan een beetje overgehaald ben, door de lokale partij van de arbeid GroenLinks afdeling hier. Ik heb een zon met oud-isme. En eigenlijk vanaf dat hij een beetje naar de kleuterschool ging, heeft daar heel op verlening omheen gezeten. Nou ja, daar moet je al bijna raaket geleerd voor zijn, omdat voor elkaar te krijgen zoveel vormen lieren, zoveel vragen. Mijn zon ging opgeven naar het speciale onderwijs. En als je voel geregeld wordt, moet je alles overnieuw vertellen. Ja, maar het is dezelfde gemeente die dat geregeld wordt, dit vond ik draagd. Ja, avg-wet-geving, dat kunnen we toch aan de voorkant oplossen door aan ouders of verzorgers te vragen. Vind je jullie het goed dat als andere zaken voor je zon moet geregeld worden? Dat we die gegevens delen. Dus ja, heel veel praktische dingen waar ik tegen aan liep. Waarvan ik dacht, ja, dat moet beter. Nou ja, ik ben wel redelijk dat ik wel achteraan ga. Maar heel veel kinderen hebben geen ouders die dat kunnen. Ook die kinderen hebben recht op goede jeugd te helpen. En dat moet niet afvangen van of je ouders die juist weg weten. En met de gemeenteraadsverkiesingen van 2014 opkomst, ja, werkt eigenlijk een heleboel mensen gebeld die wel lid zijn, maar dus nog niks deden voor de partij. En toen zeiden ze, Joomak Claudia, de jeugdzorg, die gaat nadigmenen komen in 2015, dan wordt de jeugdzorg overgeveld. Na de gemeente worden wij verantwoordelijk voor. Ja, en dat heeft mij uiteindelijk over de streep getrokken om toch actief te worden. De gedachte was, bij mij, als je iets wil veranderen, dan kun je beter meedoen dan alleen maar van of de zijlijn roepen wat allemaal niet goed is. Ik vind het gewoon belangrijk dat ook ons dorp, dus een van de dorp indigen mee te eersel, ook vertegenwoord is. Ja, eerk oospost. Ik ben in mijn daagse werkzaam als accountant. Ik woon in de omgeving van eindhoven, en ik ben gasten in de gemeente Eerstel. Voor de komende verkiezingen ga ik mij even kiesbaar stellen voor het locale CDA in deze gemeente. Waarom ik overstap is gelegd in een schaalsprong die hier in deze regio speelt, de brainport de regio, komen heel veel mensen die hier in deze regio komen werken, mijn aanzemel. En ze zijn nu bezig naar bij eindhoven Airport om daar nieuwe betrijven parten van eindhoven, de regio is van eindhoven, de regio is van eindhoven, de regio is van eindhoven, de regio is van eindhoven, de regio is van eindhoven, Akabe kennen, het ons kent ons in de Braalandsen. Kou het wel in omgegeving? Ja, wij bouwen wel alleen een ver A's en Mel, of A's Mel kookt hier alle zoveel. Dus ter gevoel is er echt wel in deze regio. En we willen wel elkaar dat. My na onze jongeren een eigenmoons ook een plek blijven vinden in hun eigen dorp. dat is niet gedrongen wordt om naar Elders te verhuizen. Dus daar zet ik mij er voorin. Het voelt wel als een zware van het woordelijkheid. Je moet soms ook wel beslissingen nemen, maar we vangen echt een oof. Mijn naam is Rick Berent. Ik ben 32 jaar oud. Ik woon in de gemeente Oostellingwerf. in het dorpje Donkerbroek in het South Oost in Van Vriestald. Ik ben docentgeschiedenis en ik ben op die momenten raadslid voor groen links. en lijstrekken voor groen links partij van arbeid. En waar we echt tegenaan liepen was, we vermerken dat mensen elkaar steeds minder om moeten. Ook elkaar steeds minder tegengekomen, minder naar buiten gaan. Ik zie dat kinderen meer op een telefoon zitten en dan dat ze buiten komen. Dat vonden we niet fijn. En dat heeft gelijk tot het maken van een aantal nieuwe speeltuinen. Eigenlijk wel hele coerde speeltuinen, want dat je vaak ziet bij speeltuinen. is er wel een dimpwapje en er is een gelijkbeintje, maar de houdt het ook op. En als je dan boven de vijf van de zes jaar open bent, dan denk je, waar moet ik hier? En dat zijn speeltuinen die voor een grootdeelse oogbouw uit houdt. Je kan op dingen klimmen, je kan er voetballen, er zijn waardies in gemaakt. Een plek die een groot deel van het jaar droog staat. Tintzijder heel voor regen is en dan kan de regen daarin overlopen en er kan het langs de man. aan de grond zakken en in plaatsen wil het gelijk het rioen gaan. Maar je kan voorzok met steen in dat doorheen. Dus je combineert eigenlijk spelen met een vorm van klimaatautactatie. Op dit soort dingen krijg je wel positief reacties. Maar, kijk, er zijn natuurlijk ook dingen die zijn natuurlijk veel ingewikkelde na speeltuinen. Als je bijvoorbeeld overleel iets heel te gaat hebben, dat droept gewoon heftige emoties op. Bij aan de ene kant omwonenden die suils hebben van mijn gezondheid, ze hebben het spel. En aan de andere kant bij boeren, die sinds hebben van ja maar mijn bedrijfse economisch modelster op het spel. En ik doe toch niks wat verboden is. Waarom zijn jullie dan zo bozen bij? Iedereen wordt aangetast in kernwaarde, gezondheid, je professionaliteit. En dat staat er op zo'n gespannen voet. En dat bij elkaar brengen is veel moeilijker. Dat sinds ook centrums komen op het plek. Ja, eigenlijk bijna minder in een woonwijk. Dat is heel lastig. Dan maak het raz daar ik wel zwaar. Want dan rest eigenlijk jouw stem op de hele bevolking van de gemeente. Mijn naam is Mark de Haas. Ik ben 40 jaar uit. Ik zit nu al vier jaar in de gemeente raad voor de gemeente te neuzen. Als ik ben de partij zijn van de topgemeent te belangen. Dat is een lokale partij. Het is ook de grootste partij van de gemeente. We leven vandaag de dag drie wethouders daarin. We hebben best of veel te zeggen daarin. In 2024 moest ik die wijk piezen voor een locatie. Dat was een locatie handenspot in te neuzen. Voor een asieelzokestcentrum te komen ten jaar te huisvesten. Dat was met een kleine middert. Dat was het aangenomen. Bijvoorbeeld in instantie ook voorhebg gestemd. Omdat het laat te komen. Maar we had met een element. Dat was over punten moest je voldoen. Een dat was een stukje burgerparticipatie. Dat er bijvoorbeeld ook een klankboordgroep werd opgericht. Met inwoners. Want dan kan je samen met inwoners kijken. Oké, het komt er. Wat voor voorwaarders moeten we met elkaar stellen. Dat is voor iedereen je aangenaar wordt. Dat die mensen daar ook goed opgevangen worden. Dat is bijvoorbeeld dat ze een stukje taal kunnen leren. Dat die mensen wel bezig geouden worden in het AZC. Dat er zijn belangrijk voorwaarden die kan scheppen. Dat zijn voor de inwoners zelf. Dat ze de meinig las kunnen ervaaren. Dat is niet eegreig. Dat met stem ook veranderde van voorna tegen. Omdat ik dat gewoon heel al belangrijk vind. Jill er. Rastheden hebben ook druk aan varen. Vanuit de inwoners van de woonwijk, waar het als ziezoekcentrum te weegwegen bracht. Dat is dan echt de draai geholt, de draai geholt, persoon zelf of ik weet waar je woont of dat ze dingen, ja ik heb dat zelf nooit ervaren, maar ik weet dat andere rastheden dat zeker wel aan varen hebben. Dat is niet fijn. Die hebben bijna ook geen vrijheid van menisch uitdien daarin of die ons houden zich vast stemmen. Dat kan natuurlijk niet of die veranderen stemmen, dat kan helemaal niet. Die uitgons was dus dat in een meerdereheid stemde tegen de ongegevensvergunning, dus het eigenlijk alles van tafelgeven. En het kuleze heeft ervoor gekozen om bij het stand dit van de gemeenteraad zegt daar aan te houden. Waarbij er heeft toegeleid dat de bungemeester is opgestapt, want hij zult de eigenes trouwvondige gemeenteraad uit het kuleze niet meer. Groenlinks, die naam werkt soms echt wel als een rode lap op een stier als mens dat online lezen. En dan is verder nadenken dus om er eigenlijk niet meer bij. Dan is het gewoon oké, Groenlinks, het kwaad. Dan wordt je ervoor van beschuld dat je antisemitisch zou zijn, omdat Tati Piedi noodde benen een PVD-aart, maar goed, maar aan die uitom een motie heeft ingediend of dat je met het world erken dan ik voor een betrokken bent. Je kan al zo gek niet bedenken of mensen halen het bij. We zitten nu natuurlijk in de Vriesingskampagne, een merken dat posters met behoorige regelmaat verdwijnen, vernieuwd worden, beplakt worden, dat soort dingen. We merken ook wel op sociale media dat mensen reageren en dan dingen zeggen als dat je wat we het land kapot maken. Dat koopt denk jij jongens. Daar komen we niet eens aan toe. Het is als gebeurd dat mensen bijvoorbeeld ter gegevens van de plek waar ik werk online hebben gedeeld in een vorm met mensen die het niet heel erg met me eens waren. Dat zo'n moment en dan maak je wel zorgen, niet eens tezen om mezelf maar meer. Wat gebeurt er als je me bijvoorbeeld naar je school toe komt? Dat vond ik wel heel eng. Ik denk dat gemeentes heel veel last hebben van wat er in de haag gebeurt. En ja, er worden natuurlijk heel veel frames vanuit landelijk op gemeenteraardige projecteerd. Niet voor bij mijn partijpe van de aangronlings. Ja, haver, melk, drinken, de krachtig hoddeelieten. Ja, zo wordt er ook tegen ons aangekeken. Maar goed, ik kom uit Brida uit een aangwijdersdorp. Ik woon op het platte land. Ik woon gewoon in een hurraagje. Ik ben net als alle andere mensen gewoon. Het vertrouwen in de politiek en de landenpolitiek is wel minder geworden. Ze dat ook mensen nu weinig vertrouwen krijgen in de lokale politiek. Daar hebben wij best wel last van. Heel veel emoties hebben ook geen niet echt een goed beeld van. Oké, waar staat de gemeente raad voor? En waar staat de landlijke politiek voor? Een grote kaas is de kencentralis. Dus dat moet in Alper Kencentralis in Nederland komen. En Vismlaan, er is even die gebieden. Kans er echt gebied dat er hier een kencentral kon. Met twee enorme koeldoors van bijna 200 meter hoog. En als ze hier komen, dat gaat natuurlijk wel te koste van de natuur uit 2000 gebied. Daar hebben wij als gemeentepolitiek. Hoe last van het is, heel weinig over te zeggen. Dat is echt een stukje dan haar, een stukje twee de kamer die bepaalig wel waar het komt. En dat is heel last uitleggen aan inwoners ook. Af en toe moet je ook gewoon met elkaar een moeilijk besluit durven te nemen. En als je dat niet doet, je gaat het uitstellen. Dan wordt het besluit uiteindelijk alleen maar moeilijker. Politiek is nu helemaal geven en nemen. En ik heb het gevoel dat het in landlijke politiek steeds meer wel nemen is. Maar dat het geven, er eigenlijk niet meer bij is. En daar heb je gewoon last van. Want het houdt ook bij ons allerlei processen die je wil zo willen doen. Houdt dat tegen. Je wil gewoon ook als grulingspartij van de arbeid dat de boeren in je gemeent een mooie duidelijke toekomst hebben. Maar er valt gewoon geen beleid op te maken want niemand weet wat landelijk gaat doen. Ja, dat neem ik zo ook wel. Wij kunnen en hebben laten zien dat wij het anders doen dan onze haagse collega's dat wij wel kunnen debateren op de inhoud niet op de persoon. En daardoor tot goede besluiten kunnen komen. Natuurlijk zijn er grote verschillen op politieke inhoud. En wij zeggen altijd tegen elkaar in de raad mag het botzen. We mogen steviger te botvoeren op de inhoud. Maar wij hebben naar iedere vergadering altijd de momentje dat we nog een drankje met elkaar drinken. En dan zijn we gewoon weer de persoon die ook aan elkaar kunnen vragen hoe is het met je? Ja, is het te behappen. Ik zeg altijd, als je raad ligt wil worden dan moet politiek je passie zijn want anders zou het echt heel lastig zijn. Als je dit niet echt heel leuk vindt. Ik vind het leuk om te doen. Ik ben altijd iemand geweest een zusale persoon die heel veel linsvrenig is leven als zet. Betrokken raakt en het ook heel belangrijk is dat mensen het fijn vinden om hier te wonen. En ik hoop dat ook andere mensen dat ingezien. Vanal gewoon mensen die alleen maar roepen hoe slecht het hier is. Nou, probeer dan iets te veranderen en ga dan ook in de politiek denk ik dan. Ik breng tevallig gesteren een appje van een van de buuren die is weer betrokken bij de tennisverreendiging. Dat zijn ze aan de verbouwen en de toletruimte die ze even ook uit buiten gebruik. En had ze een hele simpel dictie staan. En die troof ik het tijdje terug en die zeg je waar vingerdrijkt van. Een tolet waar ik zalt er veel beter zijn en zeker als er ook andere sonen daar komen tennis. Ze veruit andere dorpen voor competitie en alles. En ik krijg gisterens een appje en daar zegt het is geregeld. Ik vind het mooi toch. Ik denk dat misschien wel belangrijk is om te noemen nog. Dat eigenlijk iedere ene die ik in de gemeentraad heb leren kennen. Hoe ontzettend ik het ook met z'n on-1 benavond toe. Dat ze dat toch eigenlijk altijd wel doen uit een soort diepepassie voor de gemeente waar we met z'n allen in wonen. Ik heb wel in de gemeente politiek. Hoe wil het me soms ook cinisch maakt? Deel geleerd dat ik daar ook gewoon heel veel waardering eigenlijk voor heb. Selbst als ik het niet ben mensen in het ben. Je luisterde na van de aangepotkast van NSC evenhaal elke dag. Deze aflevering werd gemaakt door jaren van Heuchten en ledde uit van Kasteroop. Dit was vandaag tot morgen. Klimmenschicht

Podcast Summary

Key Points:

  1. Gemeenteraadsleden besteden gemiddeld 17 uur per week aan hun werk, vaak naast een reguliere baan, en ervaren het als bijna vrijwilligerswerk met grote verantwoordelijkheden.
  2. Persoonlijke motivaties om raadslid te worden variëren, zoals het willen verbeteren van jeugdzorg, het behouden van leefbaarheid in dorpen, of het aanpakken van lokale problemen zoals speeltuinen.
  3. Raadsleden krijgen te maken met complexe dilemma's, emotionele debatten (bijv. over asielzoekerscentra of stikstof), en soms intimidatie of bedreigingen, vooral rond gevoelige onderwerpen.
  4. Landelijke politieke issues en frames beïnvloeden de lokale politiek, wat het lastig maakt om lokaal beleid te vormen en draagvlak te creëren.
  5. Ondanks politieke verschillen benadrukken raadsleden het belang van inhoudelijk debat, onderling respect en persoonlijk contact na vergaderingen.

Summary:

Het artikel, gebaseerd op interviews met gemeenteraadsleden, belicht de realiteit van het lokale politieke werk. Raadsleden besteden gemiddeld bijna 17 uur per week aan hun taak, vaak naast een gewone baan, wat het vergelijkbaar maakt met zwaar vrijwilligerswerk. Hun motivaties zijn vaak persoonlijk en pragmatisch, zoals het verbeteren van de jeugdzorg, het leefbaarder maken van dorpen of het oplossen van specifieke problemen zoals speeltuinen. Het werk brengt aanzienlijke verantwoordelijkheden mee, zoals beslissen over grote budgetten.

Tegelijkertijd worden raadsleden geconfronteerd met complexe en emotionele kwesties, zoals de plaatsing van asielzoekerscentra of stikstofmaatregelen, die tot heftige reacties en soms intimidatie kunnen leiden. Landelijke politieke conflicten en frames drukken een stempel op de lokale arena, wat het uitleggen en vormgeven van lokaal beleid bemoeilijkt. Desondanks benadrukken de geïnterviewden het belang van inhoudelijke debatten, wederzijds respect en het menselijke contact achter de schermen, waarbij ze vaak een diepe passie voor hun gemeente als drijvende kracht noemen.

FAQs

Raadsleden besteden gemiddeld bijna 17 uur per week aan hun raadswerk. Daarnaast heeft 8 op de 10 raadsleden ook nog een gewone baan.

Mensen worden raadslid uit passie voor hun gemeente en de wens om iets te veranderen. Het is vaak niet voor het geld, maar om praktische problemen aan te pakken en de samenleving te verbeteren.

Raadsleden ervaren hoge werkdruk, emotionele discussies over gevoelige onderwerpen en soms bedreigingen. Ook hebben ze weinig invloed op landelijke beslissingen die lokaal impact hebben.

Ze proberen te debatteren op inhoud, niet op de persoon, en nemen na vergaderingen tijd voor informeel contact. Toch zijn sommige besluiten, zoals over asielzoekerscentra, bijzonder lastig vanwege tegenstrijdige belangen.

Motivaties zijn divers, zoals persoonlijke ervaringen met jeugdzorg, de wens om het dorp te vertegenwoordigen, of zorgen over lokale thema's zoals speeltuinen of regionale ontwikkeling.

Het vertrouwen in de politiek is afgenomen, en landelijke conflicten worden vaak op lokale politiek geprojecteerd. Dit leidt tot polarisatie, zoals het verwijderen van posters of negatieve reacties op sociale media.

Chat with AI

Loading...

Pro features

Go deeper with this episode

Unlock creator-grade tools that turn any transcript into show notes and subtitle files.