Verbindend Spelen

Kinder hebben een beetje een ander tal als wij en heel veel van een tal gebeurt ook via spel. Radio mamma. Ik ben Christine. Ik ben mamma van Leon en Ella en deze botkaast gaat over mamma of papa zijn van jongen kintjes. In deze aflevering hebben we het over a wear parenting en specifiek over verbinden te spelen. Nelen flamang is logo bediste, stem en stottersterapute, het zoals ik. En daarbovenop is hij ook a wear parenting instrukteur. Ze zijn zelf ook mamma van lotten. Nelen verleg de focus van getrag naar gevoerdes en behoefte. En ze geeft inzichten die in deze maatschappij niet altijd overal even gekend zijn, maar enorm waardevol kunnen zijn. Achnelen welkom in de botkaast. Christine. Je bent dit zoals mij ook legoed bediste. We hebben veel met elkaar gemeen. We zijn allebei gespecialiseerd in stem en stotteren en dat is ook wel speciaal. Want je hebt heel veel specialisacies binnen de roepen die. En zo die combinatie. Kunt ook straf. Tof he? En je bent ook a wear parenting instrukteur. Ja. Wij gaan ze biedt wel even meer vertellen over die a wear parenting, maar ik heb hier iets vertellen hoe dat je daarin bent. Ja, graag. Als ik nog stottert erna peert, ik voel me een beischooling en dat ging over het boek misschien een raag iets van gord, auto-talk, iets wilissen en liessens, iets heel tal. Via Maya, via de botkast van de onderwerken, de communicatie heeft de laatste vallen. Dat was een beischooling, dat ze er helemaal rondging. Dat was voor mij zo de eerste keer dat ik het dacht. Ja, zo gevoelig ze er kennen en ik weet dat ik toen naar huis ging en ik heb een boek gekocht en ik heb. We hebben een toen op onze partij mensen en ik heb dan zo ons toiletje helemaal volgangen met allemaal kadertjes, met die samenvatingsjes uit die een boek en dan dacht ik, als ik het wel geleden als ik op toilet zit, dan zal ik misschien wel buiten kennen tegen ik zelf hoogt in kindje. Ja, ik zou het niet. En dan gaat het een stoel nog geen kindje. Ik had nog geen kindje, maar ik had zo'n wel, dat was de eerste keer dat ik voelde van 'ja, eigenlijk op voede en de rol van ouders' en zo dat ik er geloof ik heel sterk in. Ik had echt van wat aan een ouder kan betekenen voor de gevoelseelheid van een kind. En als ik dan nog niet zwanger was, als ik een boek gekregen, via een vriendin van mij, de taal van huilen van haar die tasselter. En die haar mama had eigenlijk gezicht dan neel dat ze er een keer voor stlezen. En dat die alwiste grijp die intressen had op zo'n, ja. Ik weet eigenlijk niet waarom ze daar was, dat ze dacht. Of te misschien er wel goed. En ik last dat en dat was ook kinderdaad. Ja, ja. Ik weet, ik ben er altijd heel gemakkelijk als kind. Ja, ik had er ook nog wel een keer in die film nodig om mijn traan te schieten en dat was een eerste keer dat ik last van 'ee, dat is eigenlijk wel goed'. Ja, dat is dit een soort positie. Ja, ja. En ik had toen zo echt wel iets van 'oké, dus als ik later een kindje vind ik dat ik zo belangrijk dat ze me aanweer en bij mij'. Ja. En bij een buildant aan. Ja, dat kan je nog waren worden zo. Als je hier een uur ziet dan de studio is niet zo heel groot van mensen die luisteren en een klein koc. Ja, het is hier gezellig. Ja. Wacht, dat was ik aan het vertellen. Van de wenen iets positiefswirt. Ja, ja. Plotseling. Ja. En als ik dan zo langer werd, dan gewoon verder, ik had dan van diezelfde verendien worden mijn verjaardig nog een boek van 'AliTazold' gekregen, de baby's weten wat ze willen. En ja, dat klopten ook gewoon helemaal en ja, ik ben ja eigenlijk gewoon allemaal beginnen lezen. En dat was voor mij zo'n beetje een vrij volledig plaatje wat dat er weer perentien gaf. En als dat er dan geboren werd, ja, in begin was ik daar niet zo mee bezig, ik was wel. veldoeling was als ze naast ons in een kostlieper, ik ging niet helemaal dieneren, het was eigenlijk al duidelijk van. Ja, dat gaat niet lukken, de frutvrouw was ook gezicht van 'Zet u bijwekker zeker om de drie, vier uur en ja, elke uur was er daar, die was gewoon. die was een alleen maar ik ben mij slapen ook, dus ja. Ja, die zie je al bed gebleven. Ja, die is gewoon niet ons bed gebleven eigenlijk. En eigenlijk zij werd van zelf zo in responsief ouderschap, hoe er voelde, ik had ook wel noemen en vertets met perentien of weer perentien gerold. En dat was eigenlijk persoon aan tijdje, dat ze eigenlijk ook wel vrij veel begon te huilen en dan zijn we daar. dat zei ik gewoon voelen, want als we dat zo af en toe neker toe laten, in er gewoon echt naar luisteren, interlaat het zijn, dan zijn. naar die spanning niet gewoon wegen dan slaapt die veel. Ja, hij is die veel ontspannen dat ze slaapt en dan. En hij is dan laat begonnen dan ze, meer begon te huilen of was dat al er heel snel? Ik heb erin ermee door de zes aan echt weken, was er echt heel, heel veel. En daarvoor gehouden ze ook, maar dan was er nu even slijs sneller van dan toch die borst aan te geven en. dan begin ze ook gewoon keerd zoeken om. Ja, die zijn nu huilen om. Je leert ze, ze zijn dan aan het leren kinderen, hè? Ja, echt, dat is. Ja, en dan zet er daar nog meer over gaan, beginnen op zoeken of. Ja, ik ben dan ook een aantal online kursen gevolgd en. in begin als ze, als ze babydje was, dan heb ik heel veel gelezer. Heel veel gebabbelt ook met andere mamas. Ja, en eigenlijk ook, ik heb dat zo niet, maar het is nu pas eigenlijk dat ik de cif daar ons lotte echt wel een gevoelig kindje niet zo ook. Ik heb altijd zo wel wel gevoeld, maar nu, hoe houd er ze woord, toen meer ik dan weer in te merken,. waar, ja, ze is wel echt gevoelig eigenlijk. En om meer ik ook het gevoel heb van, he, dat is echt goede, dat we dat ik wel hier kennen want die. ding dat dat voor ons heel heel samise is. Ja, ja. En je hebt dan besliss om je nog verder te verdiepen in awear parenting, want je bent een instructrice. Ja, eigenlijk, ja. Wat hoeft dat dan eigenlijk, zeg jij, heb je dan een speciale cursus gevolgd ofzo? Ja, ja, eigenlijk is, om een wear parenting instructuur te worden, moet je eigenlijk die vijf boeken gelezen hebben. En vooral ook een tijd ervaringer mee, ik denk dat het anderhalf jaar, twee jaar, die zullen ze echt. om er zelf mee bezig te zijn. Met de wegen kind, dan. Mag mijn wegen kind of mag mijn andere kind ook. En dan een treining wel volgen, ik heb dan bij Jurgen Peters gevolgd, die dan wear parenting instructuur Level 2. Dat is de oudteur van kinderen zijn geen pubis en ben ik net aan het lezen. Ja, super. Ja, en dan, ja, dat is nog naant al dingen dat je moet schrijven in zo en een Skype gesprek op heren. De wedstrijd doen dat ze ook zelf. Ja, ja. Oké, en dat betekent dan nu concreet dat je advies kan geven vanuit de wear parenting hoek eigenlijk aan mensen. Ja, ja, ja. Dat is mooi gezicht, ik vind het ook altijd, ik vind het een wear parenting niet echt een met tolden of zo, maar meer een verzameling van inzichten van hoe de kinderen ontwikkelen. En vies je ook zo. Ja, vanaf daaruit, soms weer dingen zieten, dat je vanuit een andere inmas ook misschien niet ziet of zo. Ja. Wat is eigenlijk de kern van wear parenting? Ja. Eigenlijk de echte echte kern is eigenlijk echt gewoon heel simpel vind ik, dat is gewoon dat een kind groeis. Ja, van natuur uit is een kind. Ja, goed, goed. En je wilt meer werken, wilt behagenen, maar we behagenen dan misschien meer richting plezen weer, dat echt meer samen werken. En dat is een beetje de idee van het behaviorisme eigenlijk, van een oude reparatiegmas, dat een kind eigenlijk moet bijgechaft worden, dat een kind moet. Ja, dat je het gedrag eigenlijk moet eentpassen of. Ja, dat is het zo laten doen, dan zou het een ogenleidprojectieel zijn die dan. Dagjes, dan moeten ze een beetje de perken houden. Ja, ja. En dat wil toch weer niet zeggen dat een kind geen plezening nodig heeft, maar een kind gaat om begrenzing vragen op het moment dat hij eigenlijk weggaat van die lieve voor een natuur. En dat komt omdat een onverwilde behoefte neeft of pijnlijke gevoel is, dan gaat een kind weg van het meerwerken in lieve de vol zijn. En dan heeft hij ons nodig om naar terug naar toe te geraken. Ja, dus het behaviorisme zegt eigenlijk van wij moeten ervoor zorgen dat een kind geen negatief gedrag stelt, maar waar parenting zegt eerder een kind is van natuur uit. Stelde van natuur uit, niet graag negatief gedrag. Dus we moeten gaan kijken wat er onder ziet. Ja, ja, ja, ja, eigenlijk wel. En een kind gaat die kopieren als gewoon, die die in imiteren, die dan gewoon naar. En die, als je goed voorleefd zal zeggen, wil een kind er gewoon mee doen en die wil het eigenlijk heel snel leren. Wat moet ik hier doen om mee te draaien op deze plek in de wereld? En ja, ik merk dat ook iedereen mijn dochter als die ook is, dan doet hij niet liever dan mee helpen in het huid en of of. Ja, dat is een schad van een kind als die zo lief. Als het lastig heeft, dan ja, dan gaat hij wordt het meetschoorje of dan, dan gaan we begin te gerenzen te zoeken, dan gaan we die heel veel luisteren te worden of zo. En dan heeft hij echt gewoon een begrinsing nodig en dan kan een lading komen en dan zijn hij lastig gevoel eens wegen dan. Ja, en me begrinsing bedoelde dan eigenlijk dat jij eigenlijk tont van. Dit gaat er erg mag niet. Allee, of dit is iets van die oké, of zo. Stel dat ze veelijsend is, bijvoorbeeld. En ze zegt dat ik wil echt een blauw beker, van de vaat was staat. Maar er staan rozen op tafel. Dan zie ik gewoon, 'mama, ga echt niet die blauw beker uit de vaat was halen. We hebben er graag net in deze drinken. En dan, 'waar, jouw beld, wel die beker'. Nee, het gaat echt niet, hè. Ik ben hier. Niet toegeven. Nee, maar niet op een manier van. Nu gedaan, maar gewoon, of doe je niet vlauw, want die mag niet gewoon. Eigenlijk gewoon neutrale, slash-lieven volw. Nee. Eigenlijk. En de beetje de broken cookie die je ook besproken in de podcast over onverwaardige communicatie, is al lund heel hard aan bijditen die podcast. Het kind komt thuis van schoonen, wilde een cookie en er is nog maar één cookie dat cookie is gebroken. En het maakt een gigantische zijnen en dan kun je de twee dingen doen. Je gaat naar de winkel kopten, een ander cookie. Dat is gegevenlijk dan. En dan gaat dan zij de toegeveling, maar dan heb je de gigarendeer te nu later crisis om iets anders. Want eigenlijk voelde het kind zich gewoon gewoon gewoon gebruikt dat cookie in om dat te uit. Of wel de autoriteir een kwad worden. En dan gaat het kind zich ook eigenlijk niet kunnen. Die kunnen ook. Ja, in de rookwaast staan of in de gang staan. Ja. En waar punting zich dan eerder van een liefde volgerins, ik begrijp dat je boos bent en eigenlijk zoeken naar wat schelt er of waarom voeltjes als slecht. Ja, eigenlijk gaat de waar punting heeft zo een mooi kader eigenlijk. Dat er liet als solderaar beschrijft. Het is echt als een kind zich lastig gedraagd, kunnen altijd. Kun je er drie dingen kijken of je wel een kind nog niet genoeg informatie. En bijvoorbeeld in verhaal van die in beker. Kijk, hier is een Rosenbeker op tafel. En we hebben ook een diembrouwen, hebben we eigenlijk niet nodig. En een kindje dat op de muur begint te kleuren of zo, met de muurjes. En ik kunnen zeggen wat schat ik in de muur is niet en op de tink. Dus dat is eigenlijk dat kind gewoon niet weet dat dat niet kan. Ja, ik denk dat dat niet kan. Maar in meestal weet een kindje als nou. Ja, ja, ja. Dat weet het wel. Ja, dat was dat informatie eigenlijk is. En we hebben soms ook wel de neiging om daarin te blijven hangen. Ik heb daar nu wel 10 keer gesloten. Zou je het toch genoeg? Ja, zo daar. Ja, ja. Ik heb dat zelf ook altijd al gezicht. Maar ja, ja, het is normaal. En het is helpend wel vind ik om aan zo'n twee andere stukjes ook te leren kennen. En twee stukjes is dat er misschien een onverwilde behoefte speelt. Kind heeft misschien heel veel nood aan verbinding volgen. Soms is het gewoon heel simpel, en is het gewoon. En dan de laatste en dat is ook alleen vaak voorkomt, zijn dan niet opgestapeldig gewoelens. En dan hebben ze al die brokken cookies. En dus als je kind bijvoorbeeld een sijne maakt rond iets en je hebt informatie gegeven, je hebt een alternatief gegeven om eventuele behoefte te komen. En die blijft veel luisteren of lastig doen, dan kunnen er bijna vanuit gaan dat er aan gevoelens spelen en dat ze gevoelens zijn komen. Kun je er gewoon naar luisteren. En als dat aan voorbij is, dan is je kind gewoon terug. Ja, dan heeft het kunnen ventileren eigenlijk. Ja, vooral. Bevorbeelden dat er iets gebeurt, is op school of zo. Dus dat dat niet meteen direct vertellen zou dat een voorbeeld kunnen zijn, van zo opgestapeldig woens. En heeft daar heel de dag mee rondgelopen, zonder er iets over het kunnen zeggen. En voelt zich daar dan heel slecht over? Ja, en ik wil het zeggen, als het aan het thuis komen, dat het thuis komen dat alles opgestapeld is. En als ze dan eigenlijk kwartoren om de cookies kunnen of om de MB keer, maar dat dat eigenlijk niet de oorzaak van het verdriet is. Ja, ja. Ja. En dat is niet raad ook zo iets. Dat is vaak van dat dat niet toch geen reden om te winen of zo. En dat is bij ons ook als volwassen. En kunnen ze ook zo echt over iets heel stom om zo beginnen winen. En dan ziet er de meestal meer graag eronder. Ja, maar dat ziet zwa we zelf ook moeilijk kunnen. Allee, als volwassen worden kwart om iets klein en je bezift toch niet zelf altijd, al eten ze die meentwooggeval toch van wat er eigenlijk echt achter zitten. Dat is supermoeilijk. Ja, echt. En zo ontstand er heel veel conflicten, denk ik, dat dat je allemaal zo op de oppervlakte ziet. Van gedragen, je oordeert dat een andere na lastig over wordt, maar dat eigenlijk veel dieper zit. Ja. En wat ik ook vaak merk, als ik met een man zo aan een tijd minder gezien heb of zo. En wij hebben dan zo'n om de dag eigenlijk keidig bij elkaar en rusten, je en eliefde vol en verbindend. Dan komt er toch een moment echt zo een conflict over iets heel stom. En komt er dan zo ineens ruzie met trana. Ja. En dan denk ik ja, dat is eigenlijk een kemoe voorbeeld van even om ons meer verbonden. Dus zijn er oudere dingen die dat toe niet besproken werden die nu wel ruim krijgen. Al de koeienen te geraten. Dus om naar boven te komen en het is nu wel gedeeld en gehoord en gegeeld. Ja, en tijdens een ruzie kunnen soms echt denken we dat we nu in het land die er raak we nooit uit. Ja. En achteraf denk ik dat dan, ah, we zijn eigenlijk nu nog meer alle die staan dichter bij elkaar. En komt dat dan allemaal 1000 keer hoewel, alleen broek. Ja, ja, ja, dat is inderdaad. En kunnen doorstrekken naar onze kinderen, maar het is op een andere niveau. Al heeft het gezicht, ja, bij ons zijn dat probleem over het te werken en zo probleem. Die voor ons allemaal heel zwaar aan voelen en dan lijkt zon een peker. Ja. Zoon oozelen en dan is het ook makkelijk om als mama te zeggen van, ah, je doet nu of het niet belachelijk. Ik heb niet als gehaast, jij of of, maar het is voor een kind niet helpend, hè. Nee. Wat kind denkt van, ah, ik doe belachelijk, maar ik voel mij wel rotslicht. Ja, ja. En vaak, dit gewoon navorigste fikten beden ik alleen dan. Ja, dan wordt het ergeren. Ja. Dus die drie redenen waarom dat er probleem gedrag zou kunnen zijn, is dus dat je begreken aan informatie en dan een derde op egestapel gevoel is en dan, wat was het enthouwt? Onverveelde behoeftes. Ja. Maar dat kan bijvoorbeeld iets heel invoudig zijn, die onverveelde behoefte zoals bijvoorbeeld behoefte na een plezier. Ja, ja. Ik vind het fijn om te weten van, het kan aan zo veel dingen liggen, eigenlijk. En het is niet, dat m'n kind gewoon een stoud kind is of dat die alle. En dat vind ik wel fijn om te weten gewoon. Ja. Ja, echt. Dat je nu moet zorgen maken, je boek. Ik ben boek, begin en lezen ook de evolutie van een kind van een evolutie naar ontwikkelingspsiegelogen, maar ik denk dat het een moeilijk wordt. Dat is een beetje lekker. En daarin stond ik heb de strik naar foto van getrokken met liefgestuurd. 90 procent van de anderhalve tot drie jaar je heeft dagelijks, minstens één extremen op de uitbarsting. En die is echt met die woorden. En ik dacht, hoef, ja, het is normaal, ik ben niet alleen in de radar, het is normaal. Dat heeft al makkelijk met de onrijpheid van een deel van de hersenen daar instaaf voor de remmingen. Dus die kunnen eigenlijk zichzelf nog niet goed tegenhouden. En daar is zo fijn om te weten van, oké, dat is gewoon, dat is gewoon normaal. En dat is niet dat ik. Ja, want ze noemen dat de puterpubertijd en ik ben twee en ik zeg, nee, en characterkeus. En dan heeft dat waarschijnlijk wel waarder dan de ander of wordt anders gedriegd. Maar het is dus wel iets normaal, die zien de ontwikkeling. Ja, dat is heel opte. Fantastisch, dan met de weten. Ja, ja. En ik denk ook gewoon, hoe voelige de kind, hoe meer dat er binnen komt en hoe meer dat er ook weer af moet. Allee hoe meer dat die ook weer werkt, om te verwerken te krijgen en een manier kan zijn via huilen, manier kan zijn via lachen, via spelen. Maar die hebben een andere taal om zo'n ding te verwerken. Ja, te verwerken te delen, dan daar wij daar. Ja, want dat is ook wel. We're pointing zegt dat huilen eigenlijk een mechanisme niet om. Ja, u zelf om voorwerkte gevoel is in zo'n tehelen. Dus dat dat eigenlijk iets positief is. Of het is stress. Ja, ja. Ja, ja. Dat is stress kunnen kwijtgeraken door te huilen, ook letterlijk omdat er in trannen en stressormon zitten. Ja, dat is ook hartelijk autroop. Ja, oh, wat een pittigheid toefning. Kut er nog eens erhalen, die manier. Ik had dit pittig voor me weer. Al die nog kort die kotroop hermoen. Fuck je wel, ik ga het niet erhalen. Ja, dat is het stressormon in de trannen. Ja, oké. Pannekoekken pakken. Pannekoekken pakken pakken pakken pakken pakken pakken pakken pakken pakken pakken. Zalig. Nee, en dus dat huilen eigenlijk heel gooi's. Ja. En we hebben allemaal als verwassende wel heel sterk de neige om te je kinderen te zeggen, je moet niet weenen of. Ja, ja. Ook tegen wel wat ze trouwens. Maar als iemand dat tegen mij zegt, als ze kan toeweenen ben, dat ze dan moeten weenen, dat is niet fijn. Nee, en ook zo, wat daar voor mij ook, zo'n eeuwopner was of zo, van in de daad, als een echt de goeie vriendin, zo uiswast pakken op momenten het lastig hebt en die kijktecht die nu ogen en die heeft ze afwij eigenlijk, dan voel ik die trannen omhoog komen. Dat is, volgens mij, bij iedereen. Ja, dat is of dat je fk's gehoord wordt. Ja. Ja, als je woord van, die heeft je echt de aangevormij, dan komt hij ook, dan heeft de hoostingen met de delen. Ja. Eerlijk een hele idee van als een kind geen lastige gevoel is, moet meezuelen en geen stapel omverwilde behoefte neefd, dan gaat hij automatisch ook minder lastig gedrag stellen, omdat hij constant andere deel aan het bezig met de tochten proberen die behoefte verveelte krijgen op een. op. op. op. op. lastige manieren. Ja. We zullen niet stilken, zullen overgaan naar daar verbinden spelen. Dus dat is eigenlijk waarom ik je hebt gevraagd. Dus ik heb bij jou ook een cursus gevoogt en online cursus speltijd, het dat hij van jou, die je geeft om eigenlijk, dat is ook via de wear parenting, op een verbinden de manier te spelen, zodat een kind zijn er vare gevoelens kan verwerken. Ja. Ja, dat is dat dus een beetje goed samengvat of. Ah, wel, daar juist hadden we het fk's over. dat er ook op gestapelde gevoelens kunnen liggen onder een. problemengetracht. Ja, vanaf je dan gaat kijken naar hoe dat we met gevoelens om kunnen gaan, dan zijn dat ook. En ook drie manieren of wel kunnen u emoties gezond uitten. Via spelen, via lachen, via huilen of via onderdrukken. Dat is wat we wel geleerd hebben. Ja, al heeft geleerd. Ik lind het misschien negatief als of de schuld is van onze ouders. Nee, je bedoelt. Je bedoelt, je reel, je vanaf een culturiel in de maat gapein. En dan de derten. En de derten is agressie. Voelen ze dat dan naar boven bordelen en dan komt dat via slaan of buiten of duwen. En het verbinden te spelen, helpt dan eigenlijk vooral voor het eerste puntjes om de gezonde expressie te stimuleren. Ja, vanaf. Dus eigenlijk kinderen hebben een beetje een ander taal als wij. En heel veel van hun taal gebeurt ook via spel. En als we die taal een beetje kunnen leren spreken, taal van het spel, een leren lesen ook misschien. Een leren lesen, ja. Dan is hij ook niet altijd te bestellen, want waar jij nu zegt van de kinderen communiceren via spel, dat is allerlei knieuw voor mij, moet ik zeggen, denk voor veel mensen. Ja, we hebben ook zo'n heinig tijd om er mee te spelen. Ja, dat is waar. Dat is ook niet zo even, denk ik, om naar tijd voor te vinden. Daar we leven in een heel drukweereld. Zelfs al zet je heel dachthuis met je kind, dan is het gewoon thuis uit een opzicht ook al een heel taak. Want je moet er echt een tijd voor nemen, hè? Ja, vanaf. En dat is een stukje wat een speeltijd als bedoeling heeft om de tijd ook een beetje naft te baken. En dan in die tijd echt daarnacht voor je te geven. Poleren je aan, te geven. Want speeltijd op zich is eigenlijk één van de negenvormen van het ditchmentplay die Alita Sorter beschereven heeft. Ah, ja, ja. Zijn om de non-directive child centers playen? Want er zijn inderdaad negen manieren van spel van Alita Sorter die eigenlijk ervoor kunnen zorgen. Hechtings bevorderen, zeg het, hè? Dus er eigenlijk voor zorgen dat de hechting tussen ouder en kind verbeterd. En dat de kinderen zich eigenlijk emotional beter ontwikkelen. Ja, ja. En de speeltijd is dan de eerste van denk ik, hè? Ja, eigenlijk wel. Eigenlijk wel. Ik heb het aan een beetje in de alone-kurtjes wat uitgebreid met als je kind, in rad als je leert lezen. Als je de taal leert lezen en je kind brengt zelf bepaald spel naar boven binnen die speeltijd, binnen die moment dat je echt aanacht voor je kind hebt, dan kan je daar ook gewoon in meegaan. Ja. Stel een jaloersbroertje, een ofzo, die daar met popjes, een spellelijke begin, te werken van, "Nee, baby, mag niet eten of zo?" En in het laatste moment ze zeggen, "Ja, maar dat hoogt, mag je niet zeggen, hè?" Dat is niet lieve. Ja, dan kun je er niet mee. Ja, dan kun je erover van, daar, van dat kleinbroertje, een ofzoesje nemen bijvoorbeeld, die ze. "Maak, ik wil wel lezen!" En dan maakt je eigenlijk mag het om keer spel van, de voorbeel. De rol is spel, dus heel concreet, gaat er eigenlijk door voor zorgen, je bakend eerst en tijd af. Dus je zegt van bijvoorbeeld, beginnen met 10 minuten. Ja. Nu geef ik 10 minuten lang volledig aan dag te aan mijn kind en mijn kind kiest, alle vleid, leid, wat mij, wat we gaan doen vleid, het spel. Ja. En wat zeg je dan van, we gaan nu spelen en jij mocht kiezen, maar gaan we doen? Zo, en zo. Hoe ik dat zou zeggen, als ik er meer zou beginnen, zou ik zeggen, we gaan even te samen op de spelmaat zitten en mama gaat alleen maar mij jou spelen en niks anders doen. Ja. De Leon zou dan denk ik nu zeggen, oké, boek hier tegen. Ja, dat is goed. En is dat dan ook, ja, dat is niet iets spelen, natuurlijk, je boekjes lezen. En dan is het natuurlijk ook een onderwerp daar wordt aangereikt, namelijk door het boekje. Ja. Ja, vind ik wel, ik kon er wel onderwerp boekje neef. Maar misschien dat dat op een duur wel. Die zijn ook weer, hoe raag je dat boekje dan samen leest, denk ik, als het dan alleen voorlezen is in hij luisterd of je hebt samen in dat boekje en misschien dat hij andere dingen aanduit dan waard verhaal over gaat of zo, dat je echt gewoon, want daar is draait het om met dat je hem of haar volgt. Ja. En dan je eigenlijk zelf niet probeert te sturen. Ja, eigenlijk. Ja, dat is moeilijk. Ja, of zo, even wat is dat en zegt dan hoe hij is over. Ja, en misschien ze er nu tijdjes. En we hebben als verwastning rad heel erg te neiging om een spel te leiden. Ja, we hebben een bed te leren, zoiets. Ja, een bed leren. Maar kinderen kunnen dus eigenlijk met veel gevoelens op de propkel komen als je ze eigenlijk maar volgt. Dat is echt, ik weet niet of wat wij lopen, dat hij de andere dochter zou gedaan hebben, maar hij doet da echt heel een dag door als je die laat doen is echt waar hij het constant in via het spel situaties terug na te spelen, want dat is echt een gegeven moment. En om het te plaatsen, om het te begrijpen en ik denk dat zeker niet elke en twee en half jaar je dat kan. Ik denk dat ze zelf nog geleerd hebben ook. Ja, dat is een rapport ook wel en dat moet wel goeien op raden doen. Ja, want het doet je dat bijvoorbeeld aan spelen met kleinere kindjes. Eigenlijk hetzelfde, maar op een andere niveau. Ik heb misschien even een filmkrok gezien in de online kurs, dus dat is. En nee, dat is. Er staan vrij mensen zien ook van als ik spel me lopen. Wat er in dat filmpje dan te zien was, was dat eigenlijk dat was buiten aan ploien was en er paalt nog mensen, ik denk dat mijn mama gaat neerje alleen maar mijn jou spelen en dat moment wil ik ook stoppen, ook echt met die jouw was bezig te zijn. Het anders kan ik dat, zoals een multitaaskij, een beetje een beetje op te bezig om te zijn en dat was een handtook op een spelgoetje te leggen en op dat moment, als je in de fase van. het is de maand of 14 was of zo in de filmpje. En ze zijn zo ja, de woordje, en dan weet ik ook zo meer die op of zo. Ja, ja. En dan hoop je die geweest ook wel een beetje, eigenlijk, en zo. En dan is het eigenlijk een stukje benoemen wat je ziet dat de kindje doet. En ik ga in dat data een stukje te doen. Sonder vragen te stellen. Dus ik kijk echt gewoon naar de kind eigenlijk en door dan te benoemen wat je kind ziet toen, toen ook je betrokkenheid en echt de aandacht van, ik zie je wat je doet. Ik denk dat je het niet teresseerd moet en je wat je doet en in wat je bezig gaat. En eigenlijk is speltijd, verbinding, keuze en plezier. Dat zijn de drie grote behoeftes dat speltijd inwild voor een kind. Ja. En vooral die verbinding in die keuze is zo een behoefte dat je zo is echt hoekend boersten met speltijd. Dat is ook wel een hele idee van een motivatie, van een werperenting. Dat is dat. Wat jij aan jou een keer zegt en bijvoorbeeld ook van ik luister naar jou, ik zie jou, ik hoor jou. Dat is een duur, internaliseren die taal en dat taar hun taal wordt. Dat is zo die liefde en die miltheit voor zichzelf hebben en dat acceptatie van gevoel is. Ja, die acceptatie van gevoel is ook dat ze gewoon bezffen van, ja, ik mag je mij avontoeies boosvoelen. Ik mag mij avontoeies verdrietig volantisch ook niet zo met dat natuurlijk aardrochap en onverwaarlijk opvoeden en zo die werperenting stromming. Dat bestaat ook het gevaardig als mama denkt, ik mag je niet boos worden. Dat je gedrikt schuldig voelt als je's niet je roept of zo. Terwijl die eigenlijk niet te kennen, dan mag je dat ook wel een gevoel is, laten gevoelen zijn. Boos zijn we nog altijd een hele moeilijke. Ik ben er nog geen tant onderzoeken van waar. Ik geloof dat onderboos dat heel veel verdriet zit vaak en omacht misschien, ja, frustratie. En ik denk in de data dat de manier waarom we dan reageren, dat wij dan ook weer als je naar die drie dingen kijkt, of wel via een girecie, of dat nu verbalen, of je ziek, of dat het schaam op kroppen of dat het gezond uit. En ik denk dat als op een manier gereageerd hebben, dat we niet wilden, dan kunnen we ook wel heel veel gaan herstellen. In der dat zoals ik gezicht van, ik voelde me zo boos en dan heb ik geroepen en dat was dat gebeurd. En dan kunnen we via spel, bijvoorbeeld, ook weer gaan herstellen. Dan kunnen we naast peerlen of zo. Want hoe kunnen we als mama als je boos omgetrag van uw kindtag gebeurt? Ongeveer valt regelmatig met puurter pubertjes in huis. Hoe kunnen we dan zelfs naaningen op een gezonde manier die boosheid door dan. is moeilijk, hè, op dit moment zelf. Want dat is zo instinctief dat je gereageerd heeft als je boos, hè. Ik ga heel eerlijk zijn. Ik ga hier daarmee zelf op om de kat af te skijregen. Ik ga er wel best. Ja, want naar Lotte toe heb ik eigenlijk. Ik was eigenlijk ruzie aan maakken met jele en Lotte kwam er welke keer tussen. En dan was dat me. "Oh, ik heb iets geroepen en je is van stop nu, al heeft zo echt heel." En dan heb ik nou echt wel zoiets gezegd en dat ook via spel, dat zij dan de mama was die dat zo stop, zo riep of zo. En dan een verdrietig kindtje was of zo een gesproken kindtje was. En kunnen dat zo naast peelen. Het is moeilijk om. We hebben het zo zo eigenlijk weinig geleerd om emoties gezonde uit te. Ja. En we zijn af en toe boos, hè. Dat is ook maar natuurlijk, hè. Dat is ook maar normaal, hè. Ja, zo'n. Jullie een peter heeft zoiets voorbeeld gegeven en dan vond ik wel nog een type. Als je in plaats van de tijd en conflict of zo, je kindt in tijdmuit te zetten. Ik voel dat ik hier helemaal over mijn tournaam ga, ik ga FK snabuut. Dan geef dezelfde voorbeeld van in plaats van agressief te worden of zo. Ik ga gewoon FK's iets doen, maar ik kan het zelf weer dat rust kon komen. Die heeft ook het kind zo niet de boodschap van het littile allemaal bij u. En gewoon zelf, FK's snabuut, niet in de nook ga staan. Ik ga gewoon FK snabuut, ik ga een FK's truis komen en dan ik ben nu weer heldere je noef om te kunnen reageren. Wat ik ooit ook is gedaan heb is als lotten maar niet een slaap geraakt. Dat vind ik helemaal van de frustrerendste momenten als hij niet kan slapen. Ik denk even zo om dat ik voelde van 'ah, dat ik zo echt aan betantien beginnend doen tegen haar'. En het is een paar nieuw uitwerken dat ik gewoon FK's naar de badkamer gehaan. Ik vind het lottekeker FK's naar de badkamer, die kom ik er ook terug. En ik wou het gewoon even zo dat die je het zelf in teruggegaan. Vanuit 'We're Pairting' wordt er ook niet gestraft of beloond. Mensen dat daar niet goed bij kunnen volgen kunnen ik beter eerst de aflevering van onverwaardige communicatie beneden. Want daar wordt het eigenlijk in uitgelegd. Waarom dat het eigenlijk niet zo heel goed is om te strafnemen in te beloonden. Van het tv-zie. En daarbij is het een timeout, dus ook een straf. Dus daar wordt dan ook vermeden of dat proberen we dan te vermijden om ze niet in de gang te zitten bijvoorbeeld. Om daar we dan eigenlijk een beetje de bodschap geven van als je dag gedrag stelt, dan zie je minder geraakt. Ja, en dat geld is niet voor ons zelf. Als je zelf in de gang gaat staan, dan is dat niet echt een straf, dan is dat eigenlijk gewoon FK's. Ja, het had het zelf komen. Ja, het is ook wel zo dat de hele idee van timeout is ook wel een stukje van. Als het niet unie lukt om op een gezonde manier gevoelig te uiten, en je zou het via agressie doen, dan kan het soms beter zijn om FK's tot rust te komen. Om dan wel gezond te gaan uiten. En als je zo. En als mama die werd niet meer. De heftigheid. De heftigheid over is van een emotie en dat je de heftigheid van een emotie waaltover is. En een emotie mag heel heftig zijn. En een drift bij bijvoorbeeld is ook gezond uit. Dat is soms als probleem je dragen in de opvoetboeken. Dat is ook ook gegeten. Maar als het een driftbouw kan ook over gaan in Afrika geëren of vernieuw zuftig worden of geweldadig zijn. En het ondervol wassen kan met deuren slaan of leelijke dingen beginnen roepen of. En ding als je dat voelt, dan is het belangrijk om eigenlijk ook de liefdevol te begrenzen voor jezelf. En dat kan zijn we FK's naar buiten. Laat het zaken. En voor een kind zou ik daar niet doen, omdat hij heel sterk die verbinding moet voelen om te kunnen gaan na het gezonde uit. Ja. En die kan er nog niet goed alleen. FK's terug naar dat spel. Er zijn meerdere manieren om te spelen. Er zijn er negen. Ja, toch er straks ook al machtsomkeerspel laten vallen. Wat is dat precies? Dat gaat eigenlijk tijdelijk de rollen onderijen. En tijdelijk, het machts even wie het FK's verschijft. Dat is ook wel weer printien, zegt niet dat het kind aan het stuur staat. Je hebt als ouder wel altijd aan het stuur staan. Dat is wel een belangrijke. Ja. Dat is niet een vrijere opvoeding of zo. En hoe onutset? Achter? Om het door de democratische opvoedingstijden. Ja. Dus dat wil dan zeggen dat de ouder staat aan het stuur, maar het kind beslist mee of zo? Ja, het kind wordt ook gezien in zijn behoefte. Boorte in betrokken? Ja, ja. Voilà. En voor een kind wordt er heel vaak wel heel veel beslist. Ja. Die heeft ook wel ergens die behoefte om af en toe bakkeuze te hebben om die sterk mee te beslissen. Ja. En als een kind zich machteloos gevolteeft, dan kan machtsomkeerspel heel helpend zijn. Om die momenten te verwerken. Ja. En als een kind zich machteloos voelt, gaat hij vaak ook richting agressieve. Ja. Ja, hij gaat hier vaak ook agressie laten zien of zo. En dan kan machtomkeerspel in manier zijn om dat die gewoel is eigenlijk te verlichten. Ja. Door dat hij ook minder denijging ga hebben om agressief. Ja. En ook te komen. Dat heb ik trouwens ook gelezen in de evolutie van het kind. Ja. Dat is de reden waarom dat puurterpubertijd crisisen normaal zijn. Dus eten zet om dat die rijping van de hersenen nog niet volledig is. En ander zet om dat puutters ook een groeiend gevoel van autonomie hebben. Dus van zelfstandighet. En eigenlijk meer en meer zelf willen binnen dingen doen en dingen beginnen aan deken. Waarin er dat voor een puurter wordt eigenlijk alles beslisten. Ja. Je moet nu opstaan en nog niet dan. Dus je moet nu nog blijven liggen. Nu moet je wel opstaan. Nu moet je eten. Nu moet je kleren aan doen. Nu met je mat. Nu moet je naar de crisis of naar school. Ja. Eigenlijk wordt alles beslist. Waardoor ze eigenlijk beperkt voelen in die groeiende autonomie. Ja. En dag je heeft heel veel frustratie en dat zorgt ook voor die crisisen. Ja. Dus dan mag je het om keer spellen is zeker in de puurterpubertijd. Wel een goede. Ja. Ik is proberen. Ja, ik loodte initieren daar ook heel vaak zelf. Dat is echt waar. En dan gaat het ook bijvoorbeeld om kussen gevecht en zo. Dan doe je dan zoveel dag je de zwakken. Zo iets. Ja. Ja. Ja. dat je het je weet, je moet nog even veren. Je doet al zeven dat je valt. - Ja, je komt op mij af. De bedoeling is een veel lager voor alle. - Dat is eigenlijk. een emotie waarvoor werken door te lachen. - Ja, niet. Nou, hij hoeft niet per se spelen op zich en die rolkrijpen. en op zich kan ook. - Ook je nog niet zaken. Ja. - Ja. Dat doe ik als ze lachen, dan zet je zeker. Dat het. - Dat is gespeeld. En dat je de gevoelige snarje raakt hebt. Want kiddelen is niet aan te raden. Hoe komt dat? - Alita Salterata af, om willen van die machteloosheid zo eigenlijk op. Want dat je dat kunnen niet tegen. - Nee. De voeldien er dat echt machteloosheid is gegeteld wordt. Of dan vinden ze dat zo'n zo'n leuk. - Ja. Dat is weer zo'n. Dat ik dat niet, ik vind dat ook niet zo'n zwaar tweet. Nee, de Theorie is er maar. - Ja. Valla, en. Maar ik vind ook anders. Ik heb dat gevoel zelf ook wel. Zij heeft echt machteloos kunnen voelen bij te tellen. Ik anders dan als je een beetje zachtjes kreeg wel. Of zo kreeg wel kreeg wel kreeg wel. Ja, ja, ja. - Ja, ja. Anders dan zo'n heel overdonderende. Ja. Kittle aanval. - Ja. De Leandering is altijd tegehoorig. Apple C. Laat u zien. Pas maar op. Ove ketu. - Ja. Je ziet hem dan te zien me voor elefant. Ja. - Ja. En dat die zal ook altijd me zo onderdaad van. Ik kom u pakken en dat de dreiging van "Oh, zeker kom." Ja, ja, ja. - Dat is dat dan leuk vindt. Ja, en dat is zo. Dan moet we dan eens omkeren, dat hij dat die zingt met zo. Doen. - Ja, goed idee. Geen tegen je. Ja, dat. Die balance of attention. Dus eigenlijk. Dat die ziet dat. Dat die dat zal er ook in haar boeken uitleegd. Eerlijk, ik ga dus. Zom ze met je het eeuwicht zoeken tussen. Emotionele trigger, en erzijds. En verjaht verbinding aan erzijds. En een balance tussen die twee. Als je op dat punt geraakt, komt er vaak om te lading. En dat je zoveel bij huilen, zoals bij laggezo. Ja. - Dus. Kassie, ik voorbeeld is een kieke boerspeletje. Ja. - Als je. Heel de tijd zou verstoppen, dan zou je bevietje bang worden. Dat je echt weeg bent. En als je helemaal niet zou verstoppen, ja, dan is er ook geen aanleiding. Om te lagge dan is er ook niks grappig aan. Maar als je zo. Is heel. Dus als je de juiste timing vindt om je kieke boer te doen, dan. Ja. - De nene kere zwakkorter. En dan weer iets kunnen weinig doen. - Ja. En dan weer sneller. - Ja. Dan draakt zo'n neta gevoelig snartje van. Mama, wegen, dat is wel een tema waar we wel gevoel is rond zitten. Mama is terug en dat brengt lachen. En dan komt de ontlading rond dat tema. Ja. - En dat is wel vaak bij het hetstementpleeg. Als je zo'n neta gevoelige snartje zou. Kun je vinden met net de goeloerweerheid, verbinding. En toch een beetje trigger. - Ja. En eigenlijk is dat bij ons ook zo'n aswerige snart lachen. Die heel veel humor raakt ook altijd wel wat een gevoelig teema. Ja, ja, ja. - Ja. Ja, dat is zo wat. Dat is ook één van de negen spelen, schijdingspel. Ja. - En dat zou helpen bij kinderen die. Waa, lasten bij een verlaatingsangst bevormelten. Ja. - En dan is een een voudig voorbeeld in het dat kieke boer. Ja. - Als we waarder worden verstopperd. Ja, ja. - Ja. Ja. - Ja. Oké. En zijn er zo nog. Interessant spellvormen? Je hebt ook in je waarbij dat je symbolisch spell noemt. Waarbij dat er echt specifiek teemas, dus waarbij je eigenlijk als ouder wel beslissst. Van hier gaan we overspelen. Als je bijvoorbeeld merkt van, "ij gaan voor een eerst keer naar het school en die is heel moeilijk." "Ik ga een klasje na doen of zoveel met bepaalde popjes." En hier is die jev. En dan ga je nog gespeeld. - Ah, ja, ja. Die zag je eigenlijk de situatie wel aanleverd. In zicht van een keer, we gaan klasjes spelen. Ja. - Maar dan eigenlijk kijk ik het was dat er verder mee doen. Ja. Of bijvoorbeeld rond potjesdrijding, dat je brein een plasticeen of zo en een potje of zo, of een poppukke, zo je het. - Ah, zo'n idee. Probeer ze ook volop me bezig met potjesdrijding. Ja, oké. Of een tanduit of. Ja, specifiek. - Ja, specifiek. Ja, situatie. - Dat is wel klaarlicht. En ja, dan moet ik misschien ook wel zeggen dat. Het "tetchementpleek" kunnen echt wel zelf zeggen van, "Hah, ik merk dat dat teema wel was speelt, dus ik ga dat spellies voorstellen." Of je kunt meegaan met wat hij je kind aanbrengt en je kan het te halen aan lezen. Dat je er net aanvulde bent en je kunt het te hal spreken. Of je lezen. - Ja. Ja, je moet zeer steleren lezen voor dat je ze meekenspreken natuurlijk. Ja, ook waar. En je hebt er dan ook. Je hebt ook regereesties spel, en zo'n welke mensen kunnen hebben in het geval dat er een nieuw broertje of sushi is. Ja. Waarbij er wel jalozie is. Ja, inderdaad. Dan kan ze zo in instruisd, zo wat babytaaltje doen of zo. Dus dan gaat het kind spelen dat dat een babytje is. Ja, ja. En dan kunnen ze daar zo eens mee gaan en dan over het drive zo. Omdat ik een klein liefst gehad, ik moet je een conflation hebben. Dat je ook een flasje, een onschatige teentjes. En dan zo, afvichten misschien maar een paar te doen. Maar ik wil nog eens het paampertje versen van de baby of die dingen. Nu mag ik de baby dragen en dat afginder die zaaligen. Maar dat kan ook bijvoorbeeld als kinderen heel grote stappen aan zitten zijn, dan kan ze dat ook beginnen doen. Ja. Zo regereesties spel, ja. Of bijvoorbeeld verhuizen of zo. Dan kan ze ook zijn als het door ineens zo'n prijoten hebben. Dat ze terugzicht kwetsbaar opstellen. Dat ze terugjes willen. Zo wacht dat je boergen uitzoeken of zo. Ja. Ja. We geven nu vooral voorbeelden voor heel kleine kindjes, maar ik kan het ook voor kinderen die we ouders zijn, zo verbinden en spelen. Zeker. En dan moet ik dat niet meer dan leef, hè. Maar dan wordt het gewoon anders als in het andere. Ja, gewoon in eigenlijk in. En bijvoorbeeld speltijd, dan wordt het aan bijvoorbeeld meer iets als samen een foto shoot doen of zo, ik zeg maar iets. Ja, en ik puurb of zo. Ja. Op omagels, slacken of zo. Dat ze zelf kiezen. Ja, dan ga ik nu eens doen met mijn mom. Dan ga je het niet veroordeeld, maar gewoon zegt van, oké, laat ons dan gewoon doen. Ja, of zo, het is dat dat je zo'n echt een keem is of zo. En je vind dat echt niet leuk, maar die wil je misschien zo in speltijd alles leren, wat dat om daarover weet of zo. Ja. Dat kan ook gewoon niet meer gaan. Maar je bak een taalve, alleen de krechter van dat, dat is echt dat dan altijd, maar oké, vind je toch veel, maar dan dat man mensen zo'n echt wel, we werkt echt aan echt voor. Maar dat kan ook bijvoorbeeld iets ouderen kinderen bevoren, dat ze samen ruzie gaan maken zijn. Dat kan bijvoorbeeld zo'n spellelijke doen, dat ze moeten proberen samen, maar van de zetel te trekken of zo. Je gaat daar aan toesteel ingenuzeertel en gezegd dat ze moeten leren samen weer kennen. Ja, ja. En niet van de zetel doen, zo iets. Dat ze met twee beginnen te trekken en dan in een stukje macht om keer spellen dat ze doen en een stukje samen werken. Dat dan een cooperatief spell. Ja, dat is ook een spellworm. Dat is sowieso iets we verleeren dat hij spelen als vanaf wassene, maar dat is heel kinderen leren ook eigenlijk benen alles. Vanuit spellen, zeer klein zijn. Ja, echt. Dat ziet wel was vanaf wassene, eigenlijk, vergeten. En dat spelen komt er voor ons zo een beetje bij, want ja, we hebben er geen tijd voor ons en beelden je met het echteleven zo gezegd. En maar eigenlijk is dat voor kinderen een manier om heel veel te leren over het leven, hè? Ja, dat is enorm. Door spellen. Ja. Dus de basis van dat verbinding spelen is eigenlijk dat je kinderen helpt om hun gevoerdes te ontladen. Door te spelen en eventueelhooter lachen en te huilen. Ja, misschien, wat daar voor mij in een belangrijke klik ook geweest is. Als ik weer parenting eerst las, dat zal er boeken in eerst las, nad ik zo iets van "ah ja, oké, dus ik moet mijn kind dan ook helpen om te ontladen of zo." Maar wat ik geleerd heb, is dat de focus echt wel op verbinding moet. Die zijn al langs niet op het ontladen, maar op de verbinding. En dat het verbinding. En dat het verbinding volgt. Ja, vala. Dus dat is een kind eigenlijk grootste behoefte neefte aan verbinding wel logisch, want hij hebben dat zo wasnene ook heelwaarten. Dat is de essentie. En als een kind aan de wild ontladen, dan zal hij wel een manier zoeken om met de doen ook. Als je. Dat heb ik in het tijdje gehad en. Ja, dat ik te gevoelkig was dat dat ontladen. Maar dan gaat het voorbij aan. Je kind heeft wel die veiligheid in verbinding nodig om te voelen. En aan het anders gaat het voorzeren ook. En dat wil ook niet. Dat is dat zo. Ja. Verbinding. Verbinding is echt essentie. Gelieten soldier zegt ook dat. Problem gedrag al verminderd. Dat is. Dat is daar onderzoek naar gebeurt, dat het problem gedrag al kan verminderen. Met een halvuurche. Spelteid eigenlijk op een week. Ja. Dat is weinig, hè? Dat is weinig, eigenlijk. Dat is eigenlijk wel de moeite, hè. Als je daarmee probleem gedrag mee kunt. Ja, als je daar al zo mee kunt beginnen. Ja, een halvuurche per week. Wat is. Wat is zo de tijd dat jij aan gaat? 10 minuutjes per dag beginnen zo iets of 10 minuutjes om dus of wel dagen of. Afhankelijk van of wel tijd mensen hebben ook komen. Ja, dat is. Iedereen te stuk af van hun werken leven, van de. De not uit kinder ook er aan heeft, denk ik. Ja. In de speldijdkursus raat ik zo aan om te beginnen met 3 keer per week in Quartierchuk. Ja. Omdat ik denk dat dat. Ja, dat is eigenlijk haalbaar is. Maar als ik denk dat ook belangrijk is om zo'n hogezelf te voelen van hoe we ruimte heb ik hier nu voor. En die is van 5 minuutjes, dan is dat ook ook keed. Alleen, dat je ook uw eigen grens daarin probeert respecteren. Maar het is wel fijn om te weten dat zelfs een halvuur per week waar eigenlijk weinig is. Wel al veel doeg voor zo'n kind, hè. Ja. Wat ik persoonlijk ook moeilijk vind. En dat ook wel zo in heel die stroming van natuurlijk ouderschap en ewerpertingen zo'n zit. Is dat je ook moet luisteren naar uw eigen noden en behoeftes? Ja, dat ziet vaak het niet bekij. Al een lijn erover begin, ik kan dat niet. Alleen ik bedoel, ik doe dat echt eerlijk toe, ik doe dat veel te weinig. Ja, ik ook. En dat is echt iets wat weerperting, ja, met elke keer opnieuw leert eigenlijk of. eigenlijk moet ik misschien een vertellen, voor gewiksbrekken met iemand aan dat mijn kusjes pelt uitgevolgd had. En die zoert een berichtje dat die was zo naar de soort zou na dag geweest of zo waar ik je veel bij moest loslaten. En die had daar heel hard geweent. En die zei dat ik aan het tuis en zo de dagen daarna is mijn kind echt kei veel geweent. En daar kwam er gewoon allemaal uit. En nou was precies dat dat zo dat je daar voelde bij mij, dat ik meer ruimte, dat er meer gevoel is van mij. Ja. Weet je wel dat je niet de wegzaten wala en dat je ruimte daar dan kwam. En dan merk ik ook wel echt aan hoe meer dat ik voor mezelf zoug, hoe gemakkelijker dat wordt. Om te verbinden, om te verbinden, om te verbinden, om te aandacht te geven. Ja. Je neemt me andere dingen in je hoofd, ziet. Echt. Dat is zo belangrijk, maar zo na het aanging. Ja, want het is een continu aan balans. Dus wat heeft mijn kind nodig en wat kan ik op deze moment geven? Ja. Dat is een moeilijke balans voor u, en dan heb ik er al een ouder denk ik. Ja, dat is echt. Dat is de grootste uitdaging, dat is voor mij ook wel wat dat werperentien, bijvoorbeeld het hetchmentperentien en werperentien die heel dicht bij elkaar eigenlijk. En maar voor mij voelde ik wel dat ik eigenlijk iemand ben die van natuur als ik mij volledig op die hetchmentperentien alleen zou gesmeten hebben, dan heb ik echt voor leren gegeven naar lotten denken. En werperentien heeft mij zo wat bewustgemaakt, letterlijk dan. Dat is ook naar jezelf. Ja, want anders, ja, lukke tochnie om het nog aan te doen. Ja, dat is wel, want het hetchmentperentien die zo goed moet, heel lang boord voelde in geven, je moet veel dragen, je moet samen slapen, maar dat zijn eigenlijk allemaal dingen waarin dat je zelf als mama, je zelf, ja, een beetje aan de kant moet geven, want als gezamen slap dan gaat dat wel wat lichters slapen, als je heel lang boord voelde, je moet er vaak rekeningen houden met dat je er moet zijn, en fiziek, het dragen niet zo. Ja, het is allemaal heel intensieve, allemaal geven, dat is het, ja. En ik denk iets, ik spreek voor mezelf misschien ook voor andere mensen, maar vooral voor mezelf. Daar wat ik echt moet leren. Ja. Ook eventoo is gewoon aan mezelf denken. Zo moeilijk, man, het is een lang reken. En ik was zo onerfast nu van Twikinten, dat ik ben gaan joggenogies en dat is echt zeker drie jaar geleden. Ik ben nog eens gedaan op en ik kwam thuis en ik had zo energie om me auto te spelen en ik was, ik die is echt door mijn hoofd, gegaan van 'maar normaal, ben ik nu zo al aan tijd, kijk naar een dutzel, alleen of naar dat slaaptheitjes, maar ik had zo hoest in om me haar te spelen ook en we hebben dan zo'n kappen opgeladen nu zelfs. Ja, echt opgeladen. En dan hebben we zo onbeliefd tijdsdag gedaan, dat was kijk. En hele dag onbeliefd zijn. Ja, ik heb dat eigenlijk van een chemuller en ik heb gelezen in een post op Facebook en dat was kijk, het was toch gewoon aan tafel, zo heel een tijd gedaan als of dat we keel onbeliefd waren en we zegt 'ja, we gaan museerd met ta eten en dat is eigenlijk ook nog vorm van het pitchmundpleeg dat je dan even een kus gedrag tijdelijk afgebaakend heel erg toelaat. En dan spelen we het en gooi met het. Ik was de meest onbeliefd en ik heb veel met dan ook op zijn veel gelaggen en zomer. Ja, en zie je een kind aan hoe de grens tussen 'we zijn hier nu aan te spelen', het gevaar ziet dat mensen gaan er misschien bang zijn dat je een gedrag aaleert. Ja ja, dat is waarschijnlijk niet. Ah wel, dat is het paradoksaal, zo hè? Ja, ja. Want ze lag je er mee dus te bestefen eigenlijk, hoe genoeg dat het iets is dan niet mag. Ja, ja. En voorbeeld van iemand dat de cursus verbinden spel gevolgd dat en ik weet nog niet dat ze het heren ze cursus zijn, maar hoe maar dus ik moet dan eigenlijk net het omgekeerde doen dan wat daar eigenlijk heel breken. Ja, ja. En dan ging over, dan medicijntjes, geef haar een kind, die moest elke dag een lepelke medicijnen met wel een keer drama protest. En dan ja, als je dan, ik had dan een uitlegge daarvan bij verbinden spel kunnen dan zelf doen als of dat je wel een keel mee gezien hebt. Ja, ja, helemaal dat is in die gingen naar huis en die stuur er dus een uur later of zo, dat die cursus gedaan was, een filmke door van een schater en lachend kind die dat zo echt die medicijntje lepe gewoon. en dan zo'n elke keer. - Geweldig. Ja, zo aan papa, dat wil ik je even in dat. Dat wil ik niet in elke keer schaterlachen. En dan werkt hij al die momenten dat hij daar zelf keil lastig vond. En daarmee herkende ook het gevoel van 'ja, dat is echt fies'. Op een spelende manier. - Ja. En dan lachen je heel toch zo bij, heel wel. - Ja. Wat ik wil nog graag zou duidelijk stellen is dat. Dus van het 'Iver Pairnting' wordt gezicht huilen is goed en ontlaatstres. Maar het gaat niet over alleen laten huilen. - Nee, nee. Want ik ga er meer stress. - Ja. Dus het is de kindja alleen op een kamer liggen en. Laten huilen systematisch en avondingsjankijken. Dat hoort niet binnen de 'Iver Pairntingen'. - Nee. Waar kunnen mensen meer info vinden over die verschillende soorten. van spel en over 'Iver Pairnting' in het algemeen? Zoals die zo de boeken van Alita soldier. Zijft er meer. - Zijft er meer. Het 'Tetchmentplay' die wij het heel maar uit over hebben. Dus die gaat specifiek om 'Aspere'. - Ja. Zijft er meer. - Ja, ik kun je een araden. Als je zo een baby hebt dan zou ik baby zweten wat ze willen. Zeker araden en als je een puur hebt. Al je of een kindja, ik kun je een kruisert. - Dus een 'B' en 'A'cht. Dan zou ik het ongewongen kind araden. Is dat de moeite om die boeken te lezen? - Ja, ik vind. Ik vind dat het best een 'Tetchmentplay' zijn. En dan heb de taal van huilen, voor echt ta huilen, nog beter te begrijpen. En dan voor als 'Teenersept' en ook 'Rezing Drug Free Kids'. Waar kunnen mensen jou vinden? Voor lopen ga ik alleen op mijn Facebook pagina. Een Instagram? - Ja, een Instagram, dankzij me. Ja, en als praktijk neerle vlamming op Facebook. En er is de website die daar gemaakt wordt. Dat is toch mijn bezig. - Ja, nog mijn bezig. Ja, oké, en je geeft een online kursus speltijd, waarin je eigenlijk mensen leert om verbinden te spelen. En je hebt ook nog een andere kursus die je geeft in jouw praktijk. Ja, ja, ja, ja. Dat is samengroeien vanuit verbinding, die kursus en dat zijn eigenlijk drie zaterdagvormidagen van 9 tot 12. Dat zijn eigenlijk drie thema's. We verbinden het ouderschap, liefde volgen rense en verbinden het spel dan. En dan tonen ik ook video-vragmentjes, man meensloten en zo. En dan krijg je een praktijk kursus bij die je voor mij bij had, vandaag superfi. Oké, tof, bedankt op langs te komen en nu kennis te delen. Ja, je bent dan een merzien om uit te nodig en zo tof om in gelijkgestemde. Ja, hopelijk vind je we meer gelijkgestemde. Je bent er maar of creëren we meer gelijkgestemde, zal nog meer laten van jullie horen. Ja, doe je, nee. Merci, heel langs te koe. Ja, ja, ja, ja, ja.