VEP492: BFF l Papa Dudut Stories

Helo mga ka online si Papa dudut poito. Bagot tayo magsimula wakalimutan na pinutin ang notification bell and subscribe button. Dito sa Spotify. Dear Papa dudut, magatang aro puse inyo at sa mga nakikinig ay ang arau. Tawagin yun nalaman po ako sa pangalang Mariel. Alam yung hindi talaga madala para sa akin ang pagawan ang sulat na ito. Pero nani niwala ako na deserve ng karamihan na marinig ang kwentong ito. Kuento na hindi tongkol sa buhay ko kung hindi sa tao na minsan na naging mahalagang parten ng buhay ko. Bagok ko palaipag patulo yung sulat na ito ay gusto ko lamang pung magbigay ng palala sa mga nakikinig ngayon. Nang kwentong iba ba hagikko ay may kinalaman sa mental health. Matagal na kung nakita-trabaw bilang quality analyst sa isang BPO company. At Papa dudut, doong ko po nakilala si Gyo. Isasang guapoong bisexual. Mayigay makulitat palagi matasang energy niya. Nagsimulasha bilang agent at dahil makulit ng asa ay marami ka gagagag shang QA at trainer na nakaklose. Marami ka sa shang palaging ba unak kwentong. Laha tayo, tatawa ka pag narinigang kwentong na inihandanya para sa tim. Hanggang sa makasama nga kami sa isang tim. At naging parehong schedule. Hanggang sa makasama kami maglunch break at habang nagalakad papunta sa pantry ay isinabi nyan on. Nga nagugutum nasa. Tumingin kami ng pagkain pero nang makapili na ko ay isinabi nya. Nama Gyo silang daw muna sya kasi big lang sumakitang chanya. Belumabasya at na iwan ako sa pantry. Dahil magi sa lamang ako ngaon na i-binalisan ko nalang din ng pagkain ko. At sumunod sa kanya sa may smoking area. Habang papalapit ako sa kanya ay napan singko ang kakaibang lungkot sa mukanya. Nang tumabi ako sa kanya ymejo nagulat pang asa. Titig na titig, grabiha na tatawang wika nageyo. Gagi ngayon ko lang naryalais ng guapo mo pala sa malapitan na tatawang sabi ko. Nakomariel, o ka nangganyan dita italo singhal niya sa akin. Alam ko asif naman may papalakos ayo. Kapag niligawan kita. Pero napan singko lang kasin na parang ang lalim ng iniisip mo kanina bagukitan nilapitan dito. Wika ako. Ang sabihin mo, gusto mo lang magpakyut sa akin na tatawang sabi na manya. Si rain dino na pakakasumere mo togun ko naman na ikina tawanya. Ang tuto hindi lang din kasitalaga ako sa nai na kikitang serioso ka. Parang ibang jiyo ang kasama ko ngayon. Dag-dagupa. Nito na mga kasin ang tuto ang jiyo. Yung jiyo na, Hirap ng mithit dahil sa akan yung mga problema. Yung jiyo na parang ang ada mga hora sa isosuku na sabuhay. Makahulugang sabi na. Wigrabika na mga magsalita. Ang mga nangyari, gusto mo bang ikuentos sa akin, may paggaanin langa na tanong ko kasi baka masada na yung personal. Bumuntong hindi ngamuna si jiyo at mulling tumingin sa malayo bago nagdisay na sa gotin ng tanong ko na ng 'quento ng buhay niya. Limang magkapatid si na jiyo papadudut. Sang pangana yad paborito ng canyang mga magulang. Pero nungumamin sa akan yung pagiging bisexual nung nasa first-year high school siya. Nage ang mullipit na ang mga ito sa kanya. Madalas na pinag-sasalitaan ang hindi magaganda. Nakakatang gap ng písikal na pananakit at mga mura. Lalo langa ng maghirap ang kadilang pamilya. At tumirasila, malapit sa may giled ng relays ng trend. Nagworking student shot kahit pagod sa schoolahan at trabaway palagi parin. Na naglilinis ng bahay, nagluluto at nagasikaso sa kanyang mga kapatid. Bineganya halo sa mbong sahud niitong sa mga magulang niya. Kaga yung nungubos tapo sa palagi parin sa ng nagegipit sa bahay. Minsan pagakuhanya ng sweldo sa fast put chain kung sanxanag papartay may bumili sa ng polo shirt. Nagagamitan para sa graduationila. Pero ng makawisha at malaman niyo ng mga magulang niya yag galiit nagalit ang mga ito at nabukbug bang asa. Bakit dao na pa ka makasarilinya. E isang polo shirt lang naman ang binelinya para sa pagdata pus niya sa high school. Ayon yakasing umakiat sa stage at umang gap ng academic award na suot ang madilaward puro tahinyang uniform. Ang masakit padon, wala niisa sa mga magulang niyang sumama sa kanya sa graduation. Ang class advisor niya tuloy ang kasamanya sa pagtang gap ng award. Hindi na nagpatuloy sa college si geopapa dudut. Pang Arab niya talagang makapag tapos ng kulihyo pero hindi na niya nagawa. Lalu na ng maestroong ng nain niya. Kayana man nagkarun saan ang ibat ibang trabaho. Nakwantu niya na umawisha na pagod galing sa trabaho bilang waiter. Berthinya kaya may dalasang cake. Pero sa halip na batin sa naman ang magulang niya isinumbat panito ang perang ginastos niya. Nasa na mal ng nagpakahirap nakitain. Dapat da wai pinambili na lamang niya ng gamot ang sinweldu niya. Dapat ay hindi na siya nagaksayan ng perap para sa walang kwent ng bagay o okason. Nihimig siyang na iya kat nagsorry sa mga magulang niya. Kaya sa lobdob niya wala na palang kwenta para dito ang kain yang birthday. Papadudut matagal na ringgustong umaris ni Gio sa bahain niya. Pero hindi niya ginawa ka sin aawasha sa mga magulang niya lalo na sa nanay niya. Bakara walaang magalaga sa mga ito lalo na sa nanay niyang na hit stroke. Kaya tinis niyang lahat ng pag-mama loopit na mga magulang niya hanggang sa makapasuk na nga sha sa BPO company kung saan kami nagkakilala. Mas nomakay ang sweldo niya na palagi paring ubor sa mga gastusin sa bahay. Yung dahilahan kung bakit hindi na siya nakabili ng pagkain niya para sa lunch break dahil 300 nalang ang peranya. Nakay langan ng pagkashahin sa loob ng isang linggo bago ang susunod na sweldo namin. Mulanon papadudut sa nabikokay Gio na kapag nagigipit sa wagsang may hyang magsabi sa kan. Nagshare naring kami sa ulam na binibiliko at binabawun ko. Para kanina naman ang kailangan ng bilhin. Isang toon pang lumipas ka gagadin shang napromote sa trabaho. Kaya lang ang inagin na king madalas na man ang pag-absent o pagkalit na. Kaya na man ang muli kami magkasabi ng lunch kinausap at tinanong kusha. Kung anoong nangyari at kuenin tu niya papadudut na nagaway palasilanang lasing nyang kapatid na lalakay. Binokbog sa nito hinampas ng kahui na upuan hanggang sa tutukan ang kuchilyo. Nagagawan sila ng kuchilyo. Pero nang maagaw niyo ay saktong duma tingang nana inya na may kasamang mga baranggay tanod. Akala niya ay pinabaranggay nang nana inyang lasing at nagaway wala nyang kapatid. Yon pala, syang pinabaranggay nito. Laking gulat niya at hindi siya makapaniwala. Pero nang makarating siya sa baranggay ay pinabaranggay nangyari at pinaniwala naman siya nangkanilang baranggay captain. Pinanong parang nito kung gusto niyang magsampa ng kaso pero ang sabi niya ay huwag na. Dahil ayo niyang masira ang pamilya nila. Galit nagalit ako sa pamilya at mga magulang niya papadudut. Ilang beses kung inalog si Geo na tulungan ang ang ang kahanap ng apartment pero ayo niya talagang iwan na ng pamilya. Ayos lang daw siya kaya sa na yung wag na kung magalala asakanya. Kaya niya rau ang serilinyang. Kaya niyang tisin ng ginagawasakanya ng pamilya. Kaya niya lahat besta para sa mga magulang niya. Kaya niya kahit naraaram de manyang. Galitang pamilya niya sa kanya, dahil hindi Shastraid. Kaka yan niya kasi, mahal na mahanyang pamilya niya. Pinaniniwala ang ko yun nat nagtiwala ko sa kanya Papa dudut. Ang sabi ko panu-onay malakas si Geo. Hindi ang susukot malalampasanya lahatang pag subong nadarating sa buhanya. Pero nagka maliyakong. Dali sang araw ng makapasok ako sa opisina. Isang napakasamang balita ang bumungad sa akin. Mariel wag kasanang magugula, pero. wala nasi Geo. Ikaw mithed suicide last night. Wala nasha, Mariel. Wala nangkibigan natin. Daluluhang sabi ng supervisor naman. Hindi ako makapaniwala na magagawanya yun. Hindi ako makapaniwala na bibitausha. Kilaal ako kasis Geo alam ko kung gaano-shakatatak. Pero sigurig ganon talaga ang buhay. Di lahat ay kayaang magpakatatag. Nang pang matagalan. Papa dudut. Hindi ko kento ang ibina-hagikos sa sulat ko na ito. Ang hindi-quento ng kibigan ko ang sigeo. Kualento ng isang kibigan. Nang ailangan ng pagmamahal mula sa mga taong nakapali-gid sa kanya. Sa mga taong may mabigat na pinagdadaan ngayon. Nang kagaya sa kibigan ko ay sanaipatului ka yung magpakatatag. At magdasal sa poong may kapal parabigyan, kayon ng liwanag at malinaw na dhilaan para magpatuloy sa buhay. Yours truly, Mariel. Maraming magpag pang gap natao sa mundong ito. Yung iba. Nagpapang gap na matatagat malakas. Kaya tang tuto ay unti-unti ng silang ngihina. Kayakagaya ng sinabi ni Mariel sa kanyang sulat sa na ay huwagta yung mawala ng pagasas sa buhay. Mahirapong magpakatatag. Pero isipinati ng meron at meron paring mga tao. Ang nagpapahalagas ating presen sa dito sa mundong. Wag gali mo da na maglike, magshare, and magsubscribe. Comment down below para sa'yung mga advise. Maraming salamat po. Nagus mo hanyo ba ang cuento na ten yung aron ay to. Wag gali mo da na magpos ng inyom ako mento. Pin to tinang notification bell and subscribe button. Dito sa Spotify.