Van spijbelaar naar rolmodel - het verhaal van Nassim

* muziek * Ik kon verert mijn trajectie, ik ben er ook eigenlijk dankbaar om. want dat was voor mij extra motivatie, kon ze bewijzen dat ze valt waren. en nooit je werkt er dan daar. Ik denk ik heb me ook kunnen bewijzen dat ik het kon en dat ik kappen was. Dit is Urban Education, de botkast van het onderwijs Centrum Brussel. Ik ben Zare Geet. Nog nooit waren er zoveel scholverlaters. 1 op 7 in Vlaanderen, 1 op 5 in de Centrum steden. Dat zijn per jaar meer dan 400 leerlingen in Brussel die de scholverlaten zonder diploma. Hoe komt dat? Heeft het te maken met je thuisstaal, ligt het aan de schol. of is het puurgeluk als je er toch raakt? We praten erover met onze gasten Nassim en Ann. Welkom. Nassim, jij bent een geboren Brusselair, kan jij jezelf eens even voorstellen? Ja, natuurlijk. Ik ga het Nassim, ik ben in Brussel opgezoerd. Ik spreek thuis Frans, misschien hoge je dat ook aan mijn accent, hopelijk niet. Ik ben in het Nederlands stijge zonderwijs naar schoolje aan. Er is het in het publiek dus in Brussel, dan in alle gym. En daar spreek we voor namelijk Frans, een beetje Arabisch. En dan onder het uisten, omdat ik er ondertussen werk. Spreek ik zo goed als Enkel Engels. We hebben jou gevraagd om over je schoolkarriëren te praten. Ik ga daar meteen met verklappen. Dat was een spannend parkour. Maar het heeft wel een happy ending. Ja, happy ending. Ik zou het zeker zitten. En een spannend parkour, ik zou het zelfs een heel moeilijk parkour noemen. Ik was niet altijd makkelijkste leerling. Ik had het moeilijk, ik was helemaal niet zo motivert. En dan heb ik toch wel een master aan de WB behaald in economie. Wel, op zich heel goed is, zeker gegeven van de slicht op punten die ik had. Gegeven uit feit dat ik ben blijven zitten en ben derde meelbaar. Ja, zeker een happy ending. Ondertussen ben ik ook de werkje status, technologie consultant Frans World Multinational. En je hebt daarnaast ook een groot engagement voor Brusselse jongeren? Ja, ik ben mede op grichter, geweest en koordinator van een spelplan in Brussel. Een spelplan ook hier. Je kunt er ook terugwinnen op Instagram. Ik zit in het rad van bestuur van een WZ2 van een schoolervoep met drie schoolen. En een kinderopvang waar ik me beslissen of help beslissen over hoe het schooler is georganiseerd worden. Daarnaast was ik ook leggegecht in economie er wel dat ik zelf student was. Dus ik was in mijn bachelor-TW. Toen je pas de economische wetenschappen. Toen was ik ook de gelijkertijd leggecht drie maanden lang. En heb ik zelfs een examen slaat en afleveringen aan de leerlingen. En kan je nog eens zeggen waarom je hier bent vandaag? Ik ben hier omdat ik was spreken over mijn parcours. Ik denk dat ik heel veel geluk heb gehad. Ik ben ook dankbaar voor mijn parcours. We zijn een bepaalde aspecten die een beetje om moeilijker vergeliepen. Misschien kunnen we dat hier een beetje bespreken. En kunnen we daar oplossingen ervoor winnen. Vind je dat je er bent? Naast jij zit onze collega aan. Ook een Brusselair. Maar dan ingeweken. En jullie kennen elkaar hadden? Ja, dat klopt. Ik werk al een tijdje bij OCB als onderwijs ondersteuner. En ik heb nasim leren kennen op de school waar ik ondersteunen. Toen hij daar gastoestend was, zoals hij al vertelde dat hij de zin-out-leer-kracht-economie verving. Maar dat betekent ik de school op welken en de directie. En ik ben heel blij dat nasim zijn verhaal wil vertellen. Omdat ik vind dat een onderwijs, maar ook in het publieke debate in de media, er eigenlijk stuctueel te weinig aandacht is voor het potentieel en de krachten van Brusselse jongeren. Er lopen hier zo veel sterke profileront. Veel meer dan we denken. Veel meer dan die bekende namen die af en toe wel passeren. Ik vind dat nasim zo'n sterke profil is. Niet alleen door wie je is en door wat hij doet. Maar ook in zijn engagement voor de Brusselse jongeren. Kunnen we misschien even beginnen bij het begin? Jij zegt dat je veel geluk hebt gehad, wel als voor jou het eerste geluk. Ja, voor mij was dat dus een juiste school. En ik zeg un en niet de want ergens zijn verschillende schoolen die goed zijn in Brussel. Dat zal maar je zijn dan minder juist of minder goed. Ik heb het dan over twee aspecten over het sociale en over de kennis aan zich. Met sociale bedoel ik de mensen zijn die naar school jaan. Dat kan een heel sterke invloed hebben op u als persoon. Ook de kennis die je gaat opbouwen. Ik kan heel sterke reciellen van school tot school. En waar ik naar school was, waren beide heel goed, dus wel het educatieve als het sociale. Er was namelijk een heel klein proporcie aan mensen die fatten dingen zouden uitsteken. Ik heb het dan voorbeeld over drie zwige kopen of overig spappelen. Ja, sinds spappelen, ik behoorde tot die mensen. Hopelijk heb ik niet te veel mensen beïnvloed. Maar die proporcie was eigenlijk wel vrij laag. Ja, en tieners zijn heel makkelijk te beïnvloedden door de andere tieners rond hun denk ik. Ja, inderdaad, tieners zijn beïnvloedbaar, jongeren over je talje mee. En de aarders die weten niet altijd heel goed wat hun kinderen doen. Ja, is dan dat tieners die vrijheid nodig hebben. Als ik zeg tegen mijn moeder, dan ga ik dan eten met een vriend. Is dat effectief waar of niet. Ze gaat me niet elke keer vrij om een foto te trekken van de plaats waar ik ben. Om te bewijzen dat ik effectief met die vriend ben op die plek. Dus ja, tieners hebben altijd vrijaf hebben in mestige welhe vrijheid nodig. Maar daar komt met een bepaald risico. En ik denk dat hier risico kan variëren of hangen van in welke werk dat je opschiet. Ik denk dat dat superbelangrijk is, maar ook in welke school of naar welke school dat je gaat. En je lukkig heeft mijn moeder dan de juiste keuzeje maken. En was daar in menschool heel laag. Dus de kennis die ik daar heb opje bouwt was heel goed. En de mensen die ik daar repleren kennen die deden geen falte dinges. Hoor ik je dan zeggen dat het sociale belangrijker is dan het pedagogisch of het educatieve? Ja, het educatieve is superbelangrijk. Bij mij heb ik niet verkeerd dat je superbelangrijk is, bijvoorbeeld naar relatere studies toe. Maar het sociale is misschien nog verhaalig belangrijk. Bedoel daarmee stil in een bepaalde school. Ze zijn er heel veel schoolverelater. Zo'n verboden mensen moet invloed om te spijbelen. Omdat iedereen het doet of je krijgt een bericht van "heet jij je naar school? Of jij moet gewoon even een kustjant schillen?" Daar kan je heel sterk invloed hebben. Dus ook al heb je daar de beste liste, de beste leer krijgte. Daar maakt eigenlijk niet zo veel uit als daar het aanlijk een schoolvergelater is en dat hij niet naar school komt. Je hebt dat al een beetje aangestipnast zien dat jouw schoolparkoon niet vlekeloos was. Wil je daar een beetje meer uitleg over geven? Ja, om het kort te schitzen. Ik ben hier mijn derde middelbaar blijven zitten. Ik was toen niet de beste leerling. Ik spijbelde avonto of eigenlijk om heel eerlijk te zijn elke wedstrijd. Sorry, ik vond het niet leuk om naar het school te gaan. Daarna was het een halve dagje dus op zich te rieven uur misen. Voeta, boah, nee, we kunnen gewoon op de wies spelen in de kerk voer. Sorry mama. En ja, ik ben toen blijven zitten. Ik denk deels door mijn harding. Deels misschien omdat mijn moeder niet echt wist wat ik deed, want hij is niet harkvat. Zoals ik het zei. Tieners hebben vrij het nodig. Alleen moeten de kans krijgen om in dit geval de vader keuze te maken. Ja, ik bleef 'no one'. Het was 'my fault' om daar wel te zijn. Mijn punten waren op zich over de locatie. Maar het was vooral mijn harding die ik was geen voorbeerd leerling, laten we het zo zeggen. Ik was niet altijd een eeuwisch motiveert. Die zelf waren aan het chint, dus ik was bezig of 'de is zo' en 's studeren. Ik was toen echt niet meer gemotiveerd. Nieu op het punt dat ik zou zeggen, 'ok, ik heb stoppen met school'. Maar ik was 'ok, mijn moeder wil ik blijven studeren'. Ik heb blijven studeren. Ook in ISO zijn we vond het echt super belangrijk. Ook omdat ze die kans niet heeft gehaald. Maar ik denk dat ik het een makkelijke richting was. Een kiezen met heel weinig schuiskunde. Dus ik studerde drie uur schoende met mijn system middelbare. Omdat dat voor mij de makkelijke keuze was. Wat dat voor mij wel is gehaald was of misschien wel een beetje spuiten. Dus ik toen in mijn vijfde middelbare, daarnaast alle contact, dat de leer krijgde mijn classtitularisch. Die zijde je mij van 'ja, en dat zien wij zien dat je in de klasse verveelt'. Je vind dat je totaal niet boeiend, niet door de materie op zich voor mij ook. Omdat je dat je woon niet moeilijk genoeg vindt. We zien dat je extra aardijzing nodig hebt. Voor mij was dat echt niet logisch, want ik dacht het oké. Maar ik ben de eerste in mijn derde middelbare bleven zitten. En tentuele hebben we bepaalde leergersten aangegeven dat ik misschien uit het ISO moest trekken. Omdat ik die potentieel of die capaciteit niet had. Dus dat was voor mij vrij sterk. Maar dat was voor mij toch wel een overgewinning. Ik heb je een tochtkunde bewijzen. Ook al was dat niet de bedoeling in het vijfde middelbare van oké. Het kan voor mij wel, en die kan er toch wel je raken. En dat was voor mij een heel mooi bewijs. In mijn zesde middelbare om te spreken over een niet vlekeloos parcours. Was ik niet zo motiveerd. Ik ging elke dag naar school rond half tien. Het school begint om half neger. Ik stond op om half neger. Dus sowieso was ik elke keer te laat en gekke dag te laat. Bedankt aan de directie die daar niet te streng op was. Maar dat heeft mij echt geholpen. Ik had wel één ding, die ervoor zorgde. Allee, één saak waarvan ik dacht van, oké, je kan niet stoppen. En dat was niet om mezelf. Want ik was eigenlijk niet direct waarom ik wel verder studeer of wat ik wel doe. Dat was vooral met een dachter van, oké, ik wil mijn moeder niet te leugstellen. Hij vindt het zo belangrijk. Mijn ouders vindt het zo belangrijk. Dus ik ga wel verder doen. Ook al heb ik heel weinig zien. Weet ik niet waar ik naartoe ga. Weet ik niet direct wat ik wel wou. ik wil wel verder doen. En om te spreken over de toekomsten je perspectief in mijn vijfde middelbaar had ik een goede legerst. Dat was mijn legerstéconomie. Die zag heel veel potentieel in mij, potentieel die ik zelf niet zag. En hij zei dat je je mij van kijkt, dat zie je misschien niet altijd de beste punten. Je studeert misschien niet altijd even veel als de andere, maar ik zie dat je de juiste opmerking heeft. Ik zie dat je kritisch kan nadenken. En hij zei dat je gewoon jouw punief studeert en studeert maar economie. Ik weet als je daar kunt, ik weet als je daar aan kan en dat gaat voor u geen probleem zijn. Dat is wel een mooi voorbeeld van hoe een leerkracht veel impact kan hebben. Ja, en ik denk dat dat ook een beetje aansluit bij wat Gert Bista de leap of faith noemt, waarbij hij ervoor pleit om altijd blijven geloven in leerlingen. Ook al is dat niet gemakkelijk, want ja, soms staan echt alle lichten op rood. Bijvoorbeeld wat moeite met Nederlandse uithangen in de klas te laat komen op school. En dat hij dan aangeeft ja als professiel moet je toch daardoor kijken en blijven geloven dat het goed komt met die leerling en blijven investeren, ook al staan je licht op rood. Dat je zien er dat, denk ik helemaal niet gemakkelijk voor schoolen, want er is een heel grote variabiliteit in wat voor leerlingen er zijn, soms je zijn echt uitblinkers en soms je waar misschien zoals ik misschien niet de beste leerlingen. En om daar naar het speik over te maken van, ja, die heeft wel potentiële, terwijl dat hij altijd te laat komt, terwijl dat hij heel weinig gemotiveerd is, is heel moeilijk. Ik denk natuurlijk dus dat hij een uitdaging is, maar dat hij wel een nood is. Dat leerkrechter of het schoolsystem dat ze de leerlingen heel goed kennen, dat ze weten hoe ze kunnen begeleiden, daar moet van het eerste middelbaar tot het 6 de middelbaar en ik staan dat je een beetje strenger wil zijn, ook naar die transitie toe van het 6 de middelbaar naar het hoogere onderwijs. En was er voor jou een vlotte overgang, zo van het middelbaar naar Duneef? Niet bepaald, ik had in het middelbaar heel weinig discipline in mijn eerste jaren was ik niet de beste leerlingen, wat had ik niet wel motivatie, en ik zit op een nief, ik moet boeken studeren die, ja, die zijn super groot, ik moet genoeg wel volums studeren van informatie, ik ben dan niet gewonnen, mijn eerste trimester was niet een ramp, maar was niet bepaald goed, maar ik had wel die vertrouwen in mijn Christen, oké, ik kan het wel, maar ik moet het tijd geven en discipline, discipline, daar moet ik nog opbouwen en tijd waarom omdat ik ja in het middelbaar had heel weinig gewis kunde, 3 uur, dus ik wist dat ik meer inspanningen zou moeten doen dan andere mensen die wel direct de jas tekes hadden gemaakt toen in het middelbaar. Heb je de spijt van van je traject en dat je bent blijven zitten? Nee, ik kan verert mijn traject, ik ben er ook dankbaar om, want dat was voor mij extramotivatie, kon ze bewijzen dat ze valt waren en nooit gewerdere dan dat, ik denk ik heb me ook kunnen bewijzen dat ik het kon en dat ik kappable was. Ja, die rol van de school, dat zei ik een heel dubbelverhalen, koor naar zien bij jou dat je enerzijd ze heel erg afgeschreven voelde om een paar moment omdat ze leerkrachten niet meer geloven dat je het nog zo halen, anderzijds benoen je dat gelukje, iemand in school geloft toch in me, maar ook de school een beetje kennen, de vraag moet toch af van de dingen die jij bestempel als gelukjes zijn misschien toch niet zo ontoewal en dat weet ik ook omdat ik kende directeur en haar houding was eigenlijk voor alle leerlingen, want ik ga er alles aan doen om ervoor te zorgen dat die leerlingen hier succesvol uitstromen en ze zorgt ook altijd naar wat hebben die leerlingen al nodig en ze proberen haar team en haar leerkracht ook te motiveren om dan bijvoorbeeld tegen de middag extra beelessen te geven of zelfs een speciaal traject op school uit te stippen, maar ik begrijp wel dat het als leerling soms toch nog aanvoelt als of daar een toevall is, dus dan denk ja dat moeten we eigenlijk met jou de school proberen om ervoor te zorgen dat er al die gelukkjes dat daar eigenlijk een beetje de standaard aanpak is en dat daar ook voor leerlingen zo aanvoelt. Waarom moeten we eigenlijk zo veel moeite doen om per se een diploma te halen? Het is een beetje een moeilijke maak, ik geloof er in dat een diploma dat dat je credibiliteit geeft op de sociale ladder, ik kreem je dan hoogje, dat wordt dan ook vaker in ook in studie, het is geredleerd met een betere job en misschien gewoon met een betere loan, je krijgt dan ook meer kansen, je hebt meer kansen om te doen wat dat jij echt wil doen en dat wordt weer niet opgelegd omdat je te weinig keuze hebt, daarom denk ik dat een diploma hebben dat daar voor mij super, super belangrijk is nu pas op, ik zeg niet dat alle leerlingen of dat iedereen op je niet moet afstuderen, waar dat ik naar toe zou willen strenven, is dat een leerling kan of ze het geloof in zichzelf heeft en dat hij ook het bagazel heeft om te doen wat dat hij ook zou willen doen, maar dat is niet altijd het geval, denk je dat de achtergrond van een leerling daar ook een rol in speelt? Ik denk, ik ben zelf aan persoon mijn migratie als de zon, ik met tijdens mijn school, karriere en ook gewoon in mijn leven, iets kemere moeten bewijzen of de plaats die ik in neem en met die diploma, je had daar wel veel makkelijker en daarom sprekt ook over credibiliteit, ik heb bijvoorbeeld op de vbe studeert en daar komen mensen uitbelg je, dus het vlaanderen, het versvlaanderen en die horen bepaalde dingen over busselijks, als ik Nederlands begin te spreken, dan is dan ja altijd zo vlogjes, maar nu jij, ik heb een fransacens, mijn medestudenten die horen dat ook en die konden al makkelijk denken van, ja maar die is het bussel, wij kunnen busselijs dus we gaan hem maar een klein deeltje van ons schoepswerk geven, natuurlijk vond ik dat niet zo eerst. Oké, waar je nu verteld het ook denk aan het onderzoek waar steen baart het overhat, internationaal onderzoek te aantond, dat diploma echt belangrijk is, omdat het extra kansen biedt, maar blijbaar ook echt wel financiële en verschillen maakt in wat je later verdient en het gevoel dat jij daarbij verwoord maakt dan ook sterkere denken, heb je ouders je kunnen steenen bij je studies? Ik zou zeggen niet echt, misschien het financiële aspect, ik heb niet bepaald moeten werken, terwijl ik studeerde, misschien om een telefoon te kopen of de nieuwste kleren, maar ik bedoel niet om mezelf te voeten of zo, maar ja, mijn ouders hebben mij niet echt kunnen ondersteunen, ook omdat ze die bagage niet hebben, mijn moeder, die is op aireterde middelbaar gestopt, zo gezegd om dat mijn grootvijder gezet dat mijn vrouw was en dat vrouwen niet verder moeten studeren, wel op zich al een ramp is en mijn vader die het niet altijd even veel betrokken als mijn moeder, dus die zeker niet dat ze het niet willen, het is gewoon dat zij het niet kunnen, zij weten niet wat hij op je neef kan doen, zij weten bijvoorbeeld niet wat de verschillen is tussen handelswetenschappen, tv of verhandelsingenieur, en ook als ze hadden zij de opzoeken, dat klinkt allemaal zo een beetje, ja, abstract. Dus jij bent niet beginnen het wijvelen aan jezelf en een beetje daardoor zijn u ouders ook niet beginnen het wijvelen of dat ze wel de verkeerde keuze hadden gemaakt. Ja ja inderdaad, mijn ouders die zijn niet beginnen het wijvelen over meel, omdat ze zij zei je van oké, hij is de vast beruiden en hij geloof terin, maar dat is niet altijd zo, alleen ik heb het geluk, ik weet niet als ik het geluk kan doen, maar ik ben zo ook dankzij mijn middelbaar, dat ik weet van oké, ik kan er gevolgigen aan, ik geloof in mezelf, maar andere mensen gaan anders grijden op een valing, want op zich deze valing, we moeten het ook noemen zoals het was, jij kan het een leerproces noemen, maar ik heb gevaald, mijn eerste gemister was een valing en bij sommige leerlingen, hij had de andere, ze hadden gewoon anders ergevaren en die andere leerlingen, dat is bijvoorbeeld mijn zusje, mijn zusje begonnen als studentpiongineur en haar eerste semester, of jaar, was niet bepaald schitterend om het zo te zien. Voor mij was dat niet iets daar verbaserd was, ik heb vrienden in hun eerste jaar burjelijke ingeneur, die slagen op invak van de 12, dus ik had iets van ja, woon, daar verandert niks en ik heb onderzo ook een van die vrienden die is onderzoek burjelijke ingeneur afgestudier, was in eerste jaar, dat was een ramp, dus ik had iets van ja, woon, eerste jaar, je moet binnen, je maakt nieuwe vrienden, ja, het is een heel andere systeem, je bent niet meer zo begeleid, sommige leerlingen hadden die begeleiding nodig, ik behoorde niet tot die leerlingen, dus voor mij was die overig jaar makkelijker, ja, voor andere leerlingen of mensen, is die begeleiding wel nodig en om terug te komen op de reactie van mijn aardigst, alleen mijn zusje is minder, zelfs zeker, zij is minder wasd per hadel, dus mijn aardigst is van ja, ok, als zij zelf niet zeker is, wat zij doet en als zij kan geraken, ja, mijn aardigst begint daar ook om te twijvelen en ja, zij hebben we eigenlijk spoken om ze even een heen naar zien wat denk je van hun zus, denk je dat ze misschien ja zou moeten stoppen met studeren en misschien is je niet een beetje moeilijk voor haar, misschien moet ze zich herorienteren, ik vond daar moeilijk, want dat tond aan de aangezien de aardigst zelf kunnen aanzetten tot school verlaat ik weet niet als ik het zo kan noemen, maar mijn aardwies naar mijn aardigst was eerder om ze ervan heen, hij is dat een her eerder moeten na moedetje en misschien gewoon voor heel sturen, ook al is dat voor jullie een beetje abstract, hoe dat ze het moet aanpakken, eerder dan de zeer van ja misschien is wel voor hun moeilijk, misschien misschien naar hoog school of een andere richting kiezen, dat was voor mij net te veel. Ik denk bij je gezicht dat hij heel belangrijk is de aanhoedje, in onderwijs heb het heel hard over oudere betrokkenhets en Dickels denk we dan aan helpen bij huiswerk of wel begrijpen wat die abstracte richtingen zijn en daar mij keuzes maken, maar eigenlijk is duizend betrokkenhets minder. is even belangrijk, eigenlijk zelfs belangrijk, en dat betekent dat je het thuis met de kinderen gesprek kan gaan, maar dat je vooral ook gewoon tont van ja wij geloven in jou, we stuinen jouw, we moeten jouw aan. En dat hoeft ook niet alleen door de ouders te gebeuren. In dit geval een grote broer, die kan er ook doen, dus ik denk dat jouw kleine, dus dan gelukkigd had, maar dus dat soort dingen is heel erg belangrijk. Hoor ik jou hier nu ook vertellen dat je eigenlijk een stukje een soort van rolmodel bent geworden voor mensen rond jou? Ja, we hebben een zuissen, heb je een beetje het stukje aardere betrokkenheid gekompenseerd, omdat mijn aarders niet bepaald bij Gaze hadden, om haar het juiste pad te kunnen wijzen. Maar waar rolmodel betreft, kan het hebben over mijn engagement binnen de speelpleinwerking, waarbij veel aarders opisten, want oké Nassim, je bent zelfs zo'n marokkaanse aarderjeont of een migratie aarderjeont op systeem. Maar je bent op je nieve, en je zegt dat het voor jou lukt, hoe zo lukt het voor jou en hoe ben je er om je rakt, omdat het zou niet zich evlijke los. Natuurlijk was het niet evlijke los, maar dat het dus lukt, zonder dat je zou zeggen van oké, dat is de moeilijk voor mij. En die aarders, dat was misschien, wat ik hoop van niet, maar misschien was dat de eerste keer dat ze iets hadden van oké, wij kunnen dat ook, wij kunnen ook op je niet, wij kunnen ook verdere studeren, wij kunnen ook aan die posities komen, aan die functies komen, omdat mensen zoals ons het ook kunnen. Mensen zoals ons, dan verwijst je een beetje naar het probleem van de representatie. Ja, inderdaad, ik zal ze je representatie. Ja, mensen met migratie aarderjeont er zijn er niet altijd superveel in bepaalde functies in onze maatschappen. Je ziet er ook op je neef, er zijn niet superveel brüsselers, daar is spijtig. En ik denk dat de scholen in brüssel daar echt iets op kunnen doen, daar kan door je lopen, daar kan door de leerlingen beter de beetje leden, daar kan om verschillende vlakken. En ik zeg niet dat de scholen alles moeten doen, natuurlijk, natuurlijk moeten de leerlingen zelf ook inspanningen leveren, maar ik denk dat de scholen een heel groot rol hebben. En om terug te spreken over rolmodellen, ik denk dat ik credibiliteit heb op je bout de moment traject en ik zie daar de aarders van Kenny's die me aanspreeken om me advies, daar kan via een bericht, daar kan om dat ze mij bellen. Ja, ook mijn onbevoer, bijvoorbeeld, die mij zicht van je, mijn aarderje is ongeveer 16. Maar ze heeft er een beetje moeilijk in het middel bij, was als ze doen. Zij weten dat ik ben afgescudiert op hun neef en dat je met superveel credibiliteit, die credibiliteit, die komt ook later aan bot op mijn werk, maar nu gewoon als gradgever helpt dat super superveel. Ja, ze hebben vertrouwen in jouw advies, denk ik, ja, ze hebben vertrouwen in mij want ze denken dat, oké, hij heeft dezelfde situatie zelfs zons meegemaakt en nog steeds is het voor hem gelukt. Heb jij het gevoel dat je een stuk van je zelf daarvoor moet veranderen? Ik heb mezelf niet moeten veranderen, ik denk niet dat iemand zich zou moeten aanpassen aan een bepaald omgeving, daar kan hoog scholen we niet zijn of zelfs later in uw werk. Misschien is dat ook een beetje de Brusselse mentaliteit, ik sta vrij sterk in mijn schoenen, ik ben wie ik ben, ik ben een Brusseler en dat je kunt daar heel vaak te rug vinden, ook van salige zei je van de chambrosselo, de chute Brussel, dat iets daar heel kenmerkend is, wij zijn wie dat wij zijn. En u ouders hebben die daar altijd vertrouwen in gehad? Nee, mijn ouders hebben daar een andere beeld over, zij hebben zich moeten naampassen aan belgen met waterdies op zijn 25e in Belgisch komen om te werken en die had iets als ik ben niet bij me, ik ben geen Belg, ik ben een Marokkaan, ik heb dat je voel niet, ik ben Belgi, ik ben ook Marokkaan, maar ik ben ik ben ook Belgi. Dus ik heb dat je voel minder van ok, ik moet me zoveel aanpassen en een voorbeeld is dat mijn moeder zei van ok, je zet om er tussen afgestudeerd, je zet ook naar een stijzerplek, misschien moet je vertrouwen afschereren, want ja, ik weet niet, als er altijd zo passend is in bureaus en in bepaalde functies, en voor mij was dat verhaal, maar ik woon nog steeds zijn wie ik was, voor mij was dat belangrijk en ik wist en hoopelijk ben ik fout, ik wist dat een impact komt hebben, ik hoop dat ik fout ben, maar het was belangrijk om te zijn wie ik ben en om chaxepteert te zijn in mijn totaliteit en niet enkel om mijn capaciteiten, maar ja, je hebt wel de capaciteiten, maar kijk, u hoeft ook, we weten het niet of u beaard of u herst, nee, voor mij boeite en je moet mij accepteren in mijn totaliteit en daarom was dat voor mij belangrijk, ik kom te zeer van ja, mijn beaard die zei ik niet afschereren, ik ga gewoon wegzoeken, zoals ik ben, mijn moeder en ik heb er aan gesproken, ik heb er gezegd van eh, als we naar een trouwfeest gaan, moet ik dan mijn beaard afschereren en zij van de baar, nee, ik zei van ja, oké, maar waarom ze ik dan mijn beaard niet afschereren, als ik ga solliciteren, dat heeft toch geen zien, mijn beaard zit er proberen, die is deftig, het is niet dat dat je shockerent, die is zo'n, die zei, nee, maar waar dat ik ga solliciteren, zijn er niet over mensen zoals ons, eh, ze bedoelt dan mensen met een michiratie achterjond, we zijn minder rolmodellen, we zijn minder als je representeert en ja, ik denk dat ze in een bepaalde maatige lijk heeft of nee, ze heeft gewoon je lijk, maar ik denk dat mensen zo ziek mensen met een michiratie achterjond, en ik ben ook een beaard, dat ze die plaatsen ook moeten innemen, zoals ze zelf zijn, ah, zodanig dat we ook die rol kunnen spelen, en ik zei het niet reich maar die rol van de rolmodellen. En ik denk, en waar je nu vertelt dat er ook een belangrijke rol is voor onderwijs, ook waar je vertelt voor zelfvertrouw, ik denk dat we kunnen bouwen aan het zelfvertrouwen van kinderen, door hen twee dingen te bieden, in erzets spiels, namelijk waar je vertelt dat je soms ook mensen ziet die herkend, waar je een spielbeeld van kreegd en een ramen, waardoor je een brede blik op de wereld krijgt, in Brussel is het wel zo dat er heel veel leerkraften uit vlaanderen komen, ik denk 80 procent ongeveer, en die hebben ons heel veel te bieden, maar voor heel veel Brussel te kinderen zijn geen spielbeeld. En daarom is het ook een grote meerwaard als er's toch meer Brusselse leerkraften voor de klassoren staan, maar ook in een leerskamer voor collega's die in Brussel les geven. En dat sluit mooi aan bij jouw verhaal denk, ja, daar moeten we in onderwijs ook op inzetten. Kunnen schoolen ondersteuning vragen bij dit allemaal om leerlingen meer zelfvertrouwen te doen krijgen, te helpen met die keuzes te maken? Ja, zeker. Ik denk dat we als OCB niet rechtstreeks op op hetzelfvertrouw van de leerlingen werken, maar wel met schoolteams aan de slag gaan. Rond allerlei teemers, ja, die belangrijk zijn in de grootstad zoals taal en meer taaligheid, ouder betrokkenheid. En dat klinkt nu een beetje vaker en algemeen, maar in al die ondersteuning strijken staan we wel stil bij de belangrijke vragen waar we het in dit gedrek ook al overgaat hebben. Namelijk wie ze in mijn leerlingen, hoe kan ik ze beter leer kennen? Dat ze echt goed kennen om te weten wat een potentieel is, wat ze kunnen, waar ze van dromen. Ook hoe geven we geen voldoende bagage mee? En de bagage is dan die kennis, die vaardigheden, attitudes. En vooral, en dat is ook daar straks weer, die zegt wel bevinden, schoolen, prestaties hangt heel hard samen. Hoe kan ik als leerkrachten voor zorgen dat ze goed in hun fel zitten? Ik denk dat dit een goede plaats is om af te ronden. Nassie wil je nog iets zeggen om af te sluiten. Ja, over het al, je meen. Wat ben ik heel dankbaar? Ik denk dat dankbaarheid en belangrijke laidratie zien mijn leven. Ik had het op verschillende plekken daarom dat ik altijd mensen proberen te helpen, mensen met migratie, echt de zon mee. Ik zou het niet hebben over mensen met migratie, echt de zon mee, mensen met minder kansen. Ik hoop dat wij in Belgioven, binnen het school system kunnen streven naar een plek waar leerlingen jongeren kunnen worden, wie dat ze willen. Ongeveer hun socio-economisch echt de zon mee, ik denk dat dat voor mij een winst zou zijn. Natuurlijk is dat super uit de agent, ik snap dat ook, maar dat zal echt heel mooi zijn. Dat is een prachtige afschiet, winst voor ons om af te ronden. Dankjewel, nasim en Ann, voor dit gesprek en een bedankt aan jullie voor het luisteren. Heb je feedback, tips of sugesties die mag je altijd sturen naar onderwijscentrum, Brussel, advgc.be. Veel geluk op school deze week en graag tot een volgende keer. ♫ (C) TV GELDERLAND 2020