Typisch Tieners – Steven Van Herreweghe over loslaten, digitale contracten en vaderlijke imperfectie

Dan hebben we op zijn verjaardag taart gegeten en dan hebben we gezegd van kijk, die is niet jij zem maar dat is mijn contract. En natuurlijk het perfecte moment om het M te laten tekenen, want hij was echt volverlangen om die jij zem te krijgen. Dus alles wat in een contract stond was oké. Hey, welkom bij Tipe Stieners, de podcast van de gezinsbond, waarin we het hebben over een bijzondere, maar ook bizarre perioden, volveranderingen, de puber tijd van je kinderen. Ik ben Sara van jijzigen, bij mama van drie en opvoetingsexperts bij de gezinsbond. In elke aflevering babbel ik met een bekende en interessante vlaming die één of meer dertieners in huis heeft. We hebben het over die grote en kleine uitdagingen die op je pad kunnen komen. Een sociale media, discussies, game, liefdesverdriet, tot ook de eerste pint of zelfs de eerste feb. Verwacht hij vooral geen kant en klaren aan het wizen voor de perfecte opvoeding van je kroost, maar ik geef je wel graag wat dan ik totes mee over het leven zoals het is. Ook een flinke porcieenspiratie en een goeie schuurt, eh, zie je wel, het is overal iets. En sorry alvast, ik ga er niet voor kunnen zorgen dat je tieners stoppen bij oogrollen of dat jij neens wel minder kreens bent. Maar poe je ontwoordat wel, dag geven ik je op een bladje of je aksstuur het via Snapchat. Dit is Tipe Stieners. Wat is jouw naam? Steven van Herweigen. Van waar kennen we jou? Van televisie, van radio. Aantal tieners in huis? Verlopig twee. Leeftijd van die tieners? 11 en 13. Wat is voor jouw de ultieme song uit je eigen puurbersteid? Lucky me in de verve. Waar kunnen jij en je tieners samen heel hard om lachen? Om reeks op tevezen was gumballen en familie gijen en met mensen die niet kunnen lachen. Hoe cringe bent jij volgens je tieners? Als je het moet zetten op een schijl van zalval tot, maar daar kom ik echt liever niet meer buiten. Als je nou iets is boven, maar je daar kom ik liever echt niet meer buiten, dan is het dat. Ja, dat is Steven. We hebben hier een foto bij ons van jou als puurber. Ga je even beschrijven wat ik zie? Ja, we hebben niet. Hoe dan gaat je hem beschrijven? Ik zie een gewone doors neemjonge denk ik. Met vrij lang haar tot over de noemen en een t-shirt van Greenpeace. Dit body is in danger. Je was een jaar of 13 op die foto? Ja. Wat voor puurber was jij op dat moment? Ik was op dat moment een ongelofelijk braven, verlegen jongen. We had een trage geweest, ik heb zo echt mensen geut, was op mijn 17er of zo gekreven. Ik ben heel lang klein geweest en heel lang dacht ik dat ik een meisje was. Je ziet in de lijst of zo. Als ik dan voor mijn ouders een boderschap ging doen, dan zijd ze ook altijd dat je vrouw. Ik denk ook om willen van dat lang haar, dat was zo wat morden in de beginjaren 19 de grunge-periode. Maar verlegen en nogal op mezelf, dat denk ik op dat moment was. Ja. En hoe zou je de band met je ouders om schrijven toen je een puurber was? Was dat ze heel open, kom er veel geplaat worden? Of hoe is dat dan in je? Ja, op zich, mijn houders waren wel best open. Ik merkte ook wel opener dan bij andere vrienden. Wat ik soms tof en soms niet tof ont, heb bijvoorbeeld de typische gesprek over 6 qualiteit. Ik snij me tegen onderwerp aan, wat die een fantastisch leuk vindt om bij de water te bespreken. Die vonden dat dan nodig, omdat dan toch ook regelmatig, zoals er iets is of geeft vragen. Dus daar. Ze maakten daar bijna een sport van om de dingen besprekbaar te maken. Wat ik zeker in retrospect goed vind, maar dat moment echt wel niet zo tof. Ja, de dingen werden wel besproken. Ja, ja. Bert, weinig om onder mat geveegd. Ja, vrijheid zonderlijk toch wel voor die generatie, alleen niet dat je zo ood bent, maar toch, ey, zo. Open communicatie was toen nog niet zo standaard, toch? Nee, het is waard. Maar wij staan natuurlijk in verschil, zo waar wel open in communicatie, maar introspecciën dat ze iets anders. Ja, oke. Dat is. Maar nee, zeker waars. Ik zie ik in mijn moeder, die werd aan de VUB, dus die. Ja, op de werk club werd die sowieso al mijn soort progresiever weeld geconflanterd, dan. dan wij vader die lesgaven in het KTA, tegen zonderwijs. Dus ja, er werd wel ingezet op. babbelassen iets. Oke. En nu dat je vader bent van tieners zelf. Heb je dat overgenomen bij jouw kambabbalar? Probeer dat toch heel erg te zijn? Je bent van natuuriggenen in babbalar. Dus ik vind dat eigenlijk heel moeilijk om. ja, om echt te vertellen wat er is. Ik merk aan mijn kinderen dat ze daar ook heel moeilijk vinden. Maar toch weet ik dat het superbrainig is om dat te doen. Dus. Ik probeerde in begin, zo. de typische gesprek in de aaschool, hoe was het op school? Ja, dan kijk je al de reactie dat mijn gerust. Of een slecht. Of een saai. Gewoon. En ja, dus ik kom ook nooit iets te weten over mijn kinderen. En dat. Ja, als ik dat veel anders als we daar kennen, maar dat frustrerde mij omdat ik daar vaak. ik moet toch met een beetje weten wat er leert in mijn kinderen. Dus dan eigenlijk wel het systeem geinstalleerd van. oke, op het ene van de dag, als ik ze in bed steek, ik heb ik erbij aan babbelijk met en. Gewoon om. en al twee standaard vragen van, oke, wat vonden de vandaag heel leuk, wat vonden de eind niet zo leuk. Wat hoopt het dan morgen anders is dan vandaag, zo, dat soort. Ja, er was dan zo wel een manier om een beetje te weten. een beetje meer te weten te komen dan. dat was normaal zouden vertellen. Ja, dat was supergoeie, zeg je dan. Vader van erwegen. Ja. Dus wat hebben wij bij de gezinsmond altijd, zeg je, een neem je tijd om te praten met je kinderen, geen dag gewoon. Ja, maar moet wel zeggen dat we mij soort. ja, ongeduld was een echt favor. waarom. waarom vertellen die nu niet veel. Ja. En je heel concreet, vier jaar geleden, zijn. hun mama en niks had elkaar gegaan. En dan is dat natuurlijk een periode. dat je heel hard vokjes stoppen, hoe voelen die zich, hoe beleven die dat. En dan zijn die eigenlijk heel weinig. En dan is dat zijn. momenten dat gedenkt, aan je viz'n graag willen weten. wat er in en om gaat. Maar goed, ik heb ook een rustgewond in het feit. als er echt een probleem is dan, dan zeg je dat wel. We hebben ook een paar keer geen merkdastrietsies op school of ze voelen ze echt slecht. Ja, dan zeg je dat, dus dat is oké. En je had vandaag gezellig ritual, of je kan ze bij te kruipen en lucht daar bij die nots. Nu ook nog, dat dat zo'n puber is. Allee, kom vaad, daarom ga ik er knuffel en ons vooral doen. En alvrijg leren zij hem zo, ja, dat hoeft niet meer. Ja, ik keelie kecht in de rath, dat mijn hart brak. Maar we hebben het ritueueleweden wel nodig, dus ik zie het niet op de rath van zijn bed. Of heeft zo'n zeedeltje naast met z'n kina's zeedeltje. Dus bedoenen het nog wel, maar die zin de rath niet meer bij elkaar kruipen en. Dat is letterlijk en figuurlijk, een beetje een afstand, dat is eigenlijk. Ja, en dat is gewoon geloofelijk hoe dat je alleen vanaf dag ene ene. Ik al uw kind los te lopen, dat kan je heel. Krui wat ik zeg, maar het moment dat die eerste drie maanden. Denkt je van op kiegen, ze hebben dat gegaan bij dat kind. Maar dan gaan je naar de krijzen, dat zijn eerst de keer loslaten. En dat stopt eigenlijk niet. Nee, en het gaat er niet op verbeteren. Sorry dat ik het zeg, maar dat puber is tijd, briekt aan. Maar ik je nog op andere vlak en dat is een beetje afstand zoekt. Ja ja, zeker. Maar bijvoorbeeld, ja, is natuurlijk de puber met een lichaam intransici. Of of het entheers toch dat het in intransici is. Dus de badkamer delen dat is de noko. Dus, alleen van vroeger samen met de badkamer. Dus dat is zo, maar super evident, is dan nu. Ja, dat gaat gaan niet. Dus daarna merkt je van, ja, oké, er is echt iets aan het veranderen. En neemt daar afstand in, ik breng ze nog naar school. Het aan de schoolport afstand, maar ook niet meer, want dat is mega cringe. Maar ja, dat is natuurlijk. Ja, dat is natuurlijk een heel tebijkomt. Dat is speekt van, oké, ik heb een bepaalde bekend tijd door tv. Dus ik snap ook wel dat dat voor een extra lag is even gevelend. Maar soms, ja, onlangs ging jij op GWP en. Hoe is dat ook alweer? Sorry, dat wil zeggen, je integreren werkperioden. Dus dat is zo een drie dag, drie aviedag, dat. Klasse, er is naar toe aan. Ah, ja, ja. En je moet je het een educatief prik te doen, aan de zee, of in der deden of zo. En dan moet ik hem aan station van Aalstaf zetten. Dat is mooi als vroeg en alleen, hij is nog best klein, een grote valies, een slaapzakke kussen. En ik mocht hem niet afzetten. Ik moest echt twee straat verder wachten en van daar ging je dan te voet. En dan zei ik hem zo suckelen met die valies en aan de grond en gast. Maar goed, ja, dat is dan de afstand of de ruimte die ze blijven er nodig hebben. En zo, dat loslaten uiteraard, snap je daar van, oké, wil je nu alleen naar zijn vrienden stoppen en zo. Maar knijp dat ook zo een beetje in een hoort van, we zitten daar al. Zeker, ja, ik vind het al een lovlijksnel gaat. Zotig. Ja, het is zo, bij de klasse, die helvies, die we nog heel aanhangelijk is en nog veel knuffelten. Hij, de naast de knuffel took, maar dat is gewoon anders als Tonker is. En het is zeker dat er niet wat. Dus ik geniet er nog wel extra van de jongens, ik weet het niet dat er misschien binnen die ten en een half jaar van jaar ook voorbij is. Ja, ik vind het wel dat dat super snel gaat, vind ik een lastigje. Nu, door dat je nummer samen bent met de mama van de jongens, heb je natuurlijk ook alle enveningetje nachter de rug in loslaten. Blijft dat iets moeilijk of iets lastig? Ik heb mijn kinderen maar partijm. Ja, we hebben ze een week omweken. Dus maandag tot maandag. Ik ben hier wel dat aficiulijk moeilijk, dat is bestef van zo'n keer gezegd dat je er veel minder zien die continuiteit van die gewoon elke dag te zien is weg. Ja, dat is wel echt een extreem vooral van losse. Nu, hoe, zoals alles in het leven, als je er op de juiste manier naar kijkt of probeert de dingen te aanvaren en te omarmen, vinden ook wel een manier om daar een meerwaarde aan te geven. En dit geval is daar ben ik ook echt heel gevoelke stopp. Wat door toek dat er op veel meer connecties en de weken dat ze niet zijn, probeer ik dan te compenseren door het door te gaan. door mijn opanderdingen te vroeg spaten ook aangenamen is. Ik kan werken of sporten of mensen zien. Maar effectie, het is zeker een versnelling in het losse van uw kinderen. Ik doe iedereen weet op een dag. U kinderen zijn weg. Ik heb altijd je na houders en ik ga ervan uit dat geval het verantwoord blijft voelen. Ik heb nog niet zorg gemaakt. Of vragen hoe gaat het met hem. Maar ik merk de amme zelf, toen ik vader werd, was er zo'n. Ik ga daar goed doen en ik wil de perfecte papa zijn. Dus ik verloor mij bijna in het kiel het echt uitstekend doen. Een soort perfectionisme. En dat is dan, eigenlijk moet ik ook. Durven de minder hoofdstek in uw leven om haar me. Wat de brug mij bijgebracht heeft, is. dat losse van dat perfectionisme, namelijk van een aanvarde. gekuud, maar dat is op een bepaald punt. Er zijn voor uw kinderen en de beste mogelijk versie van uw zelfs zijn. Maar dat is het. Als ze bij uw mama zijn, is er een andere accent in hun opvoeding. En in plaats van de naart te kijken, als ze er van "oh ik ben perfectionist" en ik moet hier wat te controlen losen over mijn kinderen. Heb je dat? Ik omhoef ze het in. Ja maar wacht. Zij krijgen er andere dingen mee die op verrijken zijn. Dus de combinatie van de twee is voor een superinteressant. En loset. Ja. Dat heeft ongeveer duugd gedaan. Hoe doen jullie dat? In verband met afspraken die er moeten gemaakt worden. Dat is nu wel geen groot verschil. Dat ze hun school in hier wel of niet moeten uit. Maar je hebt toch wel een paar grotere beslissingen. Die moeten genomen worden. Scholen op welke leeftijd geven we een smart phone en zo. Hoe doen jullie dat om daar ons afspraken te maken? We hebben zo een rextrex en lijn. Ik bedoel me bij elkaar, maak je per week of stuur wel berichten. Maar dat is voor ton de rapen. We bespreken dan al die hoofd. Dan zien we elkaar of. Ik heb van in het begin beschlist dat de kinderen zo min moor belasten met onze beslissing. Ja. En een van die manieren om en niet te belasten is te zorgen dat we. Ja. En dat vraagt wel wat tijd en organisatie. Maar als houders wel blijft samen naar kinderen opvoeden. Ja, dat is soms minder evident omdat geficiek niet hadden we elkaar. We had ook niet dat het snel ding kunnen bespreken of. maar het voordeel daarvan is, dat je soms afstand tept en dus ding kunt laten bezinken. En soms kun je als koppel verlezen in. Ja, maar ik zie het zo, nee, ik zie het zo. En ja, ik weet dat er situaties die je moet verzorgen hebben beschermen. En als er afstand is, is dat ook complexers of onteaard dingen. Omdat je elkaar soms visit niet ziet. Dus daar. Ja, daar. We hebben een manier gevonden om eigenlijk met veel respect en begrijp voor elkaar. altijd de oplossing te vinden. Dus dat is wel aangename. En heb je een indruk dat dat voor de jongens makkelijker is dat ze dan hier thuis komen? Oké, nu zijn de vader zijn regels en daar is het bij mama. Mereke dat ze wat tijd nodig hebben om te wennen of. Ja, in begin zeker wel. Het is zo die eerste maanden, ja, zelf dat hij in de raad zo. Zo wel, zij al ziek. Ja, dat is even een moment van weer wennen. En dan ook en je zet er uitzameen of zoveel begin afsteinde van gevoet. Strakschrijg die weer een week niet zien, zei voel je dat ook. Dus daar, maar onder hetussen. Heb ik uitgevoel dat er eggs moet in elkaar gelopen. Ja, je merkt dat op het moment, als ze vertellen, spontaan hoe de mama was. en was dat allemaal gedaan, we weten ook wel, oké. Die voelen zich veilig om. Natuurlijk zijn dat voor een stuk twee andere werelden, het zijn twee andere huizen, andere gezinnen. Dus dat, ja, andere dynamieke, dat is vlogisch. Dus dat vraagt gewoon heel veel tijd voor hen om daar. Terlig. Maar de dusings al wel echt gelukt. Ja, ik had daar juist ook al eventjes gezicht. Ik heb een paar dingen moeten leren, loslaten. Nu de zorg in je hoofd, ik denk dat geen enkele order. dat ooit leert van dat loslaten. Wat zijn voor jou zo dingen waar hij echt zorgen kunt overmaken? Zeg maar een met milieuw, met een smart voegens en sociale media. Wat zit er voor u als grootste bezorgdheid? Ja, dat zijn vrij, denk ik, heel basis, eigenlijk. Ik zo nu met een zoon in middelbaar te hebben van, oké. Ik vond school zelf niet zo leuk. En daar komen allemaal terug zo het gevoel van, 'mai, ja, het is toch echt een jungle, u door de majora vringen.' En in een angst die heel concreet is vandaag is, mijn jonget Tinezena's, oké, ik ga die dat reikt goed uitrijden, waar staat er ons, ik was dat er hen in de eerste plaats te wachten. We staat er ons te wachten en hoe kunnen we ons daarop. voor breinen van te siperen. Dus daar. Ik heb je voel dat zo, ja, kleuterjaren, lager school, dat eigenlijk. Vingers in de neus is, dat is allemaal vrij overzichtelijk, maar nu, ja, dat is ook los. Dus ik kom in de beeld, middelbaar, die waarder is, waar ik meer keuze moet te maken, waar er meer van hem verwacht wordt. Dus ik, ja, daar zit zeker een angst van, oké, ga dat allemaal lukken. Dat is voor de meest concritte angst die ik vandaag voel. En op termijn, ik merk dus zo, als dan geen overstudie keus, als er een wereld, die hart is, moet de echt goed kunnen studeren, die ploma's hebben. En tegelijk dacht ik van wat zei ik toch allemaal, bedoel dat, waar ligt die kinderen op, als die echt iets vinden, wat ze graag doen en hoe in zijn, en dan vinden die hun weg wel. Dat is de moeilijkste wegen om te bewanderen, omdat de makkelijkste wegen is, raad hard studeren en de ploma en zijn voor zijn. Ja, dat is. Dat zijn zo angst en denk ik, oké, waar gaat er van die kinderen worden in deze wereld? Maar ik kan ook heel goed dat die wereld, omdat ik in de jaren 80 kind geweest had, was ook veel miserie en de vroeg mensen, ook of waar gaat het naar toe en welke, toekomst 17 uur, dus dat komt altijd wel goed op in de wereld. Ja, iets waard anders is, dan toen we opgroeiden, zijn heel lessociale media, maar ook een game in bijvoorbeeld, is dat van heel veel others hoor, is van Maydie worden echt opgeslorp door spelletjes. Er zit met twee jongens in huis, zit in de gamer's bij. Ja, zeker, ja. Ja, dat is heel. Ja, en dat is ook iets in de dat, ik vind dat constant manier van, 'Ik is manager en bijst uur'. Wat er afgesproken van, ik kijk eens als je twaalfs in de smartphone, dus ik heb er al ene smartphone en dan hebben we eigenlijk een contract opgesteld tussen mama, papa en zon. En dat contractie moet ik met dat aan me voorstellen, en hoe komt dat tot stand? Ja, wat een online, wat we voorbeelden gezien, en dan hebben we dat echt een contract opgesteld, en twee jaar vier, dan hebben we op zijn verjaardig taartgegeten en dan hebben we gezegd van kijk, 'ie is niet jij zem maar, dat is mijn contract'. En natuurlijk het perfecte moment om het M te laten tekenen, want er was echt volverlangen om die gsm te krijgen. Dus alles wat in een contract stond, was oké, maar we hebben dan echt punt per punt over lopen, ja, gepakt op als zuidersbellen, u gij zijn altijd opladen, dat is de schermtijd, geen social media, maar eigenlijk vrij zakelijk, om echt wel duik te maken van kijk, dat zijn echt de voorwaarde. En dan hebben we daar met drie ondersteek, het mama papa en Lenny. Schik, en dat is ja een ander gekening, dan. Ja, dat was toch wel een stof, want je hebt geen probleem, want wij ook al eens agenda's en zo. Dat was zeker in gehoefend, het is geen probleem. Maar goed ja, je gevoelt dat digitale voor die kinderen, de gate to the world is, als in, dat is de connection met de vriendjes, dus dat hen ontsien heeft geen enkele zin, want dan is het al leerde hen, en dan maakte van een, ik had het die wel buiten de samenleving staan. En de jongste geemd, ongelofelijk graag was we daag, geen schermtijd zouden op kleven, zouden die daarin echt geemen. En je merkt dat ook, soms, ja, ben aan het koken, en ik heb vliezend uitdodig dat schermtijd voorbij is, en dan is die 20 minuten, of een al veel langer bezig. En ik zeg, stop, dan is die echt over zijn toeren. En dat vind ik echt moeilijk. Dus dan merkt het ook van, ja, dat is echt nodig om die in tijd te beperken, maar het zal menen zijn blijven om daar even een gegeesem, bestaan niet in contact met de auto, niet op zijn gegeesem, dus overal zit hij dan op zijn gegeesem, en die voel me dan zo'n oude man zegt, zeg, we zitten in de auto laten een stukjes praten me kaken. Kijk, die is gewoon praten met mijn vaderzetten, ze zijn helemaal sot geworden. Maar voor het vliegnis nu verjaard, en dan heeft die sot van Roblox, dan heeft hij al al zijn vriendjes gezicht, voor mijn vijks, waar ik Roblox karte krijg, dus dat zijn al laardes, waarmee je dan van alles kan kopen, binnen de beeld van Roblox. En je denkt van ook, dan heeft hij dan, al eens zo, ik ben niet voor 40 of 50 euro karte gekregen van alle vriendjes, en dan is mijn reactie, maar dat is zo, we gesmete geld. Maar goed, ik moet dan direct denken aan mijn aarders, die toen ik, als kid mannijkers van die eten, of maanden over die hun verspaard, dat juks zet er van dat plastik en mannijk's geld, en nu geldt, en hier, ja, ja. Kijk, het zal van alle tijd zijn. En probeer je soms eens mee te spelen, want dat zo een opvoet kunnen je tp was. Als je soms naar YouTube is, kijk er wel eens bijzien, we zien van 'ok, wie zijn, daarom kijk je de dag raag naar'. Om een beetje zich te krijgen op wat ze zien, maar ja, ook daar, jullie ik het eerst, dat dus ik wil niet gevoel hebben, dat ik in constant controleer, wat 'ah, dat ga niet'. En b, ja, ze hebben ook wel de recht op die privacy, om zelfs dingen te ontijken. Maar ja, dat is numoel. En ik bauwler wel veel over. We hebben het heel vaak over 'n 'iekegeving' en 'iekekeend'. Noo, 'u' alle 'iekegeving' en 'iekekekeend'. Dus 'ie gaat 'papa' dan vet, we hebben het allemaal. En een oogrolder bij waarschijnlijk? Ja, ja. Maar soms, die jongens was dan deze week aan het. met de VR-Bergland spelen, en dan komen dan mensen mee door 'n die 'iekekeend' en 'ie roept hem. Oh my God, hier is een pedo! RUG, RUG! Dus dan. Dat is een zwaartopke f*ck! Dat is iemand die ik ken, dat is van lichte pedo. Dat is zijn goeim voor meerds te pappen. Zijn er dingen dat je denkt van jezelf, dat vlak ben ik net ook goed bezig. Die een tip zou ik willen meegeven aan andere ouders van Tieners. Je hebt zo'n. Ik weet niet, iets waar dat gaat uit naar te ruchript. Dat is dat, maar zeer het nu bij ons. We verantwoordigen dat we er altijd wel de momenten zijn naar uit te kijken. Het beste werk, of waar ik vier ben dat al lukt is, als die zo tussen 9 en 11 soms superonredelijk en kwad worden of al een onredelijk gedrag. Voel je nou heel vaak moeilijk om als singel duit, en wat derne woord te gebruiken, waarom staat er nu niet iemand binnen? Die zegt, ik pak het even over. Die moment er wel voor gezorgd, ik denk dat het nu in, wel, dat gaan we met kinderen zijn er hier over. Of wel duurkere samen, maar dat het als maar minder voorkomt. Door altijd goed naar interlusteren, waarom dat ze er over ging, of waarin storden en dat niet te veroordelen, ik vind het wel erg moeilijk, want je bent er overgegaan. Maar het is niet op dat moment, maar dat je er over gaat en dat ik voor een stuk, ik zei van dat gaan niet, maar het kliet er wel wat gebeuren. En dat je dan zo na een overgevuld is, sorry, ik ben er overgegaan. En ik ga 'ah, of wat een doel braak'. Dus dat ding van het niet veroordelen waarom ze doen, waarom ze er over gaan, of waarom ze hysterisch worden of koppigen of. maar de manier waarop ze doen, van 'ok, je hebt recht om kwaten, om stres te hebben, om frustratie te doen'. Het is allemaal prima, maar je vindt een andere manier om dat te uiten. En zegt 'sorry' voor het feitige visiek waart of alleen wat het ook is. En dat vind ik wel fijn dat dat system lukt. Dus die gaan er nog altijd over. En dat is ook natuurlijk een les die ik voor mezelf vertrokken heb, waar ik mijn begin ook heel artliep meestlepen door. Door die emotie, ze hebben al opgevuld. Ja, dat is de eerste standardrexie van die roepen die zijn fysiek. Ik ga dat ook doen. Ik voel 'm altijd zo slechter. Hoe kan dan dat ik daarmee zo laat die meestlepen? Ik ben slecht voelen, zij is slecht voelen. Daar ben ik een video dat daar een system is, waar we die crisismomenten kunnen menagen. En ook wel 4 op jezelf, ik wil dat zorgen. Nou, dat goed doet. - Ja. Hele goed. De emotie slaat de zanken en de nadine is over. Ja, ja. - Dat is super toch. Ja, dat is waarschijnmoeilijk. Ja, snap ook. En heb je zo ooit iemand aangesproken als voor die moeilijke momenten voor dat zo wat de baas te kunnen, dat je tegen vrienden kon zeggen van, goh, maar je dag ging of ik het niet of zo, had je zo sparing partners in zo'n tweeën. Dat is natuurlijk het leuke gezin vrienden. Dat bedacht je meestal ook zo wat in de vriendin kreeg met dezelfde generatie. Je kieent er eens iets of zo. Dus dat was alles in het leven, maar moeilijk is het help dat het gehoord, de andere mensen daar ook. Het is overal wel iets. - Ja, vanwaa. Dus dat is dan een helft van doplossing. Dat weet van, oké, dat liet hij niet aan mij of aan ons. Dat is gewoon wat er gebeurt. Dus er zijn kinderen op die moment. - Ja. Ja, zeker. En ook, ja, ik lees daar graag over. Ik wil dan op zoek gaan naar. Ik ben wel opplossingsgericht. Dus ik zoek dan naar manieren om daar. Dat is mij manieren om. Als ik mijn slechtvloor situatie was, ik weet dan hoe ik het vond ik er anders doe. Dus dan is voor me er ik mij graag. En mij? - En ik kan me daar zo wat te veel in te verliezen, denk ik. Ik merk ook soms ook heel teoretisch tegen mijn kinderen. Dat hoek echt een hoerie, een andere hoerde. Ja, ja. - Die ze des kunnen geeft je zegt dat ik nu. Ja, ja, ja, ja, ik verbeter dan niet aan dat ik van. aapastroor van mijn heen is voor het bezig. Ja, oké. Ik zit nog mijn paar afsluiten in de vragen. Lukt het nog voor jou om zo te beantwoorden? - Dat is helemaal. Zavar, oké. - Ja, goed. Als je zo naar de toekomst kijkt, wakken dromen heb je voor je tiner's of vasoijen toewensen? Goeie vraag. Ja, dan zal mijn antwoord zijn dat ik hoop dat ze. zo vrij als mogelijk in het leven mogen staan. Daarmee bedoel ik dat ze zo vrij als mogelijk in hun hoofd en hart zijn. Dus dat ze de dingen kunnen doen die een blij maken. En als. bij hebben of tegen spoot de verkracht hebben om door te noemen niet op te geven. Dat zijn eigenlijk de twee van mij belangrijkste dingen. En dat ze zich focussen op een goeie leven, een wadevol leven en niet per se wat de omgeving of de samenleving in opdringt. Dat kie ik nu heel. - Diepe. Ja, maar ik ben voor de samenleving van het werk. Ik vind de samenleving een aangename. Maar ik bedoel de druk en zeker door social media en zo. Want ik moet dat zijn, ik moet er zo uit zien. Dat ze daar proberen. Dat bedoelt mij vrij zijn. Dat los van wat andere mensen zeggen of vinden dat ze moeten doen. Dat ze gewoon voelen. Wat zei je, denk je, dat ze moeten doen en daar vol om bakkenen voor gaan. En ze hebben nu 30 jaar interviewd worden over hun pubertijd en over hun tienere jaren. Maar hoop je dan dat ze er van mee gepikt hebben en of onteal hebben? Maar hoop je dat ze vertellen? Dat ze eigenlijk altijd gelogen hebben over het feit dat je mij niet grap bevond. Nou, hoop ik. Voor de rest, ik vind het niet. Ik heb dat dik me zover met vriendinnen en vriendinnen die ook kinderen hebben. Soms kunnen ze streng voor u. Er zijn er het respect die ik bedoel van, ja, hoe mijn aarders toen deden of. En zeker door zelf vaatert worden, al heb ik milder gewoord, wat betreft het attract aan mijn aarders gereden en mijn aarders. Naamlijk zijn ze hebben de pestmolijke versie van zich zelf gedaan, wist hij ze beter. En je denkt dan als kind van, ja, maar ik ga het ook anders doen en beter en ik ben daar ambitieus in. En zelf al en ik ben streng voor mezelf, maar in de meest milde vorm denk je dan van, "Oké, maar ik heb wel echt mijn best gedaan hebben." En ik ga toch andere dingen gedaan hebben, met aan de accenten geleegd aan mijn aarders of. En maar ik maak me geen eluzie, ze gaan sowieso met dingen verwijten. Ja, dat vond we vreselijk of ook. Dat contract van die smart phone. Ja, of daar schoort of. Of daar hebben die eens proberen te forceren. Wat het ook kist, het zal sowieso zo zijn. Ja. Dus geen idee wat die later gaan zeggen. Zo hoeven niet te zeggen, dat ik een goede vader was of zo. Ik hoop gewoon dat ze op hun tienere jaar kunnen trucblikken en zeggen van. er zijn genoeg momenten die bekusten en waar we echt veel aan gegaan hebben. We zullen twee te ontdekken. Ik ben er zo veel jaar misschien als een van mijn kinderen, een van uw kinderen in te doen. Allemaal, ja, prachtig. Hoe zou het nog moeten we meemaken, Steven? Zeg het eens jongens? Ja, waarom hoor. Nou ja, ik heb merci om zo open je verhaal te doen, vond het heel fijn. Voor mij valt dat best meek waar ik niets gehalte eigenlijk. Ik heb mij niet zo geergerd, dat zou ook me bijna nog moeten rollen van. van wat zich te Steven nu. Maar ik ben zelf ook een janantemoeder, dus misschien dat mee. Ik denk dat het wel goed aan is. Er is een vorm van een patie waar ik een grote dank. Ik heb ook nog een klein cadeautje. Dat is niet alleen de podcast. Tipistiner, er is ook het boek. En ik heb net gehoord dat je je al graag is inliest, dus voor lasten. Ah, dat is voor jou. Dank je wel. Dat is te lief. Ja, het is een patie van nu. Ah, je hebt het gescheven? Ik heb het even afgescheven. Ja, ik had nog wel vrij het tijd. En toen ook het was. Het was tussen de subende patatei. Ik heb er nog voeten, ook een keer vrachtig. Voila, dus. Ah, dat wil zar. Nee, ik ga dan plezier lezen. Ja. Veel les plezier. En tot binnen 30 jaar als we samen naar die podcastluisteren van ons kinderen. Oké, dan nu al naar huis. Ja, van de gatoef zijn. Merci. Ik wacht gedaan. Voila, dit was Tipistiner, een podcast van de gizinspond. Ik hoop echt dat je er van genoten hebt. Vond je het fijn om te luisteren, abonneer je dan in je favoriete podcast. En laat je rust een review of sterrenreeding achter. Zo help je ook andere adres om ons te vinden. Zit je nog met een vraag? Wil je graag meer info? We kijken dan zeker eens het aanbod van de gizinspond op gizinspond.be want wij doen uiteraard veel meer dan alleen die buien de podcast maken. Merci voor het luisteren. Kwijns je een leuke tijd met gittieners. Houdt plezierend en doveral niet altijd genoond. (C) TV GELDERLAND 2020