Typisch Tieners - Maaike Cafmeyer over pubergevaren, openheid en het belang van vertrouwen

Daar hebben we wel veel gesprekken over gehad. Er is als je ooit zo'n foto stuur te wijven. Maar ja, maar gaan we dan ook niet toe? Ik zei, ik weet niet. Nee, ik weet niet. En nu dat dat gaat. Ik zei, het idee dat dat altijd daar blijft circuleren, dan moet er echt wel bij stijls staan. Hey, welkom bij Tipe Stieners, de podcast van de gezinsbond, waarin we het hebben over een bijzondere, maar ook bij zare periode, voor veranderingen, de puberiteit van je kinderen. Ik ben Sara van Jeijzigen, ik ben Mama van 3 en opvoedingse expert bij de gezinsbond. In elke aflevering, babbelik met een bekende en interessante vlaming die één of meer de rettieners in muzieft. We hebben het over die grote en kleine uitdagingen die op je pad kunnen vomen. Een sociale media, discussies, game, liefdesverdriet, tot ook de eerste pint of zelfs de eerste feb. Verwacht hiervooral geen kant en klaren advizen voor de perfecte opvoeding van je kroost, maar ik heb je wel graag wat anecdotus mee over het leven zoals het is, ook een flinke porcieenspiratie en een goeie schuld. Ah, zie je wel, het is overal iets. En sorry, Alvast, ik ga er niet voor kunnen zorgen dat je tiner stoppen met oogrollen of dat jij neens wel minder kreegspend. Maar poe je het voor het wel. Dag geven ik je op een bladje, of ja, ik stuur het via Snapchat. Dit is Tipistiners. Nam, Maak je. Van waar kennen we je? Je zou me kunnen kennen van tv of van tonneel. Aantal tiner zijn us? 2. Leeftijd van die tiner's? 15 en 13. Wat is voor jou de ultieme zong uit je puurdeid? Don staan zo close to me, de police. Waar kunnen jij en je tiner's samen heel hard om lachen? Wij lachen altijd heel leuk om legemoelijke eten. Zoals daar zijn. Onverwacht de scheten laten. Wie man't die van de stoep schiet of alle zolke dingen. Hoe crins je van je tiner's, als je het zo moet zetten op een schaal van 's alwauwel tot amai'. Met die vrouw wil ik echt liever niet buiten komen. Ik denk toch een dikke zeven. Nee, ja. Ik hoor het word vaak. Ik heb het eerst moeten vragen wat betekent het. En dat vonden ze ook heel crins. Hallo, Maak je. Hi, ik zie hier van jou een foto als 12 jaarige. Kan je misschien zelf beschrijven wat we zien op die foto? Op deze foto zien we een heel jong meisje. Die gekleet is in een wit, kleed met een groot brun, cruis op haar borst. En die tijd deden wij nog onze plechtege komie niet. Altant bijna iedereen van ons dit dit. Dat was het tijd waarma en geloofde dat er geen onderscheid mocht zijn. Dus dat je niet mocht zien of dat je van rijke afkomst was of minder behoed. En je ziet daarboven de kop van een heel bedeest verlegen meisje. Ja. En zo 12 jaar, dat is de vooravond van de puber tijd. Kan je een klein beetje om schrijven hoe je was als puber als volblut puber dan? Wel, dus die foto dat tond wel mooi aan hoe jong ik was. Ik weet nog zeer goed toen ik in de eerste medleware kom, had ik een blauw rocke aan. Hij had een witte sockje aan en een witte puur. Er zat het twee. Meisjes hebben we klas met een jeansfest en hij had dan één ooringshoge. In een oor en dan vond ik. Wo, dat die daar durfde. Dus voor mij was dat absoluut daar nog niet. Ik was echt. het meisje dat daar poppen nog moest achterlaat om het eerste medleware te gaan. Dus echt past in de derde medleware dat dat wagen gaan is. Er waren nu, als ik ook wel, toch social geen adieuwebewegings. Dan waren ik alkwijk superraag naar toe. We hebben mijn beste vriendinnen allemaal. En daar leefde wij ons compleet uit. Het was een beetje een kwaaion genoeg. Ja, dus heel erg speelt en heel erg nog kinderen ook. Dus niet zo snel bezig bij mij, jongens of me experimenteren op andervlakken. Nee, ik was totaal geen experimenteur. Ik heb pas mijn eerste liefje gehad om ik al 16 was. En ervoor keeg ik amper. En dat is sowieso wat ik wel zie terugkomen bij mijn negen, dochter precies. Die zijn wel al veel vroegerijpen. De wereld is al veel groter voor hen. Maar het is niet dat die daar super, super veel mee bezig zijn. Wat voor opvoeding kreeg jij van het zuizat? Mijn horders zijn dat een generatie in spraak dat best ontdelen. Het was waarom daarom. Heel erg. Mijn horders waren wel hippies, maar het zou dat eigenlijk nooit los kunnen laten. Ik denk dat het nog normaal is. Dat zit ergens een system. En ik kom alleen maar zeggen dat ik keihard een best heb ik gedaan. Maar zoals elke horderdieker gebeurde dingen. Waarom gaat het om toch denk ik dat beter anders gedaan? Zo qua leuk. Ik ben nu wel met hen over kan praten. Trots, ook iets wat ik dan meer van mijn kinderen. Dat praten. Ja. Dat komt wel weer hoor. Nu weten we dat van zich aan een keer zwijgen. En mijn cringes vinden we maar. Je moet gewoon ze praten met mij. Ja, ja, ja. En een groot deel van die pubertijd moet je natuurlijk doorbrengen. Op de schoolbanken kunnen we niet onderuit. Hoe verliep je al school karrieren. Ik was een zeer ongelukkig kent en het eerste medlebaar. Dat was waarschijnlijk te maken met het feitstak ik bij nog zo kent voelde. Ik had dan heel goed jeuff gehad. Hetzaamste leerjaar was een mama van Hilde Krewitz. Dat was een ongelofelijk goede jeuff. Ik was er heel erg gek op. Ik voelde met haar zeer geboren. En dan ineens komde ik met allemaal leerkrachten om het uur verschillend. En de ene al strangen dan de ander. Ik kan niet zijn dat er supervuls in particen leerkrachten waren in de eerste medlebaar. En misschien was dat ook een manier om ons onder de knuten horen van ons meester te kunnen. Maar hier aan daar was er natuurlijk altijd een uitzandering. Maar ik voelde me heel alleenig. Ik had ook heel het gevoel dat ik superdom was. Dat is waar. Terwijl dat ik dat in het lager niet had. Dat ik niet meer kon, dat viel allemaal wel meer. Maar mijn hoofd was er zachtig moeilijk. Dat is dat niet op je gemaakt. Nee, ik zat niet op je gemaakt. En ik voelde mij ook alleen maar als het dan Nederlandse expressio's of dansen of dingen. P-O. Maar we had dan ook een heel strangen leerkracht bij hadden. Maar dat kon ik dan nog door de vengst. Het is ook machineeest en inget. Ja, steken. En erdaad waren al de zalde dijne perspectief teken. En hoe teken ik een lucifer doos en vroegd. Dat was dat. Daar zet ik me even weer bij later. Maar ja, nee. En tweede was de mogelijk nog herger. Ik was heel gelukkig. En dan ben ik echt zo. En vanaf mijn dardigman bij een sportjuma in joren gaan. En dan begint het daar met meisel van 'Ik was absoluut niet sportief'. Ook al iets. Ja, dat is echt wel op je vlek. Dat was het meeste dat ik kon doen met ons. Dat er iets anders gebeurde. Ja. En dan ben ik daar keihard begint te werken. Ook voor die sport, maar keihard. En daar heb ik een soort welskracht ontwikkeld. Ja, als sport, als slecht dat je ook zet, had je veel oefend, waar je altijd beter. En dat bleek ik. En ik valueerd van de roeielantaar naar de voorlaatste plaats. Maar. Daar ging wel. Dat was dan alle teorie, was dan echt veel te makkelijk voor mij. En dan ben ik terug. Ben ik dan in mijn zwietenschappen. En dan zat ik helemaal op mijn plaats. Ik ben twee laatste jaar van medelbare waren, waren zalen. En ik heb er zo'n ongelofelijk hoewel herinnering na. Ik heb leerkrachten, leerkennen, die heel erg uitgingen van ons talent. En van de mogelijkheden die we bezaten. En dat was dan zo, dat we een laatste medelbare. En mijn klasse te laar is dan zij van. aan mijn moeder van ook, ja, ze waren er niet faan, maar zeker schienen studeren. En mijn moeder heeft die vuur af aan de stoel. Wat? Ik kom hier nu dan met dochter. En nu niet, maar ik heb alleen mijn misery gehad. Dat is toch geen slummer? Dat is helemaal ja. Als de juiste tootjes niet worden eigen trokken, en je het zelf niet zoveel, ja, hebben je eigen waarde licht niet superhoog, dan kan het echt misgaan. Ik denk dat dan nu wel veranderd is. Ik denk ook wel, daar meer aan dag het is voor het kindtels individuens. Als je dat zo achteraf bekijkt, was het waarschijnlijk gewoon iemand die naar het kunst stonden. Wij hadden altijd toen bestaan, ik weet dat niet. Dat was heel deurlijk. Ik moest in de kunst in de manioren gezeten, en hebben bestond niet. Ik heb ene keer gekkeken, wat er in antwerpen, wat er de middelschoolheden. Daar, hij was ook kunnen er toegegaan zijn, waar het niet mijn oorskondig ging, kod betalen. En dat was dan alke dag met de trainer antwerpen. Ze zag mijn papa echt niet zetten. Dat heb ik dan niet gedaan. Maar dat mensen schappen. Hij had psychologie, had sociologie. Hij had. Ik heb alleen maar leuk leer, hij had ook die van biologie. Als hij schijkt, ik heb overlaatst als nog een stukje erover geschreven. Dat ik dat. Die mensen. Die hebben me wel de goest ding en de studeren bijgebracht. Ja, ja. En later heb ik de goek kunnen gebruiken. Ik heb natuurlijk wel gemerkt dat wat ik beter kan, ook beter doe. Maar ik denk dat dat ook voor de meeste mensen geldt. En wat een heel eventje is over je orders, waarin er zo bepaalde principus die zij heel belangrijk vonden, dat je als je daar nu op terug kijkt, dat je voelt van, ja, dat met toch wel echt willen proberen bij brengen. Ja, mijn orders, die waren toch wel zeker in mijn puurtheid strang. Ik denk dat vooral mevader het moeilijk had met de overhang van het kent, waarin je een kent eigenlijk nog heredelijk goed kunt beendloeden en toch laten doen wat jij welt dat het moet doen. En dat zat er bij mij niet in. Ik was nog tans geen rikkelsytrampt diepen, maar ik had wel een hoofd en een kijk op en dat ze zeggen bij ons. Ik klik niet meer zo makkelijk zijn, natuurlijk. Wat hij was. Dat heeft zich dan geëud en hij was heel streng geworden op ons. En dat heeft me wel. Dat heeft me wel het eekend zo. Ja, dat is die puurbertheid, waarin je veel vrijheid kreeg, dus ik mocht wel naar de jeugdebewegingen, naar de muziekschool, die dingen, maar zeker van of het vijfde, ja, ik uitgaan en. Nee, dat zat er totaal niet in. En dan, ja, ik heb echt een vaarlijke ding gedaan. Ik heb echt. Dat was. Nee, echt niks mocht. Ja, als je naar de vijfmocht van neen tot tien uur, maar dat is oorlijk, dat is ook niet lale. Dus ja. Dus je stuut. Ja, dan ben je. En dan heb ik geen tijd in te rikkonden. Ja. Als doep ik snals het af badkamer weet je wel, echt nog ontsnapt. Dus. Ja, en met de fiets door de woude tussen Torot, al heeft er woude zonder leegd, want ja, als ik dat leegd had aangezet, dan hadden we misschien geen reen. Dan neemt het, wat the fuck, jongens, daar is toch echt gestort. En dan zie je dat puurberbrein. Ja, dat is puurbrein, dat is nog niet. Het is echt heel raar dingen. Dengen. Ja, ik had ook niet via de asfaltwege, want ja, dat kon ik auto stinken. Dan denk ik, ik heb echt zo, daar zijn ze of aan die wandelpaartjes, dus met mijn velo, daar tussen, de Torot, al heeft er wel in de pekken donker, maar in een onoslaar die daar zit, ja, dat is veel gevaarlijker. Maar dat is veel gevaarlijker. Maar dat dankt het niet, daar staat er niet bestellen, denk ik, ja, vreighe. Ik ga dat die feu, ik ga dan mijn lief zien, ja. En hoes betrapt geweest met ons knok. Ah, wel, dus op teende, ik heb dat dus wel nog een redelijke tijd vol gehouden. En dan, en ik heb mijn schoenen verheden om daar wens der bank, bu. en de regen, en die niet was schoen. Ah, zeg, hoe aan ons stot dat daar? En dan, ik moet dan al bieten, maar dat was ook echt zo grappig, ik had, ik had me neem, buurne sloten, om de ene van er wanneer, en ik moest langs de kouder weer naar binnen, maar mijn houders aan de kouder dur van buiten afgesloten, maar nooit gebeurde, en ze kon niet binnen. En ik zat aan de kouder en ik dan, oh, de vak ga ik eruitraa, en dan ga ik, nee. Dus mijn paan maand oorde ik meisens naar beneden komen en de wat kan je dus boven de kouder. En ik dat, ja, het is nu of nooit de kai, om aan een borst los te stof, ja, kent, is echt waarin, van die wiste, in de midden naar boven, en het wordt weer van licht. Ik zeg, ik moet het, ik zal het, oh, maan, ik maal, nee. Dus die hebben me dan te komen, op dat mijn maand stond mijn moeder op, en dan was het mooi, het is mooi, het is mooi, het is even nu. En dan heb ik gewoon gedaan, gelijk of ik het de douche kwam. Alte dat actrice ging, ja. Oh, ja. En dan maak ik echt een stuk, want ja, dat is een zo'n moe. Maar dat zijn natuurlijk achteraf, niet, bram, het is allemaal goed afgelopen. Het is een mooie afgelopen, maar het is wel, dus ik kijk wel, dat wat ik met mijn dochter doe, maar ik denk dat ik ook die zafar kon alles doen, maar papa komt gewoon netjes halen. En dat is zo. En dat is goed, dat is afgesproken. En ze hebben wel een nurijzen, ze zijn nog maar 15, maar dat is wel een jongere, dat begint jongeren. Zeker, zeker. Dat begint jongeren, tuurtlanger, zetje en plater. Maar dat duurt dat respecteren ze wel, en dat komen we meestal ook alle vriendennetjes mee, en die woeren we dan rond. En dat giv me wel een beter gevoel of zon. En ze geven zoals advies als je een uur bepaalds voor het uitgaan, en je tuurt dat ze moeten thuis zijn, je moet dat in overlicht doen met je tiner's. En dan een compromis, ook. Is dat bij jullie ook? Dat is zo eerst post, bij hen. Wat duurt dat je wilt in het thuis? Ja, en dat duurt dat zij aangeven is gewoon wansmakkelijk. Gaan we niet doen, hè. Het zijn ook schat. Maar we moeten ook wakker blijven. Ja. Ik zeg ja, nee. Maar ook als ze nog zo jong is. Maar dat is eigenlijk wel echt ook hoort. Ja, ja. Het is toch een hele verandering tegenover vroeger. Ook hoe dat er meer over licht wordt met je tiner's en zo. Maar ik heb dat ook op andere verlaken. Dat je echt wel veel kunt praten. Ook over iets wat. Je tof was je een andere tema, misschien, maar je dachters. Ja, dat blijft ook wel wat een beetje heik op punt. Want ik denk dan dat we praten tot veel man elkaar, maar hoeveur als het woord. Mama niet over sexen. En dan echt, ja. Ja, schatjes, alleen dat zijn toch de dingen dat we moeten bespreken en zo. En dat vinden ze dan echt cringes als ze daarmee moeten doen. Maar ik kan wel zeggen bijvoorbeeld. Ik kijk ook al je je hebt iets verkeerd gedaan. Daar is geen reden om niet naar me te bellen. Valla, ja. Het is ook al denk je shit, nu waar ik echt dom geweest. Prima. Iedereen kan dommen dingen doen, iedereen kan fout te maken. Dan zien we dan weer hoe we daar oplossen. Want daar ben ik altijd bang voor. Dat ze zo daan ik veel schrik gaan hebben. Ja, ik had niet tegen ons moeder. Nee, ja. Dan kan ik wel de gevoel. Vond ik echt zo, ik vanaf zo eenzaam. Klopt. Dat blijft me zetten. Mhm. Dat is zeker veranderd. Ik voel wel door de telefoon en zo. Allee, door de social media gebeuren. Is er op een ander vlak, wat wij niet zo moeten mee bezig zijn. Omdat een rodel was, een rodel. Hij was waar of niet waar. Dat kun je daar door hier. Om volgen. Ja, nu hadden. Dat zie ik wel, dat er heel vaak de moeilijkheid daar wel liggen. Dus dat er zo gedoe is tussen klassengenoten en dat daar misschien versterkd wordt? Ja. Ja. Dat zie ik wel. Ja, dat zie ik wel, dat ik bijvoorbeeld niet kan. Nee. Dus, en dat is ook moeilijk om te helpen of zo. Ja. In tussen te komen. Ja, dat vind ik wel. Probeer ik daar verstandig in te zijn. En dan niet te laten escaleren. En, maar dat er een groot verschillen tussen de achterbeerl. en de. Ja, de ieriele wereld moet ik ja dan. Maar als het op woorden aankomt, is dat dus niet. Dus ze kunnen wel gekwetst worden. Ja. Maar dan toch zijn ze ja me maken het ondersteed. Maar ik vind het zeer moeilijk hoor. Want als je naar school loopt, gaat en loopt het door. Ja. En gemerkt dat dat een soort sporen is, dat wij niet moesten met ons mee dreiden. Dat is waar. Als er gedoe was op school, kwam thuis gedoe was weggegegen. Gedoe was, ja. Ja, het werd opgelost. Of niet, of dat moest mijn ooit dus. Alleen, we gaan praten of werken veel of we. We moest samen afspraken om eruit te komen. En nu zie je dat er ook echt heel veel olie op vuur wordt gedaan. Dat er klikjes worden gevoordend. Als er mensen de pastereen zijn zwaarders in Archer, vind ik heel heftig. En ook het gescheven woord, als je het op je scherm binnen krijgt, dan kun je wel tien keer herbekeken. Dan heeft er staan, een gesproken woord, vlieg je op de duur, maar het blijft. Daar hebben we wel veel gesprekken overhand. Als je ooit zo'n foto stuurt, waar je zelf. Maar ja, maar ga je dan niet toe. Nee, ik weet niet. Ik wil dat er gaat. Ik zei, ja, dat daar altijd blijft circuleren, dan moet er echt wel bij stijls staan. En zo heftig. Dat is niet kunst kwijtschalden. En daar vind ik wel. En dat overheid daar toch ook wel een. Ja. Een gat laatst, waar dat er zo moet in een enige grepen worden. Het recht om vergeten te worden, zo, maar ook al, hij zit pubergebrein, is effectief, niemand werkt, je sexualiteit. Ja, en nu begrijp ik dat te maken dat er geen zende meer komt, het onder dat er iets dubbel zijn. Ja, dat is het in die fall. Ja, ja. Nee, ik denk dat. Oh, maar zo, in de radiatie is sexting en zo, dat is wel straf, dat je jullie daar wel kunnen over hebben. Dat is wel supergoe. Nou ja, ik heb zelf ontdekt, dat ik mijn maart naar boeren mijn oorderste en de nookte oor het route. Ik was toen ook 13 of 14 jaar toen dat ik in de taal. De boer was ik daar niet meer bezig. Van, oei, dat klopt niet. Dat was ik primatuur. Ja. En dat was de zee, dat was de zee echt scham te lukken. Ja, ja, ja, ja, in de inderdaad. Ja, hij mocht alleen, die moesten troen en alleen dat is. 370. Hij denkt, dat kan ik toch niet. Ja, ja, ja, en de schanden van de familie. Ja, ja. Die zijn dan zo samen het rood met de broer van mijn waarderegeing. Dat was dan zo samen, dat was dat weer opgelost. En mijn hoders hebben daar zeker onderaf gezien omdat zij daar niet kon overpraten, zodat hij zo kon overpraten. het over seksualiteit niet praten, niet over gepraat en achteraf gezien. Mijn ene oma was vroetvrouw, dus die heeft niet anders gedaan. Kender is later geboren worden wat als een resultat is van de seksuele avontuur. Daar werd niks overgepromen en met andere oma. Die praten waren zo'n niet overstond. - Dat bestond niet. Als de nieuwe praten dan is het er niet. Maar de meeste miserie was eigenlijk als allemaal daar mee te maken. Daarvan leven we natuurlijk in een heel andere tijd. Dat er veel besprekbaar is. Maar ja, zover seksing, dat is toch heel privé. Want eigenlijk hebben we dan aan ouders geeft best ook hoe kinderen de typ van sedionair, Kenbar, op een foto. Voor een blanke wachter rond en niet zo veel address waar we dat foto's van de familie staan. Want dan kunnen ze wel tijdreceren. - Nee, wat is dat? Gaat het ook bij u zover? Dat gaat daar echt kunnen over hebben van? Ze zijn natuurlijk wel een beetje opgeleerd en het sociale media gebeurde ze weten dat ik daar absoluut niet van houd. Ja, kan. - Ze zijn echt met de ding. Ik wel geen foto's van bij ons te is. Ja, ik wel, dat gewoon niet. Ik bepaal zelf. We hadden als er een tijdreft komt waar we de foto's laten nemen. En ze zorgen daar wel voor, ze doen het in een negenkamerie. Natuurlijk, hij daar wel traceren en gezet, kun je dat altijd doen. Maar ze zijn er wel zeer boetzaam op. Ja, ja, ja. Dat schildt inderdaad wel als er een onderdeel uitmaakt van uw leven als bekend zijn. Ja, want dat gaat daar het goed over hebben. Want ze zeggen dat ze al voeken, maar m'n hattigd mommens die heel Instagram zijn. En heel veel, dus alles was zo doen. En ik houd er absoluut niet van. Ik denk, ja, ik heb er zo feen naar mijn leven. Ik doe mijn voordeur dicht en dat is mijn leven zoals het is. Ik heb er niet iemand zaken mee. En voor deze podcast heb ik dat overlegd. Want ik ga vooral van mij zelf vertellen, dat vanaf ze goed. Ik vind dat omgekeerd ook wel belangrijk. Ja, zeker. Ik denk niet dat ik over hun sex leel ben. Nee, dat gaan we niet doen. Maar ik vind het gewoon al geweldig dat er in de redaad veel over gepraat wordt bij jullie. Want dat is in veel gezinnen echt nog tabo. Ik weet ook wel echt hoe belangrijk dat is. Als je er niet, ik weet nog aardig over mijn. Eerst ik heb er geen colloge aan. Dat was bijna niet bespeeld. Nee, dat is. Of de pillen aan haar, of zo van die dingen. Mijn moeder. Want de pillen, mijn zakos, die zijn shock, ik zeg, momma en shock zijn bleeg. Allee. Bij ons, alle mensen schingen aan de pill, iedereen van mijn liefde. Want ja, we hebben zo onregematige regels. Dat was echt niet gemakkelijk. Met de pillen is dat. Dat was gewoon sex. Ja, dat is echt zo. En zijn er zo het moment dat je zeker weet, nu gaan ze met hun ogen rollen, nu vinden ze met cringe. Ja, als ik mop je smaken. Dat is zo'n liefst. - Zet er niet zo grappig? Nee, echt, momma. Dat is echt zo. Toen is krijg ik nog hal. Ja, gaan we dan naar de humor school. Oh my god, of. Als ik tevrede post de gevraagst aan een vriendjes, is momma, dat weet ik het al. Ja. En oprijmen de zeker, de. Ja, gehaar aan die rezeken van jongens, hallo. Dan moeten de onderbroeken van de plasje trekken. Of gaan we de tom maar uitzagen. Weet wel zo. Ja, dat momma. Maar dat zei me moedereoek, al eet te himen. Dat blijft als gewoon hetzelfde. Wist wacht, zeg ik, pet. Is hij zei, zei, kunt loslaten zo huishadelijk gedoe? Nee, nee. Volg dat wel moeilijk. De deur in toetrekken. Uitje wat dat is, ik werk ook veel. Ik denk dat een actueus kom ik niet nog een keer. De taak aan om nog een keer als opoester te gaan zijn. Ja, dat vind ik echt haften. Hij kunt niet goed zien, liggen dan. Nee, ik kan het ook niet. Ik vind het niet tough. Maar wauw zal er allemaal gegaan, dan heb ik echt geen probleem mee. Ja. Maar ik heb geen bedrijging voor de volksgezondheid. Maar ja, dat is geen dat dan puur brein, hè. Ja. Maar alleen jong. En ik zie wel dat het echt verbeterd. Ik denk, ik wond mijn broer. En die is zaste jaar jonger dan een kickbaan. En ik weet toch nog zijn kamer kan. De deur omsteen, dat hengen gewoon niet dat was gewoon wauw. Ik moest het om die hele deur kamer verschoen. En die is nu krak, net, dat is. Er heeft er niets mee te zien. Ik denk dat je dat ook echt maar leert als het voor jezelf is. En je zet vol was en het alles een beetje meer op hordde. Dat klopt. Dat gaat nu zelf. Na deel, van de andere vijnden. Dat gaat de muiselke sylopen. Ja, inderdaad. Vind je het eigenlijk heftig? Mama zijn van tieners. Ik vind het de reuze meevalt. Ik was daar banger voor. Ik heb heel veel plezier met mijn kinderen. Ik zie ook. Ja, onzekreden. Ik had wel terugkeren, maar ik zie ook wel de humor van de situatie in. En. Ik voel wel door de wilde zijn voor hen. Dat is dat ook appresseren, zo'n vraag. En ik zie echt die uit naar de tijd, waarin ze het niet meer leuk vinden. Dat kan ik knuffel. Toen het toe, je is kiezee, toe waarbij. Maar ja, dat vind ik echt moeilijk. Ja, als ze zo liggen, moeilijk zal ik afstand pakken. Van laten we herusten. Ja, nu is dat ook al meer van dat ik niet moet. Allee. Maar als. op hun. tempo. Als er niemand bij is, misschien. Nee, ze durven dat toch. Ja, ja. Dat was toch echt zo lekker, zo. Kom er vlocken, zeg ik. Ja, dat heb ik wel graag. En dan gaat het onheropelijk, gaat dat door, hè? Of het blijft zijn, ze kunnen nu veel in hun geldtijd op je taget. Ja, dat is ook wel graag hebben. Maar ik zeg ook altijd dat ze kocot moeten. Daar gaat het altijd met kindje zenen. Dat blijft er. En altijd zo. En dat blijven ook. Dat is de bezorgd? Ja, en op hun gemunnieze bezorgd zijn. Verkeerswees, echt heel erg. Zalende ban op gaan of zo, met de fiets, ja. Gaan het ook zo, iedereen doet een best, maar het is toch echt zo redefakken, vaarlijke. Ik begrijp dan niet. Alle mensen die verkeersplannen uittenken zijn vaders en moeders. En elke vader en moeders is bang als een kind op de fiets naar school, hè. Dat zo toch niet moeg zijn. Dat is iets wat ik in ons beleid totaal niet snap. Ik denk, ja, gezoveel toch te mensen en in Holland is dat echt veel meer. Je moet zeker zijn als je kennis kunt naar school gaat dat er een fietspat is. Al gescheiden, voor haar. Klopt. Allee. En vaak dat zijn gewoon reesbalen. En ik zie zo vaak kinderen met fietsken, ik denk, oh my god. En ja, dat vank heel moeilijk. Dat is moeilijk om los te laten. Ja, ik heb daar echt lasten mee. Maar, hoe leuk ik het vond, ik weet zelf nog, als ik het kent, ik heb het vond. Ik heb alleen de niets gekomen, maar de fiets mag gereden. En een enorme voel van vrijheid, dat we af en ik er kon naar toe fietsen. Ik heb een snoep gekoepen, een hermicht. Ja, ik heb een kere ene ene. Dat is een toffe voel. Dus, gebeld, ze dan niet onthouden, maar het is wel. Ja, dat vond ik vrij moeilijk. En kan je ze ook volgen, via smartphone of zo? Ja, ik kan dat. En ik vraag zelf ook als ik echt wel je locatie delen. En als ze daar wel doen ze dat. Maar overlaatst was mijn dood dat je niet kreeg. Dat die thuiskommende was ze gewoon bij haar babyset kentje langs. Het is super lief. Maar je hongen echt. In uw hoeft je de afvische zalang. Ja, dat is echt. Maar ja, dat is van alke papa, mama, zo. Ja, dat is. En zo, andere zorgen als ze buiten gaan. En ze beginnen misschien wel heftig eruit. Ze komen in contact, maar weet ik veel wat allemaal. Alke heel druigse. Dat is echt een arpe geeps. Ja, ik zou het echt niet druigse, ik heb een arreussion. Ik kan er niet kunnen zien, maar dat resultaat daarvan is. Dat vind ik ook heel krins. Ja, dat kan ik ook niet zeggen. Zij zijn die pellen en zo, als ik dat pak laat, dat taste. Ik ben er geen voortstander van om me niet weet. Ze zijn zelf alleen minuten. Ik denk niet dat ik verslaving is gevoelig bij, maar ik zeg, je weet niet. En groepsdruk is iets wat hij niet mocht underschatten. Ja, ik ben zelf een paar keer in tehoek. Dat ik dingen heb gedaan in een groep, dat ik zo nooit alleen zo doe. En in die pubertet, waar je er zo watbaar voert. Ja, ik kan dat ook verstellen. Over uw eigen stapkes die je op dat vlak gezet hebt. Ja, ik heb het ook met de puntje gedronk. Omdat er iemand anders te eten, dat het stoer was. Van niet lekker, maar dat is echt veranderd. Ik moet dat blijven, hoeveel. Maar ik heb het er effectief overpraten, dat ik de dingen die gaat tegenkomen, dat passen er wel mee op. Ja, ik heb er overpraten, omdat het water is ook Nederlander. Het drus blijft of de checkjes of de. Dat was veel normaalers, die smorden, en die was gewoon een onderdeel van het publiek. En een watervertaalt dan dat er bepaalde mensen met zijn juucht. acht doorgedrijd zijn ondrags. Ja, ja, ja. En daar hebben we wel. Hebben we het daarover? Bijvoorbeeld, over psychose, wat is dat? Wat kan dat te wegebrengen? Ja. Lekker als je angstig bent, moet je al zeker niet daar aan beginnen. Als je zelf angst en hebt, waar meeste puurbers hebben. Zo je zo. Ja. Dat zal het er niet goed zijn. Ja. Er zijn voor jullie als gezin zo topmomente of schoonen tradisies die jullie hebben. Daar gaat het voet van 'ah, het is alles met ons nest bijheen'. Ja, het allerlukste vende wij, maar dat is wel een berichtkinderant veranderen. Als we samen een bootje zetten, we hebben zo'n klein bootje, meeseilen. En dat was dan zavig. En dan liggen we ergens voorankeren in de duizernie mond. En dan hebben we ons lichtjes. En dan koken we aan boord en dan vertellen we verhalen of dan het spel over 'hij zelfs' gespel. En dat is wel echt superluk. Oh, maak ik. Superplasant. Dat is echt interessant. Je wou die groet worden dat ze zo iets hebben. We hebben nu de schollijks erste lijst daar in tweeden tonissen. En dan is dat nog voor jou zo typisch. Ik weet ook wel wat komt dat weer goed. Ja, voor ons is dat een geodde moment. Ja, oké. Ja, goed. Ik heb nog een paar afsloten in de vraagjes en je ziet het nog zitten. Ja, ja, ja. Ja, geen probleem. Ja, goed. Wat wens jij je tieners doe als je zo naardig te komt kijkt? Welke droemen heb je voor hen? Ik hoop dat mijn dochter slater maar warm te gaan kunnen terugkijken op een uurt, op een buurtje. Want ja, het is niet de makkelijkste tijd van je leven. Ik hoop dat ze ons als mededogen de ouders kunnen zien. Maar vooral hoop ik dat ze kunnen een diepste talent. Ons de hebben alle twee, een diepste talent, zeer eigen en uniek maakt dat ze daar gaan kunnen ontwikkelen. En als ze daar iets gaan mee kunnen doen in de leven. Want ja, het is heel belangrijk dat je financieel plaatje en horden is. Dan gaat er veel over op sociale media. En ik zie wel dat mijn dochter daar mee bezig zijn. Ze zeggen hoeveel moet ik verdienen om dat een dat te kunnen doen? Zeker de basis in orde zou zijn. Ik kan er niet voorstellen. Ik dacht dat ook niet over. Ik dacht dat niet over nadat dat dat was. Maar het verhennend is dan niet. Daar is het heel belangrijk dat ze met het geën was hoe kunnen die rekeningen gaan kunnen betalen. Het is te hopen. En het is dat we in een 30 jaar gintelviel worden door misschien een van mijn kinderen. Wat hoop je dat ze vertellen over hun uugd en hun tienere jaar? Ik hoop dat ze niet het gevoel hebben. Dat ze te veel geknachten zijn geweest of niet vrij genoeg zijn gelaten. Ik hoop dat ze er ook met heel veel warm te aan hun ooit. Nu moet ik zeggen dat mijn kinderen met hen nu al vertellen. En dat is mijn leven al geslaagd. Het zal wel. Die kunnen dan nu al benomen van wat mij een tier goed bijwouw. Ja, dat heb je er over laatst verteld. En ik was er echt zeer van hun truurs. Want ik kon niet zeggen tegen mijn oorges. Ik heb heel veel boelen in Ruzihad. En dat is een moeder, want soms denk ik dat ik mijn boelen ben. Want ik is een persoekrinsje. Want het is moeder om ze te hateren om ze al standig te worden. Om ze toch te losteren. Als ze het wel los maken, zelf in het zaktief nemen in dingen. Ik vind het absoluut noodzakelijk dat je zelf een geweten schopt aan. Maar om mijn warmte terug te denken en hoe het was, dan mag wel. En op het bekeken was dat toch. En erdaad om nu het meer 'ja, we zitten tommen aan elkaar's hul terug'. En dat is ook weer waar. Maar ik denk dat ze gaan terugkijken en dat ze toch ook wel grappig gaan vinden. Misschien gaan ze nu niet toegeven. Maar we gaan terug, dat is nu wel eigenlijk helemaal. Dat moet dat toch nog wel weer lachen. Dat is toch fijn. Dat gaat toch op een plek gezet worden te rikken. Ja, klopt. En ik heb hem ergens op en op en te vertellen. Ik vind het niet zo kreeg. Maar ja, ik ben natuurlijk zelf kreeg. Ja, daarom. Ik zie dat gewoon niet. We zijn gewoon twee kreegsje aan een tafel. Freeze. Dus ja, merci. Ik heb een cadeautje geef voor u. Voila, het boektipistieners. Alltags toch van het. Het is gewoon wat tips in verhalen uit mijn eigen leven. En bevindingen van de gezinsbond en expert. Maar je wil veel slimme mensen staan in de hele. Dat was leuk. Dat was leuk. Dat is echt een boek voor nu, hè? Ja, inderdaad. En zo, als ze te laten us komen, dan kun je erop zoeken van. Oh, ja. Hoe moet ik reageerend? Nee, maar die kan meer ziek. Vond het heel pleasant. Dank je wel. Voila, dit was typistieners een podcast van de gezinsbond. Ik hoop echt dat je ervan genoten hebt. Vond je het fijn om te luisteren, abonneer je dan in je favoriete podcast, app. En laat gerust een review of sterren-reding achter. Zo help je ook andere adres om ons te vinden. Zit je nog met een vraag? Wil je graag meer info? We kijken dan zeker eens het aanbod van de gezinsbond op gezinsbond.be, want wij doen uiteraard veel meer dan alleen die buien de podcast maken. Merci voor het luisteren. Kunst je een leuke tijd met je tieners? Houd het plasant? En doeveral niet altijd genoten.