Typisch Tieners - Amber, Aaron en Bastiaan Blommaert over pintjes, de chill pill en de kracht van herhaling

Hei, welkom bij Typistieners, de podcast van de gezinsbond waarin met hebben over een bijzondere, maar ook wel bizarre periode vol veranderingen de puber tijd van je kinderen. Ik ben Sara van Gijzegem, Mama van Dree en op hoedingsexpert bij de gezinsbond. In elke aflevering babbelek met zijn bekende en interessante vlaming, die één of meer de retiner zijn uitzicht. En dan hebben we het over die grote en kleine uitdagingen die op je pad komen. Of liever, dat deed ik de voorbij afleveringen. Voor deze seizoensvinalen doe ik graag uns bestelken. Vandaag heb ik mijn eigen kinderen te gast, 22ers en een tieners. Ik wil graag hun mening boeren over naantal thema's die aan botkwamen in vorige afleveringen. En ze mogen met dan ook gerust laten weten hoe het is om op te groeien met een moeder die zich voldoerend verdiept in opvoeding en die van de puber tijd soms een beetje haar specialiteit heeft gemaakt. Houdt het interessant hè? Misschien ook een klein beetje z'n ant. Dit is typistieners. Tag Bastiaan, Aaron en Amber. Wij zijn nu samen om te babbelen over tieners en alles wat daar komt bij kijken, de puber tijd en zo. Ik ga jullie eerst eens voorstellen aan de mensen of ik ga jullie zelf laten doen. Bastiaan, zeg je scort, je naam je leeftijd. Wat hoor, maar gewoon hobby bij of zo. Studies. Ik ben Bastiaan, ik ben zevte in jars en ik ga vrij vaak naar de fitness. vrij vaak, elke dood. Dat is echt een goede samen van het. Ja, wel. Oké. Ik ben Aaron, ik ben 23 jaar en ik kijk heel graag tv-filmst en ik sport ook graag en ik zing ook graag. Top. Ik ben Amber 25 jaar net afgescudeerd, zoals iemand een job heeft. Hel me. En voor de rest eten ik heel graag chocolaten. Oké. Dank je wel. Ik denk dat mensen nu goed door hebben, bij jullie zijn, wat je niet doen. Maar we gaan het dus over de puber tijd hebben. Bastiaan, jij bent enige tiener hier nog aan tafel. Als je zo kijkt naar de opvoeding, die jij krijgt. Dus hoe zou je die ontsgrijven? Is dat hier de streng, hier de los? Kan je daar iets over zeggen? Ik zou zeggen hier de los. Ik ben er heel blij mee met de opvoeding. Ik vind het ook vooral dan als ik kijk naar mama, dat is communicatie heel warrijk. Dat is een van de bedere dingen. En die wil het vooravond nog wel gedenken. Ik doe het. Dat is lang, hè. Het is een van de bedere dingen om jou als mama te hebben. Dat we veel praten. Ja, we praten veel. Maar ik moet nu al een beetje weer in het proces. Oké, ik wil terugkomen, dat klinkt gedeeld. Ze schrijft hier wel op de schade. Als we bijvoorbeeld hebben over vrijheid versus verantwoordelijkheid, hoe zit het met die wewicht in jou leven? Ik ben blij met de vrijheid, ik krijg. Het denk dat je soms nog een beetje zo bent, dat je mij niet kan loslaat hebben op alle manier. Dat is ook. Dat je mij voor veel dingen te jong vindt of zo. Ja. Bies. Bies. Ja, en ik ga ook niet het tegen deel proberen bewijzen of zo, het is gewoon op die manier. Ja, bijgemoembe zorgt, hè. Ja. En lieverdaas iemand die niet naar jong kijkt. Klops, hoge zegt hij, het hoort echt een goede vliebering. Ja, anders en aaron jullie zijn er natuurlijk alle een beetje uit, normal gezien die puberstijd, dat is een begin, hè. Ja, al mag een brein rijpen tot 25. Ah, maar dus jij bent er recht uit. Ja. Maar als je het voor u is, dit is het voor de rest van de leven. Dit is het voor de rest van de leven. Als je die zo terugblikken op puberstijd, kijk je daarop terug eigenlijk en op de opvoeding die kreeg of over de omstandigheden waarin je puber was. Kun je die daar iets over zeggen? Ja, als ik daar nu op terugkijk, vield ik wel mee, precies. Nee? Ja, er wordt. Er wordt. Ja, er wordt een beetje met de overgrots. Ja, het raard zit gezond. Slecht in uw wel, wel uw lijf, uw wel, wel een goede tar precies, niet inzetten op dat moment. U zei er in er ik mij vooral, maar puur op vlak van thuis hier. Ja, vind ik dat een vrij constante iets van, ja, we hebben altijd goede babbeluwen, we hebben altijd. Ja, oké, je wilt ook met zien op een bepaalde momenten niet altijd over alles hebben, maar als ik mij zat kon ik daar wel doen. En dat is nu nog altijd. Dus op dat vlak is er weinig veranderd of zo. Nu zit ik iets kebeter in mijn vallen. Ja, ik ben blijven voor jou. Dat dat al een hoopvolle bootschap zijn. En jij aardem? Ik heb zo'n gevoel dat ik mij een puurber tijd vooral intern gevoerd. Dat heb ik het gevoel. Ik heb zo'n bepaalde dingen wel gedaan. Ik ga voor een eerste keer komen de thuis mijn lief. Ja, ja. In eerste keer dat je uit gaat en dat soort dingen. Maar ik wil het wel lekker op het school, dat vond ik echt lastig op school zitten. En zo, u heel bewust zijn van uwzelf. Dat vind ik het meest lastige aan puurber zijn. En zagen ze 'Hanee, hoe zie ik je er nu uit?' 'Han ze broek niet daar' dat ik ik aan heb?' 'Hanee, waar gaan ze nu denken dat ik daar heb gedaan of dat ik daar heb gezegd?' Dus alles blijven door uw hoofd laten maken. En je hebt gevoelde altijd iedereen u gezien heeft. Ja, dat was een zo'n twelgezien. Dat was een mooie schoenen. De grootste opdracht vond ik op het school is van klas elkaar naar klas elkaar gezien. Dat vond ik echt verschrikkelijk. Ik ging niet naar B. Ik heb niet. Waarom niet? Dat was toch weer eens. In B was de hell. Ja, dat vond ik het minstleuken. Want voor de rest heb ik wel altijd. Ik heb gevoelde, ik heb tijdens mijn puurber tijd. Heel hart nog kind kon zijn hier dus. Ik had een jongere broer die met mij nog naar alle cartoons wak kijken, die ik wak kijken. Dus ik kon nog kind blijven. En op de moment dat ik volwassen was en ietske other wak gedragen, dan dat ik eigenlijk was. Dan had ik Amber. Dus voor deel van de middelsten hem? Amai. En Amber, is dat voor jou ook erkendbaar zo het school gegeven? Want stieve van erwege in een van de vorige podcast die noemde het middelbaar een jungle. En ik denk dat het toch wel een beetje een survival in die jungle. Het jij ook wel dag gevoel als je naar het middelbar ging. Dat dat zo toch een heftig is om nu daar standen te houden op die school. Ja, dat is wel heel snel van wie zich de populairste, welke groepjes worden er gemaakt. Dus op die manier, ja, gezegd, er constant mee bezig. Hoe ziet mijn vriendengroep eruit van 'ah nee, die heeft er zomaan een raar brillen en die ziet in mijn vrienden'. Kom maar, nee. Goed, die is echt een type. Dus zeker, dat sociale gegekijkt, je kijkt constant rond om nu. Ja, dat zeker. Ja, gewoon op school. En ik had dat toch heel hartje wilt het ook goed doen. Ja, jij was heel goed. Dus dat is toch gewoon voor stress. Ik vond het middelbaar, als ik wel veel stress. En jij was iets wat jij er kent, wat de ambere naar om zeggen, want jij zit er nog midden in, jij gaat nu, zit nu in het zesde. Ik zie dat ook van die groepen en zo dat er zo gemaakt door. Ja, dat is moeilijk om uit te denken. Ik heb er ook verlaagd. Je zet de hele tijd wel bewust van jezelf en wat dat gaat toezit met mijn groep en hoe dat je overkomt op die manier. Zomaar je vrienden hebben dat dan helemaal niet. En dan zijn die zo, dat zit er die op pensen, liggen die op de grond of zo. Dat zijn wij een beetje genert. Ik ga genert om willen van die vrienden. Maar die vrienden zorgden er ook wel voor dat je daar juist in mee gaat. En zo en dat je daar minder druk kunt maken. Dus dat is eigenlijk altijd een soort evenwicht of zo. Ja. Zomaar je vrienden die ook super bewust zijn van zichzelf en zomaar je juist nie. Ja, ja. Ik denk dat, als ik dat naar mij zelf kijk, dat in mijn vriendengroep dat heel hard variëert. En dat is ook ook wat ik er heel fijn aan vind. Ja. Maar er zijn natuurlijk momenten waar we dat stressvolle word of zo op die manier. Ja. Maar over het algemeen ben ik wel content. Ja. Dus ik het zo kan zeggen. De contenten zeven tien jaarigen, fijn. Wat is wel mooi, wat jullie vertellen, dat kaardert zo een beetje in de tips die wij alderst mee geven van ja, denk er aan. U dien er zijn socialbrijn, is aan het rijpen. Dat bewust zijn van hoe doe ik, hoe stel ik mij voor, hoe doe mijn vrienden. Dus jullie hebben daar nu eigenlijk perfect uitgelegd met voorbeelden. Dank u. Achelief. De rijping van een sociale brijn door de familie Blowarts. Ja. Goed gedaan. Bij benetal is evitjes vermelden. Arlen daar net uitgaan. Dat is ook zo iets waar heel veel ouders echt van wakker liggen. Waar tieners zitten op de wachten. Je is eigenlijk eigenlijk eindelijk uitgaan. Ouders maken zich daar al eens zorgeneuwen. Bedoel, ik spreek mij dominiek van malder en die zij van een beetje te laten us komen. Daar kan men niet zo schelen, maar dat zons niet op doegt houden. Of dat zijn vrienden in de stiek zouden laten. Dat vind ik veel erger. Snap dat dat die bezorgdheid of. Ja, of dat er nu tijdens het uitgaan is. Of dat ze gewoon na het school elkaar zien. Dat kunnen we eigenlijk bijna gaan veranderen. Ik moet zeggen welke opvoeding dat gehoog heeft. Eigenlijk. Toen je het. Ja, wel, dat doet wel laat. Maar uiteindelijk is het echt aan het kind. Het kind is geen kind, zoeken persoon. Ja. Die heeft zijn gedacht en zijn goesting op zich. Kunt dat eigenlijk weinig ook dat is loslaten. Ik denk, allevreze ik. En ik kijk het me in de ogen van 'moederlatten'. Nee, maar ja, dat is toch moeilijk. Ja, dat is supermoeilijk. Ik kan mij voorstellen, want ik weet niet hoe het is om te zijn, maar ik weet wel hoe het is om een andere broer te zijn bijvoorbeeld. En ik kalt tijd zo bezig was 'oh, nee, Bastia'. Ik weet nog dat ik stressat. Meer voor Bastia niet naar het eerste leerjaar ging gaan. Dan ik zelf niet naar het eerste noelbar ging. Maar ik zo was. Ik weet nog dat ik vaak aan Bastia vroeg en het geldvriendjes gemaakt. Ja. Want geveeld dat hij zich goed voelt en dat hij. Dus als het dichtste dag kan bij een ouderlijk gevoel bij geraakt. En dan denk ik, 'I am, maar ook daar heb ik op een gegeven moment'. Kunt dat Bastia twee jaar geleden tegen mij zijn, 'Gesart, mijn vader niet'. Ja, klopt. En dan moest ik dat ook echt zo 'ah, ik heb dat zo hard'. En jij zet ook, 'ja, moet dat ook zelf'. Geert dat allemaal voorleggen. En jij zou bij wij ze van spreken tegen een kind, zoals ik heb gisteren nu 16, gemoegd is er nippen. Ja, ja, ja. En zo. Maar als we kind dan nu beslissen, nog voorzans 16-verjaardag, je gaat dat heel moeilijk kunnen tegenheden. Als die bijvoorbeeld allemaal Bart groeie heeft, dan heb ik dat heel makkelijk. Ik krijg dat meelb-café. En anders heb ik ze vrienden met Bart groeie die meekrijgen. Dus ook daar is een kwestie van 'Let it Go', denk ik. Want. Maar toch informeren ook. Ja, ja, ja, ja. Je kan het eigenlijk wel. Ik kan het maar goed kunnen alle tools mee geven. Maar schislisten zelf wat dat gedurende heeft. Dat is waar. Dat heeft ik wel even gemerkt. Want ik heb heel veel meegekregen van hier tehuizen. Van Amber wist ik wel eventu dat er wat dat gekomt voor wachten als geuid ging. Maar dan is dat voelerig aan jezelf om te ontdekken. Wat ik mei nu afvroeg? Ik heb jullie heel lang de richtlijn meegegeven, die door de teruglijn aan bevallen werd. Niet meer dan drie pinches op de nabond. Wat dachten jullie als ik dat dan uit sprak? Want ik weet ook dat jullie daarover gingen of gaan. Maar dat is de gezonde richtlijn die ik zo als opvoedingsexpert verplicht ben. Ben van mee te geven. Ik had deertig verstaan. Dat is neef ik dat ik daar houd. Dreepintjes, ook. Het is niet het eerste gedag. Ja, ik kan daar tegen. Is dat? Ja, dat is niet het drie pinches. Nee, het is zo van, oké, en als ik er meer dan drie denk, ik kan er wel tegen zijn. Ja, niet meer dat serieus als een ouder dat zegt. Zo van, niet meer dan drie pinches. Ik denk dat je dan vooral als iets waar jij naar toe moest, daar is er niet even ver, of afzoog aan stel je in het zoveel drinkt. Ik denk dat je dan zo denkt van, 'Ja, mijn mama is E3, ik ben uur kals bezig aan mijn verde noefzo, daar is zo denk ik van, 'A'. Oké, dus het doe wel uits. Het is toch beter dan van drie te zeggen, dan van niks te zeggen, want als ik niks zeg, dan denk ik te hoek, ik zit daar mijn alvede. Nee? Ja, ik had daar wel een beetje schrik van. Als we zo in begin begonnen uit gaan, want hier op voorhand wel der vaker over gaat, en over alcohol, dat dat toch echt super slecht is voor je hersenen. En dit en dat op mijn 16, bijvoorbeeld bij het eerste uitgaan, was ik in principe jonger van jees, en in mijn hoofd dan de baseaan op zijn 16 was, dus vier jaar. De baseaan heeft natuurlijk twee grote voorbeelden lopen. Ja, voilà. En ik dacht toen, ik geloofde toen, of veel meer alles van wat hij jij zegt. En ik dacht toen echt, 'Wo, drie pins, al nee, ik mag zeker niet daarover gaan.' Ja, dus bij mij heeft dat wel uitgedaan. Na die, ik heb het gevoel dat ik pass later, zo, op mijn 19, 20, dus op Godsatten, zo. Ja, in de datigente, dan veel meer bij een begin van 'au, 'K, die drie, daar kan ik nu wel even tegen.' Ja, maar in begin, ja, schrik ze mij dat wel af. Ja. En nog een vraagje, vind je dat daar te veel overzagen, of daar ouders daar te veel over waarschuwen, of zo, in talgemeen, door papa en ik, ja, we kunnen dat wel een keer heralen, natuurlijk. Vind je dat soms te veel? En ik jij past ja, ja, jij zet nu nog, volop het uitgaan aan het ontdekken. En ik weet dat ik soms wel een prikafstiek tegen nu, voordat je vertrekt en vind je dat dan over dreven, of kan je dat wel plaatsen? Ik vind het niet per se over dreven of zo. Ik. Ik ben daar rechtstofend. Ik ga eigenlijk gewoon weten hoe dat het eigenlijk aan toe gaat, op zo'n manier. Als je weet hoe dat zo in avond, er kan uitzien of zo. En als je dan blijft er in de room en niet dit, niet dat onder te ze weet ik dat eigenlijk ook wel. En ik ga wel daar ook aan proberen halen. Dus het is wel wel overbodig, eigenlijk, dat ik dat altijd herhal en van uw fluoja, zijn uw fiets en voorzichtig en ja lenen. Het is gewoon al veel herhal. Dat is geen hal. Dat is veel herhal. Een keil, een keil even manier om te zeggen, dat ik al eens kan zagen. Maar. Dat is niet zagen, dat is bezorgd. Dus dat doen dat begrijp. Maar die neer dit van doen? Ja, ik denk ook. Dat vind ik mijn beetje wel tepijen. Ik ga bekas. Wat dan dit in begin, al is overpraten. Allee, was ja een gehaalde aanvand. Ja, dat is wel altijd veel gepraat geweest, dat is ook belangrijk als je tiener bent, dat er over veel gepraat wordt. Als je overgelijkt met liefd tijdsgenoten. Ik denk dat wij wel uitzonderlijk veel baballen. Ja, ik kan echt zonder gijnen. Ik heb het gevoende ik alles kan zeggen. Tuis. Misschien dat is teviel. Nee, maar dat is als ik dat soms vertel van wat ik met u bijvoorbeeld teel mama, dan zijn andere vriendinnen wel. Maar dat je dat ervittigertuist. Dus ik denk dat dat gewoon bij ons een gewoonte is geworden om alles op tafel te smijten. Ja. En het is ook het heeft zelfs niet alleen daarmee te maken. Maar het is als je ergestuizal installert, gaat u kind en de persoon die dat daarna wordt. Makkelijker doen ook op een job op z'n vol. Ik weet nog dat ik op een gegeven moment. Ik had zo'n heel vervelende economieleerkracht dat ik wel voor mezelf opkom en dat ik daarnaat thuis kwam en dat is zo heel uitgeblijt kwam vertellen. Dus ik was ook heel trots op mezelf dat ik dat dan durfde. Want dat zit in zee, zijn wij de blomartjes. Zijn eigenlijk vijf mensen die heel veel knikken en zeggen, ja, het is goed. Ik zeg nu maar, we krijgen niet zo press door. Het is niet wat we besteld hebben. Nee. Not voor wat. Ook als we allergisch aan optopus, we eten er toch. Dat is niet waar, ik ben niet allergisch. Maar dan doen we dat toch. Wij doen alles voor z'n verbeheer, maar door soms zo'n extra efoorken te doen en dat de durfdoen, zoals ik zeg, dit eigenlijk dat, durf dat hij nu dagelijks leven ook meer. Dus ik denk dat dat meest waardevolen is. Want ik kan niet verwachten dat u kind met de diepste gehemmet tot bij u komt. Ik kan niet verwachten dat u broer dat doet, of je zes. Maar eigenlijk installert er daarmee wel, die gaat misschien makkelijker op zoek gaan naar iemand. Het is ook goed, Vind ik wel. Dat is wel veel geholpen. Vind ik zelf voor mezelf dan om aventoe afvarser te zijn of zo. Ja, dat was toch altijd zo wat de les hier van. Gemoegd mij alles zeggen. Ook kan het iemand vermoord. Ja, zei het mij en ik helpe een begraven. Dat was toch wel ontdduidelijk te maken. Ik ga de altijd ontdaden van, oké, wat er ook gebeurt. Ik mag daar mee naar huis komen, ik mag dat zeggen. En we gaan voor een oplossing zoeken. En ik denk dat dat wel een goede les is van sommige kinderen. Die kroppen de top kunnen er nergens mee naar toe. En nemen dat misschien beslissingen die al omkerenbaar zijn of die. Ja, en je gevolgen hebben. En ik heb het gevoel dat, oké, wat ik ook zal meemaken. Ik ga dat thuis kunnen zeggen en we gaan eruit komen. Ja, en ik zeg ook niet, dan dat het logisch moet zijn. Dat je alles moet kunnen zeggen tegen u, anders dan. Dat zou ook heel raar zijn, u alweer zijn u alweer, niet u beste vrienden. Nee, nee. Dat is een andere dynamiek. Maar wat dat wel is is dat. Als dat dan echt te veel wordt, dan weten dat het kan. Daar gaat het over. En ik weet wel, als er zo is een emotionele dump moest gebeuren, dan gebeuren die wel. Ja, toch? Dat er zo in zou het komen. Al je weet, ik weet zo, bij mijn eerste keer dan mijn art gebroken wordt. Zeker. Als ik dan zo in krowasie heb. Ik zie ons nog zitten en ook bij dat bed. Dat zijn zo moment dat ik nooit vergeet. Zoals ik niet van plan om dat te zeggen tegen mensen. En dan kunnen de niet anders, wie emoties lopen te hoog op, wie vertelt die. En dan voel ik voor de eerste keer van, "Aa, u gezin dat is eigenlijk, dat is u fort." Sinds de mensen die voor u zorgen. Ja. En of dat ze nu nog in uur zwonen, of niet, dat blijft wel zo. Dat is wel de dynamiek bij ons vijf. Ja, was jaan. Pij er nog iets aan toe te voelen? In het calibre dat wij me elkaar praten allemaal, dat ik dat vindtje niet overal laat ik het zo zeggen. Als ik bijvoorbeeld bij mijn vrienden aan het praten ben, dan dit wordt er gezicht thuis of zo. En kijken die van, zeggen jullie dat tegen jullie others? Zo ondingen. En over wat gaat dat dan precies? Maar gewoon dingen die je deelt uit de dagelijks leven of zo. Of zo'n schennante dingen of zo. Dat kan heel. Dat kan hier makkelijk. Je deelt hoort dan of zo. En op die manier kunnen wij daar ook om lachen. Maar ook voorbid een hart onder de remes teken of zo. Over het al, jij kan niet weten hoe dat het bij al was te zijn. Maar ik moet er altijd aan denken. Nu dat je dat zegt, jij zegt bijvoorbeeld wel is, die vriend was echt super scher. Gisterna, want hij had echt veel te verdronken. Zien je vertel, aan jou? Scher, die had veel te veel bedronken. Ja, die voelde zich echt niet goed. Dat zijn soms ook al dingen. Kinder niet durven zeggen, pur omdat die adres, omdat er is een verschil tussen. Als je heel de tijd gaat zeggen, "Ai, ja, ja!" en gekuurt het kind af op het kind dat hij heeft gedaan. Daar komt niet zo'n goooi terug op het gesprek van "aia, laat het ons hebben over het feit, daar geef je te veel te dronken" terwijl als gezegd van te veel drinken in het algemeen is niet goed. Maar we moeten het, en dat is wat jij altijd zegt. Je moet het gedrag afkuren, niet het kind. Ja, maar dat is. Dat hebben we goed gehad en dat voel ik bij leeftijdsgenoten, dat dan nog steeds zijn dingen. Ja. Others die tegen de persoon heel hard zijn, ik ga er veel minder af vertellen. Want die denken van "Ja, ik ga weer afgekurten worden." Terwijl als ik zeg "Mama, bevoren geweeg, op café geweest, ik stond daarin leuven en dan ik heb gewoon mega veel zwarte gehad, dan zeg ik dat je alleen om, ik moet eigenlijk niet zo veel bladdaad blaa. Maar je zegt dat niet voor een alwe zetigheid." Nee, ik zeg hier daarvan, ja, dat was niet zo'n slimme beslissing en niet van "Gij waard een dommer ik." Dat is een groot verschillende radat, of dat gaat hebt over wat dat je alleen zuitstikt, wat ik begrip voor heb of dat de persoon aanvalt. Dat is een heel groot verschill. Ik denk dat dat natuurlijk ook wel wat beroepsmisvorming is, van veel te praten natuurlijk, of eigenlijk hier gewoon een shout out en een dank je wel, naar de gezinsbond, om daar veel op te hameren, want ik denk dat niemand zich beklagt van veel meemakkaarten praten. Maar nee, maar je moet toch wel kijken naar het kind of show of naar de kinderen, de puburs, de mensen. En ik moet er zeker ook niet in overdriving gaan, want sommige mensen hebben we hoge en nood om daglucht te hebben. Dat is ook bij jullie drie, al heel anders in de reen, of toch op een andere moment notaan. Of van meer tijd nodig of zo. Ja. Nu Amber jij verschillt met Bastiaan 8, 8,5 jaar. Ik denk zo, als we het hebben over sociale media en media te koer, dat daar al veel verschill in zitten. Nee. Ik heb YouTube weten ontstaan, hè, mamma? Ik heb hier niet meer op te houden. Ja, echt. Ik heb hier meer nog, of toch, ja, de moment dat ik het ontdekt heb. Ja. Ik mere eten met Katrin in de nato van de basket en die zijn, er is een platform waarop gewoon alles kunt opzoeken van muziek en er zijn video clips bij. En hij dacht, wat? En dan die avond, nog heb ik echt heel veel video clips bekijken van Lady Gaga. Ja, ja. Dus dat was echt totaal iets anders en wij hadden ook nog. Dat was allemaal nog op de grote vaste computer in de rief. Dus dat was echt wel nog een verschil, ben eigenlijk blij dat ik dan nu niet moet meemaken in mijn puurber tijd, wel, was ja nu. Ja, meemaken. Ja. Zo het feit van online te moeten zijn of zo. Ja. En zo veel, ik vind dat nu ook super verslavend. Ugeezemens, hoe Instagram tiktok, gekunter eigenlijk, op blijven scrollen en je moet wel, ja, uw school werken en zo. Dat lijkt mij supermoeilijk die balance van, waar ze ik mijn tijd in, want het is zo gemakkelijk om op uw gezeemde scrollen te wel toe. Als ik in het school ging in het middelbaar was dat echt nog niet op die man hier. Dat moest ik echt naar de vaste computer. Dus ja, klopt. Ja, het is allemaal nog wat zo. Ja, het is allemaal meer op en waar. En jij kon dan meenijken in de buur. Maar ik kan allemaal kijken. Dus ja, klopt wel. Ja. Voel jij daar druk van eigenlijk van de smartphone was ja en wat dat erop gebeurt? En of moet je, ik moet nu reageren of ik moet nu, ik weet niet. Do jij streaks en zo? Do jij streaks? Do jij streaks? Maar ik wil nog eens hebben over die schaalwanderings. Grinschilder. Ja. Dus scherp twee reenchons op haar neer. Ik voel niet per se druk, maar ik merk ook gewoon heel hard hoe hard dat juist is ingeburgerd al bij iedereen in mijn omgeving eigenlijk. Dat eigenlijk alles via dat verloopt en als een second stil is dat er naartige eisen dat me gerepen wordt of zo. Ja. Ik zelf ergens mij daar ook niet aan omdat ik dat ik heb ook eigenlijk niet anders geweten ofzo. Ik zat zelf ook doen. En denk je nu bijvoorbeeld dat sociale media u vrijeheid ook een beetje beperkt op vlak van als ik iets zon oozel doe, gaan ze te kunnen filmen ook en zo. Heb je soms dag gevoel al had? Want dat is sowieso wat dat mensen van mij generatie zeggen. Dat was toch fijn om op te groeus onder dat er iets van u gefilmd werd. Voor je dat soms? Mensen filmen mij niet echt. Hoe kan dat nu? Ik weet niet. Dan niet echt als het zo is van nu kijken mensen naar mij ofzo. Dat heeft voor mij persoonlijk niet echt iets te maken met sociale media ofzo. Dat is gewoon als geen groepzijd of zo of mij een hele grote groep mensen meer op die manier misschien heeft dat ook meertemaken met mij leeftijd ofzo. Dat je daar heel bewust van bent. Maar ik zelf onderwint niet echt zo van nu wat er dit of dat gebeurt op sociale media. Ik heb dat zelf ook nog niet onderwonden of bij mij vrienden. Dat is zo vooruit. Het wordt een foto hoogtrocken ofzo. En zo'n foto hoogt. Je hoort dan doorgestuurd. Dat kan wel gebeuren, maar niet in het niet zo hard tijd dat we daar van wakker liggen ofzo. Maar dat is toch het interessante aan het feit dat het allerderk de wachters en Sara van Gijsigers van deze wereld. Algezegd bijna sterk de wachter, Mercy. Die daar onderzoeken over doen en schrijven en ook garmen die generatie en ook garmen. En we moeten beschermen en we tussen ons basie aan. Daar bewijs alleen nog maar is hoe vaak dat wij dingen te surreus nemen en zo zijn. We moeten opletten dit met hem. We moeten ingrijpen. Mensen bestaan al 1000 de jaren. We zijn al 1000 de jaren door heel wat evoluties gegaan. En oké, er gaan we je dingen heel snel. Het raart moet er voorop passen. Maar zoals dat hij zegt. Dat vakt wel. Dat vakt. Mocht de vak zeggen bij gezinspond. Ja zeker. Dat is waarom ik kent. En dat vind ik ook belangrijk, want ik kan een kind wel eens op papier te stalsetten. Maar dan denk ik dat de herkuleze is, en dat moed dan niet ook niet uit. - Nee, klopt. - Je gaat over het rijven. Maar dan je ook voor de visie vind ik van alles. Hoe moet ik climate je relativeren? Maar bom, we zullen over zoveel jaar spreken als ik zelf al ervan. BUWET, als ik hoor, we zorg dat gehaal zet, over de jongere bestrijf. Maar je gaat het maar waar. Maar bom, dan heb ik bij deze toge dit al vereemd. MUZIEK. Je zegt dat eigenlijk tegen ons, zo van hoe ervaring jullie dat, maar ik vraag me eigenlijk al heel een tijd af. Van, jij komt altijd met de. het inzichte duilie, we hebben ondekt bij gezinsbond over opvoedigd. - Je bent weer iets nieuws. - Ze gaan opvoedigd. Nee, nee, maar dat is. En ik ben dan afvraag van, in het gevoel dat je de aaltet hebt kunnen toepassen. Tuis. En twee. Hoe hebben wij daarop gereageerd als ik in het kent? Want ja, wij spreken altijd voor mij, voor puurber tijd. Op een of andere manier zitten al verf. Ik kan maar niet altijd herinneren hoe het was om 13 te zijn. Ik vond dat voor mezelf als mama een verijking mijn job. Omdat ik wist heel veel en ik kon veel verklaren, bijvoorbeeld als je dan echt puur zijdt van 'Nee met nipersonnelijk' als je een tiener al is, 'Kassant uit de hoekomt' want ik ben zelf veel gevoelig en ik pak dan wel veel op mij. Maar als je die dan zonnend kers, 'Kassant uit de noek' wam, dan kon ik ik wel 'ah ja, en dat is kunnen geneeft gezegd van 'Nee met nipersonnelijk' 'U tiener voelt zich veilig bij' dus daarom kan die tegen us genen shotten want dat is. Ja, ik kun dat doen bij iemand die je graag ziet en die jij graag ziet. Dus het heeft mij zeker geholpen ook om op bepaalde momenten waar rust te vinden. En sommige tips proberen de thuis toe te passen en dan merkte dat dat totaal niet werkt. Ik zeg altijd van 'Mai schrijven over de puurber tijd' is gemakkelijker dan er mee te maken krijgen. En nu gezin al veel bij jullie alle drie. Wel heel goeie. Maar ik vind het vooral een zegende en een verijking geweest voor mij als moeder gewoon om te weten. Want 'Mai, dat gebeurt er nu in de hoofdjes, dat gebeurt er in dat lichaam, nu kan ik zo reageer. Maar ik zeg kan ik zo reageer, want tickels nemen nu emoties dat over. Ik zeker dat ik regelmatig tegen jullie groepen heb of heel emotional geweest ben. Of zo klein beetje shantage. Ja, dat stipelt je dat voor mij dan nu weer gaan doen. Dat zijn allemaal dingen die je dus niet moet doen en die kwet, waarvan dat kwet, je moet dat niet doen. Maar als we emoties of je bezorgdheid overnemen, dan doe dat toch wat voor de list. Als je geen vermeert geweest zit, dan gaan we wel nadien kunnen zeggen. Ja, sorry jongens. Ik was echt een paniek en daarom heb ik zo gereageerd. Ik weet dat dan niet de idea de manier was. Ik vind en dat je Peter Adriaanse zo ook ooit gezegd mocht de alle alder een basic pakket van waar reden over de puurber tijd, over tieners over opvoeden mee. Mensen ze al veel minder wakker liggen en dan veel mensen wakker liggen van opvoeden en van hun kinderen. Omdat de heuwen niet bij iedereen zo heel veel kennis over is. En ik weet ook niet alles, een lange niet. Maar het heeft mij wel geholpen, denk ik. Ik vind dat wel interessant. Het heeft mij soms ook geholpen om in de smaak tevallen bijvoorbeeld bij 40 jaarigen, omdat hij dan bijvoorbeeld voor neerst keren puurber hebben. En ik weet niet wat ik moet doen. Ik kom uit zo'n alle klassiek op zoveel van 'm. Merci. Ja, uit mijn hoofd. Ik kon daar in de ruk meer maken. Ik denk dat jullie soms wel over spult hebben met zo 'ja, wat zijn u hersenen? Of hoe is het met u liggen? Dat helpt allemaal, de inzichten? Dat was wel zo zeker achteraf zo soms van 'ja, om mij, oké, dat is daarom'. En dat is daarom. En daar plaatsd wel dingen. Het heeft jullie nooit gejezenerd of gambeteerd? Ik denk, ik denk zo is het. Ik denk zo, het gaat wel momenten, als je voor neerst een boekingsgeruiden bent, dan ga je dan vroeg en kijk je die veel porno. Ik had zo'n juiste met een konflikje nog maar in mijn komen. En ik dacht dat ik heb ze biedt en toets wiskund, en toen ik mijn aanzublie werd. Ik had een slaatgeet. Dus wat heb je op porno? Maar ook dan waren wij ook zeer politiekorecten. Want we hebben wel mijn vrienden. Ik ken wel heel wat vreinde. Oké, dank je wel voor die inzichten alvast. Je bent ook. Ja, dat is graag gedaan. Ja, zultjes, jullie hebben al heel veel antwoordig gegeven, maar ik heb nog een paar kleine afsluiten de vragen als jullie dat zien zitten nog. Ja, ja, ja. Dus daar. Je weet dat ik al heel mijn carrière ben, met advies in te geven aan ouders van tieners, niet vanuit mezelf, maar vanuit veel deskunigheid op de gezinsbond. Maar als jij nu adviesen mocht geven aan ouders van tieners, of een advies, was dat dan zijn? Je kunt wel, je kunt wel al die advies niet iets opvolgen en zo. En kijken wat het al te meest correct is, maar het blijft natuurlijk iedere kind verschild. En kijken, je bent ook een leven, dat zij zich bezig hadden. En is het beste voor hun op dat moment ofzo? Dus het is moeilijk te verhoorden. Kijk naar u kind. Kijk naar u kind. Kijk naar u kind. Kent dat voor u staat. Ja. En bij sommige gaat het dan wel moeilijk er gaan en je kunt tips krijgen en kijken wat het meest correct is. Maar als je weet, zo werkt die band tussen mij, mijn kind, dan is hij die manier het beste vind ik. Ja. Oké, dus kijk naar u kind en naar de eigenheid van u kind. En ik vind een hele hoi en tip. En ik denk dat je je goed meer uitgespeeld bent in uw pubertijd of die u geholpen of geret tussen naanalingstekens hebben, dan jij zegt van "eeg kek". jij bent nu een volblut puber van pakweg 15, maar hier is het good een advies van Aronblom art. Dat is eigenlijk vaak een mob kunnen opdikt ook, maar daar wordt vaak gezicht, het is net dat diep. En dan denk ik ook in het algemeen in het leven. Vandaag een puberzijd kind of volwassene bejaarden maakt niet uit. Het is net dat diep. Of dat je nu een slechte toets hebt of gehept voor een eerste keer, ruzi met een vriend van u of het klikt niet met bepaalde leerkracht en of je het ruzi met jouw, dus of er gaan dingen niet goed. In C komt het in heel veel gevallen, wel altijd goed. Ja. Dus daar had ik heel vaak tegen mezelf willen zeggen als ik zo 15 was of zo. En als je van iets veel drama maakt, terwijl dat eigenlijk niet nodig is. Vooral ik was heel hard een drama, koeien zeker in mijn hoofd en ik was echt zo 'oh nee' en die gaan dat denken van mij. En dan in C aan het eind en dan het begin van de dag is iedereen met zichzelf bezig. Dus als je daar een beetje vast staat van 'zo diep is het ook niet'. Ja. En dat dan nu iets over iets groot schat of iets klens. Als ze biedt de aarde stop met rij. Ga zelfs niemand nog weten over. Dat is heel bijzant aan het uur. Ik geef het overweer om te lijden. Nee nee, maar ook zelfs de grootste namen uit onze geschiedenis verdwijnen. Snap ik. Ik probeer dat het uit te zoomen. Ja, ik heb het in mezelf zo en leren relativeren. En ik heb een blauwe ball staan en dan denk ik 'oh' en ik maak mij zorgden over die leerkracht die mij heeft gezien. Dat is voor mij een pinte met een hand zo. Ja, ja, ja. Amher, heb jij een advies voor tieners? Je bent uitepuber tijd. Of bijvoorbeeld een manier waarop ze met hun orders kunnen noemen. Een hele algemeen tip. Ik was er dus tijdens aan en dan praten ze ook over dat nadeenke en ik hoi echt schust hetzelfde zeggen. Maar ik heb er mij nog als gepuuber gezijd. Alles wat er aan het uur gebeurt is precies echt veresgriekelijk. Dat is van hier naar mij gekeken. Dat is het einde. Terwijl als je daar nu op terug denkt, ja, waarom was ik me bezig? Zovan ja, eigenlijk zou ik gewoon willen zeggen inderdaad, maar zoals jij zei, ik zou het uitdien. Het is niet zo erg. Maak niet, ja. Het is echt een pint. Ja, ik ga hem juurtits. Ja, ja, effectief. Ja, ik kan echt niets anders bedenken. Dat is het gewoon in uw puber tijd, lijkt alles groot. En ja, je zit zo de hele tijd naar uw eigen navel te staren. En waardoor is alles wat er rond uur gebeurt en mij uur gebeurt het, ja, het allergrootstam. Ja, snap ik. Ja, het is niet zo uit. Oké, waardevol. Je zet gewoon belangrijk en onbelangrijk tegelijkt. Want je mocht blijzen mij jezelf, maar onderdussen doet het eigenlijk niet doen. Zo langdag mij zelf content zet, doet dingen voor jezelf. Dat is niet wat ze zeggen dat je niet goed wist moet worden. Maar ik denk dat dat voor tieners wel heel moeilijk is om zo uit te zoenen of zoenen. Zoals jullie zeggen, maar ik zou het maar eens gehoorden. Ja, ik ben wel wel zeker als. Nee, met mij. Nee, met mij voor de toekomst. Ik was ook nog gedaan. Dat was ook tiktok ja nu. Oké. Normaal geef ik als afslutter aan mijn gasten en exemplar van het boek Tipistieners van Nu. Zou heb ik er zelf ook al veel uitgedeeld? Ja. Ja, jij neemt toch gewoon uit die dozen die. Ah, moet ik daar dan geld? Ja, jij moet met je eigenlijk ook betalen. Ah, oké. Maar zwad, maar ik ga ervan uit dat boek ook al gelezen hebben en zo. Ah ja, toch te steken waar ik geen voorkom. Ja, die heb ik laten lezen. Dus ik ga jullie geen boek geven want zei gewoon gewoon uit de dozen. Maar jullie wel heel erg bedanken. Merci. Ik vond het grappig en ontruurend en hart verwarmen. En hopelijk voor wie dat luistert ook een beetje leerzaam natuurlijk. Dus misschien kunnen we daar binnen zo veel jaar nog eens opnieuw doen. Toch? Ja, absoluut. Dan met onze kinderen ofzo. Oh ja. En dan willen we op onze beurt. We hebben een liedje voorbereid. Nee, nee, het is niet meer. Maar we willen wij. Ik heb een liedje voorbereid. Uwe. Omdat zei ik al veel beter zingen dan ben ik. Nee, dankjewel voor. Voor ons te ontvangen. Ja, voor teeten. en een drinkje. Nee, nee. Voor alle goede opvoeding, zowel van u als van papa. We hebben ons. - Ja, we hebben ook een papa. We trouwen een papa. Nee, we hebben ons. Hoeveel dat we veel hebben begeleerd als we puurbare en puurburen misschien nog zijn, hebben we ons ook heel hard gaan muzeerd. - Vanaf. Dat is belangrijkst. - Dat is een heel belangrijk gemoodschap. Dus dank je voor. Shout out. Mama, dus dan doe de eigenlijk dan voor wijze de naar de mensen. Is dat shout out? - Dat is shout out. Dan wil ik eigenlijk zinogisch bedanken naar mommy en papa. Oké, dat is een heel graag gedaan. Tot de volgende. Af en tot straks in de keuken. - Dat is een succes. Gaan we niet. Voila, dit was typistieners een podcast van de gezinsbond. Ik hoop echt dat je ervan genoten hebt. Vond je het fijn om te luisteren, abonneer je dan in je favoriete podcast app en laat je rust een review of sterreneting achter. Zo help je ook andere adres om ons te vinden. Zit je nog met een vraag? Wil je graag meer info? We kijken dan zeker eens het aanbod van de gezinsbond op gezinsbond.be want wij doen uiteraard veel meer dan alleen die buien de podcast maken. Merci voor het luisteren. Kunst je een leuke tijd met je tieners? Boud, plasant en doeveral niet altijd genoten.