Thomas Kuhn

Gezchiedenis zou, wanneer we haar beschouwen als meer dan lauter een verzameling van anecdotus en chronologieën, kunnen leiden tot een fundamentele verandering in de hersende visie op wetenschap. Zo begint het beroemde werk Structure of Scientific Revolutions van Thomas Coon, waarin hij zijn teorie over de opkomst en neergang van wetenschappelijke paradigma's uit eenzet. Waarom zijn wetenschappers volgens Coon, Jars Baina nooit bezig met falsificeren, zoals Koropopper beweert. Hoe kwam hij aan zijn bijnaam de worst enemy of science? En waarom is Einstein's uitspraak? God dobbelt niet een teken van crisis. Over deze vragen en nog veel meer gaan we te komen dat er ik vertier hebben. De gast is Peter Beck, de Denker die centraal staat, Coon. Veralidak, hoe lepoha in haar nu, mekorben leudel. Dag, goed die keer wil uiset naar een nieuwe aflevering van de podcast via Sophie van het Sandge-Irasmus. Schoovo via Sophie. Mijn naam is Art Amelink, het concept van deze podcast voor verkijing uit te leggen. In 45 minuten dijk ik weer in Denker van 1 via de Souf. Vandaag op de stoel, waarom is mijn Kees Eistam? Dat is altijd. We zijn er steeds ingent. Nu hebben we geen expert in Genseparticerie naast ons zitten, maar. Met als juist met deze man. Geen geeten samen met de expert. Precies. Genseparticerie, nou eigenlijk, precies zijn Argentine-particerie ingent, maar niet meer in het ook wel lekker. Toch? Ja, zeker. Met de expertise van Winderbind. Zeker. Zeker. Veneer Vare. Ja. En jij eten ook Peter regelmatig met Wim Genseparticerie? Ja, goed, probeer je er toch geleerd. Ik ben er heel te doen, en dat de filosofie alleen maar beter wordt met een hoedschilbakje. Wat we zitten aan het af met Peter Beck, hij is de herde Oosterse talen en culturen en filosofie aan de Universiteit van Gens. In 2019 promoveerde hij bij de Veriju Universiteit Brussel op een onderzoek naar de verhouding tussen Peter van Musselbroek en de Newton-Jahans-Experimente de filosofie. In Milse is, als postok verbonden aan de Universiteit van Gens, dus kon hij onder andere voor Wim. En Peter, daar moet het toch even een vragen Peter van Musselbroek, wie was hij? Ik denk dat hij misschien bij Jollie bekend zal zijn als de omdekker van de Leids en Vles. Dus de soort van voorlopen van kerstdorenbog, zou je kunnen zijn, de soort van voorlopen van de batterij. Dus hij deed de experimenteel onderzoek naar elektriciteit. Maar mijn doctorat onderzoekkoff of mijn promo-ciënseling. Ja, ja. Ik ging eigenlijk over het feit dat hij één van de eerste was die de idee van Newton onderwijs aan een Europese Universiteit. Het is een Universiteit op het vaste land. Dus hij was professores natuur- filosofie om randere in Utrecht en Leiden. En heeft daar die idee van Newton willen willen interuuriseren, met veel discussiegepaarging, veel institutionele strijd en mijn verhandeling en mijn doctorat onderzoek ging dan over enerzijds en experimenteel onderzoek, onder andere elektriciteit, maar onderzoek zijn institutionele werk binnen de Universiteit. Ja, mooi. En nu denk je, gaan we daarover hebben deze afleggen? Nee, helaas. Misschien dat we op een dag voorlopen. Ja, het was visiefie en techniek, misschien ooit de Peter van Muzefook uitgebijden uit de boeklun. Maar toch raakt dat wel een-sins aan het onderwerp wat we wel gaan bespreken, dat het Thomas Coon, een Amerikaanse natuurkundige en wetenschapsvideo-sauf, en werd geboren in 1922 in Cincinnati, Ohio vs. En hij studeert en promoverde aan Harvard in de 1962 productie-publiezerde Heide Structure of Scientific Revolutions. Het werk waarmee die internationaal veel faam voor je heeft. De deel van de aanverschinnen in de Universiteit, we onder een MIT, in de overleid het in 1996 aan het gevolgen van Kanker. De heetschapke revoluties dus, en die slijden het aan bij de Newton-Sjans, vraagstukken en onmentelingen. De Structure of Scientific Revolutions Peter, dat is een naam dat het boek direct verbonden aan hem, en ook een werk van de allergenkende K-Zij. Ik kende echt niks anders van hem, is dat de recht dat niet. Maar je zou ja Coon zichzelf ook wel in dat dit wel zijn hoofdwerk was. Ja, inderdaad dus heeft ook voor Structure of E-Mboek gepubliezerd over de Copa-Einikanse revolution. Naast Structure zijn er nog wel boeken verschijnen, maar dat waren eerder verzamelingen van artikels en pepers die je op verschillende momenten geschreven heeft. En doorheen zijn leven is die ook blijven verwijzen naar het boek als het boek. En in gesprekken was met collega's of vrienden, en die idee heb ik al uitgelegd zoals je weet in de boek, waarbij je veronderstelde dat mensen ook wel wisten dat het ging over Structure, net omdat het zo'n invloedrijk boek is geworden, zo'n grote impact heeft gehad, dat het ook voor hem zelf, doorheen zijn karrieren wel een soort voor referensie-punt is gebleven, dat je ook op het einde van zijn karrieren wanneer je wel bepaalde zaken beginnen herdenken is, dat het toch nog altijd zijn eigen filosofie in referensie tot zijn ideeën in Structure is bleven denken. In het boi is dat jij van de volks zijn. Ja, Thomas Coen heeft ergens hier overschad, maar ergens ook een paal er niet onderschad. Dat is een mooie enige maatische stortende zalbeleving. Maar misschien al eens wat doet-ie in dat boek Structure, wat zet jij het in? Ja, dus ik ga zien of ik mijn belofte kan waarmaken. Dus ik heb ooit gezegd dat je het boek kunt samenvatten in vijfde minuten of minder, als we gaan zien of het kan lukken. We zijn niet in vijfde, we hebben in vijfde minuten geen ontwikkeld. We hebben er tijd door mijn lukken, maar we hebben een paar pensioen opgelopen. Hoe ver zijn we? Nee, maar wat Coen ergens probeer te doen, en dat is ook het citaat, maar waarmee het boek begin, dat ik ook aan het begin van de podcast laten horen heb, is proberen begrijpen wat er gebeurd met ons philosophies denken over de wetenschap als we de geschiedenis van de wetenschap serieus nemen. Wat Coen eigenlijk wel doen in Structure is aan de hand van een studie van de geschiedenis van de wetenschap, de vraag bij antwoorden hoe werkt wetenschap? Wat is die wetenschapelijke activiteit, wat is aerodynamiek, hoe boek ze vooruitgang, hoe moet we die vooruitgang begrijpen, is er wel zoals wetenschapelijke vooruitgang. En die twee hangen in vijte samen en dus voor Coen hangt het antwoord op de vraag hoe werkt wetenschap, samen met de vraag hoe ontwikkeld de wetenschap zich doorheen de geschiedenis. En wat de eigenlijk gaat schetsen in de Structure of Scientific Revolutions, is een soort van cyclisch voor lop, die een wetenschapelijke discipline volgens hem noodgedwoongen zal doormaken. En een aantal fazen die volgens hem doorheen de geschiedenis van de wetenschap zo'n zin terugkeren. En omdat uiteindelijk een aantal filosofische concepten interesseeren, en je kan eigenlijk heel goed het boek volledig samenvat en ook het lop van de wetenschapelijke cyclisch samenvat en aan de hand van die concepten. Dat is een concept preparatigmatisch sobriode. Het concept paradigma, in feite naast het concept revolutione, het concept van Structure, dat dat heel veel invloed zal hebben. Het concept normale wetenschap, een anomalie, crisis, revolution en dan tot het concept in commensurabiliteit. Dat zijn eigenlijk de kernbuggen van de boek. De laatste woord was, want ik kon een preparatigmatisch paratigmatisch normale wetenschap, anomalie, crisis, revolution en in commensurabiliteit. Dat is een van de zaken, waar kon het gelijkertijd er blijven vast houden, tot het einde van zijn leven zal je blijven nadenken over wat is die in commensurabiliteit, dat was volgens hemie van de centrale ideeën van zijn filosofie. Maar het gelijkertijd was dat net ook het concept dat er toelijder dat vele hem gelezen hebben als er relativist. Het is eigenlijk goed koen, en ik iemand die die deusort van relativist is de visiopwetenschap verdedigt, of net kritisch die zij er wel ja koen op een bepaald moment werd, zelfs de worst-anemie of science genoemd met een aantal andere filosofen, net om dat voorgezepalde mensen dat ideeën van in commensurabiliteit een zeer groot gevaarvormd voor bepaalde ideeën hebben over, wetenschappelijk overuitgang, wetenschappelijk op je activiteit enzovoort. Wat ze doen, gewoon deze stapel langslopen? Ja, dat is nu al 15 minuten. Ja, dat is de betrachting. Dat is een tellerloop, het klopt ik. Ik ga een slok water nemen, ik wil hier weer anders, dus de tijd, maar nog. Dus we beginnen in de preparerigdigmatische perioden, zoals de termetzicht, de perioden voor een paradigma is, we zullen straks zien hoe we die term paradigma moeten begrijpen. En koen zegt ja in deze perioden doen wetenschappers wel al aan wetenschappen, dus dat is belangrijk dat hij dat benadruk, dus wetenschappers zullen zaken doen die we er kennen als een wetenschappelijk activiteit, ze gaan observaties doen, experimenten uitvoeren, en ze gaan teorieren ontwikkelen, waar mensen die observaties en experimenten gaan proberen begrijpen, of ze gaan teorier proberen bevestigen. en aan de hand van experimenten en observaties. Maar wat volgens coenker merken is voor die preparatisch maatische periode is dat er geen uniformiteit is, ook geen richting in het onderzoek. Zal ik om zei, ik kortje, zei iedereen doet maar wat. En dus je krijgt verschillende groepjes van wetenschappers, die ongeveer dezelfde zaak, maar ze beginnen ook weer onderlink te discussieëren. Dus er is een soort van gauws in de wetenschappelijke activiteit. Je hebt verschillende mensen, die verschillende richtingen uitgaan, mensen hebben constant discussies over de fundamenten, wat is nu de basis van ons onderzoek en zwoord in zwoord, waar door er ook geen vooruitgang gebouwd kan worden. Dus iedereen blijft maar steken in die discussies over de fundamenten. En dat veranderd dan wanneer er een zogenaamte paradigma komt of geïnteresseerd wordt. En dat is dan het begin. Dus het concept normaal wetenschapp hangt samen met dat concept van paradigma. Vanavond moment dat er een paradigma aanvaart wordt door metenschappelijke gemeenschapp. Als het van een op al moment gaan zeggen, we zijn er over eens. We gaan dit paradigma volgen, dan begint er een periode van normale wetenschapp. Dat is als het Newtonian bijvoorbeeld. Dat zou je een paradigma een een van de voorbeelden van een paradigma die koen geeft. En een ander voorbeeld is bijvoorbeeld het werk van Lavoisier, het gaat elementaire de chimie als ik het goed zit tegen. Dus het zijn tekstboek over de schijken die gaat volgens koen. En ander voorbeeld zijn dat vanavond moment. Dus schijken die gemeenschappen gaat zeggen dat de werk van Lavoisier, het is voor ons nu ook een paradigma. Hoe kan dat nu volgen? In die pre-paradigmatische peereren moest ik zelf even denken aan de algemisten, die ook proberen logicaat ondekken en op zervaties doen in experimenten doen om uiteindelijk goud te creëren. Dat is een doodlopend spoor blijft die nog hangen in die pre-paradigmatische peereren of kun je alleen met terugwerken de kracht zeggen als er een establish paradigme heest dat je kan zeggen. Dat was er dan pre-paradigmatisch. Is het ook een soort kraamkamer waar idee je kunnen ontstaan? Ja, tot bloeie komen. Ja, dus eerder aan het laatste. Dus volgens koen is het eigenlijk, je kan niet anders dan was stellen dat er een soort van begin met een pre-paradigmatische periode is. Dus in elk als je in je schien is al kijk en elk weet is de kaplijke discipline zalensort van pre-paradigmatische periode. Hebben we waarin mensen wel onderzoek doen, maar waarin we als pregen in afwachting is van een paradigme heest. Van een doorbraak. Ja, maar ik weet schapkedomijnen hebben die nooit eigenlijk het levenslichting, nooit in die paradigme fase komen. Dus één van de zaken die koen beetje gaan de weg of langs de nu's weg zegt in structuur, dus dat volgens hem bijvoorbeeld de sociale wetenschap en de humane wetenschapen. Ja, hij zegt het niet letterlijk denk ik, zoals hij ze moeten naak ik, maar eigenlijk toch nog altijd in een soort van pre-paradigmatische periode zitten, omdat ze niet zoals bijvoorbeeld een natuur kunnen, op al de discipline is binnen de física, daar zie je duidelijk, die hebben een paradigma, die weten wat ze moeten doen en die doen op een heel gedisciplineerde manier aan onderzoek. Terwijl in de sociale wetenschapen zit men ja, volgens koen duidelijk nog in het pre-paradigmatische periode, omdat daar net heel veel discussies net gaan over wat is sociologie, hoe moet er een sociologie doen enzovoorten? Maar je zou bij de geisfijd schapen en zei ik wel, maar je zou je wel kunnen zeggen dat hermene tik, de opkom van hermene tik een paradigma geeft is toch? Dus je kan dan inderdaad beginnen kijken, van kunnen we het begreppen, een beetje oprekken, denk je zo een punt kunnen maken dat je bepaalde benaderingen binnen de sociologie dan kunt zien als gestoeld op een bepaald paradigman, dus dat zeker een obsidien kan nemen. En dus je hoeft koen niet te volgen in zijn. En wat gebeurt er op met dat overgaat een paradigma? Is dat een soort. Ja, ongeveer een koncentre is die plot in ontstaat, is er een hele groot iemand voor nodig, die plotseling alles weet, vast te leggen hoe komt dat tot stand? Ja, dus dank de middje samen met de term paradigma's zelf. Dus koen heeft later de kritiek gegeven dat hij de term op een heel vage manier gebruikt, en het boek, dus er was een ene kritische laser heeft 22 verschillende manier geteld, waarop hij het het woord gebruikte in het boek. Hij heeft dat later dan een beetje proberen verduidelijk of ja, er zijn eigenlijk twee grote betekentisten die ik hand tegen, hij gaat er ook nieuwe termen op lachen. En een van de twee betekentisten en volgens hem de meest fundamentelen is een paradigma als wat hij dan een exemplar noemt. Dat is heel moeilijk om te vertalen naar Nederland, je zou kunnen zeggen een soort van exemplaris voorbeeld van de wedeschappelijke praktijk. En die betekent is het dus inderdaad, zoals de principia van Newton, of de GT van Lavoisier, een soort van werk en koenlegte de renaadruk op dat het gezien moet worden, als een verzameling van zo wel teorie een bepaalde manier om een experimenten te doen, een bepaalde set van instrumenten, je moet je gebruiken en zo woord in de woord, waarbij de wedeschapper in kwestie eigenlijk toont van kijk, dit is de manier waarop je aan onderzoek moet doen. En dat kan dan gebruikt worden als voorbeeld om daarop verder te bouwen. En als het dan gaat om de vrug naar individuen, dat hangt bij koen wel samen met de soort van, ja, genie-edien. Hij heeft wel een soort van vreemde obsessie met de geniefiguur. Hij heeft eerst uitslijkt heel veel naadruk op het belang van de wedeschappelijke gemeenschappelsgroep, maar een wedeschappelijke revoluze of een overgang naar van de preparadigmatische perioden, hangt voor hem wel vaak samen met een individueel genie die op een bepaald moment iets doet, dat dan als paradigema kan dienen voor een perioden van wat me alle wetenschappen. En dat werk, wat dan neergezet wordt, is dat wel dus die geniemaakt is geen tezen van wat daarvoor gebeurd is, of doet echt iets van hem heel anders. Is het een soort samenvatting waar we zeggen, he, jongens, dit hebben we nu hier meer elkaar ontdekt en ik trek er een rollijn doorheen, of doet die geen echt iets nieuws? Ja, dat is inderdaad. Je legt meteen je vinger op een van de interpretatieproblemen bij Structure, dus misschien ook belangrijk om te benadrukken, koen noemt het een SC. Dus de zijlijke ook een poging voor zichzelf om zijn eigen ideeën helderd te krijgen, dus net zoals je die vachheid hebt met betrekking tot concept paradigema die ik daar net zei. Die vraag over die overgang van preparadigmatisch en paradigmatisch perioden, of je dat nu moet begrijpen als een cidese van het vorgande, op een bepaald moment gaat er voor een formulering in de data gebruiken. Maar het ergelijker tijd spreekt het soms ook wel in termen van een plots, ideeën en soort van creatieve sprong die gemaakt worden, dus daar is je zelf niet zo heel duidelijk over. Hoe we die dat opduiken van een nieuw paradigma zelf moeten begrijpen. Ja, die term, ik ben een paar dingen om het op twee manier gemaakt, die exemplar en wat het tweede term is, dan de term disciplinairmatrieks en nog zo'n vreselijk hoort dat hij gebruikt. Dus het gebruikt de term disciplinair omdat het volgens hem verwijst, nou ja, het is altijd gebonden aan een specifieke wetenschappelijke discipline. Je kan striktgenomen geen paradigma hebben dat gedeeld wordt door twee verschillende disciplines, want die twee definieren elkaar volgenskoenen en een wetenschappelijke discipline wordt gedefeneerd door het paradigma dat ze hebben en omgekeerd. En in het term Matrix, omdat het volgens hem eigenlijk een soort van bredere uitleg van wat een paradigma is dan de exemplar uitleg en het is een soort van verzameling van verschillende elementen. En hij geeft dan een lijst in een na woord dat hij later toevogen aan het structure. Het is volgens hem geen exositieve lijst, maar een aantal elementen zijn wat hij symbolisch generalisatie is noemt eigenlijk, ja, formulus of formulachtige zinnen die als het ware wette geven die gebruikt worden in de wetenschappelijke praktijk. Ik denk bijvoorbeeld aan Newton, F is M a, is of of een kracht is massa maar maar versnelling, is een bepaalde symbolische vooral gemening die die richting gaat geven aan dat onderzoek. Een tweede element zijn bepaalde modellen die gebruikt worden in de wetenschappelijke praktijk om na te denken over de fenomenen die onderzocht worden. Ik denk bijvoorbeeld aan wat soms het billion ballen modellen genoemd wordt om de gas wetten uit te liggen. Dus we gaan een gas begrijpen als bestaande te kleine billion balletjes die tegen elkaar botsen. En zo kan je uitleggen hoe volumme, temperatuur en druk in verhaardigingsstaan tot elkaar. De herde element zijn dan wat hij waarde noemt of wat we dan epistemische waarde kunnen noemen, waarde en die te maken hebben met de kennis, preciesien, wetenschappels willen precies zijn, voorspeelende waarde en zo voorstandsvoorst. En dan laste elementen zijn dan die exemplars zelf ook, die volgens hem dan en dat zijn de specifiek betekings van een paradigma maar die maken dan deel uit van van iets bredere betekens van een paradigma ook, van die disciplineerde maandrieks. Stak straks verder hoor dan paradege waar we, ik stel nog wel deze toch nu of als deze vragen van welke andere paradigmas hebben we, hoe groot kunnen die zijn, maar ze kunnen die ook heel erg niets zijn in een subdivisie van de wis kunnen of kennen wij ze allemaal wel omdat het om de grote scholvak achterge paradigmas gaat vinden, dat duur heeft. Ja, denk dat we zo'n zoiets wel niet allemaal kennen. Het is een raad dat idee van in ijsjevormings speelt ook wel een rol bij koenen. Dus je hebt. We kennen wat vooral bekend is in verhal over je schietnis van de wetenschap. We hebben een bepaalde paradigmas elkaar opvolgen. Een van de voorbeeldingsbevoerbeeld, je hebt het nieuwe tonijans paradigma. Maar op een baal moment komt Einstein dat de nieuwe paradigma is in de física. Dus Newton wordt in de welbaar gehoord bij wijzwans gepreekt. De gemeenschap in de natuur kunnen gaat Newton niet meer gebruiken, maar Einstein. Dat zijn twee op een volgende paradigmas. Maar koenen gaat ook zeggen dat je ook kan hebben is dat een bepaalde gemeenschap blijft verder werken. Maar dat er een soort van afschuring is voorbij er een niche subdiscipline ontstaat die dan met een ander paradigma gaat werken. Dus. En dan zit ook eigenlijk een vraag van mij en ik var me af, is dat een kritiek geweest op koenen. Dus dat het idee dat de wetenschap dus zich in paradigma voortbewerkt is van je hebt gewoon een knip. Dus eerst hadden we er stoutlens. Nou, toen was het helemaal onzend, we krijgen gewoon Newton. En nu is Newton een schetje geworden. Want nu hebben we de. onumien dat die subatumheonumien aan de quantum. En zou je niet kunnen zeggen dat is denk ik wel een trechter kritiek voor jou. Maar de wetenschap beweegt zich niet in paradigma's, maar in een dialog. Dus het is niet sezer dat alles totaal irrelevant is geworden door een nieuw paradigma. Maar ja, je liter, bouw je. Is dat eigenlijk op schouders van reizen, zal ik me zeggen, maar dat idee. Is dat wel eens aan de hem tegen geworden? Ja. Ik ga misschien even moeten zien wat dat hangt samen met dat idee van een commensurabiliteit. Dus coen gaat net het fundamental oneense met jou. Hij gaat zeggen van neen heel dat idee van wetenschappers bouwen, bouw of vorst op wat ervorgegaan, op wat voorhund gebeurt is. Dat klopt niet die perioden tussen een paradigma's en echt radicalen bruggen. Hij gaat er wel nog een beetje qualificatie aan toevoegen. Dat heen er dat ook wel zacht dat dat bepaalde potentieel problematische implicaties heeft. Dus hij gaat een beetje. Kwint je of Wim jullie dat die term al geïnterdiseerd heeft, maar in vlanden noemen dat Cheverei, dus dus enerzijds andersheid. Van ja, het is een beetje dit maar ook een beetje dat. Cheverei, ja. Dat is de herk omvlood wordt. Ja, het is de eilijke beetje. Oorspronkelijk een schildwoord nieuw ook wel gebruikt als geuzen namen die door de vrijzinnige gebruikt werd om te verwijzen naar de catolieken. Het komt van het Vajosef, dus Joseph de manden van Maria, Vader van Jesus. En het verwijst. Denk ik naar de houding die dan wat bij ons, de Serienv, de Christen-Democratie-Super-Tij, waar die dees dat ze vaak, ja, Cheverei, doen, dus dat zijn politieke discussies, zich in het zogenaam de moedige midden houdt, dus waar ja, het is enerzijds het, andersheid's dat. Dus het is het geval van coen dat hij enerzijds blijft radical de nadruk liggen op. neen, we zitten met radicalen bruken tussen verschillende paradigmas. Maar de gelijkertijds en daar kan ik straks misschien ook op terugkomen, probeert het toch ook een soort van verhaalte om te wikkelen waarbij er toch een soort van plaats lijkt te zijn voor. Het geën waar jij net opwijst die vooruitgang naar het zwertwoord bouwen op het geën wat voor jou gekomen is. Want dat ben u dat pre-paradigmaatje period gehad? Ja, dan gaan we doorna het paradigma een raafhoog. Normale wetenschap. Ja, ja. Dus coen om schrijft het op een paaltumend, ik parafraser het nu even, als de periode waarin de wetenschappers weten hoe de wereld er m'n kaarsit. Dus een normale wetenschap verstrekt van uit een gedeeld paradigma. En wat dat paradigma eigenlijk doet, je zou het kunnen samenvatten zijn twee dingen. Het zegt wetenschapers wat ze moeten onderzoeken en dat heeft twee kanten net, zegt energeten wat ze niet moeten onderzoeken, het soort vragen die als wetenschap er niet stelt. En het zegt andergehet wat ze wel moeten onderzoeken. Waar zijn wij, waar is onze discipline geïnterseerd? En het zegt meteen ook hoe ze het moeten onderzoeken. Ze zegt ook, we zijn geïnterseerd in deze vragen en dit is de manier waarop je die vragen moet oplossen. En coen gebruikt daarvoor ook de term puzzle-solving en de puzzle-oplossen. En hij neemt die analogie op zich heel serieus, het is niet gewoon een termier erop plaakt, want volgens hem kan je normale wetenschap begrijpen als analog aan de activiteit van het oplossen van puzzles. In de zin dat net zoals bij een puzzle in de wetenschap, wetenschapers op voorhand al weten wat het soort antwoord en zijn waar ze er op zoek zijn. En dat er ook een bepaald soort regels zijn die bepaalde welke zetten toegelaatden zijn of niet binnen de wetenschap. Net zoals als je een legpuzzle legt, je weet al hoe die puzzle er ongeveer moet uitzien. Daar zitten uitdaging niet, te uitdaging zitten in om die puzzlestukjes samen te krijgen. En je weet ook dat stukken afknippen van de puzzlestukjes om ze elkaar te doen, toen passen of zelfpuzzles stukjes beginnen tekenen, dat dat zijn zetten niet die toegelaatden zijn. Zo dezelfde manier heb je volgens coen binnen normale wetenschap een soort van gedeeld idee over, oké, dit is ongeveer waar we naar toe willen en dat wistselt van discipline tot gesplinent, van hoe duidelijk het antwoord is waar mijn erop zoek is. En je hebt ook een idee van dit is de manier waarop je naar het antwoord moet zoeken. En dat zorgt er voor coen, volgens coen, voor dat je in contrast met die preparatisch perioden en een perioden van normale wetenschap wel duidelijk heel snel vooruitgang hebt, omdat wetenschapers zijn het een over de fundamenten, en dus hoeven geen tijd meer te verspillen aan discussies over met oolstens, fundamenten, ze zijn er allemaal over eens. Ze kunnen zich daar door veel meer op de details beginnen focusen en dus ze aanvaarden allemaal bepaalde basis aan namens, daar hoven ze zich geen zorgen meer over te maken, ze kunnen naar de details gaan kijken. En ze kunnen ook in een hele grote mate verstrouwen op het werk van elkaar. Ze kunnen ervan uit gaan, we zijn allemaal op dezelfde manier opgeleid, we weten allemaal wat we doen, we hebben dezelfde ideeën, dezelfde baarten, hetzelfde paradigmat dus. Dus ik weet ook als collega X in New Delhi een bepaald experiment doet, een bepaald resultaat heeft, dat ook een bepaalde manier interpreteert. En ik weet dat die eenzelfde paradigmat werkt als ik, dan hoef ik niet van nou echt alles stappend te controleren, er zal wel een zekermate van controler zijn, maar ik kan vrij snel verder bouwen op dat werken uit New Delhi, waardoor de wetenschap nog eens sneller vooruit zal kunnen gaan. En ik kan een voorbeeld geven van een wetenschapke die spien die nog lekker helemaal in die normale wetenschap hoek zit, die een soort un contested territory zit van. Ik moet daar ook denk aan een neoliberalisme en het economisch modelhout daar ook bij passen, dat is natuurlijk nu enorm kritiek onderhevig, dat ging onder andere over deze dingen. Ja, het is toch dat dat normaal wetenschap. Turgelduin, economie en onderzoek geeswaard, maar niet te bevragen en vrijhandel is sowieso goed hoeven niet over na te denken, vragen hoe implementeren dat heel teem. Dus dat is eigenlijk dat is helemaal dat normaal caterbaar en er are no alternatives voor de venture-uitspan. Ja, ik denk eigenlijk, ik eeuw voor de duidelijkheid, ik ben zelf geen coonijanoffs, ik denk dat er veel problemen zijn met coons en zijn raamwerk ofzoom. Ik denk dat dit daar wel een punt heeft dat. Ja, ik denk misschien over het breven, maar ik denk wel dat het hart kan maken dat in negen van de tien gevallen als je echt naar de labo zou gaan in een universiteit geworden, en je gaat kijken wat wetenschappers doen. Dat het wel beschreven kan worden als normale wetenschap in coonijansen zijn, in de zin dat wetenschappers van een hele rees van veronderstellingen uit gaan die niet getestelen worden in een onderzoek. Daar draait het onderzoek niet om, het onderzoek draait er om de tijd zouden zoeken van zaken die al op voorant vast leeg. En daarmee dat kan me even in voorsprekters spraken, er is echt een kopper toch, met de idee van normale wetenschap. Opper hebben we nog niet bespoken in ons podcast, maar is er wel ook een hele belangrijke wetenschap. Ja, dus de karel popper is. Sorry voor de woord spelen, maar met je de pop wetenschapsfilosof, ook als je iets van wetenschap sylusevieda wordt. Zijn naam meestal vermeld voor de term falsificatie. Ook interessant genoeg bij een handboek een wetenschap. Wetenschapshandboek krijg je heel vaak een soort van introductiehoofstukje met minimale geschiedenis van de discipline en een beetje reflectie over wetenschappelijke metod, waar dat de idee van falsificatie heel vaak aangehaald wordt. Het idee van poppers, van falsificatie, is dat wetenschap volgens hem niet op zoek moet gaan naar bevestigingen van teoriën. En dus je moet geen exturumenten doen of observaties om je teoriën te proberen bevestigen. Dat zal het er aardt wel gebeuren natuurlijk. Toch als je dat normale wetenschap zou doen. Maar wat je moet doen volgens poppers, je moet op zoek gaan naar falsificaties. En falsificaties zijn observaties of experimenten die je op deze echt net verwijpen. En die tonen die je op deze klop niet. Voor poppers is dat belangrijk omdat dat volgens hem net toont waarom wetenschap zo'n rationeel discipline is, zo rationeel activiteit. omdat we het heel kritisch zijn. Ik ga net proberen om. Constant observaties te doen, die tonen dat hun hypothees niet kloppen. Dat is waar de wetenschap verontraaid. Ja, coon zet dat op zijn kop gaat zeggen waar je neemt, waar de wetenschap net om draaid of hoe ze werkt in de praktijk is net ervan uitgaan dat je weet hoe de dingen in elkaar zit. Je vindt de elementele asumsties niet een vraagstel, maar je gaat net op basis van bepaalde asumsties meer in de tijd, proberen uit werken hoe je paradigma werkt. Toch komen er opgevend scheertjes in zo'n vervier. Ja, anomalieën. - Ja, en dat zijn op tevieren dan. Ja. - Ja. Dat hangt ook wel mooi samen met die kritiek op poppers. Een anomalie is dat het algemeen kunnen om scheren als iets wat niet binnen het raster over het raamwerk van het paradigma past. Dat kan een bepaalde observatie zijn die onverwacht is, of die niet loopt zoals verwacht. Een experiment dat maar blijft misluk een bepaald fenomen dat men ontdekt voorbij mensen iets heeft. Wat is dit in Godstnamen? We kunnen dat geen plaats geven in onze Theorieën. En ja, vanuit een popperiënse bril als vassificatie, zou je dan moeten zeggen, ja, alles moeten schoppen opheden. Het paradigma, onze Theorie, moeten wel bakken, want we zijn gevassiveerd. Koen gaat zeggen. En daar is het misschien interessant om te voegenen zelf opgeleid als wetenschappereen dat hij had een doctoratende fysiekus. En in de fysiek had hij was fysiekus, hij had ervaring in onderzoek. Dus hij gaat zeggen, ja, dat is niet wat wetenschappers doen. Ik heb gezien in de praktijk. Ik zie ook in mijn onderzoek als wetenschapps historicus dat wetenschappers wanneer ze geconferenteerd worden met een anomalie. Eerst gaan we proberen om het toch nog in het paradigmat te propen bij wijze van spreken, is dat met mannen magt proberen om top ene van de manier toch een plaats te geven. En als dat niet lukt, dan ga ze het gewoon ingeren. Dan ga ze gewoon zeggen, misschien kunnen we in de toekomst wel oplossen. Er zijn voorbeelden van de herlike anomalien, dus er zijn ook wel wel goede redenen voor. Wat zou een voorbeeld kunnen we aan het doen? Dus bijvoorbeeld, een voorbeeld dat ook vaak gebruikt voor het om aan te tonen waarom popper zijn idee van vassificatie niet werkt in de praktijk. Dus op een baaltmoment in de neeg in de eeuw, kende men de planeeten tot en met uranus. En je kan op basis van de wetten van Jutenheels, die aaneemt dat die kloppen. En als je ongeveer een modell hebt van waar de planeeten zich gebevinden, hoe groot die planeeten zijn in een voorstandsvoort, kan je de banen van de planeeten voorspellen. Maar met merkte dat in het geval van uranus, de observerde baan van de planeet steeds afwek van de brekeningen die man deed. En ja, natuurlijk als je een strict popperiaan bent, dan is je teorie gevasivert, dan moet je zeggen, "Oké, nu moet de schop op of zo." "Ik maak hier een bepaal voor spelling, die wordt gevasivert door mijn observatie, dus ik moet mijn hypothezes opgeven." Natuurlijk, die wetten van Jutenheel hebben zo lang gewerkt, dat hij niet plots in de vuilbak gooien. Dus wat weetenschapers gaan doen is kijken, is er misschien een bepaalde factor in het spell die we niet in achter hebben genomen en die kan verklaren waarom we die observatie doen, zonder dat we heel ons paradigima moeten weggooien. En toen heeft mijn hypotheze geopers te bad als er een andere planeet is, in een baan voorbij uranus, die als hij voorbij uranus komt, een bepaalde aantrekkingskracht zal uithofenen, die daardoor uranus het zijn baan zal trekken. En dan heeft dan kunnen berekenen, of ja, moest die planeet bestaan zal die ongeveer daar moeten zijn, zodat die daar kunnen observeren en zover ze te voort. En op die manier heeft men dan Neptunus observeerd. Ja, het zal het fascinist nooit wagenen, maar dus relineerd eigenlijk. Ja, en dat. Zo noemen we dat soms de eerste planeetige observerst werd door meel van berekeningen. Ja, interessant. En is hier meer als met beter deuskopen, is wel gewoon. en hebt u nu waard nemen, maar dat was toen nog niet dus of. Nee, het interessant is dat er achteraf gezien komen, en wel, zeggen we dat aan toen hadden we het ook al wargenomen, maar toen dacht men dat dat een sterven was die men nog niet kennen. Toen had men nog niet gezien, van ja, die beschrijft een baan en zover ze in de voort. Ja. Ja, ja. En dat hebben ze een anomalies die er op een goede manier in je eerstjes. Ja. Nergere is natuurlijk een hele negatieve optie, kun je ook. Ik moet aan de beeldenken van wat ik met thijs lijst er bij. Adorno noemde je kunt opgeven te zetten, er is een Charlie Chaplin film waar die als ze kleren. een koffer te krijgen en opgeven lukt, niet de kniptie, maar langs de koffer zijn kan er alles van die. wat bij te de koffer zit. Dat is weet je het risco te geven, en opgeven in het allerlei, niet bestaan de planeten gaat postelen om raren baaren te verklaren. Ja, dat is dankjewel, is een perfecte handset om te naar de crisis, om te tegenaan inderdaad, wat je voor gescooen, dan zit is dat in. Ja, je kan dat niet eeuwig blijven doen, en er is al een moment komen dat er anomalies. en opduiken die niet op een gemakkelijke manier opgelost kunnen worden. En wat er dank gebeurt voor gescooen, is wat jij zo mooi om schrijft, eigenlijk met die meta voor van de koffer, is dat wetenschappers. Ja, wat een hoop worden, en echt vreemde dingen gaan beginnen doen, ze gaan verschillende versies van het paradigma, beginnen uitwerking, ze gaan goed beters aan filosofie beginnen doen, zegt coeneen, dat is vogescoene en teken dat wetenschappers echt niet meer weten, waar ze mee bezig zijn als ze beginnen en hoe ze ver over hun eigen praktijk. En dat is vogescoene, hij beschrijft dat als een soort van, het is een semi-trug keer, naar een preparatigmatische periode. Ik zeg semi-water, er is wel nog wel een paradigma, maar de motor is kapot, ze zou je kunnen zeggen, het draait niet meer, er loopt van alles mis de motor sputtert. En dat is het moment van crisis, waarop de wetenschappelijke gemeenschap door heeft, in de prijode hiervoor, waar we in staat, om vooruitgang te boeken, waar het allemaal eens met elkaar, en nu beginnen we terug weer discussies hebben over fundamenten, iedereen begint er zijn eigen ding te doen, dit loopt hier mis, er moet iets gebeuren. En dat de coen beschrijft het zelfs en heel psychologisch, of zelfs existentieële, termende wetenschappers, heeft echt de soort van identiteitscrisis, van heel mijn wereldstorten, ik weet niet meer wat het moet doen, dus dat is het moment van crisis. En kun je een voorbeeld geven in de tijd of in het heiden, dan die disciplinie daar misschien bevindt? Ja, dus coen als opzichting een kind van zijn tijd, in de zin dat hij is opgeleid als physiek is, in de 1-jaren 30, begint jaren 40, wanneer je hebt er de net aan haar voorwezen, de kwantum-revolution, dus die opkomst van de kwantum schijkende, wat vrogerde op een prijode, benende, de physieke waarbij men ja, ook een soort van grondslagen, crisis had, bij mij zoiets had, wat moeten we doen binnen de physica, we hebben hier alle nieuwe teorie, maar hoe kunnen we die verenigen? En die heb de discussie tussen relatiefiteits, teoriën en kwantum-mechanica, en eindsteinen niet soms te hebben van heel die verenigen. De eigen goedwoord is van die goddoppeld niet. Ja, soort victim-zit. Crisis-ervinging van eindsteien, ja, dit gaat er niet in. En dat gaat er zelfs, soort filosofische stelling in de emo, maar ze hebben het niet gemuid te verdelen. Ja, en denk dat het interessant is aan die kwantum, physica als voorbeeld, dat je daar ook ziet, dat heel veel van die figuren, ook zelf aan filosofie gaan beginnen doen, op manieren die, en geeft altijd kritiek, op de postmoderne filosofie, maar ik denk als je het aan het werk van sommige, van die kwantum-physischie leest, dat dat ook vaak heel meta-physies, en hij is een boer, ja, bij al de voorbeeld. Voorbeeld. Koen zal later ook zelfs een interview-project, met veel van die physiciatieperiode. En in structuur geefte en aantal citaten van, schijken nu die echt, zeggen, ik zit eronder door, heel mijn wereldbeelte zingen stort, we weten niet waarmee we beelg zijn. En dan twee jaar later, wanneer er toch een duidelijk nieuw paradigme optuikt, die dan zeggen van, "Oh, ja, oké, alles is goed, de auto-rijtweren, we kunnen weer houderen." En zijn er ook mensen dan, want dat zij eerermet die schift, dat er ook soms kan ook een subticipline opleven. Want dit klinkt eigenlijk als dat er van de hele schip moet gekeerd worden. Zijn er ook mensen die toch een oude paardje doorblijven? Vaar. En de schijkende gereveluuse is er een mooie voorbeeld van. En dus je hebt dan Antwan Lavasier, die zijn nieuwe schijkende, waarin Zürstofen een belangrijke rol speelde, maar waarin hij ook heel veel nadere kleiden op gewichtstrelaties. En zijn grote tegestander was on Joseph Priestley, die geloofde in een stof die vlogistenhete. Dus voorbeeld Priestley moest je verbranding verklaren door ontsnapping van vlogisten. Dus bijvoorbeeld een kaars die brand, wat je ziet, is de vlogisten die verdwijnt. En waarbij Lavasier natuurlijk zal zeggen, verbranding is Zürstof, die zich combineert met een stof. En er wordt iets opgenomen. Priestley gaat zeggen, er wordt iets vrijgegeven, en het is vlogisten die vrij komt bij verbranding. En we zien historie, dat dat relatief snel je kan er over discussieëren, maar relatief snel de grootste deel van de schijkende gemeenschap overstapt naar het paradigma van Lavasier, maar koensintermentig gebruiken. Maar dat Priestley tot op het einde van de leven koppig blijft vasthaal aan dat idee van vlogisten. En wat koen daarover gaat zeggen is, en dat hangt samen met dat idee van inkomensurabiliteit, waar we misschien nog toe gaan komen is. Niet binnenvijftig. Nee, dat is niet zo. Je kan niet zeggen dat priestly een slechte wetenschapper was of onredelijk. Er was misschien onredelijk in de zin dat ik koppig bleef, er wel iedereen anders het de oogstaat maakte, maar er is volgens koen geen enkele manier om te zeggen, priestly is een slechte wetenschapper en je had lavazier moeten volgen. Maar er zijn in de dat voorgens koen wel voorbeelden van wetenschappers die had het nekkig bleven volhouden. En die worden volgens hem dan, ja, als het waarde van zelf een beetje uit de wetenschappelijke gemeenschap geduurd. Er komen ook in de stilte van te zijn, er is nog alternative bij Fatcher en het neoliberalisme, dat is natuurlijk een beetje haiek, versus keins zeg maar. Maar het zou dat u er gewoon wetenschap noemen. Dat is misschien al stap 1. En 2, wat is dan een richtingen strijd? En wat is een paradigma strijd? Ja, ja. Ik weet niet dat het een economie misschien ook in de sociale wetenschappen, dus ja, ach. Ik denk dat het een prepaarigdigmatisch is. Ja, het is ook een bepaalde moment. Economie gebruikt als voorbeeld van een discipline waar men te veel philosopheert, wat te ontmoeten, ik zou het moeten controleren om 100% zeker te zijn. Maar dat begrijpt me wel bij een vraag die ik al eerder heb van wel de eerder recente-aslebungen over een walte bamin in het fascisme. Daar zegt je ook iets van je, als ze van dat geweld, metafies is geweld zich uit, dan is er twee opties of wel daar zo beantwoorden of wel double down in je oude paradigme. Je hoort hier ernaar. Kun je die ter paradigme natuurlijk veel sociologische gebruik of breder, wat schappelijk filosofies. Ja. Hij had een werechstrak op wetenschap. Ja, hij heeft voor de weest wel op het en het na woord naar het vet van. er zijn mensen die men er op wezen dat je het concept paradigma ook in de kunst kunt toepassen. Ja ja, precies. En je kan dat misschien wel interessant, maar blijft vreemd vinden ofzo. Dat is echt niet van, doe het niet ofzo, maar hij is echt van je ook goed, bizar, doe maar ofzo, dat is wat we lijkt zo met je zin horecht te zijn. Maar er is een hoofdstuk waar je bijvoorbeeld het idee van een metafies schappelijk revolution ook uitleg door de parallel te trekken met een politieke revolution. En de zitter me revolution is ook niet toevallig gekozen. Hij gebruikt het net omdat je volgens hem een parallel met politieke revolution is kan gebruiken. Om uitleggen wat de wetenschappelijk revolution is. Het is misschien geen antwoord om je vragen om beter terug te kopen. Ik denk dat voor die vraag belangrijk is om om de weizen op het feit dat koen een. wat ze dan een monist noemen. Dus net zoals je bij 'The Lord of the Rings' is, 'There's one ring to rule them all'. Kan er volgens koen ook 'There's one paradigm to rule them all'. Dus er kan per perio de perdiscipline maar één paradigma zijn. Het feit dat er al zo iets zou zijn als een paradigma strijd, toontvoges hem eigenlijk dat. Met je nog in het prei? Ja, en feit wel. Of ze zouden slimmen moeten zijn de economen en gewoon, twee verschillende disciplinestichten en stoppen met te denken dat ze elkaar kunnen oversteigen door in die exclusie tegenaan. En nog heel even over die kiezenkorten vragen dat het altijd is van technische kiezen is in het werk niet meer. Of het verklart niet meer, of het model verklart niet meer wat je kunt zien of iets eigenlijk. Maar ook van moralikrie zit, vindt hij dat ook relevant, dat je kunt zeggen, het werkt wel, maar kijk eens wat het oplevert, denk aan het tweede wereld, hij zegt toch niet lang naar het tweede wereld, toch nog. Hij ruikt met typisch een voorbeeld van een moralikrie. Ja, dus het is de echt vervolledige technische kiezen. Ja, precies. Dus. Koblek niet te veel termen aan het introduceren ben, maar de goeie manier om het uit te leggen is. In de. Studio van wetenschap of wetenschap is gienisch, maakt me soms een onderscheid, zoals het is wat mijn naan 'internalisme' en 'externalisme' noemt. Dus een 'internalist' gaat. wetenschap en haar dynamiek probeert die geer begrijpen door enkel naar de wetenschap zelf te kijken, naar de technische inhoud en de voorse de voorten. Een 'externalist' gaat. externenfaktoren, in bijvoorbeeld maatschappelijke factoren, eventuele religieus, cultuele factoren, gebruiken om te zeggen, deze ontwikkeling in de wetenschap kan je begrijpen door. niet alleen de technische kant van de wetenschap te bekijken, je moet ook kijken naar de maatschappelijke context en de voorten. Koen was een heel strikte 'internalist'. Dus volgens Koen kan je de wetenschap en moet je de wetenschap ook lauter in alleen door haar eigen dynamiek begrijpen. Dus volgens hem. al die molrele overwegingen, dat het iets waar de wetenschappers zich niet meer moet bezig halten. Dus straks waar even toch koen, externalistisch, technisch houden, maar dat is hooplijk vergeeft hij ons dan. Want we zaten bij de crisis, dan gaan we over een evolution. Ja, dus eigenlijk analoog aan de preparadiematische perioden. En dus je hebt de periode van crisis. En dan duikt er een nieuw paradigma op. Mensen zijn opgelucht, dus in terugrechting, terugperspectief van a-neu-paradi-gema. En dan gaten wetenschappelijke gemeenschap en dat dat wistelt van discipline tot discipline, waardoor het periode volgens Koen in de meerdrijd van een geval een amass overstappen tot het nieuwe paradigma. En die overstappen, de definiecie van een wetenschappelijke revolution bij wijze was spreken, zou je kunnen zeggen, is de overstapp van het ene paradigma naar het andere paradigma. Dat is een wetenschappelijke revolution. En daar duikt dan dat bevame de verimde woorden in commensurabiliteiten. En zo, is dat eigenlijk dus dezelfde wat zich voldoegd na het van die preparadiematische periodigmatie, ook weer met die maatrix die nodig is in zo'n sleutelwerk? Ja, dus dat is eigenlijk dezelfde dynamiek die je ziet, met het enige verschil dan dat het geen overstapp is van geen paradigma naar unparadienen. En die heeft voluties kunnen zeggen, denk ik, ook herhalen, maar dat preparadiematische niet? Nee, dus dat is eigenlijk dezelfde. Dat zijn van een beteid waar je door moet zijn dan. Door je meertrug komt. Ja, het is eigenlijk dezelfde. En dan komen we dat uit de laatstapt rechten, in commensurabiliteit. Je moet langs aan me zeggen, ook kijken hoe goed we hebben. In commensurabiliteiten. Je kan het de termensje beter begrijpen door dus de zijn in als in niet commensurabel. En je has die het word mensura, dus het latijn is woord voor maat als ik mij niet vries. Dus het idee, je kan het eigenlijk parafraseren als het ombreken van een gemeenschappelijke maatstaf. En waar ombrekt die gemeenschappelijke maatstaf tussen twee paradigmas. Dus wat er gebeurt volgens koen is, en dat hangt samen met wat normale wetenschap is. Dus wat een paradigma doet is aan wetenschapper schijgen hoe ze te werk moeten gaan. Als je een nieuw paradigma hebt, heb je een volledig nieuw idee over hoe je aan wetenschap moet doen. Je hebt dus ook andere maatstafen die je zeggen, wat is goed wetenschap, wat is legt de wetenschap, wat is een goede observatie en zervoort en zervoort. Dus die inkomensurabiliteit wil het zeggen dat er volgens koen, om zal je het zeggen geen gedeelde medlat is die je kan gebruiken om de twee paradigmas op dezelfde manier te meten. Daardoor kan je eigenlijk ook niet met elkaar vergelijken. Dus volgens hem, en daardoor zei ook dat prijs liet eigenlijk niet irrationel was. Is er ook geen enkele manier om iemand bij wijze was spreken stapsgewijs te overtuigen van kijk, we hebben hier die observatie, kan je nu diendieren de neerengen op toepassen. Dus je kan nu toch niet anders dan het nieuwe paradigma te aanvraagd. En dat is volgens hem, wat je ziet, is dat de discussie is tussen het oude paradigma en het nieuwe paradigma. Maar dat mensen eigenlijk constanten als elkaar praten, dat het geen vreugbare discussies zijn. En dat het enige wat je kan doen in een revolution is eigenlijk springen. In hetzelfde manier is het wel een paar moment, net door decrisies aanvarden, wat we deze werkte niet. Ik kan nu niet anders dan en hij beschrijft het als een bekeeringservaring. Je moet je bekeeren tot het nieuwe paradigma vanuit een bepaald geloof dat het nieuwe paradigma beter gaat zijn. En dat vind ik toch wel instant dat hij even luutje is. Als een grote massa opgeeft, dit is het toch een soort collectieve sprong. Ik blijf zoeken naar die, is dat toch een soort. Heeft het een soort democratisch element inzicht dat je nog geeft toch voelt dat het soortelijk gewicht verplaats nu naar die kondopen postling? Is het daar gewoon z'n daartswaartepunt? Ja, het is niet het gevolg van overleg of consensie zit. Het is niet als of de wetenschappelijke gemeenschappen gaat zeggen van. We gaan nu iets zien. - De consenie heeft het in tekenken, dan hebben we elkaar besteed. Maar het dacht ergens samen met ook weer coen zijn naadruk op wetenschappen als een gemeenschappelijke praktijk van een wetenschappelijke gemeenschappen. Je hebt energetisch die crisis, dat is de reden waarom je daar ook zo hard te naadruk op lecht. Je hebt een crisis nodig, omdat wetenschappers anders een paradigma niet gaan. We willen verlaaten. Ze hebben ze bestefen dat we wel een verder werken, maar we kunnen niet meer. We weten zelf niet goed wat er mis loopt, maar er is iets mis. We kunnen niet meer de praktijk doen die we normaal willen doen. Plots is er een nieuwe kaniedat voor een nieuwe paradigma. Je ziet dat een aantal van je collega's de overstap maken. Plots zijn die wel terug in staat. Je weet niet waarom, maar die zijn plots terug gelukkig. We hebben ze weer onderzoek aan te doen. Je wil stellen voor graag. Dus voor gescoone is er een soort van automatische dynamiek, waarbij ik denk dat. Wat was het er niet gebruikt, een soortel kewecht of zo? Ja, het is een zwartepunt. Het zwartepunt verplaatsen, ik postingsstaan je op je andere heen. Ja, en dat is dat je op een paar moment een soort van tipping point krijgt, waarbij je eerste soort van af en gaardem moet hebben, maar een zat die. het niet op paradiek man betje op gangtrekken krijgt, een soort van dynamiek, waarbij de overgrote meerdrijd zal door hebben. We hebben wel een graag in een gemeenschap werken. We zien daar een kleine gemeenschap die terug te zaken om de reals heeft kunnen zetten. Dus zonder dat iemand hen dwingt of zo, zal de gemeenschap gaan zelf. En als je dat schoot in mijn hoofd. het bekende over het een window, maar dat gaat natuurlijk nog over ideen die potsel. Dit is natuurlijk veel meer dat paradigma, wat je goed is, dat er is maar één paradigma eigenlijk. Maar over het almendo? Ja, dat is die idee van je hebt een meest axtavlige idee, wat gekker ideeën, wat radiactatie, wat bedankbaar ideeën. En hoe een over het een window kan schrijven bijvoorbeeld in de potieke spectrum. Nu linkervleugel Groen Links is, was in de jaren 80-90, was dat zeg maar Jan Maat. Dus dat het hele potieke spectrum zo opgeschofen is dat alles een stuk regs er geworden is. Maar dat is gesuggierd dat er een spectrum aan ideeën is, en hier is dus één paradigma. Dat kan wel een crisis zijn, maar daar stelt zich weer één paradigma. Maar je bent ook een zei van normatieve lading in de zin van, is een paradigma, ook altijd goed, omdat dat er is. Want je kunt er ook, we hadden even het met een project aan. Nou, het is een paradigma heel succes voor een paradigma. Maar het is voor een paradigma? Nou ja. Om in het project is het bouw van de atomie. Ja, oké. Dus voor het school, wat school dank wel een beetje samen met zijn internalisme. En dus ik had bijvoorbeeld in het werken op alt, om een zeggen ja, geneest kunde en zo van die zaken, ja, dat laat ik buiten beschouwing. Net omdat dat zoveel te maken heeft met schappelijke vragen stukken, met praktische toepassingen. Dus ik denk dat het met een hetmijnheidsproject, ja, dus het is om coenten begrijpen, biografisch wel belangrijk, maar. Maar ze hebben die al bijgepakt, nee. Want waarom is dat belangrijk? Mijn te begrijpen. Dus ja, het is ergens een beetje de context, of zal anders beginnen dus zijn, de reden waarom hij in de wetenschapsgeschiedenis belandt, dus hij is opgeleid als fysiekuus, heeft een doctoratie gedaan in de fysieka, heeft zelf tijdens de oorlog ook, als net afgestedenerde fysiekuus meegewerkt aan de oorlogsactivitytijd, heeft in Europa gezeten waar hij actief was en het verstoren van radiocommunicatie, van het dus. Maar zijn mentors James Cohnend, die was president of wat wij rectorzaden van de Universiteit van Harvard, die was betrokken bij het Manhattan Project als een zogen aan de Science Administrator. Dus er was iemand die eigenlijk ervoor moet sorgeneid, dat Manhattan Project was, gigantisch project met heel veel wetenschappers, die er aan meer werkte, en er was één van de de personen die verantwoordelijk was voor het in goede baanleiden van dat onderzoeken, om te kijken of, oké, welke wetenschappers moeten met welke problemen bezig zijn, welke middelen hebben zijn oorlogs en zo'n woord. En je ziet dat er is een soort van eerste ervaring, dat zijn bewijs was spreken van in kunstgevalde amerikanse samenleving, die plots door heeft, die wetenschap is toch wel iets belangrijk, wordt wel vaker gezegd in de literatuur, die had dat in de eerste wereldoorlogal, maar zeker in de tweere wereldoorlog, dat je daarvoor het eerst ziet, dat wetenschap met verloopt van de oorlog gaat palen. Dus dat doen ook, ergens de geesten beginnen rijpen zijn, waarbij mensen gewoon het te bestellen, waar ja, hoe gaan we toch iets mee moeten doen met die wetenschap als maatschappelijk phénomeneen, we gaan dat, ja, daarover moeten nadenken wat we daarmee gaan moeten doen, we willen dat organiseren, hoe kunnen we dat best doen en zo'n woord en zo'n woord. En dat is erg zo'n kentext, waarin we in een boekststructuur tot stand is gekomen, wat is dan die James Conan, gaat dan op een bepaald moment zeggen, we hebben een eliten nodig, die begrijpt hoe wetenschap werkt, die niet noodzakelijk zelf wetenschappers zijn, maar die wel ergens opgeleid zijn om te begrijpen, hoe wetenschap werkt, zodat ze die wetenschap in goede banen kunnen leiden. En gaat dan zeggen, wetenschapsfilensofen zijn daar zeers licht in om te beschrijven hoe de wetenschap werkt, daar gaat Conan daargens mee eens mee zijn. Dus we hebben de wetenschaps die schieden is nodig. We moeten mensen voorbeeldigenven uit de geschiedenis van de wetenschap om te leren hoe wetenschap werkt. En Conan gaat dan op een bepaald moment coen eigenlijk aanemen als een van de lesgevers voor zijn zijn kusjes wetenschaps geschiedenis voor leken, waarbij Conan zich in begint te lezen in de geschiedenis van de wetenschap, plots bestefd dat de ideeën die je had over wetenschap en naar geschiedenis niet over een stemming met wat hij en de geschiedenis dekond, daardoor structurepens schrijpen. Maar op twee maniernelijke en een brug heeft met zijn leermeester, want Conan was wel een believer in accumulatie en in de wetenschap die steeds meer feitjes verzamelt en die daardoor vooruit gaan boekend en tankens voorbouwd. En ander zijds, hij gaat nog kritisch erzijnden opzichte van het idee dat je als maatschappij wetenschappers kunt zeggen hoe ze hun praktijk moeten. Dus dat is denk ik wel één van de mensen, mensen focusen vaak op het relativisme en zo wordt in de voort of de dreiging van het relativisme. Maar denk je, één van de behootschappen die Conan ook wel lijkt met de geven is laat wetenschappers met rust. Dat lijkt ergens de behootschappten zijn van, het is een soort van, je hebt een soort van onzichtbare hand binnen de wetenschap sprakteik als wetenschappers gewoon, maar genoeg geld geeft en zo hun ding laat doen, dan gaat de bal wel vanzelf rollen en wat die dat niet helemaal uitpak, maar dat in die commentsurabiliteit, daar zit dus een zin mensen een relativisme in. Omdat is die paradigmas naar zo kaart, en je opgeeft geen taal, maar je hebt hem er kaatspreken. Maar hij zuret dat dat een eindtunt is, maar dat dat ook zo fase is of. Ja, maar dus misschien om de term nog een beetje verder uit te pakken en de schoenwaat zeggen dat er drie onderdelen zijn bij die in commentsurabiliteit. En eerst hebben we op zich al gezien, dat moet hij dan metologische in commentsurabiliteiten. Dus er zijn verschillende manieren om a wetenschap te doen en mensen hebben andere standaard en voor wat goed wetenschap is, dat is er wat niet. Een tweede is wat er dan met een moeilijke woord, soms semantische in commentsurabiliteit genoemd wordt, waar je zo zijn gekortjes echt spreeg en een andere taal. Dus bijvoorbeeld een concept als massa. Het is hetzelfde woord, maar heeft een heel andere betekent is er een ainstaaniaanskader als een Newtoniaanskader. Bijvoorbeeld. Dus mensen gaan dan met elkaar praten. Ze gebruiken dezelfde woorden, maar die hebben eigenlijk een andere betekent is een soort vermistverstand. Maar de meest controversialen van de drie zijn wat coen op cervationele in commentsurabiliteiten. Dat is het idee dat wat je waarnemt, wat je ziet, ook afhangt van je paradigme. En coen ligt dat dan uit aan de hand van die typische tekeningen, en zo typische tekeningen van gezegd bedroog. Hij gebruikt het voorbeeld van de duck-rebit in zijn tekening, waar je zo wel een konij en als een 1-tinkent zien. Een andere typisch voorbeeld is, denk ik, de afbeelding dat je zo wel een oude vooral als een jonge vooral kan zien. Dus je kent die typische voorbeelden wel. En hij gebruikt dat om er eens te zeggen, waar iemand die in een ander paradigma zit, ziet een ander aspect van die tekening. Het is een beetje een slechte analogie, want in het geval van die tekeningen zijn wij wel in staat om de ene afbeelding naar de andere te gaan en die met elkaar te vergelijken. Maar hij zegt op het beeldmoment van ja, wetenschappers die in een ander paradigma werken, werken in een andere wereld. Dus het is eigenlijk een beetje vast in een eigen wereld. En ja, dat is zorg natuurlijk voor een naantal problemen of mogelijk problematisch implicatie. Het eerste is ja dat het nog eens een extra problem biedt voor die dee van paradigma keuze. En wat, ja, het idee is vaak wetenschappwerk aan de hand van observatie en experimenten. Je bent het oneensmet elkaar over een mobile theory. Je gaat in het labo, je ziet alle twee dat er iets gebeurt. Dus je kan toch niet anders naar het ene zijn dat je theory klopt. Volgens koen gaan twee. Dat is dat, ondertussen. Ja, ja, ja. Gaan ze andere dingen zien. En pleceren natuurlijk ook dat doorheen wetenschappen kerevillussies, dat wetenschappersstaaljes in een andere wereld terechtkomen. Maar door natuurlijk het hele idee dat wetenschapp ons iets echt over de wereld met hoef letterwebe bij wijze als spreken. Dat we dat ook moeten verlaten. Dus dat begint dan natuurlijk op relativism te liken. En de zin dat ja, hoedewerel eruit ziet hangt af van je paradigma. En ook de keuze voor een paradigma wordt eigenlijk niet meer bepaald door observaties, door experimenten, ook niet door zaken als de wetenschappelijke metode en zo wordt in de voort. Dus ja, dat lijkt een beetje te leiden tot een philosophy waarbij iedereen heeft zijn wereld bewijzen als spreken. Iedereen zit in zijn of haar eigen paradigma en binnen dat paradigma zijn er bepaalde zaken waarsch. Maar voor een ander paradigma is dat dan andere zaken zijn. Dus dat is dan de. Dat zijn aan de aspecten die er toeleden. Dat mensen coen beticht hebben van de hele tvisme. En nog laatst punten denk ik, want er zit al bijna tegen een uur aan. Ja, dat is een gedanjoel. Maar ik denk dat heb jij gedaan. Die opstapeling van Kennens. Er klinkt er toch wel met die paradigma's dat het toch wel voor het schrijnt elementen zit van het Newton-ciaanse naar de 1-centre-ciaanse paradigma. Is wel zovergoor we hebben, nog meer bijgeleerd. En nu zit we hier. Dat zegt toch dat ik iets van goeie in zit. Ja, en daar koordat ik het term geïnteresseerd heb, weer bij Koens-Cheverij. Een nieuw filosofisch concept in de Nederland. Maar bij het is wel blijft vasthalden aan die inkomensurabiliteit. Maar in het na woord van structure, dat er in de tweede educiae toegevoegd gaat worden, gaat de ingaan op die verbuiten van het tvisme. En gaat deze zeggen van ja, ja en ja, energetisch. Anders zegt het dat er een soort van vooruitgang is, want wetenschappers zijn puzzeloplossers en ook al zijn er verschillend tussen paradigma's. Alle wetenschappers zullen puzzeloplossers willen zijn, dus het kan toch wel herenstagen dat als je naar een nieuw paradigma gaat, dat het nieuwe paradigma nog beter in staat als dat zijn om opalen puzzels op te lossen. Hij vergelijkt het van zo'n met de evolutie. Zeg je kan de evolutie van een wetenschappers zien of vergelijken met de evolutie van organismen en waarbij je stambom van organismen kunt afbeelden. Zelfde zou je kunnen doen met paradigma's, waarbij je het toont van dit paradigma's zegt. Maar het wordt opgevolgd door het volgende, deze paradigma's vertappen zich. En ik had een zin, en daar kan je wel als je dan naar die stambom kijkt, kan je wel als observator duidelijk zien van het nieuw paradigma is, is een opvolging is beter aan het voor paradigma, maar aan de gelijkertijd is dat niet de evolutie van het zegt. Maar er is geen absoluut overkoeblend criterium dat je nu kan gebruiken om te zeggen, ik heb hier nu een soort van tickingbox of een criterium leest die je in alle gevallen kan gebruiken om te zeggen, dit is vooruit, ga naar de barret. En daar gaat er wel explicieten zijn dat het idee van de wetenschapp die richting de barret loopt, letter B, dat dat een idee is dat we moeten verlaten. Ja, al was maar ook omdat dus al die paradigma's hun eigen verhaal zijn in die allemaal, niet naar hun echte wereldintertijd wijzen. En nog een klein, een klein verhaal, je zou een klein beeld zijn. Nou ja, ik valt mijn hele tijd om dus we hebben het voldoel en over het paradigma's, dus op paradigma's, maar de boektitel is de Structural Scientific Revolution, waarom heeft je het niet de Structural of Scientific paradigma's? Ja, goeie vraag. Ik zou het, denk dat er misschien een verhaal over het te vertellen is, ik zou misschien meer moeten opzoeken om er een verhaal over te zeggen, misschien voor een opvolgingshaal. Maar het boek was in bijwijs, was preken besteld tussen een aanalningstekend, dus hij had de encyclopedia of de Unified Sciences het er altijd met een mondvolle, dus hij had het logisch positief is met een bepaalde benadering in de wetenschappschilosefie en hij had een soort van project, die encyclopedia, waarin je verschillende filosofen, artikeltjes, schreeven, over een bepaald idee. En Koon had al relatief vroeg, ik zou het jaar tal nu niet van buit weten, maar ik denk 53 al, het is een citerme hier nu niet op, maar ik denk om weer, 53. Dat hij al een soort van contract had, jij gaat een artikel toevoegen over. Met schappelingsregelus, met de titel de Structural Scientific Revolution. Ik zou eens moeten maken, ik had een artikeln, dat had een artikeln, dat had ik hem ook zelfs baslaat, dus ja. Dank je wel Pieter, het lachen we ligt dan ons straag begint, maar wij hebben er een uur gesproken over Tomos Koon. Het boek van Koon is Structural Scientific Revolution, en het maakt Koon en geeft een wereldvam, hij wordt ook de worst enemy op science genoemd vanwege de relativisme, kort hem zo'n werk wat veel doet. En hij kijkt Koon wat gebeurt nou als we naar de geschiedenis van de wetenschapp meelaten wegen in onze benadering van de wetenschapp, hoe werkt de wetenschapp, wat kunnen we daarover zeggen, hoe boek je vooruitgang als wetenschapp en is er eigenlijk wel zo iets als vooruitgang in de wetenschapp. Dat is iets dat er eigenlijk een cyclisch verloop is van elke discipline. En er gaat het aan de hand van een aantal filosofisch concepten die we vervolgens Structural zijn langs gelopen, namelijk een prepare dichtmatische perioden, pare dichtma, normale wetenschapp, anomalie, crisis, revolution en de welbevamde inkomensurabiliteit. En in die prepare dichtmatische perioden is er soort geautische perioden waarin alle mensen los en vast schiet alle kanten op proberen op sofatie doen, experimenten doen, teoriën te bouwen, maar er is nog geen inkleform van uniformiteit. Iedereen doet maar wat en er is ook echt een discussie over de fundamenten. En vrouw gezegd plaats Koon ook een deel van de gezes wetenschappen en sociale wetenschappen omdat ze er ja eigenlijk een orde steeds bevragen wat is onze wetenschapp nou eigenlijk na het tijd. Weidt het je die vragen om het stellen, geeft aandacht het nog een beetje in de puberale fase zich bevindt. En dan treter een pare dichtma in. En dan brekt die fase van de normale wetenschappen aan. En dat kan eigenlijk op twee manieren tot stand komen, alle eerst door een exemplar, een exemplarisch voorbeeld kun je eigenlijk weten zeggen. En werk dat zowel de Theorie als de metodologie, als het instrumentarium vastlecht en ja, eigenlijk het toombeeld wordt van hoe het pare dichtma vormgegeven wordt. En daar zit wel echt het genie idee achter. Zit nou iets een synthese die die zinineer zit op, is het een plotsding raad. Het is Chevereij van Koon dat hij een beetje van beide is. Maar er wordt plotsing echt een soort nieuwe plafond gezet, een nieuwe vloer eigenlijk gelegd. Dit is het vrouw en hier op bouwen volgens verder. En we hebben laten wel een beetje te zoeken van wat maak nou dat mensen naar die stap overgaan waarom wordt dat nou dominant, is dat dus een soort democratisch proces, is dat omdat dus het het zwaartepuntplotsing verplaat. Er zijn even allerlei vragen, er zijn allerlei vragen teken. Een plotsling is er een structuur die daar op hele goede manier antwoordag geeft en dat wordt het nieuwe pare dichtma waar binnen die wetenschap zich operiert. En daarnaast is er ook een disciplineren matrix, dat is ook pare dichtma. En dat gaat dat over alle verzameling van elementen over bijvoorbeeld symbolische generalisaties. Denk bij de Natuur's Nutanciaanse wereld FSMAOA. Dat wordt zo'n fortoonbeeld van nutanciaanse vetten. Denk aan modellen zoals hoe leg je uit hoe gassen functioneren aan de hand van botsende billiardballen. En er zijn ook epistemicse waarde, bijvoorbeeld het moet precies zijn en het moet er verspellende waarde hebben. Vervolgens komen er zin niet vaak van een normale wetenschap terecht. En dan heb je eigenlijk een ogenorma overeenstemming, wetenschapers weten hoe de wereld werkt. En je weet ook wat je wel en wat je niet moet onderzoeken. En wat moet je dan wel onderzoeken. Nou, dat is helder en ook de manier begop je dat moet doen. En dat noemt dan coen spazzelstofing. En het lijkt ook een beetje op een legpust, of want je weet eigenlijk al het antwoord, die hebt een plaatje van, ja, weet ik veel, een mooi landschap. Je weet wel, dat moet het overweren worden. En je weet ook wel wat over de regels zijn. Je mag niet die stukjes gaan opknippen, je mag niet pleodzingsstukjes elkaar geluiden die niet bij elkaar passen. Er is een structure ook waarin je moet werken. En voordat je het hele sneller vooruitgang kan boeken in die fase. De metolen zijn de fundamenten in helder en je kunt dus de tijds gaan uitzoeken. En het voordeel is je kunt er enorm verprouwen onderlingers. Piet noemde gewoon zo concreet. Anderkant van de wereld kan iemand zitten. Die doen een experiment. Je kan er vanuit gaan die die op dezelfde gronde heeft gaan. Als jij dus niet wat die fundamenten de bevragen niet kan, je kunt nu enorm snel meters maken om met je weet waar je zit. Het grappige is dat daar dus het contrast tussen ze koenen een popper naar voerekomt, popper de pop, wetenschapper, wetenschappens, filosof. En die zeg falsificaatie is juist de kern van wetenschap. Ik denk dat ik ook zoek hoe je hypothees kan verwerpen. Dat is pas wetenschappelijke kracht. Maar zeg jij ze koenen, nee, je wil dus juist eigenlijk zoeken naar het versterkend van binnen dat paradigme werken. En dat is een potseling op met een planeten die niet werkt, die niet in je paradigme past, het hele paradigma, de discussie stellen, maar toch kijken of het juist kan inpassen. Dat ziet dus als we met Anna Malien in lien zich optreiden. Poppers houden zeggen, gewoon je hele teorie in de prullenbak. Koen zeg nee, wetenschappens doen dat je juist niet. Je ziet iets wat buiten je raster past, je gepamiert toch een plaats te geven of je negiert het. Mooie voorbeeld van Pieter van Uranus, met ontdekten Newton, netunes de niet geziene planeten die kon wel geconstruerd worden omdat ze dachten dat zouden als kunnen verklaan, Uranus niet de baanloopt die wij denken dat hij heeft. In plaats van dat hele paradigma gelijk, de prullenbak in ging, worden de paradis maar dicht maar dus in stand gehouden en worden daar in de plaats te geven. Maar dat kan natuurlijk ook een crisis komen dat de paradigmen er niet eeuw hoeft te zijn. En je ziet het als wetenschappenschapfielers ververen, dan moet je gewoon opletten. Dan ontzaterdus een algemeen shift. Dat kan ook best wel essentieel van uitzetten wat mensen zich binnen dat wetenschapsveld begeven. En plotting ontdekken dat ze er gewoon niet meer uitkomen, dat hun vragen niet meer beant kunnen worden, dat ze dingen tegenkomen die niet meer passen. En neem bijvoorbeeld de uitspraak van Einstein van Goddobbeld niet om in de relatie tot de kwamte teurinie, ja daar komt er soort filosofische uitspraak om aan te geven dat die met die nieuwe teurin niet uit te voeten kan. En dat is wel moment dat ook zich de revoluutie kan gaan indienen naden crisis ontzateren een nieuw paradigma waar mensen naar overstappen. En welm is dat omdat dat eigenlijk een paar opluchtingen ook geven van hebacht alles klopt weer, we hebben plots in weer een wereld die past. Dat is nooit een helemaal zwartwitte overgang, er is ook wel een geloofs overtuiging bij nodig. Het is een soort bekeer in je moet in de zekerste in springen en dan verplaat ze zwaart zich punt zich dus naar die nieuwe kant doen. Maar dan hoort ook wat we vaker aan hebben goud inkom mensurabele tijd hoort daarbij. helaas lukt mij toch nog aan het einde van de. deze aflevering niet, ook een superduit te gooien, maar ook een kritiek op kon opkond, omdat het ook iets relativistisch is. Want hij zegt die inkomensurabiliteit gaat over metelogie, over de semantiek. Je kunt wel ook niet meer over massa praten en ook over hoe je opsevert. Hij houdt dan die bekende voorbeelden van de 1. Konijn/Has opzien aan. Ook vanuit welkbare dicht, maar je kijkt dat wepaald wat je gaat zien. En dus werkt je uiteindelijk in zekerzien in een andere wereld. En dus kun je ook niet meer de wereld met een soort hooflet te weken. En het krijg je zo dat je een soort keuze kunt maken van een wereldbare dicht, maar je ziet. En kom je dat je kunt niet de wetenschap zien als een grote optel somt tot een logisch eindpunt. Deze dingen kunnen dus om een paar de spanning bij elkaar blijven. En dat negentuurt naar dat de wetenschap dus niet een soort absoluut te waar het kan bereiken. Dat zegt hij. En dat dat dus een algele relativisme in de hand werkt. Zo'n zwaartwit is het niet helemaal. Het interessante van ik in dit hele vrouw verkoen is dat we zelf ook hebben gekeken. Daar zijn externe listen in ons hebben losgelaten. Ook de kijk naar die context van koeen. Dat je ziet dat in die tweede wereldoorlog wetenschap nog steeds meer ingezet wordt. En zeker in die koudeoorlog hoeken we de rusten voorblijven. Daar hebben we de wetenschap moeten we inzetten voor een beter verandering. We moeten als politiek stuur op wat wetenschap doet. En konden ergens ook als een vorm van een visida-opheed van je moet je uit die wetenschap de vrijen loopt laten. Dan gaat deze dynamiek van afbraak en opbouw zich voor zelf voldrekken. En er goudt een instalte vraag dat van hoe zit er in onze tijd. En kunnen we ook bijvoorbeeld aan z'n klimaat kunnen zeggen dat het laatste de wetenschap van zelfs een vrij loopt laten. Of moeten er ook veel meer sturen op welke kant dat op moet gaan. En een instalte vraag is in hoe ver en mogelijk het hele concept van paradigma's toepassen in onze maatschappelijke context. Het instalte bij een paradigma is natuurlijk dat er in principe maar één paradigma kan zijn. Dus niet zo'n overbodzende ideeën in een bredere context gaat. Als we er echt zeggen nu, een paradigme inset is dat het gene wat je eigenlijk niet kan bevragen. Dat vind ik hier voor zelf een persoonlijk interessant via zo'n vragen welke paradigma's lezen wij in die wij gewoon niet ter discussie kunnen stellen. En welke anomalieen zien we in ons moment die iets van gaten schieten in die paradigma's buiten ons binnen ons wetenschap kueelt. Jordelijk dank Pieter voor een lekker lang verhaal. We hebben een uur in het danktier gepraat over koen. Dank je welke case en jij houdt er dank voor het luisteren deze aflevering. Deel hem vooral ook met die hem ook moet worst en heel graag tot volgend.