Skąpiec. Molier. Streszczenie, bohaterowie, problematyka

[MUZYKA] Lektury szkolne to duże wyzwanie, czasami wystarczy. Dobrze posłuchać. Molier, skompiec. Skompiec Moliera jest naprawdę fajną książką, o ile podejdziesz do niej na luzie, bez negatywnego nastawienia na starcie. Działaj na zasadzie skojarzeń i porównań. Spróbuj zapamiętać podstawowej informacje, aby przy swoich treść. Przypomnij sobie Ebenezera Skruża z opowieści wigilii. Czy sknerusama k quacza, skaczy o powieści. Jeśli podobało ci się ich skomstwo w dzieciństwie, to teraz spodoba ci się skomstwo tytułowego skompca. Ale może lepiej niebrać z niego przykładu? Zaraz się przekonasz, jaki z niego pozbawiony uczuć do si groż i para noik okładający synaki jami. Wysłuchaj tego nagrania do końca, a dowiesz się, że powiedzenie pieniądze to nie wszystko nie wzięło się znikąd. Molier w skomcu w odpowiednio lekki i jednocześnie zabawny sposób pokazał, że ludzie dzielą się na tych, którzy kochają innych i na tych, którzy kochają pieniądze. Poznaj niezbędny minimum. Aksja rozgrywa się w paryżu, w domu harpagona. Trudno określić czas rozgrywanych wydarzeń, gdyż nie jest on jasno wyszczególniony. Jednak można przypuszczać, że będą to lata bliskie samemu autorowi, czyli druga połowa 18 wieku, w której molier tworzył. To czasy, kiedy panie nie bały się jeździć karocą na Jarmark. Jeżeli chodzi o bohaterów, to najważniejsze byś zapamiętał główne postaci. W całej książce pojawia się ich oczywiście więcej, lecz albo mają rolę epizodyczne, albo występują w pojedynczych scenach w roli słok. Zacznijmy od najważniejszego bohatera, czyli harpagona, tytułowego skompca, który z grosza nie zejdzie. Jest w dowcem i ponad szczęście rodziny stawia pieniądze. Madwo je dzieci, Elize i Clanta. Łatwo ich zapamięta, że gdyż mają wyjątkowego pęcha w miłości. Elize zakochuje się w valerem, mężczyźnie, który uratował ją z wody. O tym bohaterze warto pamiętać. Natomiast Cliant wzdycha do Marianny, biednej dziewczyny, która z początku nie zna nawet jego imienia, a z którą chce się orzenić harpagon. Z książki dowiesz się, że walery okazuje się bratem Marianny. A Anzelm ich zaginionym ojcem. Zapamiętaj koniecznie to imię, ponieważ Anzelm z początku miał orzenić się z córką harpagona. Poplątane te miłości, straszczenie szybko je rozjaśni. Tych bohaterów zapamiętaj koniecznie. Harpagon, czyli skompiec, Elize i Cliant, czyli dzieci skompca i Anzelm, czyli ojciec Valerego i Marianny. A teraz właściwe straszczenie utworu. Akt pierwszy, scena pierwsza. Poznajemy dwójkę ważnych bohaterów. Są nimi Elize, córka tytułowego skompca, oraz walery. W powietrzu wiszą ciężkich mury, gdyż Elize zwierza się waleremu ze swoich obaw dotyczących związku. Jak to w związkach bywa Elize boi się, że walery przestanie ją kochać. Ojciec nie zaakceptuje ich uczucia, a opinię innych ludzi staną na drodze ich szczęściu. Wyobraź sobie typową telenowele, w której dwoje zakochanych przeżywa kryzys, bo kobieta maciężki dzień. To właśnie te powody. Elize wspomina tak, że dzień, w którym walery uratował ją przed utonięciem i dla niej postanowił pożucić swój dom, rodziców i zostać sługo jej ojca. Rozumiesz? Walery został sługo w domu Harpagona, by być bliżej Elize, a to robi mu teraz wyrzuty, że związek nie przetrwa. Mimo to Elize bardzo chceby walery wkupił się w łaskiej ojca. Mężczyzna zgadza się i radzi ukochanej byta zyskała poparcie u swojego brata, Cléanta. Scena druga. Cléant, widząc swoją siostr samą, od razu do niej podbiega i postanawia opowiedzieć się o swoim życiu miłosnym. Mówi Elize, że zakochau się w biednej dziewczynie, Marian nie, która mieszka z chorą mamą i cały swój czas poświęca opiecę nad nią. Cléant jest zły na ojca za jego skomstwo. Prosie Elize by ta wybadała jak Harpagon widzi jego związek. Przy okazji wyjawia, że jeśli Harpagon nie zdecyduje się mu pomóc, to on wyprowadzi się z domu. Jakby tego było mało, zaleca to samo swoje siostrze. Rozmowa zostaje przerwana, a gdy rodzeństwo słyszy zbliżające się kroki. Scena trzecia. W tej scenie widać skomstwo Harpagona jak nadło oni. Kiedy wszedł do pokoju i zobaczył w nim strzałkę służącego Cléanta, wpadł w szau. Zaczął go skarżać o plotki i ukryte pieniądze. Harpagon ignoruje tłumaczenia strzałki, zaczyna go przeszukiwać jak bramkasz kibiców przed meczem. A kiedy nie znajduje żadnych ukrytych pieniędzy, to ze złości wyrzuca go z domu. To słownie posyła go do wszystkich djabów. Scena czwarta. Harpagon siedzi sam. I jak to samotny milioner, duma nad tym kto i kiedy chce go okrać. No stop obawia się kradzieży, złożeczy na przegonionego służącego i zastanawia się, czy jego 10 tysięcy talarów w złocie zakopany w ogrodzie są bezpieczne. Wiesz, czemu Harpagon nie trzymał złota w skrzyniach? Bo uważał, że tam od razu wybiera się każdy złodziej, a całego ogródka przecież mu nikt nie przekopie. Scena piąta. Harpagon tak się zagalopował w swoich rozważaniach na temat własnego majątku, że nie dostrzegł jak do pokoju weszli Elisa i Cléant. Prawie spadł skrzesła, jak ich zauważył i zdał sobie sprawę, że ciągle powtarzał pod nosem o swoich 10 tysiącach talarów zakopanych w ogrodzie. Od razu zaczął wypytywać dzieci, czy cokolwiek usłyszały i wmawiać im, że to tylko mrządki i on stary Harpagon wcale takiego majątku nie ma, tylko sobie marzy. Cléant twardo stwierdził, żeby przestał ich robić w bambuko bo wszyscy wiedzą, jaki ojciec ma majątek. Harpagon słysząc to, na tych miast się rozłościł i zaczął oskarżać Cléanta okradzież i wypominać mu jego wytworne stroje. Cléant przyznał się, że dorobił się nagrze w karty. Nagle następuje szybka zmiana tematu. Harpagon ogłasza, że na stare lata chętnie posiadł by jakąś młódkę. Zdradza swoje plany ślubu z Marianną. W tym momencie Cléant słabnie i wychodzi. Powiedzenie, kto nie ma szczęścia w miłości, to ma w kartach, w tym przypadku się sprawdza. Zcena szusta. Harpagon nie martwi się wyjściem Cléanta. Od razu zdradza Elizie swoje dalsze plany. Cléant poślubi w dowe, a ona wyjdzie za pana Anzelma. Gośću jest ponoć dojrzały, rozsądny, doświadczony i ślub ma się odbyć jeszcze tego samego dnia. Elizaka, że się ojcu popukać w czoło i kategorycznie się nie zgadza na jego pomysł. Harpagon wykorzystuje spryt i zakłada się z Elizą "Kto ma rację". Widząc przechodzącego obok walerego, prosi go, by został sendzieł w sprawie. W pamiętajmy, że Eliza kocha walerego "walery Elize", a Anzelm właśnie wcina się pomiędzy Wódkę a Zakonskę. Zcena śudma. Harpagon podstępem pyta walerego "Kto ma rację w zakładzie, on czy córka". Walery nieświadomy przedmiotu zakładu mówi zdecydowanie, że Harpagon jako wcieleni rozsądku ma na pewno rację. I w tym momencie, jak to się mówi, jest po ptakach. Kiedy walery dowiaduje się, że właśnie poparu ślub Elizys Anzelmem na tych miast stara się odkręcić sytuację, nie potrafi jednak odeprzeć argumentu, że Anzelm chce Elize bez posagu. Szcena ślubem. Eliza jest przerazzona rychłem ślubem. Walery rycer skołbiecuje jej zająć się tą sprawą. Ustalają, że Eliza uda chorobę, aby zyskać na czasie. On tymczasem zajmie się udaremnieniem małżeństwa z Anzelmem. Szcena 9. Dopokojów chodzi ojciec. Walery więc przechodzi do realizowania swojego planu. Mówi głośno i wyraźnie, by Harpagonowi nic nie umknęło, że córka powinna być posłuszna ojcu i wyjść zamążczy to się jej podoba czy nie. Harpagon słysząc te słowa "urus" o dwa metry i nakazał córce posłuszeństwo. Szcena 10. Walery by jeszcze bardziej przymilić się Harpagonowi, postanawia, że pójdzie porozmawiać z Elizą na temat zbliżającego się ślubu. Akty drugi scena pierwsza. Client potrzebuje kasy, aż 15 tysięcy talarów. Strzałce, słózek Clienta, którego wygonił Harpagon, udało się znaleźć liświaża, który jest gotów pożyczyć taką sumę. Warunki są jednak złodziejskie, jak na lichwe przystało. Nie dość, że procent wysoki to jeszcze z 15 tysięcy Client otrzyma jedynie 12 tysięcy w gotówce, a pozostałe 3 tysiące w rupieciach domowych, ubraniach i innych kosztownościach. Jak domówią starzy górale z braku laku dobry i kit? Client zgadza się na ten wyzysk. Szcena druga. Kojarzycie czym jest ironia losu? Jeśli nie, to właśnie w tej scenie się o tym przekonacie. Client i strzałka udali się na spotkanie z liświażem, którym okazał się Harpagon. Harpagon się wścieka, a Simon pośrednik między skomcem aklientami wieje gdzie pieprzrośnie i zostawia ich samych. Szcena trzecia. Client z Harpagonem po raz kolejny się kłócą. Ojciec wyrzuca synowi, że chce się ruinować takimi niegodziewymi pożyczkami. Na co syn odpowiada, że ojciec zajmuje się liświerskimi sprawami. Suma sumarum, Harpagon wyrzuca Clienta z domu. Szcena czwarta. W tej scenie pojawia się nowa postać. Frozyna, która jest svadką. Harpagon chce z nią pomówić na temat swojego ślubu z Marianną. Szcena piąta. Frozyna opowiada strzałce o małżeństwie Harpagona z Marianną. Strzałka zaś decyduje się powiedzieć wszystko o skomstwie Harpagona i uświadamiają. że nie ma co liczyć na duży zarobek. Scena szusta. Harpagon nie daje żyć w rozenie i ciągle wypytuje ją o marianne, a zwłaszcza o jej posak. Frozyna zaś by zarobić na tym ślubie jak najwięcej prawie harpagonowi mnóstwo komplementów. Jednak ten stary wyjadacz zdaje sobie sprawę z motywacji w rozyny i jak ognia unika tematów wynagrodzenia. Skolei słatka wyznaje zasaden. Jak nie da jeden, to da drugi. I liczy na ciężkim mieszek od marianny. Akt trzeci. Sceny od pierwszej do czwartej. Teraz się z koncentru i bo pojawia się bardzo dużo nowych postaci. Ale nie martw się na zapas, to tylko służący w domu harpagona. W pierwszych czterech scenach harpagon chce wywrzeć na mariannie jak najlepsze wrażenie i goni służbę do sprzątania. Pani klot ścieżakuże. Śdzie bełko i szczegiełek mają pukać szklanki i nalewać wina. Eliza z kolei ma zająć się pilnowaniem, by nikt nie wyniusł z domu żadnych kosztowności. Scena piąta. Znacie to, kiedy idziecie na imprezę i od rana, myślicie o tym, co dobrego na niej zjecie? Otóż nie ucharpagona. Skąpiec rozmawia z Jakubem, czyli kucharzem, by kolację podać sytą, czyli tłustę mięso i zapychające ciasto z kasztanami. Jakup jak na ambitnego kucharza przystało, chce przygotować dobre jedzenie. W związku z czym musi mieć na niepieniące. Dochodzi między nimi do sprzeczki. W net pojawia się walery, który pamiętajmy ma podlizywać się skompcowi. I stwierdza, że nadmierne jedzenie szkodzi zdrowiu. Człowiech w końcu nie żyje po to wyjeść, a je po to wyżyć. Harpagon przyznaje walerem orację i powierza mu przygotowanie kolacji. Natomiast Jakub dostaje zadanie, by zająć się przygotowaniem karocy. To wywołuje kolejną sprzeczkę, bo kuchasz nie chce zaciągać zagłodzonych koni do pracy i mówi Harpagonowi, co tak naprawdę sądzą o nim ludzie. Niepotrzebnie. Rozwszczyszony skąpiec bie Jakuba. I na co mu to było? Skęna szusta. Tym razem walery nabija się z pobitego Jakuba, co wywołuje w kucharzu złość. Na dokładkę Jakub dostaje kijem od walerego. Skęny, szedma i usma. Mariana wraz z Frozeną docierają do domu Harpagona. Proszą Jakuba, by ten powiadomiu skompca o ich przybyciu. Oczywiście tak go nie nazywają, ale my wiemy o kogo chodzi. Mariana wyjawia Frozenie, że wolałaby poślu być młodzieńca, który swego czasu ją odwiedzał. Nie znajmienia klanta. Frozyna świadoma, że pieniądze właśnie uciekają jej sprzednosa, przekonuje Mariana, że Harpagon niebawem umrze, a ona jako młoda wdowa będzie mogła wyjść za kogo chce. Skęny od 9 do 15. Robi się naprawdę ciekawie. Harpagon witam Mariana i ją komplementuję. Mariana reaguje na te komplementy z obrzydzeniem, o czym chętnie informuje Frozyne. Jest to też moment oficjalnego poznania się Mariana z Elizą i Cliantem. Kiedy dziewczyna rozpoznaje w nim swojego zalotnika, ten postanawia wyjawicie i swoje uczucie. Domyślać, jak reaguje skąpiec, otóż to pieni się ze złości. W sytuację i swoją sakiewkę próbuję ratować Frozyna, która w pada na pomysł wyjazdu na Jarmark. Harpagon przystaje na propozycję i każe przygotować powus. Jednocześnie przeprasza za brak przekonsek na drogę. Jednak Cliant jest czujny i postanawia do piec ojcu jeszcze bardziej. Poprosił służby o kosze chińskich pomarańczy, taktyli i konfitur. Pomyśl sobie ile to wszystko kosztuje, a potem wyobraź sobie w jaki sposób zaragował skąpiec. Właśnie, znowu pieni się ze złości. Ostatnia szpila wbita ojcu przez Clianta to ściągnięcie pierścienia z dłoni harpagona i podarowanie go Mariana. Skąpiec doprowadzone do granic cierpliwości wyzywa Clianta od zdrajców i opryszków. W międzyczasie wpada sługa z informacją, że konie nie są pod kutę. Cliant wykorzystuje nie uwaga harpagona i zabiera kobiety do ogrodu. Akt czwarty. Sceny pierwsza i druga. Cliant z Mariano zapewniają wrozyne o swojej miłości i proszę,łby ta spróbowała to wszystko odkręcić. Pojawia się pomysłu, że najlepszym rozwiązaniem jest przeprowadzenie innej, bogatrze niż Mariana dziewczyny i przedstawienie jej harpagonowi. Wtedy powinien on pójść za głosem pieniądza i odrzucić biedaczkę. Rozmowe przerywa skąpiec, który oznajmia, że Karoca jest gotowa do drogi. Pani wyruszają na Jarmark, Cliantzaś zostaje z Ojcem w domu. Scena trzecia. Panowie rozmawiają na temat Mariano. Cliant wykręca się, że nic nie czuje do dziewczyny. Słowate wykorzystuje harpagon, mówi synowi, że gdyby nie jego niechęć do dziewczyny to mógłby mują odstąpić. Tak zaś jednak zanią wyjdzie. W tym momencie Cliant się poddaje i wyjawia prawdę. Dzieli się z Ojcem swoją miłością do Mariano, czym go rozwrzciecza. Harpagon wołaby przyniesiono kije. Sceny czwarta i piąta. Typowa scena, w której dwóch samców bie się o kobiety, a pojawia się trzeci, który postanawia rozdzielić agresorów. Jakub, widząc co się święci, próbuje zapobiec walce. Ogłasza, że będzie sędzią i odbędzie dwie rozmowy jedną z harpagonem, drugą z Cliantem. W sprytny sposób prowadzi je w osobtnych pokojach, by stronie przeciwnej przekazać, przekręcone słowa drugiej strony. Dzięki temu fortelowi zapobiega walce, a panowie się przepraszają. Niestety miłość ojca z synem nie trwa długo. Dowiadują się o podstępie Jakuba. Harpagon po raz kolejny się pieni, wydziedzicza i przeklina Clianta. Scena szusta. Cliant spacerując poogrodzie spotyka strzałkę, swojego sługa. Za uważa, że ten trzymaż katółkę harpagona z jego 10 tysiąca mi talarów. Strzałka przyznaje, że śledził skomca, by wykraźć jego skarb. Scena siedma. Dramat. Skąpiec pozbawiony pieniędzy. Kiedy harpagon orientuje się w sytuacji i uświadamia sobie, że został okradziony, popada w paranoje. Podejrzewa każdego z domowników. W rozpaczy krzyczy, że jeśli nie znajdzie skarbu, to się powiesi. Akt piąty sceny pierwsza i druga. Rozpoczyna się śledztwo. Harpagon postanawia wezwać komisarza i wykryć złodziej. Pojawia się niczego jeszcze nieświadomy Jakub. Myli komisarza z gościem weselnym i zapraszago do stołu. Kiedy orientuje się w sytuacji i dowiaduje oskradziony szkatółce, postanawia wrobić Valeręgo. W końcu ten pobił go kijem. W swoich zeznaniach Jakub strasznie się miota. Jednak harpagon zawierza jego słowo. Scena trzecia. Valery wchodząc do pokoju, jeszcze nie wiedział, co go czeka. Harpagon natychmiast zarzuca go oskarżeniami, ale nie mówi nic konkretnego. Skołowany Valery jest pewny, że chodzi o potajemny związek z Elizą. I tak sobie rozmawia jeden z drugim tenoszkatule, a ten okobiecie. Gdy harpagon z Valerem w końcu zgadzają się, co do przedmiotu sporu, skompiec nakazuje komisarzowi, zapisać w protokole, że Valery to o pryszek i uwodziciel. Scena czwarta. Pojawia się Eliza, której ojciec grozi zamknięciem pod kłódką. Wyrzuca jej potajemne miłości i romansę. Valeremu natomiasz obiecuje szubienicę. Prośby błagania i płacz Elizy nie robią na harpagonie żadnego wrażenia. Scena piąta. W końcu Anselm szczerze rozmawia z harpagonem. Skompiec zdradza mu, że Eliza jest zakochana w Valerem i chce z nim wziąć ślub. Nie doszły mąż przyjmuje to zgodnością i stwierdza, że nikogo do orzęku zmuszał nie będzie. Zwraca się do Valerego, by ten przedstawił mu całą sytuację. Mężysna opowiadał swoim pochodzeniu, rodzinie i o tym jak spotkały Elize. Nagle jak grom z jasnego nieba, okazuje się, że Marianna jest siostrą Valerego, a to oznacza, że Anselm jest ich ojcem. Wszyscy w tej scenie są szczęśliwi. Oprócz jednej osoby. No właśnie, chyba sam domyślasz się, że chodzi o pieniądcego się harpagona, który domaga się swoich pieniędzy. Scena szusta. Do towarzystwa dołącza Kleant i proponuje Dyl. Odda ojcusz katłuki, jeśli ten pozwoli mu wziąć ślub z Marianną. Lasy na pieniądze skompiec zgadza się. Anselm także się zgadza i postanawia rozpocząć przygotowania do ślubu. B, nawet chce za wszystko zapłacić? Obiecuję ponieść koszty związane ze ślubem, wynagrodzeniem komisarza oraz strojem od świętnym dla harpagona. Wszyscy wychodzą oprócz, chyba już domyślasz, szyk to zostaje. Oczywiście skompiec, tulący swoją szkatułkę z talarami. No dobra, czas na podsumowanie. Skompiec moliera to dramat. Pamiętaj tylko, że nie jest to tragedia, a komedia. Komizm objawia się tutaj pod trzema aspektami. Mamy do czynienia z komizmem postaci, sytuacji i słowa. W skomcu pojawiają się następujące motywę. Motyw szkatułki jako przedmiotu czułości i troski harpagona. Motyw skradzionej cnoty. Motyw służących jako komentatorów. I motyw cudownie odnalezionej rodziny. Pamiętaj o Anselmie, Valerym i Mariannie. I na koniec kilka słów dla ambitnych. Jeśli spodobało ci się streszczenie lektury, zachęcamy do przeczytania całej książki. W pełnej wersji skompca moliera może odkryje się jeszcze dodatkowe smaczki. Możesz też zobaczyć film z Francuzkim Mistrzem Komedi w roli głównej, czyli Louis de Fina. To całkiem udana ekranizacja dramatumoliera. Może nie jest dokładnym streszeniem dramatumoliera, ale pokażę ci, jak dane postaci mogły wyglądać i w jaki sposób można przedstawić ich perypetię. To już koniec naszego opracowania. Podobało ci się? Podaj je dalej do znajomych, którym też może się przydać. Pamiętaj również, że ta praca jest pomocą w nauce, dlatego korzystając z okazji zachęcamy cię do przeczytania albo wysłuchania lektury w całości. A tymczasem powodzenia na zajęciach. projektu dobrze posłuchać.