69. Sarah & Pim 2/2 (De rollercoaster van Bevallen, weinig Slapen en veel Liefde)

Deze podcast wordt medemogelijk gemaakt met de stun van de rose doos. Wat mij zo verast is het voorafs zo getwijfeld hebben over kinderen. We hebben zo veel gesprekken gedaan, zo lang het wijfeld. En onderscheinlijke moederkluk, dat ik vandaag ben zo echt. Ja, het is een echt ontzettend leuk kind. Maar als die een hele periode is om het uur wakker, soms zelfs om het halvuur. Dus het is het allerbeste ooit en het is het alle kuts te ooit. Dat is de hoole koosten dat het is zeg maar. De dualiteit van het aderschappen? - Ja. Dit is Buikul, een podcast over zwangerschap, geboren en alles daaront. Hier vind je eerlijke verhalen, nuttugetips en een flinke porcercane. Ik ben Evie, mama van Dree, en als vroetvrouw Getsikje doorheen deze bijzondere reis, veel luisterplusier. Vandaag zijn we 25 september 2023. En ik zit hier terug samen met Sarah, Pim en Ezra. Ja, hij hangt er bij. - Ja. Geveleciteerd bij mijn Sarah. - Oké. Ook voor jou, Ezra. Goed gedaan. Ik zag nu vier weken, nu, as we speak, om alle 12. Ja, echt nu nu, hè? - Nu nu. Kijk, ze er komt ze rond. We hebben elkaar gesproken, Eind jullie, een maandje voor dat jullie bevallen zijn van Ezra. Verzal een keer Sarah en Pim, moet ze in die laatste weken nog gelopen. Terregend traag. We had an in de naanloop, zo een paar kleine hobbles in de weg. Rondom gaat die vroeger komen, gaat die al dan ingeleid worden. Mijn kleine lichaam en zijn grote geboren te gewicht. Die hebben ze wel wat vragen reizen, waardoor hebben we ergens ons voorbereiden op een vroeger gekomst. Maar dan, uiteindelijk, beslissen die zelfs een overteid te gaan. Dus wij hebben een vreeselijk lange augustus gehad. En dat hebben we wel een underschat. Ik denk alle Iktogales sinds, het mentale stuk van overteid gaan. Zeker omdat we van Afvix 7 en 30 klaar stonden om hem te laten geboren worden. Ging die week 41 wel nog afschuilig trager dan die 3-der woord. Ja, ik kan dat even om te halpen. Ja, dat is echt de langste weken in mijn leven. Ja, maar dat we eigenlijk nog een vijagus is nog een trouw en we hoopt het maar dat die niet te vroeg zou komen. En vanaf dat moment was het eigenlijk geen nu machtig. Als je wilt. Alleen kan die dus niet. En duurde het nog een hele maand, dus dat was heel lang. Jullie zijn voor beide 40 weken gekaan. Ooster met jullie al iets afgesproken van oké, als het die datum niet komt. Dan zor er weger, ik heb een interlijren bijvoorbeeld of hebben jullie die vragen stelt. Is daar ooit spraak? Eef dat op tafel gelegd? Ja, omdat hij van de grote kant werd geschat. Zo is zo verafd gehad aan de 40 weken. Al het idee dat hij mogelijk ingelijd zou worden, dat wilde we niet. Dus we hebben toen eigenlijk heel veel mening onderzocht van mensen. En toen de conclusie getrokken dat we dat niet gingen doen. En dus over tijd lieten gaan. Althans, dat was nog voor de 40 weken. En hij ging dus over tijd. Ja, we hebben op 38 weken er voor gekozen om de inleding niet te doen. Nee, ook omdat toen mijn lichaam erover duidelijk nog niet, er was nog geen ontsluidig. Er was geen verweking van de parme, er was geen signalen dat er vanuit mijn lichaam al stappen gezet werden. En het feit dat er geen colloquen op zich af, we hebben dat dan besproken op mezelf. Zelfs staan de gefrutvrouwen en die gaan ook wel aan. Want feit dat je de keuze krijgt, wilde ook zeggen dat er geen merissurgenstjes. Want anders zou de keuze niet krijgen. En dat was voor ons wel een reden om je bedankt dat gezegd bij een merissurgenstje gaan wel echt zo iets overwege. Maar voor de zomer pur vanuit een mogelijk kans dat hij aan de grote kan is. Ik voel de hele recht vanuit de trek dat we vooraf gelopen naar de ook met de gebouwtkursen. Ook wel een heel sterk vertrouwen in het natuurlijke proces. Van mijn osteopatwist ik dan dat ik een heel ruim en flexibel bekke. Dus ik had ook echt wel vertrouwen in het feit dat een hooger gebouwthoeg. Dat was voor mij helemaal geen issue. Dat gaf mij ook geen angst gegedachten. Dat was voor mij geen merissurgenstjes. Reden om mijn vroeger te laten komen. Zeker niet opwegend tegen wat een inleiding dan kan te weegbrengen als in bevoorbeeld naar weestor. En waardoor ik toch een epidurale zou hebben moeten hebben. Dus ik ging naar een liever het patting van hem gewoon tot aan de 40 weken. Het laat ik gaan en groter te worden. Maar dan hebben we wel samen bekeken van ja als hij dan over tijd gaat. We willen het ook, het lot wel niet gaan tarten. En dan willen we ook wel niet naïf zijn. Dan kan het wel een merissunot zou worden om het ook niet tot de twee weken na. Tot de 42 weken te pushen of zo. En dan kwam ook dat mentale stuk voor ons. Voor mij is het zo voor jou ook. En dan had ik eigenlijk echt wel nood aan ook een eindpunt. Ik heb bij betoende optie besproken aan de monitor. En ik moest dan op 40 weken twee dagen een oeidaan monitor voor hem. En dan op de twee dagen moest ik dan op controle komen. En toen hebben we zelfgekeken, ik had ook gehoogd gaan tot 40 weken en 41 weken en 41 dagen. En toen hebben we zelfgekozen om gewonnen de eerste dag van de nieuwe werkweek. En dat was dan zondag om 27 augustus binnen gaan om te kijken. Blijven we of komen maar naar gochtern terug voor de ene leiding. Zo was het gegeven. Dat was dan op exact 41 weken. En daar gaf veel wereldst in ons hoofd dat dat punt aan ook geprikt was. Maar tot die een dag wilde we wel dat je vooral natuurlijk kwam die ze hebben. Nu wel eens erin gedaan dat je het zichzelf zou komen in hoeverde gedaan. Kunt alleen stimuleren maar goed, wij dachten alle sinds. We gaan alle terugpunten, spolen, en alle boven gehad. En ik ben in die week op 40 weken drie of vier dagen bij jou geweest. Dus als je nu zit op je zetbal met baby nog in de buik. En ik had een mei ook dacht er een heel groot vertreabel was. Omdat je het al heel veel voor meen wel in die laatste dagen in weken gaat. Het gevoel van 'Hel is aan het rommelen en aan het gebeuren'. En het geef mij verust. Het stelling heb je toen gezegd dat in een datum ne geprikt is. Maar eigenlijk denk ik wel dat hij gewoon vroeger gaat komen. Dat was de dag voor jou voor je huurige. En ik herinner mij dat je zei, kopen alleen niet morgen. Ik kool dat hij zei dat je heeft. Dat was zo die en dat en wel die en dat en die niet. We gingen met je een trouw van 'aja, of nu' of 'derda' of 'nu' niet. En dan met mijn vrijaardige raalde ze je dat een stuk. Voor mij m'n markt en juist, maar voor hem bouwen ik wel zei dat je in een eigen dag. Echt hele koel geluisterd, hè? Ja, super. Ik wild het al laatste uren gewaagd om zelf te komen. Maar. Ja, haar, spoiler. Spoiler, hij zelf gekomen. Op de fallereep. En wat is het paling erin houden? Ja. Alleen eerste keer een stukje laslaten, misschien ook, hè? En wat dat gekund kon trouweren, wat dat alleen? Ja, dat is veel mama's gezegd toen. Ja, dit is uw eerste lezen in laslaten. Want dus normaal ging je bijna gingen, om te kijken, gaan we de enleering nu starten of hem morgen vroeg. Maar dat hochtend en zo te enig die maanden wel geboren. Ja. Maar je wil je zijn zaterdagavond. De fruitvrouw, wat zelf voor is, zal ik zaterdag anders nog eens komen kijken. En moest je daar willen, kan ik uw strippen. Ik vanaf heel fijn dat hij daarvoorsterlijk had daar eigenlijk zelf niet aangedacht. Vooral. Maar toen als het zijdacht kan je natuurlijk doen, dus hij niet zes aantrag meer aangekomen, m heeft ze me gestript. Dan bleek ik ook wel alegd verweegd. Nee, dat weet ik niet meer. Allers sinds er was wel wat ontsluiting. Ja, want anders kan je niet strippen, hè? Er moet mensen zalende cent meter en half doen. Ja, dat is ons met ons. En twee centimeter ons laten. Ja, en tijden strippen ze niet. Oei, denk dat ik er twee en half van gegaan. Ja. Ja, dan heeft ze me gestript en dan zijn we erna lekker op uw aanraden en goede lange wandeling gaan maken. Mijn gigantische tom van vorangen, nad fruituur, dan heb ik alles pittig besteld dat er op de kaart stond. We hebben gigantisch veel fruitigheten. En dan teruggewaar geld. Dan heb je een goede massade gegeven. Als je er serie daar aan het kijken, waarom veel ook situatien vreidig graag op je pijn. Ja, ja. En dan is het erg eens want ik weet het tijdelijk dat we daarom hebben zopgezet. Ik begon wel wel lastig geregetijres, maar ik dacht dat ze wel weer die voorwege zijn. Zoals dat ik zalt twee, drie weken heb. En dan zijn we gaan slapen, rond 11-12 uur. En dan heb ik kijk niet meer kunnen slapen. Vind ik een keer al de nacht was toch te pijnlijk om te kunnen slapen? Je hebt lekker geslapen. Ja, ja, ja. Fenta of niet, voor het dag is het. Ja, maar ik dacht die gaat hier niks kunnen doen. Het zijn zoveel ze we waarschijnlijk weer voorwege. En als het het is, dan kan hij maar beter nog wat slapen. En ik ben gewoon niet meer wakker geworden. Nee, en ik ben dan heel stilig, ik heb terug uit bed gekroppen. Ja. En dan op mijn ambale gaan zitten, weer al. Ja, en. Ja, hij is wel lekker aan het worden. En jij wil zet er heel veel zet. En dan ben ik kwaasierig aan kijken. En dan is hij eigenlijk ook nog een poignet aan te slapen. niet alleen uiteindelijk, waarbij je in het tijd met tegen de ochtend dan de vruchtvrouw gebeld. En dan kwamen ze eigenlijk toch al vrij korte peen en dat was het. Maar ze toen ook goed houdbaar. Hoe hadden ze het? Ja, dat vond ik wel. Ik hoop de toenig als titi zijn kan ik dit wel. Ja, ik was er al achtdur mee bezig hebben om 8-9 nu soms de vruchtvrouw gebeld. En dan kwamen ze om de. Ja, of reis nou om de 4-5 minuten al. Ja, dus ik dacht al mij dat ga dir keighoef vooruit. En wie weet, is het dit? Katalist gehoort, hij ging heerlijk, het zonderlijke gevallen. Vrouwen dat eigenlijk echt een eitje vinden. Heet van niks. Dus ik dacht, wie weet ik, ik d'r bij. Want dit vind ik echt wel makkelijk te handeren. En dan zei de vruchtvrouw een telefoon, geauwitte, belt mij maar terug. Als je in de volgende fase zit, gezond, ze wel herkennen. En dan is ze nog gekomen. En dan heeft ze mij gecheckt. En dan zei ze belt mij maar terug als gevoel dat de volgende fase is gekomen. En dan ze heeft mij dan van je naar Londresort. Toen en ik denk dat ze daarmee terug iets geïriterd heeft. Want toen ze was het deur nog niet uit in de volgende fase was er. Ja. Doen dacht ik, dit is toch meer dan wat het van de nacht was. Alles, ja. Ja, vaker is zo bij zo'n vaginal onderzoek. Het kan zijn dat ze ook een beetje gestript heeft terug op dat moment. Maar gewoon door het voelen en door daar wat te woelen die vruchtzaak een beetje los te maken. Want die binnenwant van die baar moet er. Kom er opnieuw weer proostdagland in het vrij, waar hoewel dat dat vaak toch wel weer een extra zetje geeft. Dus het kan wel dat eindblut schalt heeft. Dus het was volgende level van intensiteit. Ja. En zij ze langs geweest heeft dan onderzoek. Daar in de rijën nog van die ontsluiting wat dat aan mij al deed. Wat ze toegenomen was dan ook was dat dus koal met de namereig daarvoor. Dat was eigenlijk nog was dat dus koal. Maar ja ik wist ook vanuit de voorbereidingen dat daar niet verteld op zichzelf. Dus wat dan ook vooraf me een paar de vragen zou te willen we die info weten of niet. Maar ik heb wel gevolg toen ik die wou weten. Om het te weten maar het niet te laten meespelen en om dat ook wel de voorweking wil de weten. Die was toen heel sterk. Toegenomen de voorweking. Dus ik wist ook ook hier eens een belangrijker kriterium dan de ontsluiting die hetzelfde is gebleven. Heb je jullie geleerd ook een geboord? Ja. Maar dat is iets waar heel veel mensen wel op kon blokkeer. Plots ja, je dan niet weet. En je hebt er daarvoor. Pakt twee centimeter en er daarna nog steeds twee centimeter. Maar je hebt deel de nacht gewerkt. Dat was echt dat dan als je dan niet weet van je, dat is toch niet alles want er is ook een voorkoorting, voorweking. En die was heel sterk. Dat was echt wel een heel grote stap in gezet. Go. En dan zei's ook, "Kij beeld met de maturgas van de fase." En hebben we ze een vier uur of zo gebeld. We hebben de inleiding dan afgebeld. Want ja, dat ging jullie die avond binnen gaan. Dus dan heb de jij die gebeld. En de fruitvraaj ze ook, ja, ik wil even checken of het zich doorzetten. Wat zit er zich wel degelijk door inleiding afgebeld. En dan is het teruggekomen tegen de naamiddag. En nou, is die zondag verder weer lopen. Waar, hoe waar waar de jij dat pym. En want zij had om de vier minuutjes ongeveer, zet je het, waar het dan toch wel in tenser. Ja, ja. En dan maat het in tenser, ik moet ik zelf ook haar mee ondersteunen. Dus dan probeer ik meet de aarde met je. Oké. En me wel even te doen wat ik kon, hè. Ja. En. Ik moet dan niet heel grappig denken. Hij is zo. Verdift dat kijken nog. Ja, wat. En ik trok het niet meer van de pein. Dus ik was aan de in de dusch aan zitten. Eén. En pim liep hier zo rusteloos rond en. De ene gewoon, ik kan eens eten maken. Dus jij is wel, dat is eigenlijk pannenkoekens. Ik heb de pannenkoekens dan volgen in de dusch. Pim act keelijker. Pannenkoek is echt heerlijk. Ik heb het in het eindelijk. Ja. Mijn goede veel strob er. Dus die kan die koal zeer roop erop. Dus ik zat aan onder een dusch op de grond op mijn kruik. Pannenkoek teeten. En jij met die antvoeren, dat sloeg eigenlijk echt op niks. Maar eigenlijk toch wel. Je hebt gewoon weer dan dat je kon op de momenten, maar dat je je nodig had. Ja. Daar hoeft niet op iets slaan. Nee, nee. Sallig. Is dat een peelsmaterie halve? Nee. Met aan een alofjepiek te stoel hier uit de bergen van de buur. Ja. Dat verel. Ja, wij hebben dat dus hier ook zo wachter gelaten. Mijn mama zat aan stiekem komen op. En die zei ook dat ik aan trof in die bad kan. Maar zo. Een stil die ik niet in ander nat mocht, want die poten waren er. En veroest een alofjegeet. De panekkoek ernaast. Die kraal nog helemaal op de grond. Ja, dat was wel waar. Maar goed. Je had dan het vertellen. Ja, dat was voor jou. Ja, eigenlijk. Ik kijk wel op een geel hard uit naar de voetfouw weer terugkomen. En wij zijn wel wat bloedverlis van ik. En dat had ik me niet op voorbereid. Dus ik wist ook niet hoe ik dat me zin te betere. Blik achteraf, allemaal heel normal. En toen de voetfouw kwam toen om 5 uur weer. En toen is hij eigenlijk niet heel lang meer geweest. Want bij jouw wereldet steeds heeft het grondje wilde gaan in een bad. Want je merkte dat het werkte. Dus toen hebben we gewoon ziekenhuis gebeld. Ja. En mochten we komen. Dus we hebben daarna toegaan. Wat ik heel erg graag wilde voor mij dan was dat we teruggewaar stuurt zouden worden. Dus dat. Als je daar toen nog scherik voor op dat moment, dan wil je een beslisten van me gaan. Nee, want ik had het bewust genoemd. En dan wil ik wel boven staan om die ontsluiting te weten. Want ik ben oemd aan een telefoon. Dus ik zei ja, het rie is niet ontsluiting, maar ze wil graag in een bad. En ze zei dan niet van de jarenste weinig. Nee, oké. Dus toen zijn we gewoon gegaan en dat was wel fijne. Ja. En dan was eigenlijk wel een heel seriet. Arbit en de lat opvangen is niet handig. Nee, en dan antwerpen we slechte wegen en tramsporen. Ja, is de stat in. En dan zonder ze ik klaar om ons op te wachten. Bad werd meteen gevuld, dat was wel heel ver. We werden echt opgewaart. Dat was heel fijn. En dan dat bad die heel veel deugd hebben ze daar ook een vertruk de monitor gedaan draadloss. Alles was oké, maar goed, ik was toen eigenlijk al. Ja, vijftien uur of langer bezig. En ja, ik had die mijn hoofd ook wel noot aan het lachgas, de opc-lachgas die in sinds sensieus is. Maar dat kon dan niet van het abad. Dus dat moest ik er na twee uur toch terug uit. Ik moest er ook na twaalf uit, maar dat moest ik ook voor het bad. We zijn liepen dan wel even niet zo'n soepel. En dan voldoen ik wel van mentaal begin ik op een punt te komen dat de pijn echt wel heel. forzwaart en ik ook gewoon al heel lang bezig was. En de wee kwamen heel kort op elkaar, dus ik kwam me per twee. En dan op pauze, wat we toen nog niet wisten was dat hij uiteindelijk een sterke kijkert was. Maar dat ook rugweeg af. En dan zorg ervoor die dubbele wee kwam. Ja, maar erdoor duurde die samen heel lang en ik kreeg heel weinig recuperatie tussen zo'n twee ween. Dus ik begon wel op mentaal punten te komen dat ik echt wel bij pijnstelling wilde. En dan moest ik het bad voor het lachgas, want een draad was niet lang genoeg om tot in bad te komen. Oh, perkpuntje. Dat was zo'n de. Ja. Maar goed ja. En lachgas was voor ons wel een grote omnuchtering. Al even mij in de eerste plek en daardoor ook voor u, denk ik. Omdat ik. We denken nog altijd dat op vandaag het er iets met toestel niet kloppten. Maar ik moest heel veel buikspier gebruiken om te kunnen ademen van het toestel. We doren dat ik net de spieren belasten die al zo belasten werden door de wee. Ja. Ik moest heel veel kracht zetten om in te ademen en uit te ademen. We doren ik eigenlijk. Ja, moest recupereren van die ademalingen. Dus dat. En het stilden ook geen pijn. Want had je het gevoel van. Ik word er inderdaad misschien wel wel lichter in het hoofd van of. Of heel ik zelf zo knie. Nee, ik kreeg alleen een beetje een dubbeltong. Dat was het enige. Achter. Eel sams. Ik dacht dat je dan door een beetje want ik krijg. Ja, dan zal het toch wel iets gedaan hebben. Maar dat was het. Maar je kon mij in. Tuurge. Tuurge nemen. Ja. Per contractie. Nee, ja. Gewoon, hè? Dan blokeerde. Ja, dan blokeerde. Dan moet er iets met dat rugslag klepje of zo. Ja. Maar ik kreeg dat ook niet opgelost, want hij bezeeligd je een beetje dan omdat er stellen. En ik kreeg dat ook niet opgelost. En dan. Ja, voor mij was dat mental wel een zwaar knie. Ja, dan kan ik mij wel voorstellen, want je zet dan die stap. Dan wilde dat natuurlijk ook gebruik van maken. Dan kan ik mij wel voorstellen dat hij lond nuchteren is als dat ook niet. Toen wens de effectieft of niet lopt, want dat niet. Ja, en zouden we dan een constaar voor je, ik is onderzocht. En ik zat toen op 5 cm. Oké. En dan zer ik ook, ja, vanavond, we starten mocht je het maar drie uur gebruik. Laag, als boomblijbri is aglimiteerd in tijd. Als je dat aan één stuk gebruikt. Dus er was voor mij een soort van tijd, klock gestart. Ja. En ik voelde dan alles, dit gaat nog veel langer duur dan drie uur. En dit werkt niet. Ja. En ik zit nu echt op een punt, ik heb het niet meer opgevangen kreeg. Dus dat heeft mental zowel wel een krakje geven. En ik ben toen ook wel een paniek gehad, denk ik op de pein. Ik weet dat ik toen wel het ben gehad, ik ben toen wel het in paniek ben. Ik ben toen niet rechtkompleurig staan van de pein. Erinner ik mij zo nog vader beeld. En dan heb ik wel eigenlijk vrij snel een epiduralige vraag. En hoe was voor jou zo? Dat stuk je daarvoor, en dat had je gemerkt dat het een laaggas doen niet wat we gehoopt hadden. Dat het doet. En Sarah lijkt er wel uit haar een bebel van vertrouwen en van hoe kunnen we opvangen te komen. Ja, ik voelde wel dat we naar die epidurale toeging. Oké. Dat je niet wil doen, maar dat laaggas was voor mij wel mentale knaktes. Ja, je hervaring wel toch wel watzelfde? Ja, zeker. Maar ik vond het als uitzicht nog wel. Hier was het nog steeds goed aan het opvangen, maar je zag gewoon de vermoeiteit erin sluipen. Ik zag wel dat je er zelf langzaam naar toe aan het leven was. Wat voor mij. Ik wilde vooraf wist ik niet goed hoe ik dat moment moest gaan interpreteren. Van wil je net of ben je in paniek, maar uiteindelijk denk ik wel dat dat goed ging. En dat toen jij het wilde, toen had ik ook wel door dat je het echt wilde. Ja. Dus dat gaf mij ook wel een goed gevoel. Van dit is echt een kwam. die ze nu wilt maken, als ik mag er meer anders sturen. Ja. Mijn juist banger, je feliciteert. Dan kan je vanaf nu je geboren te premie aanvragen. Dat is een startbedrag van 1238,78 euro om jouw baby in de beste omstandigheden te verwaald komen. En goed nieuws, je kunt te premie al twee maanden voor de geboren ontvangen. Bij kidslijven regelen ze alles voor jou, zonder gedoe. Een luisteren team en superinvallige administratie. In een paar klikken op kidslijven.be is het gefixst. Of het nu gaat om het startbedrag of het groepakket, kidslijven begeleid je bij elke stap zodat jij je kunt richten op wat echt teelt, de komst van je baby. Ga naar kidslijven.be en vraag je startbedrag nu aan. Ik herinner mij in de vorgende gesprekken die we galt hebben. Rondom met de puteraalige stukje, daar heb je zelf toch wel een werek voor gedaan. In de afgelopen jaren ook. Omdat je als jongkens toch een traumatische ervaring galt heb, mij ruggeprekken. Ja. Ja, het nu vorgend aan de bevalling. Mijn anestezies ook samen gezeten. Of jullie hadden alleen wel een plan van aanpak op gezeld. Ze waren op de hoogte, want weet dat dat voor jou een heel spannend. Iets zou kunnen worden. Ja. Wij hebben daar besproken met de genokologen op wx36, omdat we wel wilden. Ik vormi dat dat illerigen de twee strijt. Ik wilde een patient kunnen zijn zoals iedereen. En tegenlijker tijd voel ik ook dat het mij helpt als meer is personeel op de hoogte is van wat er ooit gebeurt is. En wij hebben dan toch beslissen om op wx36 de genokologie in te lichten, die heeft daar ontzettend goop gereageerd, heeft hij heel serieuze genomen. En op haar aardene benavond sprak me een anestezies gemaakt. En die hebben we ons eigenlijk een dag zelf nog moment gegeven in een agenda. En dan heeft hij me aan zijn hele eeuw de epidurale proceduren overlopen, ook de alternatieve bekeken wat er eventueel dan lach is kongegeven worden. Mocht ik toch hergezien crisis of paniek aan het tijden zijn heb je er al. Dus er voelde wel ook heel gedragen. En die hebben dat die mijn dossier helemaal uitgewerkt als een plan van aanpak vermogen te zijn niet van wacht zijn of niet aan het werk zijn op dat moment. Dus er gaf mijn aanlopen heel fijn gevoel wetende de tadeelsreuws werd genomen en dat daar er gesneden geschreven stond. In de stem van de aardse en niet de kiek de stem moest zijn in het moment zelf. Wetende dat je het aanwelly mijn plek zou gedaan hebben, maar gewoon dat het al van uit de aardse papieren werd gezet. En hoe was het als Janis de zistant toe kwam, had hij inderdat het ons hier goed bekeken, was hij op de hoogte. Want ja, ja, die man t gsie maar dat is niet per se dan de persoon, en de ook de epidurale zal plaatsen. Nee, nee. Nee, nee. Ik heb het nog wel tegen iedereen gezegd, alke keer. Maar we merken het altijd dat ze dat echt wel serieus hadden om me. Fantastisch, alles goed. Ja, dat was heel fijn. Ja, ja. En dan werd hij geplaatsen. Er was een net nu wissel, want ja, de bevalling heeft gigantisch lang gedured. We hebben elke shift zien passeren, er was toen het de avondschift gingen net beginnen. Dus hij was net een nieuwe vroetvrouw, maar die was ook al op de hoogte, was een fantastische vrouw. Die stond heel stevig naast, mei naast pym. En hij stis is ook, ja, ik vond het echt wel een zenigd, die we gaven zo veel vertrouwen. Die hebben we heel veel ruimte gelaten voor mijn vrouw. Er is ook nog, ik heb dat ook gezicht van er gaan u hier stil, veel verdriet komen. En daar mocht er zijn en daar was er ook. Er was veel paniek en na de eerste prik, de verdovende prik, de lokale verdoving. Zer wel ze veel trauma trannen, dat is ze dat zo'n noemen naar boven gekomen. Maar er werd heel veel tijd voor gelaten. En dan daarna was er ook af. En dan is de epidurale eikeelvlot gezet. Ja. Dus dat was een ontzettend goede ervaring. Hij heeft me heel veel duugd gedaan. Ja, en voelde je ook om middelijke effect van de epidurale. Voelde je om middelijk van, ah, dit brengt wel wel verlichting. Ja, dan heb ik, ik weet dat ik dan nog zei, oh, neerder komt er weer, je moet ik die nog zelf opvangen. Die moet je nog zelf opvangen. Dan denk ik een paar minuutjes erna voelde echt, ja, jullie gaan wel wegzaken. Ik heb dan zelfs nog geleden nachtwaard in stukjes en brokjes kunnen slapen. Dus ik heb echt nog wel waar je terug kunnen opladen. En heb je het er nog wel slapen kunnen pakken, Pim? Nee, we hebben er gewoon. Ik kan niet door een stool slapen. Ah, oké. Dus ik ben er op de grond gaan liggen. En toen is mijn watergebroken. Dus ja, je lag heel strategisch, hè? Ja. Ja, en er was veel. Dus jij wert gewekt van het nacht? Ja, ik heb het er echt geslaad in. Ja, het gaat vasselukken. Zo'n zwijven in een meter is een zon mag ik ergens in de noem. Ja, nee, maar het gaf wel rust. En omdat het gaf weer ook rust en het gaf het mij automatisch ook rust. Maar ik heb niet meer geslaad op. Maar jij kan wel zien, oké, Sara, jij wil nog een aantal uurtjes rusten pakken nu. Ja. En hij deed het onder tussen goed. Daar hardt ondjes waren nog wel. Ja, nog wel, vertoon nog wel. Ja. En toen is het eigenlijk de opbouw geleidelijk naar die 9 centimeter ontsluiting gaan. Ja. En dat heeft daar een paar uur nog opgehaan. Ja. En toen hadden ze ons vermoeden dat het verkeerd lag. Ja. En toen zijn ze met echo ook gaan kijken uiteindelijk. En toen ging ik een lucht van wachten bijgekomen om een rat te bevestigen dat hij een sterkeijker lag. En dat ze een avondstring om ze net kieler. Ja. En toen werd het lastig, want de houdingen waren ze jouw draaiden om om hem te kunnen bewegen. En hem te doen draaien. Toen kwam er spanning te staan op die navelsdraaien. Toen waren ze een hardt ontsluiting. Ja. Ja, dus die houdingen werkte niet. Dus waarschijnlijk worden ze jouw en handen en ik niet eens te doen draaien. Omdat we weten we een sterke eker te helpen. Ja. Maar dat dan weer wel een afrechtse effect voor zijn hard. En het hielden het aan de rop. Dus wilde ze goed doen voor het ontsluiting en zijn houding dan was het een vast voor zijn hardsje. En als het om hem rustig geef, was dat het gebeurde er niks met de ontsluiting. Dus dat was zo. Het tinnigdachte ze "ja, het kan vooral ik een moment zijn, het kan vooral ik een moment zijn, het denk ik heeft dan nog 10 uur geduurd of sowieso." Ja. Dat was een frustrerenstuk. Ja, ook omdat het ging vrij geluidelijk. En die voetvrouw die van dienst toen wisselde, zei ik denk dat het ook een uurtje gaan pessen, dan ben ik er niet meer en is jammer dat ik die meemakelijk. Maar dat heeft nog 6 uur geduurd. Ja, ja. Maar je pindt er daar dan toch een stukje in opval. Teur wel echt. Dat hielp ook wel. Want als je de hele rit, ze ziet denk je "ah dat is lang zeg maar door elke keer zo'n tussen stuk te hebben. En nu kijken we daarna, nu gevlogen het wel voorbij." Ja. Want het tijd. Ja, ik vond dat ook wel te leurstelend. En ze lieten ook altijd maar een uur sla, alleen slapen of zo wachten nu, omdat ze dag ten uur zullen we wel zijn. Ja. En dan weer niet en dan weer niet. En gevolden ook wel van de gevoelde de vraag tegen stil aan komen. En dan rond uur 30. Hebben ze wel gezegd "oké dit, dit dur te lang." En nu moeten we tegen wel even gaan onderzoeken, want het klopt ook niet meer. Het is echt wel stilgevallen. We hebben ook zitten al sceneen en dan is het blij door een vrijhoge doze. Ze zag geen niet nodig zijn, dus geen maar een beetje moeten bij je. Ze hebben uiteindelijk best veel moeten bij je gebeurde dan niks. En dan was het wel gerustelend dat hij echt de verklaring gaf van "oké waarom heb ik mijn epidraanisch ook nog iets uitgewerkt geraakt." Dus ja, daarom voelde wel van "die toerdeigst van procesie van echter nachten." Zo ene stap naar voortwien naar achter, dat was ook benal letterlijk wat er gebeurd. Want hij zat op een duur ook niet meer gooi in mijn beken. Ja, en het voelt dat al laat. Zo, ik heb echt echt een bordje op 9 centimeter zet. Waar gelapte zijn idealen positie van de ofste om die meermed te ralzen. Ja, en dat gebeurde niet meer. Het is dat daar in begin wel. Dus ik werd daar wel een modellus. Maar goed voor mij was het wetende van waar dat hij rugwege kwam. Want hij zei wel dat er wel gewond door. Weetende waarom dat er zo een lang traject van twee wie ik kort op ene. Waar we het een waarom dat zijn hartje wegviel. Dat waren redene voor mij. Ik kon iets beter plaatsen wat er van benen had gebeuren was. Ik heb je hartje wegviel. Ja, dat is verdwerkelijk voor de luister. Ja, ja, ja. Het is niet gestopt. Nee, nee, nee, nee, nee. Het is al legt een beetje gedept hebben op een paal op een momenten. Omdat er wel spanning kan komen staan hebben. Of ook misschien een stukje door de vermoeiteid van die gang die zlang arbeidje kunt dan niet altijd verklaren. Ja, klopt. Nee, want hij deed het wel. Ja, ja, dat is de rest niet denk ik. Ja, dat klinkt misschien wat fatalistisch. Nee, nee. Hebben we dat meer ook, denk ik van elag? Ja, dat klopt hier niet. Dat is een mevrouw verkeerst om te vertellen. Nee, maar ze zijn er wel van, we zien de variabiliteit verminderen in zijn hart tonen. Ze werkt wel meer regiederings aan hartslag en hij bent op uur 30 gezegd te willen een elektrode op zijn schedeltje plaatsen. Ja, die kennen ik dan van de gebouwstekursus. En staan elektrode? Ja, ja. Omdat we vanuit de monitor niet meer genoeg himf hebben. Want ze hebben toen ook gezegd te willen en hij kan keinsersneden overwegen. Als het zo blijft stageneren, iets waar ik wel een middelijk van voelde, wanneer heb ik 30 uur voor gewerkt dan nu naar een keinsersneden over te gaan. En hij deed het nog goed genoeg, maar in Ruel dan wel meer invover zijn hart. Ja, en dat voelde naan als oké. Ja, en hij was een verhelpen. Ja. Vrije ook. Want zo stukje dat ze dat aan toch de eerste keer op tafel hadden, 'Wan oké, we denken misschien toch een keinsersneden hoe was dat voor jou?' En ik vond het voor jou voor jou, of want ik dat heel vervelend. Ik zat er zelf denk ik heel resultaat gericht in, ja, hij moedt er nog een gezondheid komen nu. Maar de eerste genoeg van wacht, die stuurde daar vrij snel op aan. Dat was een heel reële optie. En toen in de wisteling van de wacht hadden we genoeg die jaarlijk over rijst, dan zei je, ja, maar je hebt nog niet geperst, dus we gaan het wel gewoon proberen. Ja. En dat was fijn, dus we keegen ook gewoon. de kans om te doen, wel eens waar één kans. Ja, die was wel heel deur. Ja, één kans. Ja, toen hebben ze met de zuignaal pomp, hebben ze een geprobeerd te draaien. Dat deed hem ook toen niet helemaal de rijden, dat er hem ook echt goed voor zijn uitslag. Oké. En toen was het eigenlijk, ja, geen herring in soort beast mode en toen was hij eruit op 10 minuten. Ja, toen zat hij perfect in de startblokken. Ja, ik denk om meeperzen. Ja. Ja, blijkt, maar had ik die al heel de tijd, want ik dacht, ja, wat die zijn nu, dat zijn ik uitslag. Dus, ja. Maar je kon ze wel nog een stuk tegenal te dan, en die eerste fase. Ja, ik kan me voorstellen, geonderdfit dat hij als sterke kijkert, gaat hij in heel de tijd wel wat drukje geven en op die ziekenhuiskomplex, maar het is niet dat je niet anders komt, maar mee perse daar. Nee, nee. Dus ik was wel heel de tijd bewust dat daar iets aan het zure was en drukke was, maar ja, ik zeg het, ja, we waren toen 35 uur verder. Ik wist dat mijn duur ook niet meer, ja, wat die ze is nog allemaal natuurlijk. Ik li hier al uren in deze houding, het zal wel, koren het wel. In deze kwamen ze binnen, ja, we gaan perse. Dacht, ah, ja, juist, er komt ook nog een punt dat hij er ook uitgekomen. Dus, ja. Nog, dat was echt zo, een beetje ireel geworden. Ja, dat was een gek moment. Dat hij nog effectief ook, die risuut moest. En dan was het heel fijn dat, geen kologen, dat vind ik wel over, heel dat traject. Er is nooit boven onzovet gepraat. En ook dan, van oké, de stappen zijn echt overlopend, mensen in de kamers en vorigesteld geweest, waarom dat hij er waren. Daar wordt ging je proberen, wat als het niet lukte, wat er dan ging volgen. Daar boest hem de veel vertrouwen in. Ja, en ik mocht eindelijk perse. Ja. En ik vond hij eigenlijk heel leuk. Ik vond dat hemel niet zo peinlijk. Misschien omdat jij ergens ook dan in een soort hormonale rust terechtkomt. En dat ik voelde heel goed waar hij zich bevond. En dat was zo leuk om te voelen. En dat gaf zo veel energie, dat ik veel langer en veel meer geperst heb als daar moest. En ik wist ook ik krijg maar één kant. Dus ik ben wel al ingemaan. Ja. De streveren, ja, ook om naar boven. Ja. Ja, ik heb dus ook even een keefjes moeten afremen, van nu wel echt even zwachten. En dan zij ergens een orgenen keer persen en hyser en dan, wat die minuten later was, maar zo was keiluk. Oké, heel fijn. Hoe was dat moment, Pim? Ja, ook zo serieel. Toen ik eigenlijk zijn kopje zag, toen dacht ik, "ah, die komt natuurlijk ook." En over tijd, en de 30 uur later. Maar ja, je bent zo, lang bezig, je bent zo moe. Je hebt misschien ook heel vaak zo de realiteit wel een gevoel van oké. Stap voor stap, want we kunnen het niet mee te hem planen en. Ja, geloven wanneer hij er zal zijn. Dus ik kan me wel voorstellen, dan dan zie ik heel langer weet dat dat dan toch plots als "oh, die is heel snel, kom voelen, ja, dan komt hij nu." Ja. Ja, ja. Ja, en dat is van echt super serieel. Echt heel gek, gevoel. En allemaal het al echt mega intenserwaring. Maar het is heel. Ja. Hij had ook wel even wat help nodig in het begin. Dus ik had ook. Ja, hij moest dan die tafel, want. Bij de kinderaarts. Ja, bij de kinderaarts, en zetten ze wat druk op zijn nongen. Dat die nodig en dan voegen ze nog om die navestring door te klippen. Maar ik zei ook heel intenser, maar in hul. Ja, dat. Hij helpt om er gewoon. Hij helpt, maar ik weet je, dat is allemaal dingen dat. Ja, het begin met een hele geboorte plan, een geboorte gehoord. Ja. Maar dat voelde allemaal heel goed en passend in de situatie. En het is heel. En zun hele de verantens het geboorte plan wel vast, want. Het is omdat ze dan op een papendjaai bewiste, één kans en indikant vroeg die genokologie. Zijden nog altijd zeker dat je niet wilt hebben meelpe duwen op je buik als het nodig is. Ja, en ik wist wel, ik wil echt niet dat ze op mijn buik duwen. En dat werd dan ook respecteerd ondanks het feit dat het mogelijk misschien wel nodig zou geweest. En het is het wel, want dat wist toen nog niet. Dus dat was echt wel zo in die alog, van zij zeker graag dat nog altijd niet wilt. Want in de teorie, dat we dat ergens is op papier, is het in ons geboorte plan. Maar nu diende zich dan de realiteit aan en dat werd echt wel gewoon mijn respecteerd. En oké, maar dan moeten we nu wel duwen. Ja. En goed, dan was dat de compromis. Dus dat was heel fijn, die hele de verantens wel mee was. Ja. Terwijl we onderweg zo uitzade doen gewoon. Ik wil dat je veilig en gezond is. Maar zonder dat de verantens wel echt goed mee bewaakt. Zo was het geboorte. Ja. En zoals je zegt, het was echt een geboorte plan helemaal overboort, maar het was helemaal oké. Dij is net het ding van een geboorte plan. Het gaat ermee eigenlijk niet omdat er op papier staat, maar het gaat hem net om het te werken. Dat vooraf gaat aan oké, ideal scenario, of wil jij wel beleg waar voelt comfortabel. scenario B, was dat dan een goede bereid, moet je blijven. Het gaat hem dus eigenlijk of er dat tankproces zijn gingen zet wordt als je nadenignet over een geboorte plan. En dan zien we gewoon heel vaak van oké, het lopt vaak niet. Zoals als je gewenst of geplant hebt. Maar eigenlijk doet dat er ook vaak niet toe. Als je weet van oké, dat waren mijn opties, we hebben er over nagedacht. En onder bepaald hem stannen geren, is dat misschien wel goed voor ons en dan niet. Daar gaat het aan mij eigenlijk komen. En daar wij als zorgverleners nog gewoon weten van oké, jullie hebben dat genotiert. Is dat dan nog steeds oké, dat we dan niet doen of hem ook wel doen of dat er gewoon dialog is. Hij is zo belangrijk. En dan gaat het niet om dat afwierstje in eigenlijk. Nee. Nee, zo was die naar dat gekaan. En heeft dus heel even zonder tuning nodig, gaat van een kinderenart wel echt zo langer bevallen. Vindt je met zeg nappie gedraaid. Dan plots heel rap geboren toch, want toch hebt die minuten tijd voor een kindje als nog heel rap en overweldigend kan zijn. Dus ook niet op normaal denk ik dat hij even het moet bekomen. Mocht hij vrij rap bij jou dan terug? Ja, ik denk het wel. Ik heb die zog in tijd, dus dat is een twee minuten. Ja, dat ging vrij snel. Jij vond dat wel heel lastig. Ja, omdat ik zag daar niet mijn rechter oog, dan de kindereners met een rug naar mij, pim, dan de naast, de vrutvrouwen aan de andere kant. En ik zag enkel zo zijn blauwe handje op en heren van het er wel, dat ze het zogel stimuleren. En ik zag dat hij daar niet oppikten in gewogen. Dat zijn hand liet vallen. Ik zag dat ook wel wel blauwe. Ja, kwijt er niet. In ze wilden mij dan zo, ik weet niet wat dat doen in tensie was, met dat voelde zo. De mensen die nog bij mij aan het bet waren. Die wilden mij precies wat afleeren, door mijn mijn gesprek te gaan over de stand van zaken, daar benen en al dan niet hechtingen. En ik had echt zes dat mij nu gewoon even zweten, hoe we daar gaat. Ja, ik wil niet dat je met mijn gesprek gaan over. Ik wil weten wat mijn kind is. Ja, leidt mij niet af. Leidt mij niet af. Ja, en daarom duurde de gevoel smaatig keil. Ja, en ik kon u een blik wel lezen als het is oké, maar ik geloof er dat aan tegelkerg is, niet met dat beeld van dat handje. Ja, maar dat kan, dat beeld in die kinderhaartzij tegen mij of van dat komt goed. En die was of reis nou gerust. Ja. Ja, dat duur gewoon heeftjes en toen begon die echt te bewegen. Ja, ze controleren er dat die speedpanning en die kleuren en ademalingen. Het is al een parameters voor de abgerskoren te bepalen, maar zoveel het blauwe heintjes is heel normaal. Je zult daar misschien ook gemerkt hebben als zij dan urelater dat in oosteet niet per se perfecte rosen heintjes had. Maar dat die nog altijd wel wat donker terug moet zien wel blauwe. Ja, dat ging heel snel. Ja, je zult heel snel. Maar zelf dat wel, je zegt, dat kan nog morgen gedured. Ja, dat kan langdured bij kinders. Maar eigenlijk, eens dat die aan de borst lagen binnen het uren was in eenmaal roos van boven het onder. Maar dat er ook wel voorbreedt van dat is eigenlijk niet, ze hebben meteen verwacht dat zo snel. Dus dat is ook helemaal oké, ze zijn niet zo vis. Dus dat was aan wel fijn, dat ben je gewoon wel snel gebeuren. En daarna heb je wel kunnen schinnen. Ja, dat is even gezonder stuining gekregen. Ja, ze hebben ons keil lang alleen gelaten, een kikt gevoel. Ja, dat is ook wel een echte. Een anderhalveur twee uur ofzo. Ja, dat was heel lang aan als fijn. Ja, ja. Ja, dat was ook wel even gezegd, no, dat is zo. Ja, geland. Ja, dat was wat er gebeurt. Ja. Ja. Is de placenta geboren te vlopen? Ja. Of je hebt het niet echt bestefd? Ja, Kirinder, mei, dat ze wel zijn. Oké, we moeten nu ons even focusen over de placenta. Ja, dat ging wel. Maar dat ging heel vlotsen. Ja, dat was heel snel uit, die bleek ook rezachtig groter zijn. De moest heel team moest komen kijken, want dat was grootste ooit. Dus uiteraard, ook dat nog zo nog even een less moment voor de stijger. En hij bleek heel lang. Ja, ik ben wel waar ze in maarten zijn. Al die verrassingen. Al die verrassingen. Hij was dus 4 kilo, gewoon aan de aank. Ja. En 4 of 5 centimeter lang. Ja, dat is lang. Ja. En wij zijn twee hobbits, dus het is heel lang. Je bent wel een weltee, het gelandere pym. Ik hoop dat hij een grote voet een grote handen, geen idee. Waar dat komt, maar goed. Maar uiteindelijk kan dat die dikke buik die was voor spelt, die had hij niet. Ja, nou, is het bezorgd vooraf. Daaran zie je ook, want het is goed dat we ze hebben. Dat dat bij het keef staan, maar het is een schatting. Het is een meting met een valtumarge van 15 procent. Dat is op zich veel. En het kans om ze extra angereus te geven. Maar ja, dat is nou moeilijk, hè. Ja, het schat ook in het verhaal. Want het eigenlijk bijbe dan omdat die inleiding was voor ons impact vol, dus toen ik lorg dat te spraken bracht, ik zat gewoon altijd impact gehad. Nee, die weet dat misschien niet want vol, dat dat zo kan zijn. Houdde we ook niet, want het was eigenlijk het eerste moment dat het besproken werd. We hebben het ook verteld over wat jij had met eventuele angst voor e-programmen. Dat dat vaak gepaard gaat met de inleiding. Maar ja, uiteindelijk die e-gel natuurlijk, het eene zijds, was het vervelend dat er allemaal zo benoemd moest worden. En dan kan hij een arts moedend ook benoemen als die het ziet. Het is een beetje verantwoordig. het later toch blijkt en het is nooit benoend geweest. Ja, dat is een lastig hete. Ja, wat voor ons daarin wel heel erg heeft gelopen is gewoon de bredere stem. Dus het incurz is of onze voetvrouw die heel veel normaliteit binnenbracht. Die zijn grote ook echt heel goed counterten opzichte van de grote van jouw buik. Want op die slik je een heel grote buik te hebben, maar bij het meter was het nooit een grote buik. Nee, dus dat zijn wij niet groot bent ook hè. In de placenta van voorzat die indiedan heel groot geekten zijn. En veel vruchtwater als ik het hoor. En een grote bebe. Deij is toch moeilijk in hè. Als je inderdaad iets meet, dan kan je het ook niet meer niet weten. En daar hoop ik ook heel erg met de podcast en ook met de cursus wel over te brengen naar mensen van. Denk gewoon goed na over wat je wil laten meeten en laten controleren want het gaat altijd nieuwe vraag teken zo proepen. En kun je met informatie niet meer met doen. Want dat gaat altijd mee richting geven aan keuze die niet gaan maken. En opzicht gaan je om dus gewoon niet te veel laten controleren. Nee, we zijn gewoon bewust daarvan dat dat altijd invloed gaat hebben op de volgende stap. En dat die dat soms weer was er veel afdrijven van uw intuzie van wat uw buik gevoel zegt. En dat is soms wat gevaar denk ik in met alwezoven kunnen meten en controleren en bepalen. Maar al je meenhoek, heb je jullie nu terug op die bevalling? Nou, wat ik in het begin zei dat het echt. Het was wel echt denk ik de meest intenser waring uit mijn leven. En ik die eerste week dat het wat gebeurt hier. Maar ik kijk er wel heel goed op terug, want het was echt een rolle coaster. Maar al met al een team voorbereiding, goed voor jou was. Hoe wij eruit is gekomen, dat echt wel gewoon een echt een goede ervaring. Ja, dat is wel een positieve ervaring voor jou. Ja, absoluut. Ja, maar ik weet nog niet of ik dit nog een keer tevallen. Haha. Dat hoeft ook niet nu te weten, hè. Eens vier week in al. Ja, en voor jou zaren. Ja, heel erg lekker. Ik vind die 36 uur heel. Irrelevant eigenlijk voor de beleving zo, die gewoon. Wat ik er net als zei dat team stond heel erg naast ons met ons. Ze hebben ook heel erg u altijd naar voren geschomen. Je had altijd heel dichtbij. Je voelde mij gewoon aan. Je was er gewoon. Ja, dat was heel fin. De proces vooravinder dat. Het feit dat ze het benoomtee heeft, ze moest het benoemen in tegelijker tijd. Vond u het niet prettig, wat het aateweeg gebracht, andersijds. Bracht het wel een parallel proces op gang, waar ik misschien ook sowieso weer even door moest. Wat dan weer heeft gelopen dat die uiteindelijke epiduralen meel veel. Eertje gegeven op een korrigierende manier. Dus ja, kijk er heel erg positief op terug. Ja, absoluut. Ik weet ook niet of ik het nog eens opnieuw wil doen, zanger zijn en bevallen. En andersijds, het persen zelf, de moment dat het geboren wordt, ik vond het wel ontzettend. Ja, vond dat heel bijzonder. Soekst tot dat al vier week geleden is. Maar ja, ik vond het wel heel magisch. En suriële en alles bij je. Ja, ik vind het zo moeilijk om mijn inwoord te bevatten. Ja, ja. Nu is je daar, en die is er precies altijd geweest. En dan te bedenken dat het he was, jelent het in die een buik zat. Zo en. ja, zo leuk. Ja. Ik hoor je ook heel erg zeggen van, jullie hebben de tekst samen gedaan. Je waardert elke moment, elke stap. Die genomen moest worden was, je hebt hem ook gewoon heel betrokken, heel aanwezig. En praktijk is er niet altijd zo. Stam partners, soms wafer loren, aan de zijlijn. En voelen ze je dan soms ook wafer loren. Nu, ik denk dat er gewoon heel grote waarde zit in het vijt. En dan heb je jullie op voorhand zo samen die voorbereiding zijn in gedoken, of heb ik dan mis? Nee, ik denk dat het resultaat is van jullie voorbereiding samen en al die indeloze gesprekken en kursus te. Ja, ik denk, als we dit niet op voorhand hadden gedaan, dan was het zo, je zou denk ik, kijk eens negen worden. En in leiding en. Ja, veel sneller. Misschien alle pachten, 30 weken dan. Ja. Ja, ja. Want we hebben dat ook benoend naar elkaar. Zo, oké, we hebben nu deze info. We gaan dit gewoon bespreken met de fruitvrouw. We gaan naar mensen in geboren voor alle luisteren en naar we kijken wat die info met ons doet en hoe wij ons daarbij voelen. En als we alleen recht vanuit het durf maar gewoon voelen waar goed voelt. En als we alleen zei weel uit de kursus hebben gehad. Dus als we die voorbereiding niet hadden, hadden we veel sneller waar er gevolgd. Want het is de art die ins gaat dat beter is. En hetzelfde met de echt gewoon 30 uur ja, misschien toch beter in keizer sneren. Ja, tuurlijk, want u is gezond dat van uw kind gaat voor. Terwijl dat we nu hebben echt de bedurven terugkaten van wacht, maar wat als we dit niet doen. Oké, maar dan gaan we de elektrode plaatsen en dan gaan we het gewoon beter monitoren en dan kijken we het stappen, en zo voort. En daardoor werd het echt een samenwerking zo met het team en dat is wel echt tankzij die vragen die gedaan durft stellen. Omdat je gewoon veel meer kennis van zaken hebt. Ja, zeker. Ik kan er in mijn ood dat we in het voorgegezprek ook al is heel kort zo een blik burpen in de prilikraanperiode. En in het feit je zij van een koldiger uitgeborstvoring geven, jullie hadden ook al een invlood in het ziekenhuis toe. Ja. Jullie hebben in Andertussen vlak voor de bevaling ook naar de borstvoringskurs, dus gevolgd. En wat daarmee is om eens bijgebleven van het voorgegezprek is dat jij zij pimpen van ja, ik dacht voor die invloodavond ook. Ja, een baby met borstvoring dat het weer voet de pampur, trost de wakknuffelen, twee uur slapen. Dat dat een mooi afgelijn zou zijn. Ja, daar wel een andere dee van zaren. Maar voor jou wel ik wel wel een kade douche of zo die info dat je gekregen had op voorhand of zo van een reality check, maar dat zon me. Misschien een kleine reality check. Nou in deze prilikraanperiode denk ik dat hij een vrij relijkst is. Zink je snacht, ze snacht is praktisch gewoon wat blocker. Ja, jij moet voeden, dus ik doe dan even de pampur. En ik ga hem in een bed. Ja, dus ik heb het heel weinig last van eigenlijk. Hij heeft zo een paar avond en nacht gehad dat hij wat lastig was. Voor de rest, het begrepen met werken vond ik wel weer heel lastig. En het leren kennen van hem. Dacht hij een begin toen hij had of hij snel dat hij zo saavond ze een hell uurtje heeft. En hij dacht in begin ja, hij ziet mee die kapot, hij heeft iets. Ja, ik heb een evie dat een heel vallen allergie heeft. En hij heeft hij heel veel last van gehad. Dus het dan een bram met ontdeksel, maar heeft al die tijd heeft hij heel veel last gehad, zo een borstvoring. En wilde dat hij niet naar iaf voor zijn bij hem. Ja. Maar ik doe er misschien wat te snel in dat hoekje. En moest de echt aan hem wennen. Dat vond ik eigenlijk het meest moeilijk tot niet toe. Ja. Omdat je ook in zijn huilen heel veel pijn hoort. Ik had dat ook wel wazen. We hebben zijn huilen in de spas later gekomen. In het begin was een ontzettend rustige beviedje, waar ik ook niet had verwacht na zo'n bevalling. Heel rustig beviedje, maar als hij uit zijn rust ging, ging hij wel in krijse. Ja. Het is pas hier thuis, nou weet ik twee of zo dat er ook echt zo waar heltjes kan er tussen zitten. Maar voor dien was het rustig of krijse. En in dat krijse waar wij wel heel snel heel mag te los van. Gehoort op pijn, je weet niet waar dat komt. Er zijn zoveel scenarios die je kunt bedenken, maar van niets kent je enig. Heb je geen kennis van al die scenarios buiten dan ons neef je die heel force allergisch is. Dus ja, dat beeld kende we. En zijn krijse leek daar wel heel erg op zijn fysieke onrust, zijn verches. Dus ja, we waren al heel snel van oei. Dus er zal een allergie zijn, ik kan in de stekje weten wat dat ik al heel heel. Ja. Wat jullie nu zo zeggen, dat is een heel en erg kenbaar denk ik voor heel wel alers. Je wil heel graag dissenialen kunnen lezen van uw baby. En gehoort gewoon heel erg geconfrontiert met feit van het geschezen. We weten het eigenlijk niet. En het is ook heel loeg om als er een orde gehuil is of dat je krijs is, want dan te denken, dus hier moet iets heel erg en stigs onderliggen. Dit moet pijn zijn, dit zijn krampen, dit zijn eigenlijk we dat niet. Maar dat maakt u radeloos of zo, dat mag te los, dat kan om een duur ook wat kort sluiten geven. Ja. En je ding dat hij heel erg kenbaar is voor heel veel alers. Ja. Ja. En dan kan het nog zijn dat jullie een paar weken maanden denken, wanneer we het ook kijken. Nu werken we zo wat de verschillende patronen. Ja. En dat dat dan daarna weer al op zijn kop staat. Ja. En er dat. Ja. Want je kunt dat gevoel misschien al gaat hebben en dat vloppen vier weken. Ja. En we snapen we zavig misschien een lastiger moment. Ja. En dan in het begin zijn de vormidage. Ja. En hebben de zoa structuur in die vormidage en denkt het ook heen de ochtende. En dan de avonden we zetten ons schrappen en in het ene is gewoon het heel alers om. Ja. Ja. Dat je dat je best wel he. Ja. Het last laten. Ja. Ja. Ja. Je kunt het jammer nog niet volledig controleren en hebt het wat te nemen zoals het komt. Ja. En hoe is de porstvoryn weer lopen? Want jullie zijn het eigenlijk nog de cursus in gedoken voor de bevalling. Ja. Heb je daar nog veel uitgehaald? Ja. Ja. Ja. Ja. Misschien ook een gek aliannose lige dag. Maar ik dacht ja, borstvoryn is iets heel natuurelijk. Dus dat zal zich wel uitwijzen, want een natuur start gewoon. Eef het zoverzien? Ja. Dus die goudaag ligt worden naar de bevalling in Valawe zijn vertrokken. Maar ik was echt eraf toch wel blij dat het enige cursus juist op tijd af was zodat ik hem toch nog kon volgen vooraf. En gewoon een aantal heel basale pijlers. Zoals het 3-3-3 regel dat ik ik het wist van ook heen ook op welke manier sta ik hier. Ik ga hier nu in, en hoe doet je dat? Wat gezegd, ik zo zoekend op zoveel vlakken. Ik weet dat we de vruttvrouw, de eerste nachtdag, gewoon op gebeld hadden van hoe haal ik die van mijn bos kast. Want die ligt dan op u, zonder enige. Ja, er mocht die dan niet onder zijn arm op pakken. Maar ja, op pakten die. Ja, dat mag eigenlijk wel, want ze zeggen dat dat niet in begin. En jij kreeg die daar dan ook niet af en. Ja, ik ga het hoe pak je een baby. Die op zijn buik, op mij, ligt op pakten die de eerste keer. Dus ja, hij moest echt van daar beginnen. Maar dan zo kloog is dat, hè? Tuurlijk, ja. En dan was ik toch weer eens zo blij dat ik met die burs voeding iets meer richtlijn al had vooraf. Van oké, de eerste drie uur, de eerste drie dagen, de eerste drie weken, die verschillende houden, hoe let ik op dat mondje heb het keeg gewoon, maar even teelde neging om een klein hapje te doen, dus aan wist ik ook niet, ik moet dat open trekken. Ja, dat gaf wel ook zo het vertrouwen om van de Theoriener de praktijk, we wechten zoeken die stuwing begrijpen, waar dat dat is, want ik heb ben gezegend mijn gigantische product, maar dat wil ook eigenlijk gigantische stuwingen. Ja, ja, en dan vraagt ons wel wat ik dan is in die eerste weken twee weken, want als je dan niet weet, ja, dat is goed om te gaan denken om je uur is een probleem of ik moet hier de extra stuwing gaan beginnen afkulven of twee weken dan eigenlijk het probleem, dat is erg gaan maken, maar als je dat allemaal niet weet, ja, prettig, hè? Ja, ja, heel pitig. En zo die eerste dagen, zo het heel frequent voeden, wat toch veel babytjes hebben, dat dat niet per se automaten is van om de twee uur, maar dat dat soms bijna aan ons stop leekt, die eerste dagen of weken, ja. Want we zijn er nog altijd. Er lust het de melk heel graag. En er vindt er ook veel troost in voor de crampjes dat hij heeft, maar erdoor drinkt hij meer, meer crampjes, meer willen troosten, en drink je dus die is ook soms wel wanneer visie over de cirkel. Maar nee, dat valt mij eigenlijk wel oké. Ja, en het lijkt op ze water, dus hij gaat vanoel naar onderd, maar als hij content is hij ook content, waardoor wij ons zetend goed slapen, want hij is heel rustig. En als hij honger heeft, helt hij meteen, en dan voedde we meteen en dan slap hij meteen. Dus eigenlijk, dat wel echt goed. En over daar ook, is hij niet a lesbaar kind, buiten dan het krijs en dan zijn wevjes weer wat machteloos, maar buur in de voeding is hij niet a lesbaar kind. Dus dat helpt wel heel erg. Ja, super. Ja, zeker. En ja, tot op vorigend tot gevoel, Pim van, ja, bij borstvringen, ik ga niet veel kunnen doen. Er waren je dan nu nog zo van? Nou, het borstvringen zelf kan ik dat ik niet zo veel doen. Maar wel, natuurlijk, alle dingen in de romaine, zoals die pampers nachts, en dat soort dingen, dat gaat prima. Maar ik had de mouwkent begonnen met de borstvringen-kursen, dus voorbereid op het herkennen van voegen honger-signalen. Dat is zwaar meneer niet. Het is gewoon van onnar onderd, het is zinjal. Dat doet niet aan vroeger honger-signalen. Holland is het directe. Ja. Ja, ja, alles te gomen, ja, zeker. Ja, nu, ja. Nu, is het nu, momentail ook gewoon bij jouw in de draagzaak. Ik heb toevallig je meel veel draagd, je meel veel bij jullie hebt. Ja. Die vroeger honger-signalen, dat is vooral een hele interessante om te herkennen als een kindje in een parklicht. We gaan afvronde ezers. Overhanger gesproken. Ja. Maar als vooral interessant als een kindje in een parklicht, om dan te observeren, "Ah, ja, oké, nu begint je naar de hade van links naar rechts te kijken." En op het bient is de smaken of verstjes. Ja, ik denk door het feit dat jij hem gewonnen had, dat hij heel waarop teardelijk kan signaleren. Ja, ja. Ja, we leggen eigenlijk heel weinig weg. We proberen het eens af en toe, man. Maar ook in beta ligt het zonigst. Die koosleepen hebben we nog niet gebruikt. Ja. En ik zie. Dat voelt al ver weg. Ja. En dat hij is bij ons eigenlijk de hele dag. Ja, en wil ook niet weggelegd worden. Het is een heel klevent kind. Ja. Mooie kind, dat is wel heel fijn. En de kinderen wagen dat het wel, hè? Ja, dat is wel van de lezen. Ja. We gaan het wel. Dus om af te ronden, deze eerste vier weken met hem, hoe zou je het om te geven? Meera intent, maar wel echt super mooi. Ja. Ja. Ja, ja, ik vind het echt heerlijk meem. En die zien er dat. Ja, intent, maar mooi. Ja. Het schap, hoe ongelofelijk verliefd en hoe snel dat gaat, en dat kereltje bent. Ja. Ja, en hoe snel dat gaat, hij gehoord, dat kan stand, maar. Klische, zo klische, maar ik had zo'n allies snel die. Die zal een kilo bijgekomen, die zal vier centimeter groter, die eerste pampers, die passen al niet meer. Ik kan nu al zo het missen hoe dit binnenkort weg is. Ja. Het is geboren, dus dat is niet ergente. Ik ook wel heel erg van. Ik was op een gegeven moment. Wat heerlijk me klaar met al die testen. Het is goed dat het er is, maar zo na die eerste week, en dan weer gehoord, het is nog wel wat testen. Ja, ik heb het ergens in het ogen. En die had ik ook een beetje gewaken. En dan wies het hartjeunen, nog wies en geheemote. Ja, dat is een geheemote vier, vijf keer checkt. Ja, het is nog steeds dicht. Ja. En dan het hard doet altijd dingen weer opnieuw en dan denk je ja wel. Ja. En dan ja, oké, je bent dan zo lang. Ja. Ik snap dat het gebeurt, maar op gegeven mensen. Ja. Ik ben er ook wel klaar. Ik denk dat dat geerturkt van heel veel vertrouwen. Twee tijd, jij zegt van, eigenlijk het test, het is oké, zo. En er klaar met hoefteel ik allemaal niet, tot en woont gewoon heel erg aan van. In de basis zit er wel doen, vertrouwen nu, dan jij wel zal kunnen aanvoelen van als er iets extra nodig is, dan zullen wij wel een start-up voor extra testen. Ja. En zo kan je ook naar kijken, en eigenlijk is het wel een mooi omand naar vier weken dat te hebben. Ho, ik wil jullie graag betanken, Sarah en Pym. En Sarah, daar ben je zo, ja, van daarbij. En kijken, hebben we nu dat jullie het allemaal beleven. Ik stel voor dat we zo binnen een aantal fef als zijn half jaar, het is misschien nog een laatste keer. De micro's er bijnemen, om ze de evalueren nu te zeggen. Heel goed. Super. Heel wel succes. En ik wens jullie vooral ook heel veel momenten van geniet te toe, ik hoop dat die momenten er zeker bij mogen blijven. Dank je wel, ik ben geniet. Zijn geduld is op en moet eten. Ja, vanaf. Ik ben een stijf. Da-daad. Ik ging negenmaande later opnieuw met Pym en Sarah in gesprek. Ezra is geen nieuwborm meer, maar in tussen een levendige bijna puuter. De thema zijn veranderd, de uitputtingen voelbaar, een slaap blijkt een serieus uitdaging. Tijd voor een nieuwe enkei in hun ouderschap. Dag Sarah, dag Pym. Heel. Leuk om jullie vandaag terug voor de micro te hebben. Ezra is bijna tien maanden naad, onderdussen zijn jullie allebei terug echt wel volumbak aan het werken. En aan het aderen. Dus ik ben heel benieuwd te zijn naven op een maanden geweest voor jullie. Ja, dat schapen rond. Ik doe niet voor dat we hier begonnen. Dacht ik, oh ja, maar neem was ze laatst keer, ja toen was die volgens mij een maand of vier of zo. Maar dat was dus vier week. Er zat er bij, toch zelfs. Ben je niet in dat ziel zegt over het laatste. Zien we aandacht zijn geweest, het gaat zo ideoot snel. Ja. En dat is echt, de hele dag verbazing me weer. We zeggen heel vaak dat er elkaar, want het is geen baby meer, het is geen baby meer echt een kindje, echt een mensje. En dat elke dag weer iets anders. Ja. Iets iets positief, zoveel iets negatiefs of elke dag anders. Ja. Het gaat zo snel, maar het is zo snel. Ja. En voor jou Sarah. Wormijs, de intensiteit wel een woord te halen, zo'n wat of zo. Ik vind de afgroepen tien maanden heel intens geweest. En ik denk altijd maar, ja, maar dat zijn de eerste week en ja, maar dat zijn de eerste. En dat blijft zo maar op schuif en dat blijft intens. Of zo. Het is een fase. Het is een fase, maar de volgens mij stopt dan nooit meer. Dus het leven nu een grote vader geworden. Ja. Met kleine tussen stapjes. Ja, maar ook intens in de mooieheid. Dus ik vind het al woord in alle richtingen juist. Oké. Hoe was voor jou om na vier maanden omgeveer terug? 5 maanden, terug aan de slacht te gaan. Kijk daar heel erg tegenop. Ik kon mij op maand drie echt niet meenbeelden dat ik terug zou gaan werken, omdat ik twee maanden extra lactatie voorlof had. Maar ik mij wel inbeelden dat ik anders al had moeten beginnen werken om drie maanden. Toen begrepen ik echt niet hoe ik een proper andere broek aan krijg voor 12ers middag zo. De eerste twee maanden. En dat is eigenlijk niet zo gebeterd die andere broek gelukkig gewelden. Ik zit te vragen. Heb je van mij gelukkig? Dat is gelukt ja. Nee, die andere broek gelukkig gewelden was echt niet. Wat ik het heeft gezegd opnieuw. Die andere broek gelukkig gewelden dat de. Ah, dat is niet mooi. Wat kan ik? Ja, maar dat was wel echt. Ja, maar natuurlijk. Ik vond dat echt. Ik weet die eerste dagen was dat voor te halen, voor geen begin aan. En nu zelf om te kleden. Daar lukten niet. Dus dat is gelukkig vinden daar wel naar wijn. En dat is een zeker na een maanden, dat is echt wel een draaien om je zelf klaars krijgen en een baby en zo voor te worden. Maar op drie maanden zag ik mezelf bood niet om negen dus morgen op mijn werk toe komen. En de normaten dat mijn werk teruggaan kwam, bleef ik daar ook aan mijn warstelen. Omdat ik mijn hoofd errijme, dat die deden je dan heel anders van elkaar wegzijdt, dat je je terugtoen vol of hoekenstop een job. Dat je je collega's terug spreekt over dagelijks dingen. Zo het leven buiten, dit leven kan ik mij niet meer inbeelden. En waar mij heel erg verast heeft, is zo tot een avond ervoor. Giant is er tegenop kijken. Hoe vanzelf het ging. Ik vind dat onwersiënlijk bijzonder hoe je daar zo ton vol ooit uitzijdt in de kraamtheid. En hoe als een oude hanschoen het aanvoelt, de moment dat je er terug ging. Dus dat was wel heel fijn om te voelen. Dat is natuurlijk in mij, dat professioneel stukje mij er echt ook. Het komers nog zatert. - Het komers nog zatert. En ze gaan draaien, want en heel als of het fietsen is, gewoon terug aan begonnen en erin rollen, dus daar is heel goed teruggegaan, dat terug opstarten. En tegelijkertijd in het totaal de professioneel leverijmen met dit nieuwe leven. Dat is een dagelijks gevecht. Ik hoop constant achter de feiten aan. Volg totaal als een gevecht? Ja, een gevecht me zelf. Wie ben ik vandaag in wat ik wou in mijn huis zouden qua orde netheid? Planning. - Ja, ik vind dat wel zo. Vroeger was dat hier altijd opgerumd voor dat wegingen slapen. Dat is vandaag wel vaak niet meer het geval. Maar ik denk dat het heel erg kan, maar het is voor heel veel mensen. Ja. - En dat tijdens is waar ook heel veel. Verse ouders op was lopen, want niet iedereen kan dan toch zeggen. Nu ga ik slapen, omdat het hier niet spikken is. Maar dat lukt jou wel, te zeer dat een gevecht in uw hoofd of. Ja, en dat is doorheen de maanden, vind dat wel was zijn, zoals we dat vandaan doen, had dat drie maanden gelegen in je gegeven. Dus dat is wel een proces. En dat loopt wel. We lopen er niet op vast als het is. Wat is heel moeilijk gegeven aan de afgelopen tien maanden? Of wat heeft er iets. Wat echt wel heel lastig geweest is als je er op terugkijkt? Spapen. Ja, slapen is echt een groot ding geweest. Kan je er aan meer over vertellen? - Ja, dat was. Ik zie als u nog zitten nog week 4. Ja, dat was natuurlijk een gang best wel ook weer. Ja. Ja, we hebben 8 mooie weken gehad. Ja. En toen is de doffe lenne bollend. Maar hij deed over dag heel moeilijk teetjes. Of heel kort. Dus hij was heel vaak vermoeid. Hij ging maar door en speelde door. Hij kon al heel snel, heel lief alleen spelen. En dat blijft hij dan ook maar doen. En dan denk je. En dan denk je. Als je dan niet zeker dan met de kres, of mensen die op een passie moeten echt actief vertellen want je moet hem echt op bed leren. Ja, en je gaf het eigenlijk zelf niet achter. Ja, en dan blijf hij maar aan. En dan ook snachs was hij. Ja, natuurlijk met de postvoeding was hij heel. Nog een hele tijd. Nog een hele tijd. En dan is het echt een hele tijd. De voedingskinten, zoveel haal, kleine beetjes. En hele calivieren, een hele curen beetje. En ja, dat is was voor ons niet meer vol te houden. Dus hij heeft ons wel echt genekt op een bepaald punt. Ja, en zeker met de start van de crash. Waar hij het flasje moest gaan pakken, wat hij niet deed. Ja, en dat had hij ook te weinig nog eens. Wat ik dacht. Dus hij kwam het ook op laat moment te enhalen. Dus het bleef ook maar gaan. Ja, en wij wilden dat dan ook niet bijgeren. Ja, nee, nee want we. Omdat hij over het dagje zijn melk bijna in de benek. En daar ben ik weet nog wel dat wij toen. tegen elkaar ook een paar keer hebben gezegd van. Bijna vloekend van ja voed op vraag, allemaal leuk. Maar als je ze al kalfje vraagt. Dan hou je toch een beetje op. Dan is het op smindelijk. Ja. En toen begonnen het een beetje dat we wat meer ritme in gingen brengen. En dat heeft ook voor hem altijd wel gewerkt. Dus dat was een dat overdag ook zorgte te zeker. Twee drie uur tussen zat, dan trok dat ritme ook door. Hij was heel goed voedig voor ritmen en rutine. Ja. Met eigenlijk, ja, nogal te kres je altijd niet. Dus dat waren al het stressvolle dagen voor ons. Want dan kan hij en over van mou je thuis. En slapen dit ook niet? Nee, slapen dit ook niet. En uit je honger te ook nog eens thuis. Ja. Ja. En overbrikelt natuurlijk. Ja. En toen hebben we opbreeimend een keer in het weekend gezegd. van 'n nu slahre nu stuur op melkamp. Hebben we dat genoemd? Melkinkamp? Ja, melkamp. Ik zeg ing alleen maar bij mij. Ja. Ik sleep. Ja. Niet bij jullie? Nee. Ja. Hij kreeg alleen maar de vles tot dat hij bracht. En dacht, nu doe ik het. Ja. En even een kleine kanteken, maar dat klinkt wel heel hard. Ja. Wat een heel voortraject ook en een trekt met de lactatie. Kunnen we. Dus we hadden ook wel onze mensen rond ons. Die hadden ook wel de verseerkers van "He kan het". Je hebt weten we dat er kindjes zijn die. Dit niet kunnen we niet kunnen. Ja, dat is zeker. We waren heel gerust in het feit dat hij kan het. Het was hier, het reaalt een heel sterke voorkeur. Als jij in de buurt was. Ja. Dus hij kon het punt. En dan is het die ook wel gezicht. Zodn ook iemand, daar moeten we fk zien, gerijpen. En mama ook uit de camera. Dat die unie kan ruiken. alleen bij papa. En heeft al melke kamp lang geduurd, Pem? Nee, eigenlijk niet. Veel reuze mee. De eerste nacht was bids. Wanneer dat voorzien om dat 3, 4 nacht te doen. En vanaf de 2e nacht gingen dietje beter en eigenlijk is die tenaren pakken. Oké. En hij moest de dachten naar de opvang. Dus ik kon niet doorpakken. Dat heeft zo'n eigenlijk. En zin die niet? Ja, zin die niet. Als ik er niet was, dan heeft hij echt vloek dat hij gewoon dronk, als of hij nooit anders gedronk. Ja, ja. Als lag je het gezicht. Ja. En in tussen wordt nu volgende week tien maanden. Ja, je bent net voor de micros aanzetten. Dat de borstvoring net net is afbeid. Of op zijn allerlaatste fase zit van afgelanding. Klopt. Ja. Is het zelf wat gaan aangeven dat het wel klaar was voor hem? Nee, ik denk dat dat het betekent. Hij werd onrustiger teresbordschuiding. Liet sneller los was precies niet meer te vreden met het debit en met hoeveelheid. Ja, ik klingt als. Ik ga niet opgekoomd. Ja. Of niet genoeg geweest in het hele moment. Ja. Je is er vaak niet meer of die genoeg had gehad. Ja, ook dat. Ik kon het zelf niet meer goeden aanvoel. Ik heb eigenlijk wat verhiefd. Allee, iedereen denkt dat dat keef fein is om heel veel productie te hebben. Maar ik heb echt over productie gehad. Word er ook heel veel borststandstekingen hebt gehad. Ik ben er een paar keer heel ziek door geweest. Dus hij heeft veel van mijn gevraagd. Word er ook wel een groest, wat ze altijd heel veel melk had. Maar toch op een andere manier was het veremde genoeg te wel. Ik wilde ook 300 militer kalfden of zo. Ja, ik kalfden in armen veel op korte tijd. Maar toch voor hem verzaagde het niet meer denk ik. En voelde hij zich prettiger bij de vles en wij daardoor ook. Ja. Dat we dan beter kon de inschatten of die genoeg had of niet. Dus het was op zich een mooie afron. Ik voelde wel oké voor jullie alle drie. Ja, en dan ben ik ik al kovend wat gaan minder om naar wel de borststandstekingen te voorkomen. En dat is nu net eigenlijk zien ze een weekje. Ben ik er mee volledig gestopt en lukt het. Dus. Oké. Ja. En kijk, het melkgekamp heeft geholpen. Zeker. Ja, dan nooit gehoord. Ja, hij is wel ser kinderen zijn, die op melkkamp moeten. Hey, ik ben in het duur. Pim zijn. Ja. Pim kan er wel naar weg mee. Ik ben heel benieuwd aander worden, hè. Dat zorgt hij je gaat groeien op manieren die op voorhand waarschijnlijk niet altijd goed kan inschatten. Zobal individueel, maar ook als koppel. O, is dat voor jou geweest, Pim? Het groeiprocess is naar papa worden. En dan opnieuw in de relatie ook. Ik denk vooral dat ik op voorhand had ik wel verwacht van mezelf, dat ik er vol in zou gaan. En dat. En met jou ook in het begin zei dat intensen. Ja, daar ben ik gewoon nog stijker ingegroeid. Ik kan hem echt. Ik mis hem nu ook al, dus dat omdat hij in 19 uurt slapen. Slaap je eindelijk is? Ja, en dan mis je hem. Ja, kan je dat voorhand voorstellen? Nee, echt niet. En ook die geduren deze team aan, ook niet. Dat ik dat nog zou voelen. En ik denk waar relaties niet alleen nou elkaar, maar ik denk ook naar gewoon zo vriendschappel mee. We hebben wel nog meer gaan we er ook door gebrekantijd, wat je dichtbij hebt. Maar ook ouders die je dichtbij hebt. En dat zijn allemaal dingen die ik wel steeds. Die had het al wel, dat ik dacht waarin het gaat, nog een grote rol spelen. Maar dat ze eigenlijk allemaal bij elkaar wel echt zo gegaan. Ja, dat is wel zo vriend. En dat ik daarin. En wij hebben altijd toen altijd goed nou elkaar blijven luisteren, denk ik. Daar hebben we natuurlijk wel wel zeker ontstaapde kort. Dat is echt daar ja. Srit je elkaar ook op een opaapunt. Wahrscheinlich zijn de gesprekken die ze nachts gevoerd worden. Die het altijd de feenste in vriendelijke met overdag. Of veel daar wel mee. We hebben een paar keer snags, we hebben het een bocht gevlogen. Dat is echt rondom melk kamp, wat zo'n moment. En rondom maand geleden ook de acht maandere gressie hebben elkaar ook wel even zo snags vervloekt. Omdat je niet meer kunt en dat is er heel weinig. Maar margin om. Ja, zeker de eerste vier maandjes om te urbakken zet, maar dat is wel je bleven dus, denk dat we makkelijk vijfse skier op de nacht echt wakker zijn. Er heeft gewoon een grens voor jezelf, als gevolg tijdstwerk te allen bij. En dan sluipen er zo verwachtingen naar de anderen vanuit een tekort bij jezelf, die je dan vaak niet communiceert, maar daar vindt dat de ander maar moeten aanvullen. Ja. De typische fout, maar ja, het is onvermijdelijk als je op je slechtst bent. Al vind ik dat die qua aantal meevallen omdat we die wel proberen zo kort op een wou mogelijk, op een ander moment wel uit te klaren. Ja. God zet dat ik, want dat is wel anders. Vond ik heel stressvol om snagzien die spanning te zitten. Je kan je waarschijnlijk voorstellen hoe het ook makkelijk moeilijk kan lopen in een relatie. Ja, toch? ontzettend. En terwijl dat het zich klinkt, dat we het onder controle hebben, maar dat is dus niet. We zijn er wel heel bewust van hoe constant deze balanzofring is na elkaar toe. Ja. En het is altijd nooit met elkaar te maken of met hem te maken. Het is eruit. Ik hoog een eigen boven te die niet. Dat is niet voor een uur-gevast. Het is mijn werk niet rond of je moet het stappen op. En zo zijn er volgende momenten voor een zelf om beter te tanken en is er volgende quality time? Zij het zwarte aan je Mr. Gold? Ja, dat is wel een stuk wat ik me gevoel dat ik nog steeds mee wel echt mee worst wel dat daar minder tijd voor is. Maar ook werk relatheert. Ik ben iemand best wel ambitieus en voel wel van 'ja' moet ik mijn ambitie zeven afremen, want ik wil hier zijn en ik wil eronder deel vanuit maken. Ik wil 's nachts opstaan. Maar dat betekent ook dat je ergens anders iets moet inleveren. Dat is gewoon niet allemaal doen. En dat is een onahandeling die ik constant nog met mezelf voer. Ja. Ja, ik wil ook graag iets voor mezelf doen en tijd voor mezelf hebben. Maar ik wil hem ook zien en ik wil ons ook zien en ik wil jou zien. En ja, dat is een constant gevecht. En daar ben ik wel heel veel mee bezig. En wel helpt jou hierin? Uiteindelijk toch ook weer het uitspreken. Want ook kers ik het altijd eitgesproken was het ook vaak een moment dat dat heel hoog zat op zo denk ik. En heb ik wel wat het wel weer met een plek kunnen geven denk ik. En je heeft de mei ook de kans om er iets meer in te faciliteren bevoren, want of zo. Ja, inderdaad. Maar bijvoorbeeld werk relatheert is het echt merk ik van 'ok ik moet een keuze maken'. Ja. En dat is. Kan die overal alleen blijven gaan op dit moment. Ja. Is er iets aan de aflopen maanden met Ezra geweest als u verast heeft? Dat is wel echt van het geval natuurlijk niet verwacht. Zare? Ja, ik wat mij verast is, ja ik weet ook in de roes van toen wek, ik weet ook niet wat ik kan mogen zeggen. Ik heb dus als ik in een ralingval sorry of met tegen spreek dat kan ik ook niet. Ik heb geen idee. Maar wat mij zo verast is, het verast zo, het wijvelt hebben over kinderen. We hebben zo veel gesprekken gedaan, zo lang het wijvelt. En onhoor schijnlijk een moeder klukt, ik vandaar ben zo echt. Voor die ook nooit een stil zit het gaat. Elke minute moest besteed worden gigantisch verschrik om dingen mis te lopen, om niet bezig te zijn om mensen te missen, om u werk alle op alle fronten, op alle z'n jaar zeggen. En hoe dat je vandaag samen met hem gewoon een soort tijdskaps zullen, zit het tijd niet bestaten dan in een hele andage met hem kunt zijn, en er ook van genieten en hoe anders dat ik mezelf heb leren kennen zijn zien, dat ik nooit kunnen bedenken vooraf. Ik dacht dat dat mijn grootste moeilijkheid ging zijn, en dat blijkt zo het grootste gemak geworden. Dat vind ik heel bijzonder. Ja, dat is waar. Ja, en het bipolar, vind ik ook zo bijzonder. Gewoon zo, niet bij hem kunnen snag, als omdat hij ze nu slaapt, missen gaan kijken, die wezen van die kut nachten en dan zijn we elke uur wakker en dan gaan we gewoon foto's kijken. Dat is het. Je kunt dat toch niet inbeelden. Ik wel, maar die emotie dat een kind vrij maakt, die kata vooraf nooit, nooit kunnen inbeelden. En ik vind dat. Je kan het ook niet uitleggen. Nee, nee. Dat is echt waar. Je kan niet uitleggen tot het je hetzelf mee maakt. Ja, dus dat heeft met meest verast omdat ik dacht ik ben altijd wel iemand van de raastje ogenweest, maar die is volledig. Er is een laag emotie vrijgekoeld. Ja, en een stuk van mezelf, dat ik zo nog niet ken, en dat ik nu al een beetje meer leer ken. En zo. Ja, het is het antwoord op alles. Ja, ik heb mij ook niet meegehoorden dat hij er ook nooit meer, alle die in die server altijd bij en ik wil het ook nooit meer anders. En ik kan mij nu ook niet meer inbeelden, maar ik zou kiezen vooral die andere stukken, toen kaste van dit, het is gewoon waar ik wil zijn. En dat had ik mezelf nooit gegeven voorhoor. Nee, ik zou hem onderste keer opnieuw maken. Ja. Omdanks al die nachten en meningen van hem. Ja. En je moet echt van elke moment genieten, want het gaat zo voorkingsnijl. En alles wat ze zeggen is waar. En het is echt heel frustreren, denk ik, luisterje, maar het is echt waar, je kan het niet uitleggen. Het is zo, zit je op die maanden. Ja. Heb je bijna een dream? Ja, want ze zeggen dat ze er ook al die dag er ook aan hebben. Ja, dat is geen baby meer, geen baby meer. Nee, het is gewoon echt erop de fiets. Ja. En het opvoede kan ook om in een nu. Zo het interactieën weer veel meer, het gaat zijn eigen persoonlijk, het duidelijker en duidelijker. Ja, dat is wel heel erg begonnen. Ja, ja, er zit wel meer in. Ja. Intens maar weer zalen, je hebt het zo leuk. Maar het voelt wel en ik klop het af, want we schijken over het teetbaar, en ze zeg ik weer iets totaal anders. Voelt wel als iets leuk, als in iets waar je iets meer controle over hebt. Ja. En je kan iets meer, je begint ook met hem te kunnen komen, 'ie gaat ons ook begrijpen, dat merk ik ook. Ja. Hij begrijpt wat neus en hij begrijpt. Een slaapen is. Wat slaapen? Dat is zo gelukt. Ja, ja, ja, ja, weet dat we gaan slapen, ja. Dat is heel vervelend. Dat gaat het toch doen. Het communicatievergift zo geeft van meer regie, regie mogelijk heren. Ja, ja. En ik ben dan gewoon als je loer zorgt, want het is het weinig wel sterk, ook dat heb ik ook last van. Dat vergelijken. Dat doe ik veel. Ja, ja, ja, ja, allemaal babies die hier door slapen. Ja, die van ons doet het niet, die van ons eten niet, die van ons. Die heeft er mooi te met tekstuur. Ja, ja, want je wil ik allemaal pureetjes te maken. De beste man moet van die vorige fabiseren potjes hebben. Vindt hij lekker als het maar synthetisch is. MMM. Ja, ja. Echt veel principe zijn wel over borst hebben gehooi eten. Dat is, ja. Die ging dat als zeer herkenbaar is. Ja. Dat kan je ook voorhand ook niet altijd in schatten denk ik. Maar in de hetaatbepele principe schaan je om over borst, he. Allee, ja, bedoel. Ja. Ik had ook nooit verwacht dat ik zo een verventen borststander van de tut ging worden. Ja. Voor Ravso voorbereid, dat we het ging eens onderdunen. En we hebben al gevoel ledigjes wicht en nu ze met een dikste verintien tot. Ja, we hebben al geen verantien, we hebben een keer op een wandeling. We hebben zo'n vragen ook aangesteld van wat is naar de top 5 aan spullen. MMM. En dan zie je toch dat als je die geboorte lijst op vorigand zag. En wat we het eigenlijk de beste spullen vonden, dat ze dan gewoon die spullen die voorigand niet hadden bedacht. Ja, zoiets. Ja, zoiets, we wilden het beginnen zonder tut. Nou ja, wat is het? Heb je een week geduurd denk ik? Ja, ik heb een week. En op tut hun. Ja. Is er nog iets wat jullie zelf willen toevoegen dat jullie zeggen? Dat is wel belangrijk voor mensen die luisteren. Dat ze hierover nadenken of dat ze dit weten of dat ze ook vat dan ook gewoon. Ja. Kijk, ja, er valt zoveel over te zeggen. Zit je denken dat het voor mij wel. Maar ik weet niet of je dit kunt zeggen. Het heeft voor mij wel extra bevestigd dat je echt goed moet nadenken of je een kind wil. En dat is ook tegelijkertijd, is het team maanig denk ik, ik had met dit nooit rationel iets over kunnen bedenken. Het is het aller, allerbest ooit en het is het aller, allerkutste ooit. Dat is de rollencoaster dat dat is zeg maar. En je wilt het voor je leven missen? En ik wil het nooit meer missen. Ja. Maar het heeft echt impact. Ja, absoluut. Is het zwaarder dan je. of pitiger dan je je kon woost stellen? Ja, ik vind het veel zwaarder dan ik dacht. En jij bent in het begin over intensiteit. Dat zit hem in, ja, een slaapgebrek, tijd, maar ook de mooie dingen zijn intens. En ook dat is in zijn totaliteit zwaar. Het is weegd zwaar. Maar ook in het goede bedoelde tot, ja. Ja, het is een allerichting zwaarder dan je dacht. Ja. Het klinkt een beetje gek. Het klinkt nu al iets negatiefst dat ook de mooie dingen zwaar zijn. Maar het weegd op alles. Het is een zonger het onderdeel van je leven. Dat ook dat. Intensis. Intensis en intens kost energie. Ja, ik denk dat dat wel het aderschappenvatten. Ik herken hem alles sinds. Maar we zouden het zo opnieuw doen, hè? Ja. Ja. Ook dat zo opnieuw doen, maar nooit een tweede. Ja, ja, ook dat in de rebat van Kinevraag niet. Nee, maar ja, ook ik snap echt niet naar mensen van een tweede beginen. En ik weet zeker dat we ook gaan naar een tweede beginen. Maar dat is die gekke gek. Ja. Het is het allerbeste wat ik nooit zo aanraven. Ja, het is het. Ik vind het een hele mooie nog meer af te rollen. Dat is het allerbeste wat ik nooit zo aanraven. Ja. Oké. En nooit meer kamissen. Ja, dank je wel, za ruim, Pim. En baby Adra. Dream is. Wil jij je ook krachtig en eerlijk voorbereiden op gebouwter en batterenhaakond? Omdek meer op buikgewol.de. Je kan ook een cadeau wel aankopen om te schenken aan iemand in jouw omgeving. En als jij deze podcast waardevol vindt, abonneer je dan een later review achter. Zo help je buikgewol gruien en zorg je mee voor warmeren respectvolle gebouwterzorg. Je kan podcastbuikgewol sturen met zijn koffie-via-buime-koffie dat kan slijs buikgewol of voor het vriend van de show via vriend van de show.nl/buikgewol. Alle kleine beetjes helpen om deze gesprekken te kunnen blijven maken. Heel graag tot volgende week voor de laatste aflevering voorwe in zomerstop gaan.