Sandra Phlippen, econoom: 'Toekomstige generaties hebben liever schulden dan een onleefbare planeet.'
65m 10s
In dit gesprek deelt Sandra Phlippen, hoofdeconoom en hoofdklimaatstrateeg bij ABN AMRO, haar visie op werk, rust en klimaatverandering. Ze begint met haar ervaring als journalist bij het Algemeen Dagblad, waar ze dagelijks vijf economiepagina’s moest vullen, een baan die veel precisie en stress met zich meebracht. Ze benadrukt hoe kwetsbaar journalistiek werk is, omdat het afhangt van een paar mensen die onder grote druk moeten presteren.
Het gesprek verschuift naar haar huidige rol, waarin ze zich richt op systeemoplossingen voor klimaatverandering. Ze erkent dat individuen vaak het gevoel hebben dat hun bijdrage er niet toe doet, maar stelt dat systeembeheerders de verantwoordelijkheid moeten dragen. Ondanks politieke tegenwerking blijft ze hoopvol en kijkt ze naar de lange termijn.
Een belangrijk thema is haar persoonlijke benadering van werk en rust. Sandra vertelt hoe ze door schade en schande leerde om elke vijf jaar een half jaar sabbatical te nemen, vaak zittend op een houten trap in de tuin. Deze periode van stilte hielp haar om haar geest leeg te maken en te reflecteren. Ze beschrijft hoe het observeren van een ogenschijnlijk stille tuin leidde tot het ontdekken van een microkosmos van beweging en leven, een les die ze verbindt met haar jeugd in een bosrijke omgeving in Zuid-Limburg. Dit alles maakt haar tot een gedreven maar ook reflectief persoon, die balans zoekt tussen efficiëntie en innerlijke rust.
De Weetschapspotkast van de Volkskrant, onder tussen de kostmos, gaat het teaater in. We gaan het er over hebben of we nog het verschil kunnen zien tussen wat echt is en wat napp is. Bijvoorbeeld een Spootcursus, leugens ontmaskeren. We gaan kijken of we nog het verschil kunnen zien tussen AI-beelden en AI-musiek. En echte beelden en echte muziek, kaarten verkrijgbaar via volkskrant.nl/live. Hallo, mijn naam is Gijs von Tuman. Ik zit in een naam gebouwd archiefkast op de redactie van de Volkskrant. Heel leuk dat hij weer kijkt. Even kijken, ik zit te wachten op mijn gast. Zeg gaat over een onderwerp waar ik ja hoeg na het heel weinig van gaip. Money makes road go round, maar economie is vrij in gewikkeld. Vind ik, was minst de. Ik ben in gewikkeld, maar ik heb het nooit gehad op school, dat was niet op mijn school. En het is altijd het volst voor mij iets egennievoet als iets wat ver wegvam te staat. En waar ik van vagesort, ja, niet echt een kleurmets wordt, de absuut de basics, wel licht een beetje van snap maar helemaal niet. Precies wat economen precies doen. En dit klinkt heel dom. Maar zij is fantastisch, is hoofdekonom van A, B en A. Dus ik zit een heel leuk, kijk op de wereld. Ik kan het ook heel leuk afgesprensen en praten. En het komt nu een uur hier doen. Dus we gaan de toestand van de wereld doornemen. Met hoofdekonom van A, B en A, Sandra, Vlippen. Zou. Zou. Want ik zelf. Een handelijke kruppje. Wat heb je? Het is een archiefkast. Het is een nagemaakte archiefkast. Ja. Vroeger zal ik echt een deze archiefkast. Oh, ja? Dit was wat je hierom je heen ziet, het was voorgebouwd was dit echt. En waarom heb je gekozen? Ja. Ja. Oh, ja? Dit was wat hier om je heen ziet, het was voorgebouwd was dit echt. En waarom heb je gekozen met nu na te maken? Nou, omdat ik. Omdat we het allemaal zo leuk, zo leuk plek vonden. Zoals ze hebben dit in het vorige gebouw liep je dus eerst door al die kantortuin. Dus als hier ook, maar dan iets meer naar moderne en dan het hier nu is. Maar al voor al die kantortuin was er echt een soort hoekje. En dat je die door overkomt, dus in een hele kleine kast. Je helemaal volstelt met archiefdaus met ouwe freinere landen erin en ouwe else vier's. En ouwe weet ik veel, want het was van de afdeling documentatie van de volkschand. Maar je wil een beetje opoppen met deze. Nou, dat was op een spheert. Op een keer past het dat. Vond ik wel. Het akustisch heel goed was, want het kan ook wel heel erg goed bij gewoon. Ja, een uur praten over. Wat dan ook. In een romerlicht gevoel. In een romerlicht hoekje. Dat is wat iets Harry Potter heeft. Ja, en helemaal omgeven met archiefdaus met. Ja, informatie erin. Want ze zaten allemaal de zoutheidschriften en kranten, zater daarin. Dus, maar je hebt ook een journalistieke geschiedenis. Dus je moet er ook wel eenig voel voor hebben samen. Heb ik ook. Ja, en misschien ook een beetje archiefdaus met een beetje een journalistieke leven. Alvast dat je nog schrijft. Maar gewoon op een redactie zijn. Nou, ik denk er wel vaak aan. En ik voel er ook een hele leuke tijd. Wat mij wel. Ja, ik voel er echt een hele leuke tijd. Maar ik had. Ik zin ook wel dingen waar ik niet terug naar verlang. Wat dan? Nou, bijvoorbeeld. Ik was toen ik bij het Achem in Dagblad. Had ik dan 5 eco-pagina's waar ik overgeen. 5 eco-pagina? Ja, ik. Alles afkorting van economie van, ja. Ja, ik heb. Toll. Ja, sorry. Ik dacht meer eco-logisch of een afkorting. Dat is een beetje van eken. Ja, onze werelden leggen verrad elkaar. Maar dat is oké. Dat vindt al lekker. Nee, nee, ik kon dan wel zeggen maar om 6 uur zo'n zo. Welke schrikken van, ja. Wat gaan we vandaag doen? Ja. En dan ging ik als een gek alle lijden en lezen. Ik ging. Ik was dus ook zo ambitieuze dat ik ook van. Timbergen in Stuttwijk, waar al lijden in Nederlandse. academicse onderzoek uitkomt. Ja. Ik ging teeltet kijken van wat zijn nieuwe working papers. Wat is het nuste uit de academische wereld? Wat is uit de journalistieke pers aan P? En dat soort dingen, maar daar kijken de journalist natuurlijk zelf ook naar. Ja. Maar ik probeerde juist heel erg. Ja, zorg van wetschappelijk was er dingen. probeerde ik in die krant te krijgen. Ja, te krijgen. Toch hoor je. Ja. En dan heb je dus een hele zee aan informatie die je zochtes moet doorakken. om te kijken hoe past dat op het nieuws wat nieuws speelt. Ja. En dat voor je wereldspieten. Ja, ik had ook het voor van. die stressen, maar van 'oh je wat is het niet lukt'. Het moet ook echt gewoon vandaag. Ja, dat is. Het moet iedere dag weer vandaag. Ja, zeker. Dus je hebt de hechte hoogste achtingformatie tegen dit lijst aan het werk gezien? Ach, ik denk ook dat mensen die in krant lezen. heel bijnigen bezetven. Hoe kwetsbaar die journalistieke professie en. Ja, hoe kwetsbaar dat eigenlijk is dat het allemaal in de video's zijn. met hun eigen dagelijks leven die dan iedere dag maar moeten leveren. Ja ja. Ik vind het echt ongelooflijk. En wat bedoel ik gezien met kwetsbaar? Nou ja, daar hoef je maar iemand om te vallen. En daar is gewoon, weet je, dus het is echt met. pijn en moeite, komt zo'n stuk tot stand. Ja, ja precies. En het hangt gewoon aan één of twee mensen. dat aan het schrijf zijn. Ja. En als die van het pad raken, op wat voor manier dan ook, dan is dat meteen. Ja precies, dus ook als je nu de krant leest, dan zie je echt een bloedsweet. en trainen waarmee dat. Absoluut gemaakt is. Ja. Ja, en is dat heel anders dan het werk wat je nu hebt? Doet. Ja, zeer anders. Is het een heel ander strijsvol? Is het een andere manieren strijsvol? Maar wat voor manier is het dan strijsvol wat je nu doet? Nou, ik voel wel een hele grote verantwoordelijkheid op mijn schouders liggen. Ja. En ik wil dingen volkaken krijgen. Ja. Ik ben extreem ongeduldig als persoon. Oh ja. Dus ik heb een enorme zorg van stoemonderang. En ik heb die geen enorme in los van. Oh ja? Ja, denk ik. Was het al van jongs of aan zo? Ja. Ja. We zitten altijd iets in jou van, dat moet nu wat gebeuren. Het moet nu gaan geen tijd zitten verspeelen met ze alle. Nee, en zeker sinds ik met klimaatbezig ben. Weet ik gewoon. Ja, ik heb die. Ik was al eerder met klimaatbezig dan de. de rapporttrelogie van 2022 was het voorzien van de IPCC. Maar sinds dien heb ik echt iets van jongens om te. Hij is helemaal geen tijd mee te verliezen. Hij is echt helemaal geen tijd met de verliezen. Nee. En woi je dan niet helemaal gek van als je ziet wat er om hierheen gebeurt? Nee. En aan landlendigheid en gewoon elkaar herde tegenwerking? Nee, ik ben niet zo. nee, dat eigenlijk niet. Ik begrijp het ook gewoon heel goed dat je als individue. togetgevoel hebt van je kunt niet van mij in mijn enje vragen om. een systeemproblem zeg maar van mij te maken als. ik niet om me heen zie dat iedereen het doet. En als iedereen dat denkt dan krijg je dus. Ja. Dat iedereen denkt dat de ander het allemaal niet doen. Dus dat is gewoon. En mikro maken over scheeel zeg maar. Maar daarom is het systeemproblem moet natuurlijk. je huis door de systeembeheerders opgelost worden. Ja, mooi gezegd. Als je tegen het zou kiezen, nu losgevallen van je taf zicht. Ja, het wordt nu heel sterk. Ja, de scambertee. Ja of je moet een beetje brille pouten, zou er uitwipen. Ja, dat is best een goede idee. Ja. Dit is voelde hoofdekonom van aanweer een allemaal herproblemen opgelost. Ik ben geen hoofdekonom dus dat gaat niet even mee deze uitstrokken. Wat ben je dan? Hoe heet je fukse? Ik ben een hoofdklimaatschatgie. Oh, je bent een hoofdklimaatschatgie? Ja, sorry. Het was hoofdekonom. Ja, klopt. Ja. Dagje dat? Als je met de oudje me daarom uitgenomen, hoofdekonom. Nee, ik heb je uitgevallen omdat je gewoon je zelf bent. Oké. Maar zou, zou lossje problemen op. Een beetje brille pouten. Ja. Ja, praktisch. Ja, maar je last je. Wat ik doe, wat ik zei, is de hoofd. De systeembeheerder moet het systeemproblemen oplossen. Ja. En daar wordt gewoon tegengewerkt natuurlijk. Ook. Ook, maar ik zit wel bij de bank op een plek. Waarbij ik de precies dat proeie had, dan ben ik proberen na te denken over systeemoplassingen die de CO2-eductie veruidz helpen. Zonder dat mensen er al twee lasts van hebben. Probeerd voor de mens en de ondernemer heel makkelijk te maken en in de systeem is dat betekent. Ja, maar we hebben vooral Amerikaanse president. Ja, klopt. En ook in heleboel mensen in het Nederlandse parlement. Ja. Die het klimaatproblem ontkennen. En dat zijn hooges vinden en het hard tegenwerken. Ja, maar ik denk dat dat is natuurlijk waar. Maar het is ook zo dat in verschillende staten in Amerika de transitie Kai Hart gaat. Ja. Dat er nog steeds heel veel investeerders, heel erg focus zijn op klimaat. En zelfs in 2026 zie je dat de netto-instroom van wereldwijde investeerders weer richting wat je noemt ESG-investeringen gaat. Ja. Dus ik denk dat eigenlijk? Je ziet dit al griempelingen in de vijfer, maar niet waar ze als een. Als een grote terugslag. Nee, ik denk dat dit is altijd een long game geweest. Je moet het niet als je dit op de dag koers gaat bekijken dan wordt je gek. Je moet het echt, je moet het langerlijnen in de gaten houden. Ja. En het trouwens nog wel. Het is dus die vraag van mij van "Wo are you dan gek?" Nee. Die zou je. De antwoord op zo'n jaar zijn als je op. op alle korten te mijn berichten, zou reageren. Maar je moet hier een heer en een haastig, maar langdurig proces. Van langdurig proces of een haastgevoerd moet worden, moet je dit zien. Ik probeer gewoon zelf na te denken, hoe kan ik ieder uur waarin ik aan mijn bezig ben, zo goed en effectief mogelijk besteden? Ja. En daar zit mijn haast in. En daarna heb ik wel vreden met de uitkomst. Ja, precies. Is dat letterlijk hoe je denkt? Ik moet ieder uur wat ik hier aan me steeds zo effectief mogelijk besteden. Ja. Dus als je bijvoorbeeld. heb je al zo'n overdé? Zeker. Als je al zo'n overdé hebt en een uur lang tot niks komt, zou ik maar zeggen. Als ik heel vaak kon. Ja. En zie je dat dan echt als een verloren uur of denk je dit is ook nodig om een geistwetterie teken. Ja, ik heb ook wel eens zo'n overdé door de gewoon. half wegen d'r echt twee uur in bed gelegd en ik denk dat ik even opladen kan daarna weer met vollevaart vooruit. Ja, ja. Dus je bent super gedreven en efficiënt werkt, maar je bent dus ook in staat omdat de hele het op een soort meta-niveau te bekijken. En ik denk van, oké, maar als het nu niet gaat, moet ik me. moet ik juist rust gaan rusten. Ja. Eigenlijk zoals een trainer met zijn pupil ook niet, zoals je je zelf al. Dat je ook heel goed de rust activiteiten hebt in de gaten moet houden. Ja, maar jij zegt nu op een meta-niveau naar jezelf. Kijk, dat lijkt me dus heel vermoeiend, maar ik probeer gewoon te luisteren. Maar ik zit gewoon behoorlijk in mijn lijf tegenwoordig. Ja, dus ik kan heel goed. Heb je dat geleerd? Ja, echt. Ja. Hoe heb je dat geleerd? Het is een fijne informatie voor iedereen om te bedenken. Ja, hoe heb ik dat geleerd? Door schade en schande wijs geworden. Echt waar? Ja, zeker. Ja. Ja. Maar heeft iemand je daarbij geholpen? Zeker, ja, ik heb van de bank. Wie is je leer meestig geweest? Nou, ik heb. Het is om te beginnen hele goede coach. Ja. Half Nederland is natuurlijk een coach, maar ik heb een hele goede coach, Karin, Karin van Barneveld. Ja. En ja, die helpt je gewoon te reflecteren van je zeg nu dit, maar wat betoe je hebt? Je hebt op geen tegen de muur gelopen. Ja. En daarna moet je dat gaan leren. Nou, het is niet zo dat ik een moment tegen een meegam muur ben gelopen, maar ik heb wel. Ik heb in. Even kijken, toen was ik werkte ik nog aan de Erasmus University, voor het time. En toen kreeg ik mijn tweede kind. En toen kreeg ik rheumatische artritis. En dat werd zo stevig dat ik opgevend. Ja, eigenlijk no en kreeg ik nog gewoon lopen. En toen heb ik wel echt de stekker eruit getrokken. Dus toen heb ik gewoon. Op een trapje. In Van Métuijn heb ik gewoon van mij uit te keken en half. Ja. Heerlijk was dat. Denk je in een hoogst aan het terug? Zeker, stek nog. Ik doe het ieder vijf jaar nu. Ik heb het ook even op een trapje gezeten. Maar als in een uur of een dag? Nee, in een half jaar. En al johentel vijf jaar en een half jaar? Ja. En dat is geen gouderegel. Ik heb nu bijvoorbeeld na eigenlijk vijf en half jaar hoofdekenomd. en geweest ben ik gelijk doorgaan als hoofdklimaatsratje. Ja. Maar in principe, los van dat ik nu dus mijn regel heb gebroken. is dat de afgelopen 15 jaar wel gelukt om je vijf jaar te doen. Ja, en dat is ook een soort bedervaard. naar je eigen. les die je toen geleden hebt. Of het zwart is. Nou, het is eigenlijk meer dat. kijk dus als je zo hard werkt als dat ik werk. en het zo belangrijk vindt, zeg maar, zo'n me zo intersiek. met die hele en hebben houden in zit. Het geldt ook voor de hele zonestiek, dus ze je ook hebben. Dat je je toch heel erg identifiseerd met wat je doet. Ik weet van mensen die dat 30, 40 jaar doen. en dan stoppen met werken. Die komen in een giga-deep sort gehad terecht. Want die weten helemaal niet meer. wie ze zijn, nu ze niet meer doen wat ze deden. En werken zo'n identiteit geworden. Ja, en ik denk dat het heel belangrijk en gezond is. om het af en toe los te laten. om te kijken. wie ben ik, zeg maar, zonder. al die institutionele status daarom heen. Wie ben ik nou echt zelf. Ja, dus. - En wat is dat waard? Dus het is geeselijk herijken en het is fysiek. Herijken of weer even tot een soort tot rust komen eigenlijk. Ja, ik denk dat dat wel bij elkaar hoor. Ja, en is het eigenlijk moeilijk dat op een trapje zit? Dan moet ik dat lettelop nemen. Ik wist er ook gewoon in de tijd en werk op de bank zitten. Weet ik veel wat? Ja, ik heb toen die eerste keer. ik wel echt hoe het trapje zit. Heel veel trapje zitten. Ja, en ik zou het ook hier. ik zou het echter die tuin in kijken en. kun je met dat trapje beschrijven? Ja, het was een houten vlonder trapje. Ik bestaat het niet meer het trapje. Ik weet niet, dus een paar huizen gleden. Oké, je woon het niet meer in het houten vlonder trapje. Houten vlomtrapje en we hadden een tuin van. ja, wel 20 meter deep en 6 meter breed. En dat was een soort engels de tuin met je kon ook in de tuin van de buurken kijken. Dat was een hele grote. Rodendendronstruik. En ja, ik weet niet, je kon. Hoe langer je in je eigen tuin kijkt, hoe meer je ziet bewegen. Ik weet niet of je dat wel is gedaan hebt. Nee, maar ik vind dat wel een heel interessante. Yes, nu. Dus ik luister me ik aan de af. Wat? Dat heen. Nee, hoe langer je kijkt, hoe meer je ziet bewegen. En dan zie je. Hoe spal je woord? Beesje, stootjes. Ja, dus in begin denk je, oh, dus een hele stilte tuin. Ja, ze struik. Struik, ja. En dan ga je. Ja, en hoe langer je dan daarin zit, dan wordt je 6 meter de onderdeel van. zie je alle andere dingen gaan, dus en alle dingen gaan in die tuin. Ja. Ook tewel je eerst dacht dat er niks was. Je ziet het proces in 1. En je is geoppenbare. Ja, je gaat toch eigenlijk. Je verstelt eigenlijk je eigen geest, denk ik. Wat door je die microcosmos van wat daar al leeft en doet. Die ga je neen zien. Wat een levenslezen, Sandra. Ja. Dat is toch wel zin, ja. Ja, dat is toch fantastisch. En zo het karate kit is het. Je kent de karate kit, toch? Nee, me kan. Met dat. Ja, de missen me ja, die hebben allemaal stommerkleusjes laten doen. En gaan er weg blijkt. Oh, dat is het uit. Ja. Nou, het is eigenlijk, natuurlijk, ik weet niet of ik het boekje uit. Als mij een keerde boek eerlijk over het kleine insecte boek. Van God's Vibomans. Ja. Het is echt zo'n jaren tachtgebook. Ik heb dat voorgekomen. Nou, om je jaren. 5560, denk ik. Oh, ja. Maar, kijk, dankjewel. Mijn was jaren tacht. Ja, ik leef het. En dat is ook zo. Ik weet niet of ik nu het juiste titel bij de juiste lezen van. Oké, misschien dat is aan de andere boek. Ja. Maar wat mij bijstond was dat er een jonge in de tuin leegd. En dat die straf heeft of zo. En dat die zich heel erg verveeld. Ja. En dan leeg die daar. En dan is je eigenlijk op oogte hoogte met de gras sprie te. Ja. En dan neens omdekt hij die hele wereld die daar, zeg maar, tussen de grond en die gras hoogte, die zich daar afspeelt. Ja. Ik weet nog dat ik dat toen ik dat last en hopelijk is dat dat boek. Maar. dat ik dat in de openbare invond. Ja. Ja. En gappen genoeg een openbare die jezelf. Dus daarna ook hebt gehad, omdat je op dat moment bewust was, natuurlijk, van ik ga nu hier zitten. Om te kijken, was ik geen gewoon zit, omdat je eigenlijk niet meer verder kon. Ja. Je kon gewoon niks anders meer aan daar zitten. Ja. En toen gebeurde daar dat zelfs als wat je eerder gelezen had, en wat je toen ook was op aan het vlog. Nou. Wat is het levent of van zinig, hè? Zo klinkt de mensen heel mooi, ja. Nou, het is ook heel mooi. Ja. Ja. Je moet de poetische waarde daar ook van. Nou, het is. Dat het heel zwaar voor je geweldig is. Ja, nee, het heeft de hele porten, de spart. Ja. Nee, het was echt. Het was eigenlijk wel een hele mooie tijd. Ja. En daarom zeg ik op, want het is eigenlijk een soort bede vaartie dan elke vijf jaar doet of ze. Zou willen doen. Ja. Maar dat. Dat inzicht wat je toen. Ja. Dat heb je gehad in dat moment. Ja. En het is natuurlijk een hele wijze les, omdat je dus. daarmee leert, dat eigenlijk als je maar de tijd neemt om heel lang en intensief en geduldig en ook misschien met een soort. lege geest, erg eens naar te kijken. Dat is het. Dat je dan dingen ziet, die van tevoren helemaal niet. vormoogelijk had gehouw eigenlijk. Ja. En ik denk dat iedereen dat op een eigen manier doet, je hoofd leegmaakken, ik kan dat bijvoorbeeld heel goed door en een stoel te zitten in de tuin te kijken. Ja. Maar er zijn ook mensen die dat je dus niet kunnen doen, zodat ze stil zitten. Ja, precies. Dus die moeten dan zeg maar bewegen of van de sporten. Ja. Of van het concept gebouw gaan. Ja. Of een activiteit, onderneming, juist om even hun geest uit de dagelijks. Ja. Dagelijks om al die vies aan te zetten, op een soort. Ja. En zo'n pratenprogramma van het. Ja, dat je gewoon. Maar die moeten hun eigen geest soort actief afleiden van de dagelijks. Ja. Dus hoor je eens. Hey, en het is dan wel wat je niet voor iemand die dus al van kindstaf aan. zo ambitieus was en bezig en daarboven op en. efficiënt eigenlijk. Doel, nam je jezelf niet heel erg kwalig dat je ondanks je. je visieke problemen. Ja. Dat je niks anders kon dan, daar zie je het want achteraf bleeken en wij ze lesen. Maar op dat moment moet je ook gedacht hebben. Ik ben niks aan de doen. Nee, ik heb altijd al goed niks kunnen doen. Ja, het klinkt nu heel textreptig, omdat je altijd zin. Maar ik heb. Nee, ik heb als. Ik ben opgroeit in Zuid-Limburg in het bos eigenlijk. Mijn ouders die hadden een oude protestantse kerk gekocht. Die was gebouwd voor mijn werkers uit het Norden. Maar toen de meinesloten zijn die mijn werkers voor een deel teruggaan. En is die. kerk in onbruik graagd en toen hebben we ergens. Want was er gewoon anders katoelig geworden? Ja, precies. Ja, en toen was er eerst een kunstnaars familie die heeft dat gekocht en toen hebben mijn ouders dat overgenomen. Wat deed je, ouders? Mijn vader is ondernemer in de machinebouw, industrie in Duitsland. Ja. En mijn moeder was, was toen in de verpleegkundige psychiatr. verpleegkundige. Oké. En die hadden die kerk gekocht. Ja, die kerkkund. En daar ben ik. ja, dus was altijd heel verruimte en. ja. doet maar gewoon wat je wilt. Ja. En het was aan een bos, er was niet in een bos, mede in een bos geweest. En die kerk? Het was aan een straat, alleen links, of kijk, dus als je voor de voorderstat is recht van ons was in Buur, die wonden ook verder helemaal in het bos. En links van ons was niks, alleen bos. Ja. Ik verkeerde hier daar vaak in het bos. Zeker. Ja? En daar heb je altijd heel goed niks kunnen doen. Nee, maar ik was daar ook al te wel activistisch hoor. Dus ik weet nog dat ik heb bijvoorbeeld met mijn zus en een paar vrienden hebben we. it bos opgeruimd. Ja. Er werd best veel plastic en rummel werd daar neergroeit in het bos. Ja. En dan ging we dan met touwen om bom, we gingen we van de stokken installeren en dan gingen we briefjes op hangen over hoe mensen zouden moeten graag in het bos. En toen hadden we het opgeruimd en toen op. Ik weet niet meer hoe het is gekomen, maar toen hebben we een uitnodiging gehad van de Burgemeester in Kerkraden om ons te bedanken voor ons werk en te geven in cadeautje van hem. Dat meen je niet. En wat heb je toen gekregen? Ja, een brief opener met het logo van de gemeente. Nou, dat was een geweldig cadeauw aan een kind te geven. Ja. We hadden wel hele leuke dingen brief openers. Die helemaal een onbreugd zijn voor ons. En die zal een onbreven over naar hebben. Ja, ik ga hem af of ik hem nog heb. Ja. En wat je daar vergoed, nee. Ja, ik vond de hele. Met die date van die Burgemeester. Zeker als synisch genoeg toen om te denken, 'agg, hipokrie' te. Nee, totaal niet. Nee, ik ben nooit synisch eigenlijk. Nee? No, ik ben heel. No, nee, nee, nee. Sineesme is iets wat helemaal niet te eenjeus is. Nee, ik ben eerder naar Ieftan synisch. Ja. Op het spectrum zeg maar. Ja ja, op het spectrum van naar Iefteeling, jorisch goed bloed en keihard en synicus. En meer en jorisch goed bloed, want die alles. Ja, ja. Maar dat is natuurlijk een perfecte eigenschap voor je nu. Want je bent dus activistisch, amitjuus, super-efficient, maar ook naar Iefte. Want natuurlijk heel goed is want als je gewoon de wereld beter wil maken. Ja. Kan je niet. Kan je zelf geen synisme voorlaufen? Nee, ik denk dat je niet ze wil aan kan doen als je dat hebt meegekregen zeg maar. En je opvoeding of misschien wel in je gene. Maar ik denk dat het niet helped bij dingen volkart krijgen. Nee. Het geeft gewoon mijn energie als je synisch bent. Ja. Ja. Dus je vertrouw toch dat het op de goede aflopen als je als kind vergruld was met de burger meest en die in brief openen gaf. Als je nu een klein succesje behaalt of je een goede besprekking met iemand van Shell zeg maar wat. Ja. Dan put je daar hopen uit en denk je niet van 'agg' en zo'n tentraaktie de door achter te licht en dan gaat het toch weer. Dat denk ik geen moment. Nee, dat denk ik echt geen moment. Nee? Ook uitdank je in de goede intensies van mensen als ze die zo tegen jou uitspreken. Meestal wel. Ja. Ja. Ik denk ook dat heel vaak, maar goed. Ik weet in de zonastiek is de tendens misschien wel wat anders. Maar ik denk dat heel vaak als wij met elkaar denken van 'oh dat hebben ze dat is in achterkamer's bekok stofd'. Ik denk dat we heel erg overschatten en hoe we er mensen dingen kunnen plannen. En ik denk dat we onderschatten hoe vaak dingen toevallig stomszinig misgaan. Ja. Dat denk ik echt. Ja. We waren mensen heel vaak qua de intensies en gemeenschamensweeringen. Ja. De complotterieumies en natuurlijk het ultieme voorbeeld van. Ja. Vermoede is het vaak een ongelukkige samenloop van ons andere heden. De ene fout die zich op de andere heeft gestapeld. Ja. Ja. Ik denk dat we allemaal natuurlijk de hele dag door deel te fouten maken. Ja. En dat klustor best wel vaak tot iets wat lijkt op een complot. Ja. Maar je denkt dat het meestal niet is. Nee. Nee. Hoe zit? Ja, een zijstaat. En misschien iets wat helemaal niet. Ja, per seo-expertie is het. Maar dan zoals iets als die toetslagen aferen of het toetslag is gewoon daal. Moet je daar dan inderdaad soort, ja, grove onhandenheid informoorde of moet je daar systemisch. Met een informoede wat? Ja, dat weet ik niet. Ik denk dat weet ik niet. Er zal van al die dingen wel wat in hebben gezeten. Maar ik denk dat als je de geschiedenis van de toetslagen aferen bekijkt, dan was er natuurlijk eerst die wat ze noemen de beelgagen vrouwen. Het is vaak uit het ene problem dat het nu we problem voor te komt. En als je wil gaan met die kinderen ook van toetslag vrouwen, heeft het zei de kamer, het is een heel veel op gerecht. Wat een heel stennis van het lijkt. Dit maakt niet meer. Dit nooit meer. Ja, en dan met dit nooit meer. Je hebt eigenlijk altijd diepe 1 fout en diepe 2 fout. Ja. Diepe 1. De diepe 1 fouten ze als iets onterecht niet doet. Ja. En diepe 2 fouten ze als iets onterecht wel doet. Dus als iets wel doet, wel het beet was om het niet te doen of iets niet doet, wel het beet was om het wel te doen. Ja. Ik denk dat het heel vaak zo is dat mensen eigenlijk steeds achteruit in de achteruitkijkspiegel kijk van dat nooit meer. Ja. En dan gaan ze dus en dus diepe 1 fouten bijvoorbeeld nooit meer, nooit meer in belgavere. En dat ze dan daardoor deur openzetten naar diepe 2. Ja, ze gaan diepe 1 fouten goed maken met diepe 2 fouten. Ja. En ik denk dat dat is steeds weer aan de hand, want na de toestlagen afveren, ik weet dat dat bij het UFV was op gegeven met misschien is dat nu nog steeds wel beleid. Ik voorg het niet meer. Maar een foutje van de bank in uw voordeel. Ja. En dan de banken staan het UFV. Ja, dat denk ik zou de deur weer open kunnen zetten voor weer een soort. Ja, we gaan we alles innemen. We gaan ervrouw. Ja. Ja. En tegelijkertijd is het nu wat je in gronding ziet. Dat gaat ook weer overboord, want daar worden nu gie, grond die ze bedragen uitgekomen. Ja, voor mensen die in heel klein scheurtje in hun huis hebben we ook niet. Ja, en ja, voor mij Jessa Friedrich van de Consumentief daar was er wel een mooie onderzoek naar gedaan. Ja, heel goed. En ja, ik bedoel het soms, vind ik wel dat het wat te hard gespeeld wordt, want mensen zijn daar wel echt emotional in onbeschadeigd. Dus je kunt je soms best wel wat fouten veroorloven. Soms ga je beter een beetje te veel uitkeeren om het om. Ja, precies. En hetzelfde en dat toch heeft terug naar het klimaat. En hetzelfde geldt heel fundamentaal met het klimaat. Want we denken bijvoorbeeld heel vaak in Europa van, nee, we willen geen groene schulden maken. We willen niet in deze generatie groene schulden maken in Europa om bedrijven te helpen CO2-redici. Wat zijn groene schulden? Nou ja, bijvoorbeeld dat de overheid niet zo zeer een CO2-belasting hoefte introduceren. Ja. Ja, dat is heel efficiënt en dat ze denken. Ja. En haalt de overheid ook geld op en kunnen ze weer andere mensen over bedrijven mee helpen. Maar het is politiek moeilijk volkaart krijgen. Ja. Geen politicus wil zich daar de vingingsaanbranden. Dus een alternatief is dat je zegt, nou, weet je, de energietransities eigenlijk en giega investering vragen. Ja. En die productieprocesse die waren allemaal fossiel, die moeten nu allemaal elektries of met watstof, ja, dat betekent gewoon investeren om het zelfs te blijven doen. Dat is waar je het eigenlijk over hebt. Ja. En dat zou je ook met overheid schuld kunnen financieren. Ja. Dat betekent dat de toekomstgeneraties dan die belastingsrol moeten afbetalen. Maar die toekomstgeneratie die heeft veel liever die schuld, dan een onleefbare planeten. Ja. Dat is altijd wat de fiscale ja hafijken, zoals ik het zeggen, de economen die hier tegen schuld zijn. Die zeggen dan bijvoorbeeld ook van, ja, maar je in Europa naar gaan spanje en italië die gaan zeggen. Zoals we hebben gezien met het pandemievond en het NX-Jani-U. En al die andere Europese projecten, dan gaan zei natuurlijk weer heel veel schulden maken. Ja. En wij zouden genoorden. Kunnen dan de renten betaan. Ja. Maar ook daar is denk ik, de juiste manier om over na te denken is, je kunt heel veel doen om vrouwen te verkomen. Maar zelfs als er vrouwen is, laten we zeggen dat 10 of 20 procent van de uitkeeringen dat die om te recht naar CO2-duk, niet naar CO2-duk, ze gaan. Zelfs dan zijn die onterrechte uitkeering, die type 1 fout, die is veel beter dan type 2 fout, namelijk dat we die onleefbare planet hebben. Want dat is gewoon economisch gezien in de oefening. Ja. Dus ja, je kunt je soms heel veel fouten veroorloven voor dat de fouten van niet doen die is gezogigrantisch dat het er gewoon altijd even gebegt. Ja, ik wil zeker even geval van de klimaat, dat is gewoon een spel van de eeuw en dood. Het is een soort op de onder. De beste maakromodellen die zeggen nu, het is ongeveer 15 procent, weer het wijt BBP verschil. Dus als we. Ze zeggen maar alles op alles zetten en binnen die andere overgraden blijven. En kost ons dat 2 procent van het wereldwijde BWP. En als we dat niet doen, dan kost het ons 20 procent van het wereldwijde BWP in 2050. Nou, dat is een verschil van 18 procent. Dus de business case, eigenlijk, voor het voorkomen van die schade, is 18 procent van het wereldwijde BWP. En dat is een zevenvoudige pandemie. Dus giechant is. Maar goed, dat moeten we natuurlijk niet omdat er andere problemies zijn. Ja. Maar anders lag dus. Ja. Ja, dat is de enige wat er op zit. En je zegt dat je eigenlijk niet gek wordt, maar denk van dit is, dit is altijd een lange termijnstrijd, hoe noemen jullie? Ja, ja, dat ben ik alleen. Ja. Gewest is dat iets wat je jezelf moet in paper of doorvoel je dat helemaal. Van oké, we moeten geduldig zijn en enslag verliezen, het is nog niet de oorlog verliezen en waar het hier meer schade gaat, dat daar weer beter. Doorvoel je dat of moet je jezelf daarover moeten in spreken? Ehm, dat is een goede vraag. Dank je. Het is eigenlijk allebei. Dus ik doofvoel het ook. En dat, maar ik ben ook, ik doofvoel het, maar het is gelijk dat heb ik mijn rationele brein die keid gewoon naar de wereldweden cijfers. En dan zie je dat het Belkaar nog niet optelt tot een datwerkelijk productie. Wereldwijd niet. Wel trouwens, en nog een ding. In alle westerselanden zo ongeveer. Zie je dat de uitstoot per capita naar beneden gaat, wel de economie groeite. Dus het idee van, oh, je kunt geen CO2 reduceren want dan hebben we geen groeimuurt, dat is niet waar. Dat is gewoon onzin. Nee, nee, ja, het is. Het zou kunnen betekenen dat je minder hard groeite dan je had groeite als gewoon langleven de lole, de regel was geweest. Maar er is nog steeds groei. Ja. Ja. Ja, precies. In probleem. Dus het kan allebei. Ja. Ja, zij zijn daar in China naar van door het rongen eigenlijk. Dat zijn China veel cijder dan hier. Daarin in het denk je hier over. Ik denk dat ze in China de wereld wat anders beschouwen. Ze hebben wat minder dat moralen leidende principe, wat we hier in Europa toch wel zitten. Zit wat minder hoogte paard, zou zeggen. Maar in China hebben ze het grote voordeel dat ze gewoon echt te lange lijnen in beleid kunnen aanleggen. Ja, omdat ze niet al vier jaar verkiezen. Nee, echt nooit. Dus ze hebben gewoon. Maar ze hebben daar ook gewoon een provinciale CO2 doelen. En als ze niet gehaald worden dan gaat gewoon een deel van de MKB-sector met een penne streken dicht. Ja. Ja, zo kan je het ook doen natuurlijk. Ja. Dus je vindt er misschien kwam democratisch model niet echt ideal. Niet echt ideal. Maar om CO2 te rediseren is het best wel handig. En het andere is dat zij. Ja, maar dat is ook een zakel, omdat ze zit een moral minder hoogte paard, ze zien dat ook gewoon als een business kees. Voor Hun is het een gigabusniskees omdat zij voor zichzelf op besloten wij gaan. Dus de wereld gaat vroeg of laat door al die klimaatschade van niets doen. Ja. Gaat vroeg of laat elk land om. Omdat het omgeeft met woordt een kwestie van leven. Ja. En dat is natuurlijk wel de vraag of wat je dan nog kan redden, maar goed dat is een andere vraag. Ja. Dan gaan dus alle landen proberen om een uitszo te rediseren. Ja. En op moment als ze dat gaan doen gaan ze de Chinese clean technologie hebben. Ja. En dat is hun nieuwe groei model. Dus zij gaan de wereld voorzien van de technologie, dus autos, panelen, batterijen zijn ze nu al een generatie vooruit op Europa. Ja. En ja, dat is heel erg vervelend voor onze autoindustrie. En voor heel veel andere industrie en we doen daar met terrieven we aan wat we kunnen. Ja, het hek is eigenlijk van de dam. Ja, dat is echt vanzelf ervoor liggen. Ze liggen zo ver voor. Ja. En ik denk dat het belangrijk is dat we ons realiseren, dat die technologie zo goedkoop wordt gemaakt, dat onze, zeg maar, de Europese industrie die niet zelf in de cleanthe. De industrie die zelf probeert die oplossingen daarmee te konkureren, die heeft het zwaar. Maar de hele industrie die die oplossingen moet kopen, die heeft daarbaat bij, want de oplossingen is nu, zeg maar, een derde van de prijs. Ze heeft nog een keer wat je het voor het laatst is gezegd. Kijk, dus je hebt in Europa heb je bedrijven die hebben emissieproblemen, die hebben emissies waar ze van af moeten. Ja. En dan zijn bedrijven die verkopen de oplossingen. Ja. En die bedrijven die die oplossingen verkopen, die vinden die Chinese heel vervelend. Ja. En die komen daar met prijzen aan, die ook dat staat worden gezebstidierd, dat is voelt als superonveer. Ja. Maar de bedrijven die die emissies hebben, voor hen is het interessant, want zij kunnen nu voor een derde van de prijs kunnen zijn. Voelkoop het technologiekope die ze gewoon elkaar nodig hebben. Veel goedkoop, maar ja, en emissie door het ze voor. Ja. En ook voor huishoudens, die ziet het niet vernixte Nederlandse zonopanelen die zonder mensen handel en al die andere problemen worden geproduceerd. Ja. En ook voor de bedrijven hebben we hier in Nederland van, die hebben het heel zwaar. Ja. Maar het komt omdat dat tegenover staat dat al die woning eigenaren die kunnen supergoedkoopenschinespanelen op hun dak leggen. Ja. En daardoor kan het op dit moment al voor 85 tot 90 procent van de huishoudens. Ja. Die kunnen gewoon eigenlijk met gesloten beurs al hun woningverdure samen. Ja. Maar zonder hoe, hoe adviseer jij dan die Nederlandse bedrijven om te konkureren met zinnen? Ja, ik denk dat, maar voor die clean te erg bedrijven, zijn er eigenlijk maar twee mogelijkheden. Of je moet bij de consument een betaalingsbereidheid vinden voor die. Voor een Europese product? Voor een Europese product, bij European, dat ze lingen. Of je moet bij de overheid zorgen dat er aan de CO2, aan de buitengrens van Europa, dat de buitenlandse concurrenten die mensen rechten schenden. En zo doen de heel goedkoop kunnen produceren met dat die een opslag betalen, zodat je op product concurrent is. Ja. Maar dat gaat wel altijd en kosten van iemand anders, namelijk die woning eigenaren die daardoor veel meer moet betalen voor de. heden van de hele voortgang van de clean te erg. Dus dat is altijd. En voor de voortgang van de transitie? Ja, van het precies, daarmee van de transitie. Ja, het is voor jou ook bezwel een soort lastig dilemma, gewoon voor jou persoonkele positie waar je zit. Wat steun ik nou eigenlijk? Ja, wat proberen ik? Nou, ik zou je vertellen wat ik probeer te doen, hoe ik dat aanpak. Want ik denk je kunt dit soort dingen niet met je handen breken, dit soort marktproces, dat is ver tegenbierkijnen ooit heel moe van. Dus als ik weer denk van hoe kan ik me tijd zo efficiën mogelijk besteden, zijn we dus nu bezig met. we hebben voor 700.000 woning eigenaren in het op de Abian Amro-Balans, die protek hebben. Hebben we kunnen berekenen van, "Hee, waar staat elke woning nu?" qua energiezuinigheid? Ja. Wat kan er verbeteren? En welk verbeterpakket betaalt zich zelf terug in de zin dat je hier protek gaat iets omhoog, maar je energierekening gaat minimaal even veel omlaan. Ja, precies. Dat is een stodgegeurtingsie, dat is een stodbeer. Nou, en dan is dus dat vaak met, bijvoorbeeld panelen uitzien, naar ijno-waarwalt. Of isolatie-material, wat gewoon uit relatief ongezonde materialen bestaat. Nou, maar op het moment dat wij zeg maar, jarelijk 50.000 mensen door die pijplein kunnen jagen, dan wordt het interessant, want dan kun je zeggen. we hebben hier 50.000 keer zoveve vierkantmeter spaamu isolatie. Ja. Dan gaan we naar een bijvoorbeeld vlas op hen op producerende isolatie-matterboer. En dan zeggen we, oké, ja, matten zijn te duur 1 op 1, maar als we er 50.000 kilometer van afnemen of onze klanten gaan dat doen, kan je dan met je prijs afwast naar beneden in de hoop dat deze volume stand straks gaan komen of kunnen misschien een langzaam proces doen. Ja. Dat je zeg maar, voor elke 10.000 klanten die extra gaan krijgen we laagere prijs. Ja, je moet die markt eigenlijk, sorry. Dan ga je die markt aanjagen. En dan kun je er in de vervolgens. Ik wil wel even het hele gelukkig. Ja, gelukkig. Want als je dan die producenten hebt van die biobase-materiale, dan kun je zeg maar die markt gaan aanjagen. En de prijs en de prijs volumenspel gaan spelen, waardoor je het even goedkoop maakt als het minder gezonde materiaal. Ja. En dan kan je nog stap verder gaan, want dan kan je zeggen, oké, die hen op en dat vlas, dat is een rustgewast voor heel veel aardappeltelers. Ja. En die hebben allerlei problemen in hun bijvoorbeeld hittenstress, droogt op het land CO2. Alleen in die agrarische zeggen ze zijn ook allerlei CO2-problemen. Maar als zij dan een centje extra kunnen verdienen door in dat rustgewast, zeg maar meer te verdienen door biobase-materiale voor de isolatie te gebruiken, dan is het weer interessant om dat een avie de anboo ook dat soort, teelers, want zijn balance heeft, die je ook weer een stukje ver hebt. Ja, en je zit ook bij die banken als een soort spin in het web. Ja, als je proteek verstreker, als leiding verstreker, als algeel adviseur. Ja. Look, hè? - Ja, heel leuk.
- Dat is leuk, en het is echt heel erg leuk. Het is echt de leukste waarde kan ik ook tellen. - Je trekt niet aan alle taaltjes, maar je hebt wel soort invloed op alle taaltjes. Je kan er wel. - Ja, nou, kijk, het is wel zo dat ik denk dat je het is leuk om dit soort dingen te bedenken. Maar de uitvoering van dit soort dingen is intens, traag, bureaucraties, je moet honderduizend deurtjes door, je moet hier honderduizend zoet de broodjes bakken. En uiteindelijk krijg je dan zeg maar dat een stap voorwaard. En dat is niet zo dat ik nou dit soort dingen te bedenken. - Het is voor mijn vraagje, het is best wel lastig. - Ja, waar daarvoor heb ik dan wel hele goede mensen aangenomen in mijn new team. En die hebben dus ook echt gekozen op van kunnen zij de dingen waar ik niet goed in ben. En zijn ze leuk, ik vind het ook wel belangrijk. - Oh ja, we hadden met leuke mensen samenwerken. - Ja, ik heb ook wel. - Als ze ergens heel goed in zijn vies al gauw leuk natuurlijk. - Ja, zo alarm. - Ja, ik kan iemand ook gewoon die ding van, oké, communiceren kan niet, maar wat een genie is in hoe je flas moet verbouwen. Zeg maar wat, toch? Ja, en dan kan je hem ook waarderen of haar. - Steeker. - Nee, dus mensen en ik hoop dat mensen altijd heel erg vrij voelen om tegen mijn positieve instek dan ook zeg maar een zwarte hoed op te zetten. - Ja. - Maar als ik zie hoeveel tegenwinter krijgen nu in mijn eigen nieuwe team dan zie ik wel dat mensen echt boorlijk vrij voelen. - Ja ja. En is er ook door jouw gevoel van urgentie over dit alles. Ik heb je daarom je half jaar op een trap zitten, ook geskeefd. Dat je dat ik kan het nu, of ik kan, er moet nu gewoon echt doorgehandeld worden. - Nou, het is ook zo dat ik zie het gewoon vormen. Weet je wel, ik zie het gewoon, ik heb ook een beetje. - Ja, je ziet voor je wat er moet gebeuren. - Ja, ik zie vormen, wat er moet gebeuren en ik wil het dus ook gewoon doen. Ik heb geen zin om nu. - En een half jaar lang. - Nee, het rusten. Nee. Nee, met hem als wel excited van, oké, het gaat nu gebeuren, we gaan het nu doen. Ja. En dat moet nu gebeuren. - Ja. - Het is natuurlijk een verschrikkelijk probleem, als je in dat het heel urgent is, een heel depeeimeren en alles. Het is ook overal iets fantastisch om je dan te zetten. - Ja, voor jou. - Het is intellectueel uit dagen, maar het is ook heel erg leuk om dingen meweging te zetten. - Ja. - Ik heb bijvoorbeeld met dat woningprogramma, dan merk je gewoon dat, ja, dat slaat gewoon aan. Dat je dat als mensen ook al je je eigen collega's, mensen hebben gewoon iets van 'waar, oh, dus te gek, dit moet je doen'. - Ja. - Ja, dus dat is heel leuk. Ja. - Hoe groot is je team? - 30. - 30 mensen. - Ja. - En hou je de kantoren aan Amsterdam, niet? - Ja. - Verlopig. - Ja. - Verlopig. En dit is gewoon een half negen, beginnen met zijn 30 jaar? - Nou, ik ben niet zo mattineus. Nee. - Nee, dus ik, we beginnen ook trouwens vaak digital, ik denk wel lekker. - Oh ja. - Dus dan, ja, we beginnen ook vaak een half negen of een acht uur. - Maar dan digital? - Maar dan digital. - Ja. - Ja. - Ja. - Ja, ik vind dat heerlijk die combinatie. - Ja. - Maar ik vind het wel ook fijn om, om, om fysiek met mijn klepiet te zijn. - Ja. - Dat, ja, want je verliesde ook iets met het digitale. Je vindt er ook iets mee, maar die moet in dat combinatie is heel belangrijk. - Je moet, ik combinatie, zeg, een kans goud zijn. Ja. - En ik vind ook wat ik ook belangrijk vind, is dat opkantoor heb je ook, het is toch eigenlijk, ja, ik weet dat het pandemie werd, het gezegd, en toen dacht ik wat een onzin. Maar het blijkt toch echt zo, het zijn het echt een clubhuis. - Ja. - Ja, het is echt wel een, ja, het is, je komt de hele tijd mensen tegen, waarvan je denkt, oh ja, ik woon nog even dit te geën zeggen. Of, en kom ik mij naar haar heren, ondersteunen Ellen, die kom ik tegen, en zeg ik, Ootrans Ellen, ik moet je nog even dit vertellen. In vertrouwen, dan mag je er niemand vertellen, dus dan zo. - Ja. - Dus dat is heel fijn. Maar met de digitale winnen weer flexibiliteit en dat je niet bij een vergadering heel lang allemaal tegelijk op plekken, één moet zijn en z'n fort. - Ja, maar ik vind zelf, ik vind een hele dag diegitaal echt afschuwelijk. - Nee, nee, nee, nee, dat is wel heel leuk. - En dat heb ik dus, dat ik kan daar ook maar niet aan wenden. Dat is als ik een hele dag, ja, soms met tien vergaderingen op een dag allemaal, de hele tijd, achter elkaar inloving en nieuwschermpje. - Ja. - Dan kan je me echt opvegen, opvegen. En zonder als we dan hebben over onze auto-bond genoten vrienden staat, het is een ongelooflijk hoe die zichzelf in de voet aan het schiet te zijn. Hoe ze zeggen aan het isoleren zijn van de hele wereld. Honi, want ze eigenlijk meer serieus neemt. En hoe ze dus inderdaad gewoon de materie waar je nu vooruitgang in doelt, is alles op AI, maar niet op die vergroening, wat dus ook superkommerzijl interessant is. Hoe ze dat gewoon helemaal inslaat te leggen. Hoe of het 20 jaar zit, ze zijn gewoon in de steenkolorteid, hongeer. - Nou, ik zou wel benieuwd zijn naar de CO2-data van de VS. Daar heb ik inderdaad een tijd niet meer naar gekeken, want ik vraag me wel af en bijvoorbeeld als je naar telefonie kijkt. - Ja. - Die hebben inmiddels, hebben ze het gewoon af voor elkaar, dat op een beetje gruns gedagen hebben zei, zoveel batterijkapstijd, dat ze op de momenten, op een dag waarop er meer zon is, panelen in de grids, zeg maar, dan dat ze, ik kunnen consimeren, dat ze daarmee die batterij allemaal laden en dat ze dan in de uren waarin het de kocht giet, dat ze helemaal ontladen. En dat ze dus daarmee helemaal ontdekken zijn en geen enkele grasimport. - Want dat is de grote kwestie waar we nu voor moeten staan. Als je toevijl zon hebt, hoe slijden je zo op dat je dan genoeg hebt voor als er geen zon is? - Ja. - Dat is nog best wel lastig. En dat is een van de grote problemen, de grote puzzels die opgelost moeten worden. - Ja, want ik heb ze laatst doorkomen, ben ik geloof dat er jarenleks voor 800.000 huishoudens aan stromen wordt afgeschakeld. - Ja. - Dus dat is opgewekt CO2 neutrale energie die niet kan worden teruggeleerd aan het merkt, tegen de juiste voorwaarden of gewoon niet kan door kompressie. En die wordt dan afgeschakeld. - Als je wordt door de WC gespoeld wordt weggegegen. - Ja. - En als we dat nou als we een manier vinden met batterijen op de momenten en locaties waar de congresie is, als we die energie kunnen terugduwen het nette, dan zijn we een keer van onze groot deel van onze gas in de mix af. - Ja. - En als je daarvan af bent wordt je strom grote handelspreis veel lager. - Ja. - En als die omlaag gaat, dan wordt het overstappen naar hernieuwenbaar nog veel veel vervelend kooperdeel. - Ja. - Dus ik denk ja, we moeten eigenlijk toch. - Nu wie je zwaar zit, denk je toch batterijen, meer batterijen? - Ja, naam meer grote, dus tenna, die doet dat bijvoorbeeld. Die hebben van die mobiele batterijssystemen. - Ja. - En die rijden ze gewoon, want netcongresie is een tijdplaatsproblem. - Ja. Dus je moet gewoon op alle locale plekken, moet je gewoon opslag, opslag.punt hebben. - Maar wat ik dan zo leuk vind, hè? - Dan willen ze nu toch ook elektrisch auto's moeten toch ook opslag punten worden. - Ja. En dat zijn ze afwangen. - Dat zijn het partement. - En dat zijn ze afwangen. En dan na dat iedereen op zijn S-Licht, na 10 uur, komt die strom weer allemaal terug te auto's in. En als je die twee richting lade volkaar hebt, dan krijg je in sommige vroegsmein Duitsland, krijg je al gaat de strom mee voor de volgende dag gierist. - Ja, maar je moet ze ze na het heel locale gaan zien, meer dan als een soort grote energiecentraal die een provincie aan het bedien is. - Kijk een beetje wat ik nou zo leuk vind. Dit zijn dus zo'n oplosbare dingen. - Ja. - En hebben in Nederland zo veel slimmen mensen die op dit moment over naast het te denken en hier aan werken. - Ja. - Dus ik heb haar alle vertrouwen in dat dit congestie probleem, ik denk dat het een jaar twee jaar is er opgelost. Veel sneller dan we denken. - Ja. - Ja. - Moet ik met die kerncentraal onschermen even wachten. - Waarom? - Nee, omdat dat ook zo'n gigantische energie bom op een plek. - Dat was ook dat hele congestie probleem het ding van hoe krijgen volgens al die energie uit zee land naar de rest van de Nederland. - Ja, ik denk eigenlijk dat, wat is optimaal dat veranderd ook de hele tijd? Dat maakt wel een beetje lossen. - Ja. - Maar ik denk dat de centraal als ontwerp principe op dit moment beter en veiliger is dan centraal. - Ja. - Ook door poet in. - Ja ja, dat niet gewoon kan aanvallen. - Ja, waar de eerst hadden we een soort transistor, hadden we op de noordseeg gepland. En die hebben we dan een geelschilder. Zodat er geen schepen te gaan. - Ja. - Ja, precies. - Ja precies. - Zoek het geleveer kan op de noordseeg, zet het poet in. - Ja. - Ja. - Goeie gem. Wauw, toen lang is het geleden. Zind je dat geleden? - Nee, nee, nee, dat maakt wel. - Dat kan wel pleeden. Nee, veel korte. - Ja, heel veel geleden. - Ja, er was ook iets. Ach, ja. - Nee, we zijn in hele korte tijd. - Ja, dat is wel goed. - Ja, maar ook die hele kogesjes, dat is een probleem, want je kan op één moment in het hele veel energie. - Ja, het is eigenlijk een ene ene ene ene ene ene ene. - Ja, dat is net een tijdperk van betreft energie-opwerking, maar je denkt California en California is geloof ik de vijfde economie ter wereld.
en natuurlijk de technologisch vernieuwen de zonen van de wereld om te ver. Daar leven ze hun eigen leven en er trekken ze een succes. De democraties staat. Die trekken zich niet zo heel veel aan en die zetten hun eigen veranderingen wel in gang. Daarmee benieuwd hoe ze het eigenlijk in heel Amerika met die zeehouten is het niet eigenlijk ook zoetjes aan aan het doen. Ik denk dat het al die taal die eruit. Ik realiseren me dat ik verschrikkelijk op die messie zand klingen ben. Maar ik denk echt dat de dingen die je leest toch vaak de negatieve nustvijt zijn. Dus bijvoorbeeld. En jij hebt vijf pagenaars eeuw kan moeten vullen. Dus je weet ongeveer hoe het boel werkt. Ja, precies. Maar ik denk dat dat. Kijk, je hebt Trump. Je hebt in Europa de Omnibus. Dat is dus dat die wetgeving wordt gezet. Of achteruit gaat het niet waar. Het gaat alleen minder snel vooruit. Dus dat we helemaal helder krijgen. Maar dat beleid vertraagt dat het eigenlijk helemaal niet als je kijkt naar de wereldwijde investeringen in duurzaamheid. Ja. Dat was tot ongeveer half weger 23. Was dat één grote opgaande lijn. Ja. En dan daarna is het één grote neergaande lijn. Ja. Het is niet zo dat het momenten is wel op het beleid is gedraaid. Het enige wat daar is veranderd daar is dat de rente is veranderd. En dat wordt totaal underschad. Want toen de rente heel lagen is, heeft alles wat met haar nieuwbaar het energie te maken heeft, is veel gevoelige voor de rente. Dus als de rente lagen is, gaat dat de financiërelier. Geld lenen om investeringen te doen in die sector. Ja, en die en al die projecten kunnen dan veel makkelijker uit. Ja. En als we er aan die rente halges worden mensen voorzichtig met investeringen doen. Ja, en de fossiele activiteiten hebben vaak veel minder schuldfinanciering nodig. Dus zijn er ook veel minder gevoelig voor de rente. Ja. En ja, dat loopt wel. Dat loopt toch wel. Ja, dus je denkt van het komt, dat het beleid is van, maar dat is helemaal niet zo. Het komt dat de rente is van. Ik denk dat dat alles gewoon is. Het is de interest rate. Ja. Maar het goed en nu staat aan de eerst wel. Kijk, als je dan moet je de vraag stellen, maar wat gaat de rente dan? Op de hele lange termijn doen. Ja. En daar ben ik dus heel positief over. Ik denk dat het heel erg om laag gaat. Ja. Ja, omdat wij. We denken natuurlijk altijd van, oh, ramp ramp ramp rente gaan we moog, omdat de inflatie steigt. Maar er is iets anders, dat is een sluitmorden naar de vergeising. We zijn gigantisch aan het vergeisende wereld. Ja. En dat betekent eigenlijk dat mensen zitten op hun geld. Dus dat betekent dat het aanbod van geld veel groter is dan de vraag naar geld. Ja. En dan gaat de rente omlaag. Want dat aanbod wordt groter omdat mensen je dat geld zitten, maar die gaan dood. Nee, dus als mensen sparen, dan bieden ze eigenlijk op de wereldwijdige geld, maar bieden ze geld aan. Ja. Want dat spar geld, dat wil randeren, zeg maar, die markt. Ja. En dat je een overstaan ondernemers en overheden willen investeren. Ja. En ja, en zoals altijd met vragen aanbod, we poudt altijd de prijs. Ja. Dus en als er veel meer wordt gespaard, dan er wordt geïnvesteerd, dan gaat de rente naar beneden. Ja, ook. En als de rente lag is lang ja, dan gaan dus hernieuweere investeren, dan veel snimmeren. Ja. En ja, vermoed dat die rente omlaag gaat. En het komt door de vergeising. Ja, en natuurlijk met natuurwampersullen ze tijdelijk omhoog gaan en het is voor het diele en orlogen. Ze allemaal dingen die risico-premies introduceren, daar worden rente weer omhoog gaat. Ja. Maar ik denk echt de lange, lange lijnen. Ja. Denk ik dat die er omna gaat. Ja. Ja. Gost dat een berupe hebje, Sanna. Zo geweldig. Ja. Genietje ervan. Ja. Ja, alwees. Ja. Ja. Ja. Dat wij die vijf ecopathen, dat het eigenlijk. Vageer je leuk hoor? - Ja, dat vond je wel. Het ligt de eigen soort. Kijk, je houdt natuurlijk van druk, maar het ligt een soort. druk op het verkeerde plek bij jou, zou ik me zeggen? Dat het nu afmoedt, dat het nu is. - Ja, dat is nog goed. Dat hier aANU is misschien niet in mijn leven? - Nee, precies. Je houdt van druk, maar meer van dat de belangengrood zijn, en dat de groeie beslissingen op de lange termijn moeten worden genomen. Ik denk dat ook fort komt uit het feit dat ik eigenlijk heel traag ben, in mijn hoofd. Dus ik ben op mijn best als ik meer tijd heb om de dingen echt uit te denken. Om dat ik eigenlijk best wel traag ben. Als ik heel snel moet beslissen, doe ik gewoon geen niet zo'n slimming dingen. Nee, precies. En dat is natuurlijk in die. Als je je dat chef van aan te pargen, moet je de hele tijd gewoon adrope beslissingen nemen. - Ja. En daarom is dat ook dat half jaar rust nemen voor jou, is eigenlijk ideal. Omdat je dan in alle traagheid kan je gewoon als een slak, kan je naar je doel toe drapen. Ja precies. - Ja. Viet er, dat je niet hebt gedaan, dat half jaar. We geet het een beetje, we begin je blijf het nu te missen, want je hebt natuurlijk ook een soort regelmat. Het gaat met mijn lijf heel goed, eigenlijk. - Ja, maar je zegt goed in mijn lichaam. Ja, het gaat. Ik denk dat het inderdaad ook komt omdat ik beter heb geleerd. dat ook in mijn werkende leven, dat ik beter naar mijn lijf luister. Dus het was eerst altijd zo van dat ik of als een gek te keir ging, en dan weer de aflog en dan weer half jaar niks moest. En ik denk dat ik nu beter intergeerd, dat ik gewoon meer. Ja, dat oudere en verstandiger en van wat ze nog mee gooien. Ja. - Ja. Heel erg leuk. - Ja. Ik vind eigenlijk gek door het. Ik vind het echt best wel gek dat jij deel te dingen aan mij vraagt. Dat is mijn rol. - Ja, dat snap ik. Het is een interview, een deel principe kennen. Ja, ik heb het eenmerking om wat meer balans in het gesprek te brengen. Oké. - Ja. - Nou, doe maar. Veel het gesprek leuk? - Ja, heel leuk. Wat vind je dat? - Wat waarom, wat vind je leuk? Nou, ik vind het gewoon. Ik vind het gewoon wat zinig goed kan vertellen. Wat je vrij abstracte en wat misschien door gaat voor drogen materie. Dat je dat fantastisch kan vertellen, die gaat weer heb je gewoon. Dus en dit is natuurlijk gewoon het probleem van deze tijd. Ja, het is gewoon het probleem van deze tijd. En het lastig van dit probleem is dat het eigenlijk. zodra je er over gaat praten, draaigd het site worden. Dat is altijd je. Je voelt altijd zo die doen van dat je zelf dit niet meer mag. Het is altijd iets van krimp en van minder en van. Ja, iets ongezelligd en weet ik veel wat. En dat heb jij in hoe jij er over gaat helemaal niet. Dus ik krijg als jij hier over gaat, ik krijg dus zin in het klimaatproblemenoploos. Zal je normaal gesproken, alleen maar ik heb het eerstzuin en het is verschrikkelijk. En ik krijg kennelsdruk, maar ik heb gewoon geen zin om er aan te beginnen. Dus daar vind ik het heel leuk. - Want bij jij zelf, want die zet jij meer op het zonstiek-synische vlak, het gaat toch helemaal niet lukken. Nou, ik ben gewoon, maar dat is gewoon mijn persoonlijkheid, waar jij een aangelozen na ivelingen ben. Ik ben ook bijna een eeuw, maar dan eerder in het ongekeerde. Naam dat ik altijd, waar jij misschien altijd het groeie ziet, denk ik altijd zalt toch wel niks worden. Wat ook na eefeest, omdat het gewoon al niet waar is. Maar dat is weer mijn. Dat ik zit meer aan de andere kant van het spectrum. Voor mij, ik vind het juist heel moeilijk om ergens in te kunnen geloofd, maar ik wil het wel. - Je wil het wel. En nu ben je geloofd mijn vanaf wel. - Ja, totaal. Ja, maar omlet je heel slim bent. Waar zou je dan over een uur weer terug en je zwarte morals of niet? Nee, nou, zoals het gaat in het leven. Maar zomets zeggen we heb je menuwe helemaal opgeleefd, dan zagen ik weer een klein beetje terug. - Dat is een beetje weer weer weer weer weer weer weer terug. En nou, ik wou nu zeggen, vond het weer dan volgend jaar weer terugkomen, om dan te vertellen hoe de vlak er dan dan. Leef je weer open, zal jij zelf als zich zagen, kom je dan, ja, zoals gafieken altijd zijn. - Ja. Kom je dan het eigenlijk bij een gigantische winst uit. - Zit. Dus, maar goed de graven om het gewoon. begeestert, maar ook gewoon heel realistisch en feitelijk te vertellen. Die heb je absoluut. En ik had hier eerst vorige week benen diktsviek. Je kreeg je ongeveer twee vond. - Zeker, ja. Nou, die eigenlijk over exact hetzelfde en ook met een enorme vakkennis op haar gebied, ook zo begeest, het is. Ik vind het wel heel erg leuk. - Ja. Ja, ik vind het echt fantastisch. Dus. - Heb je ook wel eens mensen die uitnodigd. die eigenlijk helemaal de put in praten of die eigenlijk het gewoon. Nou, ik zit hier niet altijd om mezelf te laten opvrouwlijke of de put in te laten. Nee, het is geen therapy weer. - Nee, het is geen. Nee, het is ook weer niet zo van. Wees schijfste, nou weer, ze hebben een bepaalde kant op te duwen. Maar ik zit hier ook gewoon van, dat vind ik dus ook leuk. Ik zie er ook gewoon om mensen te begrijpen, te begrijpen, waarom je doet, wat je doet. Dus als jij vertelt hoe je dan als kleine supervanantieken kerk raad is, speelden ze ook weer kerk raad. Wat ook een. Ja, ben een paar keer geweest, ook een fascinerende en onheimligge bepaalde gemeente is. En op een weer geweldig. En dan is het geen helemaal niks te doen. Nee. - Balf met Karnovall. Daarom zou ik zeggen. 4 jaar hadden ook een hyder van of niet. Vroeger wel, ik was voor echt een Karnovall schijf. Maar je bent niet zo'n elke jaar weer naar haar geboren te gaan teruggaat, om er weer in oude lappen zich vol te laten zijn. Nee, maar nu ik heb wel een nieuw Karnovall gevonden. Dat is filmpversie van, tot de. Maar dat heeft voor jou ook zelfs de effect als Karnovall.
Ik vind het heel leuk om dan vrij te nemen. Maar het drinkt je ook heel veel. Ga je met iedereen in café staan, zo hoelen of niet. Dat is toch met karnafal. Ik heb nu het karnafal teveerd. Ja, dus duidelijk dat je geen kender bent. Oké, sorry. Nee, maar dat geeft je zelfs een ontspanning. Zelfspanning, en het is ook gewoon dat je je zelf klem met je verliest. Dus ik weet niet of je als je drie films op een dag kijkt. Ik zie een rakje best een beetje in verschillende werelde entrek. En dan zavondstrev je al liefrienden in de schouwburg. Er wordt gedans en gefeest en dan. En de volgende dag ga je weer naar drie films. Zo kom je een beetje in die andere wereld. Ja, wat anders is dan een avondje uit. Maar dat je even helemaal. Dat is natuurlijk ook een ding voor je gees, evenjes. in een soort transitie te kunnen. Ja, het is te kunnen zetten. Dat is zo trapje, maar dan anders. Ja, maar ook met je wederdad, dat het effectief is. Als je dan weer terugkomt dat dat je weer een nieuwe inzicht kan schijven. of je er even een nieuwe kijk op de dingen geeft. En hoe heb je dat filmvis van ontdekt? Door de rik in Rotterdam ging studeren. En. O, je doet al zo lang dat je daar. Ja, als sinds 1996. Ik was vroeger ook vrijwilliger bij het filmtesival. Alledelijk. - Ja. Ik heb ook een jaar en was een tema was Japan. Ja. - En ik heb ja pan kunnen ook gescheerd. En toen mocht ik de Japans een gasten. Dus acteurs en filmmakers en procenten. en die mocht ik begleiden in het Japan. Alledgewel. - Ja, dus heerlijk. O, je spreekt ook Japan. Nou, nu meer worden, nu. Nou, dat is heel moeilijk. - Ja, ja, ja, ja, echt wel. Ja, maar ik kan nog een paar. Ja. - Dus je kan je een beetje reden. Ja, heel veel beetje. - Heel kan. Ah, maar dat filmvis is ook wel echt een oude traditie bij. En dan ga je altijd na een paar dagen. na een paar dagen, dan echt een paar films per dag zien. Ja, nou, het is moest wel zeggen dat. mijn werk leven wordt eigenlijk steeds drukker. Ja. - Maar door het zes moeilijke wordt om echt. lang en duurig, zeg maar, daaruit gaan. Maar je probeer het wel altijd. - Ja, want. En nu je even vrijdag staat voorgezondig, één keer. Ja, precies. - En. want je bent dus wel een vraag van tradities, ook. Ja. - Ja, houten van om dingen gewoon te herhangen. als je groep bevallen. - Ja. Dus dat is ook wel iets wij voor moet vechten, natuurlijk. Want dit is die precies wat zo ook in de maastroom van het leven kan. between de algod in de filmmerschok. Dat is veel verschillende. - Vee bovening. Het is wel weer varië geweest. - Ja. Shit, helemaal gemist. - Heel helemaal gemist. Je moet afgeverd. - Je moet afgeverd. Ja, nee, ik zal dat nooit overkom. Dat ik bedenk van, "Oh, helemaal gemist." - Nee. Nee, dat gaat niet. - Nee. Dat kan ook niet. Want als je in Rotterdam uit Centra's son komt. komt en je gaat dan over de wester single waar ik naar huis ga. Dan kom je allemaal vlaggen tegen van filmverschvelen. Ja, precies. Dus je kan dat niet minsten? - Nee. Nee. Maar ik had dus ook met Benendiek te over dat het voor haar is ook. alkawere soort hele fantastische boerst. sort geweldig momenten was in haar carrière. In hetzelfde strafrecht zich heeft afgespeeld. om nu wel heel erg tegen die rooklobien. en tegen die voor die trimaandoele tevegde om. al die kennis in te zetten voor. eigenlijk zo iets goed. En toch met dezelfde. spanning en vuur, maar dat moet ja ook een beetje hebben. Ja, het lijkt mij wel heel moeilijk om in haar. beroep om altijd in die vechtmodus te zetten. Dat zou niet helemaal mijn denken. Nee, ook helemaal. Maar daarom is zij advocaat en minja heer econom. Ja, ze loopt dat ze hier ook iedere z'n meug. Ja, precies. - Maar jullie hebben hier voor allebei je vakkennis. nu heel erg voor dat doel gezet. - Ja, de klopt. En allebei heel bevlogen daarin. - Ja. En heel erg bewust van, maar zij is veel. zij is zwartgelliger dan jij. Maar dat komt dat jij z'n half lozen op die misbent. Nou, Sandra, ik zou niet verder van je werk houden. Want je moet door. Dat is heel leuk om je te ontmoet. Ik vind het ook heel leuk. - Vond het heel leuk om te horen wat je te tellen had. Dat je heel graag volgend jaar. zien kunnen er gewoon voor. Kunnen er soort pre-verkantie. raditie van maken. Dat je van voor de vakantie even de staans op maken van hoe het met het. Net voor de zomer, als toch niemand leis, zoals. dur in het ze. - Hallo. de kosten braven. Nou, als ze daar geen podcasten, kan die met een liggen uur op de stram. Als ze daar nog heen gaan, is veel te heet. Precies. Verzien die zitten allemaal een Scandinavien naar podcasten, luisteren. Dat duist. We gaan er gewoon voor de zomer, we gaan even bespreken hoe de vlager bij. heden we met het klimaat. Dank je wel. - Ja, je hebt bedankt. En tot volgende keer. Dit was metgrond van in de cast, met Sandra Flippen. Mijn naam is Gijs Grond, want de redactie van deze podcast. was in handen van Julia van Aalem, het hele proces met overzien op Karine Vondijn. Je kunt ons volg op Instagram et met Grondman. Je kunt dus een meelstuur als je wilt podcasten. et volgst aan het punt en el. En geef ons als het kan lekker veel sterbjes. (C) TV GELDERLAND 2020
Podcast Summary
Key Points:
Het gesprek vindt plaats in een nagemaakte archiefkast op de redactie van de Volkskrant, met Sandra Phlippen, hoofdeconoom en hoofdklimaatstrateeg bij ABN AMRO.
Sandra vertelt over haar eerdere werk als journalist, waaronder het vullen van vijf economiepagina’s per dag, wat veel stress en precisie vereiste.
Ze bespreekt de urgentie van klimaatverandering en benadrukt dat systeemproblemen door systeembeheerders moeten worden opgelost, niet door individuen.
Ze legt uit hoe ze omgaat met tegenslagen
Deze gewoonte ontstond na een periode van gezondheidsproblemen, waaronder reumatische artritis, die haar dwong stil te staan en de wereld op microniveau te observeren.
Haar jeugd in een voormalige kerk in een bos in Zuid-Limburg leerde haar al vroeg om niets te doen en te genieten van rust.
Summary:
In dit gesprek deelt Sandra Phlippen, hoofdeconoom en hoofdklimaatstrateeg bij ABN AMRO, haar visie op werk, rust en klimaatverandering. Ze begint met haar ervaring als journalist bij het Algemeen Dagblad, waar ze dagelijks vijf economiepagina’s moest vullen, een baan die veel precisie en stress met zich meebracht. Ze benadrukt hoe kwetsbaar journalistiek werk is, omdat het afhangt van een paar mensen die onder grote druk moeten presteren.
Het gesprek verschuift naar haar huidige rol, waarin ze zich richt op systeemoplossingen voor klimaatverandering. Ze erkent dat individuen vaak het gevoel hebben dat hun bijdrage er niet toe doet, maar stelt dat systeembeheerders de verantwoordelijkheid moeten dragen. Ondanks politieke tegenwerking blijft ze hoopvol en kijkt ze naar de lange termijn.
Een belangrijk thema is haar persoonlijke benadering van werk en rust. Sandra vertelt hoe ze door schade en schande leerde om elke vijf jaar een half jaar sabbatical te nemen, vaak zittend op een houten trap in de tuin. Deze periode van stilte hielp haar om haar geest leeg te maken en te reflecteren. Ze beschrijft hoe het observeren van een ogenschijnlijk stille tuin leidde tot het ontdekken van een microkosmos van beweging en leven, een les die ze verbindt met haar jeugd in een bosrijke omgeving in Zuid-Limburg. Dit alles maakt haar tot een gedreven maar ook reflectief persoon, die balans zoekt tussen efficiëntie en innerlijke rust.
FAQs
Sandra Vlippen is hoofdeconoom bij ABN AMRO en hoofdklimaatstrateeg. Ze praat in deze aflevering over economie, klimaat en persoonlijke reflectie.
Het is een nagemaakte archiefkast op de redactie van de Volkskrant, gebaseerd op een echte kast uit het vorige gebouw. Het wordt gebruikt voor gesprekken met gasten.
Vanwege gezondheidsproblemen, waaronder reumatische artritis, trok ze de stekker eruit en zat ze een half jaar op een trapje in de tuin. Dit hielp haar om te reflecteren en haar identiteit los te zien van haar werk.
Ze ziet het als een langdurig proces dat systeemoplossingen vereist, niet alleen individuele actie. Ze benadrukt dat systeembeheerders het probleem moeten oplossen en dat er ondanks tegenwerking vooruitgang is.
Ze adviseert om af en toe afstand te nemen en te reflecteren, bijvoorbeeld door stil te zitten en de natuur te observeren. Dit helpt om je geest leeg te maken en nieuwe inzichten te krijgen.
Ze groeide op in Zuid-Limburg, in een oude protestantse kerk die haar ouders hadden gekocht, omringd door bos. Ze bracht daar veel tijd door in de natuur.
Chat with AI
Loading...
Pro features
Go deeper with this episode
Unlock creator-grade tools that turn any transcript into show notes and subtitle files.