S3 Afl. 4 - Kun je leren als je niet wil leren?

Wil je live filosoferen met meer dan 1000 meedenkers. om dan naar Denkracht een fantastisch filosofievestival? Fidesover, wetenschappers. en kappertjes, kirrierbrijn, binnenste buiten. Met Astrid Holledder, Raul Heertje, Eschra van Amelie, Midas Deckers. en een deckwietz, Frank Meester, Marlies De Mung. en nog heel veel andere. Voor tickets, ga snel naar filosofie.nl/denkrappen. Ik had je hem zien beter moeten leren. om echt te accepteren dat je perfect bent zoals je bent. met wat kleine omvolkomen, dus was iedereen. Met perfecte omvolkomen, he? Maar ja, dat heb ik dus. dat op een oren hier heb ik daar niet slag, daar niet de goede toon. Maar dat is misschien ook het filosofische invalshoek. Want dat is misschien dan niet geslaagd of zo. Maar ik ben niet of je dat er bij zelf kan betrekken. Welkom bij filosofie is makkelijker als je denkt. Een podcast van filosofie met de zin. Hebben we alles wat we weten geleerd. of zijn er ook dingen die we gewoon weten. En als we iets leren, moeten we dan niet ook altijd iets afleeren. Kun je ook dommer worden van leren. Kun je leren leren of moet je omdat te leren al kunnen leren? Wat een vraag, meteen. Maar naam is Konzimo, welkom bij filosofie is makkelijker als je denkt. Vandaag in filosofie is makkelijker als je denkt leren. Wat is leren eigenlijk? Is opvoedelen leren? Moet je iets beter weten om het een ander te kunnen leren? Of kun je iemand prima iets leren, zonder hetzelf te kunnen? Bestaat bij leren altijd een gezorgsverhouding. Je leren het meest op school in je werk of gewoon wordt te leven. Zou je ook leren als je niets meer hoeft te leren? Leren je van al je fouten iets? Deze en andere vragen wil ik beantwoorden met hulp van grote en kleine denkers. van vroeger en nu. En omdat filosofie ook makkelijker is als je samen denkt. denken ik in iedere aflevering samen met een meedenker. En vandaag denk ik samen met twee meedenkers. Annummerie. En Michiel Lekkerker. Annummerie beter bekend als tiktokker lekker aan. maakt als content creator grappige invloedereike video's. en meestal over sexism en feminisme. En Michiel, haar vader, gepensioneerd huisarts en trooperarts. duikt afdoen op in de video's. waarvan één video gericht tegen het sexismen van het televisieprogramma. vandaag inzijdt niet normaal vervolging. Van Annummerie en Michiel is er bovenin inmiddels. ook het prachtige boek verschennig gesprekken. die je nooit met je vader voert. Ik wil graag in deze aflevering van filosofie. is makkelijker als je denkt wat meer vat krijgen op de vraag. kun je leren als je niet wil leren. Maar eerst wil ik graag antwoord op de volgende vraag. annummerie noem één ding. dat je uit sluiten van je vader hebt geleerd. U waar hapt of doordboek? Dat mag allebei. Nou, wat men nu te binnen schiet is de termeleid hieraggie. dat ik die van jou ook geleerd heb. En dat gaat dus over de hieragie van leed. Ik denk dat we zeker in Nederland bezig goed zijn. in alles toch in context te plaatsen. dus als je iets aan de kaak stelt dan wordt heel vaak meteen iets anders erbij gehaald. Eerst iets wat erger is of als ik een keer een wat makkelijker. triviaal filmpje maakt, wat ook mag dat ik dan bijvoorbeeld. De opmerking krijgt met de naderie. Er is een oorlog, weet je wel? En ook weer een zoke lichte dingen doen. Ja, dus dat alles een beetje soort in twijfel wordt getrokken. en dat vond ik het mooie aan de termeleid hieraggie. want op het moment merkte ik dat ik daar ook tegen aanbodste. dat ik op het moment voelde van wat heb ik te zeggen in zo'n geprivaliseerde positie. en ja, tuurlijk maak ik ook dingen mee en ook succes me mee. maar het is lang niet zo erg als in jaren. Je legt die jezelf ook aan diezelfde licht. Ja, heel erg. Maar ik vond me een beetje een conflict, want ik wilde mezelf ook serieus nemen. Dus ik was niet per definitie alleen streng, maar ik vond wel een beetje in conflict. en toen dacht ik nou de man om dat eigenlijk aan te vragen. dat ben jij heeft, dat heb je me verteld, dus mijn vader. omdat die best wel twee verschillende werelden heeft gezien en meegemaakt. en met de termeleid hieraggie, ik doe niet aaneleid hieraggie. veel heel veel voor mij op zijn plek. Omdat het ook niet zo heel veel zin heeft soms wel her. maar niet vaak zin heeft om alles met elkaar te vergelijken. Subjectief leiden is natuurlijk ook een groot onderdeel daarvan. Dus dat heeft mij wel. dat heb ik wel echt geleerd. Ja, en je hebt het over wat je vader heeft gedaan. Ik wil jij was trooper arts en vanuit die hoedanigheid heb je het leid kunnen vergelijken. en gezien dat er een leed hieraggie wordt toegepast vaak. Ja, die leed hieraggie, daar liep allemaal weer tegen aan. Ja, maar stik genomen heb ik natuurlijk. leed gezien waarvan je zou kunnen zes medisch leiden. En dan over, we hebben beperkt houden, dat erger is dan de medische leed dat we hier doorgaan zijn. Ja, ook al omdat er vaak helemaal geen medische zorg is. Maar het is op heel veel toepastbaar. Maar het is op veel toepastbaar. Ja, maar dat is dus interessant, want ik hoor jullie eigenlijk allebei. zoveel een beetje instemmen met het feit dat er wel een hieraggie in leed bestaat. Maar ook kritisch tegenover de leed hieraggie, want ik neem aan dat. jij me heel anders bent gaan kijken naar het leed hier. onder andere door jou werkt in Afrika. Ja, maar toch weer niet zo. Ja, daar ben ik wel anders zeker alles naar gaan kijken. Maar ik heb inderdaad de hieraggie in het leed, heb ik toch voor mezelf ook. over boord moeten zetten, want anders kun je hier ook niet werken. En het is ook niet sympathiek om dat te vergelijken, want de mensen. die hier aan iets leiden, ja, die kunnen er niets aan doen. dat ze niet in de omstanderede van Afrika zitten. Ja, en het is dus daarom zit er ook een subjectieve kant aan. Ja, ja. En daarom hebben we het allemaal redeseen, we hebben het ook. over feminisme en aspecten van vrouwelijkheid. Maar je voelt je wat je als vrouw allemaal met je meedraagd. En ja, dus dan kun je dus ook zeggen. Dan zeg ik er dus ook commentaren van mannen. die zijn ja maar wat zit je te zeker, want in Afrika is dan wel veel erger. En in dat later wordt, wat het geklikt door is afgesneden. of je vragen naar dicht genijden, of je op je twaalfde bij heel zwanger, etc. Natuurlijk is dat erger dan bedoeg aan het hier mee, maar. maar dat doet niet aan af, dat we in onze context. na onze maatsstaven vrouwen, ook hier al hele erger dingen mee. Ja, ja, precies. Ja, precies. Kanaar het elkaar bestaan zonder het eenten moeten bachtaliseer. Nee, precies. En dus daar kan nog die later ijargie gebruiken om vrouwen hier te onderdrukken. bij wijst van spreken, want je kunt altijd zeggen. elder is het erger. - Is ook precies ook een strategie. om de aandacht echt weg te halen van waar we het over hadden. Dus dat is ja een beetje soort stroman ideeën. van een stelling in de mond nemen die ik nooit had. en het dan vervolgens daarover gaan hebben. En het pijnlijke toen, en nu kan ik er dus beter naar kijken. het pijnlijke toen voelde ik altijd als of het leek of dat het overkomt. dat het mij niks deed, wel die vrouwen mee maken of zelf. Dat ik het heel erg en silig vond voor mezelf. En dat wil ik alles behalve uitdragen of uitstralen. Maar door heel veel dat soort reacties krijgt. zetten je wel aan het denken met ook denken mensen dat echt. En nu heb ik eigenlijk dus van mijn vader geleerd. dat kan ook naast elkaar bestaan. En het eenten sluit het ander niet uit. Het is een feminisme is een heel brede term. en op heel veel vlakken toepausbaar. Maar door de ergeren term te gebruiken. in de context van hier tegen vrouwen die hier iets zeggen. jaarmee breng ik je slaatse dood, je brengt ze dan weer. tswegen, wat ze zeggen, slijgen. Ja, precies wat goeiend. Dat is dan ook eigenlijk stiekem de bedoeling. Ja, ja. Ja, dat is niet van met of aan het eitrankspunt eigenlijk. Maar nu heb je het over iets wat heel zinig is. maar het gelijktheit ook wat heel teoretisch is wat je vader hebt geleerd. En als je nu denkt aan wat je als dochter van je vader hebt geleerd. Ja. Of de minste. Ja, wat je dus uit sluit en van je vader hebt geleerd. Niet van je moeder. Niet van school. En dat is een goede vraag. Sinds het boek ben ik natuurlijk heel erg bezig. met wat heb ik vanuit dat boek van je geleerd. Dus dan moet ik even over nadenken. Maar ik heb. Je hoeft hem niet te sparen. Nou, het mag ook echt niet zijn. Nee, ik heb. Ja, zeker. Ja, ik heb denk ik wel geleerd om een bepaalde zelfverzekerdheid. in jezelf te kunnen zien en herkennen. Zonder dat ik. Ik vind niet dat ik in mijn jeugd overwegend wat doe je het goed, zeggen wel. Je hebt ook ouders die dat misschien te veel doen. Nee, ik krijg ook zoiets misschien niet goed of niet goed. de aardig was of het andere kant van het verhaal zeker door mijn moeder maar bij jou dus bij mijn vader heb ik wel het idee gehad dat je ook mij heb geleerd om zelf te kijken naar wat kan ik goed en als ik onzeker ben wat zijn me sterke punten je zegt dat hij het van hij hebt heel veel in huis om om het te maken en dat kan iets klein zijn wat je spannend vind maar ook op ja breder perspectief en ik merk nu dus aan heel veel dingen waar ik onzeker over ben vaak wat op een vlakkere dingen dat misschien ook met je leden hier geen maar en dat geeft er misschien meer maar hetzelfveelden uidelijk te maken maar ik merk wel dat ik je hebt op persoon dan is de stem van je vader speelt al opzetsen nee ja dus meer in juist juist binnenkant dus karakter kijk ik denk dat ik daar zelf gewoon reel ik zelf zoveelje ik denk ook dat dat komt omdat ik wel ja vaak heb gehoord en geleerd om daar om daar ook naar te kijken en omdat ook om daar aandacht aan te besteden wat je een soort van wel lukt en wat me nu ook nog te binnen schieten iets anders wat ik heb geleerd een van jou als vader is dat je vaak te zien zegt van how je horen zal maar even klein want ik ben best wel bereid om ik heb was als het doen denken met je katastroferen en heel erg in de toekomst kijken of heel erg insverleden zelf het nu en we moeten allemaal dit in dit en dan bracht en breng jij mij dat zijn echt twee punten die ik nu nu maar breng hem wel weer even terug naar het nu en ook naar in de toekomst kijken is natuurlijk goed maar je weet ook heel vaak kan je ding natuurlijk gewoon niet verspellen of spelen de andere zaken mee waar je voorheen geen rekening mee kan houden dus dat heb ik ook wel geleerd met how het ook af en toe klein hoe voelt dit nou als vader nou dat vind ik fijn om te horen maar is dit gewoon bij jullie eigenlijk dat jullie zo dat je zo over je vader praat waar hij bij is nou ik spreek wel dingen naar jou uit maar ik heb het in dat niet persoon heel vaak over jou met iemand anders met jou daarbij het lijkt mij heel leuk als mijn doch voor het tegen mij ik kan het ook aan een vraag wat vind jij voor mij dat ik zeer geweld voor nee dat doe maar niet persoon vaak maar we hebben wel een hechte band we hebben een groene band tussen we hebben open gesprekken dus ik ben wel gewend om ja om jou als vader een beetje te analyseren dat vind ik toensakelijk maar luister je graag naar deze podcast dan heb ik nog iets anders voor je op zondag 15 november organiseren wij denkdracht fantastisch filosofie festival in de veel in haalem een festival van filosofie mekens in voor grote vragen scherper gesprekken en onverwachten inzichten met astrid holleder rohol heertje s raad van namelen mida's dekkers ellendeckweeds vrouw meester maris de munk en nog heel veel andere wil je een van de meer dan duizend deelnemers zijn wees er dan snel bij de tickets gaan ook dit jaar weer heel hard gaan haar filosofie.nl/denkracht en nu weer terug naar het gesprek en migiel kan jij te minste een ding noemen dat je haar had willen leren maar dat dat echt niet gelukt is nou even kijken het enige wat me nu echt direct daarvoor komt is inderdaad een heeft de doel met wat ik een beetje grotesk en het boek heb genoemd de kanker van deze tijd en dat is voor mij het de social media die natuurlijk een geweldige vervolgenheid zijn ja wat een grote nadeel is vind ik inderdaad de afschuwelijke de komersie over het mooier maken of je moet mooier zijn of je moet uiteindelijk voldoen aan alle standrijden en je mag niet de dik en je moet dit en dit product op smeren en dat product eten wat had je met daar dan in willen leren nou dat dat daar heb je een zeker probleem mee ja en wat is nou dat de Anna-Marie dat op zeker die volgt dat ook wel niet maakt ze ook wat zorgen over haar of ze niet te zwaar is of ze niet dit of dat nou en dan kan ik altijd al honderd keer op je bent je met prachtig om te zien je met perfecte proportioneert er is met jou helemaal niks aan de hand die kan gewoon alles eten als het maar met maat is en dat doe je sowieso en waarom ja waarom bij veel steeds aan vast haken en daar ik heb dus nog niet en dat zou ook ik had graag geweld dat ik een paar hele treffende dingen had kunnen zeggen waardoor ze hiervan dit pad afdags geraakt want je zit wel ergens een beetje op een pad wat dat betreft en dat is even wat naar de zeven iets iets actueels of dat dit is bekend voor jou ja natuurlijk wel maar ja daar denk ik dan dat is even maar zeggen ongeveer wat meer dingen maar mijn vraag is dan ook gesteld omdat jij altijd willen leren aan haar dat was de vraag dus kan je dit nou ja ik vind het ook een goede leraan iemand je kan maar je hebt me wel mee gegeven vaak dat ik goed ben zoals ik ben en inderlijk een uiterlijk is dat vind ik niet dat dat ontbrachen of zou ik me nooit dat ik stelde toch een soort komen een soort semantiek ik had je misschien beter moeten leren om echt te accepteren dat je perfect bent zoals je bent met wat klein om volkomen dus was iedereen met perfecte onverkomen maar ja dat dat ja dat heb ik dus dat de op een oran die heb ik daar niet slaak daar niet de goede toon maar dat is misschien ook dus het filosofische invals hoek want dat is misschien dan niet geslaagd of zo maar ik weet niet of je dat op jezelf kan betrekken of dat ja stel je had met dit heel erg mee gegeven was natuurlijk nog steeds er kunnen zijn dat ik dat ik door door middel van bepaalde dingen met daar niet toe kan verhouden dus dat ik het wel wil of wil reer maar dat je door middel van invloeden dat dat weer weer weg gaat ja nee dat het misschien is niet helemaal een beste voorbeeld maar dat is even wat me echt meteen binnen schiet want omdat me dat echt dat dat ja dat spijt me dat vind ik heel jammer dat ik daar niet op een of andere manier niet de toon kan vinden door je ja maar ik weet niet of dat jouw verantwoordelijkheid is nee we dan gaat het niet op dat komen meteen terecht in de rubriek paradox nou goed dat voel ik aan filosofie is makkelijker als je denkt behalve als je een paradox je denkt de paradox filosofie is makkelijker als je denkt en alleen wie je helter denkt stuit op tegenstrijden geden kort om tijd voor een paradox de paradox om vandaag komt van Jean-Jacques Russo en die hebben jullie net eigenlijk al op tafel gelegd namelijk gewoon de pedagogische paradox in zijn boek Emil de ledukation heeft hij het over het opvoeden van de kind en zijn idee bij Russo is het kind is van natuur goed de mens is van natuur goed en wat ontzaterland van paradox in de opvoeding is je moet een kind opvoeden door het vrij te laten maar maar dat opvoeden zelf is eigenlijk zorgen dat er een omgeving is waardening kind vrij kan zijn dus wat ben je aan doen de paradox is je bent en je probeer een kind vrij op te voeden maar je bent het ook aan het opvoeden dus je bent altijd dat is eigenlijk gewoon die par op dat dat het opvoeden zelf niet par zee vrij is precies we kunnen het hebben over de gevaaren van een natuur kunt ook hebben over de gevaaren van de social media in hoe verder laat je anemorie vrij als je haar haar fouten laat maken in de socials in dat leven en in die telefoon en in hoe ver met je roeping als als als opvoeder dus daar zit daar zit een paradox en dat is een paradox ja die aandrie blok ligt en waar waar jij je zonet niet bij neer wil de leggen heb je dat heb je dat veel gehad tijdens het opvoeden nou dat denk ik eigenlijk niet maar dat kan jij beter zeggen ik denk eigenlijk niet en natuurlijk ben ik daar ook in principe ben ik daar voor je zo veel mogelijk vrij laten maar omdat kinderen weer maar nog niet alles weten of alle situaties aan voelen moet je wel te laat ik zei met je nunchen maar wat ik goed voorbeeld vind misschien is daar heb ik het wel eens met mijn moeder over gehad want ik was vroeger echt echt vroeger is op mijn elften begonnen in youtube kanaal de kleine youtuber het was ik al bezig met opteen en filmpje maken en dat werd toen heel groot zeker van die leeftijd en ja mijn 12 de 13 had ik manager en dat ik kersborels met met de 30ers weet je wel en ik had daar laatste gesprek dat was eigenlijk ook de en terugkijk best wel heftige taja setting. Ik was ineens heel bekend en ik voelde me ergens eenzaam dat ik wist. Ja, ik mag nu bij deze hele gaven dingen zijn door mijn bereik. Maar als dat wegvalt ben ik niet meer dat dat reliseerde. Ik maast kind al. En dat heeft iets eenzaam van je voelt ook ergens van, is dit dan tijdelijk of zo. En ik was natuurlijk ook omring met echt ouderen mensen stukken ouder. Maar die namen mij wel serieus, want ik word er bij. En had ik met mijn moeder een keer over hoe was dat eigenlijk? Hebben jullie daar als ouders ook bepaalde regels in opgesteld? Ik kan voorstellen nu is dat anders van toen kwam YouTube. In een zin dat je iemand kon abonneren en zo dat kwam toen echt open. Dus het is niet zelfs nu met de manager en dat soort dingen. Dus het was toch een reelijk andere tijd. Maar ik heb wel het idee dat dat een beetje tussen mij en mijn moeder was. En dat jullie mij daar heel erg vrij inlieten, wat heel fijn was. Maar ik had daar bijna een filosofische gesprek over van hoe naviger je zo'n kind in zo'n wereld. In hoe ver een laagje dat kind en hoe ver je als ouder daarmee bemoeien. En ik heb het bijvoorbeeld nooit echt met jou gehad over die tijd of zo. En ik heb nu eens het over na en ik heb ergens het gevoel dat je niet per se. zo betrokken was daar in als mijn moeder of in die zin met dat vrijlaten. Dat is ook een beetje die paradoks. Ik heb wel heel erg die idee dat jullie mij vrij lieten en echt lieten onderzoek om hoe die media wereld was. Maar wel ook zeker. Maar moeder bezig waren met de perken van hoe doe je dat met een kind. Want ik en heel goed voorbeeld is dat ik was wel eens op een opname. Het was er één ander soort vriendinnen duo. Dat eindelijk dus iemand van mijn leeftijd ook op bekend waren op YouTube. En die moeder was daar aanwezig en die was echt oké. Die moeten die hoek en we gaan nu foto maken voor Instagram en ik was ook met hen in de volkschandelkeer. En toen stond er in het artikel dat die meisjeszijden van hebben we zeggen wel. spelen of afspraken met de vriendinnen af. Dus dat waren denk ik, 2,5 ofzo. Want we moeten opnemen weet je wel. En de moeder is ook de manager dus die moeder was echt een wereld betrokken. En mijn moeder zei juist, ik kwam met editen, je gaat nu naar buiten zeg maar. Dus toen dacht ik wel, oké, het kan ook zo. Dus die ouders waren dan wel weer veel meer betrokken, die filmd ook alles, die editen ook alles. Dat hoeft ze die kinderen niet te doen. Maar die hadden zij dan weer geen vrijheid of niet. Nee, op geen bekbekend. Ja, dus dat is in dat geval die parleden ook, want je moeder die onnam je in zekerder zin, jouw vrijheid, omdat je namelijk, je moet stoppen met editen en je moest naar buiten. Maar dat was nu een verhulde onvrijheid, want eigenlijk gaf ze je vrijheid. Ja, precies. -Ja, maar ze moest wel sturen. Ja, goed voorbeeld. -Ja, lastig. Nou, we waren dus zo maar de paradoxie ingedoken. Maar laten we niet de hele geschiedenis van de filosofie vergeten? Nee, het is ook wel belangrijk. - Dat is best belangrijk. De geschiedenis van de filosofie. De geschiedenis van de filosofie peelt uit met thinkers die iets over leren hebben gedacht. Dat is natuurlijk niet zo gek, want wij is begeerd te het verlangen naar wijsheid. Ga het over leren, wij is te zijn. Voor dat we die filosofie heel even kort in gaan duiken en wat cherry picking gaan doen, zou ik graag van jou weten, Annemarie, of jouw vader wel eens menspleiend. Maar dat is. Ik had deze vraag niet verwacht, want het komt iets van wie het zijn liefling filosofen toch even. Nou, is het menspleiend als je het onbewust doet? Bode, maak ik me tegen herfies. -Dit had ze nog niet verteld. Nee, ik denk dat je wel. Kijk, sinds die term dat je je bewust er bent van het uitleggen als dat er gewoon niet nodig is. Maar jij hebt vast wel eens iets uitgelegd wat ik al wist of zeker. Maar niet vaak of zo, ik heb nu ook geen voorbeeld. Betrap je jezelf wel eens op menspleiend? -Nou, ik begrijp wel wat jij daarmee bedoelte, waar je zeker momenten, maar dat is dan meer uit, dat is dan echt niet omdat ik mezelf zo graag wil. of het toneel wil zetten, maar meer omdat ik nog even iets uitzoorg, even iets uitgelegd wil. Ja, dat bedoel ik ook voor de zekerheid, wat misschien weet je dat nog niet. Maar het heeft nooit een barinerend karakter en dat heb je natuurlijk wel bij sommige menspleienders, die gaan er echt vanuit dat je iets niet vanaf te zonder had te checken. En dat heb ik bij jou niet tot zelden gehad. Nou, ik betrapt hier ook een kleine menspleiend momentje in het boek. Ah, goed vertel, dat ben ik heel vanaf nieuw. Dit is de verteling van een van de bekende zinnen uit de filosofie. Je wordt niet als vrouw geboren, maar je wordt voor jou. Is dat menspleiend of zo als het vaker verteld wordt? Ja, maar het wordt veel vaker verteld. Je wordt tot vrouw gemaakt. Ja, wat is nu die juiste verteling? Ik zou ze herroorden, letterlijke verteling. En ik vind dat geen menspleienden, ik vind dat geen menspleienden. Het viel mij op dat dat ik heb, maar ik heb ben natuurlijk overnag aan lezen. En het is me op één, ik denk in filosofie magazine. Is er iemand gesproken? -Aleks andere van dit, maar. Dat is de enige die helemaal eigenlijk is, dat is de echte verteling. Zo, zo. -Ja. Nee, klopt. -Ja, ja. Dus de ballen is wel goed goede, waar die dit vanaf had. En dat had ze volgens mij weer van Karen Vintjes, die ook in filosofie magazine vaker aan het oorlog laten over de bovenaar. Ik heb ook less van haar gehad, maar wat ik wel heel grappig vind, is dat die zin dan door man wordt uitgelegd in een boek van hoe je die moet lezen. Ik heb het ook was gehad, ik geef ook schrijfkurs. Toen was er ook iemand die gaf Frans. En er was een andere deelneemige aan de kurs, en die had dus deze zin gebruikt in de populaire variant tot vrouw gemaakt. En toen had hij haar daar opzitten wijzen. Dus toen zei ik ook van je, je hoort wat je doet nu. Je bent nu een vrouw wat haar lukken. -Nou, ik ene schiet met de binnen. Het etemoloog is gezien of de staal kunnen gezien heb je in het gezamenlijke woord. Bestand wel menspleinachtig, correcties gedaan, soms zei. Ik zit de staal in een goed eeuw. -Ik heb zoms een deel was, en dat vond ik je opgestreerend. Ik was gewoon een capsel op daarbij, ik zeg, dit is de taak van de redacteur. Dus dan had ik iets gezegd en dan was het idee, ja, reageert daar op wat boek. En dan ging je met een heel verhaal, of natuurlijk als er een uitrukking even zort. Contominatie of zo prima verbeter het maar, maar je ging toch wel te vaak, ook grammatical in op dingen, ook hele kleine dingen. Dus echt, ik ben talig naar het beste goed, dus als ik het zelf. Dus je ging je een beetje bemoeien met de taak van de vrouwelijke toevallig redacteur. En dat vond ik wel frustrerend, want ik ging eerder uit frustratie bijna niet eens kijken naar mijn heeftien punt, omdat ik dat laat mij en me stukjes even met rust taal kunnen gezien dan. Maar dat is wat mij betreft, nog steeds niet menspleene. Het is gewoon een suggestie, maar dan moet je dan niet dit of dat zeggen. Dat is niet per se, omdat ik. Maar soms zei je wel dit zeg je zo niet en zo, en hier moet het zus en zo zeggen. En dan dacht ik nou, vind ik niet, je kan het ook zus en zo zeggen. Oké. - Maar goed, dat doe ik het zo. Maar als je menspleene dan misschien. Nou, we zijn ook wel van de hele schurenkjes die we hadden. Ja, absoluut. - Maar dat hele menspleene is het ook wel een interessante ontwikkeling en term. Want het ligt echt iets bloot aan de ene kant. Ik wil heel blij dat die termen is gekomen, want ik weet dat mijn moeder, jouw vrouw, dat hadden ze echt aan de tafel over dat ze zo lang, zo vaak op al die etenjes. En dan kan je staat zo'n borrels waarom dat man hem even gaan uitleggen moet zitten. Ook vaak over de baan die zij heeft, dan. Dus, oh, maar met die functie is het zo. Ze zijn heel fijn dat er een term voor is gekomen, denk ik. Ja, en het ligt heel veel bloot, want kijk maar eens terug naar beelden uit 10 jaar, van die jaar geleden. - TV, ja. Op het televisie is het gewoon heel normaal om te menspleene dan nog. Ja. - En ja, dat vind ik heel schockend. En aan de andere kant is het ook lastig. Want, ja, je hebt soms ook iets uit te leggen. - Precies. Dus het is ook wel wat contaminatie te eten op met die term. Ja, maar het is zo. - Want het is wel een uitleggen wat je misschien dan niet helemaal zit, is niet bijzien menspleen. - Nee, zeker niet. Maar in het oude menspleen? - Nee, want dan. Reken maar. - Nee, maar dat gaat dus over. Dat men. - Ja, dat is het laatste verzet. En van de menspleen. - Ja, en wil ik mij toch pakken. Nee, ik denk wel echt dat het. Ze kunnen vast ook misschien iets uitleggen wat een man als snapt of zo, natuurlijk. Dat kunnen vrouwen ook, maar ik denk wel echt dat die intgenzieke drang om iets uit te leggen of iets he, bij een opje te druk van het hoort. En zit zo dat dat echt een mannelijke eigenschap is, voornamelijk. Dat is vrouw veel minder die neiging hebben, vaak ook omdat ze gekonditioneerd zijn om niet te veel ruimte in te mogen nemen, mannen als romodel hebben, he? en het is de basis die wij hebben. Ik weet het ook beter dan ik, ik zeg maar niet zo voor solidistatie, ik kan dit niet, dus misschien is er een andere candidate die wel weet hoe excel werkt. Dus ik denk wel dat dat bijna biologisch gezien meer in mannen zit. Ja, maar toch kunnen we een heel goed voorbeeld, allemaal maar. Maar die kan zich nu niet komen. Maar dat zal niet tegen mij. Ja, dan ben ik bedoel ik dingen zeggen die je als dung weet, een lomme huishuisje, een onbeleeshuishuisje. Ja, ik had lang geïncorcuriert, waarmee ik al lang bekend was. We zijn niet al dat we een beetje wel. Ja, dat is wat je doet. Ja, maar looster van, die hele gedachten van de bouwwaar, dat je dus vrouw wordt en dat je niet als zo daaraan geboren wordt. Wat vind je van die gedachten? Ja, ik vind het een scherpe gedachte. Ik denk dat heel veel daarvan waar is, dat je al van jongzelf aan, dat ik heel veel onderzoek over, maar al dingen voelt als meisje. En dat is een beetje een stereotyp voorbeeld, maar jongetjes, stoer, vechten, avontuur. Dat kan ook al de shirtjes staan bij de heema, weet je wel. En dan hebben we toch niet eens een verkleure, maar die noeschaalers zijn auto's. En hebben meisjes dat heel anders. Dus ik denk dat het door de culture en de socioekonomische omgevingen, dat er steeds meer ingeprennt worden. Heb jij ook door je ouders vrouw leren zijn? Hebben zij jou ook gemaakt tot vrouw? Groeie vraag, ik denk wel, dat ze meiseken gezien gemaakt hebben, maar meer als mens, denk ik, zeg maar niet. Heb jij een idee van vrouwelijkheid over jezelf? Nou, in het boek zeg ik dat het dus aan verandering onderhever is. Als kind had ik een fase dat ik elke dag een groot zovee vleugels droog. En het jaar daarna altijd een ridderpak en een zwaard. Dus je hebt ook echt meisjes meisjes om het zo even te noemen en jongens meisjes. Maar bij mij was dat wel wisselend. En ik hoef er ook nooit als proces naar verkleedveesjes. Wel, weet ik nog dat ik groep 6-7-8 zat. Zat ik wat meer aan de tussenaanelingsdekens mannen kan. En ik wilde echt mannen kleren. Ik vond het joke 'm pakken en petten had ik altijd op. En ik wilde altijd naar de jongens afdeling van de klerenwinkels. En dat zijn moe. Mijn moeder wel van neven gaan wel naar de vrouwen afdeling. Ik mocht dat joke 'm broek en zo aan. Maar ik mocht echt niet bij de jongens shoppen. Dat vond ik heel stond. Ik heb niet het idee heb dat ik niet. Ik mocht echt ook heel erg stoer zijn van jullie. Dat is een klein voorbeeld. Heb je dan een goed voorbeeld die aansluit bij de vraag kun je leren? Als je niet wil leren, jij wil dit dit niet. Nee. En toch is het je geleerd of is het? Wel dus gezegd, ik mocht echt stoer. Er werd mij niet opgenen. Dit moet je wel niet dragen. Maar het was wel binnen de kaders. Misschien wat stoers op de vrouwenafdeling. Ja. Ik weet niet of ik daar. Ja, want je vraag was of ik daarvan geleerd heb onderwust, toch? Ja, ja. Maar dat kan dus ook geleerd zijn om iets te zijn wat je misschien niet wil zijn. Dus het leren kan ook dommer maken. Ja, zeker. En als ik nu foto's zie van toen, dan denk ik wel van woek. Ik vind het ook wel wat knaphoofreilie mij hebben gelaten. Dus zeg maar, in het blikt ik nu heb van je over het zaggeruid. En in de brugglas wilde ik dat ook nog een beetje doorzetten. Toen was het mijn zus, mijn oudere zus die zij. Ik zou dit niet aandoen op je eerste dag. En dan was ik ook blij mee. Want dat was dan niet zus die daar werd je afstand van altijd. Ja. En die wilde ook wel bij horen. Dus ja, om een wust heb ik wel wat dingen daarvan mee gekregen, denk ik. Maar ik ging altijd de zwembroek van mijn buur jongen en zo aandoen. Ik vind het dan leuk. Ja. En zo'n het leren van je zus, je oudere zus. Ja. Is dat iets wat je als oudere ook kunt inzetten. Als je denkt, ik kan mijn kind niet iets leren. Maar ook nog als strategie eigenlijk. Ja, ja. Ja, dat hebben we wel us gedaan. Maar dat weet ik niet. Maar dat weet ik niet wel. Dat je dat je en er ook niet zo van heeft. Je moet zeggen, dat je dit nou eens heeft. Maar soms hebben ze ook in een gesprek als er over kwam. En barbare was ze bij. Ze hebben ze dus even zeggen dat je misschien moet je hebben zien. Maar over was het wel interessant dat barbare was. Misschien nog veel booyersje, dan jij was. En tijd. En die heeft het ook gewoon losgelaten op een gegeven moment. Vanzelf. Ja, echt een soort watje dan heet een topbooy of iets. Ik klom altijd in boom, altijd in een tekenspark. Ja. Weet je ook heel erg fechterig en stoerig. Dat heeft ze nog steeds. Dus dat moet je fechten eigenlijk weer. Is dat een kickbok zo? Dat een kickbok zo. Maar die is heel die zonder enige aansporing denk ik van onze kant. Dus ik kan maar dat niet herinneren. Is hier gewoon. Nou, is hier uitzicht zelf een vrouw geworden. Dat is dan toch een idee van een vrouw, hoor ik hier. Ja, ik ben net zeggen. Nee, dat is een vrouw. Dat is een vrouw. Tuurlijk was het een vrouw. Maar die heeft. Dat heeft hij zelf nog wat meer vormen gegeven. Zodat ook geleden herde gegeven. Ik ben zo kritisch onder dat ik het interessant is. Dat is niet goed. Nee, en ook dat mensplein, bijvoorbeeld, ik heb het zelf ook echt het idee dat ik dat heel erg veel meer deed. Voor dat er een term voor was of voor die studenten? Ja, zeker die term heeft vast en zeker ook geholpen, maar we ook gewoon het leven zelf he. Ik ben meer dan tien jaar geleden gescheiden, dat heeft ook de zelfreflexie gecheven natuurlijk. Maar ik weet dat ik de eerste boeken, dat ik die ik schreef, dat ik toen ook wel bezig was met. En dan kijk ik ook bij andere schrijvers van hoe doe je dat. En dan heb je toch gewoon, je moet wel iets vertellen, je moet iets weten. Dus de uitgangspunten zijn eigenlijk, is menspleinen anders voor het uitgangspunten. en dat was later, ben ik veel vragen er gaan schrijven eigenlijk dus. Dus daar zit ook een ontwikkeling in de toekomst te zien. De geschiedenis van de filosofie, wat weet u eigenlijk van de geschiedenis van de filosofie? Ik weet daar eerlijk het heel weinig van. Het is dat ik wel de door geïnspireerd ben geraangd door dat de oudste barbaan die dit vorig jaar een massa rechts-philosofie. En we hadden al een beetje het gewoond in het gezin, ook dat ze iemand iets moet schrijven dat dan, dat we dan even lezen of we dat dan. Nou, ik overgens niet, maar dat vind je niet heel belangrijk en ik denk blijven. Nee, maar dat is ook op dat kond ook van Barbara Zellev, ik vind het fijn als je dit even leest. En zo ben ik een beetje mee gaan lezen en zo introduceren ze met zonder de actie. Maar ik las allebei over, toch vond ik hele interessante dingen. En dat maakt niet zo af voor, hij is een kwaar bijna niet meer buiten zeg maar. Een beetje interavertiep in sommige dingen. Ja, en dat is vooral. En dat is van, dat komt dat dan ook een fort uit idee van 'he, dat is iets wat niet lullig bedoeld'. Dus dat is altijd een meestal. Ja, dit is een moment. Dit, wat ik nu ga zeggen, is niet lullig gedoeld. Maar zou ik het wel voelen? Nee, nee, nee. Het is meer dat je dochters, je kinderen, worden groot en ze weten in een hele boeldingen, die jouw interesse ook heeft, maar die jij niet weet. Stimuleert dat ook wat stimulert om daar dan in te duiken? Nou, ik denk niet per zee, denk ik, dit is nu dat je het nu vaak hebt dan nooit overnage dacht. Ik ben wel nieuwsgierig aan het van jezelf, denk ik. Dit was zoveelere iets waar ik nieuwsgierig over werd. En ik vond ook, jezus, dat weet je veel. En dat had ik ook wel gehad hier, maar als je groeit met hem. Ja, ik wilde totaal boven de hoofd eigenlijk. En nou, dat vond ik natuurlijk ook heel leuk. Maar er waren ook gewoon dingen die interinsieke mij van die hele filosofische kant, die mag om een interesse werkte. En daar heb ik ook wel bijk over gaan lezen. En voor het dat me heel erg daarna had zitten over me, maar ook over alle andere veel oude filosofen. Maar bijvoorbeeld ham. Bionchoolhand. Ja, dat vind ik. Die schrijft hele. Voor mij is dat ook heel makkelijk zwollow om. Want het zijn hele boekjes van over de negen en te vervonden. die in heel, eigenlijk heel simpel zijn gevoelend, maar oh, zo, eigenlijk, uiteindelijk toch best heel ingewikkeld zijn. Maar je kan het eigenlijk heel makkelijk niet eens en dan moet je nog even, eigenlijk, dan moet je twee keer lezen. Maar ik vond dat en zeker in relatie met de huidige tijd, de invokratie en zo, ik vond het super interessant. Ja, ja, ik ben ook gek op een Bjorn Toolhand. Ja, nou, het zijn natuurlijk verschillende. De rituelen, maar ook de crisis van het narratief. Ja, de crisis van het narratief. Ja, ik heb het ook nog maar voor gedeelte gelezen. Maar goed, zo waar dat zit. Ja, het gaat ook over de narratief, gaat ook over de socials, zeg maar. over de verhalen, toepassbaar op nu. Ja, echt heel interessant. Maar dat vind ik het mooie van filosofie. Ook dingen die al voor Christen is over na. Het is nog steeds toepassbaar op nu. We hebben er vaak nog steeds over. Het vragen en ook het leuke aan de mensen van het schieten van allemaal op. Met z'n allen komen wij zoveel nog met dezelfde acties in z'n zelen. Vragen, terug of zo. Dat heeft iets. Je schiet natuurlijk niks op, maar dat is ook goed. Je moet ook weer weer opnieuw voor jouw tijd het wiel uitvinden. Dat vind ik van die ouwe filosofies, maar hij mag geïntrigeren door het feit dat ze zoeken, complexen, dat ze al de taal hadden ongelooven. Technisch, de taal dat de taal al zo ontwikkeld was dat ze dat konden uitleggen in het riks. Dat vind ik heel intrigerend. -Ja, op een paar manier hadden ze meer taal. Ja, het riks, het oud riks, en ook als je plaat door leest, dat is zo gelacht. Ja, ja. -Macht ik dan nog even te zeggen over? Ik heb een zo'n klein boekje van Sénica. Ik vergeet altijd het titel, ik weet niet waar iets van live is, en toen ik het lastig meen was, 18 ofzo, ik dacht dat dit een man was van die nu leeft, dat ik na een goede inzichten en toen kwam ik er zo'n achterhoewel uit. Ja, dat was artiestenaal, Sénica. -Ik scheidde het niet of zo. Dat boekje kijk af en toe nog in, want dat vind ik heel mooi, ook weer. Dus toen pas waarop nu is dat ik het idee heb dat heel veel mensen om mij heen, met een soort haast leven en een soort van, he, moet zo veel mogelijk uit leven halen. Dat is ook het continu, ja, angst voor de dood, een beetje anti-stoisijns dus, stoisijne juist, momentomorieheid, toch, dat is het, kijk je vanaf, ja. Dus het blijf ook denken aan dat het leven eindig is, voorbij gaat, of vermaantje zelfs daarvan, af en toe, en ik heb die dit mensen nu, die jij stort van alles vol willen proppen in dat leven en. Om de maniet aan toe te doen. -Ja, en ook dan vaak tot het extremen af en mot fit zijn, weet je wel, het kan toch ook lekker zijn en goed, maar ook uit een soortje, dan ben ik niet veel gezond, of, he, echt, tot z'n al altijd naast je werk nog sporten en ook nog cultureel en ook nog literatuur, en ook nog van te veel, en dat boek is een soort van rust, wat eigenlijk stelt die gewoon, dat het leven echt lang en lang genoeg is. -Ja. En dat is ergens gerustellend dat hij het wel een paar punten had, dat we hebben dan wel als mensen neiging ook nu met de banen en de welvart van, oké, als ik het met pensioen ben, dan ga ik eindelijk beginnen met wandelen of zo. En hij zegt, nou, dat moet je niet doen, wat het kan in die moment klaar zijn, dus stop nou met dat uitstellen en doe. Dus hij heeft ook wel wat handvat, maar als je die bepaalde voor als hem dat na leeft, dan is het leven lang genoeg en ben je bij wijze van blij om te sterven. En dat vind ik in de tijd van nu, in die drukte, in die overbrekling, heel gerustellend. Ja, dat is mooi verteld, want die paradox van het kan elk moment afgelopen zijn, levert dus, als je het hoort zou je denken, oh, dan moet ik nu alles er uit halen, maar je leert daar door eigenlijk ook denken van, he, er is heel veel tijd. Ja, ja, ook niet van de kan om niet in deel, dus je hebt het niet te ver uitsteld, maar het geeft me rust dat er tijd is, ja, dat vind ik heel mooi aanzetten. Ik zet ook wel een keer lezen, ja, ik heb ook wel een tijdje in het gelezen, maar het moment dat ik dacht, he, zit van zoveel duizend jaar, ik was helemaal neer, dat kan niet, ik dacht echt dat het gewoon, dat het nou is. Dat is wel spannend of zo. Ja, ik vond mij ook vaak toch denk dan altijd, ja, dat is echt meer over het soort van egocentrisch perspektief dat ik dan heb, omdat ik dan dan denk van hoe kunnen mensen van zolaan geleden zo slim zijn. Ja. Dat is natuurlijk eigenlijk een hele rarige dag. Ja, je kan het niet voorstellen, maar het kan het doen. Nee, maar daar zitten ze iets in dat, dat is het volgens mij probleem met vooruitgangsgedachten, is dat je, als je er geschiedenis voorstelt, dat is vooruitgang, dan ga je er dus automatisch vanuit, dat ze toch behoorlijk infantiel waren, een begin, want dat is de idee van vooruitgang, terwijl ja, dat is helemaal niet aan de hand. Nee, veel vlakker, is het dus nog hetzelfde of slechter? Maar dat is ook voor mij, dat is een beetje een gerustelend aspect van mij daar aan, is dat het veranderd dus niet, dus het voor mij betekent dat dat toch bijna een soort universele wijzheid is, waarmee we deze heer en tetafel zijn gekomen. Ja, precies, dat is nog sys toepasbaar. Dus ja, het plaatso, ik noem er maar even, die heeft natuurlijk zijn dialogen gaan over zo gratis en zo gratis, die zou je kunnen zien als een menspleiner verzam, want hij zit namelijk altijd te vertellen, hoe die denkt dat het zit en je hoort eigenlijk altijd in de reacties, in die dialogia, zo gratis, zo is het zo gratis. Maar als je goed leest, dan merk je dat hij eigenlijk van niks zegt hoe het zit. Hij vraagt alleen maar van, oké, als je zegt dat het zo zit, zit het dan zo. Hij stelt veel vragen. Hij stelt heel veel vragen, maar die vragen lijken heel erg verstopt te zijn. En dat vind ik heel mooi aan zokertes, maar je hebt ook zwang zie. Een Chinese philosoph die heeft het over ontleeren, die zegt juist echt leren, is ontleeren wat je al weet. Mooi, ja, dus ook bij een bepaalde patronen breken dan. Ja, precies. - Ze doet ook. Dat vind ik. - Hij betelde dat ook mee loslaten, dan. Nou, ik hoorde uit dat je dus bepaalde manier gebak bent en dat je zometge dingen zijn verstaan vast, maar dat je op gemiddag ook uit kan breken door weer wat anders te leren, of dat geen wat je gewend bent, dus te ontleeren vanuit daar. Je wordt niet als vrouw geboren, maar als vrouw gemaakt. En dan vervolgens moet je ontleeren wat je geleerd is, maar ook wat je zelf geleerd is. Ja, en dat heb ik in zeker gezin. Ik heb na middenwagenschool ben ik bij de school vleus gaan werken. Dat wordt ook veel vliegen gedaan natuurlijk. En dat was voor mij, denk ik, het eerst het voorbeeld dat ik echt bij de m'n bubbeltrat in een zin van, ik kom uit een heel rationeel gezin, nest en we weten schappelijk bijna alles. Ja, je moet het goed kunnen onderbouwen en het ging echt niet heel veel over de kracht van het lichaam, en dat werd in het gezin. De kracht van het lichaam en wat daar allemaal in verscholen zit. En dat werd ook vaak wel vanuit hier of vanuit m'n bubbeln, het leven spiritie, en dan ben je misschien wel wappie, met ik wat. Dus met dat voorordeel ging ik naar de school vlive, ik dacht leuk, ik kan ook barista zijn, het is dichtbij in met jou en ik vond natuurlijk ook in de zand, maar. En daar ben ik toen, ik heb daar zoveel geleerd en wat ik heel mooi vond, is dat. En ontleerd, denk ik. En ontleerd eigenlijk is dat best voor de vriendigingen naar Rijzen, naar Thailand. En ik vind dat best wel spannend, maar ik ben gewoon geen goede Rijziger. Dat vond ik dan stom, want dan zei ik ja, moet ik ook niet gaan bek peken. Toi, ik heb heel veel ook geleerd om de hoek, zonder dat ik naar een continent moest. En dat was puur dat ontleeren van altijd de prioriteit geven aan een radio, en aan het verhaal, wat ik gewend was en ook mensen een beetje afschrijving is groot woord, maar die dan eerst sching ik kijken, wat voel ik, waar voel ik iets. En dat was een soort, als ik dit nu hoor, dat doet het me aan denken en soort ontleer experience, dat ik niet rationele bij blos gelaten, maar ook heb geleerd wat er nog meer is. En dat daar heel veel inzit, wat ik niet hier heb geleerd. Een mooi, hè? - Ja, ik denk wel goed voorbeeld, school of live. Ja. - Ja. Philosophie is ook makkelijker als je leest. Er is nog heel erg veel geschiedenis van de Philosophie, maar laten we heel even inzoomen op één stukje uit de screenen van de Philosophie, tijd voor closed reading. Ik heb voor vandaag een stukje meegenomen uit de menselijke conditie van Hannah Arendt. Het is leuk. - En. En vrouwen heb je dat bewust gedaan of? Ik heb haar hard moeten zoeken, maar toen vond ik toch iets zinig van hun vrouwen. Ja, uiteindelijk. - We hebben de bal voor haar gehad, we hebben Hannah Arendt nu. Het beste moeilijk stukje, maar ik ben benieuwd wat jullie ervan vinden. Dus het komt uit de menselijke conditie uit 1958. Zij is rijfd. Het publieke domijn, gezien als de wereld die wij gemeen hebben, brengt ons te samen en verhindert even dat wij bij wijs van spreken over elkaar struikelen. Wat het zo moeilijk maakt, de massa maatgepijt te verdragen, is niet altijd als niet in de eerste plaats dat er zoveel mensen zijn, maar het feit dat de wereld tussen hen niet langer bij magten is, ze te samen te brengen. En niet meer kan verbinden en schijden. Er ligt iets griselig in deze situatie die enig sinds doen denken aan een spiritistische sejansen, waarbij enig mensen, om een tafel verenigd, dat is wij, die tafelplotsling, als doortoverkunst uit een midden zouden zien verdwijnen. Zodat twee tegenover elkaar gezeten personen niet lang gescheiden, maar op enige lijn wijzen, meer verbonden door iets tasbaars, elkaar nog slechts weesloos zouden kunnen aanstaan. Mag ik jou eerst vragen daarop te reageren, Michiel? Nou, dat moet ik even verteren, want het is ook perselangstuurd. Het is een langstuurd, ik moet een beetje zien om te houden. Zij heeft het over het publieke domijn, en we zouden het kunnen vergelijken met die tafel. Die zorgt ervoor dat we aan die tafel zitten met z'n drie nu hier, maar ook dat die tafel ons schijt, zodat we dus individueus zijn, maar tegelijkertijd als ze iets delen. En zij ziet eigenlijk die massa maatschappij. Ze ziet zij het publieke domijn opeten, om het zo maar te zeggen. Dus de tafel eigenlijk? Ja, is het herkendbaar? Ja, ik vind dat wel herkendbaar, want we zijn toch een verliezen elkaar geleidelijk. Dat is het gevoel wat ik heb. Of die vergelijking, of ik daar is, ik vind die vergelijking vind ik wat. Dat heb ik niet helemaal een relatie mee. Maar dat verliezen in het gemeenschappelijk domijn, dat vind ik wel. Dat lijkt mij wel, ja. Ik heb dit speciaal eigenlijk ook gevraagd omdat ik dacht dat je bent opgegroeid in massa media. Je bent onderdeel van de massa media, maar in massa media, in het tijd van 1958, waar echt heelen, dat was een echt massa medium, en dit is natuurlijk de tijd van de socials werkt het allemaal heel anders. Maar jij bent geangagiert video maken en je probeert mensen iets te leren. Heb je het idee dat je daar valt op krijgt? Op wat op het mensen iets van mij leren? Ja, en dat je ook toegang hebt tot zo'n publiek domijn. Dus waarbij zij het overheeft. Of zeker heb je die idee van ik zit gewoon in mijn bubbeldje te zenden? Nou, dat ben ik wel eens mijn bezig, dat ik dan bij wijze van soms wel eens denk je om eens wat het eigenlijk voorzien. Ja, in een zal van feministe vertel hoe er gestraat een timidatie is. Het is een mooi meegenomen, maar bereiken we er iets mee. En niet, je hoeft niet met alles ook meteen weer iets te bereiken. Het kan ook zijn fijn dat ik het met die feminist er even op kunnen heb. Ik zeg maar wat he. Maar ik heb ook nooit echt het uitgangspunt. Ik wil mensen wat lerea en zeker sinds ik wel. Maar ik zie het meer als wordt van bewustwoording schappen. Ik heb die idee dat daar bij heel veel zaken dat er nog bewustwoording ontbrekt. Dus dat er ook niet echt iets aan gedaan kan worden. Dus ik ben in mijn ogen meer een beetje de tussen schakel tussen de oplossing en het probleem. Dat is mijn eerste bewustwoorden van het probleem. En ik hoor uit dit stukje, ik begreep het ook niet helemaal hoor. Moet ik gewoon eerlijk toe geven, maar ook iets van de polarisatie of zo. Ik raak het zo ver van elkaar verwijderd of dat hoorde ik er ook een beetje in. Ik heb het publiek Domijn bij Aarent gaat natuurlijk over dat er publieke instantie zijn die iedereen kent. En waar het gewoon van is om op die manier met elkaar gevangenen te wistelen. En met het verschijnen van de massa-media zijn die publieke instanties anders geworden. Zeker en ik denk ook, ik ben een groot voorstander van, hoor, wie het zegt, maar ook buisje bubbel blijven treeden. En dat zeg ik ook tegen mezelf, want ik kan denk ik van te vooral best wel een orde ook klaar hebben. Of bij wijze van als er van weet je, ik hoef het niet eens te weten wie jij het zegt. Ik weet het wel, ik hoef het niet met iemand te praten die is of zo. Maar ik denk wel dat het heel belangrijk is dat we dat blijven doen. En dat is altijd met je te ragen als ik dat zeg maar dat vind ik ergens dus toch soort voldoening geven. Als er dan weer zo verschrikkelijke haat kom ik bij mij komt. Dat denk ik echt best zo haat kom. Het bereikt echt best of veel mannen die van heel ver komen en moeten komen. Ik zeg niet dat ze nu meteen van mening zijn veranderd door mij 180 graden. Maar als er al bij één man, één zaadje is geplant, dat vind ik al een heel mooi uitgangspuiz. Tuurlijk ben ik met mijn buisje. - Ik denk ook dat dat gebeurt. Ik ben daar heel optimistisch over, dus dit kan er zeg maar aangewaanend klinken, maar echt in de zin van aansluiten het ook bij onze handvraag. Kun je iets leren als je niet wil leren? Zijn die mannen die jou niet allemaal stijf schelden, maar ook de mannen die niet willen leren. Heb je ook wel het gevoel van "hei, ik ben ze toch te bereiken en ze kunnen toch van mij leren?" Ja, ik heb ook die stelling nagedacht en ik denk dat leren ook onbewust gebeurt. Mensen die niet willen leren, picken, denk ik ook onbewust heel veel dingen op. En dus ik denk dat dat kan, ja het liefst heb je natuurlijk iemand die er een beetje wel willen tegenoverstaat. Het is makkelijker, maar ik denk wel dat je wat kan bereiken zonder dat iemand daar meteen heel graag op zit, wacht of zo. En daar moet je het laag hangend fruit van de mannen die in de gronde wel willen zijn, maar wel in de karren sporen van het patiag gaat lopen, moet je niet nageren. Ja, dit is een discussie ook in het dood en dat gaat een beetje over het bare minimum gehaald. Ik ben soms streng omdat ik merk dat ik de neiging heb om mannen enorm te prijzen voor totaal bare minimum handelingen die vrouwen bijvoorbeeld al lang doen. Dus dat doet denken aan de quotes van Simonine Bevware, ook de meest minimatige man, meet een half god te zijn in vergelijking met vrouwen. Dus dat is een hele goede waar wij die discussie over hebben, met dat laag hangends fruit, want eenderzijds denk ik, dus een beetje onderbiedig om mannen zo op haar goed laag hangend fruit. Eenderzijds denk ik, we moeten dus niet te veel prijzen om dingen meer dan normaal zijn, ze moeten leren dat dat normaal is. Anderzijd wil ik ook in sommige gevallen, best wel een handrijking doen of laten weten, dit gedrag weet je, zet dat voort. Je kijkt heel skeptisch bij, maar dat vind ik wel. En wat je zegt, hoe en ook mensen die niet willen leren, pikken denk ik, dingen open. Dus ik denk wel dat dat kan, de vraag. Je kunt dat nog even zeggen, dat ga ik even. - Heel erg overnading. - Helfbeweestel, luister. - Ja precies, ja. - Want ik pick het toch wel open. - Ja, nee, gewoon. De oplossing van een hand vraag, kun je iets leren als je niet wil leren. - Ja, ik heb daar heel erg overnage dag, maar nu wordt dat natuurlijk, maar ik kwam eigenlijk alleen tot de kom. Ik zag daar echt niks filosofisch in, en ik kon het alleen maar physiologisch benaderen. - Heel erg zegt. - Zo typisch, hè, maar dit is dan mijn bedrijf. En ik denk dat we als mensen, als zo vergevordat in de evolutie, hebben ze gewoon machines geworden die allemaal dingen met prikels doen. En dat is meer of minder bewust en ik kunnen ze meer of minder bewust volgaf daarop in spelen. Ik denk dat we als mensen nooit niet kunnen leren. Ja, dan zei het om zich onder heel erg het zwanger is, of je denkt dat dan wordt het wat anders. Maar je hebt ook zomaar je je bewust van mijn pick, je zoveel dingen op je brein, en dat brein doet er iets mee zomaar je bewust van bent. Of zomstetje, misschien wel bewust van. - Ja, dus je bent eentje met een gezicht? - Nee, maar goed, en dan komt dat brein, misschien met een gezegre conclusie. En daar heb je de omagje je bewust van bent, kun je de keuze om daar iets mee te doen of niet. Maar je hebt het opgepikt in ieder geval de vragen, leer je ook als je oppikt, maar ik denk het wel. Ja, dus je leert in ieder geval er iets mee te doen. En dat of ik nou het verstandig is wat je er mee doet, dat is dan misschien weer een andere discussie. Nu neerden we toch bij de dotterdijk. - Wat denk jij? Nee, ik wil hier zeggen. - We zijn in de medisch straks aan de padden. Ja, ik zou zo gaat het natuurlijk om de vraag en niet om het antwoord, maar ik denk dat. - Philosophie? - Ja, Philosophie. - Fijn dat je dit is weer mijn neer. Maar ik heb natuurlijk wel idee over, ik vond het heel filosofisch, Michiel. Dus je zei dat het fysiologisch was, maar ik vond het heel filosofisch gedacht. Wil ik een daar nog een vraag over stellen, namelijk een kind zou geling, noemen we een kind, een babyje? Dat in het begin nog niet zo makkelijk drinkt, moet leren drinken. - Is dat leren? - Ik denk dat dat misschien een proces van leren is, omdat er een prikkel is die negatief is, maar dat je dat even duurt voor dat zo'n kind ermee omgaat. Ik denk dat het eigenlijk nooit zo zal maar de weet ik zeggen, maar nu maar wat. Ik denk dat het nooit zo is, dat zou gelingen die niet drinken, dat zo slecht kunnen leren, dat het uiteindelijk zo lang duurt dat ze aan de hidratie doodgaan, dat kan ik niet. Dus ik zal toch een element in van. Viziologie, die uiteindelijk denk ik. -Dwing, tof. Ja, het is heel beschadigd, maar dat is wat anders. Nou ja. Mooi. Ik denk niks, Annemarie. Oké, nou fijn, coen, weet ik, ik stelde alleen maar vragen, weet ik niet. Hebben jullie tensloten nog tips? Maak niet uitvaard. Gewoon in general tips, gewoon überhaupt. Jo, nou, vragenstel is belangrijk, maar mijn tip is looster. Ik vind dat er weinig geluisterd wordt. Er merkt zo'n gesprekje, persoonlijk, dat het wachten is tot dat je iets hebt, waar je zelf toe kan verhouden, dan als reactie zorgt eigenlijk dood of zo. Het vaak is dat heel leuk, maar er wordt zo weinig geluisterd. En als ik merk dat ik een heel leuk en fijn gesprek heb, zoals nu, daar haal ik echt energie van, er wordt echt blij voor, dat komt omdat er goed geluisterd wordt. Ja, leuk. -Dus dat is mijn tip. Moeie tip, dankjewel. -Goeien. Ja, mijn tip is eigenlijk, dat is ook iets van het laatste twee jaar, is dat tot mag gekomen, verweeuw. Dat vind ik heel belangrijk, ik sta stil. Ja, dat het maam moment. -Wat je hebt ook op een andere manier heb je toch op gehad. Ja, maar verweeuw is dus in dat ook met betenigde zenuwen. Uitstil staan, reflectoren op jezelf, wat doe ik nu? Waar ga ik naartoe, wat wil ik zelf? Z'n mooi woord, we zijn gewoon beschouwen. -Bijna sort. Je hoeft niet meteen een conclusie te trekken, laat het. Zit een beetje tegen verveiling aan soms? Niet vanaf. -Ja, maar dat is ook goed, toch, voorbeden. Ik vinds verwijl je bijna een soort odomaat op E, dat het ook klinkt hoe het is. Ja, en dat is ook leuk om dat staat op de geven van de schoefluffen. Ehm, even stil staan, is een hele vooruitgang van Bart op brecht. En dat is ook, vind ik, komt ook een beetje terug met zenuwen waar we net overhalen. Het moet allemaal zo veel. Het moet allemaal maar vooruitgangen. Het moet allemaal dienen voor vooruit. Nee, stil staan is dan ook. kan je dan ook zien als een vorm voor vooruitgang. Ja, zeer bedoel je zelf beter van. -Ja. Heel erg mooi. Dank jullie wel. -Dank je wel, coen voor het uitschaten. De filosofie is makkelijk als je denkt, is een podcast van Consimon, een hoofdredakteur van filosofie. Mijn gasten waren allemaal die lekker terkeren, aalia ze lekker aan en haar vader niet veel lekker terkeren. Ik sprak hen over hun boeken gesprekken die je nooit met je vader voert. Verschijn erbij spring een imprint van de atlascontact. Dit was filosofie, is makkelijker als je denkt, een podcast van filosofie. TV GELDERLAND 2020