S1 A2 De Georgiërs

Kauw, Jello! Bij Telenet krijg je nu een jaar gratis mobiel bij je internet. Dus ook voor klanten? Ja. Roof voor info naar Telenet.BE. Lotto is op zoek naar een maag. Een maag? Met een baksteender in. Ah, zo om je dronmoning te bouwen. Ik zie graag een strakeveren met je. Ook als je bouwstijl andere hun maag doet keren. Hoe dan? - Sessie woon. Eigenaars gezogd. Want deze zaterdag kan je met Lotto ook je dronmoning winnen. Lotto, omdat het kan. Vind je favoriete podcast op Verteemax. Het is still in de 7e week. Over het 19e euse-trijm werkt het retenerste trein. Het is alviersmorgens. Dan achterna de tunnelroof. In het bureau van de Antwerpselekale Policie bekijken twee speerderes de camera beelden in de buurt van de bureau van de bank. Al 12 uur aan een stuk. Dat is de eerste wat we in het begin doen. Rond om de Nervierstraat bijlijden al die camera's begin kijken. Die mensen beginnen volgen, want je kan alles trekken hier. De speerder is herbekijken de beelden van de camera op de hoek van de Nervierstraat en de Lamorineerstraat. De banalestraat ook waar we bedelden is naar weerkeren. De 4.000-680. Nu kijken we van de Nervierstraat, richting Belgielaar. De speerder is in een gewone straat ook in het midden van de stad. Er staat een elektriciteitskabine met een fiets en twee verhoudacke tegen. Een kleine boom en in de verte het rondpunt van de Belgielaar. En dan draait de camera weg. Als we gaan terugkijken, reteroje activie, dan hangt gevast de draaidigdien van de camera. Elke 10 seconde draait de camera in een andere richting. Twee draaidigdien gelater zien de speerders opnieuw de Nervierstraat. Het is kwart naar twee. Een deur gaat open en de man met rolkoffer verlatet huis van baruit het tunnel is gegraven. De speerder is noteren in het PV. Verdachte B verlatband. Draagt traditioneel Jots orthodoxe kleden. 20 seconde later filmt dezelfde camera de lamorenjijrenstraat. De orthodoxe Jots met rolkoffer wandelt een menschalant de straat. Als je in elke twee minuten achteruit kijkt en rondkijkt, valt op, toegewoordend ding, gevallen heel. De speerders kennen de zevende wijk als hun broekzak. Ik wil maar met een vond de camera springen. De 41-57. Die camera hangt op de einde van de straat. Nu kijken we in de lamorenjijrenstraat richting de Nervierstraat. De orthodoxe Jots met rolkoffer verschijnt in beeld en draait de hoekom. In de mercadostraat passeert hij twee vrouwen die met elkaar stand praat. De camera draait weg. Als de camera 20 second later terug in posities, zien de speerders opnieuw de twee praten de vrouwen. Maar de orthodoxe Jots met rolkoffer is verdwenen. De speerders poelen terug, zoomen uit, zoomen in, bekijken andere camera's, maar kunnen hem nergens vinden. Ogen de enquadzat frustrerende en gewet, dat dat de man is die de zente bij heeft. Mijn naam is Bart van Uvlaar. En die is de kunst van het verdwijnen. En podcast van martatintatief en Lucas der Rijken, in co-productie met feertemax. De muziek is van Tom Pintes. Eens aardisch podcast die zou konnstert zoals de Antwerpench. Aflevering twee, de gejorgers. Het verslag van de eerste week na de tunnelroof. Nieuwe verdachten en de levering van een wasmaschijn. Ze zorgen een goede morgen het nieuws met Gert van Moxor. In Antwerpen is de drukke Belgielij. De dag na de tunnelroof ligt je met een bed naar de radio te luisteren. De daders hebben een keldrappartement gehuurd op 400 meter van de bank. Vandaar gof zijn tunnel naar de Rijol. Dan krop ze door die Rijol tot aan de bank. En daar maakt ze opnieuw een tunnel tot in de kluis. Terwijl ik aan het ontbijt, de eerste berichten over de tunnelrooflees is Patrick Leverlom al bezig aan de krant van morgen. We moeten veel onder water zitten, zorgen dat we de eerste dag alles memen. Hoe komt die bank daar zo'n land te komen daar? We moeten onderstellen dat dat volgend jaar maandert. Kunnen we een kard dringen of schatting maken van battering die kluis. Smidex hoge op de radio dat de daders hun leven is keerd. Als we bij een teregenen komt er het rast ook het regewater in. Dat zie je de daken en de straten afstruimt. En dan kan de Rijol ook heel snel wel wat natuurlijk tot de verdrinkings. Dat kan wijden als je daar dan op dat moment kruipte ze. Blijkbaar is de Rijolbuis onder de nervierstraat maar 80 centimeter hoog. En het afval water brengt natuurlijk ook bepaalde afvalst als om met z'n smee. En stond er gewoon die gassen zitten opgelost in het water. Maar vanavondag je daarin begin de woelen wat zeker het geval gaat geërschen. Dan kan er houdt wij het rijk om wat deers snel en zers doodelijk kan zijn. Ik blijf het nieuws de hele dag volgen. Omdat het koel is maar ook omdat het in de zeven de wijk is, zoals wij de joltse buurt en de diamant kwartier noemen. Het is een wijk waar ik ben aallijk het dag doorfiets, maar die ik nog altijd niet helemaal begrijpen. De plek is verschillig ook niet toevallig gekozen. Als je een kluis is al wil berofen, dan is een bank volak bij het diamant kwartier een interessant oprek. Bij het laatste nieuws bijden ze er een groot artikel aan. Gebrecht is de koffer de wijk, want het was toch wel een opvallende wijk, de joltse wijk, wat is er zo special aan, de jolden, we kennen ze toch, die diamanters, al ik bedoel me er al die vast zitten. Ik zou het kunnen zeggen, die joltse wijk daar slaaren we over, achteraf bleek dat niet onderlangen in. Patrick Liffelon heeft gelijk. Het verhaal van de tunnelroof kan niet verteld worden, zonder inzijd informatie over de zevende wijk. Een de machineknop niet te veel aan het wijkmaken? Een beetje misschien als de. - Als ik mijn jasje naartoe, ja, ik denk dat. Tegenover mij ziet Dennis Baart, een grote flamboyant man in Piekfeinkostum. Er gindert u zich de zogenaamde tunnelroof. Wat ik wil teneer te benautukken, dat ik het niet in betrokken was. Dennis is onderzoeker en dat sind aan het instituut voor joltse studies, van de universiteit aan te werpen. De politie zie je dat er vlak na de rolf, een ortoboxioot het huis verlaten. Ortoboxioot, die zat er officieel na. Dat zijn de zogenaamde garedim. Wat dan vaak wordt genoemd, ultra ortoboxioot. In de betekent? Garedis betekent in het hebreus letterlijk die genen die beven, en dat betekent dan zij die genen die beven vorgot. Dus dat moet een soort van ongelofelijk respect en actie in angst voorgot vaatruiken. We gaan evkens uitwijden. Want via de ortoboxioot met de rolkoffer, kom ik meerteweten over de ultra ortoboxioot. Die de beurt zijn heel bijzondere waar onwerkelijk is vergeven. Op straat in het station in de media maakt, ziet gemeensen die er zol totaal aan nog zout zien. Manna, met zwarte jassen en hoeden, vrouwen met bedekte haren of een bruik, en jongenske smape pekrollen. De grondhouding daar is eigenlijk van een totale afwijzing van de modernie tijd. Mens hebben bijvoorbeeld geen televisie. Als ze al internet gebruiken, is het op een restructieve manier. Je hebt in bepaalde garedische kringen, mensen vinden dat je geen smart voormal gebruiken. Maar niet alle antwerpse joden zijn ultra ortoboxofgaredis. Dat lijkt alleen maar zo omdat ze zolzietbaar zijn. De jodse gemeenschip in Antwerpe is niet zo groot in numerieke termen. Bevorbeeld, dat is altijd zo een leuk keuze, er zijn in Brussel waarschijnlijk puur numeriek meer joden dan in Antwerpen. Waarom wordt dan altijd Antwerpen geassocierd met dan de jodse wijk en de jodse hoofdstad van België? Omdat in Antwerpen die grote groep hebt van de ultra ortoboxemensen, die uitaraert vanwege hun gewonnenhal visueel wil zijn. Naast de ortoboxen heb je de zogenaamde verrijzenigen. Voor mensen die niet religiërs zijn, of niet bijster religiërs zijn, wordt rotierisch gehoord vrij gebruikt. Ement die vrij ongebonden is in die zin. Maar het klinkt minder positieve connotatie dan het misschien in het Nederlandse heeft. Daarnaast is er ook een groep die zich modern ortoboxen ont. Modern ortoxie betekent niet dat je af en toe op de jodse wijk. U betekent wel dat je dat was combinerbaar ziet met de bredere samenleving. Denis merk toppen dat deze. indeelingen, strekkingen, niet zwartwitties. Neuid eigenlijk zijn dat harde categorie. Dat is een spectrum. In de manier waarop je de moderne wereld afwijst, tussen haakjes, dat kan van heel extremen vormen gaan tot relatief milde vormen. Die benaan onwaardeembaar zijn voor de badenstander. En wat was u zichzelf ondespectrum? Wat was ik mij zelf in de moderne optroductie? Absoluut, ja. En hoe wordt de onderlingen elkaar rekenken? Wel, dat is het interessant aan antwerpen. Om een aantal redenen denk ik, omdat het andere psychomens gelijk dat er relatief klein is. Dat daardoor iedereen ook diechtopp elkaar ziet, waar nog vaak nog heel veel sterke familiebanden zijn doorheen het spectrum onder elkaar. En ook omdat nog goed nu in de lange tijd ook de meeste mensen in één economische sector, de diamantsector, mijn brood verdienen, en dat door ook altijd profeficieaal met elkaar samen werkte. Iedereen met iedereen babelt, als iedereen met iedereen babelt. En als het een kleinige meenschap is, dan kan het voor de politie niet moeilijk zijn om de orto-toxioot met de rolkoffer te vinden. En effectief. Twee dagen na de tunnelroof wordt een eerste verdachtige aangesteerd. Het gaat om een man van 27 uit georgie. Ze hebben normaal gehouden voor bende vorming en zware diefstal, want volgens wat wij je hort hebben zouden er 20 tot 30 kluisig gekraakt zijn. De politie ziet kort na de kraak 6 mannen het huis in de nerverstraat verlaten. En geloof dat hij er één van is. Zijn naam staat zelf een salonlijn. Koba M. Een eerste verdachten. Maar niet de orto-toxioot met de rolkoffer. Dienste ergokten krijgt Saal heel maal ik telefoon. Saal heel is de antwerps indische advocaat met de indrukwekkende baard. Ergisteren stonden hij nog naar de berof de bank te kijken. Twee dagen later wordt hij gebeeld door de moeder van een oude camera. En ja, goed, dit met verhaal van kijk, koba is opgepakt. De moment leg je de link natuurlijk niet, want ik ken koba uit een ververleden. En ze zegt ja, het heeft de doel niet met de bankroof. En dat was een eftjezoreling door me liggen, maar heel positief, omdat goed als strafpleiter doe je dit soort zaak een heel graag. De strafrecht afgekou ik die moorden zouden plegen om zo'n zaak te moogend doen. M'n gekende koba dus van veroeg. Ik poker die graag, die mensen die in de tijd. En er was iemand, die feiten zijn ondertussen verjaard. Dus ik kan ropel over sprekken. Er was iemand die thuis privé pokeravende organiseren. En daar heb ik koeilbeigd en eerken, ja. En wacht je goed? Ik was oké. Je wint som je loezem, dat schokken. Meteen na het telefooncher bezoekt hij zijn vormalige pokervriend in de gevangenis. In een minder aangename setting wel een leuke weder zie je natuurlijk. Sa heel bekijkt het verslag van koba's verhoor. En vertelt hem dat hij vrijreg voor de raadkamer moet verschijnen. Die raadkamer zal beslissen of de bewijs het tegen koba sterk genoeg zijn, om m'n verder aant te houden. Onderweg naar huis wordt Sa heel heel de tijd gebeld verkomentar. Door alle mogelijke media, national en internationaal. De morning post of South China heeft mij zelfs gebeld over die zaak. Als Sa heel van de gevangenis thuis komt, ziet hij hoe werkmannen in de nervier straat de tunnelblod liggen. Rondom het politie lin staan camera-plogenaire pachters. Een mevrouw met blond haar en een blauwe bril spreekt profetische worden. Het is de broerste tunnel van het stad nu. Ja, nu zal dat wel zo'n wiet zijn. Dat zal waarschijnlijk ook weer een verhal overkomen, een boek overkomen, een film overkomen. Dat is weer voor andere mensen, hè? Rond zij gehadend, drie dagen naar de tunnelroof, regent het berichten op alle nieuwzijds. Drie zijn tweede verdachte aangehouden. Georgie K. Een man van 28 jaar met opnieuw Georgie's Roots. De volgende ochtend verschijnt in het laatste nieuws een groot artikel met inklus koeps. Getekend, Patrick Leffalon. De tweede verdachte Georgie K. Geo voor de vrienden werkt de samen met kooba voor een transportfilma in bommelgem. Het zijn allebei jonge mannen van georgie's en afkomst die al hele leven in antwerpen wonen. Maar wat verhal opvalt? In de krant staan ook de foto's van Geo en Kooba. En hoe komt je dan aan die foto's? Vroeger moesten bij wijze was spreken, gehad naar het naam van een slachtoffer in de telefoon. De foto's indekend zijn duidelijk selfies. Geziet nog net hoe hun vriendinnen zijn weggesneden. Bij de mannen lachen, lijken gelukkig. Er waren foto's zonder zijn toestemming die van sociale media werd gepukt. Wat niet mag, er wordt dan wel een balkoversenhoog gezet, maar iedereen die kooba kent erkenten. Ik weet dat het wel onozo is. Maar gelijk de echte speurders knipp ik de foto's uit en hang ze boven mijn bureau. En ik denk heel de tijd, ik ken die precies van er is. En tegelijkertijd ook, ik kan die mannen toch niet kennen van waar ze ook die daar moeten kennen. Maar in Frank valt pas als ik weken later een schijnbaar, onblanger gezin les op de website van Geziet van Antwerpen. Kooba werkte tot voor kort als chauffeur bij een bedrijf dat was machine zijn droogkaste vervoerd voor ketens als vandenborgen. Oké, dus jij leest de krantenbericht over vandenborgen. En op dat moment weet ik wie dat zijn. En ik spring recht en ik ga naar mijn kast. En dan zie ik het gewoon, ja echt een soort van opwinding. En ik neem een doel met garanties die ik als net jongens toch minder bij heb. En effectief. Eerst de garantie die er ligt van een borgen in alle vertrouwen. Op 14 juli 2018. Een half jaar voor de tunnelgerof is hier een wasmachine geleverd door Kooba en Geo. En ik had ze mij erinerd omdat die levering indruk had gemaakt. Kooba en Geo, twee jongen gasten, zitten in mijn badkamer de wasmachine te vervangen. Dus de ene machine los te koppelen, de andere machine die is daarin. En Kooba rijdt naar buiten uit die badkamer met dat wasmachine. En botst met een buitenrijden tegen de glazen deur. In die deuren die knalt echt topen. En ik zo'n zonde knal, dat je echt denkt van, oké, schus niet kapot. En dus ik schrikkig zo'n te kijken en ik verwacht dat hij niet was zeggen. Voor de zorgd van de woorden een blikje heeft gesmiddag geert met een topaal. En dus met dat kerkerkert, hij heel rustig door mijn lieving. En ik denk van, oké, hij raakt nu met zijn kerk en de badkamer met het tinie. Die stop met zijn kerk niet midden van de lieving. Die wandelt naar de muur, wat ik in 40, 50 tal knipsels heb opgangen. Schoonfotten, tot neel, boekjes inspireren, dus een soort inspiratiemuur. En daar staat Kooba echt in de minuut, twee minuut, ik weet niet hoe lang ik naar te kijk. Zonder iets te zeggen, zonder ook maar een moment met de kerk, die kijk naar die muur. En dan draait hem zich om en kijk hem naar mijn lieving, naar mijn huis. En bekam om middelijk volk, dus door zijn ogen om mijn eigen kamer kijk volk scranten. Ik schame een beetje om dat ik zo hard zien in is van vakje waaf voor kots boon kijkijl. Ja, bochem jij chic, zeg ik wel, is de eeuw aan verienden. Dus zeer je je hebt op zich schoon en groot en hoog, maar je de muur aanraakt, dan valt bezetsel naar beneden. Dus als je iemand in de kar mag getorminterde schrijver alleen, dan kredde dit beeld. In het midden van die kamers staat er gewoon een grote tafel, met daarop de computer. Voor er is het overal boeken en heel weinig meubels. Teater of je zonder muur, om het echt helemaal af te maken, om een tegenovergestelde muur. Een schema met gekleurde briefjes voor zo'n Newtonelstuk in bekaard te steken. En ik schame ergens. om dat zo. ja, cliché is benaan. Je hebt niet door hoe typisch dat je eigenlijk zou. Maar met daar daar zo'n soort te kijken, dat die kamer volk een tweede ding. Ik vond een enorme kloof tussen ons en die kloof zit hem in de manier. Hoe daar daar zo'n werkdoel en dan dan ga ik mijn werk doen. Het is heel daarlijk mee, hoe het in iets binnengekomen. Hoe dat die daar machine heeft vervangen, hoe dat die deur er open geknalt. En nu, eigenlijk, heel deze zijnen hier, brengt, daar hij is een job hart. Dat straal die me elke blik me elke vezel straal eruit van ik wil hier niet zijn. Ik wil de machine te rangen, dat is niet mijn ding in mijn leven. Toi al ik kijk, mijn werk doodgerakt om. Ik zit gewoon heel een dag bezig met verhaaljes te verzinnen. En het is een betalasting en dat zeker niet altijd rol, ik hoor een man. Dus ja, maar ik doe daar wel ongelofelijk. En. Die spanning wordt nog extra gevoerd, dat het op dat moment beslist van een keek heb naar een muremuur gezien, een rekaamer gezien en nu ga ik naar uur kijken. En ik kijk maar echt, dat is een dichtbijmukkare eigenlijk. En ik kijk, ongelder door me door. En dat teur te lang. Die blijft kijken en die moeft niet. Houd dat beeld vast. Koba, de toekomstige banker over, kijk de toekomstige verteller van dit verhaal rechtiende ogen. Exact 6 maanden en 17 dagen voor de tunnelerhoof. Het onderzoek komt in een stronversnelling. Riz'n 3. de verdachte opgepakt voor de inbraak in een bank in ontwerpen afgelopen weekend. Zijn naam verschijnt al een paar uur later op enkele nieuwsuit. Kaga Berem, hij is een 45-jarige georger. Hij woont vlak bij de beroofde bank. Hij is gearresterd op basis van camera beelden, maar vooral hij is de vader van koba. Het wordt steeds wonderlijker. Twee antorpse jongens met georgische routes plegen een tunnelerhoof in de buurt waar ze wonen. Buiten staat hun vader op acht. Of er de rest van de binden verloopt geen nieuws. Maar, zo vernam een krant uit hoe de brom. De politie doet huiszoekingen bij de entourage van koba. En drinkt verder door in het antwerpschijorgisch milieu. Het antwerpschijorgisch milieu. Ik wist nie eens dat dat bestond. En ik moet op de kaart op zoeken waar geëurigen je ook al weer ligt. Aan de zwaart zee schuin boven deur kijen, zo blijkt. Ik check of de tunnelerhoof ook daar nieuws is. Ik vind verschillende nieuwsregmenten die menutal lang verslag uitbrengen. Ook zij tonen de foto's van koba en geo, mijn wasmachine leveranciers. Deze roof werd uitgevoerd in het centrum van het stad, waar veel welgestelde mensen wonen. En ook tja-mantwijk genomt. Ik had erinago kochia, is tongegeorgisch Nederland. Er is een goed laagse vrouw die als vrijwilliger werkt voor de geëorgisch kerk. Zoals journalist verklart, zijn de twee jongens in België op gegroeid. En die is een vergelijke kerk. Ik heb een kerkje van de geëorgisch kerk. En niemand van de geëorgisch kerk geloofde dat de vrienden die opgepakt zijn, dat zij iets met de roof te maken hebben, want die zijn heel braven kinderen. Het is de roof, rij is, wie er aan het gaf, dan laat wat kies erbij. Monder van een verdachten, was het niet een grapje aan het maken. Halverwege het nieuws wordt Orpens geschaakend naar beelden van George Clooney en Brad Pitt. Hij zal het in de dingen zien. Oceans 11. Na dat we alle nieuwsbergd hebben bekijken, vragen ik eekaterina wat mijn bedoeld met het antwerpscheror is milieu, waar ook koba en geodeel vanuit maken. En ze verteld vol liefde over haar moederland geëorgje, waar de wij en zoetjes in de bergen onbegrenst en hoe het land in de jaren 90 na een burro nog instorten. En steeds meer geëorgers emigreden en ook in antwerpen neergstreeken. Hoeveel antwerp zich geëorgje zijn er? Ik denk dubbel zoveel zonder papieren dan met papieren. Iedereen probeert op eigen manier te kunnen overleven. Die kennen zijn heel hard werkende mensen, die hebben een scholk gehad de kinderen. Die komen alle wetten en regels geëren na behalve dat ze geen papieren hebben. Ik het erin alicht me uit dat de meeste antwerp zich geëorgers Russisch ochtodok zijn. Dat hun gastvrijd legendarisisch, maar soms ook verstikend. En dat ze hierover leven dank zijn uur oude klantkultuur, waar de familiehijljes en bescherm moeten worden tegen elke prijs. Je moet bepaalde dingen ze warm maken of de winsten van jouw grootmodern, grootvader en zo'n voort dat kunnen bewaren, kosteren en zover er doen. Ze vertelt of de Georgians. Dat zijn nou meer geëorgers die de goudwinkels rondom de diamant buurt in handen hebben. En over de vorige zakone en misdaat sindicat opgericht in de tijd van staling. Maar via kenaanonna, maar plekterlijke vertaling van het geëorgers is betelijke tief, voor zakone. En zo gebeurt waar heel de tijd gebeurt in dit verhaal. De tunnelroof breng me in werelden waarvan ik het bestaan niet vermoedde. Werelden direwel deel ik echt zijn, hier in de zevende wijk. Verrijder hoogtend. Vijf dagen hadden tunnelroof de dag van de raadkamer. Had vakatzaal maal ik staat om 6 uur op. Gaat nog een uurke fitnessen. Met workout zoals altijd. En rijt aan naar het vriendelpalijs. Koffie te drinken en dan is zwachten tot het duurzaak is. Tijdens het wachten leestzaal in de krant een artikel. Met daarin informatie die nog niet in het straf dossier staat. Ik heb natuurlijk ingzagen al het straf dossier. Die verklaring zat hem daar niet in. Wat moet ik nu gaan doen? Eerst die zij verontwaardigd omdat er nu ook al gelekt wordt uit het onderzoek. Zelfs nog voordat het officieel in de dossier staat. Maar meteen daarna ziet hij hierin ook een kans. En hij besluit van strategie te veranderen. Een goed lawyer knows the law, but the great lawyer knows the judge. Je moet weten voor welke rechtere dat je verschijnt en waar je welke kaart kan trekken. In die zin dat je voor een voorzitter verschijnt, die jaar lang per z'r echter is geweest. Die natuurlijk dit gegeven ook niet zo maar wenslaat hem voorbij gaan. De raadkamer begin. Kova wordt binnengeleid. En Sahil ligt zijn conclusies waar hij een heel lacht aan heeft gewerkt, niet neer. En brengt zijn plant tot uitvoegen. Dus ik kom daar binnen en ik zeg van kijk, klein probleem. Gaan we de zaken uitstellen of mag hij verklaringen hier zien kijken of hoe gaan we hier aanpakken. En toen zei je een onderzoeksrechter, die verklaringen, die u les in de kranten, heb zelfs mijn kabinet nog niet bereikt. En dan speelt Sahil zo'n toevat. En ik heb gezegd ik kan deze zaken op deze manier niet behandeln. Dit gaat niet. Dit werkt zo niet, dit hoort zo niet zijn in een regstad. Hier moet standpunt over ingenomen worden. En de voorster is men daarin gevolgd. Ze oordeeld dat de pers haar boekje te baaten is gegaan. En wat niemand vermogelijk heeled gebeurt. De rechter spreekt Kova vrij. En maakte daarmee een ongeziend statement. Waarop dat ik zeg dank u wel. En ik neem afscheid van Kova. En ik wil de zaal buiten gaan. Waarop dat ze tegen mij zegt. Meester, u weet dat er buiten een batterij aan camera's op u. En wachten is. Ik zeg, ja mijn vrouw. Ik ben de genen die het aankaart dat het niet kan dat er zoveel in de media komt. Dus ik ben de laatste die daar interview schaad staan geven. Nee, nee, meester, zeg je tegen mij. Dit moet u net gezegd hebben. Zegd voor de camera's. Waarom dat de m'n vrije is gesteld. Ze wilden echt een statement maken en zeer de rechte statement. Dat deel die onderzoek journalist en die schadensstraffrecht zoals. middag noemt van de journalist een keer moest stoppen. Die avond ziet zahil in alle zorgnaals. De advocaat van de 27-jarige belk van gejorgische afkomst kan het amper geloven. dat de raadcamera zijn klient veel vrijlaten. Mijn klient is zonder meer in vrije het gesteld omdat de raadcamera van meningen. zod zijn rechten van verdering worden geschonden. Geleid op de processvoering in de media en bij komend wordt er ook gezegd dat er op vandaag. onvoldoende aanwezig van schuld zijn die zijn aanhouding verder schragen. Omdat de kranten te veel of de zakes gereden. en zahil zo sleu als om dit te gebruiken is koba voor hij. Heel even. Want het pakket tegen het betenbehoep aan en koba moet terug naar de gevangenis. Niks is de zot in dit verhaal. Want wanneer koba als verdachten van de tunnelroof de begijnen straat wordt binnengebracht. krijgt hij van de andere gevangenen een staande ofhasi. De orthodoxieot met de rokhoffer zal ons opnieuwe naar deze hoek brengen. Hier, we hebben nu staande hoek van de nerverstraat en de lamorenierstraat. Maar in een andere tijd. De zomer van 1980. Waan zien kan blijktbaar op elke plaats doen slaan. Zelfs in een zo rustige straat als enkel de lamorenierstraat op zondag middag kan zijn. Zijn symbol is een langzaam stondende bloedplas op warm asfalt. Ik ben Charlotte Sieben. Ik ben Kriessegira en in onze podcast Monitime. En alles wat je er mee kan doen.