Robotchirurgie binnen de opleiding, met Saskia Stomps en Carl Wijburg

Welkom bij Blaaskaken, de portkast die menen in de wereld van de urologie door de ogen van bevlogen collega's. Welkom best de luisterhuis bij de tweede aflevering van Blaaskaken. We gaan het hebben over de robot binnen de urologie. Robotsjurigie heeft inmiddels een vaste plek ingenomen binnen ons vakgebied. Ongeveer 30 ziekenhuisen in Nederland hebben een of meerderen systeem in het ziekenhuis staan om robot-gazisteerde operaties uit te voeren. Daarmee worden jarlijks bijvoorbeeld rond de 2800 robot-gazisteerde prostatectomie uitgevoerd. Reden te meer om op onderzoek te gaan en collega's het hemt van het lijf te vragen over hoe je nou eigenlijk zo'n robot-urologe wordt. Bij ons en tapels zit vandaag uraloge Saske Stoms en Karl Weiberg. Wij, Aken en Nook, spreken en vandaag over de plek die Robotsjurigie ineemt in de opleiding. Saske heeft geneusgenigsteerd in Leiden en is opgeleid tot uraloge in de regio-utrecht. Zij is sinds 2012 werkzaam ons uraloge in ziekenhuisroeptwente, waar zij een van uraloge is die de robot-gazisteerde operatie uitvoert. Saske is een bevlogen opleider om te beginnen voor aion's uraloge, maar ook als docent voor de tietje de tietje kursen. En zij is een henzond trainer, ook al hot die genoemd bij de urep. Dit is de Europese opleidingseweek voor het laatste jaar's aion's uraloge. Karl heeft zowel zijn geneuskende opleiding als zijn opleiding tot uraloge in utrecht gevocht. Hij is sinds 2008 werkzaam ons uraloge in het reinstaat het Arnhem, waar hij ook opleider is en zowel als assistente als uraloge opleid binnen de robot-syrrigie om zo zijn kennis en kunde oof te dragen. Naast opleiders zijn, is hij bestuurdslit van de erus, de EU Robotic Urology-Section en hij is trainer bij het opleingsinstit-Oorsie. In 2023 rond de kals en promotie traject af, waarin hij een nationale studie, de race studie, opzetten om daarin de verschillen te onderzoeken tussen de Open Systectomy en de robot-Astere Systectomy in Nederland. Karl, en Sascha, welkom bij Blaaskaken. Dankjewel voor de uitnodering. - Ja, mooi dat er hier mogen zijn. Ja, welkom bij deze tweede aflevering van Blaaskaken. Vaak wordt er in de podcast "Orlie uitbracht 1 ziekte beeld besproken". Vandaag hebben we het niet per se over 1 ziekte beeld, maar zijn we eigenlijk heel nieuwschierig naar hoe wordt je nou opgeleid tot robot-Urology. En hoe zit het met dit stukje binnen de opleiding? Maar voordat wij ons aan de robot willen wagen, zijn we eigenlijk heel erg benieuwd naar wie jullie zijn. Sascha, kan je ons meer vertellen waar je vandaan komt en waar je nu bent? Ja, zeker kan ik dat. Ik ben opgegroeid, eigenlijk onder de rook van Rotterdam in Doordrecht, en ik heb daar een middelbaaschool gehad en ik ben uiteindelijk dus naar leiden gegaan, daar heb ik gestudeerd. Omwaai is leuk het tijd gehad, en vanuit leiden een anionschap in leiden ben ik aangenomen voor de urologie in Utrecht, net als kou, die zat net iets voor mij, volgens mij. En heb mijn opleiding in Utrecht en in nieuwe gein gedaan. Daar ben ik ook voor de eerste eigenlijk in aanraking gekomen met de robot, zowel in het Utrecht in Utrecht als in nieuwe gein. Wat zo'n net zeg maar de beginvazen dat hij er stond en dat men daar actiefd mee was bij de urologie. Ik heb in het Antonie van Leuksiekehuis zo'n ook nog een stuk pleiding daarvoor gedaan, maar dat was wel allemaal op assistente-niveau, dus je mocht dan wel assisteren en ik mocht kleine stukjes doen achter de console. Maar omdat het allemaal nog zo nieuw was, was het ook voor de specialisten zelf lastig omdat uithanden te geven. Uiteindelijk ben ik in ZGT in Almelo te recht gekomen en daar werk ik nu echt al een hele tijd met heel veel plezier als uraloog. En ben daar dus ook sinds een jaar nu opleiding geworden, dat echt omwaai is leuk, goed om te horen. En hoe geldt dat voor jou kou? Ja, ik ben opgegroeid in de regio Utrecht, middenbouwschool, geneescredeert in de daad, dus daar diep ik al vroeg rond in wat toen nog volgens moet dievat Azu eten en opleiding gekomen voor urologie in het klus te Utrecht. En daar heb ik me vooral blijding gedaan en financierzie in Dambos. Daar ben ik ermee begonnen natuurlijk en daar was er al meer en meer laposcopie. Dat vond ik interessant om daar met Neus boven aan te staan. Je kan het niet bevoor stellen, maar dat was toen nog nieuw dat er een appendectomie werd gedaan. De lap apen, dus iedereen hoet het lap ap. Dat was toen hartstikke nieuw, dat was het nog allemaal uitzoeken hoe het moest kwaar route en een instrumentje is indeigdekken. Dus met het beetje laposcopie-evaring daar van de cirrosie ging ik naar de urologie in Tilburg. Dat was mijn eerste ervaring met echt urologie doen, ervoor was een ander schap in Utrecht. En daar waren er heel veel open cirrosie gedaan. En ik kan de laposcopie net een beetje in, dus te gingen we kijken met de laposcopie. En ik dacht dat ik af was, kom het laposcopie met een gool. Maar ik mocht dan assisteren bij een lap neefrekenemee met twee uurologen. Dus ik had die weer aan de wagen en maar de laposcopie, en er kwam ik terug in Utrecht voor het laatste deel van mijn opleiding. En daar was net de eerste type robot eigenlijk weer een beetje klinisch in gebruik genomen, maar dat was echt nog wel een beetje pioneren doen om een robot graasisteerde radicaal een prostitectomie te doen. En er kan wel de goede rinneren bij één van de eerste cases waar ik bij stond. Dat ik eigenlijk dacht van zo'n die procent niet gewoon open is, dat gaat er veel makkelijker. Want dat heb ik een deel er ook geziet, net doe je een open prostitectomie. Maar met altijd pionierswerk op meerdere vlakken, kom die kaasje met de team. Hoe zet je die robot in elkaar? Hoe ga je hem in met de procent, procent precies van hering? Zorgen dat je het hele team standardiseert, ook met de andere cc in dergelijke, heb ik een assistent toen eigenlijk verdond veel geleerd op al die verlakken. En dan blijkt het eigenlijk wel nuttig toen ik het eigenlijk in Arnhem kwam, want daar werd de laposcopische prostitectomie gedaan. Dus daar ging ik weer van de robot naar laposcopie en heb ik hier de laposcopische prostitectomie geleerd. En was ik betrokken bij het hele aanschaftreject voor de robot. Ga van te horen om het een beetje in perspektief te plaatsen, kun je ons meenemen in welke jaren dit ongeveer speelde? Ja, nou ja, mijn opleiding was tot het met 2007, dus in 2006 en 2007, zoals ik in Utrecht. We spreken hier dan ook met eigenlijk twee jonge collega-urologen die eigenlijk de pioniers zijn geweest. Ik denk dat je me jong noemt. Ja, zeker, zeker, zeker. En we hebben al veel geschiedenis voorbij over komen, maar we hebben natuurlijk ook naar collega-urologen uit het land gevraagd. Hoe zit die geschiedenis met de robotstugina in Nederland, hoe is dat gegaan? Een klein stukje achtergrond tussen door. Het eerste robotsysteem is dus geplaatst in het Utrecht. Nou, daar zijn je die bij de opgeleid, dus mogelijk dat er ook wel eerste woordzatje gepland. Zatje zijn er gepland, zeker. Maar de uralogen raakt ook echt voeg betrokken, want eigenlijk begonnen de chirurgen waar de uralogen kwamen er vroeg bij. Woorden net al de prostitectomie, dat was de eerste ingeep, die werd uitvoert door collega-benn knipscheer. En professio-morslaar, die was betrokken, maar er was ook een professeur van Veldhoeven uit België. Als snel volgde de robot als deur neefrectorie, daar was professio-morslaar en ben knipscheer, die waren daar bij erbij. Die deden dat ook weer onder begleiding van professue beerlagen. De tweede robot werd als snel eigenlijk een feit en die werd geplaatst in het Antonie van Leohoek ziekenhuis. Dit is eigenlijk allemaal nog maar kort geleden, maar op diep moment staan er in Nederland al wel in 29 ziekenhuisen. Er staat eigenlijk een robot en ongeveer 100 uralogen die opereren er op dit moment al mee, dus dat was een onwijs snelle ontwikkeling geweest. De meeste uit voor de procceduur is eigenlijk de radicale prostitectomie, waarvan er in Nederland ongeveer 2800 per jaar worden uitvoert. Een leuk weetje. Dit is in Nederland in het totaal, maar er is een ziekenhuis in Duitsland, Martini-Kliniek in Hamburg. Daar doen ze er zoveel in één ziekenhuis in een jaar, als wij in heel Nederland met elkaar. Kortstikke geschieden is, maar eigenlijk willen we voor ons focus op de robot in Syrgeek binnen de opleiding. Daarmee ook de eerste vragen jullie, jullie hebben net al een kort tipje van de sleuer opgelegd. Maar Saske, ja, hoe ging dat voor jou? Want je bent net al dat je in het avieel dan kleine stukjes vanden ingeep op de robot mocht doen. In middels ben je opleider en leer je andere ook hoe je prostitectomie je kan uitvoeren, maar hoe ben je daar gekomen? Ja, en naast dat ik opleider ben heb ik ook inmiddels ontzend veel geleerd in het, zeg maar, als 'tietje de tietje' docent over hoe opleider eigenlijk gaat. En als je dan terugkijkt naar hoe wij dat geleerd hebben, dan klopt daar natuurlijk theoretisch helemaal niks van en ze de eeuw. Het was wel echt een beetje trial and error en je mocht dan dingetjes doen. Het was ook nooit helemaal duidelijk wat je dan mocht doen en soms mocht je wel en soms mocht je niet en dat we hingen ook een beetje af van de dag. Waarbij ik ongelofelijk veel ingeepen heb, moeten bijwonen om uiteindelijk toch een beetje de expoject te krijgen. Keren er maar nog dat ik in het dat was dan lapascopies ben ik begonnen. In het Antonie-Siekehuis, een nieuwe gijn, ik denk wel 200 lapascopie prostitectomie geassisteerd, maar altijd dan alleen de camera en niets vast houden. En dat is uiteindelijk voor je eigen leerkeurven, is dat natuurlijk heel goed om het te zien, maar dat schiet dan ook niets heel erg ook. Uiteindelijk is het doen van de ingeep en daar een expozer aan krijgen is ook echt wel iets wat nodig is. Op de ogenblik, ja ik denk dat het leerzame in de doen is, echt dat je toch modulaar stukjes oppakt. Dus niet zo zeer dat je, ja ik mocht dan ergens een klein beetje beginnen en dan hooghoog, ik pak het wel berover en dan was je vervolgens zat je er weer twee, drie jaar naast. En dan kon je weer niks en daar hebben wij nu wel echt een ander systeem voor bedacht. Hoe heb jij motivatie en auto-jas me weten te bouwen, want ik ken jou al zo'n hele auto-jas en inspireren de uraloog, maar 200 ingeepen kijken en een camera vast houden. Kank me ook van voorstellen dat je naar las van krijgt en je net kan je schouder en op een gegeven moment denk ik weet niet of dit het wel is. Nou ja, dat is het bedoel, dat is zeker, er zitten daar ook wel golfbewegingen in die motivatie als het op die manier gaat, maar uiteindelijk is het gewoon echt heel erg leuk om te doen en vind je die motivatie ook echt wel. En hoe wij het uiteindelijk zelf hebben geleerd is en daar heb ik gemerkt dat het voor mij echt momentum kreeg is dat we gewoon echt een opleiding splann, dus toen zat ik al in Omelow, kreeg je op vijf december, sind de klaasgedootje kreeg wij in 2014 in Omelow de robot. En dan heb ik samen met mijn collega Rowling, zijn we begonnen om echt al trainingstreject door te gaan, daar hebben we gewoon echt een opleiding splann geschreven, dus dan zijn we begonnen met de mimic training en dat je echt gewoon soort simulatie oefeningen. We zijn de los oefenen, totdat we alle vinkjes op groen hadden en dat klinkt een beetje gek, maar het leren bedienen van het apparaat, dus echt net als met auto rijden, je moet eigenlijk naast dat je je auto in het verkeer moet kunnen manoefereren, moet je ook weten hoe die auto werkt. En dat moet een beetje per uur gemerkt gaan en dat hebben we in zo'n opleiding splann echt heel intensief, we hebben dat voorbereid, maar door je dan uiteindelijk, als je ook dat werkelijk met patiënten in de wereld gaat, voel je je ook zeker, dan voel je je veiliger. We hebben een karl op bezoek gehad en dat is wel zo weiselijk, we hebben in de eerste fase dat wij de robot gingen verdienen, zijn we ook opgeleid door karl, dus die is met ons de eerste ingepen heeft die meegenaan, ja, en dan krijg je echt wel een moment, maar dan weet je ook al een beetje hoe je dat ding moet bedienen. En dat is ook belangrijk om te weten dat in het dat robot gierersie is echt wat teamwerk, je bent echt wel in je eentje bezig in die console, maar het is heel belangrijk dat je in een team om je een hebt die weet dat ze allemaal moeten doen, en ga aan de weg, na een paar jaar, ik denk dat de eerste studie naar het modeleid trainen, de pilot studie voor de positiectomie vanuit de eerst, die kwam in 2013, denk ik. Wij hadden toen dat net, dat was toen net allemaal toen in 2014 was daar een moment. - Ja, we hebben de meegenaan met die pilot studie, dus dat was een diesel nu, überhaupt, Europese nu, om een operatie dus daar nog in te delen naar moeilijkheid schaten, dat is een modulo die je hebt bedoeld en plaats van begin, maar ik kijk maar waarom je de baas bereden van een kert niet meer, dat is ook niet veilig voor de patiënt, en dat je dus heel modular gaat kijken, wat ga je iemand trainen. Dan heb ik meegenaan met die studie, dan kun je echt anders zien dat je iemand in een kwartere tijd veilig door bepaalde stappen, hen kan loads zijn die zijn. Dus ook wel mooi dat de eerst daarin de eerste was, van alle juroren ze vaken, en de middels zijn ze wel weer een paar steppjes verder in, in dit ontwikkeld van hoe moet je met ze trainen, he, dan heb je al van dit teetzer, het is heel belangrijk dat je als teetzer goed weet hoe je moet, de kennis moet overbrengen, je hebt plaats van een klaten erin gezien. Er zit gewoon enorm een teorie achter hoeveel wasne leren en dat helpt om het rendement van leren zo groot mogelijk te maken. Die leven nu een paar keer gehad over dat moduleren, dat is iets dat wat denk ik niet voor elke luisteraar iets is, wat bekend in de oorklinkt, want ik denk dat voor de meeste assistente de C1, D1, T1, misschien nog wel een beetje ouderwetjes, maar hoe we toch vaak worden opgeleid, kun je wat meer vertellen over het moduleren leren. Nou ja, dat is natuurlijk bedacht met die radicale prostitectomie om om in te delen in schillende moeilijkheid schade. Toen vanaf was dat in 2014 in Bordeaux, ik moest er aan denken toe dat we dit jaar in Bordeaux waren op de Eres en ik ken die zaal Eres van het tien jaar geleden ook geweest. Er was de start van de juniëresbadmoment en één van de eerste projecten die we hadden was van hoe kunnen we nou erover één komen met de experts, en ook van jonge roboturlogen, wat vind je nou moeilijk in zo'n ingeep, het is best lastig, want ja, wat vind ik, wat vind jij in de ziekenhuis niet met anders. Dus dat je daar een beetje, ook internationaal, agreement over hebt, waar ik een moeilijkheid schade heb. En dan kan je zeggen van, oké, deze ingeep begint met stap vijf, dus de moeilijkste, nee, dat zou kunnen. Maar in de derde stap in de operatie, dat is een makkelijke stap, dat is een een. En dan kan je afspreken, vandaag ga jij leren de stap 1 en dat is stap 4, 9 en 12, noem maar iets. Dus hoeveel niet de hele ingeep te doen, maar je kijkt mee met die andere stapen, maar je doet alleen die stap 1 en als je dat heel goed kan, dan kan je zeggen, nu gaan we alleen moeilijkheid schades 2 doen, dat is een stap 2, 6 en 8. En zo krijg het opbouwen tot je programma zegt, ik kan modul 1, ik kan de moeilijkheid schade niveau 1, niveau 2, niveau 3, en niveau 5. Dus zo ga je de oké tijd niet te veel op laten lopen en dan kan je toch iemand heel gefuizierd, zo'n ingeep in laten groeien. Ja, het was je tot alweeden wat vaak gebeurt, is dat je dan, omdat die makkelijke stapen dus niet allemaal achter elkaar komen, maar verspreidt over de ingeep zijn, dat je dan als beginneling wel een beginnetje mocht maken, maar dan werd het afgepakt, en voorvolgens krijg je het nooit meer terug. En dat is in deze modus voor mooi dat je dus echt om een omachte die console plaats neemt als ervaren doktor en minder ervaren doktor. Wat wil je vandaag leren? Welke stapen ga je leren? En waar moet ik opletten? En dat is ook wat je gaat doen, dus de rest van ingeep niet. Dus het is ook niet de streven om te zeggen, je moet in één keer zoveel mogelijk kunnen doen. Nee, je moet die stap heel goed doen en dan ga je naar veranderen stoppen. Ja, is dat iets wat alleen voor de prostatectomie helemaal uitgedokt, dat is of is dat ook voor andere ingeepen? Nou, de Theorie kan natuurlijk hetzelfde doen voor andere ingeepen, dus nu voor de patiële neefrectomie is net zo'n modulair programma nu als pilot gevalidiert bij de eerst. En het plan is natuurlijk omdat we andere ingeepen ook te gaan doen. Voor een assistectomie worden we heel veel verschillende technieken gebruikt en het is het internationale wat is lastig om dan vast te stellen, wat vinden we nou welke moeilijkheid schraat. Maar die Theorie de achterkijnen eigenlijk op iedere ingeep wel gebruiken, dus ook wat is die nog niet helemaal uitgekrelliseerd in de pilotstudie en dan restructueert curiekelem gegoten, zoals voor de prostatectomie en de patiële neefrectomie. De gedachte kan je wel ook gebruiken bij andere ingeepen. Is het nu ook gewoon dat mensen die deze ingeepen leren dat ze dat allemaal modulair leren of is dat iets waar jullie toevallig zullen wij toepassen? Bij ons wel in ieder geval. - Ik denk dat de muziekhuizen wel zo is. - Ik heb het in de Antoneveliehoekziekhuizen ook op die manier uiteindelijk, dat was toen net in 2014, toen dat net houdt was. Ik heb dat ook meegemaakt. - Ja, dat hebben we zo mee gedaan en ik zat net daarvoor, dus ik heb uiteindelijk toen dat net begonnen, heb ik dat meegekregen en ook inderdaad in de andere ook zo meegemaakt. Dus daar doen ze het ook, dat weet ik ook, ja. - Dankjewel, voor dit heldere verhaal. Kun je ons vertellen hoe het voor jou was om te leren werken met de robot jouw eerste ingeepen? Ja, hoe heb je daar de motivatie en de inspiratie voor gevonden? Nou ja, die motivatie was wel met namen omdat ik in Aas toen heel veel gezien heb van hoe goed het kan werken als je ook een heel goed ingewekt team hebt. En natuurlijk ook weet hoe de ingeep moet. De focus was om te beginnen met één ingeep met een klein team, dus het begonnen met twee uur alogen, toen drie uur alogen. En het team wat erbij betrokken was van de elkaar van assisteren en anders als je is, was ook heel vaak hetzelfde team. En het was als dat goed loopt, ging het uitbrei naar meer mensen en dan na andere indicaties, waarbij we ieditje weer begonnen met een klein team. Moet u het eigenlijk gewoon vliegen uren maken om die routine te krijgen, omdat apparaat goed te bedienen. En niet alleen als doctor, maar ook als assistierende en je elkaar team moet ook. En je team, die neem je mee in die ontwikkeling. En wat er zou kunnen gebeuren, is dat een ziekenhuis wil beginnen met hun techniek. Dat heb ik meer en eens gezien, dat ze zeggen nou, we gaan beginnen met de robot-sustectemie, laten we makkelijk ingeep beginnen. Dat ziet er makkelijke uit in in de varen centrum, maar dat is helemaal geen makkelijke ingeep als je niet al heel veel vliegen uren hebt. En het is voor de urologie ook echt wel lastig, dat je hebt eigenlijk geen eenvoudige of simpele urologische ingeepen om mee te beginnen. Dus als ze bij de chirurgie, zeg maar bij ons zijn de chirurgen begonnen met de H.O's en daaruit hebben ze dus die harnia-deer-formatica. Dat is een relatief simple ingeep van naar daaruit, zijn ze doorgegaan naar de sloktuim chirurgie. Voor de urologie is een prostectomie, is er ook gewoon een best wel serieus operatie om als beginners ingeep te doen. Dat geldt ook voor een effectomie, is het vlak op de grote vaat, het is toch wel een, ja, je moet echt wel weten, wat je doet. En dat belangrijk dat je die bezig skills, wat je vertelt, dat je weet hoe je met de console om moet gaan, dat je daar geen foutjes in maakt, dat de team ook weet wat het moet doen. Ik zeg dit, ik ben in mijn opleidingen, heb ik wel stukjes van de ingeep mogen doen, maar wat je dan doet, is dat je eigenlijk snuffelt aan het robot ingeepen doen. Meer om te kijken of je het leuk vindt, of het bij je past of je een beetje die handigheid hebt, maar als je echt dedicatet bent om dat werkelijk die ingeep uiteindelijk uitvoeren zelfstandig. Ja, dan moet je echt een trainingsprogramma met, ook echt dat we hebben ook cadavers geoefend in Parijs, als een hele hele ervaring was dat. Ik heb wel dat idee dat de trainings mogelijkheden duidelijk zijn toegenomen. Toen je nog een korte keuzes met de leveranciën ging me namen omdat je vooral niet te verkeerde knoppjes aanraakte, maar het echt leren opereren en dat het heel mooi modulaire tegenwoordig wat je ook hebt in zit. Het provincie Best Progression Training dat je eerst gaat kijken van kijkende bepaalde taak goed uitvoeren, wat heb je nodig om die taak goed uitvoeren, je hebt terugkoppeling nodig op een goede gestandaan in een zene manier met een DJT-programma in jouw of hoe je iemand moet opleiden. En dan blijkt dat je eigenlijk best wel snel iemand in hun ingreep kan opleiden. Het kost minder een minder groot aantal ingreepen om tot een bepaalde kwaliteit te komen als jij echt de heel duidelijk den eerste die voorbereiding hebt, dus zonder patiënt, maar ook. Nou ja, we hebben nu een aantal mensen opgeleid in een differentiatiestaizing van de opleiding en je ziet wat een ontzettend verschil het maakt in hoe snel je je ontwikkelt als je daar duidelijke stappen in aanbrengt. En als we daar dan over hebben, want dat is een mooi bruggetje naar vorm hoe het dan nu is voor mensen om te leren, ja, robot-uroloog te worden. Als je dan kijkt naar de opleiding tot opleiding, dat is dan nu zat dan anderhalf jaar voorpleiding en dan een aantal jaar bij de urologie nadien. Hoe ziet dat er uit voor een Ayos, hoe komt een Ayos in de A-merking met de robot-syrrigie op dit moment en ja, hoe zien jullie dat in jullie opleidingscenten? Dat buonskeideren die zijn niet omheen, dus vrij veel expoosier in de robot-syrrigie ook voor de assistenten. Maar heel eerlijk in de basiskouw is in het curriculum voor het woorden van urolog, zit geen robot-syrrigie op? Dat is heel erg anders geworden, dat is dat anders geworden, want als je kijkt naar het curriculum van de opleiding, dan moet je zeggen dat expoosier soms anders is geworden. Dus als je dat allemaal niet zou kunnen doen, welke dingen blijven dat dan over. Het is ook een mooie kans als de hele robot-syrrigie in de centrum is om juist wel dingen op te pakken. En dan begin je ook met kijken, melen aan tafel en als je dus ook in ieder geval basic skills hebt kunnen aanleeren in de robot dat je heel mooi modulair getreend kan worden in bepaalde stapjes. Alleen moet je niet van verwachten dat je daar een heel veloprogramme opleiding, radicale prostitiectomie in je assistenten tijd kan gaan doen. Eigenlijk zou ik wel voorstander van zijn dat alle assistenten te winsten die basic skills moeten kunnen leren, hoe zit het apparaten elkaar? Dan moet je mij werken, dus ga je in de simulato werken. Het probleem is natuurlijk vaak van hoeveel is het beschikbaarheid vooral die apparaten, is het tijd voor om daar te investeren dat iedereen op kan leren. En dan zit ook wel een beetje in hoeveel is het relevant, want uiteindelijk gaat niet iedere urolog met hun robot werken. En ik denk wel dat je als uraloog moet weten van hoe het werkt en dat je daar wel enige kennis van moet hebben. Maar uiteindelijk als je ziet wat er in de opleiding tot uraloog en die is niet meer, dat is natuurlijk 5,5 jaar, is maar echt heel beperkt. En als je in die hele beperkte tijd te doen, hoeveelheid die ze daadwerkelijk zelf stond nog moeten kunnen uitvoeren is best wel groot. Ik denk dat het niet een streven moet zijn dat iedere uraloog in zijn opleiding. Nee, dat staat ook niet in het curriculum, dat werkelijk aan die robot zit, je moet er wel van weten, dat ben ik wel met je eens. Maar ik denk dat je veel beter je kunt richten op een deel dat daar echt gemotiviert is om daar ook in de toekomst wat mee te gaan doen en dat je daarin investeert om dan echt een modellair programma te maken. Waarbij ze ook dat hele voortrekt met die treining met. - Ja, jij hebt wel een paar voorbeelden? Ja, ik heb ook wel een paar dorpelen en dat werkt om wij eens goed, maar ik denk dat je het voor iedereen. Maar dat we iedereen alles doen, dat kan niet. - Dat is niet helemaal waar. En we hebben natuurlijk veel robozeerers hier, dus per wel te kijken of we iedereen expoosje kan geven en niet iedereen heeft er in het daad echt intressen in. En dan heeft ook geen zin om daar hele duren opleinsprogramma's voor te gaan doen. Maar daar waar mogelijkheden zijn, is het wel mooi als in ieder geval iets aan treining, daaromheen zou ik kunnen bieden. En we horen dat er in eer dus genoemd bijna 30 ziekenhuis in Nederland staat een robot. Dus dat je als uraloog in dienst gebeeld wordt door een collega, bijvoorbeeld Syrger of Gienicaloog. Dat je als uraloog om mee kijken of wil met een vraag van om ureter te visualiseren of een rekonstruikstie uitvoeren. Dat gebeurde open natuurlijk vroeger vaak, dat je als uraloogende dien zo vaak dat je gebeeld werd om in te springen. Als je als team niemand hebt die bijvoorbeeld robot kan bedienen, dan kom je wel in een andere situatie te leggen. Vinden we dat je als uraloog in de opleiding bepaalde bezigskills moeleeren op de robot? Ja, ik vind dat lastig, want dan ga je dus nu op hele kleine uisonderingen bedenken, dan moet je er alles beleid op te maken. Dat gaat weer nemen worden. En als het puur gaat om de vraag van gewoon wat je meekijkt bij een ererete letsel. Bij je mezelf niet bedreven in de robot syrger zie je kan nog steeds meekijken en je uraloos advies geven. En dat is gewoon een tegenovergesteld dat ik heb meegemaakt dat ik een keer de arterie Iliacca en de vene tegelijkertijd door had tijdens een ingeep. En ik ben geen vaatje rug, dat was best spannend. En de vaatje rug van dienst had geen robot ervaring, dus die kwam bij mij en die zei, ja, stoemst als ik dat doplossen, dan gaat het open. Ik zie ja, daar gaan we niet doen, de fixonde, die heeft uiteindelijk daarnaast gestaan, kon heel mooi op de camera meekijken, of de steekjes die ik zetten, wel mooi netjes precies, waar ze als hij het wilde. En dat is natuurlijk wat je als uraloog ook kunt doen, als jij de ureter ziet en je kunt een syrweren instrueren om hem op een bepaalde manier weer aan elkaar te zetten. Ja, dan is dat natuurlijk ook afdoende, dus ik denk niet dat het. Ja, je moet daar geen beleid op maken. Nee, dat denk ik ook niet. Op dit moment zijn er een aantal verplichter kursen, waaronder ook de bekende laproskopiek kursen. Of een allemaal met de laproskopische golesestectomie, op verschillende preparaten, om de basis laprospievardigheid te leren. Hierin. Je bent nog steeds laproskopie, ook een gezonde laproskopie. Hierin is een stukje robot, zijn wat robot kennis making toegevoegd. Wat is jullie visie daar ook? Moet dat zo blijven bestaan of moet er meer, toch meer robot? Ja, je denkt dat je wel goed moet weten dat de robot s'irezien nog steeds in de basis laproskopie is. Dus die basic zijn best wel goed om te weten, vallig als je in het begin, en met de plaats van alle poorten, en soms moet je het heze liezen doen. Dat is ook de basic schillende laproskopie zit erin. En de hoef ook niet zo heel veel meer te zijn, dan heel veel basic skills. Maar je moet wel die basiskennis van hoe het werkt, moet je in je hoofd hebben, ook als je het opereren bent. Want dan geen je die jaar stuit aan tafel, doet laproskopie, dus je assisteren en in ons geval is het heel vaak de occassistent. Dat is wel heel handig als je die kan coachen en wat hij of zij laproskopisch moet doen. Ja, maar ik kan wel voorstellen dat ook in dat programma, uiteindelijke stuk die je hebt bij ons heet en dat met de mimic, maar je hebt een trainer, een simulatieprogramma. Dat is natuurlijk heel relatief eenvoudig toe te voegen aan dat laproskopie-trainingsprogramma. Dat je bijvoorbeeld je hebt soms die 5 basic, die dan zou moeten leren dat je die daar aan toevoegd. En daar kun je dan ook wel uithalen welke mensen talent hebben om uiteindelijk. Ik ben hier op die hands-on-corrosis, die hot-corrosis dan nog steeds ook wel inzitten voorheen, maar als het volgens mij ook op het. Dat weet jij misschien beter, en ik hoef het op de ure heb ook nog gewassen. Dat zit geen stillaat robot in, dus die hot-corrosis echt laproskopische skills. En ik denk wel dat op de weten of je het leuk vindt, of je de aanleg voor hebt, dat is toch ook bij de ene echt anders dan bij de ander. Is het wel handig om enige exposure daar aan te krijgen, en dat kan wel in de form van die cursus bij die door de MVU dan wel laproskopisch worden gegeven, maar niet voor de robot. Ik denk dat dat heel even voudig daarbij zou kunnen. Stel, je bent in opleiding tot urolog op dit moment, dus in de huidige situatie, huidige opleidingsslimaat. En nou, je bent net klaar met je voorpleiding van het laproskopie heel leuk. Dat is altijd een grote overstap naar de urologie, want dan ga je bijzien heel veel andere dingen doen. En dan zit laproskopie niet meer standaard in iets wat je wekelijks tegenkomt. Stel, je denkt ook, vindt laproskopie heel leuk. En ik zou graag roodeld urologen met de woorden. Hoe zien jullie dat patten dan voor je? Want ik proef de net wel wat verschillig tussen Karol en Saskia. Karol ga veel duidelijk aan, want er moet wat exposers zijn voor iedereen. Saskia geven meer en we moeten ons toeleven. Nou, je hoeft niet iedereen te zeggen, ik spooie moet hebben. Maar iedereen, ik spooie wil hebben, moet er wel de kans voor krijgen. En zeker als je een afvinditeit hebt met de laproskopie, de laproskopies ingrepen die bij de urologie tegenwoordelijk bij een allemaal robot resteert worden gedaan. Dat het mooi zijn, als je daar exposje in zou kunnen krijgen. Nou, ik heb wel voor beelden van mensen die dan speciaal overkomen en dan de ziekenhuis aan de oplijningscluster. Zeker, dan kan ik toch kijken of ik net iets meer exposie mee kan nemen. Wat zeker in je asistenten tijd heel mooi pas in een divanciatie staat is dat ik dan al een pat kan creëren, richting een fellowship. En vanuit een fellowship kan ik kijken, heb ik nu skills en kan ik dat nu voor mezelf in een kliniek of dat verder gaan uitbouwen. En hoe zien jullie dat stuk dan voor je, zeg maar, als je uit de voorblijding komt tot aan je divanciatie. Daar zit natuurlijk een heel stuk basisuurologie. Maar wat voor ruimte zou daar dan even te veel al inzitten voor laproskopie of robot-gassisteerde laproskopie? Nou, ik denk dat in dat stuk echt de urologische vardigheid, die je dan moet leren, dat zijn er al best boorlijk wat en endo-uurologie bijvoorbeeld is iets wat je nog helemaal niet krijgt in je vooroplijding. Wat ook een vardigheid is die echt wel bij elke uurloog word. Basics moet je wel. Basics, dat moet je gewoon kunnen. Ik zelf vind de robot-girussie echt bij uitstek iets voor een differentiatieperiode van de opleiding, waarbij je best kan zeggen dat tegen de tijd dat je behoorlijk wat ervaring hebt opgedaan met de basisuurologie in je steigd boven het gemiddelde uit is. Je hebt eigenlijk aan alle eisen al voldaan, dan kun je doorstromen richting dingen die boven curriculaire zijn. En dit is iets wat boven curriculaire is, op dit staat niet in je curriculaim voor de opleiding, dus het is extra. En het is natuurlijk super mooi als je in je basis opleiding al toekomt aan extra dingen. Als je daar talent voor hebt en ook de mogelijkheid verkrijgt, is dat heel mooi, maar ik vind het de uitstekings voor de differentiatie. En het uitstippelen van dat je dat die wens al hebt, wij hebben ook wel met assistenten gehad dat voor traject. Dus dat oefenen op je simulator, het stuk, de meeste die we ons dan dus die differentiatie doen, die gaan dan ook in een bevolg in orsie-entraining volgen. Of nou ja, zeker als je meer in de console echt gaat doen, is dat van de dag. Nou ja, wij hebben daar echt zelf een programma waar je aan moet voldoen, voordat je achter de console mag bij ons in het ziekenhuis. En dat is ook door de 17-offerser, is dat vastgesteld, voordat je achter de console plaats mag nemen, moet je aan een aantal eisen voldoen. En dat is echt om te zorgen dat je goed voorbereid een procent de contact komt, en dat maakt ook dat we ons de basis assistente daar niet aan toekomen. Want die hebben daar dit kost wel een maand of twee, drie voordat je al die stappen door bent, in de voorbereiding voor dat je achter de console plaats neemt. En dat is natuurlijk prachtig als je dat al vast kan doen en dan begin je met je differentiatie, ja dan ben je weer in het eerste jeughe. Nou ja, dan heb je echt, ik merk ook, wij hebben echt in een half jaar tijd, kun je iemand al een onwijst stuk in bijvoorbeeld de prostitectomie. Je dan zal niet in hele prostitectomie helemaal zelf standig, maar je kunt het echt verkomen, dat je al best wel gewoon de gewoon leuke stappen kan doen. Ja, we hebben al verschillende manieren besproken om de vaardigheden van Robotschrygie beter te leren. Daar hebben we het al gehad over modellair leren, dus de manier waarop je het leert, en daar hebben we het al gehad over verschillende trainingssystems. Je kan bijvoorbeeld naar orsig gaan en bekend per z'n trainingscentrum waar je veel vaardigheden kan leren. Dan hebben we het nog niet gehad over de duokonsel. Under de luisteraarste duokonsel is er eigenlijk een tweede console, waar indersie als collega's tegelijk tijdt Robot natuurlijk kan besturen. Moet er een duokonsel in de ziekenhuis staan om collega's. Het is natuurlijk hartstikke mooi als het er wel is, het maakt het coach wel prettig en dat je het ook makkelijk even van elkaar over kan nemen. Je kan natuurlijk ook zeggen van stappen heel even uit, ik neem het even over. Dat is wat wij tot op heden gedaan hebben en dat ook ontzettend goed en zeker als je een scherm hebt waar je op kunt tekenen, dat vind ik niet waar. Ja, dat zet dat bij, zin natuurlijk bij het systeem en we hebben 3D-monitoren ook voor de assisteren dus je kan best op andere milie ook 3D-meek kijken. Kind het niet een must? - Het is geen must bij de zo prettig. Duidelijk. Dan wordt er ook veel gesproken over het opnemen van Procedures, dus je kan eigenlijk een vergelijken met de open jury die. Is het moeilijker natuurlijk om te filmen, bij de Robot kan je alles opnemen en filmen? Wat is de waarde van het opnemen van Procedures bij het leren van Robot ingepen? - Heel goed, want je kan altijd weer terugkijken. Waar heb ik dit al die terugkijken naar een P.A.P van bij een prostater rechts bij de blaashals is een positief snijvlak. En dan kan je terugkijken naar de beeld om te kijken wat ik daar in de data dacht, dat had ik het kunnen zien. Dus de visuele terugkoppeling voor jezelf als je de P.A. uitslag hebt is wat om te handig om te hebben. En dat is ook wel een terug te kijken van voor jezelf van, nou ja, wat is de kwaliteit van ingepen die zijn geweest. En we zijn nu ook met die AI, ook wel echt iets wat leuke ontwikkeling is vind ik. En ik geloof daar ook wel in dat dat in de toekomst echt wat gaat brengen voor het voor het feedback-systeem, wat je mensen die te aanleren. Dat AI ook kan aangeven of je waarde stappen, adekwaad uitvoert of je en daar dus ook terugkoppeling geeft en ook over bepaalde vlakken die je. Ja, dus de systemen maakt geeft ook een bepaalde feedback en ook of je instrumenthandeling en of je heel veel beweegt, of je hoeveel. Dat is anders dan het opnemen van de beelden en hoe leers dan het voor jezelf is. Het is trouwens super frustrierend om je eigen beelden terug te zien vind ik. Draag, dat gaat dragen, denk ik van het draag, gaat het door, spullen ze even door, zet hem een keer twee in het beeld. Dus het terugkijken, maar het is wel heel leers aan. Mijn daad, dat zijn meer dan nieuwe technieken die erbij gaan komen, want je moet erin begrijpen. Maar ik ga wel in dat we er nog weer winst gaan maken, dat denk ik echt. Ja, dat is je. De systemen nog verder gaat helpen, maar ik hoop niet dat het zo irritant wordt als soms lenens in auto's, die al begin te trillen als je ook me iets afwijkt. Maar diezelfde gedachte zit natuurlijk achter, dat het beeld mee kan versperren, programma mee kan versperren van. Pas op je huis om het in de mist in, nou mooi, helder verhaal. Als jullie kijken naar hoe mensen dan nu leren om robot-urolog te worden. Saskee had het net al over de toekomst van AI, hebben jullie als jullie nog een wens wat jullie zouden willen hebben. om de opleiding tot robot-urologen te optimaliseren? Nou ja, ik denk dat wat je met name wil want het hele idee van de trainer dat je zo min mogelijk complicaties maakt bij de echte patient. Dus hoe ver je meer kan trainen in modellen, dus niet patiënten, maar in modellen, maar die wel zo veel mogelijk lijken op patiënten, hoe mooi je het zou zijn. En die simulatoren, die worden ook steeds beter en dat het AI kan je daar ook in helpen en niet alleen van gewoon bloed op patiënt doodjaven nemen, maar ook wat is een voorspelling over hoe continent gaat die patient zijn, hoe is het met zijn erecties en niet te vergeten hoe is met de oncologie. Dus dat je al dat soort dingen bij elkaar kan combineren, en dat ze veel mogelijk buiten de patient kan oefenen, hoe mooi je het zou zijn. Want er ben je sneller door je leerkeurve heen bij patiënten en heb je ook even de patiënten daar meest baat bij het eindelijk. Dan zie je dat dan voor je in simulatoren, of op andere manier? Volk er wel, ik zou echt denken dat de tijd dat we dat je voor elke ingepen en de laatste veel profeneren gaat gebruiken om me te gaan leren. Ja, ik denk dat er daar ook wel van af willen en ik denk ook dat dat moet kunnen en zeker nu met dus de AI denk ik dat je daar ook veel sneller nog goed model kunt dat dat weer kan ontwikkelen waarbij je echt dat niet meer nodig hebt. En ik denk dat we daarna toe moeten, dat je echt virtual reality achtergemodellen krijgt waarbij je ook dat werkelijk door bloedingen optreden, als er een bloeding zou optreden. En ook dat je kunt zien of je positieve snijverlakke maakt en waar je zin je baande beschadigd en ik denk dat die groei die gaan we in de komende vijfjaar krijgen denk ik. En dat kan je ook mooi simuleren in de cases die iedereen mooi wil zien, prachtige cases, maar ook de real-life dat je denkt wel naar grote postaten, wat een middige wapen en na een tur en alle speciale dingen die ook kan leren. En wat je ook wel steeds meer zit komen zijn steeds meer andere systeemen, we hebben praten natuurlijk heel veel over het simuleren en trainen op het de Vinci-systeem, maar dat komen heel veel andere systeemen. En de telemetering komt ook steeds meer dat je gewoon ook op afstand een specialist kan hebben die je kan helpen bij die ingrijp. In een podcast in deze huidige tijd kunnen we eigenlijk het onwerp duurzaamheid natuurlijk niet laten baseren. Veel mensen beginnen natuurlijk, veel collega, ziekenhuizen, noemen altijd de enorme plastic afelbergen die geproduceerd wordt bij het gerijp van de robot of te wel om elke arm gaan de bijvoorbeeld al vijf grote plastic zakken in, waarmee de arm eigenlijk of om de armen waarbij de robot bestuurd wordt. Mijn vragen jullie, wat doen jullie zelf om die duurzaamheid te optimalezeren of zo'n min mogelijk plastic te verbanden? Mijn maakinstrumenten gebruik dus effeciëns zijn in de. - En we hebben bij zijn ziekenhuizen ook wel echt de afvastschijding op de elkaar is, die wordt dus echt wel op de elkaar wordt gescheiden tussen de plastic's en de het andere zeg maar, dus daar wordt wel rekening mee gaan. Ik wist dit ook nooit hoor, maar we hebben natuurlijk ook zo'n groene elkaarprogramma hier, die zelfs of maaktjes zijn verdomrandig, dat je al de staapels van in de kast liggen en die leg je overal neer. - Ja, heel slecht, heel slecht. Is ik niet nu wel, dus waar we vroegen zelfs of maakt je gebruik en gebruik dan niet meer, nu gebruik ik een washantje. - Ja. Maar je hebt wel wat systeem zelf heb je daar nog praktische tips voor een collega's in Nederland, waarvan je zegt. Je kan niet zo heel veel anders als je vier armen wil gebruiken, dat je die netjes in moet pakken en dat valt niet per se heitige gebruiken daar. Dus dat is wel een probleem, je kan hoger uitkijken wat je met afvastschijding kan doen voor je instrument, gebruik, probeer u behouwd, zuinig te zijn in hoeveel instrumenten we gebruiken. En wat in duurzaamheid ook wel waar je ook wel over naam mag denken en dat is met name bij de postaten, is dat natuurlijk een dingetje. Is de robot heeft wel echt een ontzettende, een voordeel gebracht in het aantal mannen met incontinentie postoperatief. En als je bedenkt hoeveel incontinentie materiaal er gebruikt wordt in de jaar run van het hele leven van zo'n percent in die periode daarna, dan denk je dat je dat ook mee mag weken in de duurzaamheid van de ingrepen en dat is echt ontzettend verminerd, zeker de laatste jaren is met alle technieken die we nu toepasset is het aantal incontinentemannen echt afgenomen, waardoor je ook veel minder incontinentie materiaal ernaar gaat. Ik hoor een goepend, dus ook naar de sociale impact. Stapje. - Ja, ik denk eigenlijk dat je dan alleen de ingrepen zelf, wat je ook zegt dat het postoperatief beloopt, hoe minder gecompensieerd er is, hoe minder extra zorgt, nodig is. Er gaat natuurlijk ook voor systectomy in dergelijke en al die percentbeweging als je die kan beperken, dus scheelt ook veel voor het milieu. Dan maken we een bruggetje van eigenlijk dus de robot ingepleren, naar eigenlijk dus de impact op een moeie en op de percente maatschappelijke kosten, maar wat heeft robotieurgie voor jullie en fysiek gebracht? Ten opzicht van eerder, lapraskop? enorm veel, het was echt de lapraskopie, je moet je voorstellen dat je staat dan eigenlijk in een soort gedrijd beweging, naast de patiënt met je hupen daar overheen en je schouders daar overheen richting het kleine beken gepositioneerd. Ik moest naast naar die lapraskopische prostaten, dan moest ik echt zavels in bad met de glasrooje wijn, want ik dacht daarna toch wel wat minder soepel overreind. En dat is, je ziet zo veel meer comfortabel tijdens de ingep dat. Dus wat je kan doen is je auto even huidstapten, dat is in de halbereer, zegt E-witjes, een minute-e-witjes, even rekke en strek-oveningen en weer verder gaan. Het is niet zo dat robertje is wie geen fysieke klachten geeft, maar het is wel minder dan bij lapraskopie en minder dan. Je moet je zelf dwing om er even uit te stoep te komen, want eindeloos zit dus natuurlijk ook niet. Maar als je, ja, we hebben echt soort standaard microbrekjes erin zitten, waarbij je even rondje loopt, even de hoge geoveningen in de hoge hup. Je komt dat eigenlijk vier thuis. Als het verschil met lapraskopisch opereren zo groot is en dat je die zo opvalt, is dat dan ook iets wat jullie dan meenemen in het opleiden van nieuwe mensen? Dat is meer aandacht voor ergonomie, zeker. Ik denk dat de sowieso is, denk ik, meer aandacht voor ergonomie in het ogenmijn. Dat was voorheen was dat helemaal niet. Dus de ergonomie op de OK is echt wel iets waar je steeds meer ligt. Ergenomie voor de medischpecialista, tenel van lijstjes, altijd ergens onderaan. In besluitvorming van gewoon welke techniek je willen wel me introduceren, maar het is wel ontzettend belangrijk. Als één uur logen wordt opgelijkt, het kost maatschappij 1 miljoen euro. Zoals een uuroloog uitvalt, daar heb je daar echt wat probleem mee. We hebben hier wel eens onderzoek gedaan met ontblijden van de professio-wimfoharte voorheen voorzitter gaat van bestuur. En dat blijkt ook dat als je kijkt naar de impact van lapraskopisch versus robot-seriesie, het minder uitval opleeft van medischpecialisten. Dat is denk ik mooi om het stukje robot mee af te ronden. Als jullie de luisteraars iets zouden moeten meegeven. Stel, je bent in opleiding tot uuroloog, of je bent bijvoorbeeld operatieassistent en je hebt nog niet zoveel met de robot te maken gehad. Wat zou je ze adviseren om te gaan doen, te gaan leren om met die robot aan het werk te kunnen gaan? Veel meekijken, sowieso. Ja, maar ik zou ook echt zeggen maken plan, waarbij. Dus gaan niet eens een keer los meekijken, maar maken echt een doordacht plan, als jij van planet om het daadwerkelijk te willen leren, dan heeft dat enorm meer waarde. Dan moet je er echt even in investeren om die stappen door te gaan, in plaats van dat je los wat momenten meekijks of ergens hebt. Het begint natuurlijk met interesse hebben en dan kijk is het wat voor mij. Dat gaat iets verder dan een dag je meekijken, denk ik. Een heel veel mensen vinden het magisch in interessant, wat er allemaal gebeurt. Die moet ook eens een keer een wel lang buur gecompliseren in je geef meekijken. En voor de gene die uuroloog worden hierin, die moet ook je patiënt erin begeleiden. Dus moet je echt wel een feeling hebben met de hele pakket van wat je gaat doen. En als jij het goed beeld hebt van welk reactie ga ik in. En als je het wil moet je er echt ook in investeren en dan moet je ook zorgen dat je er een periode dat het het je volle aandacht heeft. Dat je dus niet allerlei dingen erbij ook maar dat dat echt mensen die weer ons dat de differentiatie stuk doen of richting fellowship die moeten te minst de 1 a 2 keer per week achter dat ding zitten. Want dan ga je het voelen, dan ga je het merken dan ga je ook echt wat van leren. Als je het uitzenkirstje doet en dan paar weken weer niet en dan weer eens een keer, ja, dan focus. Focus en een plan. Focus en een plan. Ik denk dat dat focus en een plan dat dat mooi is om het stukje Robot mee af te sluiten. We zijn de podcast begonnen met een inleiding van wie jullie zijn, waar jullie zijn opgeleid. Maar jullie zijn natuurlijk meer dan uuroloog. Dus we hebben nog wat andere vragen voor jullie. Duifels de dilemmas. Ben je sneller in een Rubikskuub oplossen? Of ben je sneller in 2 kilometer rennen? Rubikskuub. Tuurlijk. Hovertuigd? Ja, dat is 1 minuut 6 seconden. Daar ga ik geen 2 kilometer in redden. Kan iedereen op een leren hoe je zo'n Rubikskuub niet oplossen? Ja. Is daar nog een overlab mee met de urologie en Robot-Siergie? Dat is een leuke dat je dat vraagt, zeker. En ik wond ook heel grappig dat Professor Viss, daarin zijn oratie op terugkwam. Dus je zit natuurlijk in gedachten achter de grubiskuub, en als je weet hoe die in elkaar stijgt en hoe die werkt. En als je dat instappen leert te doen, dat modelleren treinen komt er weer in terug. En je begrijpt al die stappen, dan kan je op een gegeven moment de kubis gewoon prima oplossen. Oké, dus dat is ook een beetje met Robot-Siergie? Dus nog een extra tip voor de geïnteresseerde onder ons de Robot-Siergie willen gaan doen. Modellar de Rubikskuub. Ja, niet bang zij de Rubikskuub. Ik heb het ook kunnen leren. Oké. Saskiaa. Voor jou de vraag. Schapen kop koekjes uit doordrecht of twensen krenten wegge. Krenten wegge. Zeker. En waarom? Nou, het vind krenten weggebuiten gewoon lekker, dat schildt al. Nee, door dat is een prachtig stad, ik heb er ontzettend leuke tijd en jeugd gehad. Maar mijn wortel staan in twinten. Nooit meer ski of nooit meer hoekijen? Hoi. Haha. Jeet. Ja, nooit meer skiijen. Direct ook dan de laatste vraag voor jou. Voor de rest van je leven, als enige ingeep, zelf alleen de Robot-Gaas-Siergieurde-Postetectomie. Of zelf geen Robot-Gaas-Siergieurde-Postetectomie, maar enkel dit aan andere leren. Ja, dat is ook een mooie dilemma, zeg. Uit eigenlijk is kennis delen, het delen is, geef je nog meer van doen ik dan het alleen zelf doen. Dus ik ga toch voor delen. Oké. Mooi, mijn antwoord. Zoals je zou moeten kiezen. Ko en arts-assistenten op de afdeling urologie of een urologie afdeling zonder die assistenten, maar wel een robot in je ziekenhuis. Haha. Ik ga voor de assistenten. Ik vind de Robot hartstikke leuk, maar ik vind het opleiden nog leuker. Dat is mooie om te horen. Quick for. Saskia, wat is jouw grootste passie buitenwerk? Ja, dat is een lastige vraag, ik heb een hele woel passies nog buiten te werken. Nou buiten is natuurlijk dat ik buiten mijn gezin en ik heb drie prachtige kinderen waar ik onwaars trots op ben. En waar ik ook heel veel low aan bleef, een hele leuke puurbare leeftijd met veel humor. Dat is een grote passie van mij. En daarnaast hebben we een bood in Vriesland de dikendamenheid. Naast de grijf draad. Naast de neemde draad. Wij liggen naast de bolle baron met even prototypisch te maken. Maar de dikendamen is een staversioe, prachtig klassieke boodje. En ja, ik vind dat heerlijk. Dus daar aan klussen, daar zijn de meevaren. En met je op avontuur daarmee. Karol, wat zou jij zijn als je geen ureloog was geworden? Jeetje. Als ik dan binnen het medisch broep zou moeten kijken, dan was het denk ik toch scheruur geworden. En wat als het buiten het medisch broep zou zijn? Ja, dan is het denk ik toch iets waar je met je handen bezig bent. Ik vind het toch wel leuk om iets handvaardig te doen. Ik heb wel eens gezegd dat ben ik liever timmenman of zo of kok. En die dikendamen werken in Vriesland. Nou ja, maar het enige vind je toch leuk om wat dingen te doen in te maken. Dus koken of timmen aan, sowieso. Saskia, welk advies zou je jezelf geven als je terugkijkt naar de eerste dag van je oplijding? Ja, ja. Enjoy the ride. Ik heb denk ik, als ik nu terugkijk, ik heb ontzend veel plezier gehad in mijn oplijning. En er ook echt vangenoten, maar ik heb wel met een nostalgie van nu. Als ik erop terugkijkt, heb ik destijds best wel geleefd met een stip op de horizon. Dus dat ik echt dacht daar wil ik over zo. Ja, wil ik dat bereikt hebben, wil ik dat zijn en wil ik dat kunnen. En er is een moment gekomen dat ik op die stip stond. En dat ik dacht en nu de hand. Ik heb nu eigenlijk alles bereikt wat ik bedacht dat ik wilde. En dan moet je weer wat nieuws verzinnen. Dus ik zou tegen mezelf zeggen, geniet echt van alle stapjes in het hele traject van de oplijding en alles wat daarna komt. Karol, wat is voor jou de grootste verandering die heb meegemaakt tijdens je karriëren? Nou, dat past denk ik wel bij het thema. De robot-series, zeker hoe je ziet hoe mensen sneller opknapen minder complicaties hebben zoals ik. En niet in de wat heb gezien, het verschil tussen laproskopische positiektymie en de robot-gazeteden. En misschien nog meer ook opicenten sneller opknapen naar een systectymie. Ja, dat vind ik nog steeds ieder dag mooi om te zien hoe dat gaat. Dan komen we alweer bij het enige van deze podcast. Onze laatste vraag aan jullie, wat moeten we zeker onthouden van deze podcast voor in de praktijk? Leer van elkaar. Ja, en kijk en durf ook naar je eigen te kijken en daar ook van te leren. Dus leer van elkaar, maar leer ook van jezelf en van alles wat je gedaan hebt. En dat is wel echt een meter is weten. Dus een moment dat jij bijhoudt wat je doet. En ja, dus echt is het veel je best helftkijer dat je terugkijkt en daarvan leert. Dus we niet de kaars concurrent zijn, we moeten de kaars collega's zijn. En heel van elkaar leren. En daar kunnen we nog veel aan leren, denk ik. Ja, ontzettend bedankt dat we hier moeten rijden. Ik vond het heel leuk en de kabbel dank je wel voor de uitnodigingen in het mooie reinstaat. In het reinstaat? Ja, leuk als je die waren en dat het leuk om zo'n podcast op te nemen. En ik ben benieuwd naar de volgende afleveringen. En wie weet haar over 10 jaar staan? En gek over 10 jaar een nieuwe podcast? Kijk maar. Precies. Ja, precies. Dank jullie wel. Dit was Blaskaken. Dank voor het luisteren en tot de volgende keer. (C) TV GELDERLAND 2020.