Marcel Maywaard vertelt over zijn ervaringen met de TMF-jarmixen van de jaren '90, waarin hij een centrale rol speelde. De mixen werden gemaakt in een tijd zonder digitalisering of social media, met langzame reacties en een sterk gevoel voor ritme, overgangen en vormgeving. Hij benadrukt hoe de mixen geen gewone lijst van nummers waren, maar een vorm van narratief en emotionele connectie met de luisteraars. De creatieve aanpak was handmatig, met lineaire montage en geen time stretching, en het proces werd beïnvloed door het gevoel van de muziek en de context van het station. Marcel ontdekt later dat de jarmixen een grote impact hadden op de muziekwereld, met mensen die thuis op de mixen dansen, vooral op kermissen. De mixen werden gemaakt met een groep van collega’s, met een duidelijke vormgeving en een klasse van tekst en ritme. Hoewel de techniek van die tijd beperkt was, werd er een sterke emotie en kwaliteit opgebouwd, wat de mixen tot een cultuurwaarde maakte. Marcel beschrijft zijn ervaringen als een combinatie van techniek, gevoel en creativiteit, waarbij hij de jarmixen ziet als een vorm van vertrouwen, samenwerking en emotionele verbinding met het publiek.
In de jaren 90 en het begint van de Zeros maakten de clipsenders hun grootste succesen bij.
De box, MTV en in Nederland vooral TMF.
En die clips waren natuurlijk heel leuk, maar ik zat vooral aan het eind van het jaar klaar voor de TMF-jarmixen.
Deze zijn tot op heden nog steeds historisch.
Maar wat was nu het verhaal erachter?
Aan het woord in deze aflevering van remix de podcast Marcel Maywaard.
Veel plezier.
Marcel, als jij je moet voorstellen op een verjaardag en mensen vragen je wat jij hebt gedaan in de afgelopen jaren.
Op welke plek komen dan de TMF-jarmixen van prioriteit?
Oeg.
Dat is lastig, want als ik mij voorstel in mensen vragen wat ik doe, dan zeg ik ik werk in de media.
Ja, maar dan zelfbreden.
En als mensen dan vervolgens vragen wat heb je gedaan, ik kreeg me nu vooral op radio in mijn werk.
Ja, dan kom je al vijf de 8 en slim.
En het gek is dat ik TMF altijd een soort van vergeet.
Terwijl zetje de laatste jaren draait alles weer om TMF en in de 90's periode.
En dan vragen mensen ook TMF.
En dan merk je dat eigenlijk TMF veel meer impact lijkt te hebben dan al die andere dingen.
Ja.
En dan vragen ze wat heb je gedaan en dan begint ik best voorzichtig, voorumgeving.
Dat maakt alle audio voorumgeving voor TMF.
En ik heb ook online dingen zo gedaan en de jamixen, zo gaat dat een beetje.
Je noemde dat erbij, zoals het een onderdeel was, van het voorumgeving.
Ja, omdat ik ook toen ik de jamixen maakte, nooit bezevte hoe groot dat was.
Dat ben ik de laatste jaren pas gaan bezeffen.
En toen heb je geen social media.
Wij kregen dingen per post bij TMF.
De reactie had je nooit meteen.
En pas veel later ben ik gaan bezevteje, dat heeft wel impact gehad.
Klingt er niet.
Maar weet je als ben librant die ook nooit wist wat de grand mix betekenen?
Wat ik was veel later achter kwam, hoeveel mensen.
Dus de bandrekorde al waren gezegd?
Ja, ik zet er weg.
En ik had ook geen idee.
Ik had echt geen idee.
Je hoorde het dan wel van mensen.
Wij zaten vaak wel met de hele uiskamer voorum het auto nieuw te kijken.
Ja.
Overgezagen wij het video dan vaak voor het eerst.
Dat was voor ons heel bijzonder.
Ja, want voor de duidelijkheid maakte jij niet zelf.
Dat was een collega, was dat gemaakt?
Ja.
Oké.
En dat was je blij dat jij die video nieuw te maken?
Ja.
Je zegt het heel zetig.
Ja.
Nou ja, kijk dat video toen was linear montage.
Dus je monteert van de ene naar de andere machine en dan stond het op een tape.
En dat wij met die jaren mixen deden.
Mijn voorwaarder was altijd dat platen die later in het jaar uitkraamen.
Maar van vandaag moet die ook mee.
Die moest ik nog tussen kunnen zetten.
De digital audio was dat dat makkelijk.
De digital video was toen stuk in gewikkelder.
Dus we waren niet altijd heel erg blij als ik weer met een nieuwe vesik van.
Want dan moest ze er een stuk opnemen.
Dan moest ze een nieuwe clip in monteren.
Dan het stuk was zo klaar, hadden we weer een vast.
Dus dat was voor een, zij waren net zo lang bezig als ik.
Ja.
En los van het feit dat je met video moet je zorgen weet dat dat gelijk loopt.
Ja.
Dus je moet technisch gezien.
Je bent, het is eigenlijk een hele nieuwe mix die je moet maken.
Ja.
Maar dan met video beelden.
Ja.
Dat was dat. Kijk, ik vond dat toen normaal.
Maar ik wist niet weten.
Maar ik mocht niet pitch of time stretchen.
Je deed dat dat niet.
Maar dan hadden ze gelijk en dan liep de clip niet zink.
Dus later zijn we dat wel gaan doen.
Maar toen we het wat makkelijken.
Want digital montages kun je het video iets makkelijker time compressen.
Ja.
Maar een linear montage loopt de clip gewoon zink met het audio.
Dus ik heb eigenlijk. Ik maak de overgangen nooit. getime compressed, nooit sneller of langzamer.
Want dan liep de clip niet zink en dan liep de clip niet lipzink.
En dan krijg je ze Madonna niet strak.
Ja maar. Dan zijn er geen twee platen die tegelijkertijd exact zelf de BPM hebben.
Dus je moet altijd wel knutselen.
Ja.
Dus dat kon wel in een stukje waarin als je danst op een clip.
Ja.
Dan gebruik ik vaak de uitlamp van de vorige clip van de vorige plaat.
En dat was dan het ritmen wat bepaald was voor de volgende.
En dan liet ze vaak de danses van de vorige clip niet zis door dansen.
Ja.
Maar zo raad gezongen stuk kwam.
Of stukken die heken waar zink moesten zijn.
Kon ik niet iets met de tijd doen.
Maar daar heb je dan over een heel belangrijk punt.
Wat in je audio mix dus heel erg belangrijk was.
Maar wat niemand zich realiseert dat je daar ook mee te maken had.
Maar ik ook niet.
Ik wist niet beter.
Kijk ik ben die mixen gaan maken vanuit mijn vormgevings achtergrond.
Bij het team heeft toen mijn vormgeving vergingen maken.
Zijn ik begonnen wij altijd met het audio.
Ja.
Daarvoor hebben we gebeurd.
Dus het is het video en dan moet je het audio eronder zien te krijgen.
Ja.
Ja.
Nou vond ik altijd leel lekker.
Dan was de knip niet goed.
Dus dat vond ik nooit.
Maar we begonnen met het audio dus eigenlijk met de vormgeving van die.
Waar we als soort van minimictions aan maken.
Ja.
Bij de promo's bijvoorbeeld.
Dus ik wist niet beter dat wat ik maakte moesten altijd gewoon.
De natuurlijke snelheid zijn.
Later hoorde je natuurlijk ook van andere mixen.
En dan ben ik later zelf natuurlijk ook genoemd toen digital makkelijker met.
Ja.
Dat je even iets sneller even iets langs aan wat doe je heel strak krijgt.
Maar mij was het strakzetten van het audio altijd handwerk.
Het strakzetten van het audio was handwerk.
Ja.
Ik moest echt een inpuntje geven en dat een aantal stukjes terugleggen.
Dus dat is altijd handwerk.
We zitten er al helemaal in ja goed.
Ik heb een officielle vraag gesteld.
Dus daar gaan we wel.
Wat ik met je wil doen is helemaal terug naar bijna jeugd hoe je met muziek bent begonnen eigenlijk.
Omdat we uiteindelijk bij tiën mee uit te komen.
En hoe dat is ontstaan voor beelden noem het begop.
Ja.
Wat we zaternul helemaal eind jaren 90.
Ja.
We gaan nu weer terug in het eind.
We gaan nu in de heelstig verder terug, toen jij jong was.
Dan hebben we het over in welke jaren we jou jeugd.
Ik ben in 69 geboren naar de festing.
Daar kom ik vandaan.
Ja.
En ik ben echt zo iemand die altijd op ze zolderkaan met je bezig was met twee pikkupjes.
Ook zelf een beetje inbouw met een dingetje en een datje.
En je hebt zelf een beetje inbouw ook.
Ja.
Dat is ook wel zelf.
Dat knutsel ik dan elkaar en dan bleek na twee maanden.
Dat emotentje dat niet aankomen was die pikkupstuk.
Maar eigenlijk gewoon op je zolderkaan met je bezig zijn eigenlijk altijd vrouw met radio bezig zijn.
Ik was altijd radio wat luisteren.
Ja.
Maar ik niet dat ze soort radio, altijd radio, vooral de popradio toen natuurlijk heel erg drie of hem.
Of vooral de vrijdag.
Ja.
Ik verrode niet koud dat diep muziek voelt ik ook het lekkerst.
En uiteindelijk vanaf daar ben ik heel toevallig de radioindustrie in gereld.
Dus ik was zwart op de hoogschool Utrecht, daar volgte ik de opleidingen elektrotechniek de hele communicatie.
Dat volgens mij, ik vond het echt geen moer aan.
Ik vond het zai.
En ik surft in die tijd veel.
Ik dacht er is meer in het leven.
Daar ben ik mij gestopt.
En ik zat toen al bij een lokaal omhoopen.
En daar kenne ik iemand die werkte bij het en op bij.
En zoteen je bij een lokaal omhoop?
Techniek.
Radio techniek.
Schuiven.
Schuiven.
Programma techniek.
Oké.
Als programma techniek is radio-regio is bij regionale.
En later bij Schuiven.
Ja, dan kom je niet zo maar.
Nee, dan moet je zo gesteeren.
Ja, maar dan moet je ook, je moet wel vanwanten weten.
Je moet wel het snappen.
Of ergens juist heel erg goed in zijn.
Ja, dat klopt.
Dat is dat radio techniek.
Ik denk dat radio programma techniek het weten hoe je radio moet maken.
Dat snapte ik wel.
En uiteindelijk ben ik daar daarmee bij Schuiven Radio.
Waar ben jij die kennis op van?
Dat snapte ik wel.
Ja, dat die al.
Kijk, wij leerden toen in de praktijk.
We leerden eigenlijk radio techniek in de praktijk.
Er waren opleidingen voor San Bergen.
Ja, dat was hem.
Die heb ik gedaan.
Maar dan leer je vooral een heel stuk achtergrond waarom je er dingen doet.
En natuurlijk een stuk praktijk.
En dan kun je iets of niet.
Of ben je er minder goed in.
En uiteindelijk vond ik het leuk om toen al te gaan spelen met bandricorders.
Met muziek.
Dus ik ben toen ook al promo's gaan maken.
Waarvan ik dacht door de maat hoe te doen.
Ik ben de rummer van de origine.
Doork al heel een jaar niet meer, maar maat de iets met mij.
Ja.
Dus toen dacht ik, oké, hoe ga je nou hoeken in nou zorgen dat een ritme om eindig is.
Dus dan kom je aan loopjes.
Ik had loopjes via mikrofondstandmaarts.
En wat we allemaal gedaan hebben met het vleden.
De ene ruimte in.
En niet alleen wat dat kon je een nieuw stukje tape maken.
En dan live mee starten ze dat je eigenlijk vormgeving om de promo's had.
Zo begon me mij dat stukje het mixen van muziek begon te leven.
Maar ga je daar in wel voorbeelden of heb je heel veel dingen?
Nou, voorbeeld is Ben Lieberhand.
Oké.
Ik heb altijd Ben Lieberhand de jaar Mixen, de Grand Mixen uiteraard.
Maar ook de vrijdag nacht Mixen die die maakte.
In de mixen vond ik dat was me helemaal mijn ding.
En ik vond dat zo briljoond.
Nu bezet ik wat zo moeilijk het voor hem toe.
Maar ik denk dat het maakt.
MUZIEK
MUZIEK
En het krok altijd zo verschrikkelijk starten.
Het klont ook goed rons.
Want technisch klopt heel erg goed.
En toen dacht ik ja dat het zo is zelf ook in de kunde.
ik had geen idee, dus het is een ontwijnen bestond en niks opzoeken.
Wij gaan zelf een beetje pieen, dus dat weet ik dan ook lettelijk pieen,
die met wanderecorden zijn, kersetterbantjes en zo.
Als je jongens om je heen, die dat ook eten, met iemand.
Dus je moest alles zelf uitvinden?
Ja, misschien met de discodense, dat is toch wel wat technische typie is in, maar ook minimaal.
Ja, je had dan wel van die dingetje met een kersetterbantje en een beetje draaien.
Dat is de dingetje met taalende dingetjes, denk je daarin, dat is voor dingen.
Dat vond je dan wel erg eens, maar ik kende niemand die dit kom.
En om met benlibrandcontakte krijgen wassel mogelijk.
Dus ja, ik kende wel in iemand, dus ga je pielen en blijkebaar had ik taal weg voor.
En dan benlibrand was toen met in de mix, vooral in zeg maar een begin jaren 80.
3, 4, 8 begon dat, begon dat en liefde dat helemaal uit de hand.
Dat volgend jaar, dus ook ging jij toen zelf ook mixen maken?
Ja, met bandrekordek setdeck, van eigenlijk waren dat live mixen, twee p-cups, een bandrekordetje,
misschien richting opname, dus eigenlijk live mixen en dan in één keer opnemen.
O, daar had je iets meegedaan richting, wat had je, je had Robin Albrist met zijn programma,
daar kon dat ook live mixen konden daarin.
Ik heb wel eens wat onroergestuurd naar de bron van Doors, dat is een wereld, ik heb nooit meer wat gehoord.
Echt dit?
Nee, bouw of misschien een bedankje, maar ja, zo goed was dat ook allemaal nog niet door.
Oké, nee, ik heb ze niet meer, maar ik denk dat ze nu zouden worden, ik snap dat in ieder geval.
Snap dat ze die hebben laten liggen?
Ja, maar je was ook zelf aan het opbouwen.
Zeker, zeker?
Oké, dit waren mijn 10 jaren.
Ja?
Oké, dus dat neem je die ervaring mee bij lokale ombrupt, reginalen ombrupt?
Ik begon bij Omo Fleveland, daar heb ik vier jaar gewerkt.
Toen heb ik heel kort in de muziekstudie ook gewerkt, studie 150 en om ze dan, dat was echt heel kort.
En toen kwam ik dus bij Sky Radio 58 recht, maar hoe kon hij daar binnen als?
Nou ja, ik had natuurlijk echt een technische achtergrond vanuit het NLB, op leidingen San Bergen,
en ze zorgde daar mensen die gewoon dat stukje radio techniek, dus niet het soldeer techniek, maar het programmaar techniek, die dat heel goed snapt.
En ik heb toen gewoon gezondiciteerd en ik werd aangenomen, waarbij ik later dacht, ik weet veel te veel voor je,
want ja Sky Radio was toen echt bandricoren, ze zijn een video systeem.
Maar zo ben ik daar eigenlijk terecht gekomen en eigenlijk ook al Geerls maken voor vijf terecht toe, maar ook voor Sky?
Ook voor Sky, promo's vooral, hele vormgeving dat we het dan al aangeleefd, maar ook de promo's en de hergelijke en toen kwam eigenlijk het stuk vormgeving omhoek kijken.
En vanuit vormgeving, omdat ik, ik vind dat vormgeving moet ook allemaal in de maat zijn, en ik kom ineerde dan zang met tekst,
stukjes gezongen van artiesten, ik kom ineerde met de spraak van de vormgeving voor je zover, dus dan ga je spelen met teksten.
En uiteindelijk werd het soort van mini-composities, heb je daar veel van bewaard?
Ik heb toevallig daar achter jou in je kast, daar liggen allemaal datjes nog naar links onder, ja, het zie je?
Die heb ik jaren geleden weer gevonden, stuk op vijf vondatjes, ja en die moet ik allemaal gaan digitaliseren.
Daar staat vast en zeker van alles nog wat op, dat denk ik ook.
Ja, ik heb eigenlijk geen idee wat, dus dat ga ik allemaal digitaliseren.
Heb je nog een datricorde?
Nee, ik heb hier een MacBook en daar doe ik alles mee, nee ik heb verder niks meer.
Gelijk een oproepje voor iemand die nog een datricorde heeft, en die hebben schik ik nog stellen.
Doe maar, ze dat maar zelfs een oude opnaar, wat ze bij de kerstellen, ja, ze staan daar prima.
Nee, dat gaat gebeuren, maar ik heb geen idee wat erop staat.
Maar eigenlijk van die vormgeving dus richting RTMF vormgeving, hij denk ik dat ik met RTM heeft gekomen.
Ja, vanaf het vijf recht, dat is natuurlijk een beetje hetzelfde poeg.
Als vormgeving, als oude op produse vormgeving.
Oké, en wat moet een goede vormgeven, waarin hier ben je nou een goede vormgeven, want je onschrijft het net als. Van jo, je moet een goede, je moet het snappen, maar wat moet je dan snappen?
Ja, dit is de meest lastige vraag, die je kunt stellen over vormgeving, sorry.
Nee, dat is niet, want in mijn laterige jaren ben je ook vormgevers aansturen, in mijn huidige werk.
En het is heel moeilijk uit te leggen wanneer je vormgeven bent, want technisch kan iedereen al vrij snel de ding aan elkaar plakken.
En als je te kunt tot vier kunt tellen, dan kun je een soort van doorgaan metjes maken.
Maar vormgeving is gevoel, het gevoel wat bij dat station past, dus het staat er vol bij welke stuk muziek kies je, welke passage van de muziek kies je.
Het spelen met die teksten, wat ik net al zei, tekst schrijven, ik vind dat vormgeving zelf hele goede teksten moet kunnen schrijven.
Hoe spreek je het in?
Wil je duur, wil je zei, moet het zoel, moet het mooi, moet het snel, moet het lang, moet een vrouw, moet het een man.
Het zijn zo veel verschillende elementen, wanneer ben je een goede vormgever, ik denk dat als je, ik kan een goede vormgever zijn voor het ene station, maar misschien helemaal niet voor het ander.
Je moet het gevoel snappen, ja.
En ik denk dat, kijk, ik had het voordeel dat bij Tiem heeft bestroomt dat gevoelde nog niet, dat moesten we zelf bedenken.
Dus ik heb dat mee de meten, de Lex Harding en dergelijke, de bedenkers van Tiem effe hebben we dat gevoel bedacht.
Het was er niet, maar was Lex daarin wel sturen, wist hij wat hij wilde? Of liet hij zich lijden door de voorbeelden die hij voor gemaakt?
Ik denk dat eigenlijk Tiem effe is ontstaan vanuit het gevoel van 58, waarbij de vormgeving ook heel erg leuk op 58, alleen wij wilden wel zorgen dat de vormgeving van Tiem effe,
omdat hij in audio iets rustig was dan 58, omdat je het beeld er ook nog een keer bijkreeg en dan zwert het misschien toedruk.
Dus als je een promo maakt dan wil je dat mensen kijken en wil je niet te denk eens mensen af, vet de promo, maar ik heb de boodschap niet meer gekregen.
Dus ik denk dat het heel eigenlijk op 58, maar dus ook de stemman van 58, de rest zorrel en Michael en dergelijke.
En daar zijn we eigenlijk een eigen stijl op gaan ontwikkelen, wistsel van diepe Michael Pilotje.
Je zegt bij waar je het was met meerdere vormgeving, maar ik was daar al enige.
Dus jij bent volledig verantwoordelijk geweest voor de vormgeving zoals die in de jaar en welke jaren heb je dat?
95 tot 2000, dat waren de gloriejaren, wat van Tiem effe.
Dat vinden wij ook. Andere die langer hebben gewerkt die vinden dat er daarna ook fantastisch is, ik ben in 2000 weggegaan.
En wij hebben ook een aantal Facebook-groepen waar we het altijd over de eerste vijf jaar hebben, want daar hebben we alles ongeveer uitgedokt.
Tiem effe woord, we hebben het ook vergezet, we gaan een woordshow doen, we hebben een audiopakket nodig en dat was dan ook de boodschap.
En die ben je gaan maken en dan ben ik het gemaakt, dus we hebben een intro nodig, dan gaan we een intro maken en hij tekst te bedenken en welke muziek horen wij.
En dan de blockrocking bieds verbouwen tot het Tiem effe woordschintro.
Meee, Meee, Meee, Meee, Meee.
Dus ja dat is de vooromrijving, dat hebben we eigenlijk met ze alle helmsel, dat bestond ook niet hè, Jat MTV.
Nee, dat bedoel ik. Maar het is altijd gebleven, ik ben bedocht daar nog niet zo lang in het strouwisch juni 2024, dat is een heel van het geen bedied het nu luisteren, eigenlijk sinds de toekomst.
Ik ben in april ben ik na de Q muziek top 40 woord geweest, ja ik ben met bochten heen.
En wat mij zo opviel is dat de manier de vooromrijving die daarin gebruikt werd, het is allemaal eigenlijk komt het weer terug op hoe Tiem effe het al gaat bedacht.
Zo een aankijler, de graven effecten en dan een beetje spanning, dan even een hele korte pauze van ongeveer een half seconde waarin het helemaal stil valt.
Dan, met een reverb, komt iedereen zetten en dan komt de naam van de villa, dat is dat effect, dat is nooit veranderd, nee.
Maar dat heb je toen zelf bedocht? Ja, wij waren natuurlijk met de groepen, ik bedocht het audio, maar je praten ook met de video en het is de video voor omgeeft zo hoe zien jullie het, hoe wil je er uit laten zien.
Welke kleuren zijn het? Dat doet met audio naam ook heel veel, een kleur kun je een audio voelen.
Dus ik ben door met elkaar een soort van stijl aan bedenken, maar uiteindelijk, wij hadden een fantastisch system met vooromrijving, het audio slelt altijd aan bij het video en als ik het video zacht een verantwoord ik het audio nog een beetje.
Maar die Tiem effe woord was bestond niet. Ja, de enige leider had voor ons als MTV, maar dat wilde we niet zijn, wij wilde juist dat andere zijn, Nederland zich dichterbij, dat zolde kamertjes gevoel.
Tuurlijk, en die is de woordje, was ik heel klein natuurlijk. Eerst de woordje was in de Container. Ja, dat is het sleuk.
Maar toen gebruikt hij wel of. Nee, ik had een hoe ze dat ooit hebben kunnen bedenken bij Tiem effe, ik had een productiestudio, ik had een Concordia en Bussen, dat was het pand, daar zat 58 en daar zat Tiem effe.
En je had dan als je meneer kwam, het was een voormalig bierscope theater, had je een gangetje, een links had je een paarste studio, dat was vet, een rechts had je een knolgeelige studio, echt de Tiem effe geel, ook het meubel was Tiem effe geel, die dat bedacht heeft, het zacht er niet uit, maar daar maakt wel het audio en ik weet hem wel dat wij een programma nog aan het werk waren en dat we weet een goede jongens, wij hebben een soort van woord uitrengd, je kom even naar de Container, dat waren de Tiem effe woord.
En het jaar de naam was het in staat wel in een haag, meen ik, met 3T.
Ja, het was de grootste zalje, maar er was een soort van samenwerking met elkaar.
En het jaar na de 10 meefwoord was 'hoei, toen schrok ik hem kapot' Ja, dat was echt enorm.
Zet je je eeuwstidiootje, zet je al die in de stad te maken en iedereen zit bij jouw in de stad te gillen.
Ik krijg nog een keer bijvoorbeeld om. Ja, het snap ik. Hoe is dat om dat voor het eerst dan in zo'n grote zal jouw in de stad te horen of?
Ik weet niet wat je wat ze puur voorbegeven wat je daar houdt gedaan. Ik maak al wat houding, ja, al wat houding voorbegeven.
Trane met Duiten, is het uniek. Ja, wij zaten er op die fitnessbunnen en dan horen die eigen audio keihard natuurlijk.
Ja, en ik heb dat meenig trantje gelaten.
Komten het ook allemaal, gingen we al zo'n mis? Nee, het was op de ene nog niet. Maar wat het mooie was, waar de audio begon, dan kwam het video en dan kwam het licht.
Ja, dus alles was gebrezeerd op wat het audio deed. En ik had geven stand van licht, een beetje een video, maar dan zat ik daar en de deed licht, deed dingen dat ik dacht.
Wow, het audio had een draaibeweging en die hele zaal begon te draaien in het licht, dus dat was fantastisch.
Zijn die ontwabens nog allemaal eigenlijk? Ja, ik weet het herman Braakman, toen mijn hoofdproductie heeft alles nog.
Oké, het is al digital, want we gaan het allemaal zorgen dat het ook in digitale bestanden komt, want ik wil dat hebben natuurlijk.
Ja, de kaale versies, maar ik wil ook de reactie van de zalen, zo zien, want we zaten daar zelf. Ja, ik wil dat best toch even mee maken.
Achteraf, de exhaarding is brilliant, die man is echt brilliant, die heeft alles wat die er zo hoofd had, heeft hij op ons over kunnen brengen zonder dat hij zei wat hij wilde.
Maar dat is heel knap, dat is gewoon een gevoel, dat alles wat hij eigenlijk zelf wilde, dat je die dat al. Ja, hij legte gewoon uit hoe ik moest voelen.
Daar moet je wel de juiste mensen om je even te laten. Ja, dat is ook altijd een heel klein clubje om meen, wat altijd weer. F-58 hetzelfde. Hoe wist hij dat hij aan jou een goede had? Dat zijde de diejes van V-58. Ja, die zijde ja, dan moet je hem vragen. Echt waar? Ja. Zoi je eens echt gaan. Dat is wel cool.
Wist ik veel, dat wist ik ook niet. Maar dat bezet komt ook pas veel later dan denk ik, hoe je daarmee op dat moment getroffen hebt. Ja, dat bezet voor op audioproductie is heel raad, dat was voor mij heel raar.
Toon, westen van diepe en een micro-pulatiek en een rutineeld. Iedereen die daar zat, aan mij vroeg hoe heet hebben. Als hij iets ging in spreek en ik dacht, "Vraag jij nou, aan mij? Hoe ik het wil hebben, jij bent goed." Ja, jij draait al zo lang mee. Je vraagt aan mij hoe ik het wil hebben.
Dus toen begon ik een beetje de beseffen dat ik dit misschien wel of snapte.
Vraag had ik het geluid ook al voorse. Oh, dat had je al. Ja, dat zouden wel een idee. Zouden jullie van een idee hoe het moest gaan klenken?
Oké. Maar blijktbaar vertrouwden zij mij daarin. Maar goed, ik was zo op de vormgever, dus ik bepaalde hoe het moest klenken. Ja.
Maar dat dat soort gasten die al zo lang mee draait op zo'n moment tegen, je zegt ergens in 1995, 1996 en 1990. Hoe wil je het hebben? Zeg het maar. Ik wist niet ook mee maakt.
Maar had je niet heel veel contact met de musicalen, gingen die de muziek verantwoordelijk. Ja, verantwoordelijk.
Was dat er ook nog door de tijd? Ja, ik was als de muziek directen. Ook een held. Ja, van mijn ogen.
Die heeft muziek scherling wel naar een heel nieuw niveau gehul. Ja.
Echt fereus. En die natuurlijk hadden bij heel veel contact wat de belangrijkste platen voor die mevraag.
Maar goed, Bon Jovi is Bon Jovi. En als ze een Bon Jovi speciale hadden, dan zaten de groot dit zo'n Bon Jovi erin.
Ja. En ik bepaalde dan hoe het moest linken. En ik kan alleen maar van Hermann Braakman door wat de belangrijkste dingen waren, dan dan wordt het uitgezonden zo laat.
Kijken dus. Verder kan het niet. En de rest moest ik doen. En zo ben je eigenlijk gaan mixen. En dat ben ik laten pas gaan bezellen dat ik ben gaan mixen binnen de vormgeving.
Ja, want dan kom je. Ineens, want de vormgeving en jaarmiks maken, dat is niet van de ene op het ander.
Is dat iemand die gewoon terwijl je vormgeven was? Ineens heeft gevraagd van Jovi. We willen een overzicht van het hele jaar. Ge jij nou een z'n jaarmiks maken?
Nee. Hoe ging het dan?
Ik was rond de 27, denk ik, in die tijd.
En ik was best overmodig, want het waren allemaal met die mevrouw. Ik had er best gewoon een ding. We gaan het met z'n allen fix. Maar we kunnen ook wel wat.
En ik meen in 1998 kon nog de band doen, dat het ze laatste jaar niks was. Was dat 1998? Ik denk het wel. Of 1993?
Of vissiel in 1993 was hij ook gestopt.
Oké. En toen, bij TMF, hadden we onder andere, ja, zo'n CD mix, werd video bijgemaakt, maar dat was vrij korte de bocht.
En de vijf reag dat een durke samenwerking mee, maar dat muziek blijft was toch wel wat anders dan TMF.
En in 1998 was er eigenlijk in mijn gevoel, was er geen goeie jaarmiks, want ik zag er iedereen die mixen maakt dat dat allemaal een beetje stopte.
En er waren er niet zo heel veel.
Dus ik weet nog dat ik tegen Lex Harding toen zei, ik ga het zelf doen. Gewoon uit het niks, want ik vond gewoon dat er een jaarmiks moest zijn.
Een overzicht. Dus toen zei ik tegen, ik ga het zelf doen en hij, hij zei eigenlijk alleen maar tegen me, je bent gek.
Eens, ja. Dat heb je nog nooit eerder gedaan. Dus ik zei tegen mij, ik denk wel dat kan.
Dus ja, dat denk ik ook. Dus mijn vertrouwen heb je.
En dat is het aller, aller, most aan Lex Harding als je je vertrouwt krijgt je die kans.
Dus ik ben hier niks gewoon gaan maken.
Die aller eerste was 97, 98.
Of 98?
97 was een bewerkte versie van de 58. Mix.
Ja, daar heb ik heel veel plaats aan toegevoegd. Dus toen heb ik al een beetje gesnuffeld aan hoe een pouw is om mixen eigenlijk op.
En in 1998 dacht ik ja, dit ga ik gewoon zelf doen.
Hop van deze maakt de 58 niks, ook briljant de mixen trouwens.
En uiteindelijk volgens mij is hij toen gestop met 58 en toen dachten wij, nou, dan gaan we het zelf doen.
En toen ben ik begonnen, toen ben ik begonnen met de top 40 leisjes bijhouden, beats per minen het stellen.
Vanaf 1 januari en in Excel een leist bijhouden voor jou, hoe zouden het verloopt gaan worden van Urban, richting. Heb je hardcore, andere dingen.
Maar dat moest over het hele jaar, dus dat begint je eigenlijk gelijk op.
In januari begon mij.
Om dan de heilijst te pakken van de hits die je moet hebben.
Ja, ik begon in januari de leiste bij te houden.
En de top 40 was voor ons niet leidend, maar eigenlijk ook wel een soort van dit vriendenmen, dit vriendenmen zo je zo leuk.
Ja, dat heeft het niet op 40 gestaan.
En dan werd dit de echt grote TMF hits aan toegevoegd, dan TMF had er natuurlijk een heel andere muziek beleid.
Dan radio station's.
We waren wel radio met de plaatje, vonden we.
Maar het was wel een andere muziek beleid, dus die mixen van TMF zijn. Ik kan muziek wel hoor je platen die nergens anders in zaten.
Nee, ik ben er maar ook video clips die juist een succes waren vanwege de video clip.
En op de radio veel minder effect hadden.
Dan waren er heel veel platen die weet of clips die werd gedraaid, de muziek eigenlijk niet zo, maar die clip was gewoon gaf.
Precies, het klopt.
Dus ik ben gewoon, ik ben gewoon begonnen.
Je werkt gewoon begonnen, welkaar zoeken, je had dat voorbeeld, ben librant, dat was je grote voorbeeld.
Maar je was alleen maar met audio bezig.
Ja, nou we hebben het in begin hadden we het over dat je qua pitch moest je de snelheid aanhouden.
Of een originele snelheid eigenlijk, dan niet in alvrij ik wat anders konden video clips die erbij mixed worden.
En de overgangen, daar kon je in het wel bij knutselen.
Daar kon je wel in tempo gebisselen.
Wij hadden. Ik heb natuurlijk maar achtergrond in die ander loog gekoond, de bandtricoren zijn daar eigenlijk.
Maar bij TMF en FFTH hadden we in de studio's digitalapparatuur DD1500.
8 modosporen, dus vier stereo's, dus daging, dingen alvalt vrij snel mee.
Maar wel al malineer opnemen, eigenlijk, dus digitalen inlezen dat niet, je moest het al malineer opnemen.
Dus ik leerde daarom mee, oké dat meer spoor, dat kan vrij snel.
Alleen die apparaten dat bezet ik later pas, die weden eigenlijk hoeveel hoedragen.
Zo was dat toen nog.
Dus hoe lang in de mixdeurde hoedragen dat ding werd.
Dus ja, dit gaat niet goed.
Dus toen heb ik, ik had toen een laptop, dat was toen weer snel.
Dus toen heb ik volgens mij een keekwalk.
Ja, heb ik uiteindelijk al die sporen weer los ingelezen.
Dat was allemaal alineer opnemen, want exporteeren zou ik helemaal niet.
Dus er ben ik een keekwalk verder gegaan.
En daar heb ik mijn eerste mix in gemaakt en uiteindelijk gemasterd in die DD1500.
En ik kan meer renneren oudjaars avond om 6 uur het uitgezond en half 6 te in het systeem.
En toen zei ik dat doel ik dus nooit meer, Lex had gelijk.
Maar dat was achter 90, en je gebruikt alleen maar radioversies.
Ja.
En van sommige clipsversies, maar half clips kronken echt heel broerd.
Ja.
Er zoveelste generatie kopieën aan de loog.
Maar goed, er was natuurlijk nooit, en toen ook geen bron waar je de muziek moet komen komen.
Dat was er gewoon niet, je kon niet even muziek downloaden en die dan, dus je moest het vaak doen met. of clipvers is die een beetje opmoestkale vaderen.
Of de radioversie van 588, want je had natuurlijk wel digital.
En zo zet ik die mixen nog graag.
Oh, je bedoelt, de wereld is nummerst, die kun je niet in audio voor hem krijgen.
Nee, dat levert geen video.
Ja, waarde dan een video clip, maar die klopt niet altijd goed.
Op een TV hoor je dat niet, maar op een gluitse installatie wel.
En wij vonden wel, het moet wel dick klinken, want mensen zet het thuis misschien een audio-installatie.
Hebben jullie nog voorbeelden van platen die echt niet op aantal horen waren, weet je het toch?
Nee.
Ja, ik vind het ook heel snel te denken, maar dat vind ik heel moeilijk om daar.
Nou, ik heb later in later jaren het het makkelijker, want ook waarom de digi-beters,
dus de digitale tapes, en dan maakt de kopi generatie nog niet zo heel veel uit.
Dus toen had ik dat minder last, maar die eerste jaar is zeker die 8.99,
maar bijna natuurlijk ook de laat begint met de muziekverzamel.
Die denk ik heb de video-clip wel en dan leest ik die video-clip in een linkje dat het klinkt naar eerst naar.
Oh, ja.
Dus soms ben je dan ook gewoon te laat om nog iets te regelen.
Dus bij de eerste jaar hoort ik ook op plaatdeknik i.
Dat klinkt gewoon niet lekker, maar dat zal wel nog een klips naar geweest.
Ja, kon je anders.
Ja, kon je anders ja.
En wat ik aan mij mixen, altijd het belangrijkste vond in dat date bijna ook,
maar ik heb een andere steil te kozen, het interoon het outro.
Dus hoe de mix moet beginnen?
Ja.
Ik had altijd, als de mix begint, moet je alkepen veel hebben.
Ik vergeek nooit meer de freestijleren.
Ah, ja.
De boomfring zit in de fantasie, zeg.
Ja, en met de hoogte. Ik denk dat je er weer aan het zekerbaar hebt.
Ja, zekerbaar.
Ja, zekerbaar.
En wow.
Go away from all this pain inside.
This love will die.
Goodbye.
Ja, want 2000 heb ik een aantal textuele rapjes gemaakt,
want toen dachten we dat de wereld zouden gaan natuurlijk.
Ja, dat klinkt.
Dus als ik goedbij en brins met 1919,
ben ik er al die verwijzing in de verjongen.
Misschien is dit wel de laatste, we gaan er aan.
Ja, dat gelukkig niet zo was, maar. Ja, maar de wachten waren toen wel bang voor.
Ja, dat was altijd gebeurig om in januari.
Ja.
Dat is dus echt heel erg over de nagedacht over de mix,
niet alleen maar een rijtje met platen achter elkaar zetten.
Maar dat is al wel een lijn in.
Wat je ook jij had regelmatig twee platen over elkaar heen,
maar ik word het ook wel eens drie, klopt.
Hoe werkt jij toen al iets met in K,
of deed je alles op gehoor?
Ik deed alles op gehoor.
Dat is knap.
Dat is wel klopt.
De ingewoord is natuurlijk alles, ja, als ik toen kon wat we nu allemaal kunnen,
met gewoon de zanger uithaal en zelf.
Maar ik deed alles met filtring, want dat was mijn audio achtergrond.
Dus ik denk dat je me even filtring heel voor stemdag kunt halen, bijvoorbeeld.
Of juist de kijkweg kunt halen van een ritmetrek.
Dus zo kon ik bepaalig ritmetrek's combineren met elkaar.
Maar doe je toch wat dan in het midsat?
Dat kende je dan dan dat je er heen, maar dat is niet van die plaat.
Maar dat kwam er wel doorheen.
Maar dat kie is stuk.
En later heb ik ook dingen gehoord dat ik dacht, dat is echt gewoon volst.
Dus echt gewoon niet goed.
We zouden nu nooit meer zo doen.
Maar zo deden we dat gewoon puur met filtring.
Ja maar een puur op gehoor.
Dus weet je wat ik hoor?
Ja.
Dat is heel knap, want het vond bij Lieberland.
Het vond ook altijd zo zo knap.
Daar leek het alsof hij gewoon alles in kie deed.
Slaaghuis dat ook een houtje van, die kon het ook zo mooi.
En dan klopt het het gewoon.
Ja.
En moud maar eigen, ik heb ook heel veel gemix.
Maar dat vond ik toen omdat je op een gegeven moment het honderd keer gehoord hebt.
En dat je denkt van 'ah, het zal wel zo horen'.
Ja, als ik het nu terug luister.
Geen gehoord zo volst als de later gelukkig.
Ik vond het toen echt goed klinken.
Ja.
Dus nou, ik heb dat van sommige overgaan dat ik toen dacht, oké,
het is niet helemaal goed, maar het kan.
Maar dat was gewoon beperking niet beter dan dit wordt.
Het wordt het gewoon niet.
En zei ik je overgaan niet maak.
Maar dat vond ik hem dan te mooi voor.
Het tegenwoordig zou je dat hiermee zo doen.
Maar ja, soms hadden we gewoon geen keus.
En we hadden tijds eruk.
Ja, wat goed voor tijd kreeg je om te maken.
Nou ja, goed.
Ik maak hem in eigen tijd.
Ja, want hij heeft gewoon honderd contract.
Dus die zien zo dat je dat apart voor betaald krijgt.
Nee, maar dat kon ook niet, want we waren gewoon te druk.
Dus ik was er drie maanden lang elk weekend ook af met bezig.
3 maanden lang, iedere avond.
Ja, en nacht.
Wow, het ergste vond ik de nachten.
Want dan droom ik je nachts over een overgang.
En dan dacht ik, oh, zo moet ik hem maken.
En soms ging ik hem dan elkaar uit.
En dan probeer ik hem maken dan kon je helemaal niet.
Want in je droom gaat dat natuurlijk fantastisch.
En dan is alles gewoon in de perfecte tonenswoord.
Maar dat was het helemaal niet.
Dus ja, dat was wel een aanslag ja.
En elk jaar dacht ik ook, ja, dit doe ik niet meer.
Wat toen was jij in de 30?
Ik kom uit 69, en de eerste was 98, was volledig.
Dus toen was ik er eind 20.
Eind 20.
Je had hem toen af.
Hij heeft leks hem toen eerst gehoord, voor dat hij onair kwam.
Nee.
Nee, het blind vertrouwen.
Dat meen je niet.
Ja, leks haar in je blind vertrouwen is een mensen.
Hij had iemand om volledig gehoord.
Nee.
Ja, Bastem.
Vriendje van me, Bastem zwakje.
Markt de meeste video's.
Ja.
Ja, nog steeds goed bevriend mee.
Hoe volledig hij hem.
Wat hij moest, ook voor hen was het de eerste keer dat hij in deze. Ja, hij heeft niks moest gaan maken.
Ja.
Hij vond dat fantastisch.
Laatere jaren vijftig het zaarderling verhuisd.
Die zijn naar een ander ponte gaan in de hulversum.
En toen werd de vijftig jaar producties die heel wet zijn video's ziet.
Ja.
Dus we hebben erg daag gehad dat ik daar het audio afwant maken was.
En hij was aan de andere kant was hij het video aan doen.
Spiekes vol uit, hij had. Hij kan niet mixen ook droomen.
Ja, dat kan niet ook niet.
Hij was ook droomen, maar hij vond het fantastisch om te doen.
Maar het is ook een plek voor de rechter.
Ja.
Dus hij moest dus, als jij het af had, moest je wel rekening mouden.
Dat is ook dat de video ook toch.
Daar moest hij ook de tijd voor nemen.
Ja, ik leef hem in de hele op.
Want hij had al vast dingen te maken.
En hij had al vast op gezegd.
Hij heeft kon je al vast de fragmenten van de clips kon je klaar gaan zetten.
Dus hij kon je het al soort van voorwerken.
Maar later, toen in de vangen ook het proost in zo'n gingen werken.
Dus in de video editing.
Ja, het is wel makkelijk.
Dus schrijf je hele tijd lijn gewoon op je set er iets tussen.
Ja, maar het audio ging indelen.
Dan wordt het al heel anders.
Maar juist in die begin periode was het natuurlijk allemaal moest.
En dan maakte hij ook nog.
Ik maak de gevoelse intro's.
En het outro dat met mij, dat zat altijd het intro ook in.
Ja, mijn filosofiet was dat dat doet natuurlijk niemand.
Maar mijn filosofiet was, als je hem dan opnieuw aanzettend loopt,
dan loopt het de soort van in elkaar door.
En dan begint hij gewoon weer opnieuw.
Dus zet het ding vooral op die prije.
Dan begint, dus hij eindigt en dan gaat hij zo weer terug naar het begin.
Oké.
Maar hij had de roeping om bij dat intro in het auto ook derg video te maken.
Dus hij is ook video animatisch gaan maken.
Uit video clip vaak gehaald, dingen vaak gemaakt, geblurten, gekleurd.
Maar bij zijn intro's vaak ook met draaien en krokken.
Ja.
Dat was prachtig.
Ja.
Maar die kende ik dus niet tot dat ik het op tv zou.
Dan kijk je met wat je zou, met familievrienden.
Ja, ga je maar kijken op oude jas aanvond.
Ja.
Dan krijg je reactie van hun.
Ja.
En verder.
Esse mesjes.
Kijk, als je mensen hadden we toen al.
Dat was gelukkig.
Oh ja, kick 'n mix, man.
Nou, vooral natuurlijk voor heel veel collega's.
En mensen uit de muziek wereld.
Want die vonden natuurlijk ook wel fantastisch.
En ja, dan komt de post.
En de mail.
Maar dat is natuurlijk pas de eerste volgende werkdag.
Toen hadden we al een mail.
En er komt ook wel een mailtje binnen van wat een fantastisch jamis.
En ik bedacht bij het eerste jaar, dacht ik echt.
Ja, of van mensen vinden dit nou gaaf.
Ik had geen idee.
En dan komt de post.
Veel?
Ja.
Toen al een paar honden denk ik.
Nee.
Doen veel.
Ja, dat vind ik zeker veel.
En later werd dat echt heel veel.
Maar wat is veel?
Nou ja, ik laat hem ook in de socio-minio-reacties te beelptelen.
En wat de voora wordt geroepen erover.
En dan gaat het echt los.
Dan gaan we hele discussies over jouw mixplans vinden.
Wat ik ook eindvond, vond ik best eeng.
Dat mensen iets van jouw mix vinden.
Kijk, in de eerste jaar was het gewoon zenden.
Ja, die mix zent je uit.
Maar later vinden mensen er ook iets van.
Dat vond ik wel spannend.
Maar dat je gewoon post binnenkomt, dat mensen gewoon roepen.
Of tegen de toetverbien, de live shows, dat mensen inbelen.
Nou, kan die mix nog een keer uiteren zonder worden.
Ja, dat vond ik wel gaaf.
En later zijn we die mix ook gewoon afsluiten te hele nachtgeluid zenden.
De wegenuitzenden.
Ja.
En ze wilderen blijkbaar.
Maar gewoon wel, dat is nog een keer van je werk.
Ja.
Bij het begin, linear, audio nog.
dat niet in een computer, dus dat betekent ook dat in de lateren jaren het steeds makkelijker geeft.
Ja.
Dan tot het met 2000, 2001.
Ja.
En dan stopt het.
Ik ben voor de Leuisteren van deze podcast vrij nieuw.
Ook de jongens werken het over jou heb gehad.
En ook jongens die voor de rest jouw helemaal niet kenden.
Ik vind ook wel weer leuk.
Gaan we?
Wat dan is dat weer nieuw?
Ik vind dat vrij normaal wat mensen mij niet kenden, maar. precies, maar juist in het wereldje.
En dan zit ik heel erg in het wereldje.
En dan zijn er echt die mixers allemaal kennen van al de jaren heen.
Je maat jaar mixen, maar voor de resten je niets op mixgebied.
Noot er steeds voorgeven ook te bij.
We had je geen zin, of ook gewoon een mini mix te maken of een remix van een nummer.
Normaal wat.
Ik heb ook. Kijk, uiteindelijk toen ik ben hier met weggemaegd, dat was in 2000.
Daarna heb ik er in het daad denk ik nog één gemaakt, maat op ben ik naar Ardinti.
Eerst met de organisatie.
Ja.
En uiteindelijk ben ik vanuit Ardinti.
Hebben we Slam&FM opgestart.
Ik ben één van de bedenks van dat Slam&FM vanuit Ardinti Radio.
Je bent de Ardinti ga met welke reden?
Ik deed eigenlijk een andere achtergrond van mij was door de jaren.
Want als je voor Lex Harding werkt dan doe je niet één ding.
Je moet pak gewoon op wat je wat er op de grond ligt.
Ja.
En omdat ik zoals ik in het begin al vertelde, ik deed een technische opleiding.
Daar stond iets van computertechniek.
Dus Lex zei tegen mij ja, ik kan iets met de internet.
Dat was nieuw.
Ik kon niks met internet.
Maar dat verdiept hier dan in.
En uiteindelijk omdat de computer stond, heb ik ook nog iets met IT gedaan.
Ja.
Als ik ben uiteindelijk naar Ardinti gedaan, dan kijken naar een IT infrastructure.
Maar het bleef kribbelen vanuit Ardinti Radio.
Je ging vanwege technisch, internetverhaal, ging je over naar Ardinti?
Ja.
Dat was dat niks musicals.
Dat was niks met muziek, niks met radio, niks met evenementen, niks.
Dat is raar.
Ik ga je kijken naar de IT Infrastructure.
Ja, zo werkt dat dat blijktbaar.
En toen. Ik had dat gedaan.
Dat heb ik 3 jaar gedaan.
2,5.
3 jaar lang niks met muziek, maar puur met internet.
Ja, wat is dat hier?
Ja.
Dus dat ben ik ook weer iets anders gaan doen.
Want toen zijn we begonnen met Slam.
Ja.
Slam en femtoon.
Ja, ik neem ook al eens het misten.
Ja, radio, dat zit bij mij in mijn gene.
Dus natuurlijk mist hier dat. Alanderen kan ik dat je ook heel veel uitdaging om de infrastructuur rondom de sensation.
Ik kom daar over mee te denken.
Dus dat was wel graf.
Daar was je ook mee bezig.
Ja.
Alleen niet audio.
Dus dat audio daar dacht ik ja, dat blijf toch wel kiebelen.
Dus uiteindelijk stopt de Identity Radio.
Of niet wet Slam en fem?
Ja.
En hebben we de idee in de vormat voorgeschreven.
Dat heb ik aan meegescheven etenigigdwintie.
En toen is het. toen ben ik toch weer radio genoemd als station manager van Slam.
En toen kwamen ik ze weer.
Ja.
Station manager van Slam.
Hallo, dat is er wel een overgang van internet.
Ja.
Bij Identity Radio, station manager van Slam.
Ja.
Wie heeft. We hoeveel ben je daar dan of wie je hebt been daarvoor gevraagd?
Of. Oké.
Ja.
Voor Slam zijn we uiteindelijk gevraagd.
Veel schrijf dan een vormat waarvan jullie denken dat dat commissieel haalbaar is in de eten.
Jullie.
Ik zelf. Maar ja, maar gewoon ik ben jezelf in de maat goed.
Ik ben even toch hoog gedaan.
En Dennis O'B en Michel de Winter.
Dat waren er drie en daarvan is gezegd jongens.
Bedenkt dan iets wat programmeren en vormat, muziek, vormat.
Maar van jullie denken daarmee wordt het commissieel ook aantrekkelijk om het eten voor kentjes te zijn.
Oké.
Nou, dat zou het eigenlijk slemen.
Vem is dat geworden.
Even uit de aardis ook weer gaan mixen.
Want ik kom niet laten.
En toen hebben we in de eerste stand, ze hebben we ook weer de samenwerking met die mevgeswocht.
En toen zijn er een tien mevjaar mixen teruggekomen van mijn hand.
En volgens mij 2005 en 2006 uit mijn hoofd.
Ik denk ik.
En dat waren gezamenlijke mixen.
Dus ik maak het audio voor slemen en zij maak het video voor Timuff.
Dus weer bektoop.
En zo was ik weer terug het Timuff.
Maar dat ben je aan het beden.
Dat kan bij station manager.
Met ook een verantwoordelijkheid.
Ja, daar die daarbij komt.
Ja.
En dan hobbymatig meer doen.
Ook weer thuis, er in maanden lang alleen een gelukkig toe.
Nou, meer spoor op je MacBook kunnen doen.
Het ging makkelijker, er ging veel sneller ook.
Ja, dus ik kon veel meer aandacht richten op het mix zelf.
In plaats van een slechte video clips geluid in de eigenlijk.
Dus dat ging wel ging dan sneller.
En het komt eigenlijk ontdune alles thuis.
Heb je die mixen?
Ja.
Ik kom maar aan.
Ik kom maar aan bijvoorbeeld voor die mixen als die gedeel boken worden in ieder geval.
Dat moet ik checken, want ik heb ze natuurlijk voor een merk gemaakt.
Ja.
Dus daar moeten we toestemming voor vragen.
Nee, ik heb alle mixen nog.
Het enige na het wel is dat ik heb zelfs de meer spoor van bijna al die mixen nog.
Wow.
Alleen heel veel audio's vindt hij niet meer.
En DSP zijn geupdeten.
Zo, dat is allemaal gedoeld.
Ik heb mezelf voorgenomen als weer misschien te gaan remasteren.
Gewoon weer opnieuw.
Dat is wel cool.
Is heel veel werk.
Maar ja, het is wel. Ja, het is de hoeveelheid, ja, dat is wat je dezelf van maakt,
maar dat is om het weer helemaal perfect te krijgen.
Dat is best wel hele klus.
Ja.
Maar heel veel zannenhoog in goede kwaliteit ook wel.
Ja, ja, dat denk ik ook.
En die denk dat ze nog zeker lief hebben zijn.
Want die jarmixen is wel. En het maken van een goede, complete jarmix. is zo lastig.
En dan vroel om de luistera boeiend geboeid te laten zijn.
Want iedereen kan de eerste tien minuten mooi intro.
En die zit er nog goed in elkaar, drie, vier platen over elkaar heen.
Maar na de tien minuten komen de achter of jij nog blijft luisteren.
Ja.
Of dat je hier gedachte verdwalen.
Dat meek ik zelf ook bij heel veel andere mixen.
Dat ik om het dus al lang zit bij. Oh, ja, ik moet morgen boodschappen doen.
En dan ga ik er boodschappen luisteren doornemen.
En ik moet een vakantie nog poken doen.
Maar wat?
Dan luister je niet meer aan dachtig naar die mix.
Dat hebben we er maar weinig.
Maar dat hadden de tien met jarmixen zeker.
Ja, je zegt dat.
Ik vind het heel lastig om dat. Ik heb dat nooit beseft.
Snap ik.
Ik heb nooit beseft.
De laatste jaren had je in 1995 alles wat ze terugkond.
Ik heb me in mixen ook heel veel jarenlang niet meer gehoord.
Ik heb ze allemaal terug te halen.
Maar ja, je kent ze uit je hoofd.
En als ik een plaat op de radio hoor die je in de mix zit,
dan komt het volgende stuk erin.
Je hoeft automatisch achteraan.
Dus het zit helemaal gebran te hersenen.
Ja.
Sommige plaatken ken je anders.
Sommige plaatsen ken ik het hele vervolgstuk hier.
Ik ken alleen het ene hoekje wat ik gebruikt.
Dus ik ken de horeke plaattingen.
Dat ligt ergens op een hoge stukje.
Oh ja!
Dat zit in de mix.
Maar ik heb mezelf nooit beseft wat mensen van mij mixen vonden.
We halven een reacties die ik reeg.
Eigenlijk door dat het programmest onder ons allemaal op YouTube.
En door dat je die reacties zie je denk je.
He?
Ik heb nooit beseft dat wat die mix met mensen deden thuis.
Dat was wel mijn doel.
Maar had dat je veranderd denk je?
Als je het wel had geweten?
Nee, het was denk ik meer een belooning dat mijn gedachte klotten.
Ik wilde eigenlijk een schoort van ja, meezing mix is niet het woord.
Maar ik wilde eigenlijk van completje nog een completje gaan.
Ja.
Dat eigenlijk mensen de hele mix mee konden zingen.
Dus van haal uit naar haal uit, maar steeds zo met een hoort van broerter in dat je in een toe bouwt.
Waarbij ik hoopte dat mensen op een zonder kamertje zouden staan te dansen.
En de lateren jaren, dat je eigenlijk ook makkelijker met je telefoon filmp,
heb ik ook filmpjes daadwerkelijk gezien en online geïn dat mensen gewoon op die mixen staan te dansen.
Ik denk er wel wel.
He?
Op kermissen hoorde ik ze heel veel.
Echt waar?
Op kermissen geweldig.
Die me plek waar je harde muziek moest hebben en waar de muziek lekker door moest lopen natuurlijk.
En dan veel mij, daar hoorde ik dan aan het overgangen.
Hoorde ik dat dat die in mijn jaar met je stond.
Oh ja.
Dat heeft iets wat daar dan de mensen bij weken dan was.
Die hadden geen idee want die hoorde gewoon muziek.
Maar ik hoorde dan aan de overgang.
Dat ik. Nou hoor, dat was. Dat vind ik waanzinnig om dat te herkennen.
Maar ik besef dat dus. Dat zelfs vandaag ruw je jij zegt dat nu?
Maar ik besef dat niet.
Nee.
Ik vind zoveel mixen.
Ik vond ben echt fantastisch.
Ik heb wel geprobeerd die stoet toe voeg aan mij mixen.
Ja.
Maar dan is bedenzelfde.
Dus ik heb wel ander soort mix opzet gemaakt denk ik.
Wat vind je het verschil?
Selve.
Wat was hier?
Ik denk dat mijn fragmenten korte zijn.
Ja.
Dat mij mixen sneller zijn, dynamischer misschien.
En ik ga. De overgang van een naar de andere plaat is korte.
Dus ik ga sneller naar de volgende plaat op.
Jij gebruikt veel minder land.
Ja.
Bijna niet zegt, nee.
Ik heb dat wel. Ben die was daar.
Is dat van de bedenken?
Ja ik. Ik vond de loopjes van hem,
maar ook de loopjes met de koelbel erin en daar.
Ja.
(C) TV GELDERLAND 2020
Zo hek en barben, en laten ben ik dat wel wat meer gaan doen omdat dat een hele goede basis aan je mix geeft.
Dat maakt eigenlijk je mix makkelijker want als je een goede loop hebt, elektrisch erover in, wordt het er al helemaal beter van.
Maar ik denk dat ik veel sneller van een naar de andere plaat ga.
Ik heb volgens mij een jaar gehad met een jaar mix waarin wat smogt 58 genuten zijn in het begin, waarin 80 nummers zaten.
En ik heb uiteindelijk heb ik ook anderhalveel mixen gemaakt, dat was te veel, dat was echt wel lang.
Niet qua lengte van de mix want ik vond hem zelf wel boeiend genoeg maar het is gewoon nog veel meer werk.
Ja, ik had ook doen nog, maar ik vond het gewoon honderd nummers van vang dat die passjes er allemaal in, dus ik ben gewoon begonnen.
En dan heb ik ook nog een jaar met van cue music gemaakt die was volgens mij anderhalveur.
Maar ja dat is zo verschrikkelijk veel werk.
Maar ik denk dat ik dat wil ik met mij mixen, ik wilde gewoon zoveel mogelijk lietjes, ik wilde gewoon meer een overzicht maken, dan een jaar mix.
En zo is het gewoon maar ook veel meer begonnen, ik wilde gewoon een overzicht maken van alle grote plaats van dat jaar.
En vond je ook van belang dat je ieder nummer ongeveer dezelfde lengte hoorde?
Ja, streven 30 seconden.
En de lastige begin natuurlijk met Urban & Pop, de trage tempo.
En dan nog wilde ik daarvan het zo kort mogelijk te rennen, zodat je die plaat wil hij kenden.
Maar ik korte ook dan vaak, en dat hoorde ik later ook en dat heb je mezelf ook betrapt dat je stukje meezingt.
Maar dat ik in dat stukje meezing had geknipt.
Dus ik had eigenlijk het komplett ingekort of het een gefreien ingekort, ik pak meestal een gefreintjes.
Het welte gefreint weekens lang duurde.
En later als je die plaat op de radio hoorde, dacht ik. Oh nee, nog een keer, dus hij was sneller denk ik.
Maar dat was lastiger bij. Op het begin de trends was enorm populair, zeker de laatste 10 minuten van jouw mixen.
Dat was lastiger, want ga maar zo'n plaat van ferrykosten.
Ga daar maar zo'n 30 seconden versie van maken.
Bijna niet te doen met andere dingen.
De boss on the run en zo, die tijd, maar die hebben allemaal van die breaks en die werken dan om naar een droog.
Maar die breaks waren al een minuut, ja, dat klopt.
Hoe kan je daar ooit?
Ga daar maar een korte pensioen van maken.
Nou, ik denk dat die laatste 10 minuten volgens mij is het 2001, daar zit ook een spensen naar Gilleen in.
Ik vind dat zelf, ja, ik vind dat zelf een van de allerbesen stukje die ik ooit heb gemaakt.
Nu hoi je dan op de achtergrond.
MUZIEK.
Dat stuk zijn ze naar Gilleen en volgens mij zit 'Cersto' erbij.
Dat stuk, ik weet wel, ik had gewoon in onze studio bij het een grote in het band.
Ik had een samenwerking mee in Amesvoort, dus daar ga ik mijn studio.
En ik was dat stuk af maken, nog steeds op de deden 1500 trouwens maast er.
En ik ben dat stuk ben ik, heb ik constant wel nieuws het luisteren, omdat ik daar zelf zo veel energie van had.
En daar werkte allemaal mensen van Bruno, die in die kwamen op een gegeven moment ook in een studio te staan.
En die stonden zo lekker mee, en ik dacht dat ik hier maak, dat doet iets met mensen, het klopt.
En dat is eigenlijk het moment dat ik dacht deze mixen die raken mensen misschien wel gewoon.
Maar dat was 2001, dat was mijn derde volledig.
Toen begon ik me pas te bezetten, misschien doet dit wel iets.
Ja, maar er waren nooit jouw tijd, was er geen release daarna op CD.
Nee, het was alleen maar die video versie, ja dat was het.
En we best wel gekozen, we best wel gekozen.
Ja, omdat heel veel muziek niet er klaar is en wij hadden, dat was mij voor de 3 mevrouw Mixen, ik vind dat Michael Jackson er ook weer moeten zitten.
Oké, ik vond dat alle grote artiesten van dat jaar, dus we moeten een jaar overzicht zijn.
En dan kun je een jaar brengen, want ik krijg heel veel plaats niet geleerd.
En ik wilde eigenlijk ook niet onder druk komen met de staan, wat je platen in Mixmen moet nemen, die je niks vindt.
Dus ik vond er een soort van, ik wilde een soort van creatieve vrijheid hebben welke platen erin zaten.
En er deed een overleg met er krosbevoelbeeld.
Eigenlijk zaten we zo op één lijn wat de grote teamf-hits waren, dat was nooit discussie over.
Maar dat waren zelfs niet eens die teamf-hits zo'n spraak.
Wat er stonden ook nog op laten op een trek, zover een dag ja, nou ja, dat zouden geen grote teamf plaat geworden.
Dus vandaan daarom niet op CD, het is wel geprobeerd, dus we hadden het een keer gekeken, jongen kunnen we niet kleren, maar ja.
Dan kon ik met mijn twerklist en zei ze ja, dat kan niet, dat kan niet, dat kan niet, zo niet, of dat we het hele tot op.
Dat is ook het grote probleem natuurlijk met releases, dat je veel beperkt te bent, maar ook in je mixtechniek, dan moet je weer verplicht, allemaal.
Ja, daar komen heel veel andere regels komen erbij, kijk, nu had je creatieve vrijheid.
Ja, ik kom doen wat ik wilde.
En dat later bij Slam werd dat toewel officieel uitgebracht, ook niet.
Nee, dat had je ook de vrijheid, dus dat was altijd gehouden, dat was wel lekker.
Ook met Q, altijd gehouden, dat was ook een voorwaardig heen.
Had Q zelf gaan ze ook, weet je, het moet echt een dossier zijn, het als je hem aanzet, ik denk, oh ja.
Dus liever 80 plaats waarbij in Oja een momentje hebt, dan 60 waarbij denk jij die ken ik wel.
Dus wij proberen ook heel veel, sorry.
Waar heb je die veel Q gemaakt, waarin is dat?
Het is 14, dat is 14 nog een beetje heel lang alleen.
En was dat in opdracht?
Ik kende wat mensen bij Q, die bij 10 met Vanaar kwamen, die met een kwijkvijven van het talent, dat vloog allemaal uit.
En dat hadden gewoon toen contact en toen het was een soort van experiment, pas dit bij Q.
Dus dat hadden we gewoon geprobeerd.
En dat was ook weer een heel andere mix van Q, was toen ook veel meer een pop-dance station.
En daar had je aan de grana's inderken, dat kwam toen allemaal natuurlijk een beetje op.
Dus dat heb ik 1 jaar gedaan.
En daar heb ik pas dat niet allemaal bij het Kiel gevoeg, vong zelf al wel trance.
Kiel dedt toen niks met toen niks met Mix and Medeerje's, dus dit vielen een beetje buiten de tone van het station.
Maar jij zat ook helemaal niet bij het Kiel, toch?
Ja, jij kent mensen.
Oké, je zat in het wereldje.
Ja, oké.
Nog even een paar keer naar hokken op de tak, maak hem niet uit.
Naar die slam-periode, bij slam-boy-station-manager, dat zit je in een heel ander vak.
Dan heb je deze mensen onder je, het zijn je collega's, maar je hebt ze officieel bij je leiding geeft.
Dan heb je ook vervenendig gesprekken.
En als hobby maak je die jaar Mixen.
Ik vind het een heel rare lijn, eigenlijk.
Het klinkt als een puber die als hobby maatig, nog met zijn jaar Mixen werkt, en de dacht erop een serieus exitgesprekheid met een van zijn medewerkers die niet mag blijven.
Ja, dat is best gaar.
Ja, klopt.
Alleen slam was eigenlijk net zoals team, dat was heel plat, hele plattoorganisatie.
Ja, het was gewoon een van team, dus het was eigenlijk derregier als die nodig was, maar eigenlijk derde wij alles met elkaar.
Ik maak de bij slam, volg het ook, alle vormgeving, voor de koning, dat feest wel in Amsterdam.
All die intros en instaars die maakte ik ook, want ja, dat was wat ik kom.
Ja, hele plattoorganisaties, de directeur, dat was ook gewoon iemand die stond ook gewoon op een fit podium, stond's fit tickets te controleren, heel plat.
Dus als het nodig was, ja, dan moest je de baas zijn, dan moest je optreden.
Maar wij waren allemaal één team, we waren heel platto, heel plat, heel dicht bij elkaar.
En bij slam was dat net zoals bij TeamF, Lex Haring was even ons.
Wat een heerlijk.
Ja, het is heel veilig.
Ja, heel veilig.
Echt met elkaar.
En het werd ook geaccepteerd.
Ja.
Ja, ja.
En het voor grote voorbeeld daarvan was altijd, en TeamF is onze leersgoog geweest.
Het was dus niet eigen fouten te maken.
Een ander los dat wel op.
Het was daar ook niet, en het was bij slam later ook niet.
En zo werkt ik nog steeds.
Maak vooral fouten, leer van.
En dat heb ik van Lex Haring geleerd.
Wat is je grootste les geweest in de periode dat je steedsje menens er was bij slam?
Dat leiding geeft niet wel het leuk is.
Nou ja, het is erop wel eens.
Ik wens je veel persoonl.
En dat is hartstikke leuk als alles goed gaat.
Maar er is niks of heen.
Dus dan mensen moeten aanspreken.
Terwijl je op persoonlijk niveau mensen zoverzikkelen graag mag.
Maar het zakelijk niet gaat.
Ja.
Dat is heel moeilijk.
Ja, dat maakt je vak dan een hees heel lastig of je positie.
Ja.
Dus later dat merk je nu ook in met rijven.
Eindelijk dat stuk in de partij ik moet je gewoon naar het eind los gaan laten.
Ook omdat sommige mensen daar zo verschrikkelijk goed in zijn, die ik het los kan laten.
Dus dan ga je alleen nog maar sturen.
Dan geef je wat je wil.
En ik ga nooit met iemand als leks vergelijken.
Maar dat is natuurlijk wel een beetje weer doetje geeft aan wat je ongeveer wil hebben.
En andere doen dat voor je.
Dus je ontrekt je aan naar uit de partij.
Ik vind soms echt jouw jammer.
Dus je blijft kribbelen.
Maar je moet wel.
Je moet wel.
Het tegenwoordig kan het niet meer.
Maar dat heb ik als leiding geeft nog geleerd.
Ja, het is. Het is niet altijd leuk.
Maar zorg dat er ook voor dat je bijna geen privé contact wil, zeg maar als mens, en dat je in het puur zakelijk moet houden, omdat je zo'n situatie wil voorkomen.
Dat was kritie en wevast een vriendenclub, dit is de eerste vijf jaar.
Ja, dat was echt een vriendenclub. We deden alles, alles maakten met elkaar, we waren er altijd, we bouwen er met elkaar, we kon elkaar de herses in slameren, we gingen we gelijk bedoen.
Want we waren allemaal veilig.
Ik denk dat er heel veel mensen daar ook. Het was bij Slam net zo.
Het maakte helemaal niet uit of hij daar de directeur was of er steeds meer over het telefoon is, er was geen verschil.
Heerlijk.
We stonden allemaal bij elkaar en dan stonden we op koning zich op het vip-pooim, dachten we jeetje, dat hebben wij met elkaar gemaakt.
Slam was een heel klein clubje, 20 mannen op zoveel. Dat was echt heel klein.
Maar wij hadden bij Slam, de Beach Rakes, Strandfeest.
En dat hadden we jaren, twee keer per jaar.
En wij vochten tegen het grote vijftijacht.
En die wilde ook een Strandfeest, dan vonden wij gafend, wij waren succesvol.
En vijftijacht natuurlijk ook alleen dat was onze gemeenschappelijke concurrent.
Daarbij TeamF, de gemeenschappelijke concurrent, het was MTV, dus wij hadden een gemeenschappelijke vijrand.
En daar gingen we tegen te keren.
En dat zorgt ook voor een gevoelbillende zo'n ploeg, voor jou je bent er met z'n allen.
En lukt het jou niet, dan doe ik het wel.
Lukt het mei op.
Rebels 1-10.
Ja, maar het vraagt ook soort, soort mensen niet iedereen kan dat.
Nee.
We hebben heel veel mensen ook in de verleden woord gaf die dat dan niet, dat lukt ze niet.
Is het meer werk voor en voor ons is het een roping?
Met Slam had je niet mega luister cijfers.
Dus je moest eigenlijk als een klein clubje vechten tegen de grote bezetters van Galleer.
Ja, weet ik wel.
Ja.
Dat is ook raar.
Want die meift was heel succesvol, vijftijacht, heel succesvol, een Slam heel klein.
Maar de grootste in de jonge groep.
Het Slam is ontstaan in wat wij toen vonden.
En ik kom bij vijftijacht van namen.
Ik draag vijfteen fantastisch goed haar toen nog steeds waar maar wij wilden die onderkant pakken, de jongeren.
Wij vonden dat vijftijacht te oud werd.
Dus naar de 30 getoeging.
Ja.
En ik denk dat dat ook zo was toen.
Ja, dus zij veranderden en wij hadden ze iets van die jongeren worden niet bedient.
Dus dat ligt er gaf in de markt.
Dus wij bedacht, wij gaan die gasten eigenlijk 1525.
Het was 25 jaar, dat was ook ongeveer de doel op van TMF toen.
Die gaat, dat gaat is er.
Dus daar springen we in.
Dus wij hadden met Slam niet het doelde grootste torden van Nederland.
Maar wel de grootste in de jongeren maakt.
En wij wilden een markt voor een jongeren markt.
Dus daarom hadden we tv, wat een magazine, wat evenementen.
Heel veel evenementen.
Dus wij waren veel meer een markt dan alleen een radio station.
Ja.
Dus als radio station, nee, natuurlijk waren we volgens mij in de 10 plus.
Toen 1,5% markt dan deel op z'n max.
Maar binnen de jongeren, waar pakten we 58.
Daar neerden we het voor.
Ja.
Dat is, kun je meten met die jeugd, want jij was zelf al en je was eind 20, begint 30.
Ja.
Kun je dat nog voor je dagigerden, je kun je wel verplaatsen in wat de jeugd wilde horen?
Wij hadden allemaal 20 uur.
En eind 10 us hadden we bij ons werken.
Dus onze vormgever, die was 22.
Oké, dus onze doel gup werkte bij ons.
Dus wij waren toen al veel meer bezig met de goede banenleiden.
Heel belangrijk.
Maar wij voelden wel, we hadden boven op die doel gup.
We hadden zoveel evenementen daar.
Slemen we helemaal door.
Die drive-in show.
Ja.
Wij zagen wat wel het niet werkte.
Dus ons onderzoek was eigenlijk in de praktijk.
En die evenement, als wij die evenementen hadden,
er stond al 35.000, 40.000 man op erin manplein.
Wij zagen welke DJs eraakt.
Maar wij gooiden daar ook gewoon Nederlandstaal geext door.
Dus slemen we een bidswijk, die strandvesten die we deden,
zetten we in een dans en neer de pop naast elkaar.
En iedereen dacht jullie zijn gek.
Maar het werkte.
En nu doen we niet iedereen het.
Ja.
Alle grote festivals pakken er uit met alles domma-kijing.
Dat was nu geaccepteerd.
Dus jullie waren eigenlijk alweer vooruitstreventing die periode?
Dat denk ik.
Dat vind ik nu heel fijn om te baam.
Maar toen dachten we ja, waarom zouden we niet kunnen?
Waarom moet je dat schijden van elkaar?
Omdat dat toen eigenlijk al tijd zo.
Je had dat festival voor de hardere stijlen.
Hous en dingel staalig.
Dat moest weer.
Dat ging maar betoppers of weet ik van wat.
Ja.
Eigenlijk was dat dus ook zoals ik mijn mixen altijd maakte.
Dat is ook alles in.
Ik had geen trans mix.
Nee, alles gaat erin.
Ja.
Ik heb een hefroger in een jamix gedaan.
Want die me heeft rijden dat.
Ja.
Dat was de kracht.
Ik heb zelfs K3 volgens mij een jamix zitten.
In een belgische versie.
Want dat is ook wel een belgische versie van mijn jamix.
Het is serieus.
Dat staat een aantal jadeplot.
Er staat een aantal vlaamse of belgische artiesten
in de belgische versie in die zonder zij uit.
Dus ik had toen twee mixen gemaakt met aantal platen van inderbij.
En die had je de apart tussen geliep?
Ja.
Ja.
Heb je die ook nog?
Heb ik ook nog?
53-8 mixen.
Hmm.
Rute wild had altijd het moment 5 uur 38 mixen.
Wat moet er gebeuren?
Een mash-up.
Er kan het eigenlijk op neer.
Twee platen.
Marks 4.
In een 1 plaatlein.
Dus ongeveer 3 minuten.
3 minuten.
MUZIEK.
En dat was de 5 uur 38.
Mensen hebben lekker door de filmen te helpen.
Oké.
En ik denk dat er 4, 5 mensen waren die regelmatig mixen instuurders.
En ik ook.
Ik werk ook bij 5 jaar in het periode.
Vanaf het slam is teruggegaan naar de 5,8 kant.
Dus wij zaten er nog in het periode.
Uiteindelijk werkt ik bij 5,8.
Ik heb een video afdeling gedaan.
Dus 5,8 TV in het periode.
En toen maak ik ook mixen voor die regelmatig bij Rutwal.
Ja.
Dus ook leuk.
Maar dat is niet gevraagd hier.
Ik denk gewoon dat voor de lockdown.
Nou ik hoorde dat bij Rutwal.
Dat ik ook.
Ik ben gewoon leuk.
Ik stuur er een keer in de zonders uit.
En dat ik al leuk.
Dus toen werd ik 1 van de mensen die regelmatig iets instuurders.
Maar dat was ook. Ik was toen heel durk dat het was niet elke week of zo.
Maar we zijn er een paar uitgezonden.
En dat was iedere dag volgens mij.
Iedere dag was geen mixen.
Dat was echt veel.
Ja.
Ik denk dat ik er stuk of 10 gemaakt heb voor hem.
Oké.
Uiteindelijk.
En zo denk ik bij die mashups.
Dat is nu natuurlijk helemaal.
Ja.
Dus het is natuurlijk ook heel makkelijk om tegenwoordigen.
Het is niet makkelijk om te maken.
Je moet nog steeds creatief zijn.
Maar wil je de platen bij elkaar vinden?
Heb je voldoende software om ze goed bij elkaar te zoeken?
Ja.
En dat vind ik dus het mooie aan.
En dat heeft ik later.
Toen dat het techniek makkelijker wordt.
En het helemaal voor je eigen creativiteit dat voor goed je mix is.
Ja.
Want ik vind eigenlijk iedereen die tot vier kan tellen kan mixen.
En als je komt tot acht kan tellen en helemaal tot 16.
Dan snap je nog wat een muziekale zin is.
Dan moet je zou je moeten kunnen mixen want de techniek kan het.
Ja.
Maar juist omdat die basistechniek zo eenvoudig gestegen worden.
Komt het helemaal aan op je eigen voel.
En ik vind bijvoorbeeld een Bart Arens.
Zijn opening van de top 3000.
Of een helft.
Tuurlijk het dat hij zelf fantastisch spanen.
Als ik bij alles helft.
Ja.
Maar dat is toch het proberen door mensen.
Dat is toch ongelooflijk.
Ja.
Bril Jand.
Niet normaal wat een werk daarheen zit.
En hoe het allemaal in laag is.
Dat is geen measure meer.
Dat is eigenlijk een eigen conclusie.
Dat is wat hij eigenlijk doet.
Ja.
En als jij de drum van enige gebruikt een bass van een ander en nou.
Ja.
Fantastisch.
Maar in ieder jaar weer loopt hij.
Bij ieder jaar denk ik van daar.
Het kan eigenlijk niet gekken dan dit.
En ik weet hoe dan in die me bezig.
Maar dat is vooral een denkproces.
Want nogmaals jij dat een stukje techniek.
Ik kan geen pianospeelen.
Dus als ik ergens een piano van nodig heb,
dan moet ik de originele instrumentale hebben.
Of ik moet door een AI achter iets halen.
Maar het bedenken van wat je maakt.
En dat heb ik met mij een jaar mee.
Ik zou ook altijd te proberen.
Ook met de intro's.
Wat moeten stem zijn.
Wat moeten klank zijn.
Wat voor soort echo.
Wat voor soort gewoon.
Dat stukje, als je dat kunt bedenken, dan dan wordt het gevoel.
Wat ik vind mixen is gevoel.
Er is niet 2 plaatacht ook aan jas en dan een derde.
Maar wat ik me wel beschrijf,
ik heb dat met mij ja mixen wel altijd geprobeerd.
Maar je moet er ook niet in dooslaan.
Het werkt heel vermoeiend.
Als jij iets creatiefs in de mixen werkt,
wat heel te aandacht vraagt van de ontvanger.
De moed je zo weer even rust geven met een aan te standaard overgewerkt is dat het ook dat je me een soort van kan verwerken voor m'n eigen voel.
Wat anders raak je heel erg vermoeid aan wat je allemaal creviteiten op soms maat.
Maar ja, dat nadenken over zo'n mix. Ja, dat vind ik het mooiste.
Dag jij altijd gewoon van, oké, dus een plaat bezig, welke komt er nu of dag jij in een project?
We hebben nu het project Intro, bijvoorbeeld, daar zit er een aantal plaats in, maar dan komt er na een aantal minuten.
Dan gaat hij gewoon lopen. Ging je gewoon van de ene naar de volgende plaat?
Nou, ik maak de lijst natuurlijk op bitperminnet en later op danshoorten bij, omdat je natuurlijk vrij makkelijk die kunt ontdekken tegenhoordig.
Maar toen ook ook? Nee, dus dan moet je het opgehoord.
Ik ben niet muziek aan geschoold. Ik heb geen conservatorie me gedaan, dus ik weet helemaal niet.
Ik hoor of iets in danshoort is of iets in keer is, maar ik zou het niet kunnen uitschrijven.
Dus er was gewoon op bitperminnet en dan gewoon op gevoel en dan heel veel plaats om combineren wat dan gewoon vaak niet kan.
Maar omdat je die muziek zo goed kende, zou ik niet die meeftijd, omdat je al die muziek uit je aardigheid jouw kent, dat je al vrij snel wist ik.
Dit vind ik het beste stuk. En dan, ik ging aardig meestal van Intro naar een complexje, naar Outro.
Dat was een beetje mijn basis. En dan maak je heel veel combinaties die niet kunnen.
En dan draai je het om. Of je denkt, wacht even, daar zingt een vrouwstem en daar zingt de vrouwstem en die tekst is geluid op elkaar aan.
Dus wat grappig want ik krijg een hele andere zin. Dan maak je die combinaties, maar ja, dat moet het ook nog in.
Toon soort zijn, dan kan het vaak niet. Dus het is een heel creatief proces.
Dus het proberen we kost eigenlijk niet het tijd. Ja, het eindelijker.
Ja, het ritman elkaar zit. Dat kan echt heel simpel. De plaat waarop dat je je laten volgen en beginnen.
En dan is het niet volgens je hebt je doorgaan. Ja, dat vind ik niet zo spannend.
Ik was heel veel tijd kwijt aan mijn openingen. Echt heel veel. Ik was gewoon gek van enig maar.
Ja, achtergedingen. Zo mooi.
Ik vertasies heb ik een paar intro's opgebaseerd. En ja, dat vond ik allemaal die Celtics achtergestijlen.
En dan zorgt ik dan ook een stem bij die zo klonk. En wat ik ook ben gaan om met je leert natuurlijk door dat je het gaat maken.
Je leert op een gegeven moment van hoe kun je nou die mix gevaliëerd houden dat mensen blijven luisteren.
Dus ik ben ook soms in tempo gaan remmen. Dus dat je over vindt naar een kwartier dat ik naar het halve tempo ging.
Dat je eigenlijk in één keer terugging naar een urbanachtig gedeelte. En dan weer het dubbelde ritmen.
Van de volgende platen door een aantal. Dat je toch een soort van golvenbeweging gegegen.
En die bon voor een kempsis was daar het voorbeeld van die begon eigenlijk heel snel.
En volgens mij uit mijn hoofd komt me wel iets zietig achter hem.
Lever bite is eigenlijk een precies. En die gaat dus weer half tempo en dan bouwen we in de mix op.
En wat ik dus vaak dan deed dan eindig ik met een soort transachtig iets.
Maar het begin van de mix over eens met de ralfde teksten. Maar dan dus vek je zo snel, zodat je weer een cirkel. Ja, en dan kan je wel in de begin. Ik ben in de jaren 80 ook al. Ik weet niet of je die oude bootlegs uit de jaren 80.
Nee. Dat was het bootleg die getieteld 84 in 40 minuten.
En daar deze dag met Loverse Bed of Field een adult education.
Wel, Spengelkomens gemaakt samen met Arjan de Gron. Oké, een van de bonenste bootlegs uit de jaren 80.
Hadoo, hadoo, hadoo, hadoo.
Missitorieze en per historieze. Vafrie te van de clubhets uit de jaren 80.
Maar een clubhets in die tijd? Niet normaal!
Echt normaal.
Alles met bandricorder? -Gloot nippen.
Ja, en de tonale dingen die ze deden met adult education. hebben ze sneller of langs aan me afgespeeld en dat opgenomen.
En dan zorgen dat de gluit kwaliteit goed blijft.
Zijn wij in jouw historie nog dingen vergeten die voor de mixen, de luisteren. dat die zeggen, jo, laat het onder zeggen, heb jij tips voor jongens die nu aan het mixen zijn?
En wel eens vastlopen en denken hoe moet ik nou mijn ideale mixen bouwen?
Wat zijn de volkijlen?
Begin een hele nieuwe mix.
Ik heb heel vaak met mess-ups achtergedingen dat ik vast blijf houden aan de platen die ik gekozen heb.
Of aan de volgende die ik gekozen heb.
En dan begint ik opnieuw met andere platen dan lukt hij wel.
Soms zit je gewoon, heb je gewoon een verkeerde baas gekozen.
Heb ik bij jou mixen ook best wel vaak, maar ik wil deze twee platen wil ik nou elkaar hebben.
Maar als het niet kan, kan het gewoon niet.
Dat moet je niet doen.
Als het niet lukt, kijk, muziek is een creatief proces.
Als het creatief gezien niet lukt.
En je kunt hem in je hoofd niet maken.
Of je maakt hem in je hoofd, die je zet hem in elkaar, het lukt niet.
Doe hem dan niet.
Ik denk ja, mixen kun je niet helemaal omgooien, maar een mess-up of een quarter mix.
Die mixen, mixen, het strijd van drie minuten?
Ja, begin opnieuw.
Ik kiezen een paar platen waar ik denk, oké.
En de combinatie die ik heb gekozen was niet de eerste.
Dat was de deid op de vierde basis.
Van eerst pak ik en altijd denk ik, maar ik denk ja, dat vind ik de makkelijk.
Dat vind ik de voordaan gelicht en zou iemand anders ook kunnen kiezen.
Ja, natuurlijk met stit, want een tempo klopt en de kie klopt.
Dus ja, iedereen kan deze elkaar zetten, maar hij raakt me niet.
Dus meer denken in wat zou een ander niet kiezen.
Het verrast me.
Het verrast me.
Zorg dat je zelfs binnen drie minuten moet ik drie keer verrast worden.
Als drie minuten is lang, drie minuten is een gemeten.
Atentie waar de moment voor heel veel luisterhuis een plaatbuw 320 is niet van niks.
Wat daarna ben je hem zat.
Dus zelfs binnen die drie minuten moet je gewoon verblijven verrasten.
En ik heb ook met die mixcontest.
Ik ben een aantal ben ik begonnen, ik dacht, hij is niet.
En het voel je meteen.
Ook al is hij nog zo goed.
Ook al klopt het.
Ook al klopt, denk je aan, van op fantastisch moet ik vinden gereden aan.
Nou, dat moet je weg.
Dan ga je in de toekomst nog, want nu ben je ook door die mixardsrijd.
Ben je weer gaan mixen?
Ja, klopt.
Blijf je dit ook doen?
Dat roep ik elke keer van ja.
Maar als er dan weer een cluster door komt, denk ik, dat vind ik ook gaaf om te doen.
Dan pak je die.
Ja.
Maar weet je dat het is zo draad die mixcontest van jullie, dan ga je weer aan de gaal een keer.
Ja, dit vind ik ook gaaf om te doen.
En dan natuurlijk wil je daarmee dan door.
Dus ik denk dat we een wel weer op die mashups ga richten.
Dat vind ik leuk.
En Jaamek is gewoon echt heel veel werk.
Ja.
En er zijn ook niet zo heel veel radio stations mee die een Jaamek's willen hebben.
Nee.
Of die hebben al mixen die dat kunnen.
Wat er zijn best veel mixen die heel goed zijn.
Ja.
Vind ik een echt veel goede gasten.
Ja.
Dus dat mashup, vrouwfing.
En er is toch behapen in de tijd.
Dat kun je dat is te doen.
Maar Jaamek, hoe ga ik ook dat je elke jaar denk ik weer van je is?
Nee.
Die magief van het einde van de jamal.
Het is supergastisch.
Ja.
Maar ik heb met de kerst.
Ik heb kerst de avonden.
Houd je als dag wat ik met Jaamek ze bezig.
Ja, dat niet meer.
Je hebt geluisterd naar een aflevering van remix de podcast.
Marcel, dank je wel voor je tijd.
Tot een volgende keer.
En ouderd in de gaten.
Er komen meer aflevering van de podcast binnenkort.
Dus abonneer je en je krijgt gelijk een melding
wanneer er weer een niet is.
Tot de volgende keer.
Podcast Summary
Key Points:
Marcel Maywaard werd geïnspireerd door de TMF-jarmixen van de jaren '90, die een grote cultuur- en impactwaarde hadden.
De jarmixen werden gemaakt in een tijd zonder social media, waarin reacties langzaam en per post kwamen, en de effecten pas later werden herkend.
Het mixen was een technisch en artistiek proces waarin de overgangen niet met time stretching werden aangepakt, maar met lineaire montage en natuurlijke ritmes.
De vormgeving van de promos en jarmixen was een belangrijk onderdeel, met een sterke focus op gevoel, ritme en tekst, en werd opgebouwd samen met collega’s zoals Lex Harding.
Marcel heeft een diepe connectie met zijn werk, waarbij hij de jarmixen als een vorm van creatieve expressie en gemeenschapsverbinding beschouwt.
De mixen werden gemaakt op basis van een handmatige, gevoelige aanpak, waarbij de overgangen en ritmes met de muziek in de natuurlijke snelheid werden geïntegreerd.
De eerste jarmixen werden zelf gemaakt door Marcel, na een vertrouwensverhouding met Lex Harding, en vormden een belangrijke stap in zijn carrière.
De mixen hebben in de tijd een sterke emotieve en sociale impact gehad, met mensen die thuis dansen op de mixen, vooral op kermissen en in muziekgevoelige omgevingen.
Summary:
Marcel Maywaard vertelt over zijn ervaringen met de TMF-jarmixen van de jaren '90, waarin hij een centrale rol speelde. De mixen werden gemaakt in een tijd zonder digitalisering of social media, met langzame reacties en een sterk gevoel voor ritme, overgangen en vormgeving. Hij benadrukt hoe de mixen geen gewone lijst van nummers waren, maar een vorm van narratief en emotionele connectie met de luisteraars.
De creatieve aanpak was handmatig, met lineaire montage en geen time stretching, en het proces werd beïnvloed door het gevoel van de muziek en de context van het station. Marcel ontdekt later dat de jarmixen een grote impact hadden op de muziekwereld, met mensen die thuis op de mixen dansen, vooral op kermissen. De mixen werden gemaakt met een groep van collega’s, met een duidelijke vormgeving en een klasse van tekst en ritme.
Hoewel de techniek van die tijd beperkt was, werd er een sterke emotie en kwaliteit opgebouwd, wat de mixen tot een cultuurwaarde maakte. Marcel beschrijft zijn ervaringen als een combinatie van techniek, gevoel en creativiteit, waarbij hij de jarmixen ziet als een vorm van vertrouwen, samenwerking en emotionele verbinding met het publiek.
FAQs
De TMF-jarmixen waren gebaseerd op een unieke muziekbeleid dat zich afwijkte van andere radio stations. Ze maakten deel uit van een grotere cultuur waarin video clips een grote rol speelden, en de mixen werden gemaakt met een focus op de clip-impact en de beleving van jongeren.
De jarmixen werden gemaakt door handmatige mixen in een studio met lineaire montage. De muziek werd opgenomen op analoge bandrekorde, en de overgangen werden gemaakt door handmatig knutselen, zonder gebruik van digitale technieken zoals time stretching of pitch correction.
De overgangen moesten precies zijn om te voorkomen dat de clip 'lipzink' of onnatuurlijk klonk. Omdat de clips niet met een gelijke BPM (beats per minute) werden gemaakt, moesten de overgangen worden geoptimaliseerd zodat de ritme in de mix behouden bleef.
Ja, Marcel had een technische opleiding in elektrotechniek en was begonnen met radio- en audio-techniek. Dit maakte hem geschikt voor de technische aspecten van het mixen en de vormgeving van promo's en jarmixen.
De vormgeving was essentieel om de identiteit van het station te behouden. Marcel ontwikkelde een unieke stijl met duidelijke teksten, ritmische intro's en een duidelijke audio- en video-voeling die de luisteraars in de stoel hielden.
In de jaren 90 werden mixen handmatig gemaakt met lineaire montage en zonder digitale beheersing van tempo. In de 2000'ers werd digitale techniek geïntroduceerd, wat betekende dat mixen sneller en efficiënter kon worden gedaan, maar het gevoel van de oorspronkelijke mixen werd verder uitgebreid.
Chat with AI
Loading...
Pro features
Go deeper with this episode
Unlock creator-grade tools that turn any transcript into show notes and subtitle files.