René Carrillo (EY) en de schaduwkant van de Zuidas: 'Ik ben vaak genoeg meerdere dagen mijn bed niet uitgekomen'

40-45 de musical. Inmiddels al meer dan 750.000 verkochten tickets. En zodra het licht uitgaat, begrijp je waarom. Een unieke theater-ervaring die je midden in het verhaal plaatsst. Exclusief in Barneveld. -Wel je met me trouwen? Boek vandaag nog je ticket via 40-45.nl. Hoe ver zou je kom op de zuid als met alleen een middelbare schooldyploma? Niet ver voorbij de receptie. Zou je zeggen, maar mijn gast tot zeerde de zwaartekracht en schoot als een kommetemhoog. Tot partner bij een van de big vorm met nog niet eens een P op zak. Maar verist je niet, hij mag dan zonder volledig kaartjes in binnengekomen. Het is absoluut geen free ride. Fijn dat je weer luistert naar een nieuwe aflevering van Moevanup. Maar ik de top talenten van het Nederlandse bedrijfslevensprek. Hoe maken ze karrieren? Waar lopen ze tegenaan? En wat kunnen jij en ik daarvan leren? Met vandaag in de studio, vanaf de businesswijze redactie René Carillo. Equity partner, mag ik zeggen? -Zeker. Bij I.Y. -Ja. René. -Goei dag. -Goei morgen. Hallo. -We maken nu toch geen slapen de hondenwacker, vroeg mij wel, hè. Nou, het is in ieder geval spetterende introductie. Dank je voor je. Niet dat mensen nu bij I.Y. denken, wat heeft hij geen diploma? Ik maak daar zeker geen geheim van. -Nee. Niet meer, niet meer. -Aan niet meer. Nee, dat is zoals alles gewijd. -Ja, zo. Nou, ik denk dat het is inmiddels al 20 jaar geleden bijna dat ik begon. Dus ook ik kom nog steeds wel uit een tijd dat het heel normaal was. En nog steeds. Ik wel is natuurlijk om die diplomas te halen. I.Y. Zeker toen, en nog steeds ook bekend als onder andere akaltenskantoor. Dat is ook de tak waar ik in ben begonnen. -Ja. Nou, voor de geen idee, om akalt te worden, moet je in Nederland in heel veel landen. Heel veel studies en zetiviseringen het zetralen. Maar goed ook, want je brengt nogal wat als je handtekening zet onder een jaar rekening. Ja, en ik bleef daar. Eigenlijk vanaf dag één liep mijn studie helemaal niet. En ik krijg gewoon een klein beetje die idee van een shit straks komen ze er achter. Maar ik vind het wel heel leuk hier. -Ja. Dus dat is natuurlijk wel in het begin van mijn carrière. Was dat niet iets waarmee ik te kopen stond? -Nee. Wat je bent al eigenlijk actief in een felt waar je een bruisbeekje moet gaan en rijbewijs hebt om te mogen rijbewijs te spreken. Die heb ik al hoor. -Geweldig, ja. Maar die wordt je geacht te halen? -Ja. Maar dan lopen je daar dus rond. Je fakt de papiertje, dan gaat de gekregen, maar hoe overleef je dan? Ja, dat is een goede vraag. Kijk, al er eerst wel goed om te vertellen dat dit was. Het is niet zo dat ik gewoon letterlijk heb aangebeld en jongens, ik wil die komen werken. Ik kom net van de middenbare school. Er was des tijds en ik geloof dat het nog steeds wel bestaat. Een opleiding vanuit Niever en Eierhoden. En dat was een reactie op het feit dat het tekort was aan de counten. Dat kon je een naam in de baan school beginnen. Nou, ik kwam daar 5,6,5,5 jouw achter dat dit bestond. En van alle keuze die ik had, dat ging letterlijk van Kleinkunst, Akademie, Advocatuur, geschiedenis, of deze opleiding. Je deed geen naam zien, hè? -Ja, want je deed geen naam zien. En al honesty wel, geen naam zien met mag hacken over de stoot. En vier van giks, maar dit heet een gymnaas in de ploma. -Ja, ja. En ja, dan heb ik toch hiervoor gekozen, ik denk vooral omdat ik al mijn leven wel weet dat teoriën studeert. Het is gewoon niet mijn ding, maar werken dingen in praktijk leren met mensen bezig zijn, problemstukken, oplossen. Dat vind ik al heel lang, heel erg leuk, heelsklenken in puzzelen, dan moet allemaal maar op. Dus dit lijkt me gewoon de juiste route. Dus dat heb ik toen gezolistairps. -Ja. En dat werd hem? -Ja, echt. En dus, want ja, nogmaals als je account bent en ook in die account zien zit, dan heb je er ook mee met het analyseren van de cijfers. Dan moet je er ook gewoon inhoudelijk analytisch werk doen, waarvan je zou zeggen, dan moet toch iemandje leren. Dat heb jij dus niet in de schoolbanken geleerd? -Nee. We hebben of heb je dan er doorheen gebluft? -Nou, ik denk dat het twee dingen zijn. Om misschien, ik kan wel een voorbeeld aan halen, want nu een beetje boven, ik kom er even echt in het begin van mijn karriere. Op een gegeven moment heb je natuurlijk wat klanten, het duurt echt wel even voor overhoudt voor dat ik op tins werd gezet en naar klanten werd gestuurd. Wat was je eerste, één van de eerste werkzaamheden die je dan ooit deed? Mijn allerde eerste werkzaamheden waren geskaarten vouwen en de archiefkasten van partners opruimen, laat dat duidelijk zijn. Dat waren het eerste 6 maanden van mijn karriere. -Ja, ja. Daarna mocht ik langzaam aan een klein beetje met collega's mee om bijvoorbeeld letterlijk hardcopy files te kopieëren. Ik kom ook nog uit de tijd dat het een best wel heel veel hardcopywerk deed. Nou, dan vervolgens mocht ik opgegeven met eens een klein beetje echt wat controle-werkzaamheden oppakken. Dat gaat dan als het aansluiten van bank afschriften met de administratie, gewoon letterlijk met een rooien en een blauwe pen gaan lopen vinken. En wat ik heel snel al had bedacht, ik dacht wel voor jou wachten even hoe kan ik dan? De teoretikant ik dus niet heb en ook, nou ja, waarschijnlijk niet echt ga doen want ik wist gerus wel. Ik ga niet die opleiding naast deze drukkenbaan. Dat gaat een wisk kijk al eijk al vanaf dag een heel eerlijk en natuurlijk nooit gezegd, maar dat wist ik wel vlieg u er maken. Gewoon volledigen, met volledigen interesse en ook een stukje overgave, vol dat systeem in, want dan werken daar allemaal fantastische talentvolle mensen. En dat ook ook bij de klanten waar je over de vloer komt, dat zit zoveel talent, zoveel kennis en mensen die ook over zeel bereid zijn juist om andere op te leiden. Dat is één van de kenmerken van ons organisatie, wij leiden mensen op, dus ik dacht ja, wachten even, ik heb hier eigenlijk alle ingrediënten die ik nodig heb, dan heb ik een studie niet voor nodig. Maar dan nog je zit, je begint bij audit, dat is de afdelingbone tellen. Je zou zeggen de eerste tien jaar, of vijf jaar is dat gewoon in die inhoud, maar jij zegt ja, maar dat is niet mijn sterkste kant, ik moet, hoe kan je daar dan vandaan bregen? En ja, dat is een dubbele vraag zeg ik, dat is voor een me goed, voel die je, hoe kan je daarin gods naam thuis voelen? Als je ook klein kunst overweegt, hoe kan je dan een gods naam je tussen die bodentellen thuis voelen? Wat is dat pan? Ik heb op een gegeven moment, ik denk dat het jaar drie of vier was, zat ik bij een vermogesbeheer, een klant van IWI en ik zat op dat team al twee, drie jaar, en één van de gasten daar hoeft administratie, een mooie vent, hamsterdammer en ik had een hele gruuklik met hem. Op een gegeven moment moest de jarenrekening er door uit en het werd best wel een beetje een krappenwiebelig, veel opmerkingen, het stonden ja maar goed, dat heb ik gezegd, Dennis, ik zal ze achterna niet zeggen. Dennis weet je wat, vanavond, jij en ik, pizza uit je co-laatje, wij gaan het samen oplossen. Of er wel, inhoudelijk ben ik zeker nooit de sterkste accountend geweest, maar de relatie, dat begrijp ik heel goed en dat is tot de dag van vandaag nog steeds het beroep waar ik eigenlijk in zit, ik zit in een relatieberoep. En dat heeft me toen heel erg geholpen om eigenlijk de relatie met klanten aan te gaan, die uiteindelijk voor het hele team, dus daar waren de andere beter waren in de inhoud. En dat was hun taak om ons oef te zeggen, in de taakverdeling was het vaak mijn taak om situaties te escaleren of om het juiste DS-caleren de relatie te onderhouden en dat werd natuurlijk gewoon een mooie samenkomst. En dus werd dat ook vrij snel wel opgepikt, ik weet ook nog dat het was ook niet zo heel ferme carrière, dat een van de schienen je partners, die zijn RNA, die wist niet dat ik niet met mijn studie bezig was, die wist ook nog niet van mijn stiekemme plan, ik ga het hier maken zonder papieren. Maar die zei toen al van een ei, we hebben hier een legje om mensen die qua inhoudt, nou ja, ongeveer een beetje in hetzelfde kunnen, we hebben er veel stewijnig als jij, dat hebben we nodig, hou dat vol. Ja, grappig, grappig, grappig. Dus het werd wel gezien? Ja, wanneer, wanneer merkt hier van heeft dit is mijn talent? Zo goeie, kijk, nou, ik denk dat dat gaat eigenlijk wel voor überhaupt werken bij IY, ik denk dat gaat al terug naar. een paar basischool bijna, waarom moesten mijn ouders naar school komen, ik was echt niet zo'n heel makkelijk leerling, niet op de basischool, niet op de meerwaarschool, omdat ik altijd bezig was met de mensen omheen. Oké, en hoe zonderheid? Nou, ja, lekker klets, lekker het over andere dingen hebben dan zeevige zes en begrijpen wat een ander beweegt, dat heb ik altijd wel gewoon heel interessant gevonden. En daarmee ook wel, hij ik wil niet zeggen, van gevolg op jonge leeftijd gekreëerd, maar ik was wel vaak een beetje haantje, de voorstandig, ik kreeg gewoon mensen mee, dat vonden mensen ook leuk, ik kan mensen prima in te tenen. En dat heb ik altijd tot de dag van vandaag veel interessante gevonden dan het heel inhoudig te hebben over een accounting standaard of over de belastingregels of zo. Dus ik denk dat het al vanaf jonge zervaar wel immers had, ik denk nogmaals door dat mensen bij UI op een gegeven moment dat er uitspikten als een van mijn super talenten dat ik op een gegeemd ging begrijpen he, dat is eigenlijk wat ik kan brengen, meer die relatiekant. Zij dan ook zeggen, als je nu jong bent en je hebt ambitie om bij de big forne slacht te gaan, je zou er echt karriere willen maken, dat uiteindelijk dus die relatievaardigheden in de long run belangrijker zijn dan je inhoudelijke skills. Instandervraag, als je me dit twee, drie jaar geleden had gevraagd, zou ik het niet zeker weten, als het me nu graagd, wat je doet, is in ieder geval de kans groot dat die rol van de relatie in de menselijke kant steeds belangrijken wordt, maar dat komt niet alleen maar door het beroep, dat komt ook door de technologische ontwikkeling waar we nu meer de inzetten. En je ziet wel, echt dat een deel van ons werk wordt al en gaat nog veel meer geautomatiseerd worden, maar één ding gaat nooit geautomatiseerd worden, dan geloof ik niet in, en dat is dit gesprek. Het gesprek, de relatie, de verbinding, naar die per niveau is durf te gaan met elkaar vertrouwen, opbouwen, wat niet zo makkelijk is. Dat is niet één gesprek of één koffietje, dus ik denk in de daad dat die kracht steeds belangrijke gaat worden, maar goed niet wegnemende dat wij zijn bijvoorbeeld als professional serviceers bedrijf verkopen we ook natuurlijk kennis en kunde etc. Dus dat blijft wel ook relevant. Ja, oké. Je zat op het gymnasium, dan zou je zeggen, als je daarvan afkomt, studeert door. Ja, mijn ouders zijn dat voor het tegen mij. Dus jouw hoog mogelijk opgeleid worden, wat zijn die ouders tegen jou? Ik kom uit een armeides gezin, mijn vader die komt over z'n italiën, is daar geboren, Napoli, was wel heel jong toen in Nederland kwam. Dus hij is simpireo volledig Nederlander, hij heeft ook alleen maar een Nederlandspaspoort. En hij is bij de Albert Einds elkaar die herden begonnen, letterlijk als vakervuller en het eigenlijk supermarktman is er geworden. Dus een beetje wat dat betreft net als ik, ja, zonder papieren in een nieuwe context, misschien een beetje vreemde context, en gewoon climbing the ranks door hardewerken en etc. My moeder heeft aan opleiding tot surstverplegster, speciaal hoofdsturgeweest op zwaar afdelingen, dat heeft ze wel tezijden gelegd toen ik werd geboren. Maar nou, armeidesklasse, wel allebei dus heel erg van hard werken en je best doen, dus dat is een zeker ingegoten. Alleen gezelfsgenasien met zeker studeren, dat kennen zij überhaupt niet. En dat zie je denk ik best wel vaker met kinderen die dat dan even uit zo'n omgeven komen, dan is dat ook gewoon überhaupt het gesprek aan de keukentavond erover is eigenlijk een beetje omhoogelijk, want ja, zei kunnen totaal die plaatsen waar jij het over hebt. Zo iemand als ik die zal het misschien zelfs ook wel af en toe een beetje misbruiken, hem gesprek naar mij gehand te zetten, ik heb toch eens in hem te studeren, dus dat ga ik mijn ouders wel even wijs maken, dat het niet nodig is. Je hebt ze kunnen niet behoordelen, dat je de weg moet maken want ze hebben geen idee bij wijs. Exacto. Dus ja, dus die druk die was er niet plusovergens in hun ogen, ik ging in principe aan neerhoudens studeren en bij hun steonwerk. Dus ik had misschien wel best of both worlds. Ja ja, precies. Ik vertelde hun ook niet dat ik op vrijdag niet naar studie ging uiteraard, maar in de beleving van de hele wereld zowel privé al zakenlijk was ik natuurlijk lekker bezig. Ja ja, ik was ja oké, dus ik dat was voor mij niet de aanhame dus van hoe ze al geen inderdaad universiteiten zich niet kon op het moet je doen, maar het was vanuit hun perspektief was dit gewoon, hem al wat je gewoon lekker bezig. Ik was dat in principe op papier aan het doen ja ja ja ja. En niet alleen op papier, dat heb ik natuurlijk ook wel wat ik zei in het begin was, het wel een beetje nodig om die schijn hoog te houden, dat durf ik wel eerlijk over het voeltat. Nou daar ben ik achteraf, helemaal niet zo heel blij mee. Kijk in het begin, je bent heel jong, 18 jaar. Manelijke berein is dan nog helemaal niet uit ontwikkeld. En daarnaast je persoonlijkheid ook niet, je gaat, je bent door echt wel op zoek naar wie je nou eigenlijk bent. Daar heb ik er zelf voor gekozen dan om dit in het systeem van de zuidast te duiken, wat overigens echt wel een fantastische systeem is, maar ook wel echt een systeem, het is er op getreemd om je bij de lurven te pakken en om elkaar te schurden en te gaan werken. En dat ik was daar dollop ook omdat het gaf me een beetje verankering. Ja, ik kom uit Gelder Monsen en rolt het dan gestudeerd en begreem het een beetje wat te zuiten als is, maar ik heb het ook niet van huis uit mee gekregen. Jij ook niet, hoe vond je die zuid als u behaapd? Hoe ben je dat u behaapd? Ja, dat is eigenlijk wel verhaal, denk ik, van toevall omdat ik dus die opleiding aan die vanaf erode naar die keuze had ik dan op een gegeemd gemaakt, mijn neef, die werkte, destijds nog bij UI. Dus ik was met hem en gesprek en hij zei jo, nou eigenlijk voor jou wel een gesprek bij UI, precies dat was wel meer toevall dan wij zij. En het was en het paakt hier wel met hem begreppig. Ja ja, ik vanaf eerste dag dat ik mijn solicitatie gesprek had, toen heb ik ook daarna tegen mijn huis uit sproken, hier word ik partner. Ja, en je is echt waar? Ja, als ik 18 jaar, 70 jaar. Ja, wat kan je nog terughalen, wat dat maakt? Nou, wat heel merkbaar, het was gewoon een beetje een Hollywood scene en het was het oude kantor waar we zaten, maar tot en hoop mensen, mooi in pak, corner-offersen, waar wij consinoen, belangrijke mensen, met of er wel gerookt, ook op kantor en zo. En er gebeurde daar gewoon wat, het was wel wel een beetje zuid, als je je voelde wat dat er ook wel geldstroomde, dat er belangrijke dingen besloten werden, het voelde je gewoon. Maar je zei ook net, want ik raak het ook, want ik voelde van mij ook als hij, dit is verankring. Ja, ja, leg uit. Nou, ik ben best wel lang een beetje zoekende geweest naar haar, nou wie ben ik nou eigenlijk, dat zat er al één vanaf jongsen van, hij heeft ook een beetje te maken met dingen als ADHD, en dat soort zaken. Hoe voel je dan die onreest? Nou, vooral dat, onderers, dat is eigenlijk van A naar B, ik kan heel erg van manier kaal iets ontzettend leuk vinden, voor heel even en daar een soort van persoonlijkheid aan ophangen. En dat kan een sport zijn, dat kan un hobby zijn, maar dat kan ook een vriendschap zijn, dat kunnen allerlei dingen zijn. Maar ja, dan zei ik me daar heel mooi en op, hang ik mezelf er ook helemaal en op en dat heeft ook heel veel risico, want ja, dat wordt een persoonlijkheid afhankelijk daarvan. Nou, dat heb ik ook zeker met het sprookje van de zuidag's gedaan, zeker. Maar je zegt dat een beetje, was dus eigenlijk zoekende op dat moment? Ja, ja, ja, ontzettend zoekende en voor mij leek en ik denk nog steeds dat ik er wel achter sta, leek een kantor met werkteiden en klanten en opdraggevers en taakken, leek voor mij een logische oplossing daarvoor. Dat is toch het stabiele, een stabiele fundamentelsom, maar krijg je dat dan niet van huis uit? Nou, ik denk, kijk, ik denk wat ik te kort kwam, thuis was dus uitdaging op dat vlak of buggeleiding op dat vlak, omdat zij kende dat niet en ook ja, wel een niveau verschil, dat is prima, dat is nou helemaal van wat het is. Ja, dan is het heel moeilijk, dus dat kan ik ook echt voorstellen. Dan is het ook heel moeilijk als ouders om op dat vlak, op andere fronten heb ik allerlei stabiliteit, op voeding normer waar noem het maar op meegekregen, maar die beetje inhoudelijke challenge en wat wil je nou worden in je leven, ja, dat werd allemaal heel vrijgelaten, want ze hadden ook het gevoel wij kunnen jou daar niet in helpen. Ja, precies, ja, dat is natuurlijk voor een adolescent een moeilijke omgeving van een keuzes te maken, als je al iemand bent, die heel erg impulsief is. Ja, precies, want wat kan je gemoekt van toen dat is nog terughalen, is van voordat je bij IWI's had, hoe, wat impact heeft dat dan op een kind als jij? Nou, de impact niet had, was dat, dat ik daarvoor, mijn vaderweg is dus wel altijd hein, ik ben volgens mij op mijn 11 of 12, ik weet niet of dat vormel mocht, maar bij de allereer had begonnen per verjaard prima. En ook daar, ja, ben in de kortste keer, dan was ik 15 openen en slotig de winkels en liep ik jasje dash over de werkvloer en was ik veel voormanager, nou dat een beetje, dus dat soort van die drive en overal kansen zien om toch een beetje karriëren te maken, dat heb ik altijd al gehad, maar ik weet zeker steeds meer zeker dat dat niet zo zeer ook bij IWI te maken heeft gehad met status of macht. Het heeft vooral te maken gehad met rust kreeren in de onderrest. Ja, eigenlijk, als ik het een beetje zo beluisterd denk ik, joe, je had gewoon geen, hoe zeg je dat? Er was niks om je, om je te, ja, er was natuurlijk wel een fundament vanuit je ouders, maar toen weinig, toen weinig, maar kon ze je ook een brengen van toen geblek en eigen verhaal. En je komt bij IWI binnen en dan denk je zie je, is soort van een landersstaan, wat vind ik het van? Hier kan ik betanden in zetters is. En ik denk bijvoorbeeld dat voor iemand als ik had een studentenvereniging, waar je gewoon even lekker met de neus op de vijten wordt gedrukt, als het nodig is of gewoon even wat levens lessen worden bijgebracht, ik denk dat dat voor mij heel goed was geweest. Ja, ja, dan denk ik wel, hoe dan? Nou, kijk je wordt ook wel in zo'n system van, van een IWI, maar als je daar een succesful mee bent en zo heel ingewikkeld is het niet om die lader te beklimmen, denk ik, dan wordt ook een beetje een, je krijgt dat te veel bevestiging van, snap je. Dus het is wel goed om natuurlijk wat mensen leeftijd genoten, denk om je heen te hebben die gewoon eens kijk zeggen. Doeg van, volgens mij doen we een verrustig, of ook gewoon heel constructief van go, ik kijk, ik zo naar, het je wat meer, het is natuurlijk allemaal best wel een heidsworst in zo'n, dat was het hier voor vroeger, dat is het echt gewoon een stuk minder, dat vroeger echt wel een heidsworst, we doen allemaal met je hetzelfde. En ja, nog wat voor mij was dat ik houden daar vast, maar wel echt wel, at die expense of persoonlijk ontwikkeling. Ja, onder persoon. Dus als ik jou zou beluisterd dan ben je binnen, je kwam binnen bij IWI, je zacht die lader staan, je dacht dat was niet eens, dan zie ik ook gewoon heel concreet en hij kan gaan lekker tegen opklimmen. Ja, maar het gelijk bent je zelf een long de way daarin ook wel weer verloren. Nou heel erg, ik heb plaats wel eens een keer, ik zie mijn carrière een beetje als drie fazes, de eerste faze was, een noem het een beetje langleven, de lol, heel erg, allemaal nieuw, veel uitdagingen, ik kom er echt in vast bij te, maar het was ook gewoon leuk, er werken daar een leuke mensen, slimmen mensen, veel uitdagingen, nou dat was een beetje de, I don't know, de eerste zoveel extra handeljaar, dan op een gegeven moment, daar, oké, dan komen die eerste promotietjes en dan op een gegeven moment, zien jullie wat je manager, dan ga je, oké, toen werd het wel wat serieus er, maar begon ik ook wel een klein beetje te voelen, en dat was toch een soort van stemmetje in mij die zij van ja, maar is dit het nou? Dus ik merk er bijvoorbeeld dat ik thuis bij mijn ouders dan bracht ik ook Zuid-Azeronee naar de keuken tafel, en dat werden best wel gewoon een beetje, nou dat werden geen mooie gesprekken, dat werden dat weer toch een een beetje arraag. handen zuidazeren mee die met diezelfde energie ook met zolieve ouders in gesprek is. Dat heb ik best wel een paar en ook met vrienden. Ik heb ook wel vrienden gehad op een gegeven moment even met me beste vrienden. Die ziren mee, ik ga je niet mee nemen naar andere vrienden groepen. Dat is gewoon niet oké, deze energie wil ik er niet bij hebben. Het toch omdanks dat soort momenten of dit soort adviezen van vrienden, nou echt wel een aantal jaar toch maar een beetje doorgegaan in die bijna verdoving denk ik wel dat op een gegeven moment was, gewoon blind voor wat er eigenlijk met mij aan de hand was, maar die verdoving of die bevestiging die ad en eline die naar die verkozen dan toch boven luisteren naar die feedbackloops. Want partner worden was nog steeds belangrijk, nou toen op het 30ste was dat dan bereikt acety partner en eigenlijk toen dat gebeurde toen pas werd dat stemmetje echt wel veel stil uit, dat dat stemmetje wel echt tegen mij zijn in mijn hoofd, in mijn onderbuik gevoel, maar ook in de gesprekken met mensen nog steeds om me heen van he, maar dit is niet oké, er is een hele andere R&E die nu een ketje in de buiten wil komen. Mooi klifhanger vind ik dit voor het vervolgen van het gesprek, we zijn moeten even verder opiden want wat zij dat stemmetje dan nou ben je daar uitgekomen, dat na. Want gaan de eerst naar de zenne van je leven de rubrieken waarin ik mijn gasten vragen, welke fragment uit film of serie is je bijgebleven wat rezoneerd achtergrond daarvan is dat ik word een coach praak in ieder geval, ik laat al mijn coachies naar dezelfde film kijken en de zenner waarop ze aan het slaan vertelt mij het is over een tema, denk dat kunstje kan ik ook, vandaar de vraag R&E, je hebt iets meegenomen uit welke film, cent of een woman, cent of een woman 1992, elpetino, kan je kort zeneer zetten waar de film over gaat? Ja elpetino speelt een blinde luidtenant als ik het goed heb, Charlie is een midderbare scholier, hij heeft een zomerbaantje nodig en die Vintemiddelprikboord als bijbaantje om naar de blinde luidtenant op te passen want zijn familie waar die bij inwonten die gaat namelijk op vakantie, dat wordt een hele bijzondere relatie tussen een midderbare scholier en een veteraan, blinde veteraan, het actierwerk van elpetino is ongelovelijk goed en die relatie eindigt uiteindelijk in een fantastische speech uit de einde van de film. Die Charlie zit op een schieke schol, de gebeurt iets met de hoofdmeister en wordt hij hebt aangesproken, iemand anders heeft het gedaan, hij weet wie, maar hij wil dat niet zeggen, maar vervolgens hebben die hoofdmeister die wil gewoon, toch iemand straffen, dus is een soort rechtzaakachtige situatie. Ja, die is een binärde setting. Ja, en Charlie lijkt daar, die wordt van schoor gestuurd, daar draait het bijnaop uit, de blinde elpetino zit ernaast, hele hoekige zagreinige man, maar die stopt op een gegeven moment, die staat op, en die geeft een brumble speech waar je nu 15 seconden uit hoort. Ik kan het zeggen, hij won't sell anybody out to buy his future, en dat mijn vriend is called integrity, dat is called courage. Now that's the stuff leaders should be made of. Ja, goesbams. Ja, ja, absoluut. Wat maakt goesbams? Nou, zo zie ik het ook meteen weer vormen, en nog maar als het acteerwerk van elpetino is in deze film, misschien wel het beste acteerwerk wat naar mijn mening bestaat. Loos daarvan, en het grappig dat je precies dit stukje want de speech duurt over 5 minuten, maar dit stukje heb gepakt, die seconde gesies van de standoep worden gebleven. Nee, zeker, maar dit is wel één van de meeste relevante stukjes voor vandaag, de dag in die speech. Want het gaat er inderdaad om, dat Frank opstaat voor Charlie om hem, en hij zegt ook, ik ga niets zeggen of ik het RPC mee eens ben, of dat het goed is wat Charlie hier doet door he, to don't read out, maar hij staat op voor de moed die het verderigt voor Charlie om dat te doen, en Charlie doet dat ook vanuit een inteegere beweging. En wat ik wel steeds vaker tegen ben gekomen en nog steeds vandaag de dag, is dat leiderschap heel erg, is gaan morven in toe, een beetje allermans, vriendjes, politie, correctheid, in echt gevoelig om ergens echt voor te staan, want ervoor dat het dus sensitive is. Dat lijkt me zeker binnen zo'n big form met al die partners. Dus iemand heeft me een keer uitgelegd, dat is een beetje zoals een conklaaf, zoals de nieuwe paus om te worden gekozen heb je die komen, die byschappen bij elkaar, partners ook. Dus het is een groep van twee, drie hond man en ja, het vergt veel moed om daar een uniek stampend in te nemen begrijp, dat is een beetje wat je opdoelt. Exact, helemaal voorbeeld te geven, ik ben zelf heel erg van de verbinding, inclusief fysiek, een knuffel of aanrakerig in contact met mensen waar ik omgeef, ook collega's. Nou zo zijn er dus wel een aantal andere partnercollega's die dat ook hebben, vaak wel van niet Nederlandse culturen, hartstikke mooi, ik zou juist willen vieren dat zij bijvoorbeeld dat dus brengen in zo'n zaal, wat meer waarmte, wat meer liefde. Ja, daar worden dan toch achter de collise opmerkingen over gemaakt dat er dan dus een groepje partners, inclusief ikzelf, wat meer op die manier omgaan en we hebben het echt met over niks gek, zeggen, over een schouderklopje, misschien als je elkaar ziet, een heuk, alleen dat al vinden mensen dan kenelijk soort van afwijkend, ik ga daar nooit, nooit voor afwijken, ik blijft die heuk geven en dit is natuurlijk dan de moed van de onderste planken, niet van de bovenste planken, maar dat vergt het wel. Ja. En zo kun je dat helemaal door trekken, naar dat het ook soms over, ergens een bepaalde mening over hebben en hem ook uit, nogmaals respect voor met in tegeniteit, dat vergt tegenwoordig steeds meer moed, want je kunt sneller op iemand stenen staan, maar dat hoort wel wat mij meteen bij leiderschap en ik zie te veel leiders die zich laten leiden door het idee van de meningen van andere etc. Ja, dan kan je terecht niet meer van leiderschap spreken. Nou, dat is in de daad mijn mening en het weet je wat het mooie is als je met nog een gesprek laat met een jongere iemand in mijn team en oké, die was het, we waren het even niet met elkaar eens, maar die gaf wel aan, rennen heel fijn dat je niet even op uitgesproken, dat we toch naar links gaan, je hebt het uitgelegd, ben het er nog steeds in helemaal mee eens, maar duidelijkheid is ook leiderschap. Maar waar houd je de moed vandaan om op hem te ergens voor te gaan staan, dat het verert dus ook dat je zegt, ik weet niet eens hoe andere mensen er over denken, maar hier geloof ik in, ik ga op die sep kest en ik doe dit. Waar houd je die moed vandaan? Nou, ik denk heel eerlijk dat het alle belangrijkste wat je daarvoor nodig hebt is natuurlijk wel je omgeving, dus bij voorbeeld waar start dat bij, bij mij start dat bijvoorbeeld letterlijk bij mijn moeder, die heeft in mijn opvoeding in mijn jeugel laten zien, zij heeft altijd moeder voor haar kinderen gestreden, en wat houdt dat in, ik zei wel, ik was zelf niet een allemaalmakkelijkste leerling, mijn broertje over ons ook niet, dus mijn moeder moest echt wel eens af en toe naar school komen, en die heeft altijd op een normaal respectvolle in tegen een manier, niet ons verdedig dat we altijd maar gelijk hadden, maar wel voor gelijk een behandeling gestreden, dat was niet een type van mijn kint, toen schoeg je niet? Nee, nee helemaal niet, en het thuis werden we als het modige was, daar werden we gediesipineerd niet op school, alleen dat is wel, dat begint dus al met zo'n voorbeeld, daar groeien mij op, ja, sta hergens, ja, en sta voor jezelf, maar ook voor andere, dat is misschien nog wel een veel belangrijkere, ja. Inspiratie, energie, ambitie, dit is Moe vanaf, met Gerben van Drioel, bij Business wise and New Business Radio. Ja, ik zei met Serien Nekerello, ik zei in de voorko, aan kondiging, een equity partner bij IY, maar ik ben nog helemaal voorbij gaan aan wat je verder eigenlijk doet, zei dat je je bent van zorg voor private markets, of het wel niet bestempteerde bedrijven, familie ondernemingen, snel groeiende startups, hij me bezig en zie je wel advisory. Ook nog? Ja, ja, dat is iets. All the privacy here. All the privacy here, woord, en dat is partner bij IY. De brengt je ook niet, je hebt het vergebracht, maar ook in letterlijk brengt het je vergelaf, internationaal, wat moet ik me daarbij voorstellen, waar kom je zo al terecht? Goeie vraag, nou, ik mag daaraan, ik naarrijs uitzendingen de trein in naar de prijs, want dan brengen we voor heel Europa de private marketsleaders bij elkaar, zodat we ook op Europese niveau in een board setting noemen we dat de market kunnen bespreken, want dat is natuurlijk voor ons heel belangrijk om om te kijken waar gaat het een market heen, niet alleen die van Nederland, maar ook natuurlijk in Europa, en dus vanuit dat soort meer marketleadersje berollen, beweeg ik me in dat soort Gremia, aan andere kanten, bedien ik ook nog steeds klanten, ik ben eigenlijk klanten portafijen, soms heel lokaal, early stage, fast boring company, tot er met hele grote internationale partijen. Wat gaat er missen, jij werkt niet goed? Helemaal niks, dan draait de wereld gewoon door. Oh, ja, dat ben ik voor overtuigd. Als ik mijn werkt niet goed doe, dan schopt hij, nou. Nee, oke, maar goed, als extiparner, je hebt je al je eigen winkel te runnen, dat hoor, dus je gaat alleen de BV erin, je gaat erin, je gaat minder goed aan. Ja, nou, kijk, ik ben meewel echt oprecht dat ik heb heel lang gedacht dat het mijn business was. Nou, dat is wel interessant, want er kan natuurlijk terug waar we het net ook op had opgen, je zegt, je zegt het als sprookje van het zei het als je bij Honda, je ging er ook op Grems zelf in geloven. Deze uitspark van net breipen we, dat is inmiddels terug, maar vind ik dan misschien toch terug naar het moment, maar je ging er zelf wel even in geloven, behoorlijk ja ja nee dan zag dat er ja uit. Kijk de eerste 10 jaar of zo is het als je dan je komt bij de mooiste bedrijven over de vloer in het begin van mijn carrière vooral een veel financiële sector. Nou dat zijn waanzinnig complexe bedrijven die een hele belangrijke rol in de economie hebben en dan mag jij op een over de vloer komen dan mag je met die mensen praten en dan mag je er een verstandige dingen zeggen. Dan dan daar buiten krijgen nog een heel traject binnen UI dat je om allerlei reden naar buitenland gaat voor klanten voor opleidingen voornom het maar op. Dus je komt in een waanzinnig systeem dat jou alleen maar op een voetstuk aan het zetten is en als je daar een beetje vatbaar voor bent en dat was ik vroeger zeker en dat zal ik vast nog steeds zijn. Daar ga je nou wel in geloven in het sproken en vooral jezelf. Misschien is het jetzet leven wij dan in terechtkomst voor je gevoel. Nou kijk een soort van, ik wil ook een klein beetje hebben dat is niet zo dat het de hele wereld overvliegen en dat de duurge auto's om je ooroflogen want je bent gewoon heel junior begonnen en dat zijn geen grote salaris. Nee snap ik maar noem eens concrete dingen kan je nog dingen terug gaan waar we vinden dat je bij je in het begin vekt even dan zo. Wow! Hier René Carillo. Als jonge broekje kreeg ik op een geefment, kreeg ik de kans om businessmanager te worden van één van onze europeese leaders en met haar heb ik een jaar lang van het ene land naar het andere land strategiecessies, ambassineer mensen van klanten ontmoed en om de strategie van bijvoorbeeld UI en dan krijg je op een door van over wat geschaal je het hebt als een bedrijf als de onze en dat je daar je gaat al bijnen in geloven dat jij in de daad aan de knoppen staat en impact heb op dat systeem wat dat natuurlijk helemaal niet zo is. Ik was ze weet ik veel 25 ofzo. Maar ze er ook contrast met je met wij vandaan kwam? Nee ja 100 procent ja nee ik ben geboren in Ossaan, ik ging geen zandand naar binnenbaar school. We gingen leuk op vakantie maar geen geen grote karrières om een heen of omsoftantus met gigantische karrières of verhalen of nee. Het was allemaal nieuw. Ja precies. Ja. En de kandelijk kunnen de volgens mij tweedingen gebeuren of je krijgt last van een ongelofk imposter syndrome van jouw bennik en geheimels namen dat ik hier juist daar. Ja. Maar dat is bij jou niet het geval geweest. Dat had zeker wel alleen de het kontrag gewicht was op een volder over heen niet aan toegeven. Volgens het sprookje blijven geloven en blijven voerden. Ten koste van nogmaals mijn eigen ontwikkelen. En wat is aan het sprookje? Nou kijk, het is wel echt een bubbel waar je in terecht komt. En je moet het zo voor je zien dat je zit dan op een kantor met allemaal hoog opgeleiden mensen. Heel eerlijk met een hele hoop 7 vinkjes mensen. Je gaat naar klanten waar ook weer dat soort mensen rondlopen. Geweldgenomen van die niet met ze allemaal lekker geld gaan naar mooie restaurants vliegen naar het buitenland. Dus dat komt in een garage vol met dikke auto's. Het is toch allemaal wel als of dat de wereld is. Dat is natuurlijk niet. Dat is de bovenkant. Het is geen eens representatief. Maar ik kan ook voorstens dat je dan als je in die wereld zit dat je dan terugkijkt naar bijvoorbeeld je ouders. Maar misschien je oud vrienden en dat je dat gaat minachten. Nou, dit is goed een grappig hetje dit zegt. Ik heb dit deze anecdote al een tijdje geleden ook verteld. Ik heb nog heel goed erin erin. Dat ik de ergens meezad dat ik thuis in de keuken tafel zou die andere zuit als energie brachten. Dat me dat wel tot afstand tot mijn ouders aan het zetten was. Want in de daad misschien een beetje om een wust. Want ik zelfs een beetje opsaan het neerkijken of in ieder geval op die context. En ik weet nog heel goed ik op een gegeven moment in de auto naar mijn ouders weer was want ik kom daar wel mee. Dat zal ik altijd blijven doen. Het zijn mijn ouders. Ik hou heel ziel veel van ze. Ze kom daar vaak. Ik was weer onderweg. En toen was ik echt en dat heeft me echt veranderd daarna was ik me heel bewust met een één. Maar je bent nu weer lekker muziek hard. Ik had weer een mooie deal gesloten. In dit van XC-9. Je gaat nu naar je ouders. Wat wil je daar nou? Wat wil je nou deze keer wel uit dat koffie gesprek halen? En toen heb ik me zelf heel bewust echt muziek uitgezet. Het drie keer diep aan hem gaat gewoon even goed overnagen. Nee, ik ga gewoon naar mijn ouders. Sorry dat ik het zeg maar vak die deal. Ik ga dat over. Ik ga naar mijn ouders. We gaan gewoon eens een leuk gesprek hebben. Want daarvoor liepen. Dus spaak. Ja, absoluut. Hoe zag dat hier uit dan? Nou als ik nu uit keek, uiteindelijk nou ja, dikke ruzie waarom omdat ik dan met een vrij arrogant misschien een beetje neerkijkende energie. My moeder is niet op de mondje gevallen. Maar vader heeft daar nooit heel van gezegd. Maar my moeder, die trekt ook. Je ging daar wel tegen genoeg van. Wat kom jij nou? We brengen snot aan. Ik ben gewoon je moeder. En als niet uitkijk dan was het de koffie klaar kun ik gaan. Wat was jouw reactie op dat moment al? Nou ja, als het echt een slecht dag was, dan ging ik daar even volgens tegenin om toch vanuit een soort van fouten energie. En ik wil niet zeggen hier nu op radio dat ik mijn neer heb gekeken op mijn ouders, maar het zat wel, het zat niet goed. Nee, precies. Was geen mooi mens. Nee, kan je daar, als je niet uitkijkt, draai je nog verder af. Ik moet ik denk ook met je denk aan de wolf Wall Street achter. Dat je hebt zijn film zat overgemaakt, waarin dit gebeurt, waarin je mensen zo'n wereld neemt. Als je niet uitkijkt, dan was je nog verder afgedreven. Dat is niet gebeurd. Nee. Wat heeft je tot inkeer gebracht? Ja, want we gaan nu naar het verhaal van de hoop wat blijven treft. Want inderdaad, ik zit hier nu nog en ik op een hele andere manier en heel eerlijk, als ik het zo mag omschrijven, ik denk op mijn meest in ieder geval plezierigen en misschien een succes volste moment van mijn carrière. En ik zit in een hele andere energie en ik kijk heel anders naar mijn werk en naar mijn zelf. En ik ben er achtergekomen, dat dat heel verstandig is. Wat ik al zei dat, dus toen ik partner werd, toen werd eigenlijk dat stemmetje wel heel erg luid van 'hé, maar wie is er in Nederland?' Eigenlijk wist ik dat ook niet. Ik kon het ook nooit beantwoorden. Als ik de vraag wel eens kreeg van 'ja, wie ben je nog verstaan voor, dan ging het altijd maar over mijn werk en 'y', en dat soort ze heel heel zakenlijke materialistische dingen vaak. En hoe laat je daar last van dan dat je die vraag niet kon beantwoorden? Die pog gelukkig. Hoe zag dat jij het? Ik ben vaak genoeg meerdere dagen in mijn bed niet uitgekomen. Zeker. Terwijl jouw part naar was. Even los van dat ik daar ook denk ik genetisch niet denk weet ik wel. Ik ben er wel vatbaar voor. En ook dat moet ook heel erg besprekbaar zijn, want we zijn niet allemaal altijd maar mentaal helemaal honderd procent. Maar ik heb hele diepe donker de tijden meegemaakt. Maar heel lang genegeert vaak komt dat nou vandaan. Het gebeurt het over kwamje. Op dat moment, je had de energie niet om je bed uit te komen. Wat ging het dan door je hoofd heen? De hoofdgedachte is, ik ben niet goed genoeg voor deze wereld. Dat is het imposter syndrome, waar ik over z'n ieder gedachte meer hond loopt. Maar hoe het nog maar is dat dus gewoon een trouwmaar die verankert is in mij. Maar dat was de hoofdreden. Alleen ik heb toerlang in mijn 20e jaren, want dit is niet iets wat een keer per jaar gebeurd of zo. Het zijn gewoon voor mij periodus. Heb ik heel lang gedacht een vergenegeert en van waar komen nou echt vandaan of gedacht. Nou ja, ik heb even een paar maanden heel hard gewerkt en hard gefeest. En nou, de batterij is gewoon leeg prima. Ja. Ik laat even op een paar dagen en dan zijn we er weer. En dat is ook altijd zo gebleken, dat lukt ik altijd al weer. En ik ga ook altijd 300 procent. Dus het is ook wel echt wel zo dat ik mijn batterij aftoegar helemaal leeg loopt. En dan moet ik gewoon even opladen, zoals elstmenterde puurt dat het zegt. En dat mag. Maar dat was wel echt wel meer aan de hand. Ja, dat is natuurlijk, ik probeer het even samen. Je komt er niet weer heel direct, fantastisch. Lekker bezig, zelfs tot aan partner-meevall. Je hebt alles wat je hartje begeert, zij bijna kunnen zeggen. Af en toe, kan je je bed niet uitkomen? Intpetatie. Ja batterij is misschien ook leeg. Wat maakt dan dat ook daar hartje mee door kunnen blijven gaan? Ja, of tussen mijn batterij gewoon leeg. Maar toch is er iets wat jou dan deed inzien en is meer aan de hand. Kan je nog terug halen wat dat? Ik neem je mee naar de Bergen van Portugal. Ik ben toen Paya geleden een weeklang, meegeweegd naar een soort van leadership, retreat, achterge training, omgeving. Van een grenemert bureau in Nederland. Hele mooie week. En ik voelde dat ik gewoon zo iets moest doen. Het was gewoon tijd om aan mezelf te gaan werken. Heb ik gewoon nooit gedaan tot vijf jaar geleden. Dat was alleen maar werken, maar niet aan mezelf. En een van de momenten die dat wat echte doorbraak was, was dat we een oefening moest te doen. En er ging al een paar dagen hier aan vooraf. Het was echt wel gekureerd programma om jou in de juiste setting te krijgen om echt naar jezelf te kijken. En toen hingen er op de muur hingen er allemaal foto's van bekende grenemere internationale figuren. Gaan die Elon Musken whatever. En de opdracht was, dit was dag twee of drie of zo, om een foto te kiezen. En dat zou dan jou beschermen waar helpen zijn voor de rest van de week. Dat was eigenlijk de enige contact die ik kreeg. En ik bleef maar langs die muur lopen. We waren met 20 mensen of zo, dat had je al begrijpt allemaal hun foto al, die moest je weer zitten. En te even de coach die zeggen nee, wat is er aan de hand? Ik weet niet, ik kan niet kiezen. Dat weet ik niet, het is echt, dat je niet kan kiezen. En toen op een gegeven moment met traan in mijn ogen zei ik neem maar niemand aan die muur kan mij helpen. En toen wist ik, oké, we zitten ergens iets. Het was wel een paar lager die ontvoud moesten worden. En daar ben ik, dat is een moment die is heel definitief geweest, of definieerend geweest in de paar jaar daarna tot de dag van vandaag. Dat ik wel wist er is wel een en ander ook nog aan mezelf te werken. En nogmaals nu naar het bericht van de hoop inmiddels, omdat ik dat heb gedaan, heb ik veel beter in staat om mijn persoon in mijn passie naalijk mijn werk te brengen. En kom ik achter dat dat is eigenlijk de 1 plus 1 is 3. Alles wat ik daarvoor heb gedaan was als je het echt plaats slaat gewoon heel hard werken, een uiteraard een samenkomst van dingen als talent, juiste moment, support-systeem, mensen die megementoord hebben, allemaal fantastisch, ik wil niet te veel marginaliseren, want je wordt niet zomaar, ik wil die partner natuurlijk bij UI. Maar ik zit nu eigenlijk pas in de prime time van mijn carrière, want ik ben nu gewoon het voor- en met mezelf aan het doen. Nu is het aligned, zou je kunnen zeggen. Bij een evil bezig om dat te vinden, van hoe ziet dat eruit en dat is een geweldig spel te doen. Maar dat moment, dus je hebt al die mensen niemand kan je helpen, dat is op dat moment je vuur je in. Het is 3 stagen, ja, hoe, waarom kon niemand's je op dat moment helpen? Kan je dat nog terughelen? Nou nee, het ene wat ik echt kan, daarvoor ik het zo knap, dat die coach wil noemen dat aanvoelen, dat ik er nog niet was bij het echt gevoel, tot dat ik het bijna sort van van zelf zei, en nogmaals met traan in mijn ogen voor ja, dit was gewoon het oergevoel, wat er echt aan was, niemand aan die muur kan me helpen, dat zit en zat zo deep, dat is een trauma iets. Welkt trauma, ben ik nog met bezig? Ja, je hebt precies. Gappig ook, want je bent het middelbare school, was je ook zoekende? UI leek van anchering, vervolgens 10 jaar lang daar lekker bezig geweest, dat weet ik tot vijf jaar tot het met partner, maar op dat moment kom je er dus achter, ik ben nog zet, ik ben nog steeds niet verankerd. Ja, nog steeds zoekende, ja. En nu eindelijk, en daarom zeg ik dat ik met een hele bregen glimlaag ben ik de hard work aan het doen om dus wel me zelf te vinden. Want ik precies want ik wilde eigenlijk nu vragen van hoe ga je dan vervolgens feitig? Ja, want je realiseert je op dat moment, ik voel nog, wat standen net dan de volgende stap? Ja, nou kijk, om een voorbeeld te geven een collega voor mij, eigenlijk mijn baas, die zijn laatst, sorry, mijn baas sinds twee jaar. Die zijn laatst toen we koffertje aan het drinken waar je zou er mee, ik zie dat je langzaam aan je oude jasje van de harde zakelijke kant en een herragige instelling, en als het moet tachtig u werken dat je dat jasje langzaam aan het uitdoen bent en dat je dus inderdaad je eigen jasje, wat veel meer gaat over de mens, de verbinding, de stukje bezillingen en plezier naar je werk, om elkaar geven, een veilig omgeving voor elkaar creëren, zeker ook resultaat gericht, absoluut, maar wel veel meer vanuit, vanuit allerlei, veel meer menselijke lensen zou ik kunnen zeggen, en hij zegt ja dat jasje staat je veel beter en wat ik net al zei, ik merk ook dat dat een veel gezondere en succesvollere mix is voor mij, eigenlijk, om vanuit te opereren, dus ik heb 10, 15 jaar lang inderdaad verankering gefeinst, maar dat was het helemaal niet, het was verdofing. Of is het verdofing? Of is het? Ik heb dat gedrag gezien, ik ben dat geen kopen jeren, maar dat is eigenlijk niet van mezelf, ik kan ook. Ja, nee, natuurlijk, dat is waar het van, dus natuurlijk heb ik het niet zelf bedacht, ik ben in dat sproke, dat systeem stapt, waar dat er standaard was en het voelde goed, het voelde goed. Ja, en overens laat ik dat wel echt even opstellen, dat is ook verraadelijk, dat het voelt goed voelt. Tuurlijk, tuurlijk, maar dat kom ik nu achter, en dat klinkt misschien zelfs wel een klein beetje, onvoel wassen voor iemand van 37, maar er is geen happy free ride naar een geïntergeerd gebalancierd leven, dat is soms gewoon keihard werken, ook aan jezelf, sterken nog juist aan jezelf. En daarom dat ik ook al zei van, ik kan me heel goed voorstellen dat we zo'n bijvoorbeeld studentenvereniging of studietijd, dat dat zo'n formende en behulp samen tijd daarbij kan zijn, want ik ben het op mijn 1, 2, 3 te pas aan doen. En dan heb je veel diper rutinisten doorbreken, dan heb je alweer veel meer te maken met beelden over jou, die heb je zelf gecreëerd, in de ogen van sommigen ben ik misschien op dit met best wel een soort van heel ander persoon gevoel. Ja, maar dat ik was, zijde de zaakbeids, die jij nog kennen van 10 jaar geleden, dat ze hadden hier in Nederland, die lul, die keihard wel honderd. Ja, zeker. Ja, sterken nog. Ik ga het toch op radio zeggen. En ik weet dat de collega's luisteren, Love You. Toen ik in mijn nieuwe functie, als prijs Markus Lieder, daarmee zit ik in de Markus Boord voor Nederland, gaat over de grootste portafuilje, daarmee vertegenwoordig ik al onze servicelines, al onze kantoren. En dus echt wel een rol die wel, je represent something. Logisch waren er echt wel en die zijn er misschien nog steeds, maar merk dat we dat de meeste collega's naar het goede kamp komen, maar daar waren twee kampen. En dan wordt het echt wel belletjes van "Gaan jullie hem" in die positie zetten? Die eikel? Ja. Pijnlijk. Ja. Ik durf inmiddels te zeggen dat ik heb laten zien dat de René van tegenwoordig en ook nog de inontwikkeling zijn de René een heel ander persoon een veel mooie mensen is. Maar absoluut, natuurlijk had ik dat gekreerd. Ja, goed. Zo zien we weer, niks in het leven staat vast, je kan daar, dus je kunt je zelf ontwikkelen. -Zeker. -Ja. -Zeker. -Oi. We gaan naar de Boordradio. We gaan naar de Boordradio, de rubriek die ons proot is aan mijn formuleeninteresse. Kijk als formuleen, René. -Heel af en toe. Ja, af en toe natuurlijk. -Geen tijd voor. -Nee. Dat is duidelijk, duidelijk. Maar ja, dan weet je dat koreus worden door de race-engineers gesofleerd van of de pitmure. Krijgen tips en tricks en inzicht waarmee ze hun voordeel in de race kunnen doen. En vandaar de analogie, de Boordradio, welk advies zou jij je jongere zelf geven? -Ja. Is een invulling of wat is misschien best advies wat jij ooit kreeg, je mag kiezen wat hij heeft. Wat zou je willen delen in de Boordradio? Ik denk toch het advies wat ik ooit heb gekregen. Het is van een van de beter adviezen. Het zijn een genoeg geweest in Melomaan, gelukkig. Een UK partner waar ik veel mee werk. En die heeft mij twee jaar geleerd, zoveel vertelde René. De only thing we are is de custodien of de business in dat ouders. We zijn de bewaarde van de business, want we moeten maar heel letterlijk vertalen. Wat hij daarmee bedoelde, of als ik het nu steeds meer aan het vertalen ben voor mezelf, is dat ja, je wordt partner, dat betekent ja dat je technisch eigenaar bent van iets, maar je moet heel erg waken voor te gaan denken. Sproken je gedacht er weer, het is van mij. Dit bedrijf bestaat er al heel lang en sterker nog, het gaat er ook nog heel lang bestaan. En de enige rol die ik nu heb in de tijdelijkheid dat ik nu een partner ben, is om te zorgen dat ik deze business bescherm in oveer transformeer uitbreid etc. Samen met de collega partners voor Future Generations. Dat is de enige rol. Hoe heeft dit advies voor jou verschil gemaakt? Nou, ik ben heel erg zorgen gemaakt over mijn eigen boek of business, mijn eigen KPI's. En dit heeft mij heel erg geholpen om twee dingen anders te doen. En ik kijk heel erg naar gezamenlijk succes. Dus hoeveel als een team een klant bedienen of een afdeling kunnen laten groeien. En prima als ik daar ook een puzzelstukje in ben, maar het gaat niet over mijn getallen. Het tweede ding is dat ik heel veel meer tijd bij gaan spenderen aan het trainen coachen van Future Talent. Vergeven een leukste ding om te doen te geworden. Wat geef je ze dan mee? Een hele hoop dingen die ik hier vandaag uiteraard heb gezegd. En anders een linkje naar de uitzending straks. Nee, al een gekke de bestokje is dat wat ik heel erg probeer te doen is hun te helpen om niet in eenzelfde valkaal te stappen als ik. Namelijk te laat te beginnen met je eigen ontwikkeling, je eigen identiteit te bepalen als mens en hoe je die vertaalt naar de zakenlijk omgeving. Dat brengt mij ook met zo veel en te zoon dankbare reiswaar ik op zit. Dat gun ik anderen om op het juiste moment, maar heeft er iets eerder dan ik mee te beginnen. Ja, precies. Je probeert ze die spiegel of zoek te spiegel. Ja, ik kunnen ze zeggen. Exact. Ja, mooi. Inspiratie, energie, ambitie. Dit is Moe vanaf, net Gerben van Driel, bij BusinessWise & New Business Radio. Ja, maar ik ook kan denk als ik jou verhaal horen en nee, zonder opleiding bij UI, Nu Partner. En er eeuw wordt zelf vaak over glazen plafonds en je komt uit een afhan, andere afkomst en hebt allemaal meegewikkeld. Ja, ik zou kunnen zeggen. Je hoeft allemaal geluurd, want kijk maar naar René, die flikt het toch ook. Ja, kijk jij er naar. Ja, ook hier weer een beetje uit dat stuk waar sta ik zelf naar voren. Ik vind het tegenwoord een heel belangrijk onderwerp, want eigenlijk is dat glazen plafonden natuurlijk wel. Ik zie echt wel om hij heen dat ik, wat dat betreft, een uitzondering ben in algemene zin. Niet per se alleen maar binnen ons bedrijf. Het is gewoon zo, als je naar de feitel kijkt, dat de zijfers kijkt. En er zijn nog steeds niet genoeg vrouwen aan de top. Er zijn nog steeds niet genoeg mensen met er niet Nederlandse afkomst aan de top, etc. Ze gaat zomaar door. Nou, ik breng een mix van dingen. Hij heeft van los van geen opleiding. Ben Howard's actueel. Ik heb er niet veel buitenlandse achternaam en ik zie er buitenlands uit. Omdanks dat ik er niet helemaal toekalig toe ben. Nee. Dus ik ben wel gaan inzien en dat omarmig steeds meer dat ik gerust een klein beetje een verhaal van hopen. inspiratie kan brengen, zonder mezelf belangrijk het te maken dan dat ik ben. En dat probeer ik dus wel steeds meer op twee manieren, zeker om voor mensen er te zijn, om te praten, mee te denken, mee te helpen, etc. En ook een vocal te zijn in bepaalde, bijvoorbeeld die in eigen remia die wij ook op kantoren hebben, ook zelfs via de socialsprobeer ik daar ook zeker wel met een stem te laten horen over dat soort onderwerpen. Het andere is natuurlijk dat je ook hier weer bij voorbeeld in partner rooms, boardrooms bij klanten gaan uitgesmolken bent over wie ik ben. Ik laat mij niet meer in een hoekje doen wat ik zou moeten zijn. In de geest van patino. Ja, exact. Wat zeg je dan, bijvoorbeeld? Nou ik steek het dus niet meer onderstuwen of banken dat ik geen papieren heb, ik steek het niet onderstuwen of banken dat ik homosexueel ben en ik steek het zeker niet onderstuwen of banken dat ik een ander misschien wat kleurrijker of ik veel impulsiever karakter heb dan een standaard accountend of adviseur of wedstrijd. Ik laat mezelf er zijn en floreren als voorbeeld voor andere. Wat zeg je, als in die vuurkuit systeemt ik moeilijk veranderen zeker niet als je me net komt kijken en tegelijkertijd heb je dan soms, weet ik van je, je moet het ook maar doen met de katen die hier gedeeld zijn, dus als je van alacht of je het woord is te gerukkig, ik wil te cultreeren afkomst, het zet het zet er ja een gedoe, maar wat is je, als je daarmee woordstelt, zet je hem hoe kan ik zelf toch verder ontwikkelen in deze wereld. Wat kan je dan toch nog tip geven aan die idei tegen aanlopen en daarmee woordstelen? Ik denk wel gerben dat, ja, je kunt in die eentje het systeem niet veranderen, maar ik heb heel lang zelf daardoor gedacht, nou weet je wat ik doe, gewoon met het systeem mee, met het sprookje mee, met het rutine mee. Ja, zodat allemaal blijven doen, gebeurt er sowieso niks. Dus ik wil niet zeggen dat ik nu met een revolution bezig ben, maar een coach voor mij, paar geleden, die zeggen, nee, weet je wat jij wel kan doen met gewoon door wie jij bent en dat gaat ook weer een beetje terug naar, dat kan zij over de basischoel, dat ik toch wel mensen een beetje in beweging kan krijgen. Hij zei, ja, kunt in de ruimtes de lampjes aan gaan zetten, om een klein beetje wat licht in de donkere masculine wereld te brengen. En dat vond ik eigenlijk wel een heel inspirerende manier om me laten kijken, het hoeft niet meteen een rigoureuse revolutionatie te zijn. Je kunt ook op hele kleine manieren inderdaad, iedere dag ergens bij iemand of in een meeting of in een setting een lampje aan te zetten van hoop, van vernieuwing, van verbinding. En als dat een kleine beweging een gang zet, moet je eens kijken wat je niet met mensen voor elkaar kan krijgen. Maar tegen bijvoorbeeld multicootere talent, waar het gevoel heeft, ik voel me in die thuis in zo'n organisatie of ik heb het gevoel dat ik niet gezien word om wie ik ben, is dan het advies, ja, vooral doorgaan of kun je nog iets doen wat je, wat ik wel altijd iedereen zo adviseren is vanuit welke minderheid je ook komt, ga niet, want dat zie ik wel te veel gebeuren, te veel steun in diezelfde minderheid zoeken. Pak wel de verantwoordelijkheid dat jij dan probeert de brugget te bouwen, dus ga over het hekje heen, ga op zoek naar die ander waarvan je zegt of vindt of voelt dat hij of zij jou niet erbij betrekt en neem zelf dat initiatief, want je ziet natuurlijk te veel dat we nu allemaal in ons eigen minderheidsbubbeltje, over elkaar aan het praten zijn en we moeten gewoon met elkaar blijven praten. Stappen op af, absoluut. Absoluut, absoluut. En hoe kijk je ouders nu? Nee je, René, Carillo, naar alles wijnen. Ik hoop, nee ik weet vrij zeker trots, er zullen vast ook naar deze uitzending waar je wat leuke koffietaafel gesprekken, volgen liefde en een beetje plezier kunnen plaatsvinden want er zullen vast nog niet alles willen en we liggen weten wat ik vandaag heb verteld. Maar zij zijn onderdeel van die ontwikkeling waar ik het over heb, dat is dus ook die relatie met mijn ouders op een ander manierinvulling geven en dat is eigenlijk mijn onderdeel van die reizen waar ik me bezig ben en er ook is heel mooi onderdeel, want het is wel fantastisch eigenlijk om met je ouders natuurlijk niet een soort van zaaklijke relatie te hebben, maar gewoon een hele liefdevolle warme relatie als gezin. Dus ik weet heel dankbaar voor en ik weet zeker dat we daar nog een hoop ingaan doen met elkaar. Ja, dus je ziet natuurlijk in een lastige tijd volgens mij. Ja klopt, ja mijn vader is helaas ernstig ziek, maar goed ook, ik heb niks gebeurd, zonder reden, dus dit geeft in ieder geval de reden om er nog heel veel uit te halen, dus dat gaan we zeker. Ja, mooi, mooi, mijn bn want ik kan ook voorzettje achteraf, ik pracht ook een beetje het eigen vang dat je nog was een beetje schuldig voelt en of ze ervan hoe je ooit hebt gedraapd, maar heb je heb je heb je is de shit helemaal clean? Nee, nee, nee, nee, nee, nee, ik heb genoeg mensen op een manier behandeld, vroeger in privé vooral, weet je wel, ook daar een vrienden afloren, waar ik al heb gezegd of m'n ouders me broertje, nee, 100% dus die, maar dat is ook prima, weet je die shit hoeft ook niet clean te zijn, want je mag ook even weer aan herinneren, dat vond ik niet zo fijn, dat vind ik niet zo heel erg om te hebben, ik draag dat mee, houd me scherp, en ik blijf vooral voorwaarts op de hoopvolle message zitten, er is een nog veel beter en mooi in de wereld. Ja, en die onder andere kunt creëren door aan jezelf te werken. Absoluut, ja, absoluut. Van acten, mooi, ik heb volgens mij nog 20 seconden, straks één les die je wilt delen en slot slogen, Renee. Laat je niet in een hoekje dauwe en bouw je eigen sprookje? Check, Renee, Carillo, equity partner of partners, ik weet niet wat je hebt, je bent gewoon partner UI, het was met ongelooflijk genoeg je het ontvangen in de show, een luisterie naar Moe van Op als spotkaas kan hebben, spotte via Apple Podcasts, noem het allemaal weer op, we zoeken ons op, want ze zijn nog meer afleveringen zoals deze, en later nog een van beoordeling achter een review, de help je de show verder mee, en mocht je nou iemand kennen, waarvoor zegt ze dat je moet in Moe van Op ooit die thuis onder de 40 corporate top talent bij zonder verhaal stuur mij gerben van drie of ja, linkt in dan als je blieft even een direct message, want dan kan ik dat podium geven, Renee, nogmaals, onwijs bedankt, onwijs zo'n succes, en het was een genond, heel fijn in de show te hebben, dank je wel.