122. Remco Pijpers en Jan Jaap Hubeek over AI en mens blijven in het onderwijs

MUZIEK Wat ik uit het boeken hou tot locht hoe is het noodzake om tot pedagse wijzeheid te komen. Hoe verhouden wij ons tot dat tot AI- het gesprek over technologie en het algemeen in het onderwijsmot. En dat is ook de technologie die kinderen gebruiken, komt vaak neer op hoe leren wij kinderen die technologie beter te gebruiken. Hoe gaan wij beter zelf om met dit technologie in het onderwijs? Maar waar ik steeds op een uitkom en ik denk dat John Jaap daar in zijn boek ook aan het reverheert is dat we ons hebben daar verhouden tot die technologie. En laat vooral niet de snel schieten in de kinderen gebruiken dat de zwij moeten dat ook doen. Nee, denk goed naar over wat het gebruik van AI doet met de grootste handelen, de relatie met de kinderen, wat het doet met je klas, met schoolzijn. En ja, dat droep wel, allerlei alarm wel open. We horen een kennis net eticus Rempo Piper's met wie ik samen met Niveaus-Direktorbestudor Jan Jaap-Hubekes spreek over AI en het onderwijs, naar aanleiding van Jan Jaap's recenteboek, mens blijven tussen systeemen. Tot kast is metemog gemaakt bij ATTC, de unieke schoolhuisopleding basis en vakbakbaar met Hilversum die onthorbe is vanuit 25 schoolen voor basis en voorgezet onderwijs, maar onder internationale schoolen. En door iers verwed je nieuwe opleiding interkulturele filosofie voor schoolhijders biedt waar je vanuit niet westerse denkwijs een vadergeed ontwikkeld om inclusieve en veerkrachtige leeromgevingen te creëren, waarin leerlingen en leerijden floreren. Dag bij het luisteraan, we staan voor een feestelijk moment, atant wij die hier aanwezig zijn in het dockhuis bij Niveaus, dat zijn Jan Jaap-Hubek, Rempo Piper's en ondergetekende. Bijziet hij hier het feestelijk bij één, misschien wel met het noorse woord, ik ken het noorse woord niet, maar ik weet dat het betekent, freest vreugde. Want vanmiddag staat centralheid boek mens blijven tussen systeemen van Jan Jaap-Hubek, een pleidoor voor mens waardig onderwijs in het AI-tijdperk. En Rempo Piper's kennen we natuurlijk van "Kennis net, ik kom zo bij jullie, ik wilde namelijk eerst Jan Jaap-Hubek kort vragen, ik heb genoten van je boek, maar ik ben van de voorabogel lesen, omdat ik vind dat jij echt een verhaal vertelt, je verwerkt de hele potkasserie, het pedagoges appelder in, heel veel literatuur. En je bent er volgens mij ingeslaagd om niet alleen je punten maken, in vier hoogstukken vertel je heel veel AI en dan laatste twee hoogstkage gaat vooral over de vraag van "en nou pedagogis". Maar lees het boek zou ik zeggen, omdat het ook een mooi verhaal is, een zitje te denken. Dank. -Graag gedaan. Kun jij kort de essentie van jou verhaal? Wat wil je met dit boek doen? Kort? Ja, kort, mens. Ja, kort in een moment. Toen ik hier aan begon, de podcast AI-tperagogis appel kan ik veel technologische vraagstukken tegen. Wat is het? Waar hebben we het over mensen wilden de wel vonder dat het onderwijs achterbleven mensen wilden het uit de klas verbannen? En ik zag mogelijkheden en ik voelde beperkingen, dat ik dacht van God, dus het is ook een ander kant aan. En ik dacht, wat zou het echt op het spel van daar pedagogis appel? En in de zoektocht in al die gesprekken van de director van Google tot met de schijtsrechter van Leraanspecia onderwijs tot de onderzoekers bij Nolai, dan kan ik steeds tegen dat heel veel mensen eigenlijk nog helemaal geen handvatten hebben, nog helemaal geen pedagogisorientatie op het vraagstuk. Dus ik vond dat moet ik aandacht geven, ik zit hier in een pedagogisinstitut. Het vloedde uit mijn handen, ik ben geen schrijven, dat is alle eerste keer dat ik iets mij gaan schrijven. Je moet gewoon met vreesvreugde, mijn vrees is als kind, krijg ik veel roojes te repen. En ik schreef het letters niet goed en ik krijg vaak feedback, jij kan iets schrijven. Dus ik ben nu 52 taakho. Tot nu toe heeft het doorwerking gehad dat ik nog altijd denk. En ik moet dus echt denken aan wat wij met kinderen in ons onderwijs doen. Ze krijgen op elf jaar een geleefdheid, die hebben een havolering, hebben staat geen havolering. We maken een havolering van. En ik ging daar eigenlijk naar terug en ik dacht we hebben iets anders te doen, die technologie die helpt ons. Ik denk dat jij niet was gekomen zonder Google Maps. Ik was hier ook niet vanaag gekomen, dus het onderviel is bij mij. Dus het helpt mij enorm en tegelijkertijd neemt het iets af. Ja. Dat ik misschien helemaal niet weet waar ik vanaag geweest ben. Dat vraagstuk dat van ik reed interessant en als je eigenlijk door de geschiedenis kijkt om komt dat vraagstuk steeds terug. En ik denk ja pedagogiek is intermenselijke relatie, dat gaat tussen mensen, dat gaat over de relatie met het kind. En per definitie kan hij niet, maar hij kan wel iets anders. En ik heb gezegd naar de balans daar tussen. En daar heb ik heel veel, ja, naar mooi dat je het een verhaal vindt, verhalen in de gevonden die ik zelf interessant vond. En ik kon het niet anders dan bij elkaar rapen en het probeer te vertellen. Heb je AI gebruikt? Ja. En hoe gebruikt hij je dat bij het schrijven? Ik ben begonnen met JetGPT. Ik ben daar maar knet te gek, maar je vraagt er mids en je krijgt er alle lange antwoorden waar ik niks mee kon. Toen ben ik langzame overgestapt op klot. Ik vond dat je een bewaard bewaard is dat je dat je een geval hebt. Ik denk soms iets en dan kom ik er een volgende op terug. En JetGPT maakt dat geen bal uit. Als je dat thuis met je vrouw of je kinderen doet, maakt het wel uit. Maar met JetGPT niet. Je moet het zelf op slaan, heb ik achteraan gekomen? Ja, precies. En ik ben overgestapt naar klot omdat ik die taal sensitive ervond. En dan wat ik dyslectisch ben en dan onzeker over ben. De geval gaan doen is dat ik dan vaak mijn tekst gaf aan klot en vroeger wil je de taal koriseren of eigenlijk voor een aangeven waar ik fouten maak. Je schreef eerst zelf, je gedacht op. Ja, de punten sliper. En ik merk er wel echt dat als je wat niet werkt is, ik heb een idee, ik wil iets schrijven over. En dat je dan een Jetbot gaat vragen, maakt daar een opzet van de werk niet. Ja. En dat is echt gewoon een normiede ooit van haal uit. Maar wat bij mij wel werkt is dat ik een avieertjes schrijf en dat ik dan vraag van go. Wat de klopt nou kunderig niet. En ik heb ook heel vaak dat ik wel een zin of woord heen gedacht heb, maar dat niet betemperat. En een vraag ik van nou, ik wil ongeveer dit. Kan je dit proberen mij te helpen scherpen? Wat ik wel op het moment in mijn eigen handelen, is dat ik minder goeg hoog als ik dingen opzoek. Dus ik vraag wel eens wat het even het voorgespakt over de damens die aan de maandlanding hebben meegewerkt. En eigenlijk buiten de beeld blijven. Dat is bijvoorbeeld zo'n ding dat er weer dan vraag. En ik gewoon vier keer totaal onzin andortkrijg. En dan ga ik wel weer terug naar Google, dan ga ik die filmgoelen. Maar ik merk wel echt luihheid. Ik moet hard werken voor taal. Maar ik hoef niet hard te werken om een verhaal te vertellen. Dus mij heel pitt als punten sliper wat jij zegt of het helpt me op lijn te blijven. En wat ik heel bizarre vond van mijn schijf proces, is dat ik had een naar twee uitgevers opgestuurd. En allebei wildes er een beteen wat mee. En ik heb voor telers gekozen omdat ik dat heel fijn ben. Maar z'n eerste vind ik wel je haar haalt je zelf zo vaak. Sukses. En ik had een complain in de open hart gegooid, dat is. En ik kan me achter dat ik dat doe. En ik heb ook thuis tegen mijn vrouwen kinderen excuses gemaakt. Dat doe blijkt me ook in mijn taal en mijn woorden. Maar ik doe dus heel vaak wel ik toch een punt maak en dat ga ik dan op drie, vier verschillende momenten. Ga ik dat dan proberen uit te leggen dat het echt wel bij je aankomt. En de feedback die ik daar ook krijg, toch gewoon een keer doet het goed. En dan voorkijk eigenlijk wel een goede levenslash ook. En toen heb je geleerd schrijven in schrappen, zoals Herman Vinkers zo mooi zijn. En zo schrappen wij onze liedjes. Ja, dat is mooi, ik ken ik niet. Dus dat is ook een pijnlijk proces. Maar ik vond het heel mooi, ik ben tot zat wat licht. Het is ook een beetje stoop tegen dus ik kan er straks naar uit mee ingohoog. En ik ken in de naart ook nog wel hierin. Dat was nu iets zo zegt om dat je net verhaalend maakt. En dan door de kiezen altijd een indeling. En dan kan je bijna niet dat sommige verhaalende weer een keer je terugkomen. Dus dat ken ik wel. Ik ken ook heel mooie meter voor. Waaronder dus die punterslijpen zou je mij even kunnen uitleggen. Maar dat is een mooie meter voor. Ik weet meer van die, maar die kwam dus uit het boek. Die heb ik onthouden. Een punterslijpen. Zo kun je AI gebruiken. Ja, het verveint het. Dat scherpt het. Van wie kwam het beeld weet je dat nog? De werk heeft hier zometeen. Je zegt dat het boek de punterslijpen. Ja, ik koot ik daar iemand in. Ja, geloof het wel, maar ik weet het niet. Maar dat zal het er een van de podcastingen zijn. Ja, dat zal dan. Nou ja, vreesvruchten. De positieve spanning om straks. jullie verhaalend ook bij de boeklanceering te vertellen. Jullie verhaalend. Ja, en Remco. Nou dat is misschien wel een. Misschien mag ik daar Remco organiseren. Ja, want ik ben begonnen met AI het pedagogie-sapel. Ik ben langs extremen gegaan en ik kom vrij snel op het pedagogisch vraagstuk en AI. Elke keer als ik daar op ging kwam ik sowieso Remco tegen als Kennesnet. En wat ik beonderens waardig vind van Kennesnet en het werk van Remco. is dat die voor mij heel mooi de concrete berug maakt naar onderwijs waar je wat mij kan. Dus heel eerlijk gezegd, hier ligt een orientatie op het vraagstuk. Er zit een vraag in wat je er mee kan, maar naast mij zit iemand die nog veel. malen stoppen verder heeft gezet. Is dat vertaling naar de praktijk te maken? Ja, en dat vind ik een stof aan Remco. Je bent de vreesvruchten aan het vullen. Al het voeden. Dat komt nog meer vrees, maar we hebben hoge verwachtingen van jou. Dat je heeft vertellen. Dus dat voert de vrees. Maar klopt het wel een beetje. Dat is ook de reden waar we zij de laar waarmee ze drie jaar gaan zitten. Juist met Remco erbij. Zo is zo. Remco. Wij wilden al een keer een mooi podcast maken. Over AI. Want dan heb je over AI en dan heb je het ook over jou, maar ook over pedagogiek en ook over etiek. Ik probeer zeis te begrijpen wat de technologie is en wat de doet. Ja. Wat dat kan. Maar ook hoe het onze praktijk vormt, onderwijs praktijk, pedagogese praktijk. En wat ons dan te doen staat. Dus misschien is er een niet alleen een punterslijper. maar ook een noemortmaar soort soort lektische zag of zo. Een zag die op oog geslagen is als je niet uit kijkt. Dus dat is een extreemenvulling van AI. Die heb je heel veel soorten AI en daar gaan we wat mee doen. Dat doet iets waar we niet altijd zicht op hebben. Dus dat houdt me heel erg bezig te fascineren. Ik wil dat begrijpen en probeer dat altijd in de daad te vertalen naar wat ook de praktijk gebruiken. Je gebruik gelukkig ook het mooie wordt fascineren. Ik ben er een aantal keer ook in boek tegengekomen. Het wordt fascineren. Kom ik zo op terug. Want ik wil jullie vragen naar jullie fascinaties op AI, onderwijs en pedagogiek. Maar eerst misschien zou jij eens een jouw leservaring in een paar zinnen willen geven van dit boek. Je bent ook een verschillende ding en hoofdstuk. Een gaat gewoon praktisch daarover. Wat is AI om alle? Waar gaat het boek over? Wat is zijn pleidoid denk je? Nou, het is teneerste niet alleen de leservaring maar ook een luisterervaring. Het heeft heel veel gesprekken gevoerd met allemaal interessante experts. Is zelfs in Zwitserland waar was je? Ja, we is. Doorlag. Doorlag. Hij heeft bij het beeld van de mensheid. Ja, maar ook de directe voegelijs in je gepraten waarvan ik dank waarom ga je met die meneer praten. Maar heel goed dat hij dat heeft gedaan. Waarom vind je dat? Waarom stoe je die vraag? Waarom ga je met die meneer praten? Wat zit er achter? Waarom zeg je nou? Omdat hij de producten vaak wel blijkt wat het verhaal is en wat men beoogt. Dat is een hele specifiek kijken onderwijs ook met de producten die ze aanbieden. En ja, daar ben je op vooral ontdouden of vaak wel wat het verhaal gaat zijn. Maar goed het gevaard van is dat je helemaal niet meer naar luistert naar wat deze mensen te vijelen hebben. Alleen maar prima. Dus het is een luisterervaring omdat het boek grote neel is put uit de gesprekken die Jan Javijft gevoerd met heel veel mensen. En de vraag heeft rusteld dat het wederog zou peel. Wat ik uit het boek gehouden tot nog toe is ook de noodzaak om tot wederogse wijsheid te komen. Hoe verhouden wij ons tot aair de gesprek over technologie in het algemeen in het onderwijs. Maar ook de technologie die kinderen gebruiken komt vaak neer op hoe leren wij kinderen die technologie beter te gebruiken. Hoe gaan wij beter zelf om met de technologie in het onderwijs. Maar waar ik steeds op een uitkom en ik denk dat Jan Javijft daar in zijn boek aan het revertieerd is dat we ons hebben daar verhouden tot die technologie. En dat betekent niet per zetetje technologie uit sluiten of insluid, maar dat komt je tot hele andere vragen. En ook bij de groogstjes zien hebben wij ons af te vragen wat hoe verhouden wij ons als mensen, als goal tot deze nieuwe technologie. Wat staat ons dan te doen? En laat vooral niet de snel schieten in de kinderen gebruiken dat dus wij moeten dat ook doen. Nee, denk goed naar over wat het gebruik van hij doet met je pedagroos handelen, met de relatie met de kinderen, wat het doet met je klas, met schoolzijn. En ja, dat droep wel allerlei alarm wel op. Dus daarom is het denk ik ook heel belangrijk dat je voorzichtig bent in het toepassen van deze system op school. En daar vriend wel meteen de schoen, omdat we te maken hebben met vooral Amerikaanse systemen, denk ik aan Gemma en Copilot die eigenlijk nu al oprijzen in de schoolen. En in de regel komt dat dus neer als het hebben over aan je dat we allemaal mee moeten leren werken, want die spullen zijn al in de school aanwezig. En dat is misschien ook het gedeelte waar jij etische vragen bijstelt. Daar begon je in feit om erin, waarom ga je op bezoek bij zo'n bedrijf. Dus jij hachtergrondt de etiek en je fascinaties misschien de pedagroegiek? Ja, je komt eigenlijk toch weer steeds bij die pedagroegiek uit, we hebben het over kinderen. Dus etiek ook in het algemeen komt steeds weer neer op of het wordt vaak versmeld tot hoe kunnen we deze producten etisch gebruiken en thicsboy design. Maar er gaat ook een andere vraag om vooraf, willen we dat u erbden gebruiken. En als kinderen mee omgaan wat betekent dat dan voor onze school willen we bepaalde het taken, zaken, praktijken, meer aandacht geven die we misschien eerder hebben voorom afzaamd. Dus daarom ben ik ook zo enorm blij met dit boek van Janjaar Pubek, dat het een stem is die te weinig klingt in het gesprek over technologie. En wat die stem dan is samen? Wat is dan de stem die hij brim bedankt? Dat wij ook pedagroegs hebben te kijken en te begrijpen wat ons de doonstaat in plaats van technologisch. En als je pedagroeg is kijkt dan begin je vanuit de vraag wat staat ons te doen in het opvoedig van kinderen tot zelfstandige verwassen in deze wereld. En dan moet ik ook altijd meteen denken aan wat Marie-ieu zegt over een verwassenheid. Dat is iemand zijn in de wereld zonder jezelf in het centrum te plaatsen. Dan kom je toch uit de oproek. We moeten kinderen afstanderen nemen tot het technologie zelf, dat kan niet. Maar we moeten zelf helpen afstander nemen tot alle lijden die getalen van zelfs breken te doen. Dat ik van jou beloene ben. Maar mensen zijn en dat wild dat Jan Jappen en ik gister allebei aanwezig waren bij enkomst georganiseerd door de gemeente Amsterdam over AI en pedagogiek. Toen ging het ook heel erg over mensen zijn. Dat voelt de ver misschien er voor deze podcast maar een belangrijk aspect van mensen zijn is medementelijkheid en de mensenelijkheid. Dat je met andere bent. Hoi op de voork en de technologie van het zellijke vele AI-beelveral dat je de hele tijd al ging schermen. En zouden de kern dus zijn van pedagogiek is de kern van mensen, intermenselijk, ontmoeting, Jan Jappen. Je geer is op hoe hij die lezenvaring heeft. Ik denk dat je als docent leerkracht, scholleider, bestuurder, want dat probeer ik ook wel echt in mijn boek te noemen. Dit vraagstek vraagt op alle lager. Het kan niet een leerkracht in zijn eentje. Het vraagt van het ecosistemen van de schoon, de bestuur vraagt hij. Van mij gaat het ook over het scheppen van die pedagogische ruimte omdat de kinderen in te kunnen laten verschijnen. Als mens. Als mens. Dus een keerzijder is dat AI uitzoeken. We hebben geen relatieve AI, geen metoders, een recanmetoders als snapen op de basischap. Dat het uitnodat tot individuele leerkpane. Als ik naar onze maatspij krijg, twee weken geleerde. We hadden een gemeenteraadsvrije zingen. Hoeveel mensen op ik stemmen, ik wil geen aanzetzemen achter taarten. Na hier naast liggen. Of persoon even, of steelijke dorpsbelangen. Ja. Ik denk dat we het wij weer in te brengen hebben. De hele persoonlijke leerkpalen of de enorme toetsdruk of gisterstond in de volkskant dat ouders proberen hun kind toch weer hoger advies te krijgen bij het aanmelden van de schoon. Ik snap het. Dus dat is het systeem als je je kindhuis al goed mogelijk doorheen wil halen. Of het zo veel mogelijk kansen. Dan nodig dat uit. Ik denk dat we iets in die meneer menselijkheid, de onderdiet wat te doen hebben. En dat begint daar. Dus gaan we het alleen over dat kind wat een individueleleerpap moet doen. We hebben ook iets samen te doen, hebben we misschien te vertraag, hebben we samen te leren, hebben we van elkaar te leren. En hebben we ook te leren dat we niet helemaal zelf te zijn. En dat je soms echt een stapje terug mag doen om een andere stap naar voren te laten zetten. Dus ie zet voor mij ook een bepaalde norm heel scherp neer waar je dus wel of niet aan voldoet. Nee, in de bij is kan we misschien later nog wel opzien dat het enorme versterker kan zijn van ongelijkheid. Maar waar hem kan een peel opdoet, is dat het intermentselijke dat dat kind verscheinte, het vraagt ook om een pedagogische ruimte. En wat mij betreft beperkt, ie en bepaalde mate pedagogische ruimte. Als ik kijk naar thuiszitters, als ik kijk naar hoge begraften die zich de teering vervelen op schaal. Ik denk nou dat zal. Fantasties middel kunnen zijn. Om die dak te is aan de slachtig kunnen gaan. Ik heb een neem van mijn podcast, ik ben bij het schaduwendewijs geweest. Ik ben bij technisch hier geweest. Die allemaal heel erg uitging op schaal. Maar met behulp van na ie. Fantasties met leeg al aan de slacht kunnen of dingen kunnen gaan bouwen. En er neemst weer zin krijgen om te leren. Dus terug naar die pedagogische ruimte als je als docent bezeft wat je het te doen hebt, dan kan je AI in zetten. Als je geen idee hebt, dan kan AI het zo maar overnemen of het systeem van de schaal. Dus het is echt een ruggievragen. Het is daarom vind ik het mooi dat de kern die hemkrood er uithaalt. Het is geen technologische vraag. Het is een pedagogische vraag. Maar we moeten niet leraar de indruk geven dat ze AI moeten inzetten. Dat ze daarvoor extra opleiding moeten doen en dan lukt het om AI in te zetten. Want we hebben wel te maken met AI van bedrijven die niet transperant zijn over wat er aan dat er in gaat. Dus als je het hebt over, ik weet het gaat niet meer zo over AI. Genactieve AI bedoel ik maar over een systeem als snep. Dat ik verhaal ik ga van leraren, verscholen die kritisch vragen van ouders. Dat zou mijn kind moeten doen. En dat beseert u op wat snep het adviseert. Kun je dan uitleggen wat dat werkt binnen snep het dan dat leerkracht die al zeven jaar met snep het werk. En daarvoor zijn er ook opgeleid dat niet kunnen. Dan is dat dan een vraag of een kwestie van deze leraren hadden beter om het opgeleid. Of moeten vaker snep het kursen zoverge of reading coach van Microsoft. Of is de ook een punt dat deze systeem niet altijd helder zijn over wat er precies achter schoul gaat. Ik moet denken aan het gesprek dat ik met masgelijnen cimons heb gevoerd en leuven. Voor directs van pedagroosapel Jan Jaap is dat ook geweest. Die zegt ja AI zou een publiek goed moeten zijn. We moeten een tot aanvuld kunnen leggen zodat we het samen kunnen onderzoeken. Stip erover bij de groze ruimte van de. waarin AI-en zit, kan het best bijdragen naar AI, maar dan is er echt een leraar aanzet die er ruim beschert om daar samen naar te kijken. Zoals je kunt zeggen, zegt samen daar toe te verhouden, onderzoeken, maar dan moet je dat wel kunnen openmaken bij wijze om te spreken, dat systeem. En dat ook van achteren kunnen zien. Maar daar is het natuurlijk geen sprake van. MUZIEK. Ik ga jullie aan de mens, zatercentrouw, mensen zatercentrouw. En de mens is een mysteri. Heb ik jou ook toe ge? Om mij stij je ook jou, ja, voor het mysteri mens en mysteri met elkaar. En de mysteri is wat mij betreft iets, is geen raadsel dat opgelost moet worden, maar is iets vundendendeels wat blijft of waar je toe blijft toeverhouden. Ik eeg de associatie bij het lezen van mijn oude teologieëren, liedjeweedeschappelijke achtergrond. Voor jullie is de mensen, voor jullie zijn de mensen heilig, en het heilige, daarna ruud of otten overgeschreven, een liedjeweedeschappelijke, dat de mensen heeft ook altijd iets te verhouden tot wat wij heilig vinden. En het heilige zou misschien het ultieme heiligen kunnen zijn. En hij zei daarvan het heiligen, dat is een mysteri, tremendum et fascinosum. Het is vrees aan jagen, maar ook fascinerend. Misschien wel vreesvreugde. Het is sowel die vreugde kant. Je wordt daar heif aan, als van, je gaat er verzichting over zijn. Die etense kant wil ik zo'n benieuwdier gaan de weg wel verkennen. Is AI wel neutral? Is het wel alleen maar een instrument? Dat doet het ook van alle dingen samen. Of wij zelf. Mijn ik ben wel alle eerst ook benieuwd. Wat fascineert u nu zo in AI, de school en pedagogiek? Waar zit u die vreugde daarin? Ook een verwondering, een fascinatie? Ja, ik vind het eigenlijk een lens op hoe we ons systemen weer ingericht. AI laat van mij zien dat we een onderwijssystemen hebben. Wat al best waar heel erg lang vast is. Zo blijven uitgaan van gemiddelde kind. We blijven uitgaan van klasse. We blijven uitgaan van vroeger selectie. We blijven uitgaan van dat je eindelijk samen gaat doen op je slechts tevaken in de derde. Dus het is het de beste veel systemenvout in ons systeem. Waarvan we allemaal vinden dat die anders zouden kunnen. We zijn hem op voor kansen, gelijkheid en gelijkere kansen. Maar als er op aan komt dan maken we niet fundamentel die keuzes. Ik vind dat AI eigenlijk dat bloot ligt. En hoe ligt de maak? Ja, dus die zit heel erg op maakbaarheid. AI gaat over antwoorden. AI gaat over de volgende reken. Ja, de producten snel opleveren. Ja, we blijven om het. Over AI als taalmodelt die we nu in de heinwantai is de kvobreder. Dus de vraag wat AI is, is ook nog wel een goede vraag. Maar wat er nu is. En dan gaat dat heel erg over die maakbaarheid. Dus een podcast die ik gemaakt heb, een docent met een student. En die docent denkt dat hij student AI heeft gebruikt en we gaan samen gesprek aan. En dan blijkt dat hij door centen achterkomt. Oh ja, ik wilde dat in je boek las. Ik wilde dat in de aanmeerning overbeformen. Ik wilde dat in de aanproces toehenging. Maar ik heb om een SC graag. En dat kind heeft een SC ingelijft en hij denkt van ja, dat heeft AI gedaan. Het blijkt dat dat kind helemaal geen AI heeft gebruikt. Al die stappen door, maar die cent vraagt dat niet. Dus eigenlijk zie je een ondraing dat die docent er achterkomt. Maar opdrag klopt niet. En dat vond ik zo tof. En dat doet me bestefen hoe zetten we toetsen in. Waarom geven we cijfers? Wat zeggen die cijfers? Ik was laatst bij Karen, hij, die heeft vijf jaar geleden. Toets te stundigen? Ja, over de eintwoets. Die is nu bezig met een boek over hoe ons staal onderwijs, let op, hoe ons staal onderwijs geformt is door de manier waarop bij taal toetsen is. Dus we vinden lezenbelangwerken, we vinden het basisvartig. En dat is het allerbelanglijste wat er is. En wat zegt zij van door deze manier van toetsen die we op hele jonge leeftijd al doen, halen we eigenlijk vooral dat taalpressier weg dat we beogen. En ik snap gewoon echt oprecht niet zo goed waarom we wel naar Maliveld gaan omdat we een paar procent saladesverhoging te krijgen en dat we niet naar Maliveld gaan omdat we deze systeemvoud hebben in onze onderwijs. En dan hebben we hier ook een leernaaropleiding als ik die nieuwe studenten naar binnen zie komen, die we allemaal leerna worden om aan het kind bij te dragen. En helaas als ik mensen tegenkom die het onderwijs uitstappen, die zijn dat ergens aanmakwijd geraakt omdat ze in een iets zitten waar ze een klas van der tzaag met heel veel differentiatie helemaal uit moeten vinden. Ze zijn dat helemaal kwijt. En we zijn eigenlijk. - En we zijn eigenlijk dus in ons onderwijs systeem altijd product gericht geworden en AI legt dat nu bloot. Nou jij zegt, jij zegt Miss Terey, ik zegt dat wij heel erg. En ik ga nu echt over een kamer, ze schouden die het anders doen norma. Ik vind dat er veel maakbaarheid gedacht in ons onderwijs is. Als we dit effectieve aanbieden, dan dat. En dat werkt voor een aantal dingen, maar we hebben een bredere opdacht dan alleen effectief instructie. Maar goed, AI, dat is mijn vragen jou. Ja, AI is geen passief instrument, toch? Dat een lens is dat iets laat zien en meer ook niet. Deels speegelt het ook met die speegel of met die lens. Dus het verstert misschien ook wel dat we in het onderwijs nu zien gebeuren. Ja, dus dat is het gevolg. Dus de vraag was nog even wat was zinertje als je kijkt naar het gevolg. Dat is een boek wel ik volgens mij van jou heb. AI Mirror is Shen and Veller, die zegt van. Dus de kansberekening, die die taalmodellen doen, het is allemaal basis van die data, waarvan jij net terecht zegt, van die is niet openbaar, dan weten we niet van waar die vandaan komt. Die komt wel vaak uit de west tussenweerrot van veel wit en hoger opgeleid. Het is een bepaald perspectief, een bepaald enorme, en op basis van die data gaan we kinderen langs de normen. En die statistie kan je precies en niet. En AI kan niet, en andere kan ik het laatst ook echt gelezen. Een SC mooi of verrassend of verbazend maken. Nee, de eerste podcastging kan AI-creatief zijn. Maar de muziekant komt vanavond ook spelen. En die zijdt toen was net die tiende symphony van Beethoven, door AI-stinten. -Ist het ook afgemaakt. De onvolendende was afgemaakt. -Ja, en hij zei dat is een kop in het krant. Maar mensen hebben keuzes gemaakt. En hij vergelekend met. Hij was laat weer erb en Olaf en het stelelijk, dan zegt hij het ook wel, en zie je allemaal van die dia's die gebruikt heeft. En hij heeft die tien foto's gemaakt en dan zet er door negen en kruizen om een circuitje. Die foto wil die gaan vergroten. Het meesterschap ziet die foto is goed. En die andere negen niet. Hij vergelek dat met wat AI had genangt, die had patronen in aantekeningen van Beethoven, die had de negenzin van die in de naast gel�. Maar het is de dirigent, het is de arranger en die heeft meesterschap. En die ziet wat er nodig is. Dat heb je kennis echt van nodig. -It uitstie? Ja, en gevoel en creativiteit, menselijke. Dus AI-ik is een. Je noemde dat een hoop met de hout zouden. Zij wilt je kunnen zijn. Het helpt misschien dat je wat losen gedacht hebt. En maak er iets van, kan je ergens helpen. Maar als je terug gaat, is niet de AI die dat gemaakt heeft. Het blijft er de mens dus de zorg dat hij iedabana overnemen. Die heb ik gewoon wat minder. Ik heb dat meer de vraagstukken voor de wijn en waar meesterschap, samenwerken, creatieve dingen, die blijven is een chill. Dat is ook wat die me neer van Google zijn. Vond ik dus wel grappig. Ja, je kan in de vullen wat hij antwoord gaf op te vragen, waarom is AI zo belangrijk. Maar toen ik een vroeg, hoe ga je met je eigen kinderen om? Of toen ik vroeg dat voor medewerkers neem je aan, toen kwamen er heel aan de rand worden. Die wilden je als mensen aan te nemen, die konden samenwerken, die nieuwe patronen konden zien, en daar iets mee konden en die een creatieve mogel garen en probleemoplosend vermogen en doorzettingsvermogelen. Hele menselijke waarde vond hij belangrijk. Maar hij heeft een producten verkopen wat heel gladhuis. En ze kinderen. Ja, was wel beter dat ze er niet te veel opzaten. Nee. En dat beeld van die zijwiltjes, dan noemt het ook volk naar een boek, vind ik wel mooi. En dan kan ze hier je moet zelf fietsen, dat is die regie weer die je er dan noemen. En dan kun je in jouw beeld doordenken dan die fiets kun je zijwiltjes als AI gebruiken. Dat is eigenlijk waar jij nu overdenkt. Zo zou jij het willen benaden. Ja, ja. En dat verschildt. En de ene keer heb je zijwiltjes en de andere keer dan. Zo was bij het schrijf van het boek. Ja. Maar waar mijn fascinatie hier komt, het zit hem niet zo zeer in de AI-jezelf, maar in onze relatie, daar toe. Daarvan naar mee. Daar kun je gewoon op verschillende manieren naar kijken. Wij zijn bekende zetpezer een instrument te ontwikkelen, onderzoeksinstrument. Het peet nu nog het pedagogisch impact onderzoek onderwijs, technologieinstrument, maar dat krijgt nog het wel nog een andere naam. En we onderzoeken dat eigenlijk op drie manieren. We beginnen bij de ervaring. En dat hoe wordt een toepassing waarin AI zit, of iets anders in de klas, dat wekelijk ook ervaren. En dat kun je dus alleen naar boven halen, als je leraar ook vraagt naar hoe voelt dat. Dus als je het gebruikt, wat zie je dan in de klas gebeuren? Wat zie je bij jezelf gebeuren? Wat voel je? Niet pleit. Wat vind je of wat denk je? Maar wat voel je? De mooiste ervaringen, die krijg je als mensen gewoon even van een appropouw zijn, als er niet meer weten wat ze moeten doen. Dat is een pedagogisch moment. En ik heb daar een sociatat, een pachtig citaat van een zwedsdichter, de homostranstreumer, die dan zegt, midden in het bos ligt een onverwachten open plek die alleen gevonden kan worden door mensen die verdwaalt zijn. Dus de ervaring waarbij in leerkracht iets mee maakt, dat niet was voorzien, en pedagogisch moment, je moet iets doen, maar je weet niet wat te doen. Dat levert vaak heel mooi. Van ma me, ook van maan. Ja, die met een behoor. dat die ook door niveau ze zouden gegeven. Dat soort ervaringen liggen iets bloot. Dat mogelijk ook onze helpen begrijpen dat dat precies de invloed is van AI, van de toepassingen als AI op het denken. En dat samen zijn van de klas met tussenleleer en leerling. Dus daar komt alles naar boven dat we normaal gesproken niet zien. Dat zijn eigenlijk de eerste lens waarmee we kunnen kijken en die invloedden naar boven kunnen halen. De hele lens is de lens van de toembe in gewikkelde social-materieële lens. Je kunt ook zeggen maggeringie, baarden, welke baarden zitten er in een toepassing? Welke script? Ja, een stres. Je kijkt naar een taalmodel van jet-yptie of jemmenhuy. Het had altijd af, als het antwoordgeheb sluit altijd af met een vraag. En dan zal ik ook nog dit voor je opzoeken. Daar zit ook economisch, motiv achter. Langer jij blijft plakken. Kom je heel gunstig, dat is. Dat zit allemaal in het script. Dan zit een script in dat wil dat jij blijft plakken achter dat scherm in je eentje. Dus dat probeer je in gesprekken over een toepassing in de klas. Ook naar boven de halen welke scripts zitten er in die toepassing. En daar zit die fascinatie van dan. Dat is het jouw om die gesprekken in de klas over dat. Nou ja, die fascinatie heeft bij mij ontstaat aan het door dat er echt van alles naar boven komt. Dus dat merk je bij de romm in de hervaring hoe die toepassing gebruikt wordt en wat dat doet met een klas. En het meemiddelt ook ons manier van in de klas zijn, maar het meemiddelt ook hoe je als leerar bent. Dus in die zin beinflutte het ook je onderwijzer zijn. Maar na laatste is de bekendste perspectieven. Het is meer de instrumentelen, lens. Dus hoe gebruik wordt het? En wat levert het tot ons op, maar je zou kunnen zeggen, voldoed het aan kinderen, echt of niet. Of het raakt het bij aan leerplazier, aan het spelplazier. Of het raakt het bij aan privacy of niet. En die lensen helpen je eigenlijk om nog meer die invloeden van 'i te begrijpen'. En dat is een verkeerde actie dat gebeuren in de gesprek over 'i jocuz' dat ons vaker tot het laatste beperken, tot het instrumentelen perspectief. Dus ik vind het prachtig om in mijn werk over ingesprekken met Jan Jaap steeds weer over die andere perspectieven te praten. En wat zien we nou gebeuren? Ik doe ook promotieel onderzoek aan de vuur bij Gerdien Bertram Groost, ook precies naar 'aar hoe die vormende invloeden precies naar praktijk uitpakken'. En de hand van momenten dat leerar het even niet meer weten. En dat is een verkeerde actie, een mooie helder ook. En een drie slag, de hok van. Jij geeft ook de instrumentelen, vind ik wel leuk. Ik geloof hoogstikke vijf is dat wat mogelijk waar jij die. Handelingsperspectief is. Ja, wat mogelijk. Je ga voorbeeld al van die hoogbegaafde leerlingen. Maar geef ze na een tot dingen instrumentel. Waar jij aan denkt van hoe die zij wiltjes best wel in een goede bijdrage aan het onderwijs kunnen hebben. De eerste wat ik wel mooi aan de voorbeeld ook die Remco geeft is dat. Dat aandacht echt onder druk staat. Dat is die systemen die je aan dag te vast houden. Ik begin in mijn boek. Ik won een Amsterdam en zit hier een Rotterdam zaat. Ik zit ook in de nordzaartlijn in Amsterdam. En dan zit 'ie' de reen op z'n telefoon. En als je over het station loopt dan. Dan lopen er mensen gewoon naar hun telefoon te kijken. En dan zijn mensen die gewoon helemaal niet met hun geving bezen. En die aandacht is volledig weg. Of de oordjes, ja, dat is hetzelfde in principe. Ja, of de oordjes. En als je kijkt in wat de nodig is in die pedagogisch naamd is een aandacht. Maar misschien bedoel je de vraag. Die staan hier ook in het gebouw op de muur over op de raamag schildert. Vertragen als pedagogisch waard. Eigenlijk hebben we de handelingsperspectiefen van de drie doeldomijnen van Bista hebben we hier heel mooi verteld. De vraag ondersteunen, onderbreken. En die geef ik eigenlijk weer vanuit dit perspectief waard terug. Dus we hebben te vertragen, we hebben het kind die macht fouten maken, die mag het opnieuw doen. Je kan je oordeel uitstellen in plaats van meteen al, wat een ontzettend goede vragen. Die is de antwoord en wil je je volgende vraag stellen. We hebben het samen te doen. Dat heb je te onderbreken, dus dat je terug gaat. Ik wilde die handelingsperspectiefen bieden. Ik wilde geen antwoordige geven eigenlijk in het boek, maar wel perspectief. En daar vond ik dat een fijne vorm bij. En dan noem je dat. En dan zouden een AI daarbij en zij wilde je kunnen zijn. Als je dit bewaakt of dat niet? Als je dat bewaakt dan heel veel van die dingen kan ik niet met AI. En dat vijten zeg je dan dat zijn de dingen die je nu noemt zijn, die AI juist net niet kan. Ik was aan de naam een beetje op zoek naar wat zou het instrument, wat zouden ze wel kunnen in jouw ogen? Ja, dus dat ik werken eerder over had. Dus als het gaat om ondersteuning van op mijn initiatieve taak te lopen net. en dat je de afgevings bij je en ons rijdt die het ambio werkt. En zij had per haar op werkt dat dan bijvoorbeeld de oude gesprekken werd ingevoerd bij JetGPT. Ik loovie ik of bij Copilot. Daar kwamen ze wel achter dat dat een privacy vraagstuk had. Dus het idee om het administratie te verlichten was wel meteen een ethisch vraagstuk en een privacy vraagstuk. Dus dat ben je alert. Maar ik denk dat AI je kan helpen met het ontwerpen van misschien less of gedachten of het er beter daarvan. Wat het niet kan is naar de kind kijken en wat er nodig is. En wat het wel zou kunnen is als je het kan inzetten voor die kinderen die de acties echt iets anders nodig hebben. Zoals die hoog begraven hebben. Bevorbeeld. Dus ik heb heel lang in het vrein schoonderwijs gezet. En daar zag je dat leerkracht best lastig vonden om die de acties al die verschillende niveaus aan te ticken. Het er wel zijn creatieve vakken dat uit de hand schudden en met rekenen weer een lastig helpen. Nou dat zou een oplossing kunnen zijn. Maar zet ze dan niet aan snap het. Dan heb je geen idee wat er gebeurt. Dus het is de hele tijd. Je hebt de hele tijd die balans te houden. Je hebt de directie te voeren. Je had het net over doornag, dat beeld. Dat gaat daarover. Dus ze staat een mens tussen twee krachta, Steiner die zei van. Ze zijn een heel groot beeld is dat we? 9 meter hoog. Ja, dus Steiner heeft doornag een mooie geutuarnam gebouwd. En daarin staat een 9 meter hoog houdt beeld wat hij gemaakt heeft. Daar viel voor mij wel een kwartje. Dat staat een mens tussen twee krachten. En die balans zeer het he? Ja, nou die houdt die twee kracht in even weg. Dus hij balans zeer het niet. Maar aan de bovenkant heb je luciferisch verleidelijk. Als ik het even vertouw, mijn woorden naar Eet, geef je oplossing, het helptje, het maakt het smooter. En dan aan de onderkant onder de grond zit Adimman. Die is zwaard. En hij zegt van, je bij de kracht in even weg te houden. En dat is mens zijn. Je wordt altijd ergens verleid en zit altijd ergens een keer zij er aan. En dat is bij het heel veel zo. Maar je hebt het zelf bewust in even weg te houden. En dat vind ik zo mooi beeld. Dus dat is misschien nog wel meer dan in glandshouden. Je hebt je toe te vrouwen, zij de hem kan het. Is er, AI? Dus je kan het niet doen als of het niet is. Scholen moeten ook gewoon met de digitale geluidheid aan de slag aan de kerndullen. Maar wat heb je dan te doen? Hoe heb je dat te doen? En hoe ga je naar om met die etie-segraag? Die hemkotten gelijk de terechtstel. En hoe ga je dan om het wel kan, of wat het niet kan? En dan heb je bij de krachten te beheerzaar eigenlijk. Dat is toch een mooi beeld. Ja, ik vind het mooi beeld. En ik moet ook weer denken aan dat fascin. Missit het in fascinose en het tremendous. Die kan te zitten er ook wel een beetje aan. Het verleidelijker, het fascineren kan verleiden, en het tremendous kan in daardoor het zwaar worden. Ik vind dat wel grappig, ik weet niet of het in de beeld zit, maar in die uitspraak van Otto. Wat vind jij geweldig aan het beeld? Nou, dat balanceeren. Toen moet denken aan. Je hebt ook pedagogisch te balanceeren. Dat het een en al etie is natuurlijk. Ik moet denken aan een artikel, wedstappelijk artikel van Frisen en Soet. Genteeteld, Wat is Pedagortje? En zij zeggen ja dat pedagogiek is een etische praktijk, sigbaar. Dat is eigenlijk handelen van opvoeders en leraren. En ik ken er niet in het. Bij de metodus of de meetbare resultaten, de stappenplanen, maar in het omga met spanning. Dat is ook de beeld. Dat laat ook mooi zien dat je hebt de pendelen balanceeren tussen verschillende krachten. En dat is nooit oplosbaar. Dat zeggen Frisen en Soet ook. Die spanning daarvoor staat geen standaard oplossing voor. En allemaal die met de AI te genereren. En dan moet je denken aan de voordurde afweging tussen die polen. Dus die opposities denken aan bijheid en afstand. Als kinderen geboren worden, ja, dan hou je ze dichtbij. En dan draagt ook. Dat zou je ook als een instrument kunnen zien. Maar worden ze groter dan moeten ze ook leren lopen. En misschien heb je ze af en dan nog in de kinderwagen. Zo zie je dat afwege, al ook afvangt van leeftijd van kinderen, van de situatie, van de context. Maar dan hebt er over nabijt en afstand, maar ook over bescherming en blootstelling. Wanneer stellen ze iets bloot, aan de wanneer beschermen. Maar ook vrijden met perking. Bij de hoogste polariteit. Ja, dus als we weer even naar de instrumentelen trekken, dan gaat nu het gesprek over AI gelittertijd. We zouden het ocenten moeten helpen dat goed in te zetten. Dat giet die ze in te zetten goed over na te denken. Maar we hebben er vanuit een pergogesperspik, een perspreek, een perspreek die pek kijkt. En meerdere om het boek van Jan Jaap is daar een absolute aanrader. M'n kozeaal goede reclame maken voor het boek. Ik ben wegge ook van Jan Jaap, dus dit vond dit boek ook. Maar dan zeg je, dus kijk je naar een tool als reading coach van Microsoft. Voor de mensen die dat niet kennen, je zet een kind achter de computer en dat taalmodel geeft het kind text met woorden die passen bij, dat je het niveau over haar kind bij zit. En met een komtelefon op kan het kind oefenen met een computerstem. Die vertelde, nee, dit moet je nog een keer over doen. Als je dan item ziet in een Amerikaanse tevastional van die reading coach met ook Microsoft uitgebreid aan het woord, kinderen moeten heel veel lezen. Dus zie je dus dat de leerkracht achter de kinderen loopt. Dus er niet meer voor staat. Wij zijn op een mooie text of voerlezend. Maar die kinderen zitten allemaal in een soort hoek, zeg maar, achter zo'n scherm. En de prestaties gaan hem hoog, gaan we beter lezen. Misschien dat dan ook pedagogisch wat we winselijk vinden. En dan daarbij, de leerkracht staat naarbij op een andere manier. Je zou gezegd dat de algoritme is het kind meer naarbij dan de leerar die tot een soort toezichthoudig is verwoorden. Dus zo heb je ook gesprek te voegen. Daarmee zeggen we niet deze doels moeten de klast niet inkomen. Ik denk dat SNAP-et wel degelijk ook waarde kan hebben. Maar misschien zeggen we nee in hele kleine dozingen. Want we vinden toch belangrijk dat we meer tijd besteden aan samenlezen met een maartje of we vinden ouders die graag dat naarbij willen zijn op die manier. Wat ik mooi vind als ik dat zou horen, dan zeg je dat het een hoogspecportief is voor het kind, maar het is ook voor het leerarenschap. Hoi je beide pleid hoor doen. Je ziet de steeds weer naar dat instrumentelle perspektieve laten die andere waard beschouwen. En jij wilt het net aangehaal mee aan japan. Je zat het een beetje te beweeg. Ik weet niet of je dat nog. Nou ik voel mij heel erg thuis bij de woorden die er hem kan bedoeld. Dus misschien is dat wel iets. Je ging mee in zijn polariteit, zeg ik je beweeg. Ja ja, het is steeds dit. Je zou zomaar in die tegenstellingen steeds kunnen verdwijnen. En dat is ook wat je steeds ziet. Dus kijken ze op een gemiddelde dag naar LinkedIn op zonder zijn er echt. Je komt steeds die tegengestelde mening daarover tegen. Dus de ene zegt je moet er iets mee, dan anders zeg ik ik wijger het. En daar dus denk ik dat ergens de weg ligt. Dat vind ik zo mooi aan het beeld. En hem kan geeft er nu nog mooie operagogische woorden aan. En dat hele moeilijke, en dat vind ik er ook belangrijk aan, is dat het ekosysteem van een school alles vraagt het. Dus het is, wil je in die klas goed doen, dan heb je als schoolteam daar keus in te maken. Dan heb je als school daar keuze in te maken. Gelukkigste vragen er de achterin het boek die je eigenlijk ook heel erg vindt. En dat valt mij dus ook op. Dus ik zie veel mensen in een ene je daarmee worstelen. Als een bestuur er besluit, we gaan gewoon boek aan koop. Je zag het in corona tijd dat er ineens alle lijttoels, we hebben het die school in geflikkerd, zonder kleine lettertjes te lezen. In één saat is er vast aan alleijkontrakte, dat er geen idee waar ze. Je zegt een soort vuiken, als een bestuur een aanbesteding doet of een bepaalde keuze. Omdat dat persoonlijk is. Heb je het enorm gevoel voor de klas. En voor die groepleerhada, zeg je er z'n? Ja, enorm. En dat samen spel. En ik vind het zo mooie lens door die lens van dit vraagste. Dan kom je ook heel erg op de proek. Wat is een professionele schokeltuur? De leer daar meer regien de klas geven, vraagt de afstemming van hoe gaan die systemen met welke systemen werken we op onze scholen. Heeft die besturen wel eens die vraagstelt in de klas? Nee, het vraagt om op letendheid, op bij de groge op letendheid. Dat is waaksamheid. Nou, het klinkweert. Het is waard. Het is waard. Als ik mijn collega's en ik praten met leerkrachten vanuit hier ervaring, dan ontstaan een zulke mooi gesprekken en dan zeggen leerhaga ook. Het is net als of ik mijn. Die doen we nooit. En zeker ook niet de relatie? Met een groge gesprek in feiten. Over technologie. Over technologie. Ze krijgen wel voorlichters langs die vertellen dat het zo'n system werkt en hoe er meer uit kunnen halen. Maar dat werkt met elkaar gesprek over gewoon wat gebeurd in de klas. En hoeveel ons daar toe. Als je dat niet doet, dan krijg je wat UNESCO laatst in een boek beschrijven voor een jaar en voor een jaar uitgekomen die dat gingen over technologie in de coronatijd. Dat we in de daad allemaal naar schermen gingen en dat we voor een deel ook blij waren dat het kon. Maar die hele coronatijd is volgens UNESCO een etrecht tragé die gebleken. Want ze heeft te maken ook met de hoveelheid data van kinderen die ook te gangelijk waren voor commissie en organisaties. Dat willen we natuurlijk niet. Wat ik ook weer mooi vind bij jullie bij dan ook, het gaat om de mensen. Je bent een mooie area in jouw zon bestuurder. Een individue kan iets in de school brengen. Het is van de gemeenschap, het is van elkaar. En het is hoe blijven we mensen met elkaar. Ik heb ook thuis een fascinatie. Wil ik wel met jullie te tellen? Ja, over dit tema. Misschien. Oh, wat is nou jouw fascinatie? Dankjewel, wijn het je het vraagt. En dat is de fascinatie. Dat heb ik ook bij fatbikes. Bijvoorbeeld. Dat is de fascinatie bij mensen voor in de daad snelheid en gemak en efficiëntie. Ik zie ook als een verleiding, even jouw dat beeld van Donag erbij te halen, bij de geote janen met de van geute is dat we afgaalen. Als je er ooit in de buur bent, ga dan dat doen. En de fascinatie van mensen met dat het sneller mag, dat ze dat hoe verleid worden. Zoals dat beeld in Donag dat ook zo mooi weer geeft. Waarom hebben we dat toch? Ik ben een wandelaar. Ik hou van wandelen. Om het wandelaar. Waarom zijn wij als mensen? Ik voel ook wel die negingszoms. Het is wel handig. Die snellerheid. Ik heb ergens het gevoel die fatbikes, de elektrische fiets. Ik heb mijn vrouw ook, we hebben beloofd voor dat wij echt senil zijn en niet meer we dingen goed kunnen doen. Dat we al ons lichaam senil is. We willen we zelf blijven fietsen. Maar dus die fascinatie is wat fascinërs, dat we dus snel, we willen altijd onderweg zijn, we willen dynamiek, we willen het doelen halen. De nijden overgestieken. We willen hem aan, we willen hem aan Mars. Maar dat zijn ook wel belangrijke waarde, toch? Broel gemakendien te mensen. Dechwoordig misschien via technologie, ook andersom, dat wij andere belangerdienen. Maar als je ouder bent, dan, ik zeg niet dat jij dat bent, maar dat mensen goed er slechter ben, dan die smaal tevijnen, dat je na parat hebt dat je helpt vooruit te komen. En ja, ook wat internet is natuurlijk wel. Dat wijen dat het pakketje wat bezorgt heel snel, dat gaan namen. Maar dat kan ook doorschieten. Dat is het meer. Dus mijn fascinatie is dat bepaalde dingen, de vetpijken, de postbezorger, dat het allemaal sneller, sneller, sneller gaat. Ik zie een kanteling. Ik zie ook dat mensen heel bewust. Ik had dat iemand aan het telefoon, die was bezig om de telefoon op zwaartwitte te zetten. Want dan is dat minder verleidelijk. Je kan je linkt in, kan je zo op het doen dat die. Dus de vertraaging wordt ingezet? Ja, ik denk wel dat, ik vind het soms ook superleuk om naar hard te gaan. Ik had daar maar kind, ik heb een jaar in Nepal gewoond, ik wil ook naar terug op een vetpijken. Dus ik had maar kind gezegd, kom, gaan samen op de vetpijken naar Nepal, fietsen. Die vindt het helemaal niks. Het lijkt me te gek om door de arabische landen op een vetpijken te gaan. Hij vond het heelal niks. Maar dit is wel interessant wat je noemt. Ik merk ook bij leerlingen, bij kinderen jongeren, bij mijn eigen kinderen bijvoorbeeld. Bij mijn eigen kinderen moeten we bijvoorbeeld niks van haar hier hebben. Dat zeg ik, ik weet niet of. Vooruit zijn kinderen, wat dat er wel had. Dus ik heb 16 enkele twint. En als ik praat met leerlingen, dan denk ik er ook zo genoeg onzeerd over. En zeker ook kijken naar mijn kinderen die zoeken ook gewoon op. En dan speelt die telefoon geen rol meer, laat slaan hij. Dus er is een tegenbeleging, er is iets van vertraaging van ontmoeting. Want ik wil er namelijk eindig met schrikbeelden. We hebben het over de fascinatie gehad. Daar waren we al wat gedachten over van let op. Dit zijn dingen waar we alert op moeten zijn. Pedagogisch alert ook zo. Tremendem, het fascinosum. Dus ook Tremendem, Frees, vreugde, Frees aan de aanjagend. Wat zijn jullie in de context van pedagogiek en onderwijs? En ei, dan de Freesbeelden. Wat zijn jullie? - Dat ben ik doemdeelden. Dat stipp ik aan, te weinig vind ik eigenlijk. En dat zie je in de gezondheid zorgt. Dus ik heb het in het boek, we schrijven het schakeport en hoe het spel go. Zeg maar met behulp van die Google-computer. Dat gaat maar lezen. Maar als je dat doortrekt, hebben ze eiwitten in de gezondheid zorgonderavond met behulp van AI. Wat je nu ziet, is dat er in ziekenhuizen veel sneller en diagnose gesteld kan worden. Door dat een doctor en een AI-toel, foto's analyserde. Dus dat enorme kracht daarin. De keerzijden daarvan zou kunnen zijn, is dat we hoe oud willen we worden. Wordt het lijf ook maakbaar. Daar zit voor mij wel een moeilijk vraagstuk. Lijven we mensen? - Ja, blijven we mensen. Of wordt dat je je kan nu geloven als je nieuwe huid krijgt dan gijden in. En op een dag, dezelfde dag mag je weer naar huis. Vier je liets wordt je hart geoperdeerd. Vier je oxal zelfs af? - Ja, je oxal. Dat gaat zo snel en dat gaat met behulp van AI. Dus dan in de kant vind ik dat heel mooi, want daardoor kunnen we mensen langer gezond houden. Ter gelijkertijd zie je ook een toekentoenaam. Ik ben er zover, ik heb ook een dikke buip van de obezitas. Maar het eindigheid van mensenheid recoert wel. Daar begin ik mij wel. De tragiek misschien ook. Ja, dus ik denk dat als het echt over die menselijkheid gaat, dan hoort het hele seizoenen er ook bij. En hoort daar ook een eintaan te komen. Ik geloof nog niet zo in het totale maakbaarheid van het lijf. Maar hoe oud worden we gemiddeld? We nemen wel gewaai met het. We zijn laat volgens mij. Het schuift in de home op. En wat dat gaat betekenen en hoe dat z'n doorwerking heeft, ik weet niet bang dat de paperclip is, maar ik ben wel bang wat er gaat gebeuren in en met ons live. En ik heb onlangs een podcast gehad over voeding en over de mens. En we denken dat de mens steeds ouder wordt. En dat is niet waar. In de tweede heel van 19e eeuw werden mensen over het algemeen die de vijf jaren waren gepasseerd bij de minstens of auto's van nu. Het gemilder was veel minder omdat de zoveel kinderserver was. Het was wel interessant om te weten, klein beetje. Vrees, wat vrees jij? -Vrees, doem. Hoem. Wemko. Wat ik vrees, is deel zal wat er gebeurt nu. Dat heeft te maken met de automi van het onderwijs. Dat is misschien niet echt pedagogisch, maar wel belangrijk ook voor een pedagogisch veilige, prettige goeieklas. Dus de afhankelijkheid van scholen, van systemen, van buiten, waar ze eigenlijk ook niet meer vanaf komen. En autonomie kun je volgens media-betsschappen, de 7-dijk op verschillende niveauziende, professionele inderdael, inderdaelde auto-nemie van de lerar die misschien taak uit besteed aan machine-us en het gevaarloopt zelf een machine te worden. In de regeltink dat wel meevalt, maar dat gevaarbe staat wel als je kijkt naar kinderen die op gromboekswerken, dan eigenlijk in de gaten gouden worden door een lerar die op zijn eigen gromboek kijkt, wat de kinderen aan het doen zijn. Dan knapjes in de kelder kleurt. -Ja, en dan kun je het ook even over instutinele autonomie, dus de afhankelijkheid. Autonomie van de school kan dat ook nog besluiten nemen over andere systeemen waar we bij zou willen werken. En de infrastructorele autonomie waarin we als onderwijs sector heel erg een kant opgaan, ook heel veel geld uitgevend aan dit soort toepassingen. Dus als je over gaat op de aanschaaf om kooppilot, geef je daar ook heel veel geld aan uit dat niet kan naar die rare bijvoorbeeld. Dus dat is mijn vrees die nu al deelsbavarheid wordt. Ik denk dat we een vrees is een te sterk woord, maar er gauw het zelf denken. Ik moet denken aan een verhaal dat een leerling van 16 mij vertelde. VVO-leerling die zei toen ik voor haar vroeg moet wij ook kinderen op de basischool met de eilieren om te gaan. Dat doen heel veel reageerder. Van nee, wat moeten kinderen eerst de ruimte geven, helpen ook om zelf te denken? Toen voeg ik haar wat dat betekent. Ze zei toen ik net kon schrijven had ik een boekje waarin ik of het met woorden. En ik dacht een tijdje dat ik een weervolf was. En eigenlijk al schrijvent dus met nieuwe woorden die ik me eigen maakte. Ja, dacht ik na over of het waar kon zijn dat ik een weervolf was. Dat noemde zij zelf denk. -Denken, ja. -Aan de hand van de zin. -De wilden, ja, denken. En het schrift verlangsamt ook. Dat verlangshaapte denken ook. Dus als je jaren jaren jaren, ik ga waar gisteren als bij een beenkomst van de gemeente Amsterdam beren ook in een kring bij zo haar actief te luisteren, naanderen met allerlei speelregels die het mogelijk maakte om eigenlijk heel langzaam met elkaar in die loog te vormen. En dat zelf denken, dat zelf denken wordt op die manier mogelijk gemaakt. Dus zo zorgen we. Vooral ook want als ik deze leerling begrijp, die ziet het gewoon al. Het met haar 16-jarige wijzheid enorm. Dus dat komt het wel wel goed mee. Maar gaan kinderen die het misschien thuis minder goed hebben niet met een ouders praten komen zij er ook op. Dus hoe zorgen we eigenlijk voor goed onderwijs? Dat a.e. niet afwijst, ook niet omarmd, maar vooral ook zorgen voor die ruimte. 16-jarig, ja. Prachtig, het de wijzheid van jonge mensen, puurbers, adolescenten. Een 16-jarige, vrouwelijke ima nu wel kant. Denk zelf, dat is dat ze zegt in vijten. Ja, zelf denken dat je dan, en dat denken moet je dan niet zien als iets dat je een soort vermogen dat iets producert. En de oplossing voor een som of een goed idee, voor een opstel of iets fantasie op papier. Maar denken al dus aan haar aant? Is er gewoonte om op een explosie te wijzen met zichzelf samen te leven. Dus het is denken als een gesprek met jezelf. Dat is echt pachtig, toch? Dat meest je dat aan het schrijven is. En als je je hand gebruikt, dat gaat nog heel moeilijk, want je kunt het nog niet goed. Dan verlangsamen dat ook een denken, maar dat is niet alleen een denken dat het letters op het papier producert, maar het is ook een manier om met jezelf samen te zijn om samen te leven, een gesprek met jezelf. Zij ik het jou gebracht, je hebt het helemaal gelezen. Korts, de kern van wat dat jou gebracht heeft haken? Het boek, het lezen. Allee is het verhalende. Dus ik was echt om de indruk van het feit dat jij een verhalen vertellen bent. Dat is echt wat mij bij me bleef. Waarin je eigenlijk ook de hele geschiedenis doorgaat van hoe wij met instrumenten vanaf promotijs begint je mee tot aan AI. Ik heb ook thaus heel veel geleerd tussen die verschillende hoofdstuk 1, al die verschillende soort AI. Dus dank daarvoor, dus heel praktisch. Tweede is de zoek toch naar de mens en het menselijke. Ik vanaf die zijn bijna meer een filosofische vragen. Mens blijven of mensen blijven of van levens beschouwelijke vragen. Ik heb het idee dat je de titel nog niet helemaal. Ik zit ermee te denken. - Kint blijven tussen die zijn. - Kint blijven. Ik zou jullie ook wel eens eerder van het. Mens blijven dat je in de datemenselijke kant de etische kant van het leven zou kunnen zeggen. Ik zit nog wel in dat met de vragen waar we het in deze podcast ook overgaat hebben van mensen blijven. Iedereen is mens en kint ze ook alle mens. Maar kinderen, in de daad, laatsten wat voorbeeld van die 16-jarige van Remco, pedogeek gaat overvassen worden. Dus ik zit heel erg met die spanning nog te zoeken. Wat betekent dat nou daadwerkelijk voor voorvassen worden om mensen te blijven? Dat je die vragen afstelt, dat is de wijnste opbrengst van boek. Dat je daarover blijven nadenken. Ik eindig met die lemoneskaat dat je steeds weer terug gaat. Dat hebben we nou te doen, wat heb ik me zelf af te vragen. Voor dat je meteen, zoals Remco's een mooi zegt, meteen gaat in de richten. of op die technologie gaat resoneren. Wat behoog je echt? Dat komt weer wel. Dat vind ik een mooi compliment daar. Dan heb jij je takeaway samen met mij wel gehad, denk ik, hè? Remco, jij wil de hoop vol uitijnigen. Ik ontlein heel veel inspiratie aan de loving resistant warrior, de liefdevolle versesterijder van Neil Postman, Commerkater-wetschapper uit de vorige heel. Die zegt ja, we verzetten ons niet tegen de technologie, maar tegen het le onbenselijke schadelijke aspecten van technologie. Dus dat liefdevolle, dat we voor mij ook het hoop geven, als je dat ook pedagogisch invuld naar Hannah Arendt. We hebben de liefde voor de wereld mee te geven. En de gelijkertijd ook ruim te maken voor het nieuwe dat de leerling inbrengt. Mijn kant vast beter en zo vuldiger. Dus hoe zorg we dat we pedagogisch liefdevolle ons verzetten tegen de schadelijke. essen als aspecten? Dus individualisering, hyper individualisering. Het verheffen van meetbaarheid tot alles wetendheid. En pedagogisch ook blijven zoeken naar het mistrieuze van ons bestaan. Wat het waardevolle maakt om op deze wereld te zijn en daar goed voor te zorgen. dat mee te geven, daar kan de technologie ook een bijdrage. Het betekent dus wel dat we altijd ooghouden voor die vormende invloeden. die niet alleen ijsten met ill zijn, maar ook extensiel en met skips, social-materia. En we zien daar ook genoeg voorbeelden van. Ik was een paar maanden geleden bij Vlene Hermans op een zoek. Die hoogleer informatieke aan de vuur is, maar ook de ene van de week. En het voorwoord voor het boek geschreven heeft van Jan Jaap. Maar ook een nog aan de week door cent informatieke in Zuid-Oostamstand. En ik was bij les aanwezig en die liefdeus leerlingen. vijf haarvol leerlingen, reductienel kompaar lezen van de RFC en van Trouw. Allebei over onderwijs in het AI. En het ene kompaar was voorzichtiger dan het andere. En dus met langzaam aandacht waren ze zich aan het verdiepen. in de technologie aan de hand van moeilijke rijketeksten. En ze waren eigenlijk in praktijk bezig zich te verhouden tot AI. Waar ik vond het fantastisch. Het is het gebeurd nu in de scholen. Misschien nog niet massaal. Waar we hebben dus voorwelden beschikbaar zoals Vlene Hermans. Dat moet we steeds weer naar behoofaalen. Hoe kunnen we ons liefdevol verhouden tot die technologie? Ik moet ook denken aan Kortjak. Ik heb zelf onlangs een video gezet. waarin ik uitleg geven over de brievenbus robot. Moedig leerlingen aan om een brievenbus te maken met de schoenen doos. daar een robot van te maken naar de kuurde. De leraar en bief schrijven naar de dit jorkkortjak in zijn bezijs ook. Dat stimuliert aan tot wachten op een antwoord. Maar maakt ook duidelijk waardevol het kan zijn op een brieven iemand. van de leraar of de meester die moeite steekt in zo'n brieven voor jou. Dus al die aspecten die langer tijd heel normaal waren. die worden nu minder normaal. Maar we kunnen daar wel degelijk aan de achterhan schenken. Dus aan de hand van zo'n simpel les voorbeeld. hé ben ik in een video uitleg over hebben gegeven. Geïnspireerde Kortjak kun je dus gewoon een wel degelijk ook met kinderen over AI. praten zonder dat je meteen een taalmodel opent. ♫ Dit was onderwijs leider met haar te silmet Remco Piper zijn Janjaab Hubeek en we spraak over AI en het onderwijs naar aanlening van Janjaab's de recenteboek mens blijven tussen systemen. Janjaab basiert zijn boek neerde op zijn podcastserie AI het pedagogisch appel, waarvoor hij taal lozen experts zowel uit de tek als de onderwijs wereld sprak over de uitdaging van AI. In het boek verteld hij de varianten, de mogelijkheden, de ontwikkeling en de keerszijden van AI, waarna hij het onderwijs en de pedagogiek vraagt hoe zich tot AI vooral menselijk te verhouden. In het gesprek geeft Remco aan dat dit laatste voor hem de belangrijkste vraag is vanuit het onderwijs ten aanzien van AI. Hoe hebben we ons pedagogisch te verhouden tot AI? Hij ziet echt dat we vooral de neging hebben de vraag te stellen hoe we AI wel of niet willen gebruiken. Dit instrumenteele perspektief vindt hij de kortzichtig. Daarom onderzoekt hij in zijn promotese onderzoek en in zijn werk voor kennis net hoe we juist ook pedagogische en etische vragen kunnen stellen aan AI. Zoals welke ervaringen leerlingen zelf opnoem met AI en hoe zij AI-systemen kritisch kunnen bevragen op de socio-materieele biases die daarin zijn verwerkt. Hij ziet dan ook dat leerlingen fascinerend over AI kunnen spreken in de klas. En dat leeraira pedagogisch uitdagen de lessen kunnen omwerpen over AI. Jan Jappen waardert Remco zeer voor dit concreetmaker van zijn meer algemeen pedagogische pleidoei voor menswaardig onderwijs in tijden van AI. Deze podcast is metemog gemaakt door schoolhuisobliding ATTC, de internationaal school voor wijsbegeerten en rustplekte van lijven aan het goede leven. Mijn naam is Takao Fischer en mijn motto is Lesgeven en Leidinggeven met liefde. Onderwijs mensen zijn vaak bevlogen en betrokken mensen waar hebben soms ook tijd nodig om zich weer opnieuw op te laden. Dan ben je aan het goede adres in de valij van het Goedeleven in de lagevolg-ezen. Waarhal jij je energie vandaan doe je dat door een lekker voor jezelf in boek te lezen, hou je van koken, wandelen, fietsen, creatief bezig zijn, het is allemaal mogelijk in de valij van het goede leven. Ook leuk misschien om te weten is dat een fietsdoepte is die vanuit Nederland naar de middelsen zeghaat, waarbij wij ook echt opgenomen zijn als vijsterplek onderweg. Leval de la Bonfi, een owazen van rust voor onze drukke tijdgenoten. Verblijven, ontspannen, inspiratie opdoen, je balans terugvinden, deze eeuw oude plek in de lagevolg-ezen, adem-rust en geschiedenis. En vader het zelf, ik ben Amerencia, de valij van het Goedeleven.nl. Ik wens jou een plek waar je gewoon lekker jezelf kunt zijn, een plek waar je mede mensen kunt ontmoeten die geïnteresseerd zijn in jou verhaal.