قسمت چهارم: فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی بخش دوم

مشیریه نامیه تاریخ و حغو افتار سبون نگاهی بزندگی فخ روزم آرقوم اسمت چارو تو خسمت قبل دیدیم کفخ روزم بعد از تلوغ از اب بس خالیلی بخانی پداری برگاش و بعد از مددتیم پدار فوت می کنه و خانی پداری بی فرش بوز اشتی میشه فخ روزم ماجبور بود از مخانه خارج بشه و ییک زندگی مساغل روش رو کنه فرعی خودش یه خانیه مساغل اجاریکه و شمم می چونید هتز به زندگی دروم جا مای مارت سالار سنیتی را کبین سالار سالار ستو هف و هشت بباد میشه نگا همار دو مخانی باد بی یک زند تان ها کتا لغم گرفتی با یباد شه چتور می تونی باشه امروز این نگا ها هم را بطار دیدو بعد بینیه و آی بحال سالار سالار ستو هفتو هشتی از انجاب بباد زندگی فخ روزم آ یک زندگی پور فرع زناشی بی میشه تا هودود ساله ہزار سی سدنو با یک مار دی بنامه آ دل خالت بری اشنمش که این آ دل خالت بری هم و کل داد کس سری بود هم یه روزم نگار موافق فرخ تی و تارفتار حوگ با آزادی زنان به یه روزدامه یه ماروف داش بنامه روزدامه آ یندی ایران که در سر مغاله هوا مغالتی که درین روزامی نووشت از حوگ با آزادی زنان تارفتاری مکتا این که این آشنائی چتورت فغفت ده از چه سالی شروش ده مده ایگا نمی دنی میتنیم هت سوزنیم هودود ساله هزار سی سدنو با یه سیمی نو با یه پاانی در کتابه با مدرم هم را دیستان این آشنائی و رافر آما ده آدل خالت باری رو بخانی فخ روز مو توزیخت ده فتبق روال کزاشتی کدر کسمتهای کابلیام بود آزادی مغدام این رسمت رو خانی کرد و هم بشنبی مبینیم سیمی درمی ده آشنائی مدر ایش با آدل خالت باری چه گفت ده این مرت قبل از زوار با مدرم گای بخانیی ممیامت مدرم باریش بورت قال پوست میکن دو پوستان رو بشکل گول زیل پر حغر آر میداد پوستان آر اینگیر آما نده سابدی ده سدار می بوری دو جدا میگر آنگا پر حارا داندان درمی چیدو بما ارت آ رف میگر شری نهای را کشابه پیش بوکت بود داشی نخوری بلور تراش می گزاشت با چایت آزدام باریش می بورت یک روز مدی بخانیی مامت کوربی برایم آرد بود سفییت پچاش پایس سگوش از ایتونیو نبار سور خوزنگولی بر گیردت مخاص محابت مدر رو بایت من رمید آنستا اما آن ها کسکو تزیبا سالیانی همدم هم بازیمان چیود بات هاد آنستم کنیازی با کسکو تن بود آست زیراکی اومر دی خوش قل بمه رابان بود برایمان اصاملی هیش کون زهمت دریکن آرزید من دریکن آرو و مدرم دوران کودا که را پوشه سر کس آشتا به نظر میرسه این آشنائی کسیمین درتوزیه می ده که گوربی آورد بوده و محابت مکاده و اینا آب لزیز زواج بوده خوب مالومی که یک چینیم آشنائی بچین رو بیتیی خیلی ساخت ارشکن آن بوده به هم این خواد رم هست کسوالی هزارو سیسا دو ده بعد از این که این دارا فره زواج بکنه مجالی علم نسمان که مطالق به مدرسی آم رکای آبود در مدی نظراج این طور نباشته اونوان این تک از مجالی ایک از زواج مناصده می نبیسه درموه گزاشته به ندن افرز نبیسندگان افازل که از هر هیش شایسته هستند یعنی آعای آدل خالت بری مدیل مخترم روزمه یعن دیران و خانم افازله فخ روزمان مدیره یه مخترمه یعن مدرسی مطبسته یعنی آقابه رجمیتن اسمانی بطان خایران برای آبوال این مارتابه بطرز جدی از زواج مناصده این که این جگفت برای آبوال این مارتابه بطرز جدی از زواج مناصده و خلی بشفت کردم که منزور چیه چیر درمیگه که بطرز جدیده به نظرم رسید بطا و جو به نباشته ها یسیمی اهت مولان او شنعیی پیشه از زواج بوده تونجه کب اغلم امیرسه امه با اتمینان نمیتون امیگه ادان و دیم بیونیم که مجلگه اولمین اسوان چیمیگه و موم مطمین هستیم که این این تخابه بموکه و مناسه برای آیندگان درس بیداری خواحتی و یعنی داریم روزمی آیندی ایران هم در اصر مصائیه این دون فر از و ساله و سمیمی و علم بمارف و مطبوات قدام ها یه بولان دی برای اسلا هیزان اشوی و ترقی و تقامل نسفان و بیداری جامه برمی دارت و موم از سمیمی کالب این زان اشوی پاک را تبرای کفت و افغیت هم کاران خود را در را هیر خدامات زیادی بماملچات خوسو سن برای نسفان از خودا و انت خواد خوب اینجف کنم کامل و دیگی ادامی ندیم بی بینیم نظر خوانه باده یسی مین در مدین از و اچی بود حلکی این اشنائی و این رابته و از دواج این اد مدرن این خوانه باده چاکی کلامل این اشون میده اون دور کم میدونی براده فاک روزمه با این از دواج مخالف بوده بگفت این از دواج منا سب میست حلکنان این مخالفات را پیل خرین از دواج سورات میگیر خوب بیی نیم که این مارت کشی بوده چتور فک میکرده و چیوی جگیی ایداشد حلق و همی مخالفت هی بردر فاخری شوهر دوو مخود جا انت خواب کرد ماردی بود بولان غامت بمه های جوگن دومی و سورتی کشید خوش برخورت و خوش ماشرات و مهربون ده سدل واس ایک نشیه افتگی رایدر مکر بنام آیندی ایران زاد گاش تون قابون و ناماش آدل خالت بری بود این مارت قبل از دواج بمدارم گاهی بخانیم آمیامت مدارم بره يش بورتغال پوسط مکندو پوسط آر را بشکل گول زر پر ها غرار میداد پوسط نار اینگیر آمانند سبد ده سدار می بوری دو جدا مکرد آنگا پر را ها را دانداند ارن می چیدو بمر تا رف مکرد شیرنی های را کب شبی پیش بختبو در شیرنی خوری بلور تراش می گزاش و با چای تازدام برای اش می بورت امام مرد او هم سر دوگه مدارم بروز نام نویز بود اهل ماشرات پا مردوم از هر دسوه هر گروه مردی بود در نا هایت خوش قل بیه مهربانی از ان نا ودری که هزران گروس نبه منان دو قزای خوجا به گروس تگان به بخشند و این همه مردی بی برنامه بود از ان ها که می گویند هر چی پیشایت خوشایت اگر می گف که این روز چن نفر مه مدارم اهت ملن بب پنجا هنفر بخانه ميامت مدارم این آدات اورا خوب میشناخت و همیشه چن بروران چغر اربود قزته یمکرد این مرد هیچ و اخت سروائد در جای هزر نمیشوت و قلبان دیر تراز مقمیر سید و هیچ گا ارمد مانی داری نداشت گا هز آبومل کی کداشت پولی نصمتن قبلتها و جوی بی دستش میر سید کی بیه سابان رخ ارش مکرد و از لبخش شه بیجا و بجا رغمی از ان درمد رمی بل ایت و از ان بباد مومی من دییم با حوغ ماهیان ای مادر یان هم از تروز اهم سر برکن ار دیمی ماد به این تارتیب این دن افر زندگی از اراشوی پوروال رش رومی کن خونی اونها مارکز یابتر بیگیم پاتوگه تحصیل کر دیا شایرا روزام نگارا و بیتور کلی روشام فکرو دیگر اندیشا اتفاغن شبای جومی یه انجومانی داشتن بنونه انجومانی دانش مران کتر خونی خودشون امتاش که نمشوت تو این انجومان شایرا نزیادی ایمی مادر و ادیبان خلی از آدم اصابیا اون دورا دا این انجومان شرکات مکن سایدن افیسی ملکو شای روی بہار رشید یا سمی خلی از بوزور دان ادار افارسی مه من این انجومان میشوت این شاب اجومان اختصاستاش بسوخ ارانی خوننشه کفتان خاتره از آخوردن گابزدن و این دورا همیه بسیار متفاویت هم ترکتوزیت آدم آدل خالت بایی یه روزنمین گار موافقا بود یه روزنمی داش این ایمی روزنمی آیند ایران هالا یه فورسته بنازیری در اختیار اخور روز و غرور گرفت بود کم کم مدیریت ایروزنمه رو بطور کامل دردست کرفت و جا یه خودش رو در فزای روزنمین گاری و روشان فیتی ایران دیگی بطوره الانی باز که با نبشتنه مغالات با مدیریات این مجالت بسامده او روزنان بعد مدتی این روزنمی بسودت تخسوصی دیگی بمسوالی زنان می باید هال بینی مین توین روزنمی چدت فغتی افتاد ته سیس روزنمه هزار سیساده نوعه یعنی قبل از دواجه فخ روزمه با آدل خالت بایی این و نفر با ده زواج با ده سخالی روزمه رو مونتشرم کده بایتون دوران زندگی با کنیم تو ببینیم اوزت شتور بوده و رن جامی روشن فیتی ایران توزیام ددم تو خسمت رابی از خودش مائی مزاشتا با فروشه صرفتشون با هزینه یه زیاده که از مدیاد و معنویاد مزاشتا و فخ روزمه هران چکه داشت و ساتکوزاش تائی روزمه کام کام اوج بگیله و جای خودش رو بشتر و بشتر دا جامی روشن فیکری ایران باسکو خوب حلد دیگه تمانه مفوانه مفخود بود و مختازی موجود هر کاری که فخ روزمه مخاز داری روزمه ان جامیده هف ده اسفن اصفانه ساله هزار سیساده ده لگوی روزمه را آواز که یعنی تقرن چام محبه ده زواجش که مدیریت روزمه رو بیوته گریف روی لگوی روزمه نوشت بود سیاسی ادابی و ایچتمای فخ روزمه هر افتار نسبان رو هم ازافه که روزمه دو سالبه بسو هفت خورده هزار سیساده و از ده ان سیاسی ادابی ایچتمای رو حاسپه فغد نوش ترفتار زنان روی لگو نوشت شده بود روزمه یعنی دیگران ترفتار نسبان یک سالبه ده ان اونوان بازن مدار ده میخوره و ان لگو خلی لگوی سالده یه یک اوردی بیشت ساله هزار سیساده سیس ده لگوان تاقیر که یه لگوی بسیار جواله بیتار روی که روی که روی یه زنه خیلی شکی بود که هجا بم نداش دهزار سیساده سیس ده یه پر چمه ایران ده سیش بود که روش نوشت شده بود خودا شا و تن پوش ده ان کانو تختجام شد بود و باز نوشت بود ترفتار نسبان روی روش آینده ایران نوشت شده بود دموان خورشیت هوا پیمان کاشتی قطار کارخونه مجرس شورای ملی و همی ند بیز چشمخونه ست سازی و جانه بکه هیچ ایلمانه هیچ نشانه یه مازه بیتاریم لگونست نمستشد می بینیم نه کلمه ارابی بینیم نغور آن می بینیم هیچ چینه بینیم باز یاده انه ری کفا خروز ما یاده مازه بی بود امه مازه برو بروی خودشنه گهتا شده بود و اختی وارد ارسای ایچ نمائی میشود کام ارنی آدمی سکولار بود از ری ان لوگه متواجه میشن که نگا هیش چنه گای ان دوره از زندگی ایفا خروز ما دوره یه پور کاره پور سمر بره ایفا خری بود یعنگه بسو چار سایتا مدال اختارش میزاشتن بازم کام یا بود و یه نوکی ایجا لبن وجود دره به دلیل کاره ایچ نمائی که سمینه به پهانی رب به کده کسطان می فرستت ابو لین کده کسطان می کده ایران ترسیش شده بود و کام کام داشروش می که کده ارخیابانه قابومت سلطان هم بود سمینه به پهانی رو ان جمیزاش تو بیتون سوپ هاته است به کاراش به رسی و این باز امن درام تکرار می کنه بروی جامی ایران درون سال ها خیل چیز نوی بود چیز کاری بی بود که یه زنی بیاد با چا چی بزر کده کسطان و محته کده اید بات خبیر روز نامه منتاشر کنه بیرد ارس بیده بیرون از خونه کار کنه این خوب خیل اجیب و در این هل اتر بیت افرزندان اشه مغافل لبود درون زمن های که موجود بود و می کنستار خانه باشه بیتر بیت افرزندان امی رسید مدر بیشد دتگر افتار بود شرد بیستو چهار سوات روزانش اگر چیلو هر سوات میشوت باز هم برای رسیدگی بہم ای کار هیش کافی نبود باز هیفو بسیار سنگین بود کار هاین جمان هایزنان کار های روز نامی آیندی ایران که پوشتوانی مالی کافی هم نداشت نباشتن نشیر و مغالوه تدریس تردو دا بیرستان درون معلم اتناموز بسرن جو ام رسیدگی بی امور خانه و بچه ها تغتفر سو بود مدرم تازندی بود تلاش کر تلاش بری گردن دن اچر خزندگی تلاش بری تربيت فرزندر تلاش بری گرفتنه هو غزن که هر گزن تور کمی خاص دید از دنیا گا این وزیت دامد ااشتا او ایلی آبان ساله هزارزی سدو یاز دا که دو بمین کونگری نسمان شرخ در تکران مرگوزار شرخ ایه کونگری بو که زنان شرخی از مس شلوب نانو سوریه بو ایران دور هم جام می شودة تبادل نظر می که در باره یه هو غزن جامیت نسمانی و تا خا کف ماینو مرگوزار می کنیم و این دوره کدر ایرانه مطبالیش ماباشی پر اینکی دیده بیشین جامیه و سارزابون بی افتی این کارک بی افتی ایت ااشت اما از اون طرف دیگیم خوب دفتر مشخصی کنی داشن یه بوجین اداشن که دفتر دید روز کنر هرشن کونگ یه که زن از ایجامیت نسمانی و تا خوا این مهمنان خارجی و ارابی رو دابت مکردن که از سوریه لوبنون و مسر ده میمدن میشسن مصلا درخانیه مستور اش افشان یه نرول هدا منگنه و فخروز ماده دوره هم جامیش درخانیه فخروز ماده و با هم سوحبات مکردن یه که از مادود کسان که می تونهس هم با ارابی و هم با فرنس خیل خوب سوحبات کنه فخروز مگه برا هاتی باین زنانی که از این کش فرغ ماده بودن می تونهس سوحبات کنه و سوخرانیه زیادی رو این جوم داد برا این کون گره هل این اردرام توزی میدن برا این که متواجه بیش این فخروز ماده در چیش شرایتی داش زندگی می که ارده فقالیات می که با زمیده موننده که در مدرسی تهران ام درس میده هل با تشکل دوره های متواجه سته این هم دبی رستانه در تهران اون جوم درس میده که بیش مگوفن مادام چون فرنس درس میده هم بیش مگوفن مادام بنا ماده این وقتش کامل پور پورت این فقالیاته توزی حزار سیزد اچار دا ایدام ایداش سالی حزار سیزد اچار دا رزوشات اصور میده که تمامی گروه ها این جومانا از اقام جامیاته ایزانا بسته بیشه و هم در کال بی یکانون بینا مکانون با نووان فقالیاته شنو ایدام ایدام ایدام ایدام رئیس این کانون هاجارت هر بیات میشه که خوبزن ماروف یدار اندوران امام مدیریاته اسمیو تشریفاتیش باشام سپعلا بی بود یکه از مهمتین اخطاف اون در بسود دوی و دی بیشه ایزار سیزد اچار دا که تشکل شود هر بیجه کشوی ایجابت در سندی که با غیمون ده هدف اصلای از ایجاده کامل با نووان این تو رگوفن شوده مخسود اصلای این کانون با نووان از آواز اتاسیز رفه ایجاب از یعنی از ای اون که آلی بانا مدیران مدرسی یا مامورین و زرت ماروف دن تو مدارس شرکت مکر دن کامل از این ککش بیجاب النی بیشه و رسمی بیشه و رفه ایجابت هر بیج مکر دن از بسود ایور دی بیشه ایزار سیسد اچار دا که این کانون تشکل میشه تو حیف دای دای ایهزار سیسد اچار دا که کش بیجاب بسودت رسمی در ایران ایران ایجران میشه این کانون هدف از لیشیم تو اصلای ایزار سیسد ایپانز دا هدف این کانون هم اینی بود که گفتم یعنی کش بیجاب و فاخر از مدر این کسوز ظهر تلوش از یادی کردی برن که که از آیمو از سیر این کانون اصلای ایزار سیسد ایپانز دا بیبا این کانون تاگر مهیت مدی بییمو از سیسی ایسی ایشتمایی و فرحنگی تب دیل میشه که ریوست ایش بی سدگی دولت هبادی میریسی توی این کانون سخران یای متایدی برگوزار میشوت که خیلی جال اپ بیدا نمو ایشای زیادی برگوزار شود کلوبای ورزشی تشکیل شود کتاب خونی داشتن همون کلوصای اقواری که در جامیت نسوانی و تا خواهود که با مدیریاته فاخروز مای داری میشوت حالد ار کال بی این کانون و با همایت دولت بود که داشفا آلیات میکا برسوز همیم تاگی رو تا هاولیتی که می بینی مستاله هزار سیسد چارده بیبا بیوجود میان میدان بره ایفا آلیاته زنان باز شود نومی تنیم در روزومای اوندوران بی بینی که تفرن فاخروز ما ها زیم فرست از سفادی که فاخود اش رف امتیازیر روزومی رو بنامی نامی ای بانو وان گرف که تمارکوز اصليش رو گه زنان با که رو گه زنان این روزومی چندین شماره مونتاشر شود کباد بیل لتای مختلف تحتیل شود که یه که زن دلو یل نتابانی مالی فاخروز ما بود دیگه وارن چیزی ناداش که خارج این روزومی با کنه امدر هم چند سالی که مونتاشر شود مجالی جالی بیه اتفرن لگوی کداره یه ماداره که دو فرزان رو در رو گوش کشید امدر همین سالی هزار سیسد رو هیفده فاخروز ما یه که ری دولتی با اداری غبول می کنه در وغیمی شه مواه ویناتی تالیماتی نسوانی بزارت فرحنگ کدار وغی یه که از نو خوستین مشاگه لزنان بود کدار سمتهای اداری و دولتی با لا ارار گرفتی بود چون ما امولان در اون روز ها در سالی هزار سیسد رو هیفده و هت بادش زنان میزای دولتی رو اشخل لمکرده کار مردانه بود می مدیریاتا امه فاخروز ما جوز و ابه لنزنانه بود که وارده وزارته فرحنگ شد و مواه ویناتی تالیماتی نسوان رو با رخده در هر سورت اینو ادامداد تابش با کار اداری دولتی سازگار نبود بشتر دستاش همه شخل دابی رو داشتما شهی و در دابی رستان های تیه رانگ هدریس کنه کتفغن بازمی که از نخوستین زنانیه نخوستین مؤلمانه زنیه کدر دابی رستان های پزارانه ها ادریس مکا ادریس افرنسه خوب حلق این یک اسمتاز زندگی اچتمایسی از سیو فرحنگی آموزشی فاخروز مگو امه در اینه هان و کار تالیمت هر بیت فرزندان ها می پرده بایددی بایددی بایدی بایدی بایدی بایدی بایدی بایدی بایدی بایدی بایدی بایدی بایدی بایدی بایدی بایدی با کولن شش فعرزن بدونیا وور و پینج بار باردار خلق شتور سیمین به بحانی حزار سیسا دوشش در بسو حیش سالی جیی بدونیا میاد اگر مو تارکت هاوللود فاخروز مارو حزار دویستو هفتو دو حاشتا نزر میگیری که سیمین حاصل ازضواج فاخروز مو با ابس خالی لی بورت از ازضواج ازضواج دو بون با آدل خالت باری مومی بی نمتر حزار سیسا دو دا وزا ترسیو چار سالی جیی آدل دو خطو بی دونیا میاره که هاولل سیمین به بحانی بورت که بادن چون شایرام بورت ترانه سوح را پر ایک کاریه ادوی و هونه ریش انتخاب کرتکا بادن ادل دو خطو بی دونیا میاره بینام ادل پور و ادل نجاد بادن ادل بونو در حزار سیسا دو شنز ده بی دونیا میار که این هاملگی در سیو حیش سالگی بادن ازضواج ادل بونو که چندین محبش در نداشت در موتت چهل روز فاخروز مو دو فرزندش راز داس میده یعنی یه که از دو غلوها بینام ادل پور و این ادل بونو یه چند محرو بی در لی دیفتری از داس میده و این بی ماری زندگی فاخروز مورو بی تو رکلی او او از کر یه سوعی گی از قام روی زندگی شو گرف امود زندگی خوب ادامام داشت در چل سالگی ہزار از دو باره باردار شود و که چه کریم پسرش و نمه آدل فرو هام بی دونیا و بروری این شش فرزن با پانج بار بارداری خوب میلسیم بساله ہزار از دو بیس اش طالی ارام و ادامی فا آلیات آئی هزی ادامی فاخروز ایش خالی ایران تباشته متتفرین در شهری بره هزار سیست دو بیز زندگه فاخر وزمار خیلی عباز نکر هم روولی که با آدل خالت بری داشتن ایدامه دادن حالا اهتی در ایران عماد مصائل مختلف ایجات شود اما زندگه داخلیون ها بازن فعالیت ری اچتمای شود ایدامه بیدا که تا خورداد ساله هزار سیست دو بستو یک که روزمی آیندی ایران و اب در رهما نفرام ارزی فروقت اشود این ایم امتیاز اش فروقت اشود در وغی بسفار اشه دو که روزم اصبح زاد این خالی دتفاغفتا تو از تاریغ این پروان این تشار روزمی که هنبا دی منتشر بشه یعنی چندیش روماره روزمی آیندی ایران منتشر شود تو این تشار روزمی که هنفرق هنشی که الو دستانه طولانی داره چما این جب ایشنه ایپانتز این روزمی آیندی ایران دی دی از دسته فخ روزمه خارد شود ساله هزار سیست دو بستو پنچ سازمان زنانه هز بیده بقرط ایرانه که مصالتانه تسیس شود فخ روزمه دوله فرسات رو مناس اپتی کہ دارین سازمان زنانه هزور دشتبشه بایتفاغن از مؤسسی نهومه فاولیته زیادی دارین سازمان انجام داد که بازم این سازمان نیاز به مطالید اره باخس دره که که بخان باردش بشیم واختمون گرفتمشه دارین دوران بازمی بینم که فخ روزمه سائب امتیازی روزمی بود بنامه آزادی خالق من درگن مدونم که چه گتر فخ روزمه رو یه این روزمه کساللتاش و مدریت مکردنه مزو هلن فخ روزمه هیچ تخالتی ارین تشاری روزمه ناداشته چون می بینم که دول رازی و همه ایون فروخ یه روزمه دوید اشه میلونه آزادی شاق هر مختام که روزمه ایه آزادی شاق توغف مشوه این دورها برمی مدن بولای روزمه آزادی خالق مزدن آزادی شاق توغف شده و تحت اینانا آزادی خالق با سه هی بمتنزی ایه فخ روزمه آدل خالت بریل رو مداشرمشه تو رسمت بایدی آخرین و سمت از زندگی فخ روزمه رو فه مدگیه برسی مکنیه طببی بینیم در این زندگی چه تفرقتی و چتور تمامش مدن آدل خالق مزدن آدل خالق مزدن آدل خالق مزدن آدل خالق مزدن