Paul Signac: pionier van kleur en licht

De kleurrijken wereld van Paul Sinjak zelf bevonderen in Kunsthoudel de Dam. Lijfstraers van Allergens Gidinis Ooiet krijgen nu een exusieve korting. Ga naar Kunsthoud.nl/Sinjak, vil je code AGO in en ontvang je tweede kaartje gratis zo lang de vooruitstrekt. En er is meer. Met jou bezoek aan Kunsthoud maak je ook nog eens kans op een verzorgdereis voor twee persoonen naar de Frans Riviera. Het zonnige zandropé, de geliefde inspiratiebron en verblijfplaats van Sinjak zelf. Klem snel je korting op Kunsthoudel.nl/Sinjak met code AGO. Dit is grote namen, een podcast van Allergens Gidinis Ooiet waarin Arconyoki, Tom Amos en ik, Nink Dion, op zoek gaan naar het echte verhaal achter de grootste namen uit de Gidinis. Van Conan Gutteltscheurken en van wereldleiders van vrijheid strijders. Hoe werden ze eigenlijk de grootste van de wereld? En is dat eigenlijk wel terecht? Met in deze aflevering, Paul Sinjak. In deze aflevering wordt je aangeboden door nationale Nederlanden, partner van Kunsthoud Rotterdam. Ja, Paul Sinjak in drie zinnen. De Frans Schilder, die in zijn werk, kleine stipjes verft tot leven liet komen. En door zijn vele vriendschappen met schilders van Monet tot van Grog en zijn grote netwerk was hij de evenangalist van het neo-impressionisme. En hij verbleef graag in Nederland waar het licht wat hem betreft mooiers geen dan waar ook ter wereld. We vroegen natuurlijk op Instagram naar jullie kennis over deze schilder. Jullie zijden niet heel veel, maar jullie zijden wel Frankrijk bekenden van van Grog voor antilismen. En ja, heel veel van jullie kennis, maar ook niet. Ik denk dat Betteur die seconds heel veel mensen deze niet had gehad. Maar het is wel een. In het voel wel noemen ze dat een player speler. De support wordt er misschien niet even shirts voor gekocht, maar onder speler in het voelbouw of in dit kunsten naar zijn onder schilders kent iedereen hem. En ik heb ook gemerkt, het is een hele toegankelijke schilder voor als je bijvoorbeeld je kinderen kennis wat laten maken. Het kunst is Paul Sinjak, even de eerste je moet laten zien samen met van Grog, omdat je dus hier met de neus erboven op kunt staan. En dan steeds nieuwe dingen kunt zien en heel erg goed kunt zien hoe een schilder schildert. Dus daarvoor is hij ook sublim, de heel mooi, na goed. Ja, jij gaat het zoals je jullie al horen over zijn werk hebben, jij gaat over zijn tijd hebben in Nederland toch. Maar ik ga het hebben over wie was Paul Sinjak. Het was een nette jongen uit Parijs. Die geboren wordt als Paul fik toch een juul Sinjak op 11 november 1863 in Parijs dus in een welgesteld burger gezin. Hij is dus niet de architectiefste kunstenaar die op een ijskouder zolderkamer vanaf het begin op een bezogeamelde broodkwoordst en een fles opsteentleed. Die voelde me aankomen. Zijn kogeljes lekker opgestoken voorbij. Stap bio, comfortabel, safane verkopen luxe zadels, vank echt een prachtig broep, dus paar de zadels zeg maar. Dat zegt ook iets over, dat is een mooie bourgeois baan. Ja, goed en midden staan maar ook contact met heel veel welgestelde mensen natuurlijk. Dus aanvangelijk weinig reden om aan te nemen dat hij de kunstwereld op zijn kop gaat zetten. En dan verhuist als hij dus nog jongens het gezin naar de buurt rond Montmachtren. Een centrum van Parijs, maar of ik nooit, van Parijs, maar waar dus de kunstenaars, de schrijvers, de boymiers, bij elkaar komen in de cafés, de afvangarde gaan vormen. En in zijn biegepie staat hij wilde architect worden. Nou heb ik het idee dat ze bedoelen, ze zijn ouders wilde dat hij architect wordt, maar dat weet ik niet, maar dat voelt een beetje zo. Want ja, voor iemand uit de bourgeoisie is dat natuurlijk het gedroonde broep van je kind. Dus netjes, respectabel. Het is creatief, maar het leven ook geldt, hoor. Ja, ja. En het zet die sneer, je kan het zetten, kan je dat prachtig een nieuwe gehouwd? Dat was mijn kind. Ja, maar misschien wilde hij dit zelf ook heel graag. Dat kan. Maar om het tussenraakt Yinjak kleine pal steeds meer geïnterseerd in de schilderen en schrijven kan hij ook heel goed. Er gaan we nu niet over hebben, maar dat is ook zeker een talent. En hij is natuurlijk precies op het goede moment op de juiste plek in Montmartre. In Parijs zijn de impressionist op dat moment al beroemd genoeg om serieus genomen te worden, het is zijn al doorgebroken. Maar ook nog jong en revolutionair genoeg om een nieuwe generatie zoals Yinjak te inspireren. Even extreme kort, impressionisten, zmonen, de gas. En dat betekent dus dat je niet elke de tijd probeert na te schilderen. Dat gaat om een vluchtig moment een indruk vangen. En met snelle benzeel streken, een veel aannacht voor licht, voor kleur. En het moderne dagelijks leven probeer je een moment te vatten. En bedenken goed, mag je dat vast zeggen dat je dat deze form van schilder kunt ook alleen opkomen. Als de fotografie ook opkomen, dat daarvoor schilder kunt iets was. Wat de werkelijkheid moet repräcenteren. Het moest er uitzien zoals het moest uitzien. Want je had geen gekocht geen foto maken van een landschap. Dus die moest dat exact na tekenen of een schaam het vluit. En dat nu omdat de fotografie opkomt, de kunst wil het echt als een de luik open kan zetten kan denken. Ja maar dan kan dus alles. En dat is zo'n interessant moment in de schilderkunst dat dit ineens kan. Want je hoeft die meer zo precies te zijn. Maar dat ziet er zo'n interessant aan die relatie tussen fotografie en schilderkunst in deze tijd. Dat is van het bevrijd dat aan de ene kant. Maar aan de kant inspireren het ook omdat ze dus met dat dagelijks leven die te vreelen. Dat dat bijvoorbeeld met een foto is het niet altijd alles perfect in beeld. De dingen zijn afgesneden, de dingen zijn gewoon zoals ze zijn. En dat wordt ook overgenomen door de impressionisme. Die soort van Pina als een soort straatfoto, ze gaan dingen gaan schilderen. Ja. En als Paul Zajnjak dus 16 is, gaat hier een toostelling van de impressionisten. En hij staat voor een schilderij van het Kardega. En hij raakt er zo begeisterd door zijn enthousiast van dat hij te plekken ze schetsboek bakt. En het begint na te tekenen. En of dat met voeltien hand op ze schouder. En het is Paul Gage. En hij zegt, er wordt hier niet gekopen hier, het meestje. En hij wordt als Jesse Jeff in de first binds. Wauw! De uitgegeuid uit de toostelling. Of Paul Gage. Bekent van onze grootste namen over vindt zijn van Paul Gage in de lul. Ja. Ja, bleek dus. Maar dat laten we zeker niet af in tegen de deel. Er gaat ook naar het toostelling van Klaat Monet. En daar besluit hij voor zichzelf, ik was schilder worden. Ik ga schilder worden. Zou ook Monet laten schrijven dat die zijn werken, zijn voorbeelden waren. En dat die het pad wil volgen, het Monet vorm heeft geopend. En hij gaat dan ook aanvangelijk impressionistisch schilderden. De jongens zijn juist aanplannen her. Dat is heel belangrijk dat je in de buitenlucht schildert. Het licht vangt het moment vastleggen. Dat is in 1880. Maar dat is ook om een ander reden een sleutel jaar in zijn leven. Want zijn vaders sterft. Dat is eigenlijk een tuberculose. En zijn moeder moet dus de familiezaak verkopen. En ze verhuizen naar een buitenwijk van Parijs. En ja, waarschijnlijk valt er ook de druk op zijn maatschappelijke karriere weg. Hij is natuurlijk ook wel op de leeftijd dat je dan eigenlijk keusers wil gaan maken. Maar ook dus in plaats van, hij stopt met z'n opleiding en hij kies voor een zeker kunstenaars bestaan. Hij gaat weer terug naar Montmartre. Hij stort zich op het schilderen en hij gaat eerst in de leer of werken bij het atelier van Emil Be. Maar daar ontdekte hij vooral wat hij niet wil. Want het is streng en scholz en veel regels wil je doen dit op deze manier. Op dit moment, zoals ik het je zeg, dat is niets voor. Dat is niets. Dus hij als snel verlaat hij het atelier van Be en leert hij het zichzelf. Het schilderen dus hij is altijd die dak. En in zijn vrijheid tijd tekend en schilderen hij vooral boodjes op de zennen. En dat klinkt als een beschijde begin. Ik wil er ook in alle maak kunstenaars die met dat soort taffereeltjes beginnen eigenlijk. Maar die die obsessie met wat er op het water gebeurt, als hij hele leven blijven terugkomen. Dus we weer spiegelingen en de zeeen naar de komtomzonege even op terug. Maar naast kunstenaar naar schilder wordt hij ook verzamelaar. Want hij snapt een kunstmaakje niet alleen zelf. Maar dat is ook een soort samenspel van wie je kent en wie je financiert. En wie je tegenkomt op tentoonstellingen en wie jouw geloof, wie jouw kans durft te geven. Want hij begint al heel jong met kunstverzamelaar. Op zijn 21e koopt hij een werk van Paul Sezan. Ja, slim. Zo, maar op dat net is helemaal niet een soort omantast waar de groothein natuurlijk. Maar hij ziet meteen van deze jonge kan niet, deze man kan niet. Hij investeert in kunstenaars die volgens hem de toekomst tegenwoordigen. Hij zelf was 21. Maar dan al het oog eigenlijk. Dus hij is een soort talenteskoud om er even die voetbalvergelijkheid weer te maken. En hij wordt ook de eerste die een schilderij van Henry Maties koopt. Zo. En Maties is nu een naam. Maar dat was toen mensen van een veel te veel, te veel, een onbegreipelijkheid. Een beetje ordinaire misschien. Dat was mijn interpretatie. Maar hij ziet er meteen niet in. En ja, het heeft ook een koning maken. Dus hij naast het die zelfschilder is, weet hij dus gewoon andere ook op het schild te heizen. En dan krijg je dus iemand die dus jouw hem niet te kennen. Dat is geen, maar wel de kunstenaars die mededanks hem veel beroent zijn geworden. Die zijn hem niet vergeten natuurlijk. En dan in 84, gericht zijn jouw samen met George Surra. De sortiteit, de artist in Dippen Dan op. Want je had al de salon in Parijs. Dat was de officieel gestemd door de overheid waar de jury's zijn. hij bepaalde wat kunstaf is. En deze salode indepedance, als zou ik bekend, zou komen staan, ja, dat is de klip onafhankelijke kunstnaar soort in die label eigenlijk. En ja, in officiële kunstveld hoorde je natuurlijk akademisch te schilderen. Hij zal dat later zelf ook beheersen, maar de historische tafelrelen, mythologische helden, technische perfectie en jonge for nuers, ja, die werden gewoon afgewinpelt en belachelijk gemaakt, er helemaal is het echt leren schilderig jongetje. Dus zeggen ze in jocke ze vrienden, nou, dan doen we het zelf. En in motto wordt ook sansjuri, niet ricompassé, zonder jury, zonder prijzen, dus het schilder over kunst is geen wedstrijd eigenlijk, maar het publiek mag kijken en oordelen. En hij beweegt er dan ook in anarchistische kringen. En dan moet je niet denken aan mold of cocktail's maken of oosterijkshapstbeurigste prince de doodschieten, maar wel, hij leest anarchistische thinkers en hij geloofd in een toekomst, in een maatschappij, die vrij en eerlijk verdeeld is. En dat komt ook heerlijk terug in zijn werk, want dat komt jij nog op. En hij raakt dus goed bevriend met vinsend, van goch. Ze ontmoeten elkaar in parijs in 86 en 80 en zijn jocke zal later ook van goch in agerbezoeken. En hun vriend schap zegt heel erg iets over zijn jocke zelf, want hij is dus als ik was heel lojaal aan de kunstenaars die door de gevestigde oorde niet worden begrepen of geaccepteerd. En die loyeriteit gaat bijna helemaal mis in 1890, want tijdens een toonstelling in Brussel haalt de Belgische kunstenaar Henri de Groe vernieetig het uit naar Van Gogh. Hij zegt zijn werk afschuulijk en hij wijgerd in dezelfde toonstelling te hangen als Van Gogh. Ik hou van de dramen van de kunstenaars in de 19e eeuw. Welkom dat je nu bij die Belgdeck, hoe dit is. En dan heb je ook nog toeloes Lautrek, een wederseite vriend van beide en die dag de groe, de groe ook uit voor een duwelf. Ook in zo'n 19e eeuw is, en Signac zegt er volgens als toeloel Lautrek in dat duwelford gedoot, dan heb ik het gevecht over. Wow. Maar het is natuurlijk heel veel plaatsen, heel veel dramen, maar het zegt ook hoe zij hun veel beschimte geplaagte vriend van Gogh eerverdedig en staan voor waar hij voorstond. En uiteindelijk grijpt de omstanders inderdaad dat komt geen duwelfen. De groe biedt ook zijn excuses aan, natuurlijk, natuurlijk eindigt het allemaal gewoon in een weinwagen aan. Maar het geeft wel aan dat, voor Signac is het geen vrij blijven in de hobby. Nee. Dat is de ernst allemaal. We willen letterlijk voorvechten. In 1992 trouwt hij in Parijs met Becht Roblet, maar ze brengen vooral hun tijd en vooral hun zomer door in zijn huis in Sant Gopé, aan de middelandse zee. En tegenwoordig, denk je, was Sant Gopé aan jachten. En hoeveel risk misschien nog voor broentheden, beachclubs, veel wit. Ja. En dit tijd is natuurlijk gewoon nog een groeiend, maar populair, vissersdorp, met heel mooi licht, een hele mooi hafentje en zijlen en kleuren die je dus in Parijs niet kan vinden. Maar echt een beetje een schadege plek. Het is nog verromanticeerbaar, dus Matis komt ook op bezoek en ja, dat wordt echt zijn plek. En het is daar natuurlijk ook prachtig als je door al die rijkdom heen kijkt. Het is reden dat het nu in plek is, waar al die jachten zijn. Het is net als vali ooit een kunstenaars plekken was, maar goed, en dat draai ik af. Hij wordt dus voorzitter in 1908 van die Société de Artist Indypedal. Dat zal je blijven tot zijn dood. Maar het ook binnen zijn persoonlijke leven kleurt hij niet altijd binnen de lijntjes. In 1927, in zijn buiten, een echterlijke dochter, Jeanette. Hij zal sterven in 1935 op 15 augustus 71 jaar oud en bloedvergiftigingssepsis. Hij wordt begraven uiteraard op perlaches, de beroemde verijzen begraafplaats. Waar alle kunstenaars en artiesten en schrijvers in politiek figuren liggen. Maar Zinjax, na laatenschap, is niet alleen wat er op zijn grafsteen staat. De havens, die hij schilderde, de stippe verf. En ja, hij stond echt voor dat kunstenaars zich moeten blijven ontwikkelen. Artistiek, maar ook Moriel, dus heel gekoppeld zijn interpretatieunt anarchisme. En op zoek altijd naar soort utopische samenleving. En die zoek toch verklart ook heel erg hoe hij gevaccineerd raakte door een nieuwe schildertechniek het plantilisme, waar ik het penséel overgeven aan ninker. Wist je dat het beleven van kunst echt goed voor je is? Het groot schaalige onderzoek van onderanderen in de World Health Organization blijkt dat een museumbezoek een bewezen positief effect heeft op je mentale gezondheid. En dat is precies waarom nationale Nederlanden zich al jaren inzet om kunst en cultuur toegankelijk te maken voor meer mensen. Want als financiëltdienstverlener help nationale Nederlanden je niet alleen met je financiële wel zijn, maar hebben ze juist ook oog voor je mentale wel zijn. Nederland is ontzettend rijk aan kunst en cultuur. En nationale Nederlanden vindt dat iedereen daarvan moet kunnen genieten. Daarom zijn zij trotspartner van tone aangeven de musea, zoals het Mouditshuis in Den Haag en kunsthol Rotterdam. Akko jij zei al dat hij in de 20e jaren een man ontmoet en dat is George Zura. En George Zura ontmoet je bij een toosteling een parijs. En nou ja, dat heb je soms hè, dat je soort liefde op het eerst gezicht, maar dan met een vriend. Ik zeg maar dat je denkt "Ja, moet ik hebben, die moet ik erbij, dit is echt een bromant". En dat is tussen Zura en Insignia, is dat echt ongelofelijk. En zij vinden elkaar heel erg in hun eigen creatieve ontwikkeling. Je hebt natuurlijk al dat impressionisme om het lange halen is, wat we zij er al niet meer is van. Hier staat de stoer, nu tekenen die stoer even zie je daar. Nee, het is geen painting bij nummers, z'n nummers z'n schilderen. Zij gaat op zoek naar een nieuwe stijl en dat wordt het plantilisme. En dat is dus een techniek waarbij je hele kleine stipje zet, naast elkaar. En dat kleuren naast elkaar staan, waardoor dus als jij verder weg staat van het kunstwerk, die kleuren gaan mengen. Maar als je dichtbij kijkt, dan zie je ze heel duidelijk naast elkaar staan. Dat is eigenlijk wat we nu dus kennen van monitoren en schermen, alle digitale schermen waar we kijken. Waar we naar kijken werken met die principe. Almapixels, het is wel even heel populair, het plantilisme, maar het is zo arbeid intensief dat heel veel kunstzaam zou ik denken. Ja, het is al wel. Ik denk dat dit grootste toch een tijd is. Het is wel een ideale combinatie, want Zura is een hele technische schilder, die heeft heel veel technische kennis. En Syiak is de man, zoals jij ook al zei van, de man, het centren van de kunstveld in Parijs zo'n beetje. Hij kent iedereen, en hij is bevriend met iedereen, en hij is goed in die netwerkjes. Dus dat is een perfecte combinatie. Ik heb een paar schilderijen meegenomen van Syiak, en ik heb ze hier nu op mijn laptopje en zullen ze ook even online zetten. Maar eigenlijk moet je dus wat ik al in het begin van deze aflevering zeg. Je moet ze in het echt zien, je moet naar kunsthal gaan en daar voor de werken van Syiak gaan staan en dan zien wat het met je doet. Zo dicht dat is je post zegt, nu mag je niet meer verder. Ik zie dat je je neus bijna, en dan moet je weer helemaal naar achteren. Ja, ik heb dat bij anderen, ik heb werk van Syiak in een paar muziekje gezien en dan merk ik ook altijd aan mezelf, want ik blijf haar naar kijken. Het is altijd, ik blijf haar altijd toch fascinerd en je blijf zijn weer lopen. Dus je begint, je begint voorin, je loopt steeds verder naar achteren en je ziet er wat anders en je love naar voorin, je ziet voor je nieuws. Heel leuk om te doen mensen, moet je zeker doen. Ik neem een paar mee en ik heb ze uit verschillende tijdsbeelden, tijdstippen van het leven van Syiak. De eerste is geen haven, de boulevaar van Klischie. Dit heeft je in 1886 gemaakt en wat je hier ziet is de binnenstad van Klischie en het sneeuwt. En dan zie je dus eigenlijk al hoe goed dat quantilisme werkt. Hier werkt hij dus niet met de kleuren die later zo kenmerkend voor Syiak zullen zijn. Dit is een schilderij dat vooral het bruin en wit werkt. Maar toch, ik heb nog nooit sneeuw zo goed veel geweest. - Nee. - Je voelt gewoon je zo'n nat worden. Dat is een tekstuur die je normaal niet krijgt inuit. Dat is een dat boeiend op de zin dat ik als Syiak inderdaad met z'n paar z'n blauwe en prachtig gelucht. En dit is eigenlijk heel natuurgetrouw. - Ja, dit lijkt bijna een foto. En dan is het dus weerzaak om je neus, ik hou hem nou bij Tom. Je neus is zo dicht, mag je bijt houden en dan zie je dus. Dit is allemaal losseig en je let hem naar achter en het wordt steeds grappig, hè? - Ja. Goed. Dat is dus in het begin, het is 1886. We gaan even iets verder in de tijd. Dit is al meer wat je associëert met z'n jodat. Dit is de haven van Zantropé. Die heeft hij dus in al die jaren heel vaak geschilderd, dit is een schilderij uit 1893. Syiak was ook een vervent zeiler, heel het huurig van zeilen. En hij was dus ook vaak in de haven van Zantropé, dus niet alleen om te zijlen, maar ook om te schilderen. En hoe hij dat dan deed was dat hij wel inderdaad in de buitenlucht schilderen. in een aquarell, maar de schetsmaakt van wat hij wil te maken. Als je dit hele wanitalistische schilderij in de buitenlucht inderdaad ligt. In de houden van bouwtje. - Ja, of in de haven van Zantropé. Dat zit je dus 6 maanden, dat ging er gaat. Dat kan niet. Maar dat is wel grappig dat dit is eigenlijk het impressionisme, dus die zijn aan de stroken en het licht vangen. Ja. ik voor de schets en dat dan meeneemt naar z'n studio om het vervolgens verder van of daar verder te brengen. Ja, en je ziet dus ook hier dat die plantelistische stijl hier ook alweer een stap extra heeft gezet in vergelijk met wat je net zag, omdat je hier dus heel duidelijk ziet dat het echt allemaal stipjes zijn en dat je dus ook ziet dat bijvoorbeeld bij je ziet een blauw zijl dan zie je dus heel duidelijk dat het donker blauw stipjes zijn en witte stipjes naast elkaar moet je maar kijken en dan zie je dus hier dus hier is het dus blauw hier is blauw een witte naast elkaar en als je het verder weg doet dan lijkt het dus nee is het neem zijn licht blauw zijl ja dat komt dus echt door die stippen naast elkaar en ik denk dat het zo typisch dat je dat hier al ziet dat het weer spiegeling in dat water ook zoals je hebt allemaal zijl in de haven en die weer spiegel allemaal heel mooi op het water door onder en die kleuren mengen dan ja passyjak was ook echt een meester in het vangen van het licht en dan ook bijvoorbeeld licht van een ondergaande zoon dus je ziet de velle kleur die je dan soms ziet als je echt een mooi zon zondergang hebt het oranje dat paarse dat roze dat licht wat hij in zantropé ook vond wat zo uniek is ook voor zij het Frankrijk daar is hij een meester in omdat goed weer te geven dit is weer een letters werk dit is de haven van marzijen daar zijn ze een stukje opgeschoven in Frankrijk maar nog steeds in het zuiden en deze is in 1906 geschilderd dus dit is de laatste die ik meehep en daar zie je dus dat dat hij weer een ontwikkeling heeft gemaakt bij die vorige bij de haven van zantropé kon je nog heel duidelijk zien hier licht een schip en hier staat een huis dit is al een werk waarbij het al veel diffuser is het lijkt net als het mistig is in de haven van marzijen je ziet aan de link ik aan het wel de kontoren van een schip en je ziet de masten maar verder is het ook heel goed kijken wat je verder ziet zijn het hier huisjes staat hij iets van een toren je kunt het niet goed zien als of je op een hele waarma het kouen maar ook mistige ochtend van het einde van de dag met een ochtend beeld in een haven komt en dan dit ziet het schrap hij is dus aan het verschimpelen eigenlijk op een badenmanier maar hij is niet abstract aan het maken soms steeds een haven zicht hij zit nog steeds duidelijk die masten maar hij begint het wel steeds meer terug te brengen naar kleurvlakken dus hij gaat die kant langzaamer zeker om hij geeft zich zelf steeds meer vrijheid om niet te akkuren te werken en ook iets over te laten aan de kijker die voor dit schilderij staat en denkt wat zie ik je nou eigenlijk in hij werkt het nou niet alleen met olie vijf ik heb hier drie olie vijf schilderij meegenomen hij werkte ook met lithografie en hij schetste ook bijvoorbeeld met pen het is wel zeg maar dit is de leven van Shinjak was een tijd heel erg bepaald door zijn vriendschap met George Sura maar niet heel lang dat het een van de grootste verliezen in het leven van Paul Shinjak is dat Sura heel jong als sterft als hij 31 is aan het is nooit de mondairlijk worden waar hij aan is overleden was een hele snelle infectie zie ik dus te denken of het is een long steking geweest of het is iets anders geweest waardoor hij heel snel dood was en wat ervoor zorgt er eigenlijk dat Shinjak hij was al zeg maar die organisatoisen spiel binnen dat pantilisme in parijs maar nu die Sura niet meer na zeig had die ook die creatieve aanjagen was die dat zelf ook weer moest doen en dat hij dus echt de vorm aan werd van dat neo impressionisme wat daar uit ontstaan is dus dat is eigenlijk het werk van Shinjak in een noodendop maar dit is dus eigenlijk je moet er eigenlijk niet over praten en potkast nee ik heb zelf ik heb zo'n televisie waar je kunstwerken op kan dan als je uitstaat heb ik ook zo'n Shinjak pakket nu voordat ik aan m'n living is maar je moet echt toch het is heel mooi wat je ook met kinderen kijken er heel graag en aan je moet die stip in het echt zien moet je moet echt de tekstuur van die verveel bedoekt zien ik had natuurlijk 3 werken meegenomen van Shinjak in zijn fransen tijd maar Shinjak kwam ook heel graag in een ander land in dat land was Nederland Shinjak in Nederland ik wil even beginnen met een schilderijje dat ik jullie wil laten zien een aqua-relatje en ook weer een havenzicht het is dus een aqua-rel dus niet in het helemaal pantelistisch uitgewerkt nog en dit schilderijje heeft meer dan een eeuw in voor een dam gehangen dit is de havenzicht van van een dam namelijk en zal de geen idee het heng daar in de lobby van de hotel ja hotel spander in in vondam en mensen liepen daar dus gewoon voorbij het hengen aan de spijker je het is gewoon ja mooi en dat is echt een kunstenaar hotel dat hotel spander want daar konden mensen heen komen kunstenaars en die mochten dan in rail voor een werk daarover nachten en dat was heel bewust bedoeld om eigenlijk van vondam een beetje en soort Nederlandse entropy te maken natuurlijk om mensen naar naar toe te locken en want vondam kennen we natuurlijk nu als een heel turistisch dorp dat is bewust gekreëerd in de tijd van Shinjak's leven van vondam is zo autentiek kom lekker hier een schilderijje zo zetten vondam zich op de kaart en Shinjak was dus een van de mensen die inderdaad die kant opkomen maar pas in de jaren 90 wordt dat aankwadeelijks dus herkend voor het eerst en in 2010 ja ja en in 2010 wordt het dus landelijk nieuws dat die daar hangt en wordt het getaxeerd op 100.000 euro voor dit aankwadeelijks en gek scherend zegt de hotelmanager dan dit is de duurste overnachting in een hotel want ja dat hangt maar aankt uit dus eruit hebben we een paling inmiddels ja en het is dus niet de enige die daarheen vond ook bijvoorbeeld geen waar en kan dinskie zijn ook naar hotel spander geweest dat is echt een soort verplek waar mensen heel veel kwamen allemaal hele grote namen ze hebben er in de collectie iets van 1400 werken van allemaal schilders wil je daar meer over weten het zijn een suckelijke boeken tip tussen de doorhoek en snel dus de ontdekking van de Holland van Jan Brocken dat gaat over dit hotel spander over de kunstenaars die daar zaten Jan heeft dat fantastisch opgegreven dus eigenlijk in het aantal wat jij nu verteld over hoe volendam een kunstenaars door werd de ontdekking van Holland van Jan Brocken ja als ik heel snel gedaan trouwens al dus elf autolleester bij laten bouwen en ook als dan ook het ding van om maar en ook lokale bewoners willen echt wel pofferen voor een portretje in hun kledendracht en zo dus daar komt dat hele dat dat zo goed bewaard is gebleven van daarom zin jak schilderde dat werk in 1896 mogelijk twee jaar eerder het is een beetje onduidelijkheid over dat ik nu eerder de keer naar Nederland dus en als het in 1698 was dan was hij daar met de belgse pointylist Theo van Rijsel Bergen en ze zijn dan met bood op Rijsel door Nederland Rijsel Bergen maak dan ook een heel bekend portret van zin jak op zijn bood en ze gaan er naar flissingen Rotterdam door de recht Amsterdam eten en dus vond hem dan en waarom dus naar Nederland omdat voor zin jak daar hier iets in de lucht was door de lichtviel dat hij nergens anders echt terugkom dus hij is na deze trip is hij terug in Parijs en dan schrijft hij naar een vriend van hem dan klagt hij over het licht in Parijs het geluurverloop in de lucht verkeerd is als er niet verkeerd maar gewoon niet zo mooi omdat in de Nederlandse luchter heb je een soort verloop van de kleuren blauw en de tinte in de lucht en dat is de grimmveel ter hat die fantastisch en dan zeg je als ik dat in Parijs wil dan heb ik dat alleen maar gewoon aan het begin en het einde van de dag heel kort en in Nederland heb ik dat van de hele dag door en kan ik dat met een allerus bestuideren en in aquarele doen dus dat vindt hij echt fantastisch dus hij wil dan ook heel snel weer terug dat zou alleen nog 10 jaar duren in 1906 komt hij op uitnodiging van Kees van Dongen ook een bekende zin in Nederland komt hij naar Rotterdam van Dongen komt zelf uit de Delfthaven was dan niet onderdeel van Rotterdam maar komt uit de regio daar en ook hier zit zinjak weer van hoog mijn godhuis tot Rotterdam is dan al een bruis in de haaf staat 300.000 inwoners en zinjak zit dan aan een hotel in een hotel aan de haven en is helemaal overompoed hij schrijft van hijp mij raam wat een bedrijvenheid ben enthousiast maar verbijsterd en hij tekert een aquarelder dan ook op los in de haven dus hij gaat overal heen en hij zoekt dan ook plekken op dat hij een beetje over de haven heen kan kijken dat hij van boven een beetje zicht heeft en dat wordt dan uiteindelijk het resultaat van van die reizen komt een terugmaar Frankrijk en maakt daar een van zijn meesterwerken van lepog de Rotterdam ja prachtig en dat is echt een fantastisch werk omdat je dus het water ziet de schepen erop ik had al over die reflecties met wat jij nadje zien ninken en je hebt allemaal rook van stom schepen in de lucht de rijverheid in het heeft die prachtig gevat het is echt fantastisch schappig je kunt ze het klinkt een beetje zweevig je kunt zijn schilderij ook heel goed horen ja ja ja de meel en de reftomen vlaat ja het is fantastisch werk wat natuurlijk ook om de deel is van de tentoomstelling en dat is echt een volgens een meesterwerken en dat kan je dus echt ook zien waarom je zo graag in Nederland was van dat water de drukke de mensen heel mooi werk maar het is ook wel interessant om het nog even te hebben over niet wat z'n jackeje kwam halen maar ook wat hier achter liet want hij was dus de ultieme netwerker Ja, dat net werkt poutie dan in Nederland, natuurlijk vrolijk door. Hij kent mensen, voelt Jan Torop, kent hij heel goed. Niet uit Nederland trouwens, maar uit Brussel, want daar zijn ze allebei onderdeel van een groep die heeft levant, de twintig. En daar zijn ze allebei onderdeel van. En in 1887 ziet Jan Torop dan via Zignac en Zura voor het is het pantilisme. En hij neemt het dan mee naar Nederland. Dus zo komt het pantilisme via Zignac ook in Nederland. Een van de eerste landen waar dus buiten Frankrijk pantilisme een beetje doorbrekt. Jan Torop neemt dus mee. Alleen het wordt hier in het begin heel erg weggelachen. En dat is één van de citaten die ik heel graag in deze aflevering wilde hebben. De eerste neoimpressionistische tatoenstellingen Amsterdam wordt weggehoond als stippelmanie derfie bristen. Ja, dan heb je. Maar goed, in een paar jaar later in '92 gelukt het wel wel veel meer succes. En daarmee versprekt dat dat neoimpressionisme en het pantilisme zegt dus door Nederland. Heel veel artisten die die speleren er even mee voordat zich dan verder gaan ontwikkelen. En even een is bijvoorbeeld Piet Mondrian, die dus via Zignac daarmee een aardag in komt. En je ziet in Mondrian zijn overgangsvase van zijn vroegerwerk dat veel natuurgetrouwer is. Naars een later abstracte werk, dat is heel erg ingegeven door het pantilisme. Hij zet het veel groffer aan, maar je hebt bijvoorbeeld een schuldrijf van Mondrian, van een duin. Ja. Dat is gewoon een stippelwerk. Ja, zin. Dat is gewoon pantilisten, pantilisme. Maar je ziet dan ook wel dat hij dan al wat meer flakken van maakt. En dat die typische Mondrian komt opgaat. Maar dat is zo interessant hoe Zignac dus ook in Nederland niet alleen van schilderen, maar ook mensen inspireren het en ook Nederlandse ikonen dus daarmee een beetje verder mee helpen. Maar jij doen dat ook vibristen, maar dat is ook wat zijn werk eigenlijk doet toch. Dat was niet uit vibreren, omdat alle stippen samen maakt levendig. Het is bijna niet stational, het beweegt. Ja, en dat werk kan je dus nu zien in kunststal Rotterdam. En ik hoop dat jullie nu naar het luisteren net zo enthousiast zijn geworden over Zignac als wij. En naast het werk dus van Zignac, zal we in de tentoonstelling ook werk van andere kunstenaar zijn uit zijn netwerk. Dus zoals Zora of Pisago, dus gaan daar echt vooral heen, het is echt fantastisch. Dit was grote namen van alle geschiedenis ooit. Wil je dat het ook een keerje over jou favoriete grote namen hebben? Stuur dan een meel naar [email protected]. Donderdag hebben we het over 50 jaar al meer er. Ons aardwerk is van estelinke en de muziek is van kloop. Dit was grote namen tot in de geschiedenis.