Op zoek naar Marlotte (3) – Mare

En waarschuwing vooraf. In deze aflevering komen beschrijvingen van sexueel misbruik voor. Dit is een podcast van MPO-luister en BNN-varen. Ik kan niet stoppen met denken aan Marlotte. En ik wil vragen of je weet waar haar lichaam nu is. Het is zondag ochtend en ik krijg een bericht van Maare. Ik moet eerlijk zeggen dat ik echt niet heb geslapen. Is ze echt helemaal alleen gestorven? Wat ik van Maare op dit moment weet, is dat ze 17 jaar oud is in Bredaavond. Een zusje heeft dat noekje heet en naar dezelfde kerk gaat als Marlotte. Maar ja, kerk. In alles wat ik er tot nu toe over heb gelezen, klinkt het meer als een soort secten. Marlotte schrijft in haar dagboeken dat ze er iedere dag heen moet. Dat er wordt gezegd dat ze de duifel in zich heeft. En ze schrijft over sexueel misbruik door haar vader en vorgangers van de kerk. Ik weet niet wat Maare hier allemaal over weet. Maar ze zegt dat ze heel veel contact had met Marlotte. We sprakel elkaar iedere dag en na het ongeluk mocht ik nooit meer met haar spreken. Ze zijden dat Marlotte meer pijn zou hebben als ze contact met haar opname. Toen geloof ik dat echt. Maare wil me niet vertellen naar welke kerk ze gaat. In ons onderzoek zijn Lillint en ik over schillende kerken in breda en omgeving nagegaan. We hebben met secte experts gebeeld. Rool of heeft met bronnen bij de politie contact gehad? Maar we zijn nog niet dichterbij gekomen. We weten dat Marlotte tijne zijn feest bij die kerk gewond is geraakt. Dat heeft ze via wat zep aan Annika verteld. Omdat ik heel klein ben, wilde hij mij als grapje naar iemand anders gooien. Ik wilde dat niet, dus probeerde er op de grond te komen. Maar toen vioel hij en doede hij me naar achter en toen vioel ik dus in het vuur. Na dit ongeluk is Marlotte in het brandwondencentrum in Beverwijk terechtgekomen. En daar is ze drie en een half jaar later overleden. Maare heeft haar al die tijd niet gezien en gesproken. Wist niet waar ze was en dat ze is overleden. Ik vraag Marlotte of ze erbij was, doe Marlotte in het vuurviel. Ja, zegt ze. Ik vraag haar of ze er iets over wil vertellen. Het was bij de kerk en wat een feest voor iemand. En er was ook een bak met vuur, want Marlotte was niet gezond. En Alexander en een andere vorganger wilde haar handen in doen. Want dan voel je de warmth van de duifel. Het klinkt gek, maar het is gewoon een rietje wil. En Marlotte moest dat ook doen. Maar toen was ze de vorganger bij het vuur. Marlotte moest naar vorkomen, maar ze bleef op de grondzetten. En toen moest ze huilen. En toen werd iemand boos en teelde haar op. En gaf haar een iemand anders die weer naast vuur stond. En toen ging Marlotte gillen. En ging ze een soort van slaan. En toen wilde die andere jonge haar hand pakken. En daarna ging het heel snel. Maar volgens mij gaf ze die jonge schop en toen veel ze naar achter. Maar dat was dus in het vuur. Ik sta naar mijn telefoon. Ik weet niet wat ik had verwacht van het contact met magen. Ik dacht, ik bouwde het langzaam op. Misschien kan ik haar eerst sinds ontmoeten. Maar dat ze dit meteen zou delen. Zo gedetaillerd. Ik heb. Ik vind het heel erg dat jij dit hebt moeten zien. Dank je wel dat je het me wilde vertellen. Ik wil meer weten over het ongeluk. We hebben namelijk gezorgd op 1-1-2 meldingen om te kijken of we kunnen achterhalen waar Marlotte in het vuur is gevallen. Want dan komen we er misschien ook achter waar de kerk is. Daarom vraag ik aan Maren. Weet je of iemand toen meteen de ambulance heeft gebeld? Iedereen was geschrokken en Alexander wilde nog dat hij te wilde doen bij Marlotte. Maar ze lag op het gas en was heel erg aan het schillen. En toen heeft iemand Alexander weg trok volgens mij. En toen hebben ze water op Marlotte gegooid en. ik weet het verder niet want we moesten naar binnen. Ik bedankt Maren voor het feit dat ze me infotrouwen neemt. Ik vraag haar ook of ze een foto van Marlotte heeft. Ze zegt, ik denk het niet want we mochten geen contact hebben. Maar ik zou kijkken. Die nacht lig ik wakker. Wie is Maren en in wat verweer het begeeft ze zich? Wat kan ze ons nog meer vertellen over Marlotte? En wat betekent het voor haar om het mij contact te hebben? Mijn hoofd tot. Waar ben ik in terecht gekomen? Ik ben Lizzie Dierks en dit is De Zemla podkast. Op zoek naar Marlotte. Aflevering 3. Maren. Ik beloofje dat ik straks vertel hoe het verder gaat met mijn contact met Maren. Maar eerst wil ik je meenemen op een ander sport dat we hebben gevoegd. Weet je nog dat ik met tijdens het lezen van alle berichten van het ziekenhuis heb afgevraagd. dat waarom Annika nooit om een hoop heeft gevraagd? Het klopt niet dat ik dat zei. Dat heeft ze namelijk bel gedaan. In het najaar van 2022. Marlotte lagt toen al een jaren een soort komen en Annika krijgt dagelijks berichten uit het ziekenhuis. Uit van hoop over de situatie van Marlotte en de manier waarop het ziekenhuis haar onder druk zetten. mild Annika met de afdeling publieksvoerlichting van het ministerie van Volk's gezondheid. De milwisseling die uit dit contact ontstaat. zal belangrijk blijken voor het vervolg van ons onderzoek. En daarom ga ik je precies vertellen wat er is gebeurd. Het begin dus bij Annika die op een bepaald moment om hoopvraagd. Nou omdat ik me echt, ik voelde me echt op dat punt voor een echt ralo's. Ik wist niet meer wat ik moest doen om dit kind te helpen. Want ik dacht zij ligt in een ziekenhuis dat ze aan veiliger haven, veilige plek moeten zijn. waarin zij geholpen woord en waarin zij ook zien dat als er geen vogel is. dat er iets veranderd moet worden om dit te verbeteren. Maar dat leek gewoon niemand voor haar op te komen. Dus ik dacht ja, wat is dan de laatste stroohalm eigenlijk? En dat is dan maar een meelsturen naar het ministerie van Volk's gezondheid. En dan deze cases voorleggen. En letterlijk vragen wat moet ik hiermee doen. Annika stuurt dus een e-mail naar het ministerie van Volk's gezondheid. Als snel meeld een amper naar haar terug. Wat heeft Marlotte al een hoop meegemaakt? En wat fijn dat u naast haar staat om haar te helpen te stenen? Om te bepaalen wat mogelijk is is het belangrijk om te weten waar nu de meeste behoefte aan is. Heeft u een idee wat Marlotte nu als vervolgens dat zou willen? Annika heeft mij alle e-mails gegeven. En ik lees erin dat Annika vertelt over de situatie van Marlotte. Dat de vogdijen instelling niet betrokken lijkt te zijn. Dat het ziekenhuis daar ongelooflijk verontwaardigd over is. Maar dat daardoor alle medische beslissingen bij haar worden neergelegd. En dat Marlotte behalve haar niemand heeft. De medewerker van het ministerie is erin gedoken, schijft ze in een e-mail. Ze zegt dat ze contact heeft opgenomen met de jeugbescherming en met de raad voor de kinderbescherming. Maar. Zij geven aan dat Marlotte niet bekend is. Attans, de gegevens die op één van de lijsten stonden, die jij doorstuurde, geboorte datum en achternaam, zijn niet bekend. Kloppen deze naam en geboorte datum? Annika schikt hiervan. Ze stuurt een bericht naar het ziekenhuis via de app service en vraagt of de gegevens van Marlotte kloppen. Graag ontvang ik de juiste naam en geboorte datum. Ik begin hier door nogal dingen in twijfel te trekken. Via de app service bevestigd het ziekenhuis dat de gegevens correct zijn. Dan vraagt Annika op verzoek van de amptenaar of het ziekenhuis zelf ook contact wil opnemen met het ministerie. En dat gebeurt. Lees ik in een e-mail die het ministerie een paar dagen later aan Annika stuurt. Besten Annika. Het ziekenhuis geeft aan dat het contact met de jeugbescherming beter verloopt en dat zei op dit moment geen vraag aan ons hebben. Zelf vinden we de situatie erg kwetsbaar en willen we ook weten hoe de situatie met de jeugbescherming zoos gekomen en dat er in het toekomst geregeld moet worden. Marlotte heeft naast jou niemand die haar kan wij staan en dat lijkt ons voor haar en jou niet gewenst. We hebben daarom besloten om een bij ons bekend en gewaardeerde mediator te vragen om mee te kijken en alle partijen bij elkaar te zetten. Annika heeft telefoonisch een gesprek met de mediator en hoort daarna niks meer. Ze gaat er zelf ook niet meer achteraan. Het ziekenhuis is in de maanden hierna wat terughouden er met het vragen van haar toestemming voor medische handelingen. Dit speelt allemaal in het najaar van 2022. Als ik alles heb gelezen, in januari 2025, ben ik heel nieuwsgierig wat hier op de achtergrond heeft gespeeld en wie er bij betrokken waren. Want dat zijn mogelijk interessante bronnen voor ons. En daarom vraag ik Arnica of ze nog eens contact wil opnemen met de amptenaar. Het is woensdag middag en ik stap de bibliotheek in Breda binnen. Ik heb een afspraak met maare. Ik draag een opvallende rose schaal, zodat ze me kan herkennen. Maare weet nog niet zeker of ze komt, want ze vind het wel spannend, zegt ze. Dat snap ik. Als maare een vriendin van Marlotte uit de kerk is, zit zij ook in een secte. Het is druk deze middag. Er is een lunch café dat redelijk vol zit. En er zijn veel ouders met kinderen. Ik loopt rond, op zoek naar een plekje dat niet al te opvallend is, maar waar maare me ook zou kunnen zien als ze binnenkomt. Ik besluit ergens bij de Duitsenboeken aan een tafeltje te gaan zitten. Als snel komt er een ouder man bij me aan het tafeltje zitten met een krant. Ik blijf nog heel even zitten en staat dan op een rond te lopen. Zo kan maaren me nog makkelijker vinden. We hebben rond half 3 met elkaar afgesproken. Maare heeft me rond kwart over 2 nog een bericht gestuurd. Ik ga nu even een goed verhaal bedenken voor mijn moeder. Ik woon nog 4-10 minuut van centrum af, dus als ze lukt ben ik er sowieso voor 3 uur. Het is 3 uur. Het is kwart over 3. Half 4. En dan krijg ik een appje. Sorry, ik mag niet weg thuis, ik heb echt heel lang gezeurd. Maaren komt niet. Ik zeg dat het geen probleem is en dat we het snel nog een keer proberen. Maar ik heb wel hoop, want ze wilden komen. Ze wilden me ontmoeten en dus wil ze praten. En dan komt het vast een andere keer. We hebben nog wat met elkaar. Ik vraag haar in welke buurt in breda maar lotte woonde. Ze zegt dat Marlotte heel vaak verhuiste, dus dat ze dat niet precies weet. Ik vraag haar ook of ze weet op welke school maar lotte zat. Maar ook dat weet ze niet. Ze weet alleen dat ze in een speciale klas zat, omdat ze zo slim was. Die avond steert maaren me bijna 200 screenshots van gesprekken op Facebook Messenger. Lilith checkt het Facebook account dat er aangekoppeld is. Maar dat is niet openbaar. Op de screenshots zijn gesprekken te zien tussen maaren en Marlotte. Ze beginnen eind 2018. Marlotte is dan net 11, rekening uit. En ik begin te lezen. Heb je een extra broodje mee? We moeder maak ze nu. Wil je choco pasta of kaas? Binnen een mum van tijd wordt ik meegezogen in de wereld van twee elf jaarige meisjes die dagelijks met elkaar kletsen. Ze praten over van alles, school, jongens, voor het eerst ongesteld worden. Maar ook veel over wat er in de kerk gebeurt. Marlotte moet vaak alleen naar de kerk met haar vader en dan zijn er speciale diensten. Marlotte wil maaren niet vertellen wat er dan gebeurt. Ik kan het niet uitleggen, maar ik moet gewoon huilen. Ik lees ook dat er in de kerk wordt gezegd dat Marlotte de duivoe in zich heeft. Mama zei dat ik voorzichtig moet zijn met jou, omdat ze niet wil dat de kerk ons familie niet meer mag, omdat ik met jou om ga. De berichten worden als snel gruelijker. Zo vertelt Marlotte dat haar vader haar snachts naar buiten stuurt. Ze zoek dan contact met maaren. Maar ben je misschien wakker? Sorry, ik sleep al, maar ik ben nu wakker, wat was er? Ik wilde misschien bij jou slapen, maar het was toch al heel laat. Huh? Moet je naar buiten? Sorry, ik sleep. Is niet erg, ik mocht net weer naar binnen, dus ik ga even te slapen. Het is 8 januari 2019, als Marlotte en Maaren deze berichten naar elkaar sturen. Midden in de winter, denk ik. Mijn God, die vader laat zijn dochter midden in de winter een nacht buiten slapen. Maar het wordt nog erger. Even een waarschuwing vooraf voor de komende minute. Marlotte vertelt dat er nietjes in haar handen zijn gedaan bij de kerk. Ik heb ze er zelf uitgehaald, maar mijn handen doen heel veel pijn. En ze vertelt maaren over de verschrikkelijke dingen die haar vader bij herdoet. Papa heeft een aansteker met vuur in mij gedaan. Het is waar je ook plast. Ik word er onpasselijk van als ik dit lees. Ik vind het onvoorstelbaar dat twee elf jaarige meisjes op deze manier met elkaar praten. Maar de berichten komen overeen met de verhalen uit de dagboeken van Marlotte. Ook daarin schrijf ze dat haar vader haar snachts buiten laat staan. Papa zegt dat God hem iets probeert te zeggen, maar dat de duivel in mij het probeert tegen te houden. Ik moest dus van hem in de tuin wachten. En Marlotte schrijft over het misbruik van haar vader en vorgangers van de kerk. Waarom is sex uit liefde voor het huurlijk verboden? Maar mag iedereen wel met mij doen wat hij wil? Naar dat ik de appjes van maaren heb gekregen, en ook heb gedeeld met roelof en lillet. Checkt roelof of het wel gaat, na al die gruelijke details. We besluiten het met elkaar te blijven bespreken. Ik krijg een miltje van Annika. Ik vertelde je net dat ik haar had gevraagd om weer contact op te nemen met de amptenaar van het ministerie van Volks gezondheid. Ze heeft antwoord gekregen en ze stuurt de e-mail naar me door. Best de Annika. Ik heb gister overleg met de bedmiddelaar. Het ministerie heeft er steeds een speciale bedmiddelaar ingeschakeld om te ondersteunen in het contact tussen het ziekenhuis en de vochtijinstelling. De gegevens van deze bimiddelaar worden echter na 6 maanden gewist schrijft de amptenaar. Dus de antwoorden die ze nu naar Annika stuurt, komen voort uit wat zij en de bimiddelaar zelf nog kunnen herinneren. Zowel de bimiddelaar als ik zelf heb contact gehad met het ziekenhuis. Zij konden wettenlijk gezien zonder toestemming van de vocht maar beperkte informatie herond verstrekken. Zij gaven aan dat het contact met de gecertificeerde instelling eerst moeie ze aan verliep, maar dat ten tijden van ons contact het beter ging. Dus wat hier staat is dat het ministerie van volksgezondheid en een onafhankelijke bimiddelaar contact hebben gehad met het brandwondencentrum in Beeverwijk over Marlotte. En er is meer. Annika heeft ook gevraagd waarom Marlotte's naam niet bekend was bij de raad voor de kinderbescherming en de jeugdbescherming. Daarop schrijft het ministerie. Dit is lastig te beantwoorden. Het kan zijn dat de medewerker die dit aangeaf een fout heeft gemaakt in het zoeken in het klientenbestand. Marlotte was in ieder geval bekend bij de gecertificeerde instelling. Het ziekenhuis en de GE hadden contact over Marlotte. Dit is het, denk ik. Hier zijn we naar op zoek geweest. Een bevestiging dat Marlotte heeft bestaan. En die krijgen we van het ministerie van volksgezondheid. Er heeft Marlotte in het ziekenhuis in Beeverwijk gelegen. Ook wel kunnen we haar nergens vinden. We weten we nog steeds niet op welke school ze zat, waar ze woonde en hoe ze eruit zag. Ze heeft bestaan. Want het ziekenhuis, het ministerie en de vochtijeninstelling hebben contact over haar gehad. Hoe het komt dat ze nergens te vinden is, daar gaan we vanzelf achterkomen. Denk ik. Maar naast het contact met Marlotte is dit nu het tweede lijntje dat ergens toe leidt. En dus willen we de amptenaar van het ministerie zelf spreken. Lillet neemt contact op. Maar ze wordt gebeld door een pers voorlichter. Die vertelt dat het niet de bedoeling is dat zij als journalist zomer met amptenaare gaat bellen. Lillet zegt dat we graag een gesprek willen zonder microfoons of camera's met de amptenaar om te begrijpen wat hier is gebeurt. Ze hoort nog, zegt de pers voorlichter. Ik blijf onder tussen proberen om maeren over te halen tot een ontmoeting. En in onze app gesprekken lijkt ze daarvoor open te staan. Ze laat kleine beetjes losse over zichzelf en ze zegt dat ze een tijdje uit haar gemeenschap proberen te komen. Maar eigenlijk stelt ze vooral heel veel vragen aan mij. Over maar lotten, over ons onderzoek, over wat we eigenlijk weten. Ik ben wat gehoudenes met antwoorden. Ook omdat ik veel nog niet weet en ik wil maare geen verkeerde informatie geven. Maar ook omdat ik niet kan zien hoe de informatie bij haar binnenkomt. Op een avond stuurt maarem met deze audio opname. Marlotte speelt de piano. Dat wist ik al. Het had ze Annika verteld. En het ziekenhuis vertelde Annika dat Marlotte haar vingers mee bewoog, als ze piano muziek opzetten op haar kamer. Maaren heeft dat opnames bewaard. Die Marlotte haar had gestuurd. Ze durft er zelf niet naar te luisteren, verteld ze. Omdat ze Marlotte zo mist. Daarna stuurt maarem we wat foto's en filmpjes die Marlotte heeft gemaakt. Van random pozen op straat. En dan? Deze foto heb ik volgens mij van haar haar gemaakt. We gingen haar haren vlechten, maar de afte foto heb ik niet meer. Ze stuurt een foto van Marlotte. Op de foto zie ik het achterhoofd van een meisje. Ze heeft door de zon gebruiende armen en houdt die vast aan een kast of een hoog slaaper. Ze heeft prachtig lang lichtblond haar. Dat loshankt, waardoor je verder niets van haar ziet. Even gaat het door mijn hoofd dat ze best een beetje lijkt op die dochter van de Amerikaanse influencer. Maar misschien leek Marlotte daar gewoon op. Ik bedank Maaren voor de foto en zegt dat ze me enorm helpt met het onderzoek. Ik stuur de foto door naar Lillet en daarna is het weekend. En ga ik andere dingen doen. Na het weekend, op maandag ochtend, zit ik in de trein. Lillet beeld me. Oh ja, ik loop ook even aan het kijken hoor. Maar ik moest het gewoon even te lachen. Oké, jij kent allemaal foto's goed, toch? Ja, waarvan de ene van die foto's zomaar was dat achterkant van haar van Marlotte. Ja. Nou, ik denk ja, je foto. En er is geen gedachtenerde behoofd van, zouden het toch eens weer wat nice kunnen. Ja, ja. Omdat, ja, ik denk niet, dat haar en. I don't know, ik heb gewoon zo'n gevoel. Ja. Dus dan heb ik van diekent alle stories van de Sierra Hussen te te doorkijken. Ja. En dat zijn er heel veel kijkstellen. Dat zijn ook de hele leven van die kinderen. Ja. Er was iets dat het helpt geblezen was, nog een dag zet na. Ja. Ik luk even door. Precies dezelfde foto, Lillet. Ja. Ik sta in herdorie. Oh, my God. Ja. Ja. Wat betekent dit? Hoe kan het dat mare een foto stuurt van Marlotte, waarvan wij weten dat het Marlotte niet is? Als we allebei op de redaktie in Hilversum zijn aangekomen, kijk je Lillet en ik samen naar het Instagram account van Sierra Hussen. De Amerikaanse influencer. De foto die Marmen heeft gestuurd is een foto die gemaakt is tijdens een trip naar Disneyland in mij 2023. Toen hadden Maren en Marlotte al drie jaar geen contact meer. We kunnen dit niet aan elkaar praten. Het klopt gewoon niet. En dus is er crisisoverleg in het kantor van Rulof. Wat aan de momenten we al een paar keer gekreiveld. Wat waren de momenten dat ze twee keer weer begint? Ja, bij mij was het zoveel moment wel de appjes met Marlen. Het is echt een antwoord niet zillooord. Nou, ook wel dat van, oké. Dit is gewoon iemand echt van ons schiet. Het geeft informatie, het is wel veel. Ja, ik heb meer dat ik denk de gigantische hoeveelheid aan informatie en VBS. We kunnen Marlotte nergens terugvinden. In een enkel systeem. Bij geen enkele school. Bij geen enkele instantie. De foto die we vanaar hebben daarvan weten we dat het niet Marlotte is. Maar aan de andere kant. Het ministerie van VBS heeft contact gehad over Marlotte met het ziekenhuis en de voordijetstelling. En we hebben zo ongelooflijk veel documenten. Maar dat er iets niet klopt aan het verhaal, daar zijn we het over eens. De enige persoon naast Annika die we tot nu toe over Marlotte hebben gesproken. Is Maren. En die is niet te vertrouwen. En daarnaast heb ik alleen nog maar WhatsApp contact gehad met haar. We moeten met iemand anders praten die Marlotte heeft gekend. Iemand met wie we als sinds het begin van ons onderzoek in contact willen komen. Rose. Rose is een IC verpleegkundige. Zij was erbij toen Marlotte overleed. En toen ze werd uitgestrooid. En na het overleiden hebben Annika en Rose contact met elkaar gehouden. Zij heeft Annika documenten uit het ziekenhuis gestuurd. Eén van die documenten is een kopie van een zorgmelding. In die melding staat dat er in het bekken van Marlotte onbehandelde breuken zijn gekonstateerd. Rose heeft Annika een filmpje gestuurd van een runtgevoto waarin deze breuken te zien zijn. Nou, het is van de meest duidelijke foto's die ik heb kunnen vinden vanuit beken en de fracturde van Marlotte. Rose vertelt dat je op deze runtgevoto ziet dat Marlotte op hele jonge leeftijd secse wil zou zijn misbruikt. Tussen de nul en de drie maanden. Dit is een foto van de voorzijden van het bekken. En als je heel goed kijkt zie je drie peltjes in de foto. Je ziet hier één, hier één en hier één. En die peltjes die duiden zijn fracturen aan die zijn gevonden. Wat Rose hier zegt staat ook in de zorgmelding. Dat er een vermoede is van secse wil misbruik op zeer jonge leeftijd. Wie was Marlotte? Waarom kan ik haar nergens vinden? Heeft het feit dat ze zo zwaar werd mishandeltei iets mee te maken? Een meisje dat door haar omgeving als de duivel werd gezien. Een meisje dat volgens de documenten uit het ziekenhuis op hele jonge leeftijd als secse wil is misbruikt. Een meisje dat drie en een half jaar in dat ziekenhuis lag. En aan haar bed stond Rose. Aanica heeft verteld dat Rose inmiddels niet meer in het brandhondencentrum werkt. Ze is enorm boos en verdrietig over hoe herformal Lotte is gezorgd. Ze vind dat het ziekenhuis steek heeft laten vallen. Ze heeft een advocaat in de armgenomen en ze heeft klachten ingediend tegen het ziekenhuis. Ook dat is een reden dat we haar willen spreken. De klachten van Rose gaan erover dat Marlotte vaak niet werd verschond en daardoor lang in haar eigen urine moest liggen. En over dat als Marlotte niet meer werkte aan een behandeling haar knuffels werden weggehaald. En ze gaan over het uitblijven van een onderzoek naar de mogelijkheid tot alternatie of palliatieve sedatie. Terwijl het duidelijk was dat Marlotte niet beter zou worden en heel veel pijn had. Naar aanleiding van deze klachten is er een speciale sitting geweest van een klachtencommissie, horen we van Aanica. Dat was in november 2024, nog voordat wij met ons onderzoek begonnen. Rose was daarbij. Een stuur er daarna deze voilsmessage aan Aanica. Hallo, nou, ik al eerst sorry, ik wilde al eerder een berichtje inspreken, maar het kwam er niet van. Nou, mijn moeder die in de verzorgingshuizen was van alles aan de hand, dus ik moest erheen. En toen kwam ik ook niet meer weg. Ja, nu heeft mijn zus mijn afgelost en nu is nu bij haar en ik ben nu lekker naar huis wat lopen. Maar ja, ik ga je op de eten, want ik heb echt heel veel te vertellen. En ja, ik ben ook echt nog aan de bijkomen van het gesprek. Rose vertelt dat het gesprek met de klachtencommissie drie uur heeft geduurd. En misschien ook wel fijn voor je beeldforming, maar dus drie voor tegenwoordigers voor het ziekenhuis aanwezig. Twee mannen en één vrouw, dan zaten ook alle drie in eigen advocaat, drie mannen ook advocaaten. En één of twee mensen van de klachtencommissie en dan mijn eigen advocaat en ik zoveel van de berug. De sfeer was vanaf het begin heel vijandig, zegt Rose. Nou, Aanica, als blikken kom de doden, dan was ik nu echt niet meer geweest. Daarna vertelt Rose in een relatie van ongeveer een half uur aan Aanica wat er is gebeurd tijdens de zitting. Dat ze moest afdwingen om zichzelf voor te stellen en dat de vertegenwoordigers van het ziekenhuis haar nauwelijks aankeken. Ze namen geen enkele verantwoordelijkheid voor de klachten en spraken volgens Rose alleen maar over reputatiesgaden en personeelstekort. Rose zegt dat de leden van de klachtencommissie hier met verbijstering naar luisterde. Toen zeiden ze dus ook dat ze tijdens het gesprek zo gesrokken zijn van het gedrag van de belaagde partij dus van het ziekenhuis dat ze het eerst intern willen overleggen. Dan gaan ze dus intern besluiten wat hier in een passende consequentie is of wat er veranderd moet worden. om te voorkomen, dat is zo'n fout en nogmaals gemaakt worden. Roos vertelt in deze voismessage dat de klachtencommissie later met een uitspraak komt. Dat zou in januari gebeuren en Annika mocht daarbij zijn. Maar de afspraak gaat niet door. De moeder van Roos over leidt in deze week en de sitting wordt verplaatst. En dat is ook een beetje jammer voor ons. Want dit zou het moment zijn dat Annika aan Roos zou vertellen dat wij onderzoek aan het doen zijn naar het verhaal van Marlotte. En ze zou vragen of wij haar kunnen benaderen. Maar we besluiten samen met Annika dat we heel even wachten tot Roos zelf weer contact opneemt. Want we snappen dat als haar moeder net is overleden, zei iets anders aan de hoofd heeft. In middel zijn we een paar weken verder en begint de tijd te dringen. We moeten Roos spreken. Ik vraag Annika of ze contact wil opnemen en wil vragen of wij met haar kunnen praten. Annika is wat huiferig. Ze vertelt me dat ze Roos niet helemaal vertrouwt. Toen op het moment dat we de spullen gingen ophalen, het was de eerste keer dat ik haar live zag. En toen weet ik nog dat mijn moeder zei, want mijn zusjes ook verplicht kunnen gaan en wij houden allemaal van mooie nagels. En mijn zusje wil dat ook heel graag. En zij vroeg toen gelijk aan Roos, want Roos had ook een nagels zoals ik dat heb. Eigenlijk zo een akiel nagels met mooi kleurtje erop. En zij had dat ook en wat veel mijn zusje veel dat gelijk op. En toen hebben we eigenlijk vaak van mag jij zo'n nagels hebben in het ziekenhuis. En ik weet dat mijn moeder vond dat in begin ook heel gek, zij vond het heel raar. En mijn zusje ook dat mag niet, dat mag niet. En ik weet dat ik toen nog zo'n jaar naar het zal wel personeelste koord, dat zal wel. Maar toen is wel een soort zaadjeplant van gek gevoel bij Roos. Ik kan het gevoel van Annika niet helemaal plaatsen. Ik ken Roos zelf niet. En weet niet zo goed wat er tussen haar en Annika spilt. En dus wil ik Roos eerst zelf spreken voor dat ik meegaan het wantrouwen van Annika. En dat gaat gebeuren. Want Annika heeft Roos eindelijk gesproken. En ze heeft me haar nummer gegeven. Ik bel haar. Nou, we vijden om jou te spreken. We hebben de nummer dus van Annika gekeken. Ik zit raam een uur met Roos aan het telefoon. En ze vertelt me hoe ze van Annika over ons heeft gehoord. Eergesterde is het me verteld dat ze hem last mogen per jullie. En ik weet niet hoeveel ik het voor jullie kan betekenen. Ik kende ze hem ook niet, ik hoef het even een bood. Ik vertel over ons onderzoek en hoe het verhaal van Marlotte bij ons is gekomen. Roos vertelt dat ze 24 jaar oud is. En als verpleegkundige aan het bet van Marlotte heeft gestaan. Ik ben werkzaam gegeven in het ziekenhuis waar hij loog. Wat van werk deed je dat? Ik ben verpleegd kunnen. Ik heb er eigenlijk vooral gehoord vanuit de ookname. Ik heb heel veel vragen voor Roos. Ik wil graag namen hebben van artsen verpleegkundigen. En andere mensen die bij de zorg van Marlotte betrokken waren. De zorg van werkzaam moet jij dan ook met welke arts moest jij dan al verleggen? Ja, ik verstaan de arts ook over Marlotte. Ja, ik verstaan de arts ook nog niet. Omdat ze een week zo veel specialisten zijn. Ja, ook. Ongeveer niet één afsteekend. Dus dat bedrijf is gewoon al. Maar ik heb je een naam van de arts. Een van de twee mensen, zeg maar. Ja, ik ben ook al benieuwd daar. Ja, ik heb nadat ik weggegaan. En bij 10.000 heb ik wat placht ingedien. Er zijn wel kouten gemaakt. Ik heb elkaar internaal placht over ingedien. En nu nog steeds in behandeling. Ik weet niet hoe je is. Overleg met mijn afvalkaat in een verder ik namen. Roos wil geen namen noemen. Ook later in het gesprek niet. Wie is jou afvalkaat? Doe ik ga je dat zeggen? Ja, nee. Ik ga het eerst even met hem overleggen. Ja, nee. Het is goed hoor. Dat zou jullie precies, maar jullie willen vooral namen, hè? Ja, wij zoeken gewoon eigenlijk namen. Meer mensen die bevestigen. Of iets kunnen vertellen over dit verhaald. Ja, dat is het. Dat was ook wel. En als jullie gewoon, misschien heel gek, niet werken helemaal niet zo. Maar als jullie gewoon komt afvraaien met Sika. Nou, dat is ook een optie. Op zich is het niet raar dat Roos niet meteen namen wil noemen. Dat overkomt ons wel vaker. Roos is een belangrijke bron. En het is logisch dat ze niet meteen alles loslaat, want voor haar staat er veel op het spel. We spreken af om elkaar binnen kortens in het echte ontmoeten. En Roos gaat met haar advocaat overleggen wat ze aan ons kan vertellen. Toch zit ik na het gesprek met een dubbel wat onbestemd gevoel. Aan de ene kant was het fijn om Roos eindelijk zelf te kunnen spreken. Maar aan de andere kant heeft niks verteld wat ik nog niet wist. Geen anecdote, geen detij, niks. Ik had gehoopt dat Roos ons verder zou kunnen helpen in de zoektocht. Maar na dit gesprek neemt bij mij de twijfel toe. Marlotte is nergens te vinden. De foto die we vanaar hebben is niet Marlotte. Maaren is niet te vertrouwen. Roos geeft geen nieuwe informatie. Eigenlijk is onze enige bron nog steeds alleen Annika. Die wel eens waren enorme hoeveelheid informatie in documentatie heeft. Maar niemand kan bevestigen wat daarin staat. Het knaagdamen dat Annika af en af het begin heeft gezegd dat ze Roos niet vertrouwt. En dat ze met net nagels op de IC werkte. Daarnaast hebben we ontdekt dat Roos geen big registratie heeft. En dat moet wel als je als verpleeg kunnen geen het ziekenhuis werkt. Liddet en ik besluiten het gevoel van Annika verder uit te zoeken. Wat kunnen we te weten komen over Roos? We gaan zoeken. En wat we vinden zal ons vertrouwen in Roos en de documenten die zij heeft aangeleverd volledig onderuithalen. Luister mee. Op de redactie van Zembla met de wittebu Roos, de zwarte stoelen en de rode kasten. Waarop de achtergrond onze collega's praten over een heel ander onderwerp. Pluist Lillet het linkt in profiel van Roos uit. Bedsturdert 4 jaar? Ja, het is een adab. Als je op je 16 begint met een bedsteler, ben je op je 19. Dat durt 4 jaar. En toen is ze meteen die specialisatie gedoen, toen ze zonder werkervaring meteen als IC's begonnen, bij het BWC. We zoeken verder. Tussen alle stukken die we van Annika hebben gekregen, staat ook een gek e-mail adres. Dat we tot nu toe nog niet konden plaatsen. Lillet checkt de domijn naam. Het adres staat geregistreerd onder een andere naam dan de naam van het e-mail adres. We zoeken op internet en sociale media naar die naam. We vinden een foto van een jonge vrouw bij een reischool. Ze is net geslaagd voor haar reijexamen. Besturen de foto naar Annika. Is dit Roos vragen we? Ja, dat is ze bevestigd Annika. Maar bij de post van de reischool staat niet de naam van Roos. Deze jonge vrouw heeft een hele andere naam. Dit is Roos, maar Roos heeft geen Roos, Roos heeft. Maar is het dan ook breda? Nee. En hier is geslaagd, het is geen reikoos. Nee, nee, nee. Oké, maar het brengt ons nog veel ver. Hoe komt ze in dit verhaal? Dat zal ik niet. Ik ben even terug, zeg maar. Roos is dus niet wie ze zegt dat ze is. Wie is ze wel? En wat is haar relatie tot het ziekenhuis? Werkten ze daar eigenlijk wel? En wat klopt er van de informatie die ze heeft gestuurd? Van de screenshots uit het medisch dossier? Van het filmpje van de rundge foto? Ik bekijk dat filmpje nog een keer. Dit is het schaandein. En zoals je kunt zien, is ze wel in de lingerkond als we rechterkond van het schaandein een fractuur gevonden. Ik stuur het filmpje door naar een vriend die orthopedisch, een orthopedisch gespecialiseerd in alles wat met botten te maken heeft, en kijk dagelijks naar rundgevoters van skeletten. In eerste instantie ziet hij niet zo veel gek aan het filmpje. De benamming die Rose geeft klopt niet helemaal, maar dat is niet gek voor een verpleegkundige, zegt hij. Ze lijkt wel kennis van zaken te hebben, maar even later hebt hij meer. Ik zie dit nu pas, zegt hij. Maar dit is helemaal niet het bekken van een kind. Dan zouden er een groeisch grijven te zien moeten zijn. Oh my god. Dit gewoon een gevolg van een gelas na. Bekijken naar de rundgevoto van een volwassen vrouw. Maar erboven staat de naam Marlotte Denhardtog. En hergeboorte datum. 13 Oktober 2007. De geboorte datum van een kind. Dit moet falsen informatie zijn. Gestuurd door Rose. Het riedeltje dat ofvaker door me hoofd is gegaan speelt weer. De foto is niet echt. Wie is Maren? Wie is Rose? En waarom stuurst de falsen informatie naar Annika? En wat heeft ze nog meer gevalsifiseerd? En hoe kom ik daar achter? In mijn hoofd lopen ik het hele door Sheena. Er is maar een klein deel van alle informatie die we hebben of komstig van Rose. Alle andere informatie heeft Annika van het ziekenhuis gekregen. Van het ziekenhuis via een whatsapp-service. En van Marlotte zelf. Die nergens terug te vinden is. Zou het dan toch? De gedachten dat het allemaal verzonnen is heb ik eerder weggedrukt. Want wie verzint dit verhaal nou? En bovendien als je dit allemaal verzint, dat is een dagtaak jarenlang. Denk even aan die zes duizend pagina's aan informatie van het ziekenhuis. De whatsappjes, de tekeningen, de dagboeken, de foto's, de ass, de ass en de details. De details in al die informatie. Maar als ik uitzoem en niet naar de details kijk, dan blijft er op dit moment feitelijk niks over van het verhaal. Behalve dat het ministerie van volgens gezondheid contact heeft gehad met het ziekenhuis en de voordijinstelling over Marlotte. Dat kan ik nog niet rijmen. De volgende ochtend bellig lillet. Ja, ik denk dat ik er weg te heen. Dat is licht gemaakt. Ik denk dat we gewoon even vanuit gaan dat het allemaal is verzonnen. Waar blijkt dat dan niet uit? En daar kom ik niet uit behalve dan bij de vrouw van VHS. Ik begin nu toch ook wel de teorie aan te hangen dat wij hier te maken hebben met een fijersig psychiatisch procent. Ja, dat is gewoon zo. Die dit allemaal heeft verzonnen. Het is heel gek. Als je de informatie leest, dan is het ongelooflijk, ongelooflijk waardig hoog. En hoeveelheid de kloppendheid ervan, de manier waarop er op Amerika een behoek wordt gedaan. Maar als je dat even allemaal buiten beschouwinglaat, wat blijft het dan nog over? Ja, niet zoveel. Dat is echt. Ja, behalve dus dat komt dat met VHS, maar daarvan zit ik dus te denken. Ja, misschien moeten we gewoon die vrouw een meelen met die woord voor de NCC-luisten. We denken echt dat we hier te maken hebben met een catfish, vooral. Ja, met de enige die voor ons kan bevestigen dat het anders is. Ja, want ik wil waar gisteren. Maar ja, ik moet nog even afleggen. Ik denk dat we schrikkelijgen. Ja, ik ben hier afleggen, dus dat is niet met terug wel. Ik weet niet, dat doet echt een beetje raar en moeilijk. Als we vandaag wilden, dan gaan we schrikkelijgen die ook zich heeft denk ik ook wel op. Ik heb allemaal gisteren afstand, maar. Nee, maar ik ben meelde gewoon het zou kunnen dat Arnika gewoon nu slacht over is van een enorme fantast. En eigenlijk ben jij de enige in de heen en schakel die in het anders kan stellen. Als dat zo is, dan gaan we door met ons onderzoek, maar anders dan. Ja. Lillet neem nogmaals contact op met het ministerie. Ik duik in de gegevens die we hebben van het ziekenhuis. En maak een lijst van alles dat we feitelijk kunnen checken. De nummers die het ziekenhuis heeft gebruikt om met Arnika in contact te komen. De e-mail adressen die het ziekenhuis heeft gebruikt. En dan praten we rol of bij in een overleg. Waar staan we sinds vrijdag? Nou, onts heel overzichtelijk zeggen, we krijgen dus vinden nergens Marlotte terug in wat van een openbaar systeem. Rigeester dan open, vinden haar vader nergens terug, vinden haar moeder nergens terug. In heel veel verschillende systemen, dus beide en er houden de register van overlenen. Bij crematoria niet geen enkele school kan haar vinden. Volgens mij hebben via brunnen ook in de overheid systeens aan te kijken. Ik zijn die mensen ook alle drie niet terug te vinden. Dus dat is één. Een tweede is dat we wel weten is dat Roos niet is, wie ze zegt, dat ze is. En dat ze aan tonbaar valsen informatie is in te geven. Waarvan ik dus denk, alles wat zij zegt of hij te geven is niet te vertrouwen. Dat is een best een deel ook niet, maar de vragen is, een van de onderdelen die zij ook heeft te geven, is een dagboek. Dat dagboek komt overemen, de dag hoek dat Anne Kaal eerder via het ziekenhuis had gekregen. En nu is het een beetje de vraag, het zit zij ook achter die chat. Dat gaat het ook een beetje beste weer. En dat betekent dus ook dat zij achter Marlotte zelf zit. Wat heeft Roos nog meer gefalsifiseerd? We bespreken alle mogelijkheden. Maar we concludeeren dat er maar één manier is om rachter te komen hoe de vork in de stil zit. We moeten contact opnemen met het ziekenhuis. Met het brandwonde centrum in Beverwijk. En openkaartspelen. En dus bell ik met de pers voorlichter van het brandwonde centrum. Hallo, goeie middag. Ik sprek met Lizzie Dierks van Zembla. Hoi, goeiedag. Hoi, goeiedag. We hebben een verhaal bij ons de oor gekgevaren. Het brandwonde centrum in Beverwijk en hele gezo rol in speelt. We hebben heel veel documenten uit het ziekenhuis. Maar ergens zitten wij ook heel erg af te vragen. Of het klopt of niet. En als het niet zou kloppen worden zowel wij als jullie hier bezolen niet. Daar komt het een dood niet. Ja, gevaar. Ja. Dit was aflevering drie van de Zembla podcast op zoek naar Marlotte. Nieuwe afleveringen vind je als eerste in de MPO-luisterapp.