Olivia Rutazibwa: Racisme dient een doel

Deze nauwijks mensen van de laagere middelklasse of erbij is klasse die in ons parlementen zitten. Litterlijk. Je moet allemaal een beetje recht economiepolitiekwetenschappen. Ik heb veel begrepen. Misschien in je heer of een doctor zijn. Daarop zie je het heel democratisch. Maar het zorgt er wel voor. Dat je dus aan moe de moeilijkheid gelegd krijgt. Zij kunnen er voorkoopen als een verhaal van profiteriatiefelijke filmen. Als je daar leer krijgt en fabriek ser bij, dan vind ik veel mensen die die je naar gaat met Armoede of aan het maken hebben of aan het e-komen. Die kunnen daar wel op naar ginsen als iets urgent. Je gaat meteen luisteren naar het gesprek dat we met Olivia Gutazibba die las geeft aan de universiteit van Portsmut. En die oké, het naar hier komen, special voor ons, van kacht super. Ja, heel cool. Ja, maar van de heerwant gesprek dan. Echt enorm interessant. Ik heb nog nooit zoveel inzicht een per minuut gehad of zo bij iemand. Dus echt als of je hoeft in een kompreiswater steekt, hoe voel je dat? Ja, dan koek daar veel van de gesprek dat we hier na gaan voeren. Dat die beinvloed gaan worden door dit gesprek. Omdat ze die term de colonisering zo goed uitlecht, daar is snap dat dat verweven is, maar alles wat we eigenlijk overpraten. Ja, daar legt u iets weg. Ja, maar eigenlijk is alles er meer voor bevij. Ja, daar legt u iets nou, maar dat is de link dat me ongelijkheid, de link dat me kapitalisme, de link dat me ecologie, de link dat me geschiedenis, de link dat me onderwijs, met discriminatie ook en racisme, maar heel veel meer dan dat geniet ervan. En laat ons weten wat dat er van wond is. De manieren wel op dat geschrijft over hulp, en de volhaardnieder aan gekoppelt worden zo. Ja, dat was de eerste keer dat ik daar zo zag. Hoe fact dat dat eigenlijk is? Of verder van de manier. Zo, we geven nu geld, maar dan moet je dus wel een clone van ons worden. Ja. Ja, dan moet u onze inveling van democratie overnemen, onze manier van naar de macht kijken overnemen. En je moet er gewoon op uw land liggen, graag gewoon doorduwen. En als dat dan hier lukt of dat zorgt voor weerstand, dan is dat u schuld en dan hebben we heren om dat geld te trekken. Ja, ik weet niet wat ik daag. Ik ben altijd gefasineerd, ik ben echt gefasineerd door mensen in een goede wel. Maar dan hoe lang er hoe meer ik zo zag van je, maar dat resultaat is niet altijd positief. En meest dramatisch is mijn eigen origine om dat ik vanaf deze origine ben. En ik denk dat ik meet al de mensen wel ga je een beetje interesseerd, dus in het woonde of kongo of hij is echt gelingt aan de missie of een geof. Maar dat is eigenlijk meestal dat we ervan zien is goed bedoeld. En ik wil daar ook niet te zien is overdonen. Maar wat ik wel meer en meer begrepen is dat het goed doen, dat dat veel te hard gelingt is aan de machtige hept wel behouden. Ja. En dan moeten we niet bewust willen doen, dat is gewoon, dus dat is ook de paradox van de missie. En omdat we daar eigenlijk altijd uitknippen dat er missionaris in een koloniale context nog in der ging. Dus die non-copater of cisternomenken, die kunnen goed mensen zijn. Ja. Die naar daar ging en om te leren lesen en schrijven, maar de context waarin ze dat eten was een overheid die vlaag heeft je plant in een ander land. Er is al veel mogelijk grondstuffen uitzoog. De niet echt naaromkeken als er veel mensen sterven de op het moment als die economische rijkdom eruit zoog. Prachtige gebouw maken in Brussel, Anturpe, heel al zijn economie is er opgebazerd. Dus dat knippte de rammel uit en gebleft alleen over. Maar het beeld van een sympathische patriek. Ja. En vandaag de dag is dat het beeld daarover blijft is ontwikkeling samenwerking in enige overwerkers in Isolatie. Op een jammel alleen als of dat er rond niks gebeurt. Als je geld vraagt, dan is het meer. Ja, ik weet niet. Je doet een overval en je gaat er alles uit en die familie die hebt overval, is keiëren en generatie. En af en toe hoeft die geld overvalles nog eens een cent je na daar. Er over gaat het, maar dat deel van overval, en iets morgen van een elft van die familie of die toen werken voor u, dat is er ander adfieknipt. Ja, ja, ja. En dat is gewoon dat het een pijnlijke war is. Maar het is niet alleen een pijnlijke war, het op niveau van gevoel. En dat is belangrijk, want hebben het overracisme of coronalisatie. Het veel mensen zitten van zich. Ik ben als gevoel. Dat is gevoel dat ik ken. Maar het veel beleireker is, als we de hele verhaal vertellen, dan stakt heel een systeem van een Europese of visterse superioriteit. Zo wel moral als economisch, als de technologische vooruitgang, sorry, maar zonder heel die in overval had het er niet geweest. Dat is op zich al, maar niet erg. Maar het is gewoon als je niet kan rijden. Het is eigenlijk zo, ik probees te begrijpen. Om te begrijpen waarom daar we er nog nooit te kopen, om heel de verhaal te vertellen. Dat is om dat je dat oprecht toe, dan valt alles het elkaar. Zeker het capitalisme. Dat is gebouwd op zo'n racisme als schlavene, als coronalisatie. Als je het allemaal uitkniept, is capitalisme geen superior model. Het is het zo, niet. Het is alleen als je alleen niet wist. Wat is geen kant tekening om bij te plaatsen? Klaen, niet. Maar het is het zo, niet alleen. Het wordt verkocht als het model de grootste aantal mensen welvaart gebrengen. Dat ziet alleen maar waarlijkt als je naar de welvaart staat in het wiste kijkt. Om daarbij een groot middelatening kunnen kreeren. Als je dan uitzocht naar heel de wereld tot op de dag van vandaag schaft een beetje machine. De risk je meerdere uit op deze planeten, die voordeel heeft gehaald uit capitalisme. Littelijk niet. En het wisten is een klein 12 procent van de mens uit. Als je het zo bekekt en naar de neel aan de verhaalde naar bijna op school krijgt. Ja, ja. En daar brengt alleen om terug in te zoeken op vanaf bevrouw. Daar brengt lettelijke vrijwel op straat. Als mensen zien normaal elkaar van kogelen in straat. En het geeft gewoon het gevoel. Die kon je profiteren van onzuur verdienen. Maar dat gegeven alleen al. Dat is zo ver van die realiteit. Quassen naar de radioland lasteren. Een paar weken deden. En er was een grote betooging van white supremacist geweest in Portland. Er is in de wereld. En de journalist vraagt aan de betoogers van ja, waarom zijn jullie aan betogen. Ze zitten nog eens te zeggen dat we white privilege hebben. Maar dat is niet. En die journalist vraagt, maar waarom zij hij uitbouwt privilege moeten hebben. Waarom zij hij geprivediseerd zijn, moeten staan. En die mensen aan het verantwoordd zijn eerst spontaan. Want we hebben die land gebouwd. Maar als gezoon aanspraak, zo vlot je zet je man het laat komen. In de land als Amerika. In Europa is de illusie nog beter valt te houden om dat we alle koloniale blaa ergens aan hebben gedaan. Dus we hebben daar allemaal geoutsours verweeg van het zicht. En de gemiddelde vlaming kennen altijd het denk dat het hartlabor, broedswet en trana. En we hebben daar die gedaan. En dat is moeilijk. Maar in de wees waar dat lyttelig het land door slaven, katoen, financiën die daar doorko. In de strijellisering, maar dat hele land is lyttelig. Maar echt lyttelig door anderen mensen gebouwd. En dat is de meten. Als je daar niet meer zo spontaan, dat je een mond krijgt. Dat is het kaartenhaar, als je weer dat dan in je valt. En dat is zo'n goede meten. En die is echt heel straf, maar we hebben die zelfs. We hebben de mensen van de generatie die zich nog herinneren dat de Turk en Marokkana hier de wegen zijn komen liggen. En toch hebben we zo'n uit van je 'sorry'. We hebben dat hier allemaal wel bevrijding van Europa. Loss van het feit dat we zinnen gaan lezen en Marokkana weer ik veel allemaal heb bedoel mee vichten. Zonder staal, kolen en die dingen letterlijk aan. Dat dat dan pikken waren in de kolon is, hadden we ook niet gewonnen. En dat is echt het biedtwaars van de geschiedenis. Dus gehaald alles raad. Maar vandaag heb ik zo'n tip. Ik kan mensen niet kwalijk neer, maar ik heb wel moeite mee. Hoe kan vooral een intellectwele en financiële eliten zonder verpinkje daar blijven reproduceren? Omdat ze ervan worden. Daarom denk ik soms wel die tevraag. Ja, hoe kan je het beginnen met welke kennis verspreiden via de media of via het onderwijs? Ja, nu daarover dat probleem praten. Ook dat is gezovarteld. Die komt profiteren van mensen, die van die nucentjes. Dat is op een atomair niveau, een individueel niveau. Dat ligt me ook vaak het probleem als we over racisme praten. Dat dat altijd over dag gaat. Racisme is een busjefeur die iemand uitschalt. Dat is racisme vandaag. Hoe je daar mensen naar over nadenkt. En dat is ook een heel lichtse systeem. Dat is een heel lichtse systeem. Dat was vroeger het verschil tussen welke geloofden. Ondertussen in journalistiek, die dat normaliseren of van zich te maken, maar zei ze dat niet de orsak van ze zijn meer het instrument. Ja. Wordt door dat wij eigenlijk denk ik gewoon ons consumptie-patrouw of de globale economie, of al die dingen, dat wij gewoon als alvaardbaar steken. Dat is eigenlijk niet een genial moe van de politiek om verantwoordelijkheid zo terug naar de burger te schuiven, onderzo. Dat is een hele journalistiek. Jullie maken het land. Jullie als individue maken het verschil, daar hebben we in de boodschap ook. In de overigezelfde politiek moeten ons halve kleiner maken. Daar hebben we dingen voor de staat verantwoordelijkheid, voor verantwoordelijkheid moeten stellen, dat we dat niet meer doen. Daar is het precies met boos maken op mijn onkel bij wijze. In plaats van naar boven te kijken, ze zeggen, "Joo, ga wat eens fixen." En soms vind ik het moeilijk om te kunnen de politiek zeggen. En dan denk ik soms individueel aan bepaalde politie. Zeker, tegen met de grootste man, in die het schortigste uit te hoek komen. Maar zelfs zij als in de politiek individueur dan zijn niet het probleem. Ze hebben melk dat uit en ze gaan gebruiken voor heel specifieke hun maag te stemmen in zolke halen. Maar de politiek is op zich ook gewoon meer. Die zijn. De structuur, ja, voila. De verschillende instituurtjes die we hebben, de verschillende mensen die we zijn in verschillende geschiedenis die we gebruiken, de kennieten, alles, daar allemaal te samen. Dat zijn de structuur. En dan denk ik wel dat de grootste verantwoordelijkheid is bij de gintiet meeste maakt heeft. Maar het is gewoon zo moeilijk om je vinger op te doen. Het is gewoon 'ja, zijn jullie de schilderjouden', die draaien daar wel om dat ding van een erviedag gezet. In welke sector dat ook werkt, de sector dat je er naar gezet is een deel van de structuur. En dan moeten ze in daar binnen. Wat kunnen we doen? Wat kunnen we doen? En dat is soms wat ik zelf ook zo heel laf. Ja. Dat komt dan zelfs op jezelf die typ vaak. Ja, laat maar ik ze maar gewoon verder doen of zo. Gewoon verder. En dan moet je veel nadenken. Ja, en die kon op het daad om de raken naar over na te denken. We zijn een spreekwitte. Hij heeft toch lang geduurd voor hetzelfde dat heel makintresseren. Ik voelde het wel van de risiet en ik klopt. Maar om dan te kunnen zeggen wat dat je sties en ik heb het nu nog niet allemaal door. Maar dat is. Waarvan had het gevonden dat het niet klopt? Om bij mij maar ze hebben bijvoorbeeld. Omdat ik in de daad toen dat ik 15 of 16 was, zo van weer over die genocideer van de horden. Maar om dat ik dan zelf opgroeid in een wietvlaam gezien in Antwerpen laten zeggen. Eigenlijk in heel door sneeuwlaamse. Allee, jeugdje had in een wietvlaamse school, wietvlaamse deurke alles was wiet, dat ik op zich voor mij op dat moment had nog geen problem. Maar ik had ook nog mijn wandesfamilie die ik wel eventu zaag. In die perioden merk ik dat er zon groot verschil was. Bij die wandesfamilie, elke keer dat er twee of drie mensen samen kwamen, begonnen die te winen. Ik voelde gewoon het er iets keirig aan de hand was. En dan ging ik terug naar mijn normal leven. En dan was dat gewoon. Ja, dat werd zelfs nou overgepraat. En dan ging ik naar klaas, dat was meer van ja ergens in de verkezen en ze wereldvichten. En dat is voor mij de grote klas geweest. Dat ik al die positieve dingen horde die het wisten ze zelf dan toestgeven. En ik horde daarbij. Witte, dus als ik niet naar het wisten keek of kijk als zij in twisten. Nee, dat was. Dus wij hebben dat allemaal gedaan, maar aan de zetsel ik ze iets van hier wandaan. Ze er in minuel mensen is gestorven op honderdagen. En het is niet alleen dat ze niet zijn komen opdags, ze zijn weggegaan. En dat is voor mij de klas dat gevoeld van ja nee, dat klopt gewoon niet. En daar ben ik mijn doctorat. Dan dacht ik van ook een aantal mensen, ik wou uitzoomen en ik kijk wat dat de EU in de relatie doen met de Afrikaanse landen. En ik dacht ja, dan gaan ik hun uien, ik tel links en rechts op van. Van de herdoemen, de sanctions van de hergeven, de sentie van de herdoemen. Dat kwal ik zo een heel tabel maken van. Maar ik begon meer en meer te denken van mijn binnenkijt, dus is de vraag aan het stellen. Want je gaat er van uit, als Europa streng op te reten, als Europa meer geld geeft, of meer stund beiet, dat dat iets goed is. Ja, ja, ja, ja. Klingt ook zo. Klingt ook zo. Ik heb dus 12 jaar over gedaan. Omdat ik voelde heel de tijd veel, maar niet die boeken die geklees over. En al die boeken die je aangeboden krijgt, alle mensen die je les geven, weet ik veel, alles is gewoon. Van een handje van die te mannen uit Vijflanden. En dus dat heeft zelfs als zet dat ongeen zijn met mijn kerk, het blijft wel binnen daar wisterst beeld dat een heel enge vertelling heeft van die geschiedenis. Wordt door dat het logisch is, dat je dan begint te denken, wisterst aanwezigheid, die sowieso beter dan afwezigheid. Ja. Nu ben ik dat dus niet meer vallen, want nu ben ik dat dus niet meer van overtuigd. Ja. Want ik heb dus een creepy haven, het idee van africanse intellectueel. Hoe vreemd dat dat idee aanvoelt als naar school gaan zijn persoon hier die in die bubble zit. Ik denk maar, hoe kan dat zelf dat dat zo vreemd is? Dat is nooit verteld geweest of zo. Ja, dat is moeilijk om dat niet kwadardig te lezen vind ik zelf. Als een aerezing kwadardige keuze van dat is van al weg te poetzen. Ja, dus dat is opnieuw het ding van dat kwadardigheid, als je er dan probeert te zeggen, wie heeft dat dan gedaan? Ja. Dan kunnen we dan niet op antwoorden. Want ik vind zelfs niet zeggen dat het luktelijk in geschiedenis leren, al die boeken voor zich gaat. En ik zeg dat ik alleen moet stuks kleren. Die had dat zelf ook in de woorden, in de ork, in ik zelf ook niet. Ik probeer daar nu in de list te doen, maar ik kan je zeggen, ik spender daar meest van mijn vijntijd aan, die je te lezen die niet met ons zelf heeft aangeleerd. En dan moeten ze dan als ik spair voor de klas gaan brengen. En dat betekent ook dat ik tegen mijn studenten zeg van, ik heb dat zelf patentiek toe gaan, dat samen verder ontdekken. Dat is al een heel ander manier van lesgeven, wat wij meegekregen hebben van als leerkrecht, of als professoriot, waar je het ene expiring geeft dat door. Maar er zit ergens wel iets kwadardigzien, maar opnieuw als een systeem, want we hebben het verwijge van heel dat veroon nodig, om heel dat komen als systeem staan te houden tot tot de dag van vandaag. Dus dat is de kwadardigheid, maar ik vind dat zelfs niet. Ook dat kunnen we niet aan iemand. Pinpoint, ja. Dus zou we wel gemakkelijker zijn als er ergens en achteraf kamertjes in die zijn er ook. Maar van slechte mensen die rond de tafel zitten, en zeggen hoe gaan we daar nu doen. Maar pak samen ze in Amerikaanse verkezingen, of weet ik, kun je daarvoor stellen of financiële crisis ofzo, weet ik veel. Ja, dat er zitter wel links en rechts mensen die aan plan hebben, die zoietsen hoe we alles instellen. Maar niet over dingen, over agijkheid, dat is. Dat is. Dat is. Dat is 1592. Ofzo iets. En in der voordat dat ook op zijn eigen manieren we bestaan uit, maar we hebben het in de laatste 500 jaar eens gebeurd. Is de schaar op daar mensen, naar de slavernij, tot kopen waar zijn gemaakt. Dat is dan om een keer geweest die echt wel het racisme dat we daar vandaag nog hebben. Maar het heeft een beetje industrialiseerd gevaling. Ja. Ja. En dan echt zo. en een proces van gemaakt en als een resource gebruikt. En dat komt aan terug naar Europa tijdens de wereldtoologe en aan zeker het nazisme, waarin je een industriele manier hebt om mensen te vernetigen, de vernetingskampen. Maar dat massaal van niet gewaap mensen was al de senior bezig in de colonis. Dus zelfs het testen van concentratiekampen. Daar was hij zet Afrika in de Engelse tegen de no-log tegen de boeren. In India ook de Engelsen hebben daar experimenteert mijn honger snot en weet ik veel miljoenen mensen hier sterven. Dus eigenlijk om het enige daar wij in de geschiedenis wel, elke keer mee krijgen is in de dat nazisme. Daar wordt opnieuw voor je stelt als iets daar geïsoleerd. Je is al eer totaal, het zonderlijk. En eigenlijk ook weer die is wat Hitler. En die heeft iedereen aan me kunnen overtuigend dat te doen, maar dat is zo een kleine. Ja, ja, niet. Het is de verantijzen eigenlijk zo van ja, nee, dat zijn wij niet. Terwijl eigenlijk als je opnieuw uitzond, je wou, dat echt de geïsoleerde die zichzelf of de bos kloppen waar we in Europa bevrijden die te net, die zijn die lignandergrond, van heel dechendachtig goed dat hij heeft mogelijk gemaakt. Vandaan hebben ze over terugkende de jaren de 30 in die te nette. Ik zweet van je dat het dan niet zo van de potgur ik 20-20-deede toenam, dan ga je nu ook niet alleen wat kodjakotrom zijn of de boy is John Cindy, dat dan in de handen we gewerkt, nee, dat zijn netwerken van ideeën, van dingen die we normaal vinden. Da's dat mensen die sterven in mijn glansen zijn, hoe kan dat daar we dan normaal vinden? Opnieuw zijn die precies slecht of goed in mensen, maar gewoon. Dus zijn we allemaal gedachtig goed dat dat een opkomt, jonge jaren moest de manier aan hier komen, ik zou mijn kinderen niet zo in gewaar brengen, dat ze daart ook blijven, zonder centugie, maar dat die dee van dat hun leven niet automatisch even wil, waar hij zelfs van jouw kinderen, dat is racisme. En dat is niet iets dat je dus een geboren wordt om dat en dat gedaan slecht zijn en dat je dat dan hebt. Dat is daar geen negat, dat vat dat je nooit, bijvoorbeeld die afrikaanse intellectueel nog meer tegenkomt, ook hadden naar de beste school, maar ik ben echt naar de beste school in België, de huizen aan het vreek gekomt in ieder gegeven. En dan als volwessen als spontaan, die zijn even wel wart als ons, dat is de benaan. We hebben ons dansen, dat is de benaan een heilige vallag. Dus dan denk ik, soms moeten we het verhaal over een leven en dat moeten terugbij getrokken worden, dat het niet gewoon is van, ik wil mensen zonder voor ordeel zijn, of ik wil een beter mensen, nee. Al die mietes bepalen echt wie dat er maar geleden is. Of wie dat er op gesloten, dat is het in gewenging of niet. Zo van je of wie dat er in zon, haar moedeneleeft, zelfs bij ons, dat gedenk van mij. Ik zou het me nijgen, wij niet doen, en dat wordt allemaal bij het beeld gauw. Dus hij lijkt daar dan een discussie voor een over, jammer, is het politiek correct om dat te zeggen? Ja. Of iets zwarte, het betere assisties of niet. Ja, dat is racisties. En ik ga nu uitleggen om dat dan, de laatmaakt van het verhaal over leven en dat, maar verdoen niet al mijn tijd aan dat stomfeest over metalogisch figuren. En nu er allemaal bij elkaar ontgooien, met die zwaal echt, letselijk allemaal bij elkaar verbonden. Maar het wordt dat allemaal voorgeschoten tot als een kleine afzonderlijke verhaalts is van lang het ene, van de ene of de andere. Ja. En Ted is een afluiting. Dus in die zin, ja, dat is mijn langaantwoord op de kwadwilig. Het de schuldvraag helpt ons niet vooruit, ik denk dat Ted is. Nog van uw schuldig voelen, nog van schuldig gaan aan. Dat het helpt ons niet vooruit, moet de begrijpen waarom, dat wij aan de ene kant mensen zijn met enorme waarde. En aan de andere kant, die wakker liggen van al die ellinderontons. Ja, ik verloop wel een soort plezier als ik je weet, ik hoor, zo van het weten van die dingen. Als ik terug denk aan de geschiedenislet en wat we dan krijgen, die geschiedenislet, en dat stukje ervan, dan voelt dat zo, als ik een les beweging heb gekregen. En dat geleert heb ik daar alleen, ik zeg maar iets voetballen beweginges. En als jij begint vertellen, hij is ook en dan en ternen. Als je die stemmen, dan ben je een klein beetje te lezen en geproefd, daar vind je dat je denkt, wat de vak, wat is er allemaal al niet gedacht geweest? Ja, dat is idealeel, en ik heb dat ook misschien zijn we een nerds of zo. Ik vind ook alles exciting, ik heb ze iets als kein te versend. Maar mensen zoals mezelf, omdat ik daarbij gevoel, omdat ik toevallig hoe de keraatse in een welke routes daar heb, ik zet dat dat niet klopt met je witte kanon. Voor mij, ik heb je in dat gevoel van vreugd, omdat ik ze iets van je neer, dat klopt, dat gevoel dat dat niet klopt. En er is van allemaal kennis, die mij erbij kan helpen. Maar als je in een positie ziet, waarin die witte kanon, die eigenlijk je zelf vertrouw heeft, en nu staat je zo. Dan komt ze iets binnen als. als een bedrijging. Of en dat is nu. En dan denk ik ik heb nog iets minder. Ik heb iets minder sympathie, denk ik, als je dat gevoel van bedrijging hebt op een positie van professies zouden, ik heb ze iets van. Ja, ik heb dat wel iets gezegd. Ja, ja. Maar. op hetzelfde moment, en dat is bijvoorbeeld als je denkt, in Engeland is het heel vaak over. de White Working Class, de witte daarbij, dus ik las op de witte daarbij, erof weet ik veel. En in de witte is dat ook, of aan de left behind, en de mensen die. De porables. Van La Didergis, in de middenamerica, die in industrie is er allemaal weggegaan, die witte daarbij, die nens, fabriek is erbij, die is een jobcie in Aschina, vertrikket. Je moet toch snappen dat die mensen namen racistische en zo. Dus ook heel vaak wordt racisme als benavarkocht, als dat ziet de lage opgeleden wie er daarbij er heeft. En dat is opnieuw een verhaal dat heel erg door economische elitens en dat is niet niets van vandaag, maar dat eigenlijk ook terugga op een ene van de slavernij. Je hebt daar een ene groep mensen die alles gratis heeft gedaan. Dat is een moest, slaven. Die komen op de arbeidsmarkt. En die gaan direct concurreren bij wij het wanspreken, met de witte arme-arbuider, die misschien juist gemiege reest, is van irland, of weet ik, zel, en de vez. En wat het raar ging, de eerste jaar gebeurt, is dat die x-laven en die witte armen samen vaatbanden op richten. Een kjaastvechtige die grootgrondbezieter zijn we er heel veel. De manier op de tech gebroken is door aan die witte arbuider te zeggen, ja, maar je lees een superieur. Dus die racistische ideologie is niet alleen gebruikt om met de zwarte de kuren doegassen wilde, maar is ook gebruikt geweest om opnieuw de witte arbuider te koopteren in een systeem daar in totaal niet. voor deel gaat, en dat ziet er vandaag dat ook. Heel daar vooral over de white working class, die worden evooggedeekt door het capital dat hij lommen ziet, als de migrant die niet meer binnen mag. En wat doen ze? Ze zeggen tegen die witte arbuider. Als jij nu oorbrexiet stemt, en zorgt dat die allemaal niet meer binnen komen, dan ga je positie kunnen verzekeren. Je positie, die wij zoals de knabel zijn dan gaan niet veranderen. Maar dat wordt er daar niet bij gezicht. Dus dat niet verdeel en heren, dus ik heb daar een zoveel van inderdaad in zomaar context, is dat heel breed vooral de konjaal, denk ik, wil proberen te vertellen. Dat is dat. voor sommige deel van de samenleving, niet als een welkomvraal binnenkomt, maar die witte vaderteni, dat wij eigenlijk nog hebben in deze wereld dat al de elk. lang wel gekend en dat neken is, is dat wij witte. Dus die witte superioriteit is iets dat. ja, daarvoor geschotelt wordt als een. als een troost. Of een manier om te stil te houden. Stil te houden of. of toch een ideologie mee te geven, waar we moeten. ja, het witte ding, het witte zin, weet ik veel daar beschermen, hè. Het moet de focus daar alleen, ik denk als je praten was het de nieuws gierig mensen, is een positie, dat ze het privilijs hebben om gewoon te genieten, een pleitenwoorden van. die verrumming van die in een blik is, is niet daar dagelijke beginnen, he, omdat dat misschien hopelijk de mensen worden, die dan op de plekken komen, waar dat soort kunnen veranderen. Ja. En toen misschien tevroeg aan het proberen zijn, om een breed vooral te vertellen, terwijl het misschien eerder in een kleine ruimte, een kleine groepen moet gebeuren, maar mensen die dat dan beginnen uit te voeren, op machtsposities, uiteindelijk. Ik zou ook sowieso van 'machsposities' beginnen, maar dat idee van komen, wou gaan dan erbij erop voelen over de racisme, daar alleen. Ja, maar ja, dat is iets dat je eigenlijk van het progresie gekringen hoorde, mensen vaak nooit zo letterlijk, maar zo'n wiet zeggen, omdat je daar nu zelf kunt vrije pleiten, want wij zijn progresie, wij zijn irassistisch, komen we gewoon. we gaan betogen tegen extreme rechts, ik ben daar niet tegen, ik denk dat we moeten van alles doen. Maar, denk dat moeilijkste gesprek voor de nieuwsgierige hoog opgeladen of middelklasse persoon. Dat is van ook een ervoor zorgen dat je niet op een niveau blijft. 'Hij is interessant, we voelen daarbij.' En de meesten onder ons hebben misschien al meer kunnen reizen. Al eens of vreeg ze of dat. Om er te zeggen die toegang tot die meer kennis. Dat is er altijd wel een beetje geweest. De echte moeilijk kennis van 'ok, ik pak dat allemaal binnen'. Wij is het geval gene van letterlijk rond. Dat is een moeilijk gesprek om te voeren. Als we opgenen, dan zijn we niet zo'n toen. Dat zijn gewoon interessante dingen aan het lezen. Ja. Wat is dat? Bijvoorbeeld, ik ben heel erg tegen een ontwikkeling samenwerking. Ik ben wel aangehoorven in een department een ontwikkeling samenwerking. Met studenten komen om een ontwikkeling samenwerking te studeren. Ik zou heel erg kunnen opbouwen er gewoon daarop te kappen. Heel mijn leven lijn. En dat zou voor mij een voorbeeld zijn van 'Ga laat alles hetzelfde'. Maar ik ben wel gewoon een interessant feitjeswit. Gewoon omhoog in de rangschikking in uw job. En dat is eigenlijk wel een heel antico-kennis. Ik ga gewoon gebruik voor de kennis, als dat alles blijft hetzelfde. Ik heb wel zoiets van 'Ik moet echt op de wekelijke basis denken'. Op welke manier gebruik ik die kennis om de instituit van ontwikkeling samenwerking als opleiding te ontmantelen. En dat moet er ook beraad zijn bijvoorbeeld om te zeggen. Als je dat niet zo'n job doorverliezt, of als je moet kiezen om bijvoorbeeld geen consulten zitten doen, voor de wein of geen. Dat moet. Dat je eigenlijk altijd bevraagt van, ja, waar ik mijn inkom kom. Want als je dat niet in vraag blijft stellen, dan kunnen nog zo veel weten. Dat is echt geweld, maar dat veranderde er niks. Ja. En dat is. Dus ik ben niet niet aan spreken van een positie, van ik doe dat allemaal. Ik ben een keer goed bezig, maar gewoon dat je. Ja, dat ongemakkelijke van je altijd te bevragen, tot die noe werelddragig bij het tot de status quo. Deur mij gaat ook zijn, maar hoe vaak vliegen er nog naar links en rechts? Dat is niet dat voor mezelf, dan. En heel diep snijdt of. Ja, maar. Maakte dat niet tevoud van te aanvaren, dat te verantwoordelijk het bij u ligt, een beetje. Basisiede waarmee dat neoliberaal systeem zichzelf overreint had. Dat je eigenlijk als individue. Ja, vaartig of verantwoordelijk, de verantwoordelijk gezet. En. Dat je dus niet de vraag naar bovenstel, maar dat je de vraag naar binnenstelt. Heel de tijd van, doe ik wel genoeg, en kan ik niet meer doen. Nee, ik denk dat dat eigenlijk aan de zom is. Dat is voor mij het vooral is in eerste instaanse structur heel. Maar dat is zo abstract, dus ik doe juste dat proberen na te leggen. Je zet structur, kan er zelf niet altijd. En dan denk ik soms is het dan. Handig om te kijken naar uw eigen elke dag. Als je zelfs die zijn doordnets aan maakt, ik hoor smorgensvakker en alles dat we die geduurd tot tijden van een dag. En als je voor elk van die handelingen weet ik veel, probeer je te denken, oei, ze verbonden aan de varksstructur. Ik denk dat niet tof, jongens. Dat is niet leuk. Ik heb geen tijd voor en geen goesting. De zuster hier altijd, kinkt zo leuk. Ja, dat is leuk. Dit is niet meer leuk. Nee, ik denk gewoon ook niet. Nee, nee, en we hebben me alleen. Probeer het nu uit te leggen van hoe dat je de link mag, die ze daar individueel in die vliegen. Het is niet, ik denk van, als ik minder vlieg, is het opgeost. Maar ik denk van, ja, als ik, bijvoorbeeld naar de politiek, of stemmen of veer ik veel, was het een ding dat ik daar moet vragen? Ja, ja, ja. Dat is onder andere, zeggen van hoe kan dat mannen, dat ik er al zien, nog altijd het goed kope opste en het meest beschikbaar is. We kunnen een al lang veel ecologische vliegen. Dezelfde manier, we hebben al lang veel ecologische auto's, dat ik nu kan. Ja, ja. Dus er is niet echt iets scherding tussen individueel en destructurijl, omdat het destructurijl werkt via individueel. En als met racisme ook, ja. Dus het is niet, ik zeg, de racisme is al van 1492, de vond ik dat iemand die racistisch tegen mij zegt, ik zeg, ja, maar het is heel niet dat de structuur is. Maar om de 1492 tasbaar te maken, moet ik wel naar mijn ene alle video gaan kijken. En moet ik dus de structuur werken door individueel gedrag, met de snelle individueel gedrag dat het gedappelste. Ja. Ja, dat is houdig. We denken aan een kopater wat we daar net over beest. We vertellen heel het structurijl, vooral niet, en dan praat hoven we dan kopater. En nu hetzelfde, we zijn Olivia vliegdiemere, maar we vertellen niet in der bij dat eigenlijk wel de bedoeling is vooral om dat vliegdiemere te maken, ja. Ja, dat rechten trekken op een ervandaan manier. En ik vind het vlieg ik weer nu belangrijk, want daardoor ben ik meisselveel andere plekken in contact gekomen op een heel tasbaar manier. Daarvoor is mijn, dus ik zou voorstellen dat ze niet om te zeggen, dat stopt mijn vlieg, maar ook kunnen ze al die vliegen niet heel ons, heel ons milieur naar de knop beheld. Ja, dat is het eigenlijk wel, de kern, dat het allemaal politieke keuze zijn. Ja. Ik heb gevoelde als je de pers leest over al die problemen, over racisme, over ecologie, over wat hebben. Ja. Dat het altijd gaat over instaleren warm te pomp, of scheld niet tegen andere mensen of zo. Ja. Maar wij zijn wel de politiek en dat is ding dat dat dan weer wordt vergeten. Want alle hebben nog een kleine eluze van democratie laten zeggen. Ik heb er ook mijn vraag bij, maar laten we, er zijn momenten waarop we ons wordt gevraagd met deze voorkeurs. Op dat moment bepaal we mee wie dat de politiek is. Dus in die zin is er ook niet in die link tussen dat individueel nadenken over dingen. En zeggen wij, sorry, nee, maar niet die politiek ideologie of niet daaf. Protest, maar ze weet ik veel, dat heeft wel effecten. Avintu zieden dus wel, dat mensen eigenlijk herinneren wij, maar wij zijn eigenlijk meer veel meer. Gewoon dialogiek, we zijn littelijk veel meer. We kunnen alles platlegen, want we hebben aan het land. En het is op neem die ik klik, hè, die gedaan. Dus ik wil ook niet te zien, is er ook over het feit dat er avintu opening is. Multiculturaliteit bijvoorbeeld ook. Daardoor ziet er mensen zoals ik zelf, of andere handen van kleurde mensen zitten nu op machtpositie. Zeg je gegeven, je ziet dan universiteit, je ziet in de politiek. Gezazien is kunnen zijn, zeggen, om te meedoen om te zwaigen, maar ik kan toch zeggen dat je dan ziet. Wat gewoon door me doen. Ik denk dat het niet zo relatief, maar het is wel heel een te menoofd. Het wordt echt stelbetaling. Of voor een logisch ding dat dat eigenlijk is. En hoe hard dat dat niet besproken wordt. Nee, dat is een voorbeeld van waarin het de macht verschuft. Dus ik heb het er juist over mijn eigen top, die dan lesgeven in ontwikkeling samen is. Ik heb institutionaal voorgesteld, ik heb de rol gepubliceerd, maar ik heb ook iets in vergaadering, je zegt dat ook. Als ze zo enthousiast doen over het de coloniale voorscollenjaal, de enige moment dat we gaan kunnen zeggen, dat heeft ze echt vertaalt in iets concrete. Is dat we dus ontwikkeling samenwerking niet meer aanbieden afopleiding. Ook al pliekt dat heel veel geld. En vooral dat spreekt ook veel 18-jarige namen. Ik kan er tijdens het rik. Maar genoemd dat bijvoorbeeld de opleiding global justice and reparations. Ja, ja, ja, ja. Quick, quick, now. Op zich spreekt het zelfs solidariteit gevolg aan de studenten aan. Maar als je van een jaar een opgeluid wordt in hersteldbetardingen, in plaats van 'ik wordt opgeluid in ooghijk help geven', het jij heel de verhaal is helemaal anders. Ja, ja. En dan leidt het jij niet op om zich goed te wonen of om dat zij naar het zade trekken. Dat niet moet doen, maar dat toch doen. En we leven we aan. Dat is hartstikke insus per wijze van spreken. Als je zo wel theoretisch, als praktisch of veertje, veel daar helemaal treiseerd als we maakt de deel. Of er was een crime family die al die andere heeft. Even berofte veel. En vandaag wil we dat tijd keren en we noemen dat je stelbetalingen. En leidt je een heel andere contingent studenten op. Dat is echt zo schuiwende benoord. Er net nog zaterbeer zich over twee geleden. Oké, maar je geeft geld. Nu geven we daar te veel volwaren naar verbonden. En niet alleen welke doule moeten je naastrijven, maar ook hoe moet je naastrijven. En dus een democratie, een democratie worden. Toen kunnen zij maar ook hoedigen in democratie willen. En misschien moeten we de hoewu schappen en de doule houden. Maar dat op zich al is op die. Daar geeft we nu geld, maar je hebt niet. Dat onderleg in beel blijft hetzelfde zo. Je hebt niet slimmig. om zelf die uit te vertellen wat je met de geld mocht doen, anders geven we dat geld niet. En eigenlijk geloof ze het zelfs niet echt. En daar ben ik in het tellen van wat we toen hebben, dat ik er in de 90 tot 2027 merk dat er staatschrepen zijn, er krijgen veel geld en dat ik er gewoon geld blijven geven. En dan op andere momenten in een ander land, dat veel minder erger dingen doen, ineens wel als het de kast wordt gehad. Dus dan heb ik gemerkt dat de hele ontwikkelingstaanwerking of die hulpere lasie bestaar in eerste instamcie om onze aanwezigheid te verzekeren. En die aanwezigheid mag niet uit die welk richting uit die ga. Dus daarom hebben we me bepaalde diktaaters in Norstafrika. Dat heeft langs het uit goed gewerkt. Dat is een lange termijn aanwezigheidspolitiek die ervoor zorgt. Ook al weten we dat de toekomst is brengt, maar gezetter is de meeste. De landen waaruit het meest nervus van worden, dat zijn de kubes en de North Korea's in de wereld. Niet persoon dat die zijn echt niet veel erger dan de andere landen tegen deel. Maar daar hebben we geen wedstrijd op een manier op die ongelijke manier. Dat is opnieuw iets dat systeem dan in de arbeten. Daarom denk ik heel duidelijk aan zeggen, toen ik mijn interview doe voor die job in Nederland. Ik heb van zes jaar geleden. Zij hadden gezicht van een bezoek iemand die EU en Afrika-relaties kunnen onderwijs en ook ontwikkelingstaanwerking. Ik heb het een tofusionalistig job, dus ik had ze het gaan alleen naar daar. Als ik daar onderwijs en manierdijk daar. Dus ik zei, ik ga heel eerlijk zeggen. Voor mij is een truclingstaanwerking een letterlijke voortzettigheid van een coronacistee. Dat is de ken op gedenk om een mens zou ik dat als neutral kunnen aaleeren. Ik zeg maar dat ik denk wel dat ik de detijs van de system moet kennen. Ik heb geen probleemde instituutjes, alles aan te liggen. Maar ik heb er wel moeite mee om te doen dat de neutralste system is bestaar. Ik denk dat ze niet geen probleemde, en ik wil een aampak van de striktwing zien. Ik kom een keer graag eens heen, maar dan ga ik daar niet doen. En dat is er weer in Nederland. En ik denk dat ze dat niet in het studenten gaan dat tof vinden. Zonder na te denken dat je op zich als gelatoren strikt, dat ze dat niet kan blijven bestaan. Ja, ja, ja. Ik ben er geen persoon, dus ik ben ook niet alleen. Die zijn nog andere die dat zeggen. Maar ik vind hier zelfbetaling ook vaak de meest krächtige manier om aat te liggen waar dat de machtverschaving moet je houden. In als er geen machterschavings, dan moet hij heel u binnen het opstelling hebben. Het makt niet uit. Het makt niet uit. Dat is zo wat staling. Het makt echt niet uit. Ja, dat kunnen dan niet betaal, nee. Wat al we werkelijk, dat ik dat net ook zei, als we werkelijk onderhogen zien wat we allemaal hebben geloerd, wat we daarmee hebben gedaan. Oké, nou wel, betalen we dat wel. En een hele veranderingsijn in ons consumptiepatrouw naar die dingen. En dat is op zich niet zo slecht, en we moeten er toch vanaf. Dat is dan voor de komende generaties, maar wat wij produceren aan dingen die we niet consumeren en naar gewoon ergens een veilend droppen of laat zijn. Dat is dat benken, dat ben je landen, dat ben je schuld, en op zich te vanaf. En weet. En echt uit de leders die toen al in de jaren 80, je begezicht waarvak je, we gaan daar niet betalen, en voor een, die verdwijren, letterlijk, en deze is geen conspiracy theory, maar geoverleefd politiek of fiziek, u zijn niet, want dat is niet de mensen, al die partij het anticoniale strijder, dat man nooit doorrijdering, en ook niet vnieuws aan het zeggen. In principe, dat is een allemaal vooral, links en rechts die droven al zijn. Maar. Ja, als gezomsde de tijdspit van waar het er eigenlijk allemaal is gedaan, is dus naar de danafhankelijkheid strijder, om alles gelijk te houden. Dan scham dus ons nog harder van erop eesten. En dat is. In die nemen bijvoorbeeld, we staan voor je, de president die dan afhankelijkheid dan echt kunnen bekomen. En die zegt, economisch, we gaan niet verbonden blijven aan die afvrijgen, want. Ja, zo is dat er gewoon nooit voor deel gaat komen. Dus die heeft eigenlijk op korte termijn en eigen munt, weet ik veel, in economie die nogal besloten is, omdat hij nog zo'n het heeft. Vijn om moeten daar wel eerst op ons eigen beeldjes komen, en ja, dat ziet dat in de Franse koffers, een grote knipers, maar ook meer als voorbeeldfunctie, want dat is ook belangrijk als voorbeeldfunctie van als die dan wat doen, en al die aan de landen daar ook doen. Dus laterlijk, en dat zijn ouds, Franse officiere die daar hebben toegegeven. Hebben die gewoon vast gedrukt, en daar gewoon gedrapt over heel die markt. Dus binnen de korte keren, zaat het in een kijkere economische put. Dus heel veel begin van heel veel van die economische crisisen, want we gaan ook rondzondingen. Vandaag de dagert de Vaseva, in heel veel grote deel van Vaseva, dat is nog altijd geling dan de euro via de Franse banken. Vandaag de dag. En dat is zo langer om meer, ik zondering niet, ik kan dat niet meer anoren. Ik kan eigenlijk zet van hoe vechten de tegenrijden niet je beter overhoort, want. En ik heb daar vaak roepend gevolgd op de Europese. en de nobelprijs voor de vreden, ik ga echt zo'n gevoel van goede van. zelfs op zo'n niveau. En het gaat in komiteit dat er even zouden moeten nadenkenen. Ook kanda. En dat zegt het toch wel weer aan alle Européaan op hetzelfde moment, niet Europese leven zijn op het zwaard. En die niet Europese leven ziet ook in uw eigen binnen uw Europese unie. En dan verschieten we aan de restjes het geweld of het toch verkomt dat de hamel van dan. Het komt zelfs het de meest. normaal hoekjes van onze samenleving. Dus ja, keem, er moet een gevoel van dringen tijd zijn, denk ik, want. Want het is iets dat zelf, dat ook vooral de grote witte meer eruit van de dag bang maakt. En het is de eindst voor die dregevaarlijk, is eigenlijk. Dat is niet de heim vooral toch kunt vertellen dat minder bang maakt. Ja, wel, als ik terugkom op je initiële intusies me van. Dat is wel echt niet. Nee, maar het is de. Het is de uitdawons aan moeten vast houden. En ik denk dat je samenleving wel kunt doen. En ik heb gewoon. Je kunt een project hebben van een samenleving bouwen. Daar ik sighting is, dat is. zelfs een project dat ik voel als ik je naar Randa goud, bijvoorbeeld. De mensen hebben 25 jaar geleden waar ze elkaar littelijk aan het uitmoorden. Vandaan hebben wij dat je zet er niet, grote geur en maanschijn, maar gevoelde energie van mensen die hebben van. hebben echt diep gezeten, op bouwen en de land. Ik denk dat zelfs mijn gevoel was dat elven mensen. na de tweede wereldoorlog hier ook uit. Van. Ik denk dat we voor dat we gewacht hadden te volgen, grote oorlog. De gevoel van oké, laat ze mentaal. De hele deze in boog gewoon is afpleken waar ze aan elkaar knitten. En hij wil het niet zeggen dat morgen alle. sijons, alle weg moeten, maar dat we op ze minst. alle staat op de schoolbanken. En zo'n beeld beginnen te denken.