«Ο ρατσισμός γεννιέται από την ανάγκη να νιώθουμε ανώτεροι»

[Χειροκρότημα] Κι το τόσο ιστορικά, ας τη δουλειά που έχω κάνει εγώ για τον ρατσισμό στην Αμερική, για παράδειγμα, κατά τον Αφρομμερικά νόν. Τώρα αυτό δεν εδικώνουμε συμπεράς, μένες οι συγκριμένα από μια μελέτη που είναι κανείς είναι να δελεφήμουν στο Stanford. Αλλά αυτό που βρίσκουν, είναι ότι ο ρατσισμός, ο κοινωνικός ρατσισμός, δηλαδή τον λευκό να πέναν τις οφρομμερικά νούς, έγινε χειρότερος μετά τη χειραφέτσι, μετά την κατάρκη στην Λαντιτής Δουλίας, και ο λόγος ήταν επειδή ηλευκή που είδα να σπουμαι μια πιλή στην θέση τους αυτή την οικονομική πολιτική περιοχή. Αν δεν δραστάστα αυτό, οδημιουργισσαν και νούργιου στεσμούς, για παίρνω να αφέρεσαν την ψήφω από τους Αφρομμερικά νούς, δημιουργισσαν το σύστημα διαχωρισμού, αυτό που λέμε, γι'μκρό, και αυτό το σύστημα μετατροφοβότησε το γινωνικό ρατσισμό και της γινωνικές τάσσας απέναντις οφρομμερικά νούς, λαβή, ένα ολόκροδομικό θεσμικό πλέσιο, το οποίο, άλλη λεπιδράμα αυτήν ανθρώπνη ψυχολογία, για να συντηρίσει το ρατσισμό και τη διακρήσεις. Σήμερα, έχουμε τη χαρά και τη δημή να φιλοξενούμε τη κυρία βήκη φούκα, καθηγήτρε η πολιτική σεπιστήμη στο πανεπιστήμετ του Stanford. Πρόκειται για μία από τις πιο διακκεκριμένες ερευνίτρυες στον τωμέα της πολιτικής υπεριφοράς, τις ταυτότητας και των κοινωνικών συγκρουσίων. Βιδουλιά της μας βοηθάνε κατανοήσουμε βαθύτερα, το πώς σχηματίζουμε το εμείς και το ΙΡΑΚΑΕ, πως οι ταυτότητες επηρεάζουν ακόμα και τις πιο προσωπικές μας αποφάσεις. Αλλά και την μπορεί πραγματικά να σημαίνει ελεύθερη επιλογή σε έναν πολιτικά και κοινωνικά φορτισμένο κόσμο. Γεια σας, είμαι για να σπανταζόπλος και ακούτε ένα ακόμα επεισόδιο, σηράς ακούτε ενεπιστήμη. Το πότκα σπου προσπαθούμε να φέρουμε κοντά την επειστιμονική σκέψη με την καθημερινή μας εμπειρία. Για να μη χάνετε κανένα επεισόδιο, μπορείτε να μας ακολουθείτε στο σπότηφαίς, τα απλου πότκα στ, αλλά και στο κανάλι της Lifeos του YouTube. Είναι τα πότκα στ της Lifeos. Με την κυρία φούκα θα μελήσουμε για τον ρόλο της πολιτικής, τη δύναμη των κοινωνικών δικτύων, το πώς μπορούμε η όχι να ξεπεράσουμε τις προκαταγλίψεις και βεβέα για το προσωπικό της ταξίδι από την Ελλάδα μέχρι την καλυφόρνη και στο πανιπιστήμετος Stanford. Μια συζήτηση που ελπίζουμε να σας προβληματήσει και να σας εμπνεύσει. Πριν λίγες μέρες η κυριαβή κυφούκα Φραβεύτη και με το επίσητημονικό βραβείο του 2025, του ιδρύματος Μποδοσάκι για τις κοινωνικές επίστημες των κλάδου της πολιτικής επίστημής. Ο θεσμός των επίσητημονικών βραβείων του ιδρύματος Μποδοσάκι αναδικνεί κάθε διοέτη το έργο ελληνίδον και ελύνων επίσητημώνων έως 40 ετών, οι οποίοι με τις κορυφές επειδόσες τους διακρίνουν για την εξελετική συμβολή του στην επίστημη. Φλία, Φώκα, ευχαριστουμε πάρα πολύ που είστε εδώ σήμερα μαζί μας. Ελύα σας ευχαριστώ. Είθε να σας αυτοίσω το εξείστη, είναι αυτό που σας οδηγεί σε ένας κολιθείτε με τη μελέτη της κοινωνικής και πολιτικής συμπεριφοράς υπάρχει κάποιο προσωπικό, η κοινωνικό ερέθηση, μα που θεωρείτε ότι σας καθόρισε. Ελυστυχώς, νοναίχο καμινέτσι, τρομερα, εμιοιαφέρσια, προσωπική στερή, είναι αρδίγηθό, δεν ήταν κάποιος υκρυμένο γεγονός που μου δείγησε σε αυτό. Νομίζω ότι πάντα με διέφερε, πιο πολύ και από την πολιτική συμπεριφορά, η κοινωνική συμπεριφορά, το πόσο σπίμαι συμπεριφορά, είμαστε με διαφορετικό τρόπο, ανάλογα με το που βρίσκόμαστε, με το πιο όντσι να αναστρεφόμαστε. Νομίζω αυτό που βρίσκο ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι πόσο αλάζουν οι κοινωνίες, πως κάποια πράγματα που κάνναμε σμες το παρελθόν και μας φαίνονταν ο κέηση, με εμείς μεν τετρελά, γλείδη αυτό πάντα με διέφερε, ακόμα και η λογωτεχνία που βιάβαζα, ήταν έτσι η λογωτεχνία του φανταστικού, αλλά του κοινωνικού φανταστικού. Σμέση γραφίσω, πως η ούρσου λαλεγέν, που περιγράφουν κοινωνίες, έτσι φανταστικές σε άλλους πλανίτες, που έχουν κάποια στιχή από την δική μας κοινωνία, και κάποια στιχή από κοινωνίες του παρελθόντος, αυτό πάντα με τράβαγιας, που με νομίζω, τα μπορούσαν να είχαμε λετήσει ο πιαδήποτε κοινωνική επιστήμη, ψυχολογία, κοινωνιλογία, τελικά κατέληξα έτσι σε μια μήξη, πολιτικής επιστήμηση και οικονομικών. Πηγαίνοντας στα επιστήμονικά σας ενδιαφέροντα, θέλουν να δω μπορούν οι κρατικές πολιτικές να μειώσουν φαινόμενα όπως η βία ή διακρύσεις μεταξί, εθνωτικό νομάνδων, έχετε δηγηλαντί από την υπηρία σας παραδείγματα που μπορούν να λειτούργησα. Η σύντομη απάντηση είναι καταφατική, μπορούν να δώσω σπίου με ένα αρκετά κρέο παραδείγμα, κρέο και σπροστη βία που προσπάσαι να την μετωπίσει, αλλά και σπροστη γονός ότι ήταν μια πολιτική που εφαρμόστη και σε μήδη μοκρατική κοινωνία, από τα μπορούν να δούμε και την δύναμη του κράτους, να με βλέπουν οι άνθρωποι πιάμενο στον άλλο ως χούτου και ως Τούτσι, να νιώθουν όλοι οι ρουάντάν σας που μου πούμε. Και είναι ο στρόπος με τον οποίο την εφαρμότητα, για να μην βλέπουν οι άνθρωποι πιάμενος στον άλλο ως χούτου και ως Τούτσι, να νιώθουν όλοι οι ρουάντάν σας που μου πούμε. Και είναι ο στρόπος με τον οποίο την εφαρμότητα, και ο στρόπος με τον οποίο την εφαρμότητα, και ο στρόπος με τον οποίο την εφαρμότητα, ο στρόπος με τον οποίο την εφαρμότητα, και είναι μέσω των μέσων μαζικής ενημερώσης, επειδή, πως είπα, δεν ήταν μοκρατία, από τα έλεγχαντα μέσα, τον εθνικόραδιφωνικό στραθμό, οπότε κάναν ουσιαστικά προπαγάνδα, και μέσω των ιδίσεων και διαφορών ψυχαγωγικόν, εκπομπών, να σπουμε. Και υπάρχει μια πρόσφατη της πούλσματική μελέτησης τεκονομικά, που βρίσκεται αυτό λειτούργησε. Δημήσε και οτι σπίριοχές, που είχαν καλύτερο σήμα, ποιάναν καλύτερα σουμε αυτό το εθνικόραδιόφωνο, πήγαν μετά οι ρευνητές και κάνουν εδιάφορες ενδιαφέρεις έτσι, με τρίσης στο παιδί, και βρήκαν ότι οι άνθρωποι ήταν πιο θετικοί, απέναν στην άλλη εθνωτική ομάδα, είχαν μεγαλύτερη διάθεση να συναργαστούν, ας πούμε, τους έβλεπαμ πιο θετικά. Είναι μια πολιτική, που ακρίω παράδειγμα με λειτουργηδε, και φυσικά έχουμε και πολύ λίγο τεροκρέα παράδειγματα, πολλές πολιτικές. Σήμερα για παράδειγμα, αυτός, γιατί είστε πιο πολύ με την δική μου δουλειά, που έχει να κάνει με την ένταξτον μεταναστών και τις διακρύσεις κατά το μεταναστών. Έχουν γίνει πολλές μελέτες για πολιτικές, που έχουν εφαρμοστιεί και στην Ευρώπη, μερικές πολλές αποτελεσματικές, είναι ασμήσω το μέα της εκπέδευσης για παράδειγμα ακόμα και μερικές ώρες, διδασκαλίας, σε σχολία, πάνω στο πως να βλέπεις το κόσμο από την βλευρά του άλλου, αυτό που λέμε "περισπέκτηυτα εικίν", είναι μια παρέμβος, που έχει δυχθεί ότι μπορεί να μοιώσεις τις διακρύσεις από παιδιά τόποια να σποούμε απέναντε στα παιδιά των μπροσφύγων. Απότε έχουν πολλές πολιτικές που λειτουργούν. Εδώ είναι που θέλω να σας δω ίδιο για το βλέπουμε και γύρω μας ακόμα κυρίε αρχαί αυτό, γιατί ακόμα η εθνωτική εσομος διακρύσεις είναι έντονες. Και τι οδηγεί τους ο ανθρώπους τώρα της σμό, έχετε δώσεις εσύς απάντηση? Νε τώρα, αυτή είναι μια τεερά στιέρα ότι σης, και υπάρχουν πολλές απάντης, προφανώς πολύ παράγοντες, κάποιο παράγοντες είναι ψυχολογική, δηλαδή έχουν να κάνουν με το γεγονός ότι ο σαντροπ και έχουμε πάντα την δάση να βλέπουμε τα πράγματα, έτσι με ομαδικούς όλους, δηλαδή είναι εμαστεμής και οι άλλοι. Είναι κάτω που σε ένα βαθμό είναι κομμάτι της βιολογίας μας σας πούμε. Οπότε είναι μια τάσια αυτόμα, τίματα καλειεργείτε βέβαια, και μέσω της συνηθιά, της κοινωνικοπίησης, της εκπέδευσης, της οικογένειας. Μια άλλη τάστη που υπάρχει επίσης ψυχολογική, έχουμε είναι ότι θέλουμε να ταυτίζωμαστε με ομάδες, έχουν μια σχετικά καλή φέση στην κοινωνία, έχουν υψηλωστά τους ας πούμε. Δηλαδή, δική μας ομάδα είναι καλύτερη από αυτή τον άλλον. Όλα είναι συγκριτικά στον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον κόσμο. Και ένα στρόπο για να νιώθουμε καλά για την δικές μας ομάδες είναι να υποβαθμίζουμε αυτές τον άλλον. Είναι και αυτός ένα στρόπος με τον οποίο γεννέτορα της μός. Αυτή είναι ψυχολογική πλευρά, αλλά προφάνωση πάρχει μια άλλη πλευρά, η οποία είναι αρκετά δομική. Ας πούμε, συστημική, δηλαδή αυτές ψυχολογικές θα ας τον ανθρώπων, μπορούν να τροφωδοτήσουν και να συντηριθούν. Και από πολιτικούς και από ομάδες, οι οποίες έχουν ας πούμε, κάτι να κερδίσουν από αυτό. Για παράδειγμα, κοιτοντασης ιστορικά, ας δύο λειά που έχω κάνει εγώ για τον ρατσισμό στην Αμερική για παράδειγμα, κατά τον αφραωμμερικά νόν. Το αυτό δεν εδικόμου συμπερας, μένες οι συγκρυμένα από μια μελέτη που είναι κάνει συναδελφοί μου στο Stanford. Αλλά αυτό που βρίσκουν, είναι ότι ο ρατσισμός, ο κοινωνικός ρατσισμός, δηλαδή τον λευκό να πέναν τις οφραωμμερικά νούς, έχει είναι χειρόντοερος μετά τη χειραφέτσι, μετά την κατάρκηση της δουλειας, και ο λόγος ήταν επειδή η λευκή που είδα να σπον με μια πιλή στην θέση τους αυτή την οικονομική πολιτική περιοχή. Αν δεν δραστάξα αυτό, ο δημιουργισσαν και νούργιου στεσμούς, για παίρνω αφέρεσαν την ψήφω από τους αφραωμμερικά νούς, δημιουργισσαν το σύστημα διαχωρισμού, αυτό που λέμε, "Αγιμκρόου", και αυτό το σύστημα, δατροφωδότησε το κοινωνικό ρατσισμό και της κοινωνικές τάς απέναντης αφραωμμερικά νούς. Λεβή, ένα ολοκροδομικό θεσμικό πλέσιο, το οποίο, άλλη πειδράμα αυτή την ανθρώπνη ψυχολογία για να συντηρίσει το ρατσισμό και τη διακρήσεις. Πώς μπορεί ερευνασας να βοηθήσεις τους ειδιασμό πιο αποτελεσματικόν δημόσοιν πολιτικών, και που εσείς εντοπίσδες ημέρωτη υπάρχει το μεγαλύτρο και νό. Είδηκά μου ερευναχεί να κάνει περισσότερο με την ένταξη των μεταναστών και εκεί ένα κενός που θα εδώ επισάίνει, ότι περισσότερες πολιτικές ένταξεις και γενικότερα μεταναστευτική πολιτική, επικεντρώνεται στο μεταναστιασμό, στην μιονότητα. Δηλαδή, ο θετείτηση περιφορά του, τι πρέπει να κάνει, τι στο όχις πρέπει να επιτύχει, πως πρέπει να ηοθετήσει κάποιες αξίες, τις κοινωνίες αποδοχής, και αυτό φυσικά σε ένα βαθμό βγάζει νόημα, αλλά ένα σιπέρασμα που βγήνει να την δικήμω έρευνα, και ότι πολλές φορές μπορεί να ζητάμε πολλά από μαδες, οι οποίες είναι αρκετά εβάλλονται, αυτό δηλαδή σχή για τους προσφυγές, για τους μεταναστές, τους οικονομικούς μεταναστές, χαμηλούς οδηματος, χαμηλούς, και να λισαι εκπαίδευσης, μπορεί να θέτει να δηλαδή στώχους που ακόμα και να ήθελα να δεν θα μπορούσσον να επιτύχουν. Και αυτό το λεκά έχει σαν αποτέλεσμα να επισπεύδετε σμε ένταξη να καθεστερει. Ένα άλλο πράγμα που βρίσκοπτη δηλαμουν ότι δεν με λέει τα μόνο τα αποτέλεσμα των πολιτικών, αλλά και τις υπερφορά των μιονωτίτων. Γιατί αντιδρούνε με κάποιο τρόπο σε μια σύκριμένη πολιτική και ένα πράγμα που βρίσκο είναι ότι η μετανάστας με κάμτε έραστε σπροσπάθειες ένταξης και τεράστε σπροσπάθειες να ιοθετήσουν πραγματικά αυτές τις αξίες που οικοινωνίες απετούν από αυτούς. Αλλά πολλές φοσίες να την πίζουν εμπόδια μετά και τα εμπόδια αυτά προέρχονται για παράδειγμα την κοινωνία εποντοχής από τις διακρύσεις ασποούμε τις προκαταλίψεις, πολλές φορές περιορισμένες ευκαιρίες οικονομικής κοινωνικής ανέληξης. Οπότε φάλε ότι ένα σιπέρας μ' αίνω ότι για να λειτουργήσουν υπολικές ένταξης δεν αρχήν αρκή να επικεντρωθούμε στη μία πλευρά, χρειάζονται πολιτικές που έστοχεύουν και στη μπλυοψηφή αστηκηνωνία εποντοχής δηλαδή γιατί είναι μία λεπίδραση. Οπότε με το να κάνουν σμετανάστε στόχο της πολιτικής και μόνο δεν επιτενχάνεται η ένταξη συνολικά, χωρίζουν εκτάξουμε και την άλλη πλευρά της κοινωνίας. Πώς είτε είτε η ταυτότητα με αποφάσεις που φονομμένικά είναι προσωπική έζηλονται πάντα να ρωτιαμεώ πως η επιλογή του συντρόφου ή της διαμονής. Τι θα λέγατε σε αυτό. Ναι, αυτό είναι μια ενδιαφέρσαια ερώτηση. Νομίζω ότι πολλές προσωπικές μας αποφάσεις την πυριάζονται σε μεγάλο βαθμό από τις ταυτές μας. Το να ταυτίζεται κανίσμε μια ομάδα, είναι αυλέπτων εαυτό το σμέλος αυτής της ομάδας. Επειδή ας συμπεριαζεται πολλές τρόπους, ένας τρόπος ας που μένω ότι μπορεί κάποιος να φυσιάσιασμα αυτό που φαλήγαμε το προσωπικό του συμφέρον, για το καλό της ομάδας, για να κάνει κάτι που ομάδα πετία παυτόν, για να δώσως μ' ένα παράδειγμα κάπως κοντά στα δικά μου. Σκεφτείτε έναν ημία καθμائκό ας που είναι σε ένα βαθμό ταυτισμένος, ταυτισμένοι με τη χώρα στην οποία γενιθηκε και μεγάλος. Το καλύτερος που με γι' αυτόν, η αυτή θα ήταν να πάει στο εξωτερικό επειδή εκεί ομιστος νηψιλότερος καλύτερες ας που με δυνατότε σε ερευνας κελυπά. Μπορεί μου σητάφτηση με τη χώρα καταγωγής να τον την κρατήσει πίσω, να αποφασήσει να μην στην Ελλάδα ξεργώ για να προσφέρεις αυτή τη ομάδα με την οποία ταυτίζεται. Οπότε αυτό είναι αμέσως ένα στρόπος με τον οποία πειρεάζεται ο τόπος διεμονής, μια πολύ σημαντική αποφασιατικά με την εργασία, και παρό μια παράδειγμα τα πού με δώσουμε μια πολλές διαφορετικές αποφάσεις και έτσι. Και ταυτότητες. Η δεύτερο σχετικότημα μου πάντα με απασχολή είναι, τι μπορεί να λέει η ερευνασας για το πώς διαμορφώνουν το εμείς και οι άλλοι δηλαδή, που γενιέται η ανάγκη του ανθρώπου να ανήκει κάπου. Θα ξεκινήσω από κάτι που δεν είναι η δική μου ερευνα, αλλά αυτό που ξέρουμε για το που προέρχονται αυτές οι ταυτότες και ανάγκη μας να ανήκουμε. Και απάντηση είναι ότι ο σειστικά είναι προϊόν της βιολογίας μας, επειδή είμαστε βιολογικός οργανισμός σας που μου είμαστε αποτελέσμα εξελεκτικών πιέσεων, και έχουμε εξελεχθεί με ένα τρόπο που έχει κάνει το μνηαλό μας, το ψυχολογία μας να λειτουργεί μας αυτόν τον τρόπο. Να βλέπουμε δηλαδή τα πράγματα σε ένα βαθμό με ταυτωτικού σώσ, αμέσως να βλέπουμε ποιος είναι αυτός, είναι χθρός οι φίλους, είναι στη δική μας ομάδα, εις την άλλη. Έχουμε πάρα πολλές έρευνες πάνω σε αυτό για το πως σας πούμε έχουμε αυτομάτα σε τη δράσεις. Ζωταν βλέπουμε το πρόσωπο κάποιου που ανήξε μια διαφορετική ομάδα, οι ομάδες αυτές αλλάζουν από κοινωνία σε κοινωνία, ενεργοποιούνται ας μου σηκριμένα τμήματα του εγγεφάλου που έχουμε να κάνουμε την απίλη. Ξέρουμε ότι τα μικρά παιδιά από βρευτική ακομαλική αναγνωρίζουν ποιος είναι δικόσ τους ποιος σας πούμε μιλάτη γλώσσα τους, ακόμα έχω το ίδιο χρώμα δέρματος. Οπότε είναι κάπως αυτομάδες ατηδράσεις του εγγεφάλου μας, παρ'α πολλές θεωρίες για το πως καταλήξαμε να είμαστε έτσι. Κυρίως έχουμε να κάνουμε το τηζίσσαμε για κατομήρια χρόνια σε μικρές ομάδες, ως κυνηγή και τροφωσιλεκτες ας μουμέ. Και μια της θεωρίας είναι ότι επίδι αυτοί αυτοί ας έχω το ανπάντα σε σίγκρους μεταξί τους, για έλλην χωτσπαιριοχίστος ας μουμέ. Ήταν πολύ χρήσιμο, μας έδινε εξελικτικό πλεονέκτημα να αναγνωρίζουμε αμέσως τα μέλτσο μάδας μας, οπότε αυτή που το είχαν αυτό τα πήγαν καλά, κανέναν πολλά παιδιά και εξελίχρηκε αυτός το αντρώπινο ίδιο σας πούμε. Οπότε από εκεί προέρχονται ταυτότητες γενικά, τώρα η δική μου βουλιά δείχνει ότι αυτές σταυτότητες, ενώ έχουμε κοντάσει να βλέπουμε ταυτότητες, οι ταυτότητες αυτές είναι πολύ ρευστές και αλλάζουν ανάλογα με την περίσταση, ας πούμε. Για να σας δώσω ένα παράδειγμα, όταν έχω συναντάω ένα γερμανό, ας μεσναμερική, μπορεί να τον δώ ως ευρωπέω και να πω, "Κι τα πως εκείνα έχουμε, η κουλτούρα μας είναι τόσο παρόμειας με σημασίες με αυτόν αμερικά, αν όνοιμα στες την ίδια ομάδα, όταν τον συναντάω στην Ελλάδα, θα μου φανεί γερμανός τελείως διαφορετικός, επικεντρώνομαι στη διαφορεσμασ και στον τίμαστε μελικοριτικών εφνώνας με χωρόν. Οπότε αυτό έχω μελετήσει στην ερευναμπ, πώς αυτές ταυτότητες αλάζουν, ένα παράδειγμα έχει να κάνει με την ένταξη των Ευρωπέων, με τα ναστών στην Αμερική, της αρχαίας του εόνα, τότε με τανάστας, έλληνες με τανάστας που με η ταλί, η Αμερικανή του σεύλεπαν ως φιλετικά διαφορετικούς, ακόμα και το χρώμα του στο θεωριούς αντιεφορετικός κουρό χρώμιας που μείνω του νότου. Αυτό που βρίσκουμε είναι ότι, στις πόλς αυτές που έμεναν αυτή με τανάστας, το σηκάγος, νέο, και όταν αρχίσαν να με τανάσταύουν αφρώωμερικά νέα από τον νότο, άρχισαν να βλέπουν οι αγκλωσάξιων εσαμερικάνίοι, τους Ευρωπέους με τανάστας, όσως λευκούς και αυτό τους επέτρεψαν να ενταχθούν. Λοιπόν, την οργήθηκε μια νέα ταυτότητα, στις βάση χρώματος, ας πούμε, λευκεί μαύρι και προηγούμενει έτσι διαφορά που είχε μεταξύ ξένω, να σπούμε τανάσταων και τόπιων, καταλήφθηκε. Μάκαι για πολλά χρόνιαταν πήγανε για παράδομαι οι Έλληνες στις ουνωμένες πολιτίες. Ο Έλληνας ήταν κάτι του υποτιμιτικό στα από τα χωνηροξέρμο, που είσαι ταξιδέψη και πάει στον προσθοάγλμα της ελευθερίας που υπάρχει το μουσείο για τους μετανάστας που ήρθαν. Θα δείτε, που σαν δημιτώ. Ναι, θέλθαν, ναι. Ναι, μπράβο. Θα δείτε πως αντιμετωπίστεί καντώτε οι Έλληνες σαντίστικα. Βεβαιανομίζω ότι η μετά είναι και αυτό έχει διαφέρον ότι υπάρχει και μια ταινία εκπληκτική, το 12 χρόνιας κλάβος που δείχνει πως μετά. Και όταν η πέσή που έχεις έρθει όσο με τανάστας παρές εξουσία μπορείς και σήμετα να βγάλεις ένα διαφορετικό αυτό, όσο ξηγείται και αυτό έχει διαφέρον. Αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον σε έρωτηση. Έχει να κάνει λίγο με αυτό που είπα προηγουμένως, που είχν να κάνουμε την τάσμα στην επιθυμία μας, να είμαστε μελιομάδων που έχουν σκετικά υψηληθές στην κοινωνία, υπάρχει λαμμία η αρχία και θέλουμε να είμαστε πιο πάνω στην η αρχία αυτή. Έναστροπους με το καταφέρουμε είναι να υπάρχουν νεωμάδες που βρίσκονται πιο κάτω από μας, από τα μάστα με τανάστης και σε θήμο για κρύσηων και ρατσισμού. Έναστροπους να ανεβάσεις με το σχετικό σουστά τους είναι σίχαυτός που θα ήσαι ρατσιστής απέναντι σε μια άλλη ομάδα χαμηλότερα και αυτή μπορεί να είναι η εφραμερικά. Αυτό κάνουμε πολύ με τανάσταση, να μερικεί με ταξίτους κέλληνες. Είναι φοβερό αυτό το πώς μπορεί να αλλάξεις και εκεί που να έχει εσύ πωστεί εσύ την καταπίση να την εφαρμόζεις μετά. Μην ημέρα, δηλαδή είναι η εφοβερό. Πρέγματικά, δεν αντιτρούν να βεβε όλοι έτσι. Ποχιβεύτε. Ενώ ότι είναι στη δυντενία φαίνεται ευθυάκρει το πώς υπήρχαν άθρωποι που μετά απερασαν να λέμε στο άλλο στρατόπι. Είναι η όπως λέγει γνωστή η φράση, δώσεις στον άθρωποι τους ζωί, αντίστη χαρακτήρας είναι από και αυτό η σχεία γεύλωση. Εσάς ποιο είναι το πιο βασικός υπέρασμα της έρευνας σας, δηλαδή τι έχετε μάθησης προσωπικά που δεν το ξέρατε μέσα από την εμπειρία. Νομίζω ένα πράγμα είναι αυτό, το πως σω ρευστές είναι αυτές ταυτόντας και πως σω εύκολο είναι να αλλάξουμε τις ομάδες που βλέπουμε, αναλόγμα με το περιβάλλον και τις συνθήκες. Δηλαδή βλέπω κάποιον ο σεχθρώ μου και την άλλη στιγμή είναι με το μέρος μου επειδή κάτι άλαξε στην κατάσταση και συντήκες αυτές στο παράδομα που έδωσα, όταν εμφανίζεται μια νέο μάδα που είναι ακόμα πιο εχθρική, ακόμα πιο απελυτική, αμέσως αλάζουν τα όρια των κοινωνικών ομάδων. Αυτό νομίζω ήταν το σημαντικό τροσυπέρασμα που έβγαλα και που έμμαφα για την ανθρώπη να εφήσει αυτοιτική μου έρευνα. Μετά ένα άλλο σχετικό, ο οποίο δεν είναι τόσο πολύ δική μου δουλειά αλλά, σχετίζεται με τα συπέρασματα αυτά. Είναι το γιατί έχουμε αυτή τη δάση να βλέπουμε ομάδες και να έχουμε ταυτότης, να ταυτίζω μας τελαδήμε ομάδες. Και αυτό έχει να κάνουμε το ότι ο άνθρωπος είναι ξεχωρίζει ασκούμε από όλα τα υπόλοιπα ίδη ως προς το ότι έχει κοινωνική μάθηση. Δηλαδή μαθένουμε από τους άλλους ανθρώπους σε πολύ μεγάλη τροβαθμό από πιο δύποτε άλλο ζώ. Και επειδή έχουμε την δάση με το κάνουμε αυτό, πάχουν ελαδή κάποιες θεωρίες που λένε ότι από εκεί προέκηψαν κοιταυτότητες. Κοιτάζουμε να δούμε ποιος μας μνιάζει, έχει χαρακτηριστικά παρόμία με μας, γιατί έτσι μαθένουμε πιο αποτελεσματικά από αυτό. Και είναι μια τάστη που την έχουμε είναι πάλικο μάθηση βιολογίας μας, που είναι η βάση αυτών των ταυτωτήτων. Αν η πολιτική συμπεριφορά είναι σε μεγάλο βαθμό επειρεσμένοι από τις ταυτότητες θέλω να δω πού σε ελεύθερο είναι τελικά το άτομο, όταν ψηφίζει. Δηλαδή έχουμε κάποια συγκεκριμένα παραδείγματα φαντός μόλιμας στο μία λόπ που ξέρουμε από πω πριν ότι ποιχεί αυτής γεκριμένη περιοχή ψηφίζει έτσι, οι άλλοι ψηφίζει διαφωτικά. Πού σε ελεύθεροση είναι να ψηφήσεις? Τα εξαινετεράστε φιλοσοφική έρωτσι. Σε ενοιωμένο ότι έχουμε όλες αυτές τις παιδοί οισμούς, ας πούμε τις βιολογές μας και τις ψυχολογές μας. Σίγουρα κοινωνικές σταυτότες επειρειάζουν σε μεγάλο βαθμό τυψήφω. Και δικά όταν προκτηγεταυτότες, ο οποίες είναι έτσι κάπως τα θερές, τ' έχει δημιουργήσει, η εκπέδευση, οικογένειε χρόνια κοινωνικοποιήσεις. Αλλά δεν είναι ο μόνος παράγοντος που επιδράστην περιφορά μας. Και ο καθένας από μας αποτελείται από πολλές διαφορετικές σταυτότητες. Είναι και αυτό κάτι. Θα μπορούσαμε να είμαστε τηνυτικά μελί, πολλών διαφορετικών ομάδων. Αυτή ζώμαστε με πολλές διαφορετικές ομάδες. Πάρτι επαραγμένα, έλληνα χαμηλούς οδημάτως, όσο πούμε. Θα μπορούσε να ταυτιστεί ως έλληνας πατριότης να ψηφήσει ένα θυκτικό κόμα. Θα μπορούσε να ταυτιστεί πιο πολύ με την οικονομική τουουτάξειας, που με να ψηφήσει ένα στευρό κόμα. Παραγένθεση την περίδο της Κρήσεσστην Ελλάδα έχει πολύ διαφερόνο ότι ένα μεγαλό κόμαάτι του Περάματος, μια κατοίξωχή είναι αργατική περιοχή, χει ψηφήσει χρησιμοποιεί. Και αυτό σωκάρι στο άκουσμα. Άρα εκεί πως εποξέρισο ότι τόσο χρόνια η συγγεγμένη περιοχή είναι η ναυτεργάτες, είναι αργατική περιοχή, πως αυτή οδηγούνται εξαφνικά σε ένα πολύ σκληροπήρινικό άκροδεξιο κόμα. Είναι πολύ καλή έρωτηση και δεν είναι το μοναδικό παράδειγμα, είναι κάτι που το βλέπουμε σε όλους ευρωπαϊκές χώρες, τις τελευταίες δικαίτές και ακόμα και στον Αμερικήδη. Δηλαδή ψηφωφορί, οποίοι με βάστα χαρακτηριστικά τους, θα έπρεπε να είναι ας πούμε μέλες αργατικές τάξεις να ψεφήσουν αριστερά, και νούνται προσοχνικής τικές πολιτικές δυναμμις. Αυτό είναι μια γενικότερητάς που έχουμε παρατηρίσει. Δεν ξέρω ότι υπάρχει απάντηση στο γιατί συμβαίνει. Αυτό έχουν πολλές θαπαντίσεις, μια από τις θαπαντίσεις αυτές έχει να κάνουμε το στάτσπο ανέφερα προηγούμενος. Ζούμε σε μια που έχεις την οποία αυξάνονται ανισότητες, έχουν συμβεί πολύ μεγάλες, οικονομικές ανακατατάξεις και λόγο πάνε κοσμιοπίησης, η κρίση στην Ελλάδα, που έχουν επειρεάσει τη θέση, πολλών με λόν της μικροαστικής ασμικεργατικής τάξης, είναι πολύ χειρότερη από το στο παραλυθό, με πολύ λίγο τερες προοπτικές εξέλξεις. Ένας τρόπος για να επανεκτήσουμε ας με λίγο αυτοί χαμενοιθές και το χαμενοστά τους, είναι ένας τραφούμε προς, όπως λέω Trump, σήμερα, "με είκα, με είκα, με είκα, κρίτη, γέντα". Ταυτόνταις μπορεί να μας κάνουν ανιώσουμε πάλι ότι ανήκουμε σε ομάδες που έχουν υψηλωστά τους. Πότε αυτή είναι μια εξή, η που υπάρχει, υπάρχουν κι άλλες, βεβάχουν να κάνουμε τώρα λόν της αισθέρας, το κομμάτων, τις πολιτικές παιφάρμους αν και λιπά, αλλά αυτή είναι η εξή, η ευτοίπλαυρά των τ' αυτοτήτων. Είσχυ, πίσαι έχει πολύ διαφέρουν στο κομμάτ των νομμένων πολιτιών ότι προεκλογικά πριν την εκλογή τράπ, μια εξαιρετική εθημείρου της γερμανίας, η συντοίτσα της Ιτσάητούν, το νότο που είναι ο μεγαλύτερος στάθμος των φορτήτων και εξηγούσαν όλοι γιατί θα ψηφήσουν το τράπ, έναν τους πλουσιότους στον μονταξί, ανθρώπους στην Αμερική. Και αυτό έχει πολύ διαφέρουν. Πραγματικά. Το χαζί λεψε εξαιρετικόρυπορτάς. Πραγματικά, βλέπεις πως μπορεί να ταυτιστή κάποιος στο ανήκηνο, λέγαμε, μέναν άνθρωπο είναι εντελείως διαφορετικός από πουσένων. Ναι, ακριβώς. Και μια εξής για το δράμψι γρυμένα είναι αυτή. Τι τους προσφέρειας που με ένα όνειρο εψηλότερο στά τους, μέσω τους στά τους αμερικί, στους χώρας, το πατρευσμούν σε θυνικής ταυτότητας. Την εδιαστηνείς την εποχή των κοινωνικών δικτύρων και τις υπερπληροφορήσεις που βλέπουμε αλλάζουν οι ταυτότητες ή απλώς γίνονται πιο ορατες. Αυτόν μεγάλο ερώτημα που δίνω μίζω ότι ακόμα υπάρχει απάντηση γιατί είναι μια κετά προσφατή της εξέλξη, οπότε υπάρχει αρκετή έρευνα πάνω σε αυτό, αλλά χωρίςε τις υπολίοι συγκριμένας υπεράσματα. Θα λεγώ ότι θεωρτικά και τα δύο, υπάρχουν τα δύο διαφορετικές τάσεις, από τη μια πλευρά η ταυτότητας που είδη πήρχαν γίνονται πιο έντονες. Ένας λόγος είναι επειδή στο ψυφιακό κόσμο, όσο που έχουμε πολύ μεγάλη δυνατότητα επιλογής, μπορούμε να επιλέξουμε με πιο να είναι στυναν αστραφούμε. Αν να τα λάζουμε απόψεις μόνο με μέλη των δικών μας ομάδων, μερούνται αυτά τα έκοτσέμπες σας που με το οποίο αυξάνει την πόλος η μεταξή ομάδων που είδη υπάρχουν και το έχουμε διάφορα. Βέβαια το έντον και σναμερική. Οπότε αυτό εντίνει υπάρχουν στ' αυτοότητες, αλλά νομίζει υπάρχει μια άλλη τάση που έχει να κάνει με το ότι στο ψυφιακό κόσμο, όσο που έχουν την δυνατότητα να λεπιδράσουμε με τον οποίον δύποτε, ανθρώπους που θα βλέπαν ποτέ στην κάνω και η μαζόη, από όταν μας φέρνει σε παφύαυτό με πολύ διαφορετικές ομάδες, και νομίζω ότι είναι μια τάση που σπρόχνει προς τον άνθυνο, γηθούν μεγαλύτερες ομάδες ποιος υπεριλυπτικές. Απότε πρώτο καταλάβουμε σαν δύο διαφορετικές στάσεις που σπρόχνε προσαντήθτες κατευθύνσεις και τέλ καταξύ ροπιά θα επικρατήσει. Παμετώρα για τα πιο προσωπικά, είστε τώρα καθηγίτερη στο Stanford, σαν να τα καλύτερα πανεπιστήμερα του κόσμο, πού σε γίνει μετάβαση από την Ελλάδα, στην καλυφόνια και ποιες διαφορεσσαι το πίσετε στο τρόπο που γίνει ότι έρευνα κυτεδάς καλυακη. Ναι, είχα μια ενδιά με συστάση, έκανα τις προπτυχαίκες μου σπουδές εδώ στην Ελλάδα και μετά έκαναν τα μεταπτυχαίκων, κοιτοδρακτορικό μου, στην Φαρκελώνη, στο Πανεπιστήμεπο, με πω με παιδιά πανεπιστήμερα από όποια από κύματα πίδησα μετά στο Stanford. Είναι λίγο δύσκολο, νομίζω να συγκρίνω, γιατί είμαι εδώ σπροπτυχαίκη φιτήτρια, εκεί ως καθηγίτρια, την εμπειρία, του να κάνω εδώ έρευνα και δασκαλιά δεν την έχω προσωπικά. Αλλά τα εξπάρχουν κάποιες διαφορές που είναι προφανέστατες, νομίζω, η πρώτη έχει να κάνει με τους πόρους και τη χρηματοδότηση. Ελλάδοί, ένα ιδιωτικό πανεπιστήμιο, στο Stanford με τεράστιο κληροδότημα, έχει απλά πολλά λεφτά γέρυνα. Είπαρχουν μεν πολλές ιδέες, αλλά όταν κάποια ιδέα κρυθή, έτσι έρκει τα κοινωτόμος, πρώτο πωριακή, πάρχουν πάντα επόρυνα την πω στη ρίξουν, ακόμα και να έχει μεγάλο ρίσκο. Αυτό είναι δηλαδή το θετικό του να υπάρχουν τόσο από όλα λεφτά, ότι πρώτος έξιμε μεγάλο ρίσκο μπορεί να μην αποδόσουν, μπορεί να χρηματοντωτήσουν. Και το άλλο είναι ότι υπάρχει μια τεράστηση σηγκέντρου στις ανθρώπνων δυναμικούς, από πολλές διαφορετικές χώσεις, πολλοδιαθνές περιβάλλον δηλαδή. Δεν είναι ότι συνέλαδο είναι υπάρχει καλό ανθρώπνων δυναμικό, υπάρχουν τρώμερικα θηγητές και φυτητές, αλλά όπως και σε πολλές άλλες χώρεις της Ευρώπης είναι ελληνες. Ελλάδη είναι διαφορετικό, όταν έρχονται άνθρωποι από λόκλιο των κόσμου που να έχουν και τις ικανόντες, αλλά και τις διάθεσεις να επενδύσουν ας μου στην έρευνα, και από πλευράς αριθμού απλά των ανθρώπων που είναι εκεί, αλλά και το πόσο διαφορετικά είναι τα περιβάλλοντα από τα οποία έρχονται, νομίζω ότι δημιουργεί πολλές και ενούργές ιδές, αυτές είναι η μεγάλη τρες διαφορεσπηφά εδώ, πιζαν. Αν είχατε μήνει στην Ελλάδα, τι έχει τη σκύφτη. Δεν ξεχαταν τελείως διαφορετική ζωή μου, νομίζω ότι μπορεί και να εμουν ευχαριστημένοι, δηλαδή νομίζω ότι πάρχει πάλι δυνατότα για έρευνα, παρά τις δυσκολίες και παρά τις λιγότερους πόρους, πάρα πολύ αντιεφέρονται σαν τροπη για να δουλέψεις, και αυτό που σου δίνει τον αίσαι στην Ελλάδα είναι ότι αίσαισμα αυτή την δυνατότητα αναπροσφέρεις στον καλύτερεύση παρχουσα κατάσταση, για να πω πληματά πάντουμε το πίζουν, νομίζω ότι χαρούμε να πιλαιγεί. Τι σήμα το δουλειτί οι δράβευσί σας φέτος από το ίδρυμα από το σάκι? Είναι πολύ μεγάλη τη μη προφάνωσιαμένα γιατί είναι ένα πολύ σημαντικό βραβείο που έχει το θείο της πιστήμωνες διαθνούς βέληνεκούς. Αν σκεφτεόδη, δηλαδή αυτός που ξέρω εγώ, ξέρω τη δουλειά τους στις κοινωνικές επιστημείς συγκριμένα, στις ίξερα από πριν και θαύμματα και συγκριμένα άτομα που είναι τσχεκάπος πιο κοντάς αυτά που κάνω εγώ στα έρευνητικά μονδιαφέροντας τέλος ο μηχαλόπολος σας πούμε που ήταν ένας από τους προεγούμενους βραβευθέντες. Είταν και πρώτοι παντεκαμλα, δ' έχουν πειρεάσει την έρευνα που κάνω. Οπότε το να πάραγω το ίδιο βραβείο ήταν προφάνω σπίλοι σημαντικό. Θέλω να κλείσουμε με το εξής υπάρχει κάποια στιγμή στη διάρκεια της πορίας σας με την έρευνα σας που να καταλάβετε κάτι και νούργη για τον άνθρωπο. Νομίζω το ανέφερα ίδι πριν ότι όταν κατάλαβα ότι οι άνθρωποι ως ζώα, ως βιολογική οργανισμή έχουμε αυτή την ατώτα να μαθαίνουμε από τους άλλους και ότι αυτό είναι που μας διαφοροπεί από όλα τα υπόλοιπα ζώα ήταν κάτω εντώχασκευτη ποτέξανα. Υπάρχουν πολύ επιστημονέσαιτσοι εξελυτικοί αντροπολόγοι, ασμού και βιολόγοι που θεωρούν ότι σε αυτό το οποίο το νομμάζουνε Κάλτσου, αυτοί θα λέγαμε κουλτούρα υπολειτισμού, αλλά όχι με την ένεια αυτή που το δίνει με συνήθως. Είναι το στιγμό της κοινωνικής μάθησης ότι αυτό μας έχει κάνει τόσο επιτυχημένο ίδως ας μου, για αυτό έχουμε καταλάβει το μπλανίτη, επειδή αν με πάρι στώρα και με πάλι σας με στο βόριο πόλο, θα μ' αθαπός να ζώ και τα ζωτας τι κάνουν οι γύρω μου, από κτώτας λαδιπρώτηπα, τη γράφοντας της πράξης τους, κάνει ένα άλλο ζώδο το κάνει αυτό. Είπι είχε καιχί πατζίδες που είναι κάποιο πιο κοντά μας, το κάνεις ένα βαθμό, μαθέννα χρησιμοποιούν ας μου με εργαλία από άλλους, αλλά το τη διαφοροπή των άνθρωπο αυτό τόσο πολύ και είναι ίσως ας μου αυτό που κάποιοι έχουν ονομάς στο μυστικό της επιτυχίας μας, είναι το πιο σημαντικό πράγμα νομίζω που χωμάθη μέσα από όλα τα χρόνια της έρευνάς μου. Τι θεωρείται σημαντικό στις ζωή, δε μας λέγατε. Στηγμέση ζωή είναι στιγμέση, έτσι μια συλλογή επηρεών, στιγμέση περνάς με άλλους. Δεν ξέρω, είναι περίογη, δεν θα βάζα την έρευνα, μάλλουν μέσα σε αυτό, παρά λοπθεωρώ ότι αναζίτσι της γνώσης είναι κάτι που σαν άνθρωποι το έχουμε μέσα μας και μοσικανοποιεί, όταν αποσπαθούμε να μαθένουμε για το κόσμο γύρω μας, αλλά όλα τα υπόλπά είναι έτσι, Ναι, τι. Συλογία από μικρά πράγματα εδώ και κύριοι μικρές σε πίνει, σε αυτόν ζωή. Θέλω να σας ευχαριστήσω ο θερμά για όσα οι διαφέροντα μας υποτεσήμερα. Ευχαριστώ πολύ και εγώ. Ήταν ένα επεισόδιο της εράς πότκας άκου την επιστήμη με καλαισμένη την κυριαφή κυφούκα, καθηγεί τριαπολτικής επιστήμης στο πανεπειστήμεο του Stanford. Αν σας άρεσε το επεισόδιο, μπορείτε να μας ακολουθείτε στο σπότηφαί στα Απλπότκας, αλλά και στο κανάλι της Lifeos του YouTube και φυσικά να φύντε τα σκολιά σας. Είναι τα πότκας της Lifeos.