1. "Nona, papa is er niet meer."

Spreker 2 Ik heb. Het is even dat ik een video ging maken over iets waar ik heel erg mee zat. Ik zei altijd dat mijn Leeuwen heel moeilijk was. De laatste tijd dat ik heel veel had meegemaakt, Maar ik heb nooit echt verteld wat Ik heb meegemaakt, dus Ik wil nu vandaag aan jullie vertellen. Ik ben nona van Brakel. Ik ben 23 jaar oud en je hoorde mij net op YouTube zo'n 6 jaar geleden. Dit was een van de moeilijkste video 's die ik ooit op mijn kanaal heb gezet. Op 10 intelly januari 2017 kregen wij te horen dat papa. Ik kijk er al wat. Spreker 8 Dat is kijker. Spreker 2 Bij hem was vastgesteld. Ik weet niet precies waar het allemaal was, Maar het was uitgezaaid, Maar ik bleef er echt echt in je loven. Spreker 8 Ik was heel bezorgd om papa en Ik kan het ook een heel moeilijk mee, en ik probeerde. Spreker 2 Probeer er niet aan te denken, dat het gewoon. Spreker 8 Gedaan kon zijn, je dacht van wel, Dat is wel niet meer ons gebeuren. Zo, dat kan niet. Spreker 2 Maar toch, op 21 maart 2017 verloor ik mijn papa aan kanker. De eerste dagen en weken na zijn dood stond mijn wereld volledig op zijn kop, maar wanneer de rouwstoet en alle drukte eromheen verdween, bleef ik Alleen achter met mijn verdriet. rouwstoet is een podcast over mijn rouwproces en dat van alle andere jongeren die dit meemaken van de dag dat ik hoorde dat mijn papa ziek was tot de dag van vandaag. Iets meer dan 6 jaar na zijn dood. Samen met wat lotgenoten vertel ik je over hoe onze levens veranderde na de dood van een ouder. Welkom bij nader rouwstoet. Spreker 9 Mad men weeft tienjarige leeftijd ben ik toen het hier komen dan met mama terminaal ziek was en dat ze dat zelf al 3 jaar wist, maar nooit verteld heeft tegen ons. Spreker 2 Je hoorde net tiziana tiziana is een jaartje jonger dan ik en nog student. Ze kwam bij mij over als een heel rustig persoon Toen ik haar voor het eerst zag, maar mij toch ook een soort enthousiasme erin. Ze was zenuwachtig en ze begon direct over een vlinder te vertellen toen ze bij me aankwam. Ik vraag haar straks verder over, want blijkbaar heeft dat ook een link met haar mama. Tiziana werd meteen In de bikkelharde realiteit gegooid. Haar mama bleek terminaal ziek en terminaal ziek zijn. Dat betekent dat je niet meer kan genezen. Artsen hebben je verteld dat er geen behandeling meer mogelijk is. En op dat moment weet je dus dat je niet meer beter zal worden en dat het einde van het leven nadert. Spreker 9 En dan zou je eigenlijk ook gewoon op best wel een drastische manier te weten gekomen, Omdat ze letterlijk gewoon haar eigen het vergiftigen was op dat punt, Omdat die zo ver in haar stadium zat. Het is einde verhaal eigenlijk. En dan ja, had jij ook ja het molentje in van ziekenhuis in ziekenhuis uit is ze toch gekozen om chemo te doen, want Dat was iets wat ze eigenlijk eerst nieuw wou. Ja, maar ze had toen zoiets van. Ik ga nog vechten voor mijn kinderen, want nu kan ik elk niet meer anders dan wel gaan vechten. Spreker 2 Het was voor Diana jammer genoeg niet de eerste keer dat ze geconfronteerd werd met de dood van een ouder. Daardoor was het hier heel bewust van dat ze afscheid moest nemen. Spreker 9 Mijn eerste verlieservaring, want ja, Toen ik 2,5 was, toen is mijn papa overleden in een auto ongeluk, Maar dat is iets waar dat ik zelf elke heel weinig nog van herinner, Omdat je werd zo klein, dus Het is niet dat je dan nog echt kunt herinneren. Ik was al mijn papa verloren, dus Ik was me wel heel bewust van het feit dat het leven niet. Oneindige is en dat er gewoon een punt kan komen dat er Mensen gaan sterven en ook gewoon toen het ons verteld werd, werd er ook wel heel duidelijk gezegd van spenderen al die tijd die je nog hebt zo optimaal mogelijk, want Het gaat niet meer lang duren en Er is geen vooruitzicht, dus je weet gewoon van Je moet. Wel afscheid gaan nemen en er gaat een einde aan komen. Dus ja, Ik was me daar wel heel bewust van. Spreker 2 Het besef was er bij het Indiana, dat ze haar mama zou verliezen. Spreker 9 Die eerste paar dagen was het echt Alleen maar Wenen, Maar het was echt ook het pure paniek van what the Fuck. Gebeurt er, wat moet ik doen? Plots moest ze volwassen zijn en plots moest ge verantwoordelijkheden nemen en was het niet meer gewoon van. Ik ben een 15 jarige puber en ik doe wat Ik wil en nee, dat kon gewoon niet, dus Dat was echt gewoon knop om en gaan. Hadden enoeg periodes geweest waarin daar grond onder je voeten Alleen voelde wegzakken. Spreker 2 Ik weet nog heel goed dat ik in het ziekenhuis zat. Samen met mijn mama en mijn papa en de dokter die kwam toen aan ons vertellen wat ze uit het onderzoek hadden geconcludeerd. Eindelijk gingen wij een diagnose krijgen en ik herinner mij niet heel veel meer van dat gesprek. Maar ik weet wel nog dat de dokter op een gegeven moment zei dat mijn papa Chemo zou krijgen en als ze dan 3 maanden konden zien of dat zou helpen. Toen de dokter naar buiten ging, was ik super hard In de war. Ik weet nog dat ik naar mijn ouders keek en ik zei, huh, ik dacht dat chemotherapie, iets wat dat ze enkel bij Mensen met kanker deden. Geen enkel idee had ik dat mijn papa net die diagnose had gekregen. Er ging toen van alles door mijn hoofd, wat betekent dat gaat mijn papa nog lang in het ziekenhuis moeten blijven. Gaat dat zijn haar verliezen door de chemo, maar nooit heb ik echt gedacht dat mijn papa zou kunnen sterven. Dat gebeurt ons toch niet, dacht ik. Dat was een mindset die al heel mijn leven in mijn hoofd geplant zat. Gewoon Omdat het altijd al zo was geweest. Spreker 3 Ineens zeggen ze tegen u van ja, je papa leeft nog maar een jaar en je Omdat dat denk ik. Zo'n heftig nieuws is of zo. Je wilt dat niet aanvaarden en dat het gewoon In de nail gaan. Spreker 2 Ik voelde me heel Alleen in het begin, maar eigenlijk was ik dat niet. Er zijn veel meer Mensen die een ouder zijn verloren dan je denkt. Ik heb Samen met Juliette gestudeerd. We zaten vaak in dezelfde aula, maar tot op het moment dat ik deze podcast ging maken en een oproep plaatste om verhalen van lotgenoten te verzamelen, had ik niet door dat Juliette ook haar vader was verloren. Juliette kreeg het nieuws dat haar papa zou sterven, recht voor haar neus geschoven. Hij kon niet meer genezen. Er was geen ontkomen meer aan geen eigen invulling of twijfel meer mogelijk. Spreker 3 Ik kreeg mijn gesprek met mama en en toen zei ik van mama, dat kan toch nog zijn dat hij dat hier binnen twee jaar nog is, of dat hij binnen 3 jaar hier nog is of of whatever, want die dokters kunnen toch niet uitstappen en en en blabla, maar dan zijn zij van Juliette, Het is echt 100% zeker. Dat die kinderen nooit gaan zien, oh, Ik was daar. Ik was daar heel slecht van en toen weet ik wel nog dat ik echt dacht van shit, Het is wel echt. Spreker 2 Juliette is een persoon die enorm veel levensvreugde uitstraalt. Je zou niet zeggen dat ze zo'n heftige dingen heeft meegemaakt Als je haar ziet. Ik voelde me heel Alleen in mijn verdriet, zeker die eerste jaren dat ik ging verder studeren, Maar ik was niet Alleen Juliette was er ook, maar je zag dat gewoon niet aan haar. Er zaten dus Mensen in mijn opleiding die hetzelfde hadden meegemaakt, maar ook op de werkvloer ben ik al lotgenoten tegengekomen. Ik werk bij Studio Brussel en Jonas Maes, onze nieuwslezer bij de ochtend. We horen het jammer genoeg ook tot het clubje. Spreker 5 Zet het maar hier. Spreker 2 Ja school. Spreker 5 Niet kan hierin praten, Dat is dat dan zo. Spreker 2 Kan jij dat Jonas Oké, Jonas, Ik denk dat ik door had dat jij je papa ook op jonge leeftijd verloren was. Toen had ik jou een foto zag posten op Instagram en Ik weet dat ik daarna op de redactie kwam en dat we daar denk ik toen over gehad hebben en dat we toen Alleen door hadden dat we dat allebei hadden meegemaakt. Hoe lang is het geleden dat jij je papa verloor? Spreker 5 Toen ik die foto gepost had en was vorig jaar, denk ik 25 jaar al. Spreker 2 Oud, was je zelf toen? Spreker 5 Toen mijn vader overleed, was ik 14. Mijn vader heeft een hartstilstand gekregen tijdens het sporten mijn ouders waren aan het scheiden, dus zoals ik al een al een moeilijkere situatie heeft, heel zijn leven voetbal gespeeld als toen vooraan In de 40 en hij moet dan gezegd hebben, of ik voel me niet zo goed ga maar zitten. En dan van het reservebank je gevallen In de sporthal en het heeft allemaal te lang geduurd zijn. Zijn hersenen waren eigenlijk lang Zonder zuurstof geweest. En heeft de eerst twee weken in een coma gelegen en daar is de uitgekomen, maar eigenlijk was dan al vrij snel duidelijk. Ja, dit dit komt wellicht niet meer goed en dan eigenlijk heel triest. Hij kon dan al een beetje rondwandelen met zijn rolstoel en is in een in een revalidatiecentrum in in Brussel Zonder begeleiding van de trap gevallen. Hij heeft dan nog overleefd op. Ja, Ik ga niet zeggen, miraculeuze wijze, want hij bleef er dan niks meer van over. En eigenlijk ja, is zijn kaars gewoon uitgegaan en Ik denk dat hij uiteindelijk is gestorven aan aan een aan een loonstijging dat het gewoon op was. Spreker 2 Had hij door op een j moment dat je papa ging sterven als kind. Spreker 5 Ik had al vrij snel door. Dit klopt niet, Dit is de meer. De vader die had die ik kende. Ik kan op dat moment ook heel moeilijk vatten. Ja, Het is er niet meer. Spreker 2 Op een gegeven moment is jouw vader overleden. Hoe was dat moment voor jou? Spreker 5 Ja, Ik weet nog wel het moment. Dat mijn moeder dan mijn zus en ik in een weekend denk ik naar beneden heeft geroepen dat mijn tante dus de zus van mijn vader dan had gebeld om te zeggen dat hij overleden was. Hij was ook was ook de enige keer dat ik mijn moeder daarover heb zien Wenen en ze heeft toen gezegd, ga ik nooit vergeten. Ik heb het ook zo allemaal niet gewild en toen is ook in tranen uitgebarsten. Spreker 2 mama savanne. Spreker 4 Hè nonna. Spreker 6 Onze papa voelt zich niet zo goed. Vandaag is wat onrustig. Ik denk dat het beter is als jullie morgen of of straks Misschien nog. Spreker 4 Komen. Spreker 6 Ik bel jullie nog? Spreker 4 Wel eens erg goed. Spreker 2 Toen ik dit telefoontje kreeg op 21 maart 2017, wist ik nog niet hoe die dag zou eindigen. Mijn broer en ik mochten niet op bezoek gaan bij mijn papa en dus gingen wij met mijn meter mee naar huis. Ik heb het er ook over In de YouTube video die ik een paar maanden na de dood van mijn papa opnam. Dat is de video die je ook in het begin van deze aflevering hebt gehoord. Spreker 8 Bijna elke dag naar school, niet naar hem, mijn broer en bezoeken met mama. Mama was. Spreker 2 Altijd met papa? En toen ook een tuinsetje? Spreker 8 Ik had aangestaan 3 Athlon en. Kun je niet naar een ziekenhuis en men meter stond erop. Mensen wachten en mijn broer was erbij en mogen de papa niet zien Omdat papa heel onrustig was dat er iets iets was met de Pens en was of zo. En dat papa willen geen paniek was. Ik wou papeete, Ik denk gezien, Maar ik snap echt dat het niet ging op dat moment. Spreker 2 Mijn papa was heel onrustig, dus hij kon die dag geen bezoek krijgen. Had mijn mama aan de telefoon gezegd, dus mijn meter haalde mijn broer en ik op en we zouden die avond daar blijven. Een paar uur na dat eerste telefoontje naar mij, belde mijn mama alweer terug naar mijn meter. Ze zei dat we toch naar het ziekenhuis moesten komen en toen wist ik helemaal niet wat er aan het gebeuren was. Ik wist niet of wij gewoon op bezoek mochten gaan, of dat er Misschien iets gebeurd was. Dat was Zonder twijfel mentaal de langste autorit van mijn leven. Spreker 8 In ieder geval denkkaders wat je dingen vers. Zo, Dit is stille ruimte of zo. Ik weet het niet precies bij het en mijn omhelzen ons daar en toen. Gipshoes verteld dat het allemaal heel snel was hier de papa wat sporen eerder. Spreker 2 wereld stortte ineen. Ik begreep niet wat er aan het gebeuren was. Ik kon mij niet voorstellen dat mijn papa echt weg was. Dat hij ons echt verlaten had? En dat Zonder dat ik nog dag heb kunnen zeggen. Spreker 8 En toen is een ik ken een aantal de Kamer van papa Gebieden. Ze stopt al heel veel van jullie en. Toen ze even met hem, Dat is de laatste keer, denk ik, papa, heb je gezien en was echt ons moeilijk. Spreker 2 Hij lacht daar heel mooi op het ziekenhuisbed. Dat was echt mijn papa nog. Maar hij ademde niet meer. Ik weet nog dat ik eerst niet helemaal naar binnen durf te gaan. Men familieleden die waren al aangekomen en die stonden tegen de muren van de Kamer naar ons te kijken. Ik weet dat ik daarna wel ben binnengegaan. Naast hem heb gezeten en dat ik hem nog heb geaaid. Dat was een heel raar gevoel. Want ik voelde hem nog, maar hij voelde mij niet meer. Spreker 8 Ik zat ook zo vereerd hoe ik mijn wond te zien en te beter dat hij er niet meer was. Dat is nam pitje, dadelijk zie je dat hebben. Ging ik meer rust en ik wist niet wat ik moest doen. Spreker 2 Ik was mijn papa kwijt. Voor altijd, Als je ooit al iemand hebt moeten afgeven, dan weet je waarschijnlijk nog waar en wanneer je dat te horen kreeg. Ook voor Iedereen in deze podcast is er een moment geweest dat ze te horen kregen dat hun ouder er niet meer was. Ook voor dit Jana. Spreker 9 Op het moment dat er dan eigenlijk heen is gegaan, was er ook wel goed voor ons, want. Een ziekteproces is heel zwaar, als. Onbestaande om te zien, maar ook voor haar eigen was het echt gewoon. Ja, onmenselijk. Je ziet die ja echt afzien en niet een klein beetje. En ja, Ik weet niet moment dat er dan heen kon gaan, wist ik ook gewoon van. Ze heeft die pijn niet meer dat ze daarvoor wel had, want. Ja, hoe je het ook draait, of keert dat niet op keer? Dat is echt heel gek, maar op de laatste dag dat zij nog wakker was, heeft zij ook heel hard afscheid genomen gehad van Iedereen. En echt zon gezegd hoeveel dat ze van Iedereen hield en de dag erna is er dan ook ja, in een slaap achtig iets gegaan. Ik weet niet precies hoe daar medische termen doen van wat er precies is gebeurd. Ik ben er achteraf zo dankbaar voor dat laatste gesprek dag is er nog gehad hebt en het feit dat ze. Die worden gezegd die ze daar gezegd heeft, en dat gewoon. Nog bewust die laatste knuffel hebt gehad. Sorry, nee, Dat is ook. Spreker 2 Dat is helemaal. Ja, dat gaat toch nog? Effe kunt connecten voor die die laatste. Spreker 9 Keer zo en zeker ook met mama, was geen prater en mama die zei niet op dagelijkse basis hoeveel dat we niet hield en dan vind ik dat toch gewoon speciaal dat ze dan op dat moment toch nog gezegd heeft. Maar toen had ik dan In de ochtend dat belletje kreeg van ja ik moet komen, want Het is gestorven Als het ook gewoon van Het is echt oké en Het was zo ja echt mooi afgerond In de mate dat het mooi kan zijn, want Het is pijnlijk op ieder mogelijk. In elk opzicht is dat pijnlijk. Maar het was gewoon juist op dat moment. Spreker 2 Ik heb het er zelf heel moeilijk mee dat ik nooit afscheid heb kunnen nemen van mijn papa de dag voordat hij stierf, was ik wenend naar huis gegaan. Toen pas had ik een beetje door dat hij sterfelijk was, want ik keek naar hem en hij had een super bleke huid en zijn ogen waren helemaal rood door bloed. En toen pas heeft het me geraakt. Het gaat echt niet goed met mijn papa. En daarna is hij gestorven. Het laatste beeld dat mijn papa van mij had was dat ik huilend naar huis ging en dat ik zei dat ik morgen wel zou terugkomen. Ik heb hem nooit gezegd of kunnen zeggen hoeveel ik echt van hem hield en hoe belde mijn mama zegt dat hij dat wel zal weten, blijf ik daar toch heel hard mee worstelen. Toen de levensverwachting van Juliette papa steeds korter begon te worden, heeft Juliette een soort van afscheid proberen nemen van hem. Spreker 3 Ik heb ooit eens een papa het gesprek proberen te hebben van wat gaat er gebeuren en hoe sta jij er tegenover? En kunnen we nog iets doen en en wat kunnen we nog zeggen tegen elkaar? Maar Hij heeft er mij Niemand echt over willen praten over zijn over zijn dood. Toen ik erover wou spreken, zei dan waar jullie het ja, Ik weet het niet. Ja, Je kunt ook, jij kunt ook maar aangereden worden door een door een bus of whatever. En dan dacht ik, oké, Ik ga er dan niet over praten en ik snap het ook wel dat dat waanzinnig moeilijk is om dat gesprek te voeren. Mijn dochter dan 15 jaar dus ja. Spreker 2 Heb jij dan echt afscheid van hem kunnen nemen? Spreker 3 Ik herinner mij nog. Mijn mijn mama maakte dan ze ineens wakker. Mijn papa lag toen al in het ziekenhuis en ze zei Van ja, papa moet een stand Laten zitten in zijn hart, de weg daar naartoe dacht ik ook van ja, dit kan dit kan niet. Dit kan afscheid zijn. Ik herinner mij toen wel dat we nog echt hebben kunnen lachen. En ja, dat Dat was. Dat was op een of andere manier afscheid, want je wist gewoon dat op die dag het moment ook kan zijn dat die niet sterven. Ja, daar heeft mij echt nog wel deurtje dan, want Natuurlijk het de laatste keer dat ik die heb gezien, Dat was geen eens meer, Alleen die was gewoon aan het slapen en en. Je zag dat hij echt ja dat ook gedaan was en en Dat was eigenlijk niet zo fijn en dan heeft hij ook wel zo nog een paar dingen. Je vraagt aan ons van voor op de begrafenis voor te lezen en voor elkaar. Spreker 2 Dat is niet erg. Als je efkes pauze wilt of zo? Spreker 7 Dan sorry, Ik vind dat stoelgang dat jongens die heel veel. Spreker 3 Macht echt, Ik kan echt wel gewoon. Spreker 2 Praten, Maar dat is. Spreker 7 Ik weet niet dat zo gekke? Spreker 3 Sorry sorry. Spreker 2 Nee ik stam dagje Graaf terug naar ja. Spreker 3 Zo, echt naar de. Spreker 7 Emoties. Spreker 2 Is heel hard zo en Dat is ook heel mooi dat je ja, papa u zo raakt, dan Laten we ook zien dat je een hele fijne band wel het geld mee. Papa denkt Zoieso 100. Spreker 3 Maar dus die zijn eigenlijk tijdens laatste gesprek heeft hij ons ook echt nog gevraagd om om voor elkaar te zorgen en daar denk ik ook wel nog vaak aan als wij ze ruzie hebben dan ik, kom jullie dit over, wat gaat dit over 01.01u over een kleedje dat je hebt gepikt dat u uit u uit uw zegt juist Alleen maar liever. Dat maakt echt niet uit dat hij weer een beetje een denkt, ja, wat hij toen heeft gevraagd en anders, want daar hebben we beloofd en die belofte zijn we ook wel waar gekomen. Spreker 2 Ik vroeg het ook in zijn Jonas. Het duurde twee jaar tot zijn vader stierf na zijn hartaanval, maar heeft hij echt afscheid kunnen nemen in die tijd. Spreker 5 Nee eigenlijk niet ik, Ik weet ook niet meer. Wat het laatste is wat ik toen er nog in gewone gezonde toestand was tegen hem heb gezegd, geen idee. Spreker 2 Vind je dat moeilijk? Spreker 5 Ja, dat vind ik soms wel moeilijk, ook al zat Misschien maar iets heel banaal zijn geweest. Toen nog In de jaren 90, hè half jaren 90, was er een regeling. Als je ouders gescheiden waren dat je bij je moeder was en een keer om de twee weken je, dan ging je een weekend bij je vader dus al iets heel banaals en geweest van tot over twee weken papa, en ook niet meer dan dat, Maar ik weet het echt niet meer. Ik Dit is niet een mooi afscheid. Ja, Dat is Natuurlijk spijtig, maar in dat geval kon het ook gewoon niet anders. Mijn vriendin is daar. Grootmoeder verloren en die is daar de laatste dag de laatste uren echt bij geweest en die vond dat zo mooi dat ze daar kon meemaken dat ze eigenlijk haar oma heeft begeleid naar de dood eigenlijk dat ze daar eigenlijk echt wel vrede mee heeft. Dat het zo is gedaan, die hebben nog kunnen zeggen tegen elkaar wat ze wilden zeggen. Ja, dat vind ik wel spijtig, ook al was ik toen heel jong en zat ik helemaal niet beseft Misschien, Maar dat ben ik wel nooit gehad op die manier. Spreker 2 Als je iemand verliest, dan kan je ervoor kiezen om die nog te gaan groeten. Dat is ook een soort van afscheid nemen, want die gaat dan naar het mortuarium om de overleden persoon nog eens te zien. En, Ik weet nog dat mijn mama en mijn broer wel naar mijn papa zijn gaan kijken, Maar ik ben toen altijd thuis gebleven. Ik. Ik wou daar niet. Ik wou hem herinneren zoals de laatste keer Als ik hem gezien had in het ziekenhuis, Omdat ik dat wel een oké laatste beeld vond en ook Omdat ik vooral bang was wat ik zou zien of voelen Als ik hem zou terugzien. Ik weet niet of ik daar achteraf spijt van heb. Misschien had het met de kans kunnen geven om het gevoel te krijgen dat ik wel een soort van afscheid heb genomen. Achteraf weet je dat uiteraard niet wat voor jou het beste was geweest. Diana, die is wel gaan kijken. Spreker 9 Had mama sowieso al dan dood gezien in het ziekenhuis en Toen ik zelfs nog een knuffel gegeven gehad. En Dat is iets waarvan ik nooit gedacht heb dat ik dat we het doen, dat ik iemand die dood was zou knuffelen. Maar op dat moment was dat wel precies Omdat er nog ergens was. Maar Toen ik dan in het mortuarium maar zag, was hij echt zoiets van. Nee, nu is mama, Energy of hoe je het ook wil noemen. Dat is er niet meer en toen heb ik daar ook gewoon niet meer gedaan, want Dat was zo nieuw ik haar. Wel herinner ik wel herinneren. Want en met haar de juiste Energy, dus vandaar daar was ze echt. Spreker 8 Dood. Spreker 2 Ik wil jullie deze aflevering nog graag voorstellen aan Kelly. Haar verhaal verschilt sterk met dat van mij en dat van de andere lotgenoten. Kellys papa had van haar op een andere manier afscheid genomen. De papa van Kelly pleegde zelfdoding en dat toen ze 15 jaar oud was. Ik vond het super belangrijk om verschillende soorten verdriet in deze podcast te benoemen. Te veel jongeren verliezen ouder ook door zelfdoding jammer genoeg. Kelly vertelde hoe dat voor haar was. Spreker 1 In het eerste bij mijn hoofd kwam, was echt. Nee, dat kan niet. Dat kan niet, Dat was. Ik ja, ja, Dat was een was in mijn hoofd. Ja, Ik kan daar echt niet beschrijven. Ik ben super hard, beginnen Wenen beginnen, roepen. Dat is precies of dat je gelooft dat niet. Ik was 15 jaar op dat moment, hè. Ik had nog nooit iemand naast verloren, dat ik heel graag zag en ineens was dan mijn papa op die manier. Wie weet dat dat hier Natuurlijk met zo'n dingen bezig is, is dat dan niet bij stil, hè? Je verwacht dat niet, hè? Want je zegt ook niet aan hem. Ik had hem Misschien wat meer moeten vastpakken en wat meer moeten zien, want ik zie u graag en zo dat verwijt ik mijn eigen echt. Heel erg dat ik gewoon dat ik mij ja dan zeg maar mama gebaard maar een kind, maar dan nog, ik voel me dat wel echt super kut over, Dat is iets waar dat ik mee zit en. Je kunt zoveel zeggen van ja, je trekt u dat maar niet aan, maar ja, Dat is al 10 jaar zo, hè? Spreker 2 Hij heeft u Alleen of jullie dan een briefje schreven een afscheidsbrief, hoe voelde dan kreeg je daar een soort antwoord uit op uw vragen. Spreker 1 Of nee, Dat was. De hele lieve wat het hem heeft geschreven, maar als ze hem daarin schrijft van, Ik heb het deze keer serieus verknald en daar blijft het bij. Ja echt Natuurlijk wel geschreven naar mij van. Ik had het meegedaan met twee maten van mij aan de folksong voor kidscasa, dus Dat was een talentenjacht in. Ja talentenjacht gewoon in ons dorpje Duffel en We hadden Ik had gezongen voor de allereerste keer voor een publiek en We hadden dat ook gewonnen en mijn papa was super 4, dus hij gaat dan In de brief geschreven. Ik ga jullie nog heel veel succes met hun zangcarrière of wat dan ook. Spreker 2 Het heeft me een soort rust gebracht door met Kelly, Juliette Jonas en Tiziana te praten. Nooit heb ik me zo begrepen gevoeld als tijdens de momenten dat zij vertelde over hun ervaring. Na een tijdje naast papa ziekenhuisbedden hebben gestaan, reden we met zijn drietjes naar huis en ik bedacht me dat we nooit meer met zijn vieren In de auto zouden zitten. Ik weet nog dat ik heel verdrietig was, Maar dat ik tegelijkertijd helemaal niet besefte hoe groot dat verdriet eigenlijk was en nog zou worden. We kwamen thuis en we kropen in ons bed. Het beloofde nog lange dagen en weken te worden, want de rouwstoet die moest nog komen. Aflevering twee van na de rouwstoet gaat over alles wat er gebeurt tijdens de rouwstoet. We vertellen over al het geregel, de uitvaart en de steun die we kregen. Spreker 1 En, Ik weet nog dat mijn mama op dat moment zegt Allee, Ik ben jasmin een maand kwijt en je begrafenisondernemer moet er nu al staan. Spreker 3 Een paar minuten voordat wij die kerk binnen gingen, Erik mij echt nog dat ik paniekaanvallen in die auto net zijn, maar dit gaat mij niet lukken. Dit gaat mij echt niet lukken. Spreker 5 En, Ik heb dat toen tegen mijn kinderen zeggen, Dat is het. Nummers toen mijn papa is gestorven toen zat gedraaid en een van de kinderen van toen te Wenen. Spreker 2 En, Ik hoop dat je nog even blijft hangen voor florie dat 2009 een nummer van Joost dat enorm veel voor mij betekend heeft en dat nog steeds doet. spijt me en. Sorry, maar mijn hart die is nu koud voor jou, bewaar ik mij geduld in een kistje onder mijn bed. Maar wat is een pretpark, een pretpark Zonder pret? Florida 2009 daar daar kwam ik mezelf tegen, maar heb een steen verlegd In de rivier beluisteren van deze podcast vragen hebt, dan kan je terecht bij Tele onthaal op Tele onthaal open BE of op het nummer 106. Bij vragen over zelfdoding kan je ook de zelfmoordlijn contacteren op het nummer 18 13. Bedankt voor het luisteren naar aflevering een van ade rouwstoet.