NMUV Presents: Behind The Streams Podcast - S03E01 Eyelar

In de Behind the Streams podcast wordt jij de talenten die achter de schemmen van het woordelijk zijn voor de lietjes waar jij naar luistert. Wat doet een songwriter, producer of muziekpublischer eigenlijk? En wie zijn deze mensen? Je hoort het in de Behind the Streams podcast. Leuk dat je luistert naar de Behind the Streams podcast. gepresideerd door de NMUV en meede mogelijk gemaakt door Buma Stemmeren. Mijn naam is Bobby Sukeraardsch op richter van muziekpublischer bedrijf Juist en Komma. Ilar Mirza Zade, een van onze grootste export talenten. Start haar karrieren in ons kikkerlandje, vloog de grote vijf over en maakt de binnenkortte tijd een enorme songwriting sprongen. Met demilowato, zeftelisa, Ray en Fredigan. Het twaalf jaar geleden als de voice-kandidat op het podium met Ed Sheeran en de recente had zijn voelsurkelmoment, met een samenwerking met Ed Sheeran, met Azizam. Ze zitten hier tegenover me, welkom Ilar. Hallo. Leuk dat je bent. Heel veel mensen weten niet dat jij Nederland bent. Sterk nog. Feenendaal. Feenendaal. En nog een beetje. Harde wijk. Als je het oké vindt, zou ik gaan beginnen met wat jij beschouwd als jouw roet. Oké, ja, zeker. Wat zijn jouw roet? Ik ben een Iranse vrouw geboren in Nederland en getogen in Nederland. Ja, ik voel me natuurlijk heel erg Nederland en ik voel me ook Iran's. Ja, want jij woont tegenwoordig in de UK in Londen. Ja. En als je daar rondloopt en mensen. Ja, je moet best wel veel nieuwe mensen. Dan kan ik mijn voorstelling jouw werk als songwriter en artiest. Ja, elke dag bijna. En gaat het dan wel eens over waar je vanaan komt? Goeie vraag. Ja, vaak in de studio komt dat wel voor. Omdat ik vooral de laatste tijd heel vaak heb gehoord dat bepaalde melodie die ik doe. Missen, als ik dan vragen ze waar ik vandaan kom, omdat ze dat willen weten. omdat ik bepaalde melodie welkaar zet die dan niet heel logisch zijn voor hen. Dus dan komt dat wel op en dat vind ik heel interessant, want ik denk daar niet aan. Maar ik denk met terugwerkende kracht dat dat toch wel waarschijnlijk iets te maken heeft met. Iran's muziek en waar ik mee ben opgegroeid. Ja, die Iran's bedoet dat kunnen het zeker over hebben. En dan vragen in die studio in Londna zijn Cessie doet, want dat is het dan zo'n songwriting-cessie. waar je dan een paar keer per week denk ik. Ja, bijna elke dag. Bijna elke dag zit je in een songwriting-cessie en dan zijn er ook allemaal nieuwe ommoetingen. En dan vragen ze, denk ik, in het Engels, waar je van? Ja, want ik heb natuurlijk ook een accent. Dus het klinkt een beetje Amerikaans, maar ook weer niet. Dus ze vragen wel altijd "Oh, waar je van?" En dan zeg ik "I'm from. " Ja, wat zeg ik eigenlijk? Ja, I'm Iranian Dutch, zeg ik altijd wel. Oh wow. Maar ik liggen wel altijd uit mijn ouders die ik kan uit Iran. Ja. Ik ben net in Nederland geboren en in Nederland opgegroeid. Dus ik heb wel de hele context. En zeg je dat dan ook als trots. Oh, zeker weten. Ja, ja, ja. Bij de kante, want ik ben zelf. Mijn ouders komen uit Surina, en ik weet dat en ook mijn minibarschools hadde heel veel mensen die. van de ouders uit een ander land kwamen. En ik weet dat heel veel jonge mensen strukken met die twee culturen. Ja. Waar ben ik nou eigenlijk trots op? En zoals de boefte hebben om dan af te zetten tegen een ingeval onder. Maar jij bent eigenlijk trots op? Nee, ik ben zeker trots op allebei. Ja, want natuurlijk. En hier heb ik het best wel vaak over ook in mijn shows. Als mijn ouders niet naar Nederland waren verhuisd, dan was ik nooit. in de positie waar ik nu ben. Want dan, als ik in Iran was opgegroeid, was het gewoon niet mogelijk om muziek te maken, vooral niet de muziek die ik maak. Want als jij in Iran was opgegroeid, wat was de situatie doen? Nou, de situatie, en dat is nu nog steeds, is dat. Ja, als vrouw kan je natuurlijk niet onbedekd buitenlopen. Dat is een hoofddoek, dat staat gewoon in de wet. Dus ik zou er zo zoon niet uit kunnen zien hoe ik er uit wil zien. Dus dat is al één. Maar het is ook. Ja, je kan in Iran niet muziek maken. Tenzij het in. Alignment is met de Islam. Dus daarom zijn heel veel iraanse artisten. Die wonen niet meer in Iran. En dat is omdat het daar gewoon niet kan. Ja, en je ouders zijn dus als vluchtelingen. uiteindelijk in Nederland recht gekomen. Ja. Die wil onderwerp als zij hier goed ontvangen, weet je dat? Ik denk het wel, ik denk dat iraanse mensen heel erg. wat ik heel vaak terug zie in iraanse mensen is dat ze heel hard werken. en heel graag erbij willen horen. En mijn ouders zijn echt met niks naar Nederland gekomen. Die kennen de taal niet. En vanaf het begin waren dus echt de termend om er iets van te maken. En mijn ouders hebben mij dat nooit aangeleerd. Maar dat is gewoon de houding die we thuis altijd hebben mee gekregen. omdat ik het ook echt heb gezien. Ja, binnenkort zijn de. Heb je echt stemmerrecht in Nederland stemmerrecht? Ja, volgens mij wel. Ja, dus we zijn deze week volgens mij zelfs. Mogen we weer kiezen. Dus ik zou zeggen een oproep naar iedereen als wij. als de grenzen gesloten waren. En dan hadden we ailaar niet gehad. En dan hadden we ook niet trots op jou kunnen zijn als songwriter. Dus denk goed naar over wat je gaat stemmen. Ja, jij bent het termend. Het is heel erg overtuigd van iets. Ik las ergens dat jij 20 e-mails per week ga ik even zeggen. stuurde naar muziek-industrie mensen met jouw demos, met jouw liedjes. Ja. En vanaf een jonge leeftijd al. Je hebt het al net even dat je vanaf je achsten eigenlijk al op de leptop van je broer. Ik confused er. Ja, sorry, je compite van je broer muziek ging opnemen. En dat dan posten, maar ik weet niet wie. Nou, junior song festival. Nou, junior song festival, en werd er gereageerd. Ik heb drie jaar lang geprobeerd en nooit iets gehoord. Maar het is heel grappig om nu ik over nadenk. Ik probeer het elke keer, maar als ik er dan niks van terug hoorde. ik nam het ook niet echt persoonlijk. Nou, volgende dan, dan maar door. En wat is dan als je terug, we gaan nu helemaal terug. Wat is dan je vroegste herinnering, fijne herinnering aan muziek? Ik heb heel veel kleine maalstones van mijn jeugd. Ik weet dat ik altijd bezig was met muziek. Ik kende alle lids op de radio. En mijn moeder vond dat dat zo gek, want ik sprak natuurlijk geen Nederland, dus ik vulde het gewoon in met zelf verzonnen worden. Maar elk liedje op de radio zong ik mee. Mijn moeder zei alke keer, want dit was echt vanaf vier of vijf. En ze vond het zo gek, want ze dacht hoe ken jij al deze liedjes? Maar wij reden heel veel, want gingen elke weekend altijd naar een dinner party, naar andere iraanse mensen in Nederland. Dus we waren altijd aan het rijden. En ja, dus hadden dan het radio op staan. Ja, we hadden altijd de radio. Laat us zeggen, de muziek van hier. Ja, want ik wilde altijd naar de radio luisteren. En als ik een liedje hoorde, die ik niet leuk vond, dan ging ik altijd tussen alle radios heen. Ik ging altijd door alle radio stations heen. We vader van dat heel irritant. Ze neven, we blijven nu bij enen. Ik wilde gewoon alleen maar, ik ging gewoon, ja, precies. Maar wat ik toen deed, ik schreef alle teksten opgeven met op van alle liedjes. Dus ik heb thuis nog steeds echt een volder van teksten van bestaande liedjes. En dan kijk ik echt naar de lyrics. En ja, ik weet niet waarom ik dat deed. Maar ik schreef alles op, ik gingen het ook googelen alle lyrics. Maar ik was heel erg bezig met lyrics. En verse, pre-course, chorus. Ik was altijd een beetje bezig met de structuur. En eigenlijk was je al die teksten, als je dan op schrijven van de liedjes die je leuk vond. Ja. En daar die dat slug je op. Ja, ik weet niet wat ik er mee deed, maar ik vond het geweldig. En dus dan ben je eigenlijk het aan analyseren? Ja, en bewust, was ik dat aan het aan te halen? Ik geef ook waar de liedjes over gingen, of gingen het over meer over dat de woorden mooi waren. Ja, met mijn understanding van 8, 9, 10-jarige eilar had ik wel een idee. Maar ik heb ook toen begon ik zelf met gedichtjes en zelf liedjes schrijven. Ik begon met Nederlandse liedjes. En dat was, dat waren best wel heftige onderwerpen. Echt over Heartbreak en Love. En ik heb dit allemaal thuis bij mijn moeder. Dezezelfde meegeveer, dus half de leeftijd. Ja. En misschien nog wel eerder zelfs, maar ik weet nog precies. Hoe schrijf je dat? Ik schrijf gewoon op een oppapier. In je kamer. Ja. En gingen je gewoon zitten en op muziek? Nee, gewoon. Ik bedacht gewoon melodie in mijn hoofd en ik schrijf het oppapier. Echt heel veel. Maar ik weet niet zo goed meer, maar er is één liedje. Dat was mijn eerste engelze lied, toen ik 11 was. Toen had ik mijn eerste engelze lied geschreven. En hier, van weet ik, nog precies de tekst en de melodie. Want, en dit is heel grappig. Want op een moment dacht ik, oké, ik ga naar mijn jev. Ik wil dit liedje voor haar zingen. Want ik wil dat ze me helpen om het te verbeteren. Dus waar ik omdat ik engels zoon. Maar ik wist niet of ik nou helemaal goed was. Dus ik wil dat ze er gewoon even naar geen kijken. Dus ik ging in de ochtend ging ik naar mijn jev voor dat de les begon. En toen zei ik jev, ik heb een engels liedje geschreven. En ik wil graag dat u ernaar kijkt. Want ik wil dat het zo goed mogelijk is. Dus oké, nou, kom maar na de les. Kom maar als iedereen weg is, dan mag je het vormen zingen. Dus ik heb de hele dag gewacht. En de hele dag aan dat liedje gedacht. En toen ging iedereen weg om half weer. En toen stond ik daar zij zat in haar stoel. En toen stond ik ernaast en ik vergeet het nooit meer. En toen, en ik had dat liedje helemaal uitgetiept om mijn broer computer en een geprint. En toen zong ik het zo voor op dat blad. En ik kijk naar haar, ik was klaar. En ze kijk naar mij met een bepaalde blik. Die ik toen niet echt begreep, maar nu begrijp ik het. En ze kijk naar mij op een manier van, wow! Dit is gewoon echt een liedje. En ze had het niet verwacht, want ik was nooit echt luid op school. En toen had ze twee kleine roodestrape is er doorheen gezet. Omdat het hele ding gewoon fout was. Maar ze wilden niet. Ik denk niet dat ze mijn hart wilden breken. En toen ging ik weer terug naar huis. Oké, dankjewel. Wow! Ja! En hoe heet het liedje? Wat is dat? A girl in the mirror heet het. Het was echt zo'n self-reflection liedje. En wat is schoud dat naar deze jeuf toch? Ja! Nou, nu. Ik vind het heel lief dat ze me zo ontvingen het echt op een manier. Ze wilden niet, ze wilden gewoon dat ik door ging, denk ik. En ze wilden dat ik. Dan zeg je dat zo. Omdat jij denkt dat de Ilar die je nu bent. Die je nu even de naast zou staan. Nou, ik denk dat. Ja, dat het liedje. Het op zich zijn hem. Ik ken de meeloadie nog steeds. Ik weet nog precies hoe dat liedje gaat. Het is niet slecht voor een elfjaardige Nederlandse iraans. Mijsje, maar ja, het is ook niet. Ik zou het niet nu voor jou gaan nezingen. En dit komt er ook niet doorheen als jij nu een session hebt in Londas. Met dit idee is er komen. Nee, dit laten we gewoon. Dat zou ik helemaal onbruikbaar zijn. Dit laten we gewoon in mijn moderniteit. Nee, ik denk dat hij geen woord. Ja, misschien moeten ik even naar kijken, want misschien is dat leuk. Maar nee, we houden het in Fena, dan mijn moeder's volder. En wat is dan de volgende stap dat je denkt, oké, je hebt die glow of je hebt de soort. Je hebt dan die twinkling in haar ogen gezien. Ja. Wanneer zag je dat dan daarna weer gebeurde? Nou, daarna. Ik was altijd gewoon bezig. En ik had altijd hele grote dromen. Ik wist vanaf jongs af aan dat ik. Ik heb ook in een schoolagrendaanker geschreven. "When I'm 25, I'm gonna be famous, and I'm gonna be only speaking English." Best wel specifiek. Maar ik wist gewoon altijd dat ik niet in Nederland zou blijven. En dat ik grote dingen zou doen. Ik wist niet hoe, ik wist niet wat, ik wist niet wanneer. Ja. Want ik kom uit een dorp en nu man deed iets met iets creatiefs. Ja. Maar ik wist dat er was geen twijfel over. Dus ik deed gewoon op een gegeven moment ging ik. Ja, ik was gewoon altijd bezig met liedjes maken. En schrijven. Was de dromen nou wel zelf artiest zijn op een podium en uitvoerde? Uhm. Alleen? Ik denk het wel omdat ik dacht dat liedjes maken betekenen dat je op het podium zou staan. Maar nu ik over nadenken, ik was meer bezig met de liedjes zelf dan het podium. Maar ik was wel altijd bezig met choreografie maken. Op welke dinner party was ik altijd met een groep kinderen. En ik was dan, ik maak er allemaal een show. Dus ik was er wel altijd mee bezig. Ja, jij had dan de show voor met en andere kinderen een beetje. Ja, en dan hadden we een. Dan was ik gewoon je vertellen waar ze allemaal moesten staan. Ja, ja, ja, ja. Ja, met ook op school deden we dat. En elk weekend deed ik dat. Het was echt standard procedure. Geweldig. Ja. Ja, ik weet niet hoe leuk het was voor die andere kinderen. Dus volgens mij vonden zij ook leuk. Oké. Nou, en ik wilde het eigenlijk nou, oké, dan meer 11. Dan ik las ergens dat je dus in de daad al met teksten bezig was. En die is dan het volgende punt. Oh, wacht, het volgende punt is de groep 8 musical, waarin ik de lead roll had. En dat was ook heel leuk, want onze meester van groep 8. Meester Case. Shara naar meester Case. Hij had een idee om alle liedjes op te nemen. Dus wij gingen alle liedjes opnemen in de gymzaal. En daar hebben we allemaal een CD van. Dus ik heb echt ook solo liedjes nog steeds op die CD. Dat waren het van drie of vier liedjes die ik alleen had gezongen. Ja. Die zon je dan, die had je niet geschreven. Nee, die van de musical. Voor de musical. Ja, ja. En voor je dat leuk om te doen dat de musical. Oh, er vond ik geweldig. En was de feedback ook positief van iedereen? Ja, ja. Op tijdens dat afschrijd hadden ze in mijn boek geschreven dat ik op tv zou komen. Dat ze wisten dat ik muziek ging maken. Ja. Dat voel je jezelf ook? Ja, dus dat was er een plan wat niet muziek was. Wat bevast er ook, want ik kan me voorstellen dat je jouw ouders denken, maar ja, zij gaat gewoon lekker. Oh, ja. Oh, absoluut. Mijn ouders die dachten gewoon, oh, dit is cute. En dit is schattig. En ja, ze kan het wel, maar heel veel eraan. muziek is echt een groot deel van onze culture. Dus iedereen zingt altijd op feestjes. Maar nee, mijn ouders die gingen er vanuit dat ik of tandarts zou worden of advocaat. Oh, ja. Dat is zeg maar, dat staat standaard op. En gingen jij daar zelf ook vanuit? Ja, ik heb opgevend gingen ik naar de middelbare school. En toen was ik niet echt met muziek bezig. Ik wist wel dat ik muziek ging maken. En ik wist dat ik succesvol zou worden. Ik wist alleen niet de weg en naartoe. En ik wist ook niet wanneer. Dus opgevend, ik denk ook dat dat was om mijn ouders te pliezen. Zij ik gewoon van, ja, ik ga recht, dus dieren. Maar ik was wel stiekem. Als je date dan had de neem of video. Ja, VIO, dat is goed. VIO, dat is goed. VIO, dat is goed. Ik was ook op de middelbare school bezig met dansen. Dus ik deed allemaal wedstrijden elke drie weken. Dat heb ik ook een paar jaar gedaan. Maar toen moest ik stoppen omdat mijn ouders niet meer geld hadden om dat te betalen. Dus vanaf ik heel jammer. En daarna denk ik dat ik me heel klein beetje dat ik dacht, oké, laat maar dan. Omdat ik misschien dacht, ja, misschien vanaf ik het een beetje uneerlijk dat ik dus niet dat mijn ouders dus niet een muziek of een dans iets komde betalen. Dus ik dacht misschien, ja, misschien is dat dan niet wat ik moet doen of misschien is dat niet serieus genoeg. Ja, dus de VIO kon je lekker studeren, was er een beetje goed af. Ja, ja, ja. Dus dat kan ik dat allemaal. En dan ging je en dan was er nog ruimte van meneer komen dan weer meer ruimte voor muziek. Nou, op gevenment heb ik. Dacht ik, oké, ik moet muziek maken, maar ik ken niemand en ik weet niet hoe. Want ik kom uit een dorp en niemand maakt er haar muziek. Ik ken de hele man niemand die. Ik wist gewoon van, oké, ik moet iets doen. Dus op remuent heb ik gewoon, heb ik meegenaan met. heb ik me ingeschreven voor popstars, voor X-factor, heb ik me ingeschreven. Ik kon je dan, ik ging je op internet op zoeken. Ja, heb ik allemaal zelf opgezocht. Omdat ik dacht, oké, ik weet dat ik iets moet doen, maar ik weet niet zo goed wat. Dus dat was gewoon mijn, dat was de enige weg, waarvan ik dacht, ja, dit misschien kom ik zo mensen tegen. Of, want ik wilde ook weer naar Amsterdam. Maar ja, ik was best wel jongen, ik was 14, 15. En ja, dus toen heb ik me ingeschreven voor heel veel verschillende talent shows. Ja. Maar ik kwam elke keer, of ja, ik kwam elke keer niet ver. En toch bleef ik me maar insgrijven, insgrijven, sorry. Toen, ja, toch bleef ik me maar insgrijven. Wat bedoel je met je kwam niet ver, werd niet geregeerd, of je werd wel uitgenodigd? Nou, ik werd wel uitgenodigd, maar ik kwam niet ver in de show. Bij popstars kom ik misschien bij netvlak voor de live show. En bij X-Factor ook zo iets, maar toen ja, toen was ik ook 14, 15. Ja, maar de voice ging beter. Ja, op Reemend heb ik toen meegenaan met de voice. En toen heb ik dus helemaal niks tegen mijn ouders gezegd. Ik heb niks tegen niemand gezegd. Ik dacht, ik ga gewoon heel loki. Ik ga gewoon mee doen en ik kijk hoe ver ik kom. En toen, uiteindelijk, heb ik alle audities gedaan, tot de live shows. Hoe ging jij nou die audities? Dus dat deed je nou alleen, je bereiden dat zelf voor. Had je dan bedacht, ik ga het nu anders doen dan de vorige keren, of was je eigenlijk gehoefend? Nou, ik dacht, ik ga dit niet aan mensen vertellen, want ik had het bij popstars en X-Factor wel tegen mijn ouders gezegd. En ik wilde gewoon niet, ik wilde gewoon, ik wilde geen energie van teleurstelling en dat soort dingen. Dus ik had dan vrienden die dan een auto hadden, of ik regelde wel, ik regelde gewoon wat. Maar ik heb dus alle de voorse Lexis, de audities, de battles, heb ik allemaal loki gedaan. En op een gegeven moment was het dus de live shows, en toen moest ik wel iets zeggen. En toen heb ik dus tegen mijn ouders gezegd, ik doe mee met de voice. Maar ze waren heel blij, omdat ik dus zo ver was gekomen. Ja, wat goed. Ja. Ik heb die zich gebracht, wat gebeurde de toen, voor jou als, ook om willen van de tijd, maar voor jou een songwriter, van hoe, hoe, wat, wat, wat maakt je mee, wat, waar je later wanneer, wat aan heb gehad. Nou, ik zag het gewoon echt als een weg naar de industrie toe. Dus voor mij was het niet, oh, ik word nu bekend, en nu word ik een stair. Voor mij was het echt oké, nu ga ik mensen ontmoeten. En nu, na de show, kan mijn carrière echt beginnen, want dan kan ik gewoon connecties leggen. Dus na de show ben ik meteen in actie gegaan, en toen heb ik letterlijk op internet. Ben ik gewoon e-mails gaan opzoeken van labels, van e-nars. Ik heb echt heel veel mensen gemeeld. En op die show, jij halde het tot waar? Ik was zesde. Dus semi-finals. Het is niet zo dat iemand uit die show dan zegt, nou, dan gaan wij even jou helpen en je voorstellen aan de industrie. Nee, ik was de enige uit de laatste acht die niet werd getekend. Ah ja, dus jij hebt geen contract gehad? Nee. En toen dacht jij van, ik ga gewoon zelf, dat allemaal doen. Ja, ik ga gewoon zelf, en ik dacht nu heb ik een beetje een naam van de voice, dus ik ben meteen begonnen. En toen heb ik allemaal verschillende mensen gemeeld, getweet, ja, ik was echt relentless, was ik. En uiteindelijk kwam ik bij DJ Alvado. En hij stelde hem, hij zei, "Oh, jij moet met Leon Popalmenwerken, hij is een songwriter." En toen heb ik Leon getweet of gemeeld, en volgens mij heb ik Leon echt tien mils gestuurd. En opgebemd zijn Leon van, oké, laten we waar Sessie doen dan, omdat ik hem echt, ja, ik stuur daar hem zoveel mils. Wat stond er in jouw meel die jij dan stuurde naar al die mensen, waar bijvoorbeeld alvaren dan op reageren? Ik zeg gewoon, ik ben Eilar, ik heb net meegedaam met de voice en ik wil graag muziek maken, zo iets. Ik had niet echt muziek om te laten horen. Ik had wel een liedje op YouTube gepost, dus misschien dat ik die er dan bij sturen. En het is niet zo slecht. En is het een belangrijk moment dat, want jij benoet nu dat je dan uiteindelijk via Alvado, Sharon Alvado, bij Leon d'r echt komt? Ja, ik denk dat het gewoon, want kijk, uiteindelijk, heel veel mensen die vragen dan nu naar mij van hoe moet ik beginnen? Wat moet ik nou precies doen? En ik denk dat al deze momenten gewoon zelf de touwtjes in handen nemen. En ik wist ook niet echt wat ik deed. Ik wist gewoon van, oké, dit, ik kan hier niet op zitten wachten, want het komt niet naar mij toe. Ik ga gewoon mij zelf in een positie zetten, dat ik kans groot is, dat ik via via bij iemand terechtkomt, dat ik gewoon de studio in kan gaan. Op zo veel plekken kunnen uitkomen, en je hebt nu dat je dan bij Leon d'r echt komt. En wat gebeurde het doen? Wat heeft dit je gebracht? Nou, ik wist dus niet dat songwriting echt een baan was. Ik dacht dat alle artisten hun liedje zelfs geven en ik dacht dat dat gewoon erbij hoorde. Dus toen ben ik via via bij Leon d'rr gekomen, maar daarvoor heb ik, ik heb gewoon in Amsterdam toen ben ik bij Cliptofien, ging ik jammer en optreden. En ik ben gewoon een beetje in de Amsterdamse circle d'r echt gekomen na de voice. En toen kwam ik een andere schrijf ver tegen Kimo. En Kimo Frankl en hij was dus echt een songwriter. En toen dacht ik 'he, songwriting' is dat een baan. En hij was dus, dat was dus iets wat hij deed. En toen dacht ik 'oh, dus dat kun je ook doen als werk. Je hoeft niet per zijn artisten, dan je kan ook songwriting'. En toen Dana is een beetje bij mij de knop omgegaan van 'oh, ik denk dat ik dat wil doen'. En toen ben ik dus ook, dat was rond dezelfde tijd, toen ben ik dus bij Leon d'rr gekomen. En toen hebben wij een sessie gedaan. En toen, ja, ik denk dat Leon best wel veel potentie zag. Want dat waren één van mijn eerste sessies ooit. En ik vond het echt geweldig. Toen nog dat ja, dit is wat ik wil doen. Wat voor je dat zo geweldig aan? Dat je gewoon melodieen kom bedenken en dat het proces van melodieen maken zo fijn voelde. En dat je gewoon aan het einde van de dag naar huis gaat met een liedje die je daarvoor niet had. Je hebt gewoon echt iets wat je zelf hebt gemaakt. En daar kun je naar luisteren. En dat is je eigen expressie. Ja, dat was ja, en dat heb ik nog steeds. Nice. - Ja. Dat heb je een periode lang, dit is nog in Nederland? Ja, dit is nog in Nederland, ja. Hoe is die periode dan met Leon, via Leon? Hoe lang heb je dat volgaard? Want er is een moment dat je de vijf erover gaat en dan onder verhuist. Ja, klopt. Ik denk dat dat nog een jaar, of anderhalf jaar, toen was ik heel veel dans aan het maken. Want dat was gewoon iets logisch om te doen. Dus daar heb ik heel veel aangewerkt. En op een gegeven moment na een jaar of na anderhalf jaar dacht ik, oké, ik wil echt populietjes maken. Waar kan ik naar toe? Ik dacht natuurlijk, ik dacht aan L.A., maar toen dacht ik L.A. is veel te ver. Ik kan niet zo ver van mijn familie zijn. Dus toen dacht ik, oké, misschien is Londen dan. Daar wordt ook muziek gemaakt, denk ik. En ik weet nog dat ik tegen mijn ouders ga, oké, jongens, ik ga naar Londen. En ik ken de helemaal niemand, ik had geen plan, niks. Ik had geen geld. Het toen zijn mijn vader, ik ga naar Londen. Ik ga naar Londen, oké, maar wat ga je in Londen doen? Het zijn ik, ik weet het nog niet, maar daar ga ik naar toe. En het zijn die, nou, Londen is heel duur. Je kent helemaal niemand en je hebt geen plan. Dus ik weet niet of dit een goed idee is. En toen ik werd hetzelfde, ik ben gewoon online gegaan, ik heb mensen getoet. En toen kwam ik terecht bij. Toen zei iemand tegen mij Distortion, Peri Mystique. Zoals je misschien nog van vroeger kent. Hij is een Nederlandse producer die in Londen werkt en ook in Londen wonden toen. En toen heb ik hem getoet. En toen zei ik, oké, heb je muziek. Toen stuur ik hem twee liedjes, ik weet niet meer wat ik hem stuurde, maar toen zei ik, oké, kom maar naar Londen. Toen heb ik dus twee dagen met hem sessies gehad. En zijn manager zei toen tegen mij van ja, wie is Ilar, we hebben geen tijd. En ik moet al sessies voor jou kentelen en hij dacht gewoon, het is gewoon een meisje uit Amsterdam of uit Nederland. En toen zei Distortion tegen hem, nee, geloof me nou maar. Trust me, we gaan echt, je gaat het zien. En toen of je gaat het horen moet ik zeggen. En toen heb ik dus die twee sessies met hem gedaan, Distortion heeft die twee liedjes naar hem gestuurd. En toen heeft hij zijn manager mij gebeld en toen is hij mij manager geworden. En zo ben ik toen naar Londen gegaan. Sindsdien werken wij nog steeds samen. En hij heeft uiteindelijk toch sessies voor mij opgezet. En toen ben ik een beetje heiner weer gegaan. En toen heb ik een beetje mijn leven op gebouwd in Londen. Ja, dat is de manager waar je nu nog steeds meer werkt. - Ja. - Ciao Rav. - Ciao Rav. - Ciao Rav. Jij zegt dan van ja, ja ouders die vraag zegt dan af wat je dan doet. En dan, want je hebt geen plan. Wat klinkt dat ze of je wel een plan hebt, terwijl je dit allemaal doet? Ik denk niet dat ik een plan had, maar ik denk dat ik gewoon van naturen, van jongs of aan en soort gevoel had dat alles wel een beetje goed komt. Dus, zo lang je maar gewoon zelf, actief, dingen, je kan zelf dingen waarmaken voor jezelf. Dat is gewoon iets wat ik altijd heb gedacht. En gewoon met heel veel zelfverzekertheid ging ik naar Londen. En ik kende niemand, maar ik dacht oké, dan ga ik. Ja, ik dacht, want die connection met distortion heb ik dus gelecht voor dat ik naar Londen ging. Maar ik had wel bedacht, ik ga naar Londen. Dus hoe ga ik naar Londen als ik niemand kan? Nou, dan moet ik een connection leggen. Dus ik had geen plan, maar omdat ik geen plan had, ging ik dingen bedenken en dingen doen en actie ondernemen om een plan te maken. Maar ik had niet echt een vijf jaren plan, dat niet. Ja, dus een vaste vraag die ik stel gaat over mensen die een belangrijk rol hebben gespeeld in je karriëren. Ik begin nu ook na mijn laatste gesprek met Gia Koka, steeds meer te denken. Nou, volgens mij is de eerste persoon, ik vroeg altijd drie persoon, maar ik wil gewoon een naam is ook fantastisch. Maar ik begin gewoon steeds vaker te denken, volgens mij wil je vooral jezelf dan benoemen als je hebt het meeste gehad aan jezelf. Maar als je toch een andere naam zou mogen noemen, een muziek in de stripper-fessional, waar je veel aan hebt gehad in je karriëren. Nou ja, kijk, ik sowieso zou ik mezelf benoemen als eerste, maar ik geloof 100% dat je dit niet in je eentje kan doen. En ik heb heel veel mensen gehad die mij hebben gelopen en een hele belangrijke rol hebben gespeeld, sowieso Leon. Door de sessies met Leon heb ik echt leren schrijven en ook leren op te nemen en hoe je je vocal in een studio zomaar manipuleert bijna. Dus dat heb ik echt ook van Leon meegekregen van Kimo, überhaupt dat je kan soms rijdt als baan. Dus daar zou ik hem ook altijd dankbaar voor zijn Sheriff, mijn manager, want hij heeft zo'n. Ik denk dat hij mijn persoon zou zijn die ik echt zou benoemen, want ik werk nu al 11 jaar met hem, en hij heeft mij heel veel dingen geleerd, niet alleen qua de muziek, maar ook qua de muziekindustrie. En hoe het nu in elkaar zit als je een contract teken en hij wilde mij gewoon heel erg de internaal van de muziekindustrie ook leren. Dus ik heb heel veel van hem geleerd. Nou, de nu ever silent applause van Sheriff. We hebben een vraag van de vorige gast, ik denk dat dit een heel mooi moment is. We gaan nu even naar de vraag luisteren van Gia. Ze heeft hem via een voice memo, heeft ze hem ingesproken, hier komt de vraag van Gia. Hoi Eilar, mijn vraag aan jou is, wat is het moment als je terugkijk naar je hele karriere tot nu toe? Wat jou het meest heeft getransfermeerd, en waarom en hoe? Even nadenken, ja, er zijn heel veel. momenten, ik denk dat ik sowieso. Ja, wow, oké, ik moet sowieso denken aan toen ik elf was en toen ik dus dat lietje voor mijn juffad gezongen. Ik denk dat op het moment dat ik naar Londen ben verhuisd en daar zag wat de mogelijkheden waren. Dat ik toen wel echt dacht, oké, ik kan dit en ik zie het ook vormen. Dus al mijn dromen, zomaar in Nederland had ik wel dromen, maar in Londen dacht ik, oké, ik kan deze dromen echt waarmaken. Dus ik denk dat ik toen wel echt nog harder ging. Maar ik denk to be honest, ik denk met muziek en met mijn hele karriere en ook ouderwoorden. Ik denk dat je altijd sowieso transformeer je als persoon. En dus dan transformeer je denk ik ook als songwriter en als artiest. En ja, wat je wil zeggen, transformeerd, wat je hoe je muziek wil maken. Ik denk dat ik vroeger wel heel erg een beetje een people plezier was. Dus toen ik vooral toen ik net naar Londen verhuizen, zei ik ja tegen alles en iedereen. Dus ik was echt maandag tot en met zon nog in de studio. En ik durf er gewoon geen net te zeggen, omdat ik dan bang was om bepaalde kansen mis te lopen. Maar ik heb in de laatste jaren wel geleerd dat nee zeggen ook een beslissing is. En ik wil gewoon geen dingen meer doen die ik niet wil doen. En ik wil ook niet meer de hele dag in de studio zitten met mensen. Ja, met wie ik niet de hele dag in de studio wil zitten. Dus dat deed ik vroeger wel en dat doe ik nu niet meer. Ik weet niet, precies wanneer dat moment gebeurde, maar dat was wel een moment. En de laatste jaren dat ik dacht, oké, ik ga dit niet, ik ga dit op mijn manier doen. Nice. De mooie alt word. - Thanks. De studio is 20 mils per dag en eigenlijk wil ik zeggen. Een deel van je verhaal gaat over hoe jij eigenlijk in jezelf geloofd. en dat dan later bewerkstelligd. Ik denk dat het supergoed is dat er luister bezol wat komen wij achter. Jongen mensen die ook stappen willen zetten in de songwriting wereld, of in de muziek wereld. Ik denk dat een groot deel van jouw inspiratie daarin zit van maakmoefs. Zeker weten. - Dat staat aan die jeuf toe een singje lietje. Ik denk dat wat een beetje onderbelicht is misschien nog, maar dat kunnen we dus nu gaan belichten. Volgens mij werk jij ontzettend hard en doe jij ontzettend veel. Ja, ik koordiseerde me net ook al met hoeveel zesties je doet nu nog. Hoe ziet dat eruit, hoeveel werken eigenlijk aan je muziek door een gedurende de week? Ik vind het zelf niet dat ik hard werk, maar de mensen om me heen. die vinden het gestoord hoeveel ik werk. En ik hoor ook heel vaak dat ik rustig aan moet doen, blijven blaa, maar hoeveel. Ik doe in de normale week elke dag zesties, maar soms ben ik ook bezig met mijn eigen project, mijn artieste project. En daar komen ook andere dingen bij kijken, maar ik ben wel elke dag bezig en ook vaak in het weekend ook. En via alles even leuk? - Nee, ik vind niet alles even leuk. En alles even leuk, ik vind in de studio het allerleukste. - Mooie brug. Want wat we vaste item is dat we een liedje, maar dat kunnen er ook meer zijn ontleden. We hebben jou gevraagd welke son je zou willen ontleden. En jij coached voor After Party, van Charlie X X, met Lil Yachty. Het is een tijdje terug denk ik, maar je kan nog herinneren hoe dat is ontstaan. Wat het begin is eigenlijk van die wat later een hele mooie release werd. Dit is ook weer een grappig verhaal, want ik had nog zero cuts, dus ik had niet echt geen plaatsingen. Geen plaatsingen met grote artiesten, en ik zat ergens in een café met mijn manager en hij zei ik heb de e-mail van Charlie X X Manager. En ik was een heel groot fan. Dus ik zei, "Oh, ik weet precies welk liedje we moeten sturen." En toen zei hij, "Oh ja, dit liedje moeten wij sturen, die ik al had geschreven." En mijn manager zei, "Oké, weet je het zeker, want we hebben maar één kans, we kunnen niet elke keer liedjes blijven sturen." Dus het moet wel echt perfect passen. En zei ik weet dat 100% zeker, dit is het liedje die wij moeten sturen. Nou, hij had het gestuurd en een uur later kreeg we een miltrug van haar manager en hij zei Charlie loves this. En we willen Eilier uitnodigen op haar writing camp. En dat was dus die week waarin wij after the after party had geschreven. Maar dat liedjes nooit uitgekomen, maar door dat liedje ben ik dus wel uitgenodigd op haar writing camp. En dat was mijn eerste session met een grote artist, dus ik was super zenuwachtig. Ja, dus wel, al was ze eigenlijk al een schrijverskamp georganiseerd voor Charlie XX. Waar zijn we nu in Londen, is dit L.A., waar zijn? Dit is Londa Abbey Road, het is. En de manager is dat aan het voorbereiden, die krijgt via jouw manager op het juiste moment eigenlijk een liedje binnen. Ja. En die denkt, "Oh, dit is pas perfect." Dat liedje pas perfect? Nou, dat liedje is dus nooit uitgekomen, maar ik denk zelf deze writer hebben nodig op ons camp. Ja, want ze hadden ons daar, of ze ze hadden mij daar meteen uitgenodigd. Ja. Voor jij dat liedje dus. En toen ben ik daarheen gegaan en ik was er daar hele week. En het was best wel klein, het was met Fred again. Hij was de producer, nog een producer Ciba. En Rachel, Ray. Ik heb ook Steph Londond, die kwam ook een dagje daarheen. Maar wij zaten dus eigenlijk Ray, ik en Charlie, zaten de hele week samen. En was jij toen, hoe lang was je toen al in Londen? Dat was eind 2015, dus misschien net zes maanden. En hoe ging jij naar deze sessisch toe, was jij al helemaal voorbereid, was je hyped up, was je fordje het spannend? Ja, ik vond het heel spannend natuurlijk, maar. Hoe kom jij eigenlijk, hoe ga jij naar een sessie toe? Vietje erheen. Nee, in Londen is dat heel lang. Met de tube, ik woon het toen best wel in de beurt. Mijn stek sleep op de bank bij een vriendin, vijf jaar lang. Dat was jou voorblijf. Dat was mijn voorblijf. Ja, ik had geen huis, echt. Ja, vier, vijf jaar, ja. Ja, ik had geen voorblijf. Had je überhaupt geld? Nee, ik. Waar leeft je van? Soep voor 51. Ja, ik kom heel goed met geld omgaan. Dat is ook een leuk verhaal, maar misschien kunnen we daar laten over hebben. Maar ja, gaat dus naar die studio. Ik ga naar die studio. Ik wist niet dat Ray en Fred daar ook zouden zijn. Volgens mij was dat ook de eerste keer dat ik hen altijd om moet. Ja. En ik. Ik kon het bekend niet om me onvervelend te doen, maar. Maar. Dat het zo fantastisch vindt om elke stap daarvan te leren. Ja. Heb je al iets in je hoofd, heb je al allemaal ideetjes opgeschreven voor. Nee, dat doe ik zo zo nooit. Dat deed ik vroeger ook niet. Ik ga gewoon superblank daarin. Vol vertrouwen. Vol vertrouwen. Vol vertrouwen. Ja. Ja, wow. Dat is best wel confident. Maar ik had helemaal zero ideas. Ik ging gewoon daarheen en ik dacht. Maar je bent fan. Je bent fan. Je was fan. Dat was wel helemaal. Ik was heel blij. Ik was heel blij. Ik wist gewoon. We gaan gewoon. Mag we hier schelden? Ja, we gaan gewoon een vakking vet liedje maken. En ik was er de hele week, dus ik dacht. Maar ik had gewoon vertrouwen erin. Ik dacht dat komt wel goed. Nice. Dus jij loopt naar binnen? Ik loopt naar binnen. Ja. En toen. Toen. Ja, hele mooie studio. En toen. En Ray en ik had dus echt een hele goede writing chemistry. Daarom hebben we. We hebben nog best of veel samen gewerkt daarna. Omdat we gewoon. Het is. The songwriter Ray. Had jij haar eerder al wel eens ontmoet? Nee, dat was de eerste keer. En hoe ben jij in dit soort? Misschien nu anders, maar hoe was jij toen in die setting? Ben jij dan heel erg kat uit de boom kijken zoals het heet? Of ga je dan dus toch zitten? Of loop je op iedereen af en ga je. Hoe, hoe, hoe. Kom jij in ruimte binnen? Nou, ik ben. Nou ja, ik ben een boos, Rutteur. Dus ik ben heel erg social. En ik hou van mensen. En ik ben ook. Misschien de nuchterheid die we in onze culture in Nederland bestaat. Daar ben ik eigenlijk ook heel erg blij mee. Maar op het moment dat we in de studio waren. Dacht ik, oké, Charlie is nu niet Charlie XCX. Charlie is een artist waar we een liedje voor moeten schrijven. En ik wilde heel graag dat de liedjes die we gingen maken. Dat die uit zouden komen. Dat was gewoon mijn enige objective van die week. Dus ik ben dan niet iemand die. Ik ben niet zo'n heel snel helemaal onder de indruk. Ik hou gewoon van mensen. Dus vooral in die setting was Charlie gewoon. Zij was ook zo chill. En de hele sfeer was heel erg. Ja, het was gewoon. Iedereen wilde goede muziek maken. En dat was echt, dat voelde je ook. Ja, heel onspanning. En ze was ook heel blij dat ik er was. En ze had ook dat liedje die ik had gehad. Ze had ook echt opgenomen. En ze was echt fan. En Sophie, producer Sophie, die is overleden. Met wie zij heel veel werkte. had ook een productie eronder gemaakt. Dus het was best wel. Ze was ook echt fan van het liedje. Dus ik voelde haar respect ook heel erg. En hoe vind ik die zestien? Nou, toen hebben we dus de hele week daar gezeten. Ray en ik hadden echt 6 liedjes per dag geschreven. En Charlie die liep dan een beetje rond. En op een gegeven moment was het volgens mij de laatste dag. Zaat we in een studio met Fred, Fred, Ray en ik. Ja, Fred en ik. En dat was ook de eerste keer dat ik Fred had om moet. En toen waren we dus bezig met After the After Party. En Charlie kwam naar binnen. Ze hebben ze ook best wel vroeg bij. En dat hele liedje werd echt in 20 minuten. Hadden we het hele liedje geschreven. Ray en ik hebben ook backing vocals gezongen in het Reflein. En we wisten dat dat het liedje was die uitzoek komen. Want het was gewoon echt een hype sessie zeg maar. Ja. Wat een hype sessie. Een hype sessie is dat je gewoon weet dat het fucking goed is. En in zo'n sessie als je weet dat het goed is dan maak je ook alles helemaal af. Want de hele week waren Ray en ik gewoon een beetje bezig met ideetjes. En dit en dat. Maar dit voelde echt goed. En ik zag ook dat Charlie heel erg enthousiast was. En ik wist gewoon dat het liedje uitzoek komen. Zag je een glinstering in de oude? Ja, ja. Ze was ook heel erg. Want de andere sessies iets minder. Maar met dit liedje was ze vanaf het begin af. Oké, we gaan dit afmaken. En ze was erbij. En het was heel erg. Dat was de eerste keer dat ik met een grote artist zat. En alle ideeën waren heel erg collaborative. En dus iedereen had ideeën. En het was echt beware met ze alle aan het collaboraten. En dat is gewoon heel. Ja dus help even met wat een collaborator dan voor iemand die dat niet elke dag mee maakt. Hoe zie je? Dat betekent dat alle ideeën die worden groepen dat ergens. Dat wordt meegenomen. Ja, ja. Want je kan natuurlijk zelf een liedje schrijven. Dat ziet er heel. Dat proces ziet er heel anders uit, want dan ben je eenje bezig. Maar als je met mensen in een studio zit. En iedereen groeit een idee naar de muur. En er is plek voor. En dan is het net als of de puzzelsstukjes. Allemaal dat iedereen een puzzelsstukje toevoegd. En dat aan het einde heb je dan het hele plaatje. En dat doe je dan samen. En dat vind ik het leukste. Linkt is een lekkeresheer, ja. Linkt is een lekker gevoel. Ja, en dat was dus 20-30 minuten, hadden het hele liedje. En wat is je met dat liedje gebeurd? Die is uitgekomen, met Lil Jardi. En dat ben je heel trots op. Ja, ja, ja. Want dat was ook toen ik dus net naar Londen was verhuist. En vanaf dat liedje heb ik echt heel veel sessies kunnen doen. En dat was een beetje het begin van mijn songwriting career. In een zin dat ik dacht, ja, ik kan dit. En daarna ging het ook best wel snel. Want als je een plaatsing hebt met een grote artist. Dan gaan er heel veel deuren open. En toen ging het best wel snel daarna. Want dat zien mensen en ze zien de credits. En jij kan ook uitleggen, of anders. Nee, dat ziet ook natuurlijk dat. Of hoort ook dat jij daarbij betrokken bent geweest. Ja, vooral in de muziekindustrie. Kijk een mensen best wel vaak naar, vooral als een liedje heel groot is. Wie heeft daar een meegewerkt? En dus dat gaat best wel snel. Hoe kijk je ze dan naar? Ja, online, denk ik. In de Spotify-credit? Ja, ik heb geen Spotify, maar. Denk jij dat mensen in de muziekindustrie dus in de naad? Op Spotify-credit zijn wij hits van "OK, even bij de credits." Ik zie mensen dat doen. Ik doe het zelf niet, want ik heb dus geen Spotify, maar. Ik heb diezer. Ah, oké, nice. Die mensen hebben ook nodig. Dat is om niet, maar. Nee, ik zie mensen dat heel vaak in een ses die doen. Van "Oh, ja, dat liedje, ik ken dat liedje, ja, wie heeft het geschreven?" Ja, producer, songwriters, iedereen checkt een beetje wie wel het heeft gemaakt. Ja, ja, ja, dat snap ik ook wel. En eigenlijk zouden we. Ik vind dit een fantastisch verhaal, thanks. We hadden ook nog bedacht van. Hier zullen we dan ook Ray Busset Down analyseren. Oh, ja. of ik ik op program met Alfred again. Maar eigenlijk heb je met dit verhaal ook heel goed. voorgens mij uitgelegd hoe die hier relaties zijn ontstaan? Ja, ja, dus Ray en ik wisten gewoon van "OK, wij hebben iets speciaal samen, want we schreven echt 5-6 liedjes per dag." En toen heeft ze met daarna een paar keer uitgenodigd voor. haarseces, voor haar project. En we hebben nog andere dingen gemaakt. Maar ik heb ook daarna nog met Charlie geschreven in L.A., hadden we een sesie met Camilla Cabello. Maar dat liedje is helaas uitgelegd. Dus ja, als een liedje wordt uitgelegd, dan komt hij vaak niet meer uit. Maar met. Mag ik het even. Sorry, ik heb hier daar inderdaad onderbeek. Maar mag ik het daar over hebben, want dat is een fantastisch liedje net geanalyseerd. Daarin zit heel veel van. jouw carrière zit eigenlijk in hoe dat liedje tot stand is gekomen, hoe je eigenlijk ook je talent gebruikt, je overtuigingskracht, je energie, als persoonlijke persoon die je bent. Maar ik was inderdaad een beetje research aan het doen. En ik dacht, "Oh ja, laat maar even die Camilla Cabello dan checken." Ja, maar die staat die is niet uitgekomen. Nee, ze heeft hem wel getoerd. Dat maak jij denk ik regelmatig mee. Oh ja, ook met Charlie. Dat er zonk zijn, maar van je denk dat dit gaat gebeuren. Ja. Is dat gebruiklijk voor jou dat er dan een verhaal is van, "Oké, deze zon gaat uitkomen." En eigenlijk wil ik dus aan je vragen van, "Hoe ga jij daarmee om?" Ja, ik geloof het niet meer totdat het liedje echt online staat. En ik het zelf kan opzoeken. Want ik heb ook, ik heb bijvoorbeeld met toevallig met Fred. Hebben wij een liedje met Fred again. Ja, met Fred again. Hebben wij een liedje gemaakt met Ed Sheeran. En Ed Sheeran zou dat liedje uitbrengen met, eerst met Maluma en Little Mix. Daarna met Maluma en Shakira. Daarna nog met Camilla Cabello. En Camilla heeft het niet opgenomen, maar Maluma had het opgenomen. Little Mix had het opgenomen. En dat liedje is ook nooit uitgekomen. En wat denk jij dan als je dat hoort? Ja, ik denk gewoon. Wat is jouw hoe zit jij dan thuis? Zit jij dan van. Nou ja, prima. Want een next one of meen dan echt boos of. Nee, nee, nee, nee. Daarom. Ik wist gewoon. En ja, nee, ik ben niet meer boos en verdrietig. Misschien vroeger dat ik dag van oh, he. Maar als iemand zegt dat een liedje uit komt, dan komt hij toch gewoon uit. Maar ik leerde al heel snel in Londen dat dat gewoon niet zo gaat. Want in die week met Charlie, bijvoorbeeld, hebben wij misschien wel 20 liedjes gemaakt. En daarvan is maar één uitgekomen in die hele week. En in mijn hele karriën heb ik wel duizenden liedjes geschreven. En daarvan zijn er ook niet, zeg maar de ratio is heel klein. Ja, dus die kan ik afvinken met vragen. En een van de vragen was hoeveel unreliest is, hoeveel liedjes heb jij op je. In je dessert of in je sorry, in je iTunes. Ja. Die niet uitgekomen zijn, duizenden, zeg maar. Duizenden. Duizenden. 3 of 4 duizend. Ik ken mensen die het al moeilijk vinden als ze weet je wel aan het werk zijn of naart. Dat is een moment waar ik het persoonlijk heb. Maar ik vind het ook wel belangrijk dat als ik iets doe dat ik af en toe zie waar het toelaakt. Ja, ja. Hoe doe je dat dan? Waar hou jij aan vast als je een tijdje aan het songwriter bent? En er komt gewoon niks uit. Ja, dat is een goede vraag. En ik denk dat dat ook heel. Dat is wat zo lastig is aan songwriter. En ja, ik I don't get my hopes up. Dus zoals ik al zei, totdat het liedje echt uit is. En zelfs als de contracten zijn getekend geloof ik het niet. Dus totdat het liedje uit is, dan pas kan ik het vieren. Maar het is gewoon. Dat is gewoon hoe de industrie is. En dat is gewoon hoe het is. Dus jouw bleidschap en je waardering haal je dan uit die chassis denk ik? Ja, zeker weten. En als het uit is en dat tussen. En dat tussen. Ja, je moet gewoon. Ik doe mijn best en ik weet dat er. Ik weet ook dat niet alle liedjes die ik maak. De allerbeste liedjes zijn die ik ooit maak. En. Denk je dat jij iets invloed hebt daarop? Of een manager? Of een lep dat jij nog iemand kan bellen om te zorgen dat het toch uitkomt? Ja, oh ja. Ik kan het pitje overlaat aan mijn manager. Hij doet het heel goed. Ik kan het overlaat aan een uitgever. Dat is ook prima, maar ik denk dan bij mezelf. Als ik al. Ik zit dan nu niet bij een uitgever, maar toen ik wel bij een uitgever zat. Uitgever hij. Als zij het pitje en als mijn manager het pitje. En als ik het ook nog geen spits, dan heb je gewoon meer kans om dat het liedje uitkomt. En ik denk ook dat er heel veel waarde zit in de relaties die je opgeveement op buiten. Dus het is gewoon heel waarde. Maar ik bedoel er eigenlijk ook meer, want supergoed dat je dat zegt. Dat is denk ik heel waardevol. Maar ik bedoel er eigenlijk ook te zeggen als dan je al die namen hoort. En manoema en zo. Ja. Denk je dat het nog nut heeft dat jij dan gaat bellen? Of je manager nog gaat bellen van, nee, we moeten iets gebeuren. Nee, nee, nee. Hebben jullie is dat oud of your hands? oud of my hands. En ik denk ook, ik voel het wel aan van neer. Wanneer ik iemand moet benaderen. En dit was niet een situatie waarbij ik mezelf moest inserten, dat wist ik. Maar dit gebeurt gewoon heel vaak. En je kan daar niet te leurgesteld in zijn. Want ja, heel vaak komen liedjes niet uit. Dus wat is je advies aan andere songwriters die in hetzelfde pakket zitten? Ik denk altijd Ante the Next One. Niet al te veel. Dit deed ik vroeger ook. Als ik dan een liedje had gemaakt, dan was ik heel erg gehecht. En dan dacht ik dit is het liedje. Dit gaat mijn leven veranderen. En dat snap ik ook heel erg. Maar je gaat zoveel liedjes maken. En elk liedje wordt hopelijk beter. En elk liedje leidt naar het volgende liedje. Dus ook al heb je een liedje gemaakt wat nergens te recht komt. Het volgende liedje, misschien wel. Of het liedje daarna. Als je daarmee zeggen dat er niet één liedje is wat je leven gaat veranderen. Maar dat het al die song zijn. 100 procent. Selbst dat liedje die ik had geschreven toen ik elf was. Mooi. Mooi want we gaan nu ook langzamerhand naar het einde toe. Niet voor dat. Nou, je hindt in het niet. Je zei het gewoon. Niet voor dat we iets heel belangrijks behandelen. Dit is de podcast van de NMUV. De Nederlandse muziek uitgeversvereniging. We zijn dit ooit gestart. Of ik ben dit ooit gestart. Omdat ik songwriters heel graag zou willen interviewen. En dat ik het belangrijk vind om voor de mensen om ook te horen. Wat de rol is van songwriters in heel veel hits die zo horen. Maar dat is ook een heel component. En dat benoemen je net ook al. Dit is jouw werk. Dit is je de job. Oh ja. Ja, ik kan dat van leven. Hoe run jij je business? Ik loop het hier maar. Ja, ik loop maar. Nee, ik hoop dat je niet ofte altijd klaar bent. Hoe run jij jouw business? Hoe? Ja, ik denk dat het heel belangrijk is als songwriter, als muzikant. Om gewoon goed te weten wat je precies tekent. Wat alle contracten betekenen. Ik denk dat de muziek in de stuk 2 kan te heeft. Dus het creatieve proces. Maar als je wilt dat het echt je baan is, dan moet je ook met intensie werken. En dat deed ik vroeger niet. Ik was gewoon maandag tot met z'n nog een studio. Maar op een gegeven moment dacht ik ook, ik heb bepaalde goals. En die wil ik gewoon af teken. Dus als je met intensie werkt, dan ben je niet alleen maar liedjes aan te maken. Maar je bent ook aan het netwerken bijvoorbeeld of je volgt mensen op Instagram. En wat is intensie dan? Dat ik genoeg geld verdienen, of een bewaad zou je het ook zo kunnen. En ook ondernemers die zeg ik heb een business plan. Ik wil zover geld verdienen, want ik moet de huur betalen. Ja, ja. Denen je zo ver aan het kijken tegenwoordig hoe jij kan zorgen dat je bijvoorbeeld in Londen kan blijven wonen. Ja. En wat je daarvoor moet doen? Mijn intensie en de core intensie is dat ik wil een van de beste songwriters in de wereld zijn. En ik ben op weg. En ik weet dat ik het kan. Dus dat is echt de intensie. En ja, ik moet natuurlijk wel af te peen de beels. Maar. En doe je dat met? Met muziek. Dus geld van songwriting. Ja, dit is echt het enige wat ik doe. Ja. Muziek maken. En ja. Dus wat zou je adviestaan zijn als je dat wil delen? Als je in de datum begrijpt, ook ik heb talent. Wat zou je adviestaan zijn? Hoe ken je nou voor zorgen dat het ook iets is waarvan door je ervan kan leven? Ja. Nou, het eerste wat ik deed met mijn geld toen ik geld begon te verdienen was. Mijn leven, mijn omstandigheden, hoe ik, hoe ik bijvoorbeeld geld uitgaaf, bleef best wel hetzelfde. Maar ik heb wel mijn geld geïnvesteerd omdat ik. Ja, ik had niet zo veel geld nodig. En je weet, want ik sleep ook bij een vriendin. Dus ik heb dat zo lang mogelijk gedaan tot ik op een gegeven moment huur moest betalen. Maar tegen die tijd had ik al een buffer opgebouwd. En ik ben in ieder geval niet toen ik geld krijg dat ik het ging uitgeven aan designer-kleding. en uitbundig naar restaurants. Op een gegeven moment kun je dat natuurlijk wel doen. En je moet ook genieten van het leven, maar ik wist. Ik wist van, oké, ik heb nu een beetje geld. Laat ik eerst ervoor zorgen dat ik gewoon goed zit. Dan ga ik later nog meer geld verdienen en dan kan ik laten wel een beetje genieten. Maar dat hoef, ik ben nog jong, dus nu hoeft dat nog niet. Super goed advies, dus als je draai geld verdien, zorgen dat je kan blijven leven. Ja, ja, ja. Wat investeren, dus op zij leggen over ieder geval zorgen dat het meer rendeert. En ik wil iets er mee doen, in ieder geval niet uitgeven aan. En je kost de laag? Ja, ik heb mijn kost de laag blijven houden voor zo lang mogelijk. Dus supergoed en dat geld, waar komt dat bij jou dan vanaan? Zijn dat royalties die je krijgt van jou, jij zit in Engeland bij PRS, de boomer stemmen daarvan. Van Engeland. Van Engeland? Is dat een master royalties, van labels? Ja. Kijk eens, je geldt van shows, kijk je nog andere naar buurig gerechten. Waar komt met name jouw geld van er? Nou, het grootste deel komt van de PRS, dus van de royalties die ik. van de. Ja, dus. Oké, wacht ik even niet. Ja, natuurlijk. Het meeste geld komt uit PRS, dus de boomer stemmen er van Nederland. Engeland? Ja. Van Engeland, ja. Daarnaast, want de muziekindustrie is natuurlijk heel erg veranderd. Dus heel vaak krijg je verdien je veel geld als een liedje, bijvoorbeeld veel op de radio wordt gedraaid. Maar nu kun je bijvoorbeeld een liedje uit hebben die heel goed streamt. Maar niet op de radio wordt gedraaid. En als zongruiter verdien je daar nog geen geld aan. Dus ik ben voor mij. ik heb gewoon besloten dat ik geen liedjes uitlaat komen als ik geen master points krijg, omdat ik anders gewoon geen geld verdien. En labels, die beginnen langs aan mijn hand een beetje royalties te betalen. Het is wel heel lastig, nog heel moeilijk. Maar ja, dat zijn wel de. Ja, er zijn grote campagnes gaan in de U.S en de U.K. Maar ook in Nederland is het ook niet gewoon gewoon dat jij dus inderdaad zegt dan heel luister. Ik snap dat je wilt dat ik voor jou artistisch schrijf net zoals je dat in het buitenland heb gedaan. In Nederland, in artiest, de studio in gaat. Ja. Maar weet, en waarschijnlijk zeg je dat dan tijdig is voor op voorland of ergens tijdens de onderhandeling van mijn weet als ik het liedje schrijf. En het komt uit. En ik zing er niet op of ik ben niet betrokken aan de masterkant dan wil ik wel iets hebben aan de masterkant. Ja, zeker weten. Hoe we daarop gereageerd. Ja, niet goed. Vooral labels die willen dat gewoon echt niet doen. En ik snap het wel, want het is best wel eng, want het is een hele grote verandering. Maar. Maar songwriter's verdienen anders gewoon echt geen geld. Want een liedje op de radio, dat is. Als je daar alleen maar op focus dan ga je in sessis alleen maar radio muziek maken zeg maar. Dus dat is creatief ook niet zo heel erg voorvilling. Heb jij het idee dat je daardoor bepaalde projecten niet. Nu niet meer. Oh, omdat ik voor punten vraag. Oh, ja, ja, zeker weten. Ja. Ik heb laatst nog een liedje uit met een grote artist. En daarbij. Ik heb ook gezegd, ik wil punten. En het labels zijn natuurlijk, ja, dat doen we niet, labels doen dan niet. En toen zei ik, oké, maar dan kun je het liedje niet hebben. Want ik heb natuurlijk copyright als songwriter dus. Ja, dus dat is even goed om te benoemen. Ja. Dat weten het volgens mij heel veel songwriters weten dat eigenlijk eigenlijk niet. Maar weer dat misschien even haar halen wat je daar zegt. Nou, ik heb het recht om een liedje niet uit te laten komen met mijn toestemming. En ik stem niet toe om iedereen punten te laten betalen, behalve ik. En dat was het geval, en dat is heel vaak het geval. Maar uiteindelijk hebben ze een dag voor de release. hebben ze mijn terms toch geaccepteerd. Ja, zij zijn wel akkoord te gaan met dat jij dus ook iets krijgt aan de masterkant. Ja. En dat is heel belangrijk, want je moet ook bedenken. Je gaat naar een ses, dus je hebt kosten om te reizen. Je moet eten betalen. Dus je bent al in de minen om u überhaupt naar een ses te gaan met je wordt niet betaald voor een ses zien natuurlijk. Je wordt perspetaat als het liedje uitkomst. Ja, en ik ben ook wel eens in dit soort gesprekken terugkomen. En ik denk dat wat ook onderbelicht wordt, is dat jij bent een top songwriter. Oh, dankjewel. Dus als je. Maar zelfs ik wordt niet betaald. Dus dat hoor je ook terug in de muziek. Dus dat is een heel belangrijk onderdeel van ook die master. Oh, ja, dat bedoel ik. En net zoals dat er moet betaald worden voor een mixer of een master of de studio. Ja. Is een songwriter die uitnodigen een studio die neemt. En dan is het eerste wat er vaak wordt gezegd. Ja, maar daarom hebben ze copyright need. Ja. Je moet daar gewoon goed mee omgaan als je wil dat er kwaliteitsgeprodukte gemaakt blijven worden. Ja, en in de jaren 60 tot de jaren 60 krijgen producers ook geen point. Dat is gewoon de muziekindustrie. Er is geen regelboek. Het is gewoon heel erg hoe we dat zelf bespreken. Ja, hoe we dat zelf bespreken. En nu is gewoon de industrie zo dat liedjes vaak worden gestreamt. En songwriters moeten gewoon betaald krijgen. Ja. Ja, daar gaan we eigenlijk een beetje heen naar waar de industrie dan heen gaat. Met het gesprek bedoel ik. Ja. Nou, je hebt het net al gezegd wat is het doel waar wil jij naartoe? Want je bent je zelf aan het ontwikkelen. Ja. En ik denk zonder dat je het weet misschien al inspiratie voor de nieuwe generaties, songwriters. Ja, ik hoop het. Ja. Ja. Wat wil jij nog? Ik wil. Nou, zoals ik al zei, ik wil één van de beste songwriters in de wereld zijn. Ik heb nog een lange weg te gaan, maar ik ben onderweg. En ik wil gewoon nog beter in muziek maken. Dat is eigenlijk wat ik het allerliefste wil. En zo lang. Ik wil een lange carrière, ik wil het nog 40 jaar doen. En zo lang ik elke keer beter word, dan blijft het. Ja, dan blijft het echt vervilling. Nice, hoe denk je dat je beter kan worden? Ik denk dat je met elk liedje beter wordt. Ik denk dat elk liedje belangrijk is. Dus van alle duizenden liedjes die ik heb geschreven, denk ik dat ze allemaal heel belangrijk waren. Want zonder die liedjes ga ik niet dat liedjes schrijven, wat ik morgen ga schrijven bijvoorbeeld. Dus elk liedje is belangrijk. Nou, dat lijkt mij een mooie gedacht om mee af te sluiten. Ik heb nog zoveel vragen, ik zou nog zoveel bespreken, maar laten we dat parkeren voor de volgende keer. Volgende keer misschien, ja, leuk. En dan ga ik je nu bedanken voor je ook bedankt. Komst, dankjewel, Ilar. Thanks dat ik hier nog zijn. En binnenkort meer een nieuwe aflevering van mine, Behind the Streams. Thanks, Ilar. Leuk dat je hebt geluisterd, dit was de NMV Behind the Streams podcast. Check de website van NMV voor meer informatie en uitleggen van alle termen die voorbij komen in deze podcast. Deze podcast wordt mogelijk gemaakt door de NMV. Dat is de Nederlandse muziek uitgeversverdeniging en boomerstemmera. Weg hier voor al via onze social media accounts en laat ons weten wat je ervan kunt. (C) TV GELDERLAND 2020