In deze podcastaflevering bespreekt Tom Brakeleers met Nikkie van der Wekens, data-coördinator in AZ Maria Middelares, de uitdagingen en kansen van datagebruik in de gezondheidszorg. Van der Wekens benadrukt dat ziekenhuizen, hoewel ze enorme hoeveelheden data genereren, deze vaak alleen voor operationele en economische doelen gebruiken, niet optimaal voor klinische besluitvorming. Data zit vaak opgesloten in gesloten systemen. Succesvolle implementatie draait om mensen en processen: multidisciplinaire teams, het belonen van zorgverleners voor gestructureerde dataregistratie (bijv. via automatische ontslagbrieven) en het standaardiseren van zorgpaden rond de patiënt. Technologisch streeft men naar een hybride model van een data warehouse en een data lake. Patiëntempowerment, waarbij patiënten toegang tot en controle over hun data hebben, wordt gezien als de toekomst, maar moet gepaard gaan met educatie over het belang van datadelen voor onderzoek (datasolidariteit). De grootste bottlenecks zijn technische interoperabiliteit en het bereiken van semantische overeenstemming tussen zorgverleners over datadefinities.
♫ Hallo. Mijn naam is Tom Brakeleers. Ik ben een technoloog, gefascineerd door de impact van technologie. Maar bovenal een mens, een burger, maar ook een patient. En dat wil zeggen dat er over mij heel veel data bestaat in het systeem dat gezondheidsorcheet. In deze podcast serie willen we vooral kijken naar hoe we data beter kunnen inzetten binnen onze gezondheidsorche. Hoe kunnen we patienten beter meer helpen? Hoe gaat het artsen ondersteunen in hun beslissingen? Hoe kunnen we meer onderzoek stimuleren en het beleid ondersteunen? Met andere woorden, hoe brengen we alles bij elkaar? Het trekken de vanuit onze data met de grootste zorg. Dit is de Care for Data Podcast, een initiatief van faakie. ♫ De hoogste tijd om ook in de ziekenhuis aan het woord te laten. En daarom praten ik deze keer met Nikkie van der Weekens. Belijtsmedewerker bij AZ-Maria Mijn Lara's. Oorspronkelijk studeert ze af als dierenarts. Maar na haar doktorat rolde ze in de wereld van data en de gezondheidsorch. Mijn Mijn Lara's als middelig groot ziekenhuis zet heel zwaar in op innovatie. En daar hoort uiteraard data bij. Het geen uniek is dat ze ook hun eigen passenden dat ze hier gebouwd hebben, waardoor ze dichtbij de bron zitten. Maar dat is geen garantie om zo maar alles te kunnen doen. Ook haar verhaal is door spekt met ambitie en dromen die ze stap voor stap proberen te realiseren. Data organiseren rond de patient om het circular zorgpad maximaal te kunnen ondersteunen. Heel veel luisterplezier. Ik ben ik hier van der Wekens. Ik ben 38 jaar. Ik heb twee kindjes. En van afstudierigdien ben ik een dierenarts die nu eigenlijk in de gezondheidsorch werkt als coordinator vegetaal ziekenhuis. En vegetaal ziekenhuis staat eigenlijk voor de brug tussen het digitale en het vesieke ziekenhuis waar we onrandere data gebruiken als vuel voor het ziekenhuis. Om tot nieuwe inzicht te komen onder andere. Hoe komt een dierenarts in een ziekenhuisderecht voor de kopseigal interessant? Ja, dat is een beetje een raart traject misschien. Ik heb een doctorat gedaan na mijn afstudieren in de cardiologie bij paarden. Daar heb ik ook eigenlijk voor de eerste database aangelegd. Ja, tijdens ben ik de doctorat. Daarna ben ik eigenlijk in de klinische studies gegaan. En daar heb ik klinische data beheer gedaan voor klinische studies. Dat was eigenlijk voor een betrijf die auditstef voor de klinische studies. Van de klinische data beheer ben ik dan naar studiecoordinatie gegaan in mahea Midlarest, maar dat ook data een grote rol wijspelde. En zo heb ik in een ziekenhuis een beetje gezien dat er nog een enorm potentieel was van die data. Die eigenlijk ombeen het was. Dus ja, via dat system, in het ziekenhuis met een beetje opgewerkt zeker als ik het zo mag zeggen. Ik heb dan ook een cursus beheer gedaan aan universiteit gend rond. Data, data management, big data, hoe daar je daar gebruikt. En zo silkezaam meer data, het nut van de data in het operationeel je gezien. Dus dat is eigenlijk een beetje mijn traject. Voor we in de data gaan duik, want daar roudt uit de reiagdheid je berent over hebben. Voor de paar mensen die maarie mijn larest niet zout in kennen, kan je daar even kort, misschien even wat voor een organisaties maarie mijn larest. Maria, ik heb een gemiddeld groot ziekenhuis. We zijn niet heel groot, we zijn vooral heel innovatief. En we zetten vooral in op hoogqualitatieve zorg door onder andere innovatie te implementeren in onze dagdaarlijks. Ik ben praktijk. Als we het even op een grote niveau is bekijken, ik heb al gemeent ziekenhuis en in totaliteit, hoe belangrijk is dat daar voor ziekenhuis en vandaag de dag? Data voor ziekenhuisen, momentel is voor het gemiddeld ziekenhuis nog niet zo belangrijk. Voor Maria, maar ik denk voor het gemiddeld ziekenhuis nog niet. Ik denk dat er vlie veranderingen zou komen als ze tot meer inzicht te komen. De meeste ziekenhuisen staan nu in mijn ogen op het standje overleven. Zijnde moeten vooral zien dat de patiënten te vreden zijn en dat we investeren in goede gezondheid zorg. Dat dat daar iets mee te maken kan hebben, hebben niet alle ziekenhuisen, momentel al door. Dus qua data-materiteit, als het zo mooi zijn, heb je ziekenhuisen die al vooruit streven er zijn, die hun eigen team al hebben, maar je hebt ook ziekenhuisen die eigenlijk dat vooral gebruiken voor het meten van op rationele efficiëntjes, meer de economische waarde inzien, maar nog niet die klinische waarde daarin zien. Nog dat het is het een omgeving die heel veel data verzamelt, altijd al gedaan heeft, dus je zou verwachten dat men er toch al mee aan de slag gegaan is. Ja, inderdaad, vooral zoals ik zei op het op rationeergebruik, zijn de. Ik zie het in een operatiequartier, ik heb daar zo veel patiënten, maar nog niet het klinische. En de data die verzamelt worden, die klinische data zitten in software-systemen en die software-systemen, die laten niet altijd toe dat die data eruit hergebruikt worden voor andere doel innen. Die data zitten een beetje gevangen in de software-systemen, en dan maakt dat je ze niet altijd kan benuten al ziekenhuis. Zijn er zo nog uitdaging waar je concrét aan denkt, als het gaat over data in ziekenhuis, je zegt wel, de systemen zijn reelig gesloten. Jullie hebben het geluk dat je in eigen IPD gebouwd hebt, dus daar kan je wel reelig goed aan. Maar als ze zo nog uitdagingen als je nadenkt over data bij heren en zijn al gemeneerd in ziekenhuis. Data weer in een zet, het feit dat je met heel veel mensen ziet die data moeten registreren. Niemand heeft daar zin in, dat is niet altijd efficiënt. Als je een patient voor jou hebt als arts of als verplicht kundige, dan wil je in eerste plaats bezig zijn met die patient. En niet met het opvullen van je patienten, dus je hebt met data. Dat is eigenlijk logisch, dat is eigenlijk goed dat die mensen daar zien op focusen. Dat is een tweede GDPR, de prijveniewetgeving, iets heel positief. Ik sta positief tegenover. Maar maakt dat er soms je redische documentatie nodig is om data beschikbaar te maken voor andere doel. Dat maakt dat je soms heel vertraagend werkt als het gaat over die data en nieuwe inzichte krijgen. Als je dan even in zoemt op, Marimelaar is, hoe pak je jullie het concrete aan om aan die uitdaging te kunnen weer staan? We proberen het concrete aan te pakken, we hebben even een data quality board in het ziekenhuis. Dus dat is eigenlijk een multidiscipliner organ. Die maakt dat we elkaar praten over hoe we dat zo handelijk maken. Hoe we maken dat data beter geregistreerd wordt. Hoe we samenwerken als een team rond data. Dus dat vind ik heel mooi omdat daar zeert weer communicatie van de treiten je altijd over de data. Het treint vaak om de mensen die de data moeten inputten. Anhezend hebben we ook een data protection board die waakt er eigenlijk over dat voor elk project in het ziekenhuis gebeurt. Dat dat geen de perken conform is. Dat er zeker daar geen lekker data lekker zouden ontstaan. Je halde net al handen, het zit natuurlijk ook bij die verpleegkundigen en die arts en die data in die system moeten steken. Zijn er daarzaken die jullie specifiek doen om het leuker maken gaan we waarschijnlijk niet doen. Maar het misschien wel wat toegankelijker te maken. Zeker, we proberen incentivsten kreeren voor iedereen die data moet registreeren. Diep je zo voorbeeld, voor een artis bijvoorbeeld. Ik geef mijn data in en ik krijg tegelijker tijd vanuit die data automatisch een ontslagbrief. Die ik dan verder kan aanpassen naar de patient toe. Zij zijn eigenlijk beloond wordt als arts voor het registreer van gestructureren de data. Lekker mij zeer belangrijk. We proberen vooral met onze software-systemen zo dicht mogelijk te staan tegen het zorgproces. Zo dat arts en verpleegkundigen ondersteund worden tijdens het zorgproces op basis van data. Dat is zeer complex, daar gaat over proces uniformiseren, verduidelijk en afspraken maken onderling. Maar dat helpt wel om die data juist te maken. Wat je nu zegt is een zeer menselijke kant ervan, dat heeft meer met de mensen te maken dan met de technologie of de data. Ik denk dat dat zeer juist is, het komt eigenlijk ook niet. Dat data is technologie, maar ik denk dat de technologie stuurte dat klaar is. Maar dat het gaat over het change management in de organisatie, de digitale transformatie, mensen idukeeren over de waarde van die data, mensen zeggen dat als je dit goed registreerd, dan heeft er iemand anders. We hebben bijvoorbeeld een voordelen aan of je in de toekomst ook, als we dat als we kunnen uitwissen in dat en een arts registreert iets, dan kan die data naar een andere arts gaan, moet die arts dat niet herregistereren. Dus het gaat ook over afspraken maken over processe. Zijnen we het zo aanpakken, het proces wordt op die manie, digitaleiseerd. En op die manier krijg je dat af. Dat is niet al te magelijk in een zorg omgeving, want je ziet me heel veel actoren die elk natuurlijk krijgt in een eigen manier van doen hebben. Dus als je dat kan doen, dan maai je al een hele grote stap vooruit. Het gaat zeker over mensen en afspraken.
Zijn er zaken die jullie specifiek op een bepaalde manier aanpakken om iedereen daar mee te krijgen? Want een ziekenhuizen is per definisie in organisatie met heel veel verschillende diepjes van mensen. Je hebt arts, je hebt verpleegkundigd. Je kan die zisten en als er nog rondhangt, je hebt mensen die administratief bezigd. Dus heel veel verschillende profielen. En toch moet je die allemaal op dezelfde boot krijgen. Ja, inderdaad, wij proberen te doen is zorgdrijkte de definieer op basis van een medische condici. Zijn de mooi voorbeeld is trakt groeien slagen rufpijn bij ons, waardaar een carouselkrieger rond de patient. Dus de patient komt naar het ziekenhuis. En je hebt al die discipline's die rond die patient op eenzelfde moment gaan werken. Dus je hebt een afspraak op dat moment en nog een twee weken later. En die data worden dan in ons system gekapt tegen alle verschillende discipline's. Maar voor je zoiets kan opstarten, moet je eigenlijk aan het aaflgan met al die verschillende discipline's. En dat is eigenlijk, daar heb je extra profielen voor nodig die projecten die alle afspraken met die verschillende partijs maken. En zij ook, "Joh, is iedereen een kortoud zoiets gaan doen?" Dat is heel veel werk, heel veel praten met mensen in het uit. Als je het zo is, klinkt het perfect logisch. Dat is een proces of het nu zorgorganisatie of een bedrijf is. Je hebt een proces, je wilt dat op die maliseren stunde met data. Waarom is dat dan zo uitzonderlijk wat dat jullie doen als zikernuys? Ik denk niet dat wij uitzonderlijk zijn. Ik denk dat we gewoon proberen als eerste die effectiefd implementeren in de praktijk en daar meer middelen tegenover te zetten. Ik denk dat elk zikernuys dit moet kunnen. Maar dat gaat over en dat, wat is u prioriteit? Heel veel zikernuizen werken momenteel in dat aan de prioriteit van overleven. En wij werken aan hoe we dit verder doen, hoe we onze fundamenten verder verstecken, versterken, sorry, om die zorgtrijken te eigenlijk op te bouwen. Ik denk dat dat verschil is. In principe moet iedereen dit kunnen. En als je zegt kunnen, is het dan ook de capaciteit en hebben om bijvoorbeeld mensen die met data bezig zijn en dat er zijn te zijn aan boord te halen. Want dat is ook niet iets wat elk zikernuys of zorggenstelling nu al heeft. Heel zeker een vast, dat is zeker iets. Dat zijn ook wel mensen die je moet stimuleren, innovatief bezig hadden. Ook laten we meenzen dat dat mensen die veel uitdagingen nodig hebben vaak. Je moet er ook wel infrastructuur tegenover zetten. Wij hebben data, wij hebben data platformen bijvoorbeeld. Dat zijn allemaal investeringen, daar als sikern als moet doen als fundament om verder te kunnen gaan met zukke systemen. Dus het gaat over de juiste profiele en dat hoeft niet alleen dat dat scientisch te zijn, dat gaat zo zeggen die achter hun PC zitten te programmeren. Nee helemaal niet. Ik zie die mensen, zeker in zorgorganisatie, ik vooral mensen die moeten kunnen praten en een vertaling doen, voornaar verplicht kunnen je een artsen van dit zijn de data, kijk ernaar, we kunnen die beter maken door dit te doen, hoe sta je die daartegenover? Dus het gaat over data mensen die de prug kunnen vormen tussen het IT geven. En tussen het menselijke gegeven, het op rationeel gegeven. Hoebalancer Jolie de zorggestrijken en de patient in dat zorgpad, want je zegt zelfde dat je hebt een carusel van de zorgpad, die patient heeft eruit raar ook een rol in te spelen. Hoe betrek je Jolie daarin? Want dat is niet de makkelijkste om in een laatomaan, zeggen, een complexe organisatie, daar ook nog eens de patient in mee te gaan trekken. Zeker, wat we hebben proberend te doen is die patienten te bevragen, zo wel voorant, maar ook na eigenlijk de gegeven van de zorgsel om te kijken hoe dat het altijd kunnen verbeteren. Dat is een typisch. Ook daar vragen wij wat fontje ervan. Wat fontje ervan? Dat zijn ook dat data. Zo, en dan ook niet alleen wat fontje ervan, patient report het experience, maar ook de outcomes, dus we kijken naar de outcomes, we kijken naar de experience en dan probeer het te optimiseren. Zo hebben we bijvoorbeeld, ik vind het zelf een heel mooi voorbeeld, patienten die zeggen, ze mogen snel naar huis gaan, de patient iedereen blij, maar ze voelen zich wel ongerust dus. Zij ik zit thuis, ik ben een mehedenzikenaasomheving, niemand kijkt naar mij. Dus wat kan je dan doen? Om basis daarvan hebben we gezegd, oké, we gaan een weirebel bijvoorbeeld introduceren die data genereren over hoe het gaat met die patient. Dus zou je in een zikenaasomheving niet patient van 1000 of 40. En dan zijn die patienten gerustig en dan heeft zij positieve feedback ook die zaken, zoals daar zaken moeten aan aangepast worden, ook daar nemen wij mee en zo, probeer wij op basis van data, objectieve idea, continu te evalueren. Als we even in zomer op de technologie, hoe ziet voor jou een ideaal technologieplaatje de ruitz op data, pak dat je karte blans krijgt? Een data-leekhuis, denk ik dan, omdat je bepaalde zaken hebt die qua data gestructureerd te kapteeren. Dus je hebt data die je overal nodig hebt, bijvoorbeeld het is een patient die leeftijd en die al namene is bijvoorbeeld hangt er aan. Wat er zijn ook zaken, heel veel data komen van overal, soms zijn gestuctureerd, ongestructureerd en om daar allemaal in een gestructureerd omgeving te gieten, dat is heel moeilijk. Je weet nog niet of vooral het waar je nodig hebt. Dus voor mij zo een data-leekhuis op ziekenhuis niveau, eigenlijk het ideaal, het zou we zeggen, het gestructureerd van een data-warehuis en het iets ongestructureerd van een data-leek. En hoe betrek je daar dan die data van die patienten als die bijvoorbeeld met een wearable naar huis gaan? Dat kan gecontroleerd zijn vanuit het zorgpad, maar je hebt ook een hele generatie die van patienten die gewoon zichzelf monitort. En die zegt je, maar ik heb al heel veel data hier boom. Hoe ga je daarmee om technisch gezien? Dus het liefste, voor ons het makkelijkste zou zijn, dat we die data kunnen binnentrekken in ons systemen, bijvoorbeeld in ons data-leekhuis. En daar kunnen combineren in mijn data-platform met andere inzichten met data van andere bronnen, om een zote nieuwe inzichten voor die patient te komen. En dan kunnen wij die data ook teruggeven aan de patienten. En dan zijn eigenlijk de data dat is ook de bedoeling, aangeleg wie het belangrijk is als dat GDPR conform is, willen wij die geven, als iemand zijn toestemming gegeven heeft om dat te doen. En hoe sta je tegenover heel die beweging van het personaliseren van data toegang en patienten die zelf controle over hun data hebben en dan heb je daar technologie en en potten een nummer op? Hoe bekijk je dat? Want die historisch gezien is de zorgsector zeer organisatie gerecht geweest qua technologie als inhuishuden. En pottsapje daar een beweging van mensen die zeggen, wij willen toch ook graag een stukje meenemen. Ja, ik denk dat dat de toekomst is. Het serpositieve daarin is die patient empowerment in de dat. Ik geloof ook dat dat effectiefde kwaliteit van de data zal verpeerd. De patient die toegang heeft tot zijn eigen gegevens, die het liefst ook zelf effectief kan in kijken op een manier die voor hem haar intrepeterbaar is, dat is zeer mooie. Op die manier gaan we al een grote stap verder zijn. De gezondheid zorg was in de dat protectief voor zijn gegevens waarom voornamelijk omdat ze daar heel veel moeite insteken om die gegevens te verzamelen. En dat is ook zo, ik heb daar zeggen, je sproek het data leekhuis, de mensen die eracht te zitten, dat die zijn enorme investering voor je als sicken is. Alles ons sluit, alles klaar maak een voorgeblik is een investering. Natuurlijk als die investering door iedereen een beetje gebeurt in België, dan krijgen wij daar misschien ook iets vertrug. Dat afhan bijvoorbeeld die patient vertrug die we dan zelf in onze EPD kunnen in ons patienten als hier eigenlijk kunnen steken. Dus we staan er zeker niet negatief tegenover als sicken is. Daar gaat alleen maar meer data opleveren. Het enige waar ik voor vrees is dat als we de patienten niet educeren over het feit dat hun data kan gebruikt worden bijvoorbeeld voor wetenschappelijk onderzoek voor andere patienten, dan zal het wel eens kunnen dat sommige patienten groepen er gaan uitvallen qua nieuwe inzichten. Als er bijvoorbeeld een bepaalde patientengroep is die moeilijker kan educeren bijvoorbeeld om dat we niet uitgelegd krijgen in een ander taal en die specifice patientengroep gaat zijn data systematisch niet vrijgeven voor wetenschappelijk onderzoek. Wat hun goed recht is kan het wel zijn dat die patientengroep, die specifice groep, ook dat we daar minder informatie over hebben voor wetenschappelijk onderzoek. Zijn er als alle vrouwen zouden vinden dat hun data niet gebruiken. Dan ga je inderdaad alleen maar voor mannen bepaalde inzichte krijgen en niet voor vrouwen. Ik denk dat educatie ook daar gaat niet over de data, het gaat over de mensen. Educacia in iedereen van bezeftig dat het een data solidariteit is, dat we allemaal samen onze data kunnen gebruiken voor andere zodat we iedereen beter kunnen maken. Ik denk dat dat, het is waar we dan heel neig op moeten inzetten. Wat zijn ook de grote bottlenecks om daar te geraken op technologisch vlak dan? Data interoperabiliteit, het vlot laten doorstromen van de data tussen de verschillende systemen. Vooral dan in het primar gebruik gegeven zijn de operationeer effectief dat je zegt ik zie de data in de datien aan.
andere arts in andere ziekenhuis heeft ingegeven over die patiënt. Daar gaat over vooral afspraken maken onder elkaar op flamsniveau, op peltjesniveau. Hoe gaan we nu dat specificie data punten te vinden? Hoe moet je dat bijvoorbeeld in een vijgingenstandard effectief definieren zodat we allemaal dezelfde taaspreken in die data? Daar zegt je introvaluabiliteit, technologische, maar heb er ook altijd nog de semantiek rond. Ik kan als arts zeggen dat is een begin in de longen steek en een andere arts. Dat is een goede verkoutheid, maar we bedoelen eigenlijk al het weetzelfde, maar toch gaat het totaal anders door die systemen stromen. Dat is een hele moeilijke, maar ook die het zo moeilijk gaat over afspraken maken. Dat gaat over de koordes. Eind geven aan die data, is noomete codeeringen, misde gewaalde, katoverklinische data. Daar gaat het ook over arts en die met elkaar over reen komen, of we gaan die zo noemen, die data punten. We hebben de eerste voorbeid in dat van laboratoria waar dat eigenlijk de koorderingen iets makkelijker nog zouden, kunnen zijn dan effectieve diagnoses, waar dat het ook heel moeilijk is om te zeggen, dit is die code. Ik ben na korte dat de code is, want iedereen heeft toch een beetje zijn eigen interpretatie daar aan. En in de data kan zeggen dat de ene arts zegt, bijvoorbeeld, dat het een beginende longontsteking, en de andere vindt dat misschien al een iets geverde de longontsteking. Ik denk dat belangrijk is dat we allemaal weten dat de longontsteking geweest is in eerste plaats. Dus ik denk dat we nog niet de diep moeten gaan, denk dat we al moeten blij zijn, als de koorderingen zijn, maar afvankelijk van welk type arts, een cardiologische, heel veel dieper willen gaan in zijn cardiologische diagnoses, dan een huisart, bijvoorbeeld. Wat moet we weten op wel een moment? Dat is iets waar we moeten ons aflagen en ook afspraken moeten doen. Kunnen we dat op dat hele granulair niveau tot zo'n geditajerde afspraak draken? Of gaan we dan misschien vastrijden in overlezen discussies, over punten en commas. En om er tussen wordt de grote lijn zijn de vrijsterung van de data, wordt niet gedaan omdat er over dat ene punt nog geen akkoord is. Ik denk dat we daar heel hard moeten over oppassen dat we ons daar niet in verliezen, en we moeten gewoon gewoon koderen naar wat wij denken dat het best is. De aspraken die er als zijn, dus zijn al afspraken gemaakt. Op wel is het niveau, ja, daar moet je je natuurlijk aan het houden, maar te diep gaan moeten we eigenlijk niet doen, want dan verliezen we ons in de data in discussies. En ik heb het effectief al gezien heel veel achter rond de tafel, dat schoonzonder van iedereen zijn tijd. Daar wordt die in je frustreerd van, want we hangen er een kod aan, en we kunnen die dan nog korrigeren, al lang de way in altijd, maar dieper en dieper op in gaan. Dat kan, daar gaat volgens mij het system, dat is een iteratief proces. Het is een geweldigzichtheid, building the plain while flying it. We beginnen er gewoon aan. Heb je het gevoel dat dat nu gebeurt, dat er aan begonnen wordt? Ik denk inderdaad dat het raam begonnen wordt. Je ziet dat vol met data capabilities prikten van de overheid, dat de overheid met je geld gegeven heeft om iedereen te stimuleren daarin. En dan zie je dat zeker de meest, ziekenhuis de innovatiefst in dat die door meest op inzetten, die zijn er opgesprongen, en die zijn nu bezig met steleutjes aan data.punt, gaat bijna zo zeggen in naar die interoperabiliteit te gaan. Dus ja, maar natuurlijk is het zo, zodat er iets kleiner ziekenhuisen ook mee geslucht moeten worden in dat principe. Ook bijvoorbeeld de huisartsorganisaties hebben allemaal verschillende software-systemen. Hoe gaan we die mee krijgen? Wij als ziekenhuis, zoals ik zeg, wij kunnen onze data aaleveren, bijvoorbeeld aan de patient, bijvoorbeeld aan een andere system, maar als niemand ze komt halen, dan zijn we droog nog naar eens. Dus dat ecosystem is aan beginnen, maar we zijn er nog niet. Zie je daar in dat kader nog rolverzikeneus en die daar op de door allemaal op georganiseerd gaan zijn, versus een huisarts, zoals dit in een praktijk met een aantal huisarts, die hebben geen full-time IT-dienst om daarin te helpen? Zie je daar rolweg gelicht verzikeneus, omdat om daarin te assisteren? Het is al met de afvangen van de software-systemen, en nu dat die huisarts dat zien, natuurlijk, als die software-systemen hebben, die dat interoperabel zijn en die data kan ophalen, dan zie je niet echt een rol van ziekenhuis, het ziekenhuis moet zijn data gewoon verijsden, zodat die patient en zo'n huisarts of gelijk wie geïnformeerd is, en ze kan ophalen. Wij kunnen natuurlijk wel zeggen hoe wij het gedaan hebben, dat wel informeren, dedukeeren, dat kunnen we zeker doen, dat staan we zeker verroopen. Maar ja, tot bij elke huisarts gaan en naar dat software-system gaan, dat zal moeilijk zijn. Als je kijkt naar het hele technologieplaatje, je mag even heel trots zijn op de organisatie voor je werkt, maar als je het vergelijkt met andere ziekenhuisen, hoe verstaan jullie ten opzichte van anderen, als je de honderd plus ziekenhuisen bekijkt, hoeveel daarvan zijn er klaar? Hoe voordat het? Echt klaar, denk ik, ik ga nog geen 10% in die echt klaar zijn. Ik denk dat wij verstaan, maar je mij nog niet vergenoeg, maar zo ben ik dat als persoon om meetje. We staan ver met de infrastructuur, maar we moeten opschalen. En opschalen is ook soms moeilijk, de fundament en zijner. Opschalen gaat in dat over heel veel mensen met heel veel mensen praten, etc. En daarvoor is het mankracht nodig. En dat gaat, ja, dat is strainer-trainer-principe. En daar gaat die altijd even snel. Andere ziekenhuisen gaan ook heel veel investering moeten doen in hun infrastructuur, ook de software-systemen zelfs, ze moeten investeren om hun klaar te maken voor bijvoorbeeld de European Health Data Space Regulation. Als je even naar de toekomst kijkt, de komende 3, 5 jaar, hoe zie je dat evolueren? Wat is jouw toekomstbeeld? Ik zie de toekomst positief in. Dus dat is al goed. Nee, door de European Health Data Space Regulation, denk ik dat het misschien nu iets sneller gaat gaan, omdat iedereen nog doordringen tot organisaties, maar dat er wel een beseffe begin te komen, dat die data interoperabel moet gemaakt worden. Dus ja, stop voor, stop, denk ik, vooral dat het nu zal zijn. Een afspraak voor afspraak. Stel dat je straks een telefondje krijgt van van de broeken, die zegt Nikki, ik luister. Wat is het ene ding? Wat we zeker moeten doen, nog deze legislatuur, om de data beweging in gang te steken, te bestendigen, op te schalen, wat jij wel wil, je krijgt kartbouras. Ja, ik ga het niet op de infrastructuur spelen, dat zou ik het echt over de financiering hebben. We zijn de financiering nu in België, is nog altijd 'ik doe iets en ik word ervoor betaald' of 'ik iets doe'. Ik zou veel liever hebben dat de financiering gaat naar een system, maar dat we zeggen, we kunnen nog basis van hoogqualitatieve gevallideerde medische outcomes zeggen van, oké, we hebben het goed gedaan voor die patient in een totaal beeld, een totaal multidisciplineertraject, waar dat niet alleen de art is, maar ook de verplicht kunnen, de kin, de paramedici, etc. Als we naar een meer een munderpeem in principe gaan, waar jij eigenlijk op het valuebest geldker geven, echt kan aantonen dat je goed bezig bent als arts of als ziekenhuis, en we zouden daar financieringen gaan. Dan gaan die data daar een bewijs van worden, en gaan die data ook cruciale worden. Dus voor mij is de verandering van de financiering, crucial ook voor die data. En als je het hele toekomst beeld van gezondheid, zorg je een rol van data daarin kan schetsen, hoe dat is dat finale drumplaatje voor je? Dat de data de zorgprofessionals ondersteunen. In plaats van nu zijn extra administratie op leverd, zoals je hebt omgekeerd moeten zijn, dat dat betekent dat die goed hoistum betekend één keer het registreren en er veel voor terugkrijgen. En dan wil zeggen dat de gezondheid verleden zich kunnen richten op de patienten in plaats van op de administratie. En dat zou voor mij heel veel betekenen, en dan dat die zelfde data die goed geregistreerd zijn, gebruiken voor nieuwe inzichten voor patienten zelf, waar dat patienten zelf ook nieuwe inzichten uithalen, zodat er eigenlijk patienten beter geïnformeerd zijn, op betere keuze schullen maken die bij hun zelf passend zijn. We hebben nu een patient-slide-middelsbord, bijvoorbeeld dat echt toont. Ik ben die dat type patient, dit is wat ik kan verwachten, als ik die operatie bijvoorbeeld toe. Dat vind ik een hele mooie, dat je datat, dankzij die data inzichtig gegeven worden aan, gelijk wie op gelijkwaad niveau. Hopelijk heb je genoten van deze aflevering. Want je het leuk, geef je goede review, maar vooral verspreid de botenschap. Sturen tussen rust door naar vrienden en familie. Deze of andere aflevering kan je herbeluisteren via je favoriete podcastapplicatie. Heel graag tot de volgende. ♫
Podcast Summary
Key Points:
Data in ziekenhuizen wordt vaak onderbenut, vooral voor klinische doeleinden, en zit vast in gesloten softwaresystemen.
Succesvol datagebruik vereist veranderingsmanagement, multidisciplinaire samenwerking en het creëren van incentives voor zorgverleners om gestructureerde data in te voeren.
Een ideaal technologisch model combineert een gestructureerd datawarehouse met een flexibele data lake om zowel gestructureerde als ongestructureerde data te integreren.
Patiëntbetrokkenheid en datatoegang (patient empowerment) zijn cruciaal voor de toekomst, maar vereisen educatie over datadelen voor wetenschappelijk onderzoek om datasolidariteit te bevorderen.
Grote uitdagingen zijn technische interoperabiliteit en semantische standaardisatie van data tussen systemen en zorgverleners.
Summary:
In deze podcastaflevering bespreekt Tom Brakeleers met Nikkie van der Wekens, data-coördinator in AZ Maria Middelares, de uitdagingen en kansen van datagebruik in de gezondheidszorg. Van der Wekens benadrukt dat ziekenhuizen, hoewel ze enorme hoeveelheden data genereren, deze vaak alleen voor operationele en economische doelen gebruiken, niet optimaal voor klinische besluitvorming. Data zit vaak opgesloten in gesloten systemen.
Succesvolle implementatie draait om mensen en processen: multidisciplinaire teams, het belonen van zorgverleners voor gestructureerde dataregistratie (bijv. via automatische ontslagbrieven) en het standaardiseren van zorgpaden rond de patiënt. Technologisch streeft men naar een hybride model van een data warehouse en een data lake.
Patiëntempowerment, waarbij patiënten toegang tot en controle over hun data hebben, wordt gezien als de toekomst, maar moet gepaard gaan met educatie over het belang van datadelen voor onderzoek (datasolidariteit). De grootste bottlenecks zijn technische interoperabiliteit en het bereiken van semantische overeenstemming tussen zorgverleners over datadefinities.
FAQs
De podcast onderzoekt hoe data beter ingezet kan worden in de gezondheidszorg, om patiënten te helpen, artsen te ondersteunen, onderzoek te stimuleren en beleid te versterken.
Door incentives te creëren, zoals het automatisch genereren van ontslagbrieven bij het invoeren van gestructureerde data, zodat artsen direct beloond worden voor hun inspanningen.
Uitdagingen zijn onder andere gesloten softwaresystemen die hergebruik beperken, GDPR-vereisten die vertraging kunnen veroorzaken, en de weerstand bij zorgverleners om tijd te besteden aan registratie in plaats van directe patiëntenzorg.
Patiënten worden bevraagd over hun ervaringen en uitkomsten, en op basis daarvan worden zorgpaden geoptimaliseerd, bijvoorbeeld door wearables in te zetten voor monitoring thuis om geruststelling te bieden.
Een data-lakehuis combineert gestructureerde en ongestructureerde data op ziekenhuisniveau, wat ideaal is om diverse databronnen te integreren en nieuwe inzichten voor patiëntenzorg te genereren.
Door afspraken te maken over standaarden en semantiek op regionaal en nationaal niveau, zodat data tussen systemen en zorgverleners eenduidig kan stromen en hergebruikt kan worden.
Chat with AI
Loading...
Pro features
Go deeper with this episode
Unlock creator-grade tools that turn any transcript into show notes and subtitle files.