Neurodiversiteit: zonder een ADHD'er overleef je een onbewoond eiland niet! | Saskia Schepers

Als je ooit op een onmwonter eiland zou stranden, ja, wie heb je dan nodig? Heb je iemand nodig die foutloos kan spellen? Heb je iemand nodig die voetsel kan vinden? En dat is een ADAD-brein, dat een zorgditje in ADAD-brein bij je hebt. dat vergroot je overlevings kansen. Welkom bij een nieuwe aflevering van de FoodTrots podcast. Vandaag zit we samen aan het tafel met Saskia. Schepers, onder andere coach, spreker, acteur, op het gebied van. Leiderschaps ontwikkeling, neurodiversiteit, mentaal wel zijn stressmanagement. een hoop onderwerpen om uit te kiezen. We willen het vooral gaan hebben over neurodiversiteit, maar eerst welkom Saskia. Dankjewel. -Ja. Laten we beginnen met een eerste vraag. Wat was de eerste gedrag gedachten waarmee jij vanochtend opstond? Wow! Wat die uitje niet verwacht. Nou, ik dacht wel van lekker weer. Laten we verwijzen in deze tijd en ik fiets heel veel. Je dacht, oh, dat is eigenlijk soms het eerst, wat ik doe is gewackeord. Het is droog, hartstikke fijn. Ja, dat vind ik fijn, ik wil gewoon kunnen wandelen en fietsen dergelijken, dus. dat was het eerste vanochtend. En ik kom natuurlijk weer bloedje, nog beter naar voren, met de zonder schijnen dan is dat toch. Anders had ik je ook een zwart gezeten. -Ja. Dan was ik gewoon uit een landen zwart gaan dragen en dan verdwen ik hier in jullie muur. Dat klopt. Maar je lijkt je er wel nog meer om vloeden, dus als je zog eens regens iets zouden, denk ik. -Ja. Je bouwde het niet zo was, maar het is wel zo. Ja, en zeker als je moet fietsen dan. Toch dan weet je al van Oeneeg, ik hoop niet dat ik door de regen moet. Ik heb echt investeert in allerlei regen gear, weet je wel, maar. Ja, ik heb allemaal behoeft aan buiten, en ik vond het een pittig jaar, pittig half jaar, met veel regen. -Zeker. Dus zeker vandaag is pom, pom, pom, regen, zonder schijnen. Zonder schijnen, ja, oh, super. Ja, we gaan dus hebben over neurodiversiteit. Kan jij misschien voordat we daarin gaan, wel even kort toelichten van wat is dat dan? Waar gaan we nu over hebben? Ja, dat is gewoon als nog een goede vraag ook als je de term steeds meer voorkomen. Ja, want dan denken mensen misschien van, oh, ik heb een beetje ergens de klokhoren luiden. Ik zal even goed uitleggen in de belangrijkste drie principus in neurodiversiteit. Neurediversiteit vergelijkt altijd met biodiversiteit. Er is geen standard bloem. Er is ook geen standard brein. En als je kijkt naar bloem, ik laat vaak een lezing, een boeket zien, mooi boeket. En dan zeg ik, een roze schijntullen binnen een stoorn is. Dat slaat helemaal nergens op. Die variatijd, die waarderen, vinden we mooi. En in breinen zeggen dan toch, dit is een normaal brein en dit is een abnormal brein. Maar zo is het niet. We hebben hoekjes gemaakt, maar die blijken heel fluiden. Dus als een belangrijk principe, diversiteit, in breinen van ja, breingeest en bedraading. Dat we allemaal een ander soort bedraading hebben. En dat er niets is als dit een brein is stuk en dit brein is gezond. Dus dat is een beetje spelen met het normaliseren van variatie, van mentale variatie. En als je dan zegt, elke brein is als het waren anders, zit dan dan in de structuur van het brein of hoe het regeert op dingen. Of hoe moet ik het zien, die diversiteit? Het uitzier in andere manieren van denken, andere manieren van leren, bijvoorbeeld dyslexie, andere manieren van informatieverwerken, hoe je de wereld ervaart, hoe je prikkels ervaart. Ja, je heel veel gedrag kun je dingen dan opmerken, waarvan we niet altijd weten waar het vandaan komt. Dus vooral de reactie opbepaalde dingen en hoe je met dingen omgaan, daar zit dan heel veel verschil en dat noem je dan neurodiversiteit. Ja, ja. Maar bottenlijn en natuurlijke variatie in breingeest en bedraading, dat is het korte uitleggen. Dat is lekker. En jij bent hier nu heel veel mee bezig. Hoe is dat voor jou begonnen, die intresse hierin, is dat door iets persoonlijkse of hoe kwam jij hier terecht? Ik heb een haar ergte grond, dus ik ben hele leven bezig met talent ontwikkeling en dan zie je wel heel goed wie goeie door en wie niet. Sommige mensen worden als talent binnen gehaald en dan gebeurt dat toch iets schaandeweg te rit, waardoor het uiteindelijk dan geen talent mee is, wat gebeurt dat dan? Dat fascineert me heel erg. Zelf ben ik neurodivergent, dan kan hij als je bevlogeraakt over dit onderwerp. Voor mensen die weten wat dat niet is, kun je het kortoel richten? Ja, in neurodiversiteit hebben we nieuwe vocabulaire en dan zeggen we eigenlijk neurotypisch dat zijn gangbare brein, een gangbare manier van leren, denken, communiceren en neurodivergent een minder gangbare manier. Van, nou ja, informatie verwerken leren, dus ik heb een minder gangbare manier en anders wordt de anders bedraad brein. En dat valt bijvoorbeeld op in werk dat je net een andere, vaak met een andere mening hebt, of misschien een ander werk tempo hebt, of heel creatief bent in mijn geval. En dat is eigenlijk de aaling geweest voor het hele onderwerp om daar helemaal in te duiken, los van de fascinatie. Dat vooral is dat mensen op het werk, het was één casual opmerking van een collega, vertelde het ook vaak in lezingen. Die zei tegen mij, 'sast ik jij mij zo creatief, had maar meer mensen zoals jij, binnen een organisatie waar ik toen werkte.' 'Supsymptiek, hartstikke fijn.' Maar de dacht ik ja, maar jij weet niet de prijs, ik betaal voor mijn type brein, dat als je heel creatief bent, dan schuurt een standart systeem in dit van heel blauw risico-aversysteemarken werkte. Dan schuurt dat bij jouw manier van werken. En daar kom ik ook, nou ja, wistseling met collega's, of met lijngevenen, of systemen waar ik mee moest werken, die dan mijn creatiefiteit niet helemaal te goede kwamen. En dan ga je dus nadenken dat verhaal moet ik gaan vertellen dat als je mensen hebt met kwaliteiten die in de neurodiversiteit kun je denken aan patronerkending, hyperfocus, creativiteit, innovatieve mogen, data gedreven denken, verbanden leggen, dat komt een beetje uit anders bedraden bereinen, we hebben het met creatieve bereinen, als je dat wil om armen in je organisatie, dan komt daar wel de komende dingen bij. Het is zijn twee kanten van dezelfde medaille, iemand die heel precies is misschien minder flexibel, iemand die heel erg over de boekers denkt, zoals er misschien niet aan stannen werkt wij ze houden. En het ene komt met het ander en dat verhaal moet verteld worden. Ja, want je zegt ook, er werd al gezegd, wat vind ik je zo creatief ben dat we door de meer van hebben, je hebt altijd een prijs voor, kan je dat uitrukken wat dat voor jou dan was, want het passen niet, maar waarom passen het niet? Nou ja, gewoon ook frustratie, denk je, dit is een voorbeeld dat iedereen heel goed begrijpt, vergaderen, van die ellen langen vergadering dat ik dat na 10 minuten denk, ja weet je, het is al lang duidelijk waar dit heen moet. En dan moet ik nog drie kwartieren, dan gaan ze te luisteren, dan gaan ze ze zeggen, dan gaan ze een vriend van mij noem dat corporate theater, wat ik gewoon echt. Fantastisch, ja, fantastisch. Snap het nog allemaal wat dat is en dat trok ik niet, dan denk je dat 10 minuten wat zit ik hier te doen, ik wil gewoon aan de slag, en dit is gewoon een rondje om te kerk, hè. Nou ja, dus wat dat betreft is die termologier, fantastisch, het vergaderen, die systemen waar ik in moest werken, die van mij totaal onlogisch waren, als je heel creatief bent, dan kun je ook, ik werkt dan een angel scrim, ook een hercam, bijvoorbeeld. Ja. Moet ik dat allemaal in use stories in een system gezet, wat van mij volledig onlogisch is, ik krijg daar dus echt kortsluiting van in mijn hoofd, snap je dat, snap je, mensen niet, je kan toch een systemen vullen, hoe is dat? Nou, van mij dus wel moeilijk, ik ben wat minder structuriert, brein, dus mensen vragen dan waar, waar sta je nou in je projectplanning, als ik die al maakt, heel eerken zegt, en zeg komt goed, komt goed, ik ga het echt opleverd die daten, maar als mensen dat die zien niet natuurlijk in mijn hoofd, hoe die lijnen lopen, er worden mensen heel nerveus van, als ze niet zien dat je eigenlijk wel progresie maakt, alleen, ja, ik ben geen volgoordelijke denken, dat A, B, C, D, ik ben in begin bij P, nou, dan zeg je, dan hoor ik jullie iets zeggen en ik al wacht even, dan moet ik even terug naar B, want dan moet ik daarbij even dit of dat. Ja, dat is niet iedereen gegeven om dat te kunnen volgen, wat ik ook gewoon over is heel goed begrijp. En daar gaan dingen natuurlijk een beetje stokken als het gaat in samenwerking en lijnen geven die geen grip op je krijgt, dat wordt er heel veel gebruikt door grip, mensen krijgen geen grip op je, want je hebt bij de heel erg eigen heimere, ja, meer wat meer individualistisch ingesteld, maar we gaan er weer wel een heel goed voldoorde, dat hebben mensen wel dat je denkt dat gaan we weer die back to back meetings, dat is een mooie mooie, dat komt uit een boek van Amy Edmonds in die veel over psycholose veiligheid schrijft. Het vongt fantastisch, wat ze schreef is dat we er afgelopen 20 jaar, 50 procent meer zijn gaan samenwerken. En meer samenwerktijd, meer samen tijd gaat een koster van eigen tijd. Dus voor de mensen die gewoon wat meer reflectief zijn, misschien meer introvert, misschien wat meer tijd nodig hebben om informatie te proces om besluit te kunnen nemen, die komen daarmee in de knijl. Ja, dat is voor niet ieder breinige zonde ontwikkeling, ook op scholentrouw, dat je heel veel projectgroepen moet werken, gaat soms ook ten koster van je eigen denk tijd. Ja, je wordt dan heel erg meegenomen, natuurlijk in het geheel, ik ben zelf heel goed in, als ik even met terugtrek, dan ga ik dan maar helder in één keer. Terwijl ik in een groep zit dan, wat ik ook meegetrokken zeg maar, ja, ik ben niet bedekend in de bedoeling. En niet meestal aan het zien, maar ik ben niet bedekend in de goede kant op, zeg maar. Nee, precies, meer dan je dan zelf niet heel daarna kan denken over, maar hoe sta ik hier nou in? Ja, ik ben niet heel belangrijk in, dat was het een momentje mannel. Ja, is het een enkele helder? Ja, zeker als mensen dominants en een vaak voorttaunemen op een paal de positie hebben in de hieragie, dat je denkt ja, als Jan dit zegt, dan kan ik daar eigenlijk al niet met tegenin gaan. Ja, groepstruk, dat is ook wel heel mooi, ik ben daar heel antwoord van wat te vertellen, dat neurodivergenten de anders bedraaden breinen, ook wel degene zijn, ten eerst met een grote rechtvaardigheidsgevoel, dus je suelen ook sneller, is zich over iets uitspreken. (C) TV GELDERLAND 2020 ook groepthink voorkomen. Toch er geen zijn die zeggen nou sorry, ik zie het heel anders of we zien dit over het hoofd, waardoor je ook gewoon bijdrage aan een gezondere bedrijfsvoering. Ja, dus dit zijn mensen die echt wel in je organisatie wil hebben. En in een slecht gevallen misschien als een luizende pels ervaren wat ik denk dat dat mensen mij ook ervaren hebben, maar uiteindelijk wel je ook je gezonde kritiekaster zijn. Ja, die wil ik nodig. Je hebt je ook nodig. Ja, dat is ook een rol die gewoon nodig hebt in een organisatie. Ja, en merk ze jij het dan vroeger op school ook al, of is dat echt pas op de werkvloer gekomen? Nee, nee ik ben gepest als kind, dat zullen heel veel neurodifferenten ook zeggen. Dat was ik acht of negen. En dan, en ik heb nooit, ik wist eigenlijk niet waarom, want er was niks uitelijk aan mij of iets wat daar aan en ik toch gaf dat zij het ook niet van je bent en dus of zo, weet je al. En dat is wat je anders bent. Er zit iets in jou wat anders is, waarschijnlijk, reageerd ik anders of ik weet het niet precies, maar ik ben wel opgoed met idee, ik ben raar. Ja, dus dat voel je dan zelf al op? Ja, dat zit heel heel deep. Dat zullen veel neurodifferenten herkennen. Dan heb je als kinder anders gevoeld, onbegrepen gevoeld, of je begrijpt de wereld niet. De zullen misschien oudtissische bereinen zijn, want ook de conforme van neurodifferenten is, die misschien geen goede aansluiting hadden of de sociale cues niet kunnen lezen in contact met andere. Ja, dat maakt eenzaam, dat maakt verdrietig en dat maakt ook dat je vaak toch denkt dat het dan jou ligt. Ja, precies, maar jij voelt je anders en de rest is altijd. Ja, dan ben ik wel mee opgoed met dat gevoel. En dat maakt ook dat je in een organisatie als jij denkt, ik zie dit heel anders, dan zal jij eerder denken, ja, dat zal dan wel aan mij liggen, want iedereen zich dit, ja. Ja. Dus dit wordt heel lang geduurd voor dat ik dacht, nou, ik zie het anders, maar ik heb gewoon gelijk. Ja, ik dacht het. En dat gyn ik daarom ben ik ook mijn boek gaan schrijven, als alle bereinen werken, omdat je wilt dat alle bereinen werken. En met naam ook de bereinen die ook anders bedraad zijn, maar die zeggen dingen of die zien dingen die andere mensen over het hoofd zien, of nog niet zien. Ja. Dus dat is ongelooflijke waarde. Ja. En ik wilde dus het boekschrijveel andere mensen mijn worstelingen te besparen en zeker de mensen in de twintig, weet je, die gaan werken, dat ik daar tegen kan zeggen, ja, jij ziet het anders, maar waarschijnlijk heb je gelijk. Dus laat je niet in de hoek drukken, jij ziet waarschijnlijk iets wat andere mensen nog niet zien, kijk hoeveel je kunt komen daarmee. En niet jezelf, dan, ja, niet meer denk jij, ik hou me maar stil, want als neef van de mensen, neef van de die mensen aanzegd, dan zal het wel aanzijn, dat is dus niet per definitie zo. Dus dat wil ik, ik wil gewoon mensen en pauren, of emanciperen, om gewoon hun zijn te om armen, hun vreemd zijn of eigen zijn of nou, wat dan ook. En dat in te gaan zetten als een kracht in plaats van, ik hou me mondmaar, want het zal wel niet de bedoeling zijn, zonnen. -Zeker, ja, ik had ook echt in als iedereen volledig zelf kan zijn, dat je dan de beste krachten bij elkaar krijgt, maar ja, dan is het natuurlijk te vragen hoe zorg je voor een omgeving waarin iedereen zich zelf kan zijn. -Ja, maar dat is dus belangrijk om te weten dat veel van deze mensen, en hebben de neurodivigenciëd dat zit in bijvoorbeeld bipolariteit, hoogpaggaaf, dyslexie, die Adi-D, Tourette, Oce-D, dus kan van alles zijn, het zijn heel veel verschillende soorten bereinen, maar vaak zie je dat ze vastlopen in dezelfde dingen, dat in het ander zijn, zijn we dan toch hetzelfde, ik ken mezelf heel veel aan de soorten soort bereinen. En die hebben vaak toch de gemeenschappelijke delen dat ze zich altijd vreemd hebben gevoeld, het tegengeluid zijn geweest, dat misschien ook veel weggeboven is, weggewappertijks. -Ja, ja, zo is. -Onder de vijfde knappen. -Ja, dat is wel echt wanneer ik ben. En dus juist voor die mensen heb je een omgeving te creëren, waarin ze zich comfortabel genoeg voelen om zich te uiten, omdat voor deze mensen dat veel minder van zelfs spreken is, als je vaak de gene bent geweest, waar tegenst gezegd, ik weet niet waar het vandaan houdt, maar ja, wij zien het niet, dus het is er niet. -Ja, precies. -Ja. En is dat dan vooral, dus door zo iemand heel erg ruimte ook te geven van alles, alles mag nu in een groep gegooid worden, wat je nu ook denk bijvoorbeeld, om het zo lacht de remplugger op zo te maken, om je uit te spreken of wat zijn nou manieren om dan die omgeving te creëren. -Aan een goede manier is het een eerste nieuwscheergeid, dat ik kan zeggen, hey, hoe zie jij dat? Hoe is het om jou te zijn in deze meeting? Hoe is het om jou te zijn bij dit personeelse oudje, wat heb je dan nodig om je fijn te voelen? Maar in een vergadering is gewoon vaak toch gewoon heel belangrijk om explicit naar het tegenluy te vragen van goor, dat zeggen mensen, ook bij de meest bij de omgevings, is iemand bij een heel andere mening? -Ja. -En dan zeg jij misschien, ja, dat ben ik, ik zie iets tussen zo, oké, dan zou ik als zelf, ik zit zo'n fraadrievoor zou ik zeggen, oh, is er iemand die iets in dit verhaal herkend, iets in deze mening herkend? En misschien zeggen mensen nou, ik ben niet helemaal dezelfde mening toegedaan, maar ik herkend wel dit en dat. En dan ga je zoeken naar de waarde van het minderheidstampend, die je kunt toevoeg aan meerhijs besluit. Dat is een principe van deep democracy, je daarop gaat googelen, dus een paar de gedachtige goedmetodiek om het tegengeluid waar de oud te krijgen en ook te kunnen toevoegen, waardoor waarschijnlijk het besluit of naar de toekomst wat beter uit gaat zien. Dus als je belangrijk exptieat vragen van, we gaan niet verder ervoor dat ik jou nog heb gehoord in de meeting, dat ik gewoon zorg ik ieder stem heb gehoord. En als er tegengeluid is, dat te verspreiden, om is dat zo mooier, van even kijken wat herkender we daarvan, waar kunnen we dan op voortbeduur in plaats van jij, je bent eentje niet zo denk dus jammer dan, goed luisteren, wat er dan is. En we hebben ook een soort zes seconden regel, niet iedereen kan pas meteen antwoorden. Ik kreeg tinaal maar met vrij verlood te brein aan tafel, maar als je gewoon net wat meer proces tijd nodig hebt, dan is het belangrijk dat we ook gewoon even stilte laten vallen. Dat vinden we heel ongemakkelijk, maar in die stilte zijn er mensen die hun gedachte kunnen ordenen en dan hun inbreng kunnen doen, niet iedereen kan meteen reageren en juist anders soort brein hebben misschien wat meer tijd nodig om de gedachte te ordenen. Dus als je het snel gaat, mis je die input. En dan kan ook best zijn bij lezing dat ik tegen een man zai die een mannetje die zei van "oh ja, we hebben een leuke team dag, ik was er een van de sprekers en dan gaan we breinstoren naar een virus halen we alle idee op en dan gaan we daar wat mee doen. Nou, misschien moet je ook zorgen dat mensen daarna nog iets kunnen inleveren, weet je, dat zijn mensen, gaan daar even een nachtje over slapen, die moeten dat verwerken zo'n hele dag een prikels, een informatie. En de volgende denk ze, weet je wat, dit is een goed verband of dit is een goed idee. Zeg je doetje zelf de kort als jij vindt dat iedereen of virus alles in moet leveren. Maar ze zijn heel normaal, hij zag 'oh, we hebben een hele dag en dan gaan we alle ideeën gesammelen en dan kiezen we de aan ideeën, bla bla bla bla, ja, dat is een vrij extra werd energieke benieuwd aan te pakken, maar je mis daarmee input van heel veel anders soort bereinen. Dus meer rust inbouwen, reflectiteit inbouwen, exmesietvragen naar het tegengeluid en gewoon nu schier zijn. Ja, Jordi, we zitten hier wel lekker te babbelen, maar kan jij misschien wat meer vertellen over wat wij als broerensus naast deze podcast nog meer doen. We spreken bij bedrijven met een keynote, vol interactie, humor en concrete voorbeelden over generatieve schillen, mentale gezondheid en werkgeluk. Daarnaast hebben we ook het voldachtsplatform en hiermee gaan medewerkers aan de slag met 14 dagens het challenge, om hele kleine aanpassingen te maken in hun dagelijke keuzes voor meer energie, verkracht en werkgeluk. Dat klinkt behoorlijk interessant als ik het zelf. Heb je meer informatie hierover? Ja, die heb ik zeker. Je kan in de link drukken, hieronder in de show notes en dan vind je alle informatie die je nodig hebt. Ja, wat het in het voorgesprek gaat dat ook over het onderwijssysteem, want we worden natuurlijk eigenlijk opgeleid met je moet voldoende halen op rekenen en voldoende op taal, maar eigenlijk is het dus zo dat je natuurlijk het hele systeem moet insteken op wat is jouw talent en hoe kan je dat zo goed mogelijk punten? Hoe denk je zelf dat dat goed kan worden ingestoken? Want ik weet dat je er nu ook veel meer bezig bent met het onderwijssysteem. Ja, het onderwijssysteem kan nu niet veranderen. Nee, zeker niet. En dat is over niet altijd het grootste problem, zit heel vaak in onweten tijd als schat of neurodiversiteit in het onderwijs, dat het heel veel aan kennis ontbrekt, waardoor je soms denkt van iemand met zo'n type berein die zal dit wel niet kunnen, dus dat is gewoon uit beperkte kennis. Wat je filmt onderwijs ziet, ik las heel mooi regen in een boek of ik hoorde het in een tv-programma. Ik weet niet precies, maar dit gingen over van, ik komt als kind niet naar school om te horen waar je niet goed in bent, maar dat gebeurt nu wel, dat alle energie wordt afstoken in de dingen waar je niet goed in bent. Dan moet je dan allemaal omhoog gaan krikken naar een zes en misschien zijn de dingen waar je eigenlijk al een 3-4 opskort, dat je heel technisch bent ingestoken bij misschien minder talig. En als je in neurodiversiteit noemen wij dat een spiky profile, deze mensen vaak heel goed in iets, maar ook heel slecht in iets, ik kom dan met het andere, die twee kanten van dezelfde medaillewerken al een refererde en dan de onderwijs ziet dat dan ook, mensen erin goed zijn aan te vakken en slecht een aan te andere vak, en daar gaan ze over huizen op begeleiding, heel veel energie in stoppen, waar ze waarschijnlijk van de rest van de leven niet meer mee doen, dus je wordt heel eerst ook of waar je dan niet goed in bent, want natuurlijk hartstikke zon is, wij moeten dingen onderwijs, is voorbereid op de maatschappij, zorgen dat jij weet waar je goed in bent, zodat je geld mee kan verdienen en zelf redzaam wordt, in plaats van wij gaan zorden voor ades kunnen, zes staat en waarom jij heel ingezekt vindt, ik vind ook een moeilijkame dochter uit te leggen waarom het iets moet leren. Ik leren er graag, maar maakt mij niet uit van alles leuk, maar in zijn genoeg kinderen, vaak ook hopen graaf de kinderen, die denken je wat doekt dit voor, hoe verhoud dingen zich tot elkaar, als ze dat niet zien zijn ze gewoon niet iets zit. En dus het zit heel vaak dat wij eigenlijk. De motivatie de onderwijzing een beetje onderuithalen. Ieder kind wil leren, maar wij pakken het niet goed aan om dat dan ook zo te houden. De plezier in leren, plezier in lezen zie je ook, dat neemt gewoon helemaal af. En dat is hartstikke zonder, want uiteindelijk wil ik kinderen leren en zich ontwikkelen. En op scholen, ze hebben het heel erg gericht, op nou dit gaat niet goed, dat moet beter. In plaats van waar ben je goed in, en dat ga ik helemaal uithalen. Van die achterkakken negenmaken, want dat is waar jij voor betraad bent. En een heel mooi voorbeeld, een bete voorbeeld, heb je gewoon echt niet in Nederland, is Martin van de Bringde, was de baas van Azemel. En hij zei er in een interview in de volkskrant, hij had ook echt drie je op taal en nergens op techniek. Dus het is perfect voorbeeld van een spijke profaal en hij zei ook, in deze tijd had ik ook niet eens gerept in het onderwijze, want dan moest ik natuurlijk die drie omhoog gaan kriken, zou daar al mijn energie in zitten, met dat profiel had ik het gewoon niet gerept. En dan zie je, wat deze man gewoon teweeg heeft gebracht en het grootste bedrijf van Nederland uitlaan heeft opgericht. Dus nou is dat misschien een heel bijzonder voorbeeld, maar wel een voorbeeld van zo'n spijke profaal en dat het in het huidige onderwijssystem niet zo lekker loopt, dan zullen ze gewoon alles naar een zesje willen trekken. En als je alles naar de normaal trekken, dan wordt de wereldmiddelmatig van, dat geld voor bedrijven geldt ook voor het onderwijs. En dan komen we automatisch uit bij het onderwerp collectieve intelligentsie, want dat is iets waarvan jij ook zegt, dat heb je natuurlijk juist nodig en je altijd net het voorbeeld van een thuis en vergaadering, en juist dat tegengeluid is enorm waardevol. Ja. Kan je daar iets meer over vertellen over collectieve intelligentsie? Absoluut, ja, dat is ook een belangrijk principe als het gaat over neurodiversiteit. Dat ieder brein is er voor hun reden, we hebben nog steeds autissie breinen, ADAD breinen, bipolar breinen, wat is dat dan, dat dat niet uitgehevelueerd is. Dus blijkbaar heeft dat evolutioneerd nut, en dat heeft het, he? Heel vroeger waar autisten, de breinen die in de ver te konden zien zijn het bestjes die siglins of de ogen van een roofdeer vertelde dit vaak als voorbeeld. Die maat van focus is dan het verschil tussen eten opgegeten worden. Dat is heel fascineerd. De ADAD is dat waren de jaren verzamelaars, die gingen op uit voor voetselen onderdak. Dat zijn de mensen die zijn actiegericht, die gaan zoeken daarom zijn ze op zich op onrustig, maar die scannen en die leggen verbanden en daar zijn ze voor bedraad. Dus lekkten dat zijn de visioneers, de architecten en goud die mensen die gewoon uit het niet op dingen kunnen bouwen, dat ze heel vaak met z'n lekse kinderen hoe handig die zijn. En ja, de goude tip, die er ook altijd is, dat gaat om collectief intelligensie, als je ooit op een omroont eilanten zou stranden, ja, wie heb je dan nodig? En dat is, dat is het ADAD brein. Dat een zorg dat je een ADAD brein bij je hebt, dat vergroot je overleving is kansen. En dat is echt zo een recent onderzoek zie je ooit dat je ADAD's het bos instuurt, ze komen echt met meer voetsel terug. Nou, dat noemen collectief intelligensie, maar gekkeheid, maar het is wel zo. Dus principe is, deze breinen zijn iets stuk of een foutje van de natuur, ze zijn zo bedoeld om zo te zijn, dus we weten alleen niet waar neer we elke brein nodig hebben. En in deze tijd, de artificial intelligence, de techniek, de allerlei ontwikkelingen heb je je alles soort breinen nodig. Dus dat is het idee, we hebben alle breinen nodig. Je weet niet altijd waar neer we elke brein, maar daarom is het er, omdat het ons helpt als menselijke soort om vooruit te komen. En vergeet je niet dat gewoon eigenlijk, denk ik, wat de meeste uitvingen, grote uitvinging gedaan zijn, de autissische breinen. Hoe durven we dat dan als het storm is of het de kort kapitie schandalen? Dus ik denk ook dat dat opgeven met dat ook denk jeetje, dat we er zo naar kijken. Dit hebben wij nodig voor ons als menselijke soort. Dat is collectieve intelligentie, we hebben elke brein nodig, punt. Dus op een gegeven moment zie je een vakiturus wij zoeken dit brein, want wij hebben jullie nodig. Dat zou nou. Ja, kijk. En de hele discussie over moet we dat nou label of niet, dat is een andere discussie, label-enf dan de naaward. Ik noem daarom altijd brein, type of brein-profil. Dat kan je helpen om gelijk stemmen te vinden en er zo'n handliding voor je brein te krijgen, dat we door je snap waarom je dingen wel of niet goed kunt, dus het geeft inzicht. Maar in deze tijd zijn labels natuurlijk omrinkt door stichtbaar, dus dat is altijd ingewikkeld. Maar wat je al wel ziet, de vakiture teksten, we zoeken iemand die zich herkend in, bijvoorbeeld, in hoog begraafdheid. Dat zie je al wat terugkomen, maar je kunt ook de kenmerken om schrijven. We zien gewoon iemand die heel goed is in die gewoon actie gericht of iemand die heel goed is in patronerkending of data gedreven werken, denken en ook alleen vragen wat je echt nodig hebt. Ja. Ja. Je bent er ook niet met 10 dingen. Ja. Jullie zullen net als ik denken, nou, nou, ik kom in heelend, ik heb vijf van de 10, kletsen me een wel doorheen. Maar dat is niet iedereen gegeven, soms denk ik, ik moet daar allemaal voldoen, ook uit die uitstekende communicatieve vadergeden. Nou, die heb je ook niet altijd nodig in de paalde functies. Dus daarin kun je gewoon goed al zorgen dat de juiste mensen regeren of niet afhaken, omdat jij gewoon je standard-profilp gemaakt nou, standardwerk dan niet, daar begrijpen we altijd deze wereld. Dus vraag dan alleen in vakiture teksten wat je echt nodig hebt. Ja. En zet daar ook exercit bij als je dat werken moet maken, we houden rekening met neurodiversiteit. Mooie voorbeelden, ze komen voor kopen handen die al in hun vakiture zat zegt, van we willen dat jij konvertaal bent als je op gesprek komt. Wat heb je daar voor nodig? Dat is ongelooflijke positief ontwikkeling. Dat staat niet bij geven even aan wat voorbereintiepe je hebt. Dus ik zeg het ook, de aannacht van neurodiversiteit is niet de grote coming out show. Vanaar gaan we allemaal zeggen, ik heb dit of dat. De gaat niet om het gaat rond begrijpen dat er allemaal anders zijn. En dat waar rekening met kunnen houden, dat er gewoon mensen zijn die mistroteer nog hebben dan andere klaren, dan kun je gewoon rekening met houden in heel veel bedrijfsproces. Dus ja. Ik denk ook juist dat die lepers dan toch ook goed kunnen zijn. Maar net als jij dan zegt, heb je een leeftijd merk je dat je anders bent. Maar ik denk juist dat het dan pert gister van, oh, ik is vastgesteld als ik dit dan heb. En dus kan ik juist op deze gebieden kan ik juist met krachten inzetten. Ja, dus eigenlijk, er is altijd heel veel reactieblinkt in een belagelijk label. We ben niet van de hoekjes, nee, als ik zeg ik ben neurodiversiteit. Dat zeg je mensen, oh, je entstand, wat heb je dan? Ja, weet je wel. Ze willen het gewoon weten en welk hoekje in welk hoekje, nou mensen, ik pas niet een hoekje. Maar ja, als je mensen spreekt die heel laat gediegen of stiseerd zijn en dat is bijvoorbeeld geval bij heel veel vrouw met AD&D. Dit is een soort inhaalslag, want vroeger hadden meisjes geen AD&D, dat bestond niet. Bij wijze van, ja, we herkenden het gewoon niet. Net zo'n min als optisme bij meisjes. Dus heel veel vrouwen hebben die inhaalslag nu. En dat is soms, als zij eenmaal die dacht, die ignozen hebben we kan het opluchting geven. Maar ook verdriet, of rauw van, als ik dit toch allemaal had geweten. Dat had ik er zo anders ingestaan, had ik begrepen dat het niet aan mij lag. Dan had ik dingen anders kunnen doen. En zo'n soorten film van je leven draait weer af, met die bril die je dan nu hebt. Voor soms is dat echt heel pijnlijk. Dus we kunnen van vinden wat we willen over hoekjes of labels. Maar het geeft mensen ook vaak waar hauw vast in zingeving en keuzes maken in het leven. Ik spreek heel veel mensen die die later die agnossisering hebben. En daar echt wel weet van hebben, had ik het maar geweten als kind. Ja, dat denk ik wel zo. Ja, dat is echt wel duidelijk denk ik. Ja, erom. Ja, die kun je toch wel er zo'n vast schrijpen. Ja. Omdat je het voelt, dat je ander bent ondermaal. Ja, wat zo normaal, dat is natuurlijk nog een ding. Ja, ik stel je met een kid met dyslexie. Het zal nu wel weer anders, dus het gaat nu weer andere dingen doen in onderwijs. Maar vroeg was gewoon, oké, dan krijg je 10 minuten extra voor de test. Dat zit, dat je wel, dus daarmee ben je met een last post, maar jij gaat uit zo'n positie. Ja. Niemand zegt, wow, je bent een dyslexie-denker. Weet je wat jij goed kunt, waar jij voor bedraad bent. Hey Richard Branson, weet je, dat zou ik tegen kindrolmodellen. Dat is een hele succesvol ondernemer, miljarderm. En die heeft gewoon anders de dank aan dyslexie, zegt hij. Nou, hoe tof is dat als iemand jouw dat vertelt als kind in plaats van. Nou, hartstikke jammer dat je dyslexie hebt. En dat parten, oké. Ja, dat gaat dit maar doen. En dan gaat die extra tijd, die ik al maak voor een test gaat dan ook. wit een kosten van je eigen tijd, van even bijkomen. Ja. Dus dat is niet altijd een goede oplossing. Dus we gaan er dan wat dingen voor. We gaan met je knippen plak om het werk aan te krijgen. Maar niet zeggen, jij bent een soort bedraad ding. En dit is wat jij kunt. Ja. Of wat je in je hebt. Dat is ook geen garantie van, dat is ook wel het solidje niet moet zeggen. Je hebt dit soort bereinders. Ja, kunt dit. Laat maar je kunt je zien. Dat staat die drukker. Ja, dat staat die drukker. Dus zo is het niet. Maar wel dat je zou begrijpen. Oh, een dyslexisch berein. Weet je dat je bedraad ding dan zo loopt. En omdat je juist dit niet goed kunt, iets anders wel goed kunt. En dan zie je dat stuk heel vaak. Heel goed, visie wil zijn ingesteld. En dan kun je best les materiaal aanpassen om het voor deze berein. en ook gewoon werk kunt te krijgen. Ja. Ja, zo belangrijk. Maar ik denk dat er gewoon heel veel onwetentijd hierover is, waardoor dit bijvoorbeeld ook niet gezegd wordt. Ik zou je voorbeeld geven, omdat ik het mijn nieuwe boek bezig ben. dat gaat over het onnelerstijd een onderwijs. Ik kwam er gewoon niet aan. Maar ze er niet in de bedoeling. Maar omdat je iedereen zei, zaske iedereen onderwijs moet jou verhaal kennen. moet jou lezen kennen, dat ik ook ene. Dan ga ik me daar wat meer op richten, want uiteindelijk leveren nu. getrobleerde jongeren af. En moeten wij de werkvloer inclusief maken. Maar ze schade natuurlijk al aangericht. En ik heb laatst een LinkedIn-post gedaan over. met de titel die ene opmerking van die ene docent. Sommige mensen kunnen je maken of bereken met ene opmerking. Ja, die gaat natuurlijk vaar wilden, dan gaat mensen op reageren. Wat tegen ze is gezegd. Ja. Van nou, je hoeft niet eens meer interleveren, je hebt het toch niet in je. We zien het al. Je hoeft het niet eens te proberen, iemand had gehoord van "Ja, jij gaat toch straks worstverkoop bij de heem, los van het veilig dat Danny Geer en het is voor heel veel mensen, hoe hij het in je hoofd. Dus er zaten heel veel opmerkentussen die heel trurig waren. Of met jou achtergrond of een migratie achtergrond, ik zou niet eens proberen, je gaat toch vijongetrouwen. Oh ja, het is vreselijk, wizar. Ja, en dat heeft niks met het systeem te maken. Nee, dus het gaat heel erg maken. Wat zeg ik eigenlijk tegen iemand en kan ik de verwachting hooghouden, dus ook een mooie termologie. Je kunt ook wat van vinden, maar kan ik gewoon in iemand toch vertrouwen hebben dat dat er in zit en dat het misschien wat langer duurt, iedereen heeft zijn eigen proces. Ja. En ja, gewoon iets zeg ik denk niet dat hij het kan, natuurlijk kan je het wagen kijken hoe precies. Ja. Nou, dat is altijd ingewikkeld, om de prestatiedrukte verhoog of juist te weinig te verwachten van iemand, met je zoek naar wat voor een paalt kind werkt, daarom is de kind centraal zo belangrijk, wat werkt voor dit kind of deze jongeren. Maar ja, natuurlijk dat allemaal last, wat mensen naar hun hoofd krijgen, soms ook door het gezinwaars uitkomen, dat dat soort dingen. Ja, dat heeft dus niks met een systeem te maken, het heeft ze met kennis te maken, met hoe je regiert op kinderen en dat je het van uit gaat, dat een kind het gewoon in zich heeft. En gaat focus op de sterke punten. Ja, dat was je doorwoord, ja. Alleen ja, die vragen niet altijd in onderwijs een heel ja, wat ik heel veel hoor ook in het hoge onderwijs. Habien je ook bijvoorbeeld, zouden kinderen, jongeren tegen mij, ja, daar was natuurlijk allemaal, dit gaat heel erg voor plannen organiseren en projectgroepen meegaan en dat dat jouw net niet gegeven is, dan krijg je het heel erg moeilijk en niemand leert haar in dit geval een fantastisch maatje wat ik leerde kennen, wordt niet gevoet op haar spijks naar boven, ze loopt alleen maar vast op die spijks naar onder, zou ik maar zeggen waar je niet goed in is. En dan kun je gewoon denken, ja, ga ik het wel redden, als je helemaal niet wordt aangesproken op de dingen waar je goed in bent. En dat is het onderwijs, zo belangrijk, waar moet je kinderen leren? Dit is waar je goed in bent, daar zit de jouterlenten, daar gaan we in investeren. Als jij handig met je handen, klas ook iets fantastisch op linkedin, bestaat dat tijdje, naast een plusklas, ook een klusklas. Oh, wat goed, een klusklas. Klamkastisch. Fantastisch, dat was een sort of repair cafe, weet je wel, dus ze gingen gewoon, kinderen die gewoon heel handig zijn met hun handen, wat ik al fantastisch vind, wat ik ben dat niet. Nee, precies, ik zou ook niet. Ik wil dat meer. Ja, denk ik, oh, ging niet eens aan. Nou, dus overcolletieve intelligentsiejes. Ja, daar gewoon handige kinderen die gewoon dingen in en uit elkaar kunnen halen, kunnen repareren en gevoet worden op waar ze goed in zijn. Want we hebben daar soort gradatie in gemaakt, dat heel goed boeken kunnen lezen, dat heeft al meer waarde dan iets kunnen repareren. Maar ja, zo is het natuurlijk niet, dat hebben wij de van gemaakt. En dus dat vind ik fantastisch en dat is ook leuk filmpje wat je lekker op kan goedeleken kunt terugkijken. Die kinderen die daarvan opleven, daar zijn ze voor bedraat, en dat moren ze daar doen en moren ze omgewaarderd, na vind ik priljant. Nee, dat is wat ik dan altijd noem een redelijke toefoeging in neurodiversiteit, gaat vaak over redelijke aanpassingen, dat je die aanpassing doet in werk, maar dat vind ik genaar wordt, dus ben ik een redelijke toefoegingen gaan noemen, zou ik ook veel van mijn nieuwe boek ook over schrijven. En dit is zo een redelijke toefoeging. Ja, een redelijke toefoeging is dat een plusklas waar wat verrijkingplaats vindt voor aan te kinderen die dat nodig hebben en een plusklas voor wat meer praktisch ingestelde kinderen en misschien nog een variant. Ja, als ze daardoor twee uur in de weeken mogen besteden, hebben ze meer aan dan aarders kunnen, weet je wel. Nou, dat is dus ja. Ja, en dan denk ik, oh, dat is toch priljant en dat is toch niet zo ingewikkeld te regelen. Nee, nee, want ik weet wel, dat is een plusklas, maar ook een goepje met kinderen die dan minder goed in palden dingen waren. Dat jängt waarschijnlijk als je die in een plusklas of. Ja, ja, ja. Dat noemen dus ook vaak de achterblijfers, hè? Ja, achterblijfers, ja. Ja, ja. En ik kiecht. Nou, lekker als je dat stepp op je. Ja, we hebben een achterblijfers, ja. Ja. Ik heb in mijn books schrijven, nieuwe books schrijven ik ook over. Ik ben. ik heb een halfjaartje heb ik te schoos op van gedaan voor kleuters over alle dingen die ik doe, weet je, ja. En los van de feite dat hier larisch is, omdat je gewoon zo'n grappige wereldstapte, dat vond je heel grappig. Maar er had een soort regime, tussen de middag was het, had ze tien minuten om hun brood op te eten, de naam moest het schoplijn op. Dus er was een soort. Je moest heel snel. Ik was echt dat ik denk, nou, dat moet je het aangekomen. Moet je het aangekomen? Moet je ze niet kleine maartjes. En de dames waar ik daarmee samen waren, waren ook echt zo'n van chopchop, het is dat op, want je moet zo naar buiten. En wat krijgen dan aan te kinderen die voelen dat dan aan denken, die ging om mij heen, die bleef een beetje in mijn buurt. En zei ik, ik blijf, ja, ik ga mij helpen mij met feigen. Dan kun je wat lange binnen blijven, want die heb dan de hele ochtend in een drukke klas gezeten, die willen gewoon even rust. En hier worden dan door de oefblijven moeders naar buitig stuut een druk schoplijn op, want dat is de bedoeling. Dit kind wel gewoon even op een zitsak een boekje lezen, om gewoon de middag weer door te komen. Dat zijn van die kleintjes, want je dan denk je, oh jonget, wat doe je, die kind te gomme aan, het was ik altijd schiet op, niet rennen. Het schiet op, niet rennen, het is echt. En zei ik, oh, blijf, maar lekker bij mij in de buurt en dan kan ik wel eens op een donder. Ik snap dat het heel goed, dit kind wil naar niet gaan rennen op een schoplijn, die wil gewoon even rust. Ik heb daar zo, ja, het was zo mooie tijd en leerzame tijd om te kijken hoe kinderen reageren. En dat ik ook zag, dat doen wij dus op de kleuterschool, gaan die kinderen in een regime die ten kostig gaat van hun eigenheid. De ene wil in daad lekker snel eten, gaan rauze buiten en de anden wil gewoon rustig eten, maar dan moesten ze naar de trage eters klas, dat bestaat gewoon. En dan mocht je ook maar een paar de tijd doorbrengen, dus je moest eigenlijk snel leren eten, oh wat truurig. En wij leren mensen nu weer om langzaam en bewust te eten. Dat is zo, het is echt kleut, het is eigenlijk wel mindful en dan maken we dat gaelen wij dan weg. En als we dan verwassen zijn, dan moeten we weer op kursus. Ja, en dat is al in het kleut onderwijs, weet je? Dus dit is ik maar een voorbeeld, dit is mijn persoonke ervaring. Maar we moeten hem blocs overschreven, alles inspiriert dan van 'waar wat gebeurt hier nou? Had je nog zo'n mooie inzicht daar? Nou ja, dat we in de daad die kinderen in een systeem duwen, in een norm duwen, waar ze gewoon niet allemaal inpassen, zeker kinderen, die kinderen ontwikkelen zich allemaal op hun eigen manier. En in de daad de trage eters klas, op een kleut onderwijs, dat bestaat toch niet, laat die kinderen lekker op ogenmak eten, we moesten de bakjes controleren, alles controleren ook gewoon. En echt waar, dat kan zo'n jongensje namen toe. En die zei ik heb alles op, ja ik heb alles op, want hij wilde gewoon boekje gaan lezen. Mag ik even kijken, ja, hele trommel nog vol, dat voel ik echt niet laar is. Ze zei, nou weet je wat, eten alleen de maatjes op, weet je, dan is mom maar ook weer blij, want anders kom je terug met een trommel. Maar misschien had hij nu geen trek, had hij iets anders nodig. Ja, dat is ook zo, want ons moeder werkt ook dan op een basischool, en dan doet ze de instroomklasse. Zeg die jongens die dan komen, en vaak zijn ook kinderen die zeggen, ik heb geen trek. Ik hoef nu ook niks, en dat is prima, maar heel veel kinderen worden geforseerd, moet dopmin natuurlijk ook te eten, ja, maar als jij geen trek hebt, dan heb je toch geen trek, dat vindt het meen gedacht. En dan krijgt er ook gewoon ongezonde gewoontes van, als bij de schoven mijn dochter keek ze allemaal filmpjes, thuis een lunch, dus dan heb je al, dan je moet gewoon lekker een richte op het eten, weet je, dat is ook een ervaring, nou die weet alwebets gaan met filmpjes, ja ik krijg het in jou, weet je, probeer dat thuis, dat is anders te doen, ja, dus jullie kennen die die verhalen ook werden van, meteen al in dat systeem, en ieder kind dus anders, als jij geen trek hebt, ja, weet je, om het dan te gaan dwingen, ik vind dat ook heel apart, maar goed, het was een lollige tijd, maar ook leerzaam en het inzicht was, we hebben gingen al, dan zijn ze vier, en dan moet ze al in een norm, ja, en we hebben uiteindelijk, oh, deze tip is voor iedereen fantastisch, ik heb dokomentair gezien het kind en het badwater, dat gaat over het kleut te onderwijs, ja, misschien een beetje oftop ik, maar ik was zo onder de indruk, dus ook wel heb je helemaal niets met het onderwerp, heel erg de moeite waar te kijken, wat wij met de kinderen zijn gaan doen, die zo jong zijn, meegentrek in een school, een school's leren, daar zijn ze gewoon een helemaal niet voor gemaakt. En iemand zij daarin, een orthopedisch gehoog, kinderen kunnen 40 uur lezen, 40 uur lezen, alleen, alleen als er een toezijn, zij is niet aan toe, dan gaan we zij toe dwingen, hebben we misschien 200 uur nodig, zij deze man en dan is het plezier in lezen vooral het verdamd, dan hebben ze gewoon helemaal geforceerd om te lezen, ja, van ik dus heel, ja dat is natuurlijk bijvoorbeeld wat ik meteen overal kan aanhalen, dat is het, beter aan toe of niet, iedere kind ontwikkeld zich anders, ik ben zelf een moeder, dan sta je bij de consultatiebureauis, ook van een buurkustreep, zo'n lijn waar je aan moet voldoen, maar dat is een gemiddelde, niemand is dat, en iedereen blijft ze achter hier loopt ze voor, ja dat is een kind, dus dat is het onderwijs ook zo, maar goed, dus ja, dus dan is het onderwijs zo fascinerend, want daar beginnen we al te normeren, die situ toestuk ook gewoon hell, dat we meten, wat we kunnen meten en daarmee veel kinderen discolliseren en dan toets wordt het keuze niveau, het is gewoon schandalig, laat kinderen lekker kind zijn, zich ontwikkelen we niet die bij ze past, iedereen is anders, en dus ook iedere volwassen is anders, maar heel veel zijn dus wel genormeerd door onderwijs, zijn hun plezier in leer en leze kwijt geraakt door onze aanpak en hebben en er is onvoldoende investeerd in hun kwaliteiten, je hebt alleen maar gehoord, dit kun je niet, je bent de druk of ja, doe bij het je best, ja dat moet je harde moeten leren, ja dat is gewoon, zo dat vormt je identiteit als je op die me door het schoolsystem komt, en dat zie ik natuurlijk aan de nuren die vergenten volwassen, Die hebben vaak heel veel verhalen over eindsamheid. of vrouw angst, of het gevoel van uitsluiting hebben ervaren, of gewoon minder waardigheid. Omdat je niet gevoet bent op dat waar je gewoon heel goed bent en misschien gewoon je geld mee gaat verdienen. Ja, precies. Maar wat ik nu online ook al zie gebeuren is dat veel mensen steeds maar zeggen, ja, maar ik vind het eigenlijk dit heel fijn. Terwijl het kost dat niet vind, voorbeeld. Ik vind het heel fijn om een vrijdag af te vroeg naar wetteraan, dus ik zou het toch lekker vroeg behoop kan. Ja. Maar het is normaal om op vrijdagavond iets te doen met vrienden of gezelligheid of. en ik zie steeds meer mensen die dan deden van, maar ik vind dat niet, dus ik ben anders. En dat vind ik goed van daardoor laat je zien van, ik vind ook iets anders, maar op een moment dat je wat deelt, zie je dat eigenlijk bijna iedereen dat ook fijn vind in de kern. Ja, dat is het hele punt. Wat worden zo gekneden? Ja, ja, dat is het hele punt, hè. Dat zag je natuurlijk aan de pandemie, te kwam allemaal thuis te zitten. Nou, ik was de eerste, ze zijn ook voor het wel heerlijk thuis. Misschien collega's niet nou, nee. Het is heel aardig, maar ik vind het echt perfect thuis. Ik ga nooit meer terug. Kortwoord. En dat heb ik ook bijna niet meer gedaan over hunst. En de katoren bleef leeg, dus het was. Kijk, in het begin was het gewoon nadan om dat te zeggen, maar dan bleek dus heel veel mensen te gedei het thuis. Waarom? Omdat het toch heel veel herrie is, een kantoor of de manier van samenwerken. Je bent nooit de enige, dus dat is ook dat ik. Wil je ook jongeren aanzetten van uit je mening, maar want je bent nooit de enige. En mensen al denk, oh, ben blij dat zij het zegt. Oh, blij dat zij het zegt. Ik vind dat ook, maar ik durf niet zeggen. Maar nu dat zij het zegt, zeg ik, ja, ja, ik ook, ik ook, ik ook. Dus je bent nooit de enige. En, maar verschijn ik de eerste die iets aanvoelt. Dus of gevoeliger zijn of wat meer de onderstrom aanvoelen of wat dan ook. Dus je bent daar de voorhoeden in. Dus je zult in dat altijd te gene zijn die als eerste iets opmerkt. En dan ook iets van gaat zeggen. En dan ben je misschien lastig, of misschien tegevoelig van andere mensen. Maar je zegt iets wat wel waarde heeft. En wat veel meer mensen ervaren. Dit ook, dus na de pandemie zijn ook mensen geweest, oh, heerlijk, even niet al die sociale druk. Want als je jong bent is dan, misschien heb je een jaar club, dat je dan niet durft te zeggen. Nou, heel eeg gezegd. Ik wou gewoon lekker een bat in plaatsjes van er gaan bollen. En ja, dus moeten we elkaar dat ook meer ginnen. Je zou ook meer dat in plaats van vomen, ook dat de joy of missing out weet je wel. Dat vond ik echt heel mooi als tegenhanger van nou het zomaar leuke gezegend. Maar ik vind het thuis ook heel fijn. Dus dat moet je elkaar ook meer ginnen. Ik ben nooit de enige. Dus er zijn altijd meer. En waarschijnlijk breken je de lands voor veel andere door je ergens over uitspreken. Ja. Ja, dat is de kunst dat uitspreken natuurlijk. Ja, ja. Ja. Ik denk dat ze dat er van vroeg in, van je voeltje misschien anders, maar je bent niet te enige. Ja. Dus uit het en dan zoi je merken dat er meer zijn en je wil dat ook wel heel erg kan helpen. Ja, het anders zijn kan ook zijn gewoon de eerste die iets aanvoelen. Exact, ja. Ja. En dan zie je zo kracht. Daar zie je ook in de mode in alheid trendgevoelige broepen. Is het ook vaak nure die vergent of in de kunst. Dat is gewoon een paal soort type bereinwetje wel, die ook dingen gewoon aanvoelt, tijdschrist aanvoelt. Dus, u are here for a reason, dus dat je iets voelt of ziet of denkt, heeft toegevoegde waarde. Dat is gewoon per definitie zo. Weet je? Dus, ja. Dus ik hoop dat iedereen zich gewoon zijn mond open doet en dat wij met elkaar omgeven kunnen creëren, waarin dat kan. En dat als jij iets zegt wat me voor mij heel gek klinkt, ik waaai dat toch vandaan. Hoe is het? Dat er niet zegt. O, jongen jongen jongen. Dat ik zeg. O, Australië zie het heel anders verteld is. Hoe komt dat? En zeg je nou, ik heb een film gezien of ik heb dit gehoorde dat en dat moest ik aan denken. En toen dacht ik dan eens dit, denk je, oh, ja, zo kun je het ook ook naar kijken. Ja. En dan geef ik jou de ruimte, geef ik tegengeluiter ruimte en kom waarschijnlijk tot gewoon een reiker inzichten. Wat waren er ook dan toelijd? Dus die nu zie je, het is zo belangrijk van de omgeving, maar ja, waarin je heel heel vaak van, wat zeg jij dan weer of wat een onzin of waar hij dit nou weer vandaan, wat doe je toch weer moeilijk? Wat stel je moeilijke vragen? Ja. Waarom stel je zo vervragen? Weet je? En dat kan wel eens zijn omdat wij iets over het hoofd zien. Ja. Dus dat is zo belangrijk dat we met elkaar die omgeven creëren. Ja. En dat je dus ook open staat voor iemand anders zijn denkwijs. En weet je, het hoeft niet altijd een wel eens niet verhaal te zijn. Het is juist ook, heb ik ook wel, dat je dan achteraf denk van hem, maar wat die personen heeft gezet. Daar zit toch een kern van waarheid in. Je toe je dat het dan zelf niet kan bedenken en dat is dus juist wat je nodig hebt om. En dan komen je weer bij een collectieve intelligentsie juist het bundelen van elkaar's brijnen en dat maakt je sterker. Ja. De tweede dingen die ik hier ook uithaal is, eigenlijk moeten ze als schoolrijsje, moeten ze op een onbehoort eiland worden gedroopt voor een week. Dus dat je kan zien dat je elkaar allemaal nodig hebt en waar ik zelf ook allemaal denken, is een escape room en dat doe jij ook regelmatig met verschillende groepen. Maar daarin zie je ook dat je mensen allemaal nodig hebt met elkaar en. De ene gaat iets voor ja. En slag de anders gewoon heel goed, ik was laat zijn escape room nou, dat was niks. Maar dat was leuk. Ik ben zeker niet uitgekomen, samen met mijn dochter, dat was ook dienlaris. Ja, jij hebt nu echt iemand nodig die anders denkt of die dit toevallen goed kan. Ja en dan zie ik het ook en ik had hier nooit opgekomen. Dus dat was weer een niks naast. Ja, ik twijf het echt aan je intelligentsie, dan heb je ze afhanen dat ja, ik had andere mensen komen eruit. Ja. En ik ben het nooit opgekomen. Nee, dat komen vaak. Wat er een grappige was, deze betreffende escape room was gemaakt door twee autistische bereinen. Oké. Dus er staat ook zucke dingen en dan moet je ook echt, ik denk je vaak moet, misschien moet game of zo over een paar dingen moet doen om in die gedachte gang te komen, dat ja, nu snap ik het. Alleen ik was daar nooit opgekomen, ik zou zo niet kunnen denken. En dat is een heel mooi voorbeeld van, ja, er zijn dus mensen die wel zo denken. Dus je hebt meer mensen nodig in een kamer om het op te lossen. Dus dat is een dat er fantastisch iets. Dus we hebben iedereen nodig, alleen ja, als wij heel vroeg normeren dan ga je daar naar voegen, noemen we ook wat maskeren, je gaat, ja, je gaat dingen van jezelf verbergen onder maar aan die norm te voldoen en dat eindigt inmiddelmaatheid en daar heb ik een hekkel aan. Ja, dat is wel zo, ik reed dan eigenlijk een gemiddelde handen van kinderen. Ja. Je haalt die spijks naar boven, dat ook gewoon uit. Ja. Dat is gewoon zonde. En dat is gewoon zonde. Ja, je ziet ook in kunst, in de wetenschap, acteurs, komponisten, daar zitten vaak ook de spijkiprofas, die blink in iets uit en hebben er nog vaak een wat apart de schuld tijd ook gehad als ze daar alle in hebben geflorreerd. Ja, het fascineert me gewoon enorm dat je, ik moet ook door mijn eigen werk nu zo veel brein en hun verhalen en dan denk ik, we hebben zoveel mensen te kort gedaan. Ja. Ja, inderdaad, dat is wel echt, ik heb dat ook als ik kijk naar met wie ga ik nou liefste om. Alte mensen die 100% zichzelf zijn. Ja. Dat kan je gewoon weten. Je bent anders omdat je zo jezelf bent en daar wil ik mee zijn, zeg maar, dat vind ik ook wel een keer een voorbeeld geweest. Of je vanaf geninven mij, die zei van stoeien gaan naar de efteling en je kan gisteren met wie je gaat. Is dat iemand die volledig ze zelf is, zeg zelf is, of iemand die hier perfect uit ziet, helemaal het plaatje waar je naast wil lopen, voor wie ga je? Ja, 100% die zichzelf is, vind ik veel gezelliger, weet je ja, en veel auto-tieker. Efter. Ja, ik denk als ze echt op zoek gaan bij ons zelf, maar dus ook de mensen om ons heen vanuit die nieuwsgerigheid van mijn wie ben jij nou echt, dat dat het zo veel mooie maakt. Ja, en ik denk wel in het tijd van social media, zoals mijn dochter nu opgroeiten, de jonge gewoon opgroeien dat het wat anders is, dan heb je elke dat perfecte plaatje, al die motor, de lichte dingen die je gewoon ziet, dat maakt de werelde ook weer anders, doet ook iets met onze brijnen, maar weet je, de mentale van gezondheid voor onze jongeren is gewoon echt gedaald. Ja. En dat vind ik echt zorgelijk. Daar heeft de schoolsystem ook wel echt de invloed op door dat we gewoon getrokken worden in een norm. Ja. En dan is het druk op wat, op iets waar je de rest van je leven niks weer mee gaat doen, of wat je gaat doen, maar waar je helemaal geen plezier aan gaat. Laat geplezier aan haar, waar zijn we mee bezig? Ja. Dus ja, dus je bent taalige zonderd van je jongeren voor mij een heel belangrijk theme, en dat maakt ook dat ik met het onderwijs daar een boek over te schrijven. Ik ben geen onderwijs kundig, dus dus is ook geen onderwijsboek, maar meer van een heen wat zie ik nou, ben om meer een verhalen vertellen, en die verhalen moeten we delen met elkaar. Ja. Want ik denk dat dat de empathie creëert en de kennis ook creëert om hier beter mee om te gaan. Want het zit soms een kleine dingetje gezegd, dan niet in het systeem dat we bergen ons een beetje achter. Ja. Ja, dat moet van boven afkomen of zo, terwijl in de rijd, daar geloof ik ook in jezelf kun je zo veel doen. Wat je ook zegt, één dingetje wat je zegt tegen een kind, dat kan altijd verschil maken in zelfvertrouwen of compleet de grond in. Trap. Kijk, het systeem is niet goed, weet je wel, werkt niet goed, maar ja, dat kan ik niet van niet in mijn enje veranderen, maar de kennis verspreiden en dat docenten gewoon iets anders mee zouden kunnen omgaan om er gewoon iets anders in te staan, ja, dan kunnen we al heel veel winst behalen, want wat kinder ook zegt of jongeren zegt in het onderwijs haar was gelopen, was soms gewoon in het dat een andere plek in de klas of gewoon een ruimte waar ze even tussen de lessen doorkonden bijkomen. Ja. Of gewoon iemand die zegt, ik geloof in jou. Ja, dat soort klindingen zijn extrem krachtig, ik vind er heel veel mooie boodschappen in zitten. Dus wat mij vertreft gaan we afgeronden, waar kunnen mensen jou winnen? Op linkt in, natuurlijk, kunnen ze me vinden en mijn volgen, ik post ook heel veel over het onderwerp en op mijn website www.saskeschepens.com kun je ook wat tools vinden zoals de bereinhandleiding, om jezelf wat beter leren kennen of je met je team in te vullen, wat dat graag het ook weer bij aan en patie van, hey, dit werk voor jou, dat blijkt me anders dan voor mij en hoe kunnen we dat werken krijgen, dus dat zijn gewoon gaatstools waar je meer aan te slag kan. En voor mensen die het instant vind ik ook een video programma gemaakt als jouw berein werkt met korte filmpjes, voor de mensen niet te van lezen houden of daarin willen verdiepen, kun je een hand van dagelijks filmpjes en reflectie opdrachten, ook wat meer in je eigen [muziek] kruipen en het om armen en benutten voor waar het voor bedraat is. Mooi, dankjewel, graag gedaan. Dankjewel.