Mo is loesoe

Misschien luister je nu je favoriete podcast. Ben je lekker aan het koken, kijk je om je heen en denk je. Hmm, ik ken die indeling nu wel zo'n beetje. Kies voor graam en leef je uit. Je bank op een heel nieuwe plek de lamp van hier. Naar vloerkleed er gezanders en die kast. hup aan de andere kant van de kamer. Met je FBTO woonverzekering weet je dat je goed zit. Jij kies het, FBTO. Donnie Media. Hey, hallo. Hoi. Dit is de voilsmijl van Geus en Gorgels. We zijn even heel erg druk. Dus we kunnen even je niet doen bij me. Jij olspringen me rubberen boodje in. Neem nog een hap van met je daar en gaan we jullie helpen. Oké, is goed. Tot zover. Tot snakkies, doeg. Jij kris wat zitten we in een hele ongewone situatie hier met z'n tweeën. Geek eens dit, he? Eerst een keer. Ongooit. Dit is in zes jaar tijd Geus en Gorgels is dit nog nooit gebeurd. We hebben iedere week opgenomen, Monika en ik. En dan is vandaag het moment aangebroken tot dat verstort wordt door. ja een heftige ziekte die is opgetreden bij onze kumpaan, Monika Geus. Ja, die ligt helemaal gefloerd in bed. En het was altijd al een uitdaging de laatste weeken met de planning, omdat er natuurlijk een kleine man aankond. Dus het leker op dat het niet ging, lukken vandaag met de opnames. En toen was het een beetje dilemma of we hebben geen aflevering voor het eerst in die zes jaar. En toen stelde jij voor na, ik wil toch even een korte upteet aflevering doen. Kijk, je kan die luisteren er natuurlijk ook niet zo maar belasten met dat we niet aankonden. dat we er een week in iets zijn. Ja, dat afkijk verschijnselen mensen worden zieken, onwennig, emotioneel, depressief. Dus ja, ik dacht dat we kunnen ze niet helemaal alleen laten natuurlijk. Nee, nee, dus je moet het even met bij doen vandaag. Ja, we zijn hier met z'n twee, ja, daarom ze neren zoveellijk. eventjes een kleine upteet geven, we hebben natuurlijk een aantal afleveringen online opgenomen. Ik moet wel zeggen, Chris, het is allemaal leuk dat het kan hoor met die technologie. maar het is ook een beetje zo'n soort van vertrap de chatbox zit. En vroeger zat ik wel eens in de chatbox en ik kwam er nog wel zo'n partiet te voorbij. maar dat zit ook niet, het is een beetje. Ik kan het uitrekken hoor. Ja, precies, nou, je hebt misschien dat jij de boer een beetje kan opspijzen, dus. der zocht ik eigenlijk naar. Nee, maar het is in die online aflevering natuurlijk best wel lastig om de dynamiek te vinden. Je zit er dan nog samen in een studio. Ik zit op een hele andere plek een beetje naar een scherm te kijken en. ja, ik heb dus besloten, ik heb met Jess overlegd, we hebben veel hulp, dus. kstandro is nog niet geboren, de naam, die is inmiddels ook bekend, dus dat zou even over hebben. Maar hij is nog niet geboren, maar ik heb wel tegen Jess gezegd, we hebben best wel veel hulp, gelukkig. Mijn schoen moeder is er, mijn moeder komt nog, we hebben een hele fijne oppas. Ja, ik zei van misschien moet ik dan toch de eerste week jullie gewoon even naar Nederland gaan. Dan doen we toch gewoon in de studio opnemen en krijgen de mensen, de luisterrijs, krijgen gewoon wat ze verdienen. En dan losen we dat op 10 minuten op, dus volgens mij is dit dan voorlopig weer evenjes de laatste die sowieso op afstand is. Ja, een beetje gek, dus van Monika Sik, die heeft het champagne virus opgelopen in kan, de bubbelstouw maar uit te oorren. En ze schijt kurken, dus die kan gewoon absoluut niet in de studio zitten vandaag. Nee, ik heb er net even gesproken, ze is echt Sik, ze is echt Sik. Maar ze leef nog, dus we moeten het even met ze twee doen. Ja, maar hoe gaat het daar vertel? Ja, het is een hele gekke situatie want heb je wat gehoord van het begrip voorweeën? Ja, heb ik wel zoiets? - Ja, heeft ze die? Nou ja, die heeft ze behoorlijk. Het zijn voor mij allemaal nieuwe termen, maar dat schijnt bij de eerste zo te zijn dat die weeën beginnen en dan komt die dan ook gelijk. Dat duurde wel 36 uur, u heeft een kleine aanloopje genomen. Maar ja, dan begint het in de staal ja alerten, dan zit je gewoon in dat verhaal. En nu, voorgeweeg begonnen die voorweeën, Jess heeft dan van Henna, dat is een vrouw. Hij heeft ze nog van die sportcursus of lesjes in de tuin voor ze zwangeren vrouwen. Dan zit ze op een grote skippiebal, een beetje te stuiter in de tuin voor de pekke instabiliteit, ik ken het wel. En toen had ze dus allebei simptonen en Henna, die weet de heel veel van, dus die zegt ja, hij zoekt naar de uitgang. Ja, dus ik ga een soort van opende staat van paratheid, ik denk het gaat beginnen. We gaan er vol voor, inmiddels zijn we zeven dagen verder en hij zit nog steeds lekker in het buikje. Ja, ik zag het jij op de Instagram-story en ze ziet er nog steeds goed uit. Ja, ze ziet er fantastisch uit, het is echt een zeemenmin gewoon, ongekend. En het gaat ook eigenlijk heel goed met er, maar ja, het is wel, ik moet natuurlijk gewoon een grote back-out als vent, ik moet helemaal niet klagen. Maar jij kent mij inmiddels ook een beetje, ik ben vrij onrustig, dus ik voel me normaal als of ik een Lewinepel op ingeslikt. Maar als je dus de hele tijd denkt van het kan gaan beginnen, dan sta je onder een soort hoog spanning. Dus ik zou het heel fijn vinden als die eigenlijk gewoon zijn kopje naar buiten steekt, die zegt, 'Paa, ik ben er'. Ja, want we weten niet, als de luister gaat het hoort, misschien is ik zo'n andere dan wel geboren. Maar op dit moment is het opnemen nog niet, maar is het vandaag de uitgerekende datum? Morgen, morgen. Ja, maar dat zeggen dus ook heel veel mensen, dat bij de tweede komt hier meestal eerder. Dus ik dan bij mezelf, oké, weet je wel, we zijn nu een week van tevoren, dan kan dat in principe. Dus ja, die maakt de koprol en die lichtstags in de tuin, maar nee hoor, hij speelt hard to get the waiting game. Dus ja, ik moet zeggen, ja, ik, dat is gek hoor, Chris. Je slaapde, ik sla ben echt slecht daardoor, want ik ligt je iedere avond, ga ik een soort van na bed met het gevoel van, zij gaat me over een half uur wacke schudden en dan lopen ze te puffen en dan ligt het hele bed onder het wad. Wat er zijn de verliezer gebruik, ik zou een soort van onder een lijpen, lijpen hoog spanning of zo. Wat ik moet natuurlijk hier er zelf zijn en de veilige baken voor me. Ja, dat ben jij niet op dit moment, maar ik hoor ook jouw al drie weken zeggen, ja, ik denk, ik heb echt gevoel dat het gaat gebeuren. Ja, maar ja, dat is. En je bent een soort onbereikbaar als de pest? Ja, klopt. Ik heb een social media-brek genomen. Echt? Ja, ik dacht vorige week toen Henna dat er zij, en ik zag gest op die skippiebalse door de tijd rollen toen dacht ik van weet je wat. Ik ga gewoon allemaal belangrijke asprekken, ga ik vandaag die ochtend nog afwerken. Ik heb best wel dingen ook voor drippies en wat andere dingen die met werk te maken hebben die niet op social-biedenaar ziet. Maar wel een soort van een paar lastige gesprekken die ik nog moest voeren en gewoon wat grote taplaat in mijn hoofd, die ik even moest sluiten. Dat heb ik gedaan en toen dacht ik, oké, dat heb ik dan nu gedaan. Ja, laat ik dan ook maar even van social media afgaan en dat heb ik dus nu, dat heb ik dus nu een week gedaan, maar daardoor heel gek. Dat is ook een beetje een superkantje gehad, dat ik ook wel eens heb dat je dan een soort uitcheckt en dat je dan pas voelt hoe moe je bent. Ja, zeker en dan word je varkelijk ziek. Ja, ja, dat heeft Monica nu dus. Ja, dat is ook uitgecheckt. Nee, ik voelde me echt een vaadook jongen en ik denk teering zoij, ik krijg daar nog een hoop slaapeloze nachten. Ik kan maar beter gewoon en verzorg dat ik een beetje bij slaap deze week, want ik voelde me echt moe. Maar ja, goed, we zijn dus 7 dagen verder en ik heb niet op social media gezeten, enige wat je dus wel hebt met dat social media, dan zie je dat het echt krek is. Hoe vaak je dus onbewust die telefoon pakt en dan smijt je toch die app open en ik wijk weg en dan klik ik het weg. En dan maak je precies dezelfde beweging meteen weer. Ja, precies, ja, ergens dat, dus echt confonteerend wel, moet ik zeggen. Ja. Maar het is wel, ik had dan, ik zeep dus een milie seconde op social media gezeten, er was precies genoeg om Monica nog op die boot in kan te zien. Dus zonder voor de mensen dat ze nu het vrouw van zijn zo'n drie mils in kan niet kunnen horen, hier gaan we werken. Dat moeten ze dan, dat krijgen ze nog te goed van onze precies. Maar nee, ik zit een beetje niet op social media, ik vind het wel lekker eigenlijk, Chris. Ja, ik, ik vind het goed dat je het hebt gedaan, ik heb ook iets nieuws gestart deze week. Ik mag met telefoon van mezelf niet meer mee naar bed nemen. Oh, wow. Ja, vind ik, ik geel eens, eerst avond zo'n bed liggen en toen dacht ik, ja, wat ga ik dan nu doen, dus ik ben maar gaan lezen. Maar ik merk in het dat nu ook hoe verslaafdikken aan ben, echt niet normaal. Maar zat jij op je telefoon tot je in slaapviel of hoe, dat was wat dee dan? Ja, gewoon scollen en ik zat gewoon op met telefoon tot ik merk dat hij zo'n half uit mijn hand viel en dat ik in slaapviel dan legt ik hem weg. Ja, het is echt mega verslaafd. En heb jij dan ook op de achtergrondige podcast nodig, misschien die van onszelf om in slaap te vallen? Ja, en niet zo'n te koreel die nog niet goed, we hebben nog niet vaak genoeg wij zeggen. Ja, precies. Ik heb al eenmaal een detox nu, omdat jullie op podemon natuurlijk in die break zitten, dus nu heb ik al minder Monika en Kaye ook een week. Het is best wel lekker af en toe. Ik kan je wel, ieder gehoogte het even een voicemememo opsturen, hè. Ja, jij bent wel echt van de voicememo's. Is dat zo? Heb ik jou veel voicememo's opgestuurd? Nou, jij steert mijn vaker als je feedback hebben de aflevering dan stuur je dat in een voicememo en dan moet ik echt zo'n pennenpapiersnel erbij en dan meeschrijven. Zit je dan met je nuttietje blokje klaar denk je, "Oh, de komt in de rol, minuut 33.4 seconden moet eruit." Dat is het hele probleem dat je vaak de minuten er niet wijs hebt, dus dan moet ik het nog terug gaan zoeken ook. Maar het ook weer zat. Dat klopt, dat is heel ingewikkeld. Dat is heel irritant voor mij, maar ik luister dat die podcast in de auto en dan zet ik niet te kijken naar je secondus en dan laat ik die podcast op me inwerken. En dan denk ik voor ja, is het nou handig dat ik in die podcast zeg dat ik die persoon heb vermoord in 1993 90 misschien toch uit. Of dat ik hem op haar dik vindt? Ja, precies. Ja, ja, op een gegeven moment bij de McDonald's op een keerplaats van een vrouw zat die stiekem hamburger zat wegd. Dit verhaal gewoon weer dan ingehoorje. En zo, ik zou me voorstellen dat een heel irritant is, ja, maar ik denk dan, nou goed, jij zit zo in de materie. Ik denk dat jullie seconds gewoon in je hoofd hebt, Chris. Ja, joe. Niet normaal. Hé, maar er heeft iets anders. Hé, wat heb je uitgespookt deze week? Ja, dat oké, oké. Nou ja, niet heel veel bijzonders, behalve dat het langweek en vrij was door Himmelvaart. Dus ik heb dat als chill. Maar wat er ook in dat Himmelvaart weekend gebeurde was, dat ik ineens zag dat jullie de naam van de kleine man op bekend hadden gemaakt. Ja, dat is een beetje een gekvraal. Kijk, is Spanje, maak het gereed uiter, dat doe ze gewoon altijd de namen al delen vooraf. Mhm, ja. Dus dat hebben wij met Xavier eigenlijk ook gewoon gedaan. Volgens mij had ik het al bij buik getaten werd voor dat die we behouden verwekt was. Dus ja, iedereen wist dat wel. En dat was nu eigenlijk ook niet zo ver anders, met Ksander over de mensen die gemist hebben, waar hij dus Ksander hoogt, of gaat Ksander heeten. En alleen wel de best wel laat hebben, hadden we die naampas. Maar wat gebeurde er nou? In ons omgeving wisten best wel wat mensen dat volgens mij gewoon al. Want Jess liep ook gewoon met de ketting, met zijn naam erop. Ja. Daar liep ze ook op vier weken mee, of zes weken mee of zo. Dus ja, opgeving het gaan mensen dat natuurlijk gewoon zien. Ja, opgeving het wel een film. Ja, het wel een filmpje natuurlijk opgeving, het wel een filmpje opgenomen. En toen had ze die grote schakel ketting om de nek. En toen dacht ik iedereen er niet zo, nee, ja, Ksander. Naast Ksanderje, ja, het zal wel niet om de broer gaan dan. Dus ik zeg nog tegen even, ja, boeien dat, ja, dan hebben mensen die naam alvast gezien. Ja, ik kan echt eens konden wakken van liggen. Maar dat ging zo, dat ging dan weer zo naar eigen leven leiden of zo. Weet je, iedereen van ja, we hebben ze ontdekten en we werden allemaal nieuwsartikelen overgeschreven van verklappen prongelijk de naam. Nou, ik moet je eerlijk zeggen, we hadden er in de daad geen ergin. Maar na een seconden dat die video online is ontwijl. Toen hadden we nog kunnen kies om die video online te halen. Ik zeg ja, waardoor f*ck zouden je die video online halen. Ja, dan zie je ze de naam, ja boeien wat maken het uit. Dat weet je over twee weken toch, dus ook geen geheim verder. Ja, het is steengoeie content. Ja, wat jij denkt dat we dit voor de content gedaan hebben. Heb je dat ons gehoord? - Ja, denk je dat echt. Nee, nee, nee, nee. Niet dat het voor bedacht de raden was. Maar hij bedoelde content, ook natuurlijk veel te goed om online te halen. Nou, ja, als je die weet je dat je pil met z'n edit, dat kost best veel tijd, hoor. Ja, dus is gewoon zonde. Ja, ik ga dat niet online halen, dat het een naam dan er verklapt is. Dus dat hebben we er gewoon Roblaat te staan, dat wisten we ook gewoon. Alleen tegen een manier vindt de mensen het dan heel erg leuk. Ond doen als ze ontdekt hebben dat je niet scherp geweest bent. Dus toen, ja, het stond die hele. Daar het veel ook wel weer mee, we hebben een paar reënten, tientallen reacties, weet ik voor wat. Maar ook in de DM'n zo, weet je mensen die me dan gingen waarschuwen. Hekai, ik zag net je video, ik wil je even laten weten dat er naam zich bij is. Dus ik zeg, waarom is dat zo'n ding weetje? Als ik dat bij een ander filmpje van iemand anders gezien zou ik dat opmerken zou ik denk, oh nou, dat is wel zo heet of zo. Waarom denk je dat dat dan toch zo. Ja, tot dat zo'n ding is? Ja, omdat het gewoon echt niet gebruiklijk is om de naam te voornal te delen. En als Jesse die, want ze heeft later een post van die ketting toch gemaakt met alleen die foto erop. Of die foto met die kettingen. - Ja, dat heeft zij daarna, dat heeft zij daarna gedaan. Want zij vond het wel leuk om daar nog een soort van zelf iets over te vertellen, wat ik ook wel wist. Alleen ik had ze iets voor ja, je kan ook gewoon, je kan het ook gewoon laten. En toen zij ze. - Ja, maar dit is. Mens vinden dit gewoon superboeiend omdat ze zeker omdat het zo in die vlog heel septiel te zien was. Mensen denken gewoon dat ze een scoop hebben. En het is gewoon niet gebruiklijk om de naam te voornal te delen. En dan voelde dit natuurlijk een beetje als prongelijk, dus dan is het nog extra interessant. Nou ja, goed. Ja, oké. Jesse die had opgeving iets voor ja, weet je dan, vind ik het eigenlijk wel leuk om gewoon als het dan toch al bekend, omdat hij onder wat over die naam te zeggen. Wat het was zoekt toch door naar die naam, pot, verdrieën. Ja, vertel. Nou ja, kijk, weet je het is. Voor een meisje hadden we eigenlijk heel lang een naam. Dus ja, die stond gewoon. Alleen voor een jongen vind ik het gewoon lastig, ik bij CV was er gewoon gelijk over uit. En bij die tweede waren we echt een pilen en dan ga je ook dat het een soort van matcht, dat het bij elkaar hoort, of zo, dat het een beetje klopt. En ja, we kwamen er gewoon niet uit. En ik weet nog dat ik die chemie nog niet lopen toetag. Ja, als ik vijf dagen met die schedel van mij door zo'n bos lopen, dan zal het toch op een gegeven moment waarin ze naampje omhoog poppen. En ik dacht ook nog, ik zie dalek en een naambordje van de ene van de revagen straat daar in Kalisien. En er staat een naam op en dan denk ik, nee, dat is hem. Maar dat gebeurde niet. Ik ben alleen maar naag gedacht over wat ik zou gaan eten, dat vijf sterrenhootel. Jij hebt helemaal afgezien, jo. Ja, echt he. Dus ik wist eigenlijk nog steeds niet wel, oké, wat is nou die naam? En toen had Jesse iemand gesproken die we kenden en die zei hier in Spanje, en hij had het over haar zoon en die zoonhete, Ksandro. En zij liet dat zo een beetje indalen en ze zacht er niet zo'n heen. Ze beelden maar nu over op. Ja, Ksandro, wat vier daarvan, ik dacht, eh, zo apart. Ja, weet ik niet, niet die gek, die jaar. Tegiek te een beetje zo, dat is gek en hoe dat werkt met naam. En dan op een gegeven moment, je hebt toch al heel erg een gevoel bij je kind. En dan begint zo'n naam begint in deze toch een soort jasje te worden of zo. En dan denk ik in deze zand, Xavier, Ksandro. En dan ga ik nadenken, krisse zie ik die gasten zo op dat strand lopen daarlijk hier. Twee Hollandse boys, blonde haarspreken, vloeïnspaans, loopt met z'n surfblank hier op dat strand. Stel je zich voor. Hey, Xavier, hey, Ksandro. Vind ik een leuke combinatie, twee x's, ja, ja, is het elueste duo. Zo'n twee. Kan een stripboek zijn ook. Ksandro en Xavier. Ja, het alietereer is wel lekker. Ik vind het wel leuk hoe jij hem al zo visual bent ingesteld. Dat je zo'n twee spaanse goden over het strand ziet rennen. Ja, maar het had graag geweest. Kijk, ja, nee, dat kijk, ik bedoel, ik hoop dat ze op een moeder gaan lijken. En dat ze dan mijn inteligenisje hebben. Maar ik zo'n zullen best een beetje opvallen met een blonde haal aan de andere kant. Is het zo geconaliseerd? Hoe zeg je dat? Nee, gecoloniseerd, ja. Gecoloniseerd, oké. Door de Nederlanders zie je dat ik het idee heb dat zo zo. We hebben alle kinderen over 20 jaar gewoon hartstikke blond zijn hier. Ja. Maar ik vind het wel leuk, vrouw, ja. Twee Nederlandse boys, spaanse namen op dat. Ja, dat is wel belangrijk hoor, mijn naam is nergens uit te spreken. Hoe spreken ze jouw naam, eigenlijk? Ketch, ketch. Ketch, zegt ze. Ja, ketch of de dee. Oh ja, dat is ook net jammer. Maar Jesse is wel gewoon internationaal, dat stop. Ja, die blijft wel, die blijft verhangen. En spreekt Xavier al spaanse? Si, nee, het wordt je aarkwaa kan niet goed. Hij wilde hert het met die kwad door het water. Dus hij wilde hele dag pappa kwad aarkwaa. Zij die rien wordtjes die dan achter elkaar in de echt tot vervelend stoer. Gewoon een half-teenszaaf. Xavier slaap dus gewoon echt volk in het laatste moment. Die heeft gewoon die houdt gewoon die spaanse tijden aan. En ik kan niet gewoon een half-teenszaafskijkt die maan. Pak die me echt serieus gewoon zo bij mijn kind bij het draait die me hoofd, die zegt die pappa kwad rijden nu. Zet nou, denk je dat van die einde lekker bij de maafkijs. Ja, lijkt mij een beetje over het te hebben. Ik had die kwad nooit moeten kopen, man. Ik kom er gewoon niet maar af. Ik loopt de hele dag door loop ik met die sleutel te peelen. En nou is die akky ook een pot. Gister stond ik weer in het bos. Moest je dat hele ding weer terug duwen. Maar goed, he, alles voor ik inderdaad, hè. He, maar ik. Chris, zoals mij hebben we nu helemaal niet gezegd tegen de luisteraars, dat we dus geen statements gaan doen, of wel. Oh, ja. Oh, nee, maar mensen hebben in dat al wel. Het is jullie vast opgevallen dat er geen versel probleem aan begin zat. Maar ja, dat komt omdat dit gewoon eigenlijk meer heel even een korte incheckaflevering is. Dus ik denk dat we hem zo ook al wel kunnen afhondel opzicht. En zij jij nog heel veel te melden hebt. Nou, ja, nee, ja, ik zet, ja, nou, we kunnen wel even kletsen, jo. Ik was van de week, ja, ik heb gewoon niet zo heel veel gedaan. Dus ik ben wel of veel op het strand liggen. Ah, vanweldig. Ja, en dat is het juist kan dat die kan echt wonen op het strand. Die gaat op zo'n bed liggen en die staat niet meer op. Maar kijk, weet je wat? Als je, oké, ga ik toch nog heel even over zeven hebben voor dat mensen denk je dat gaat alleen maar over de kinderen. Kijk, als wij naar het strand gaan, dan is mijn grootste taak is eigenlijk zorgen dat hij in het zichtzveld blijft. Want over het algemeen als wij bijvoorbeeld bij Cecilina's hier gaan liggen op Ibiza, ja, dan loopt hij ergens in de duiden bij je nessen, dat is een beetje zeg maar hoe ons een strand dachten dan uitziet. Je hebt zicht op het bedje en ik ben alleen mijn sprintjes aan het gek om mijn bijn met houden. Dus wat doe je dan? Dan ga je dus gewoon zoveel mogelijk speelgoed mee nemen naar het strand. Dus ik had zo'n hele grote strand, als met allemaal van die grafmexingjes erin, weet ik vervat. Maar hij is ook op mijn leeftijd en dat zijn ijondjes allemaal tussen de twee en de vier ruimte genomen. Dat ze altijd het autoje willen die de ander heeft. Ja, je kan twee rode autojes naast elkaar zetten en dan willen ze precies die van die ander. Terwijl ze exact hetzelfde zijn, dat kan je echt een kortsleiding van krijgen. Dus ik denk ik ran die hele tas vol met de Bart Smith, echt een explosie aan speelgoed. Ik ga naar het strand, ga bij die branding liggen en ik kiep je die hele tas liggen en jazzlegelijke met de moeder op het bedje. En ik ga met hem zitten en hij gaat zitten, jongen, ik denk ook een top, wat er dan gebeurt. Dat is heel grappig om te zien. Schuntje. Ja, denk dat het is begonnen. Nee, zijn jullie begonnen? Is het begonnen? Gei je! Oh my god! Jullie hadden me! Toen ik geen leven laten schikken. Jazz, je moet even, de mensen zien jou natuurlijk niet, dus je moet even praten in een microfoon. Hallo mensen, ik dacht dat ik gelijk even schikken, ik word het gewoon net wel krijp me ditje. Hoe lang heb je geschappen? Twee uur? Oké, hoe lang gaan we nog wachten op die jongen? Je weet het niet, schat. Maar als ik tegen jou onderweg pik, het is niet dat hij er dan uit schiet of zo, weet je dat we hebben. Ik kou je best of het toe, maar het heeft nog niet. Moorgens uitereken de datum. Ja. Wat denk jij? Ja, Chris, roep je ook maar een datum. Onze hele vriendengroep heeft dan een datum genoemd. Ik denk. Ik denk. Ja, ik denk aanstaande maandacht. 25 mij. Jeetje, dat is nog een pokkenent. Dat is nog een pokkenent. Ja, maar ik vind gewoon dat. Ja, Jess hoort mij niet, hè? Dankjewel. Jess hoort je niet, nee. Maar ik ga het wel vertalen. Wat wil je zeggen? Ja, dat ik gewoon. Je ziet er gewoon nog niet uit als iemand die gaat bevallen. Je loopt nog sowieso wel grond. Nee, ja, van sinds vandaag niet meer. Oh! Oké. Ik wacht maar smart. Misschien gaat het dan toch wel beginnen. Ik ben niet voor heel moe. Ik heb echt leel voor geslapen. Ja. En van nog weinig en er wel crampen gehad. En bij je voorwee. Dus het ziet er wel naar uit dat er van alles aan de rommel is. Ja, maar onwege. We hebben net trouwens even in het podcast overlegd dat op moment dat het zou beginnen. Dat we dan wel even live in te gaan willen gaan uitzetten. Dus. Dat we het liefst gewoon even in de tuin doen zodat we een goede belichting hebben. Oké, nou, ik ga weer. Oké. Dus gaat. Nou, dit is ons leven onwege. Met mensen praten over data. Maar goed, dus ik ligt op strand altijd speelgoed, ligt duizend niks mee te. En dan zie je dus langzaam uit allerlei verschillende hoekjes. Kom je de kinderen aanlopen. Als ze of er een cadave ergens in de sevan er ligt. En dat die insecten er allemaal op afbeginnet te komen. Van heen, dat ligt dat. En dan beginnen ze allemaal zo een beetje te kijken. Wat heb je daarvoor speelgoed niet gegooid? Nou, gegeven moment begint iedereen er een beetje te spelen. En binnen noottime is het dan gillen kreisen. Want dan willen ze hetzelfde oudtitjes te ander. Kond er een vader aan die van afstandjes zitten kijken. Die heeft een nog grotere vuinersak vol met speelgoed. Die pleert die ook meer, dus iedereen begint ze speelgoed daar niet te pleuren. Ja, echt, ik zweer zelfs de Toys-Rus als een poft gewoon. Dat lacht daar allemaal. En dan ben je een beetje een soort van onsterbeurd bij je. Zit je een soort animatie team, hè? Zit je gewoon de hele tijd eigenlijk op elkaar kinderen te letten. Je hebt een soort ongeschreven regel dat als ik dit even een quartier doe. Dan gaat de andere. En af en toe krijg je dan nog van zo'n vader. Als ik een doodje krijg je een biedje in je hand gedrukse van die van mij. En ondertussen loopt hij dan lekker zelf terug naar zijn bedje om met ze dikke pensioen op dat bed. Dat ligt er zo van. Nee, vriend, dan blijven wij nog wel even zitten. Maar op een gegeven moment, ik heb zo gelachen, die Xavier is een soort kleine vreekvonk. Dus ze zitten gewoon hele goed met kinderen daar bij het speelgoed. Maar hij is helemaal gek op insecten en dieertjes en dat soort dingen. Dus ik had een doodjagerdisch had ik gevonden, zo'n juni. Dus ik zeg tegen Xavier, moet je kijken, dat ligt een doodjagerdisch. En hij pak dat beest zo. En hij rendt zo die groep met kinderen. Hij zei, "Hak het is, hak het is, hak het is." En die kinderen beginnen me betijten janken. Maar zo verschrikkelijk hart. De janken begrijpt met een van die moeders die spreekt dat bed af. Ze zeggen wat ze gebeurt. Het is iemand gestoken door een kwal. Een Xavier die slaat die vrouw bij dat bent jaren. En zei, "Nee, hak het is, hak het is. Kijk dan helemaal anders ja." En die kinderen rennen dat hele strand over. En ik heb gewoon een uren uur moeten doen om die jaren het is. En die jaren het is dat ze klaut krijgen. Wat die wil die dan gewoon mee naar huis nemen. Die zouden. Ja, die zouden liefst van zijn huis nemen. Ja. Ja, zo trofei. Ik zeg maar vrienden. Ik zeg, dat is dood. Dat gaat rotten. Ik zeg, leeg het weg. Kom maar aan je handen. Nee, nee, nee, mee naar huis. Meen huis. Tuis mee spelen. Tuis mee spelen. Ja. Ik vind het wel goed, eigenlijk. Dat die dan niet bang voor is. Ik ook. Ik heb gewoon met hem heel erg van. Ik wil hem eigenlijk in zo'n mimoog ding remmen weet je wel. Ik heb altijd bij hem zo iets van ga maar gewoon. En vrienden van ons waren er ook bij. En even die. Even een vriendin van mij. Dus die is een moeder. En die heeft hartstikke smet gees. Dus die werd ook helemaal hysterisch. En die zei, ja, je gaat voor het dan. Maar ik heb dat dan helemaal niet. Ik denk dat, ja, doodjaagd is dat ik zou handen was. Ik bedoel, hij staat ook weer niet z'n darmen uit te trekken. En op de eten zouden gewoon een doodiertje beten. Dus ik heb daar dan niet zo van moeite mee. Jij wel? Zou jij nou niet opaast? Nee, nee, nee. Nee, ik denk echt dat je. Ze moeten gewoon lekker weerbaar worden. Goed je weerstand krijgen. Voor niks bang zijn. Ja, dat is makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk. Maar. O, doep. Dus ja, het is gegeven gedaan. Ja, het is gegeven gedaan. Nee, jo. Lekker zand eten. Goed voortje. Maar wat deed jij dan vroeger? Wat jij vroeger ook zo veel aan het gevolten? Ja, nou, ik ben ook opgegroeid met twee honden, eigenlijk net als Xavier. En dat helpt al super erg in niet bang zijn voor dieren en dingen in de natuur denk ik. Dus ik denk dat ik eigenlijk dat dat iets goed is. Ik ben wel heel erg benieuwd hoe hij gaat reacteren als die straks een broertje heeft. Want ik weet wel dat ik als kind heel ja loers was en echt met Rijn geen gooien van de bank of en. Gewaar? Ja, ik was echt heel ja loers kind. Daar is het misgegaan met Rijn. Jij hebt hem gewoon een paar keer van het lede kan je laten vallen. Ja, hij is gewoon hard op zo'n hoofd van. Ja, dat zie je nu nog wel een beetje. Maar jij bent hem een gooien kris. Hoe moet dat voor me zien? Dat je gewoon als een rugbebal gewoon die gozer door de wokamersmijd. Nee, dat niet. Maar ik kan je wel filmpjes sturen, is dat dat even doen? Ja, dat is goed. Oké, die kan ik wel snel vinden, denk ik. En even kijken. Toen lag ik, toen was hij echt heel klein nog. Ik was ook gevallen met hem, met de kwad. Oh echt? Jouw, in een wijland gelukkig. Met zachte ondergrond. Oh gelukkig. Was hij zo scherper bocht gemaakt? Nee, hij, hij, oh wacht, ik heb dat filmpje verkijken. Wat heb jij op? Wie lang ik zie nu pas. Ah, hop! Kiep het er zo af. Ja, en dit gebeur ik wel. Wat heb jij op teken kris? Een pippi langkouw is, per uur. Ik was fan van Pippi. Ja, was je fan van? Ja, zeker. Kijk, al die video-banden? Zou die vrouw nog leven? Die actrice? Ja, volgens mij wel. En ik zag ook dat die stem, de Nederlandse stem werd, die toen werd nagedezen ingoniseerd. Dat was gewoon toen al een hele ouwe vrouw. Heb je dat nooit gezien? Dat was zo achter hem. Dus het kom begreemt op tikt ook vaak langs. Dat is wat een inspreek is. Echt zo'n 70-jarige vrouw of zo. Die is een kinderstem na het doen. Maar dat was een hele appartige stem. Het lijkt bijna een AI-stem. Ja, dat konden ze toen al heel goed. Nee, maar gewoon je weet je voeren wel. Dit is iemand die een kinderstem na het doen, zeg maar. Ja, maar als kent heb je dat niet door natuurlijk? Nee, nee, je hebt wel meer niet door als kent. We worden betaald. Nee. Maar ik was met die kwad op gegeven moment. Hij wilde dan gas geven. Dat kijk ik. Ik ga natuurlijk niet de reiks weg op. Dus hier bij mij en die wij landen met die zachte ondergrond durft dat allemaal wel. En dat is ook weer zo iets dat ik denk. Ja, ik zit erbij. Ik wil hem nog gewoon die vrijheid geven om ze toch al licht zijn eigen grenzen te ontdekken. Maar wel natuurlijk met begleiding. Dus ik zat op die kwad dan altijd achter hem en hij mag de gas geven. Maar ik stuur. Dat is gewoon de regel. Maar nu gaf hij best wel hard gas. En hij ging met dat hele gewicht trok hij aan dat stuur. En het is gewoon best wel een gammel Chinese quatje. Het is geen goede kwaliteit, geen boer laten flicken dat hele dingen uit elkaar. Dus wij rolden zo om. Wij kiepen de om en wij rolden zo dat wij landen. En het was vaker uit dat regen. Dus ik zat ook helemaal onder de aarde. Ik viel al over mijn gezicht zo in de aarde. En hij wilde ook zo een beetje met mijn mee. Ja, en hij kiekt me aan. Hij is goktie, moest hij een beetje zo snikken. En dan ging hij kijk hard lachen. Dus wij ik lach met hem. Ik denk als mensen dit toch konden zien hoe wij nu met ze tweene stroomen de regen in de drek. De paarden strond met ze twee liggen en gewoon lor hebben. Dat was voor mij echt zo een momentje dat ik denk. Dat ga ik nooit meer vergeten, weet je wel. Dat is zo ekolisch. Ik vind het ook zo iets voor jou. Om die belachelijke aankoffor ik zou viegen de modder in te gaan in de stroomen de regen echt wie verzint. Niemand doet dit toch. Ja, maar hij vind het leuk. Dus dat denk ik, ja, als hij het leuk vind. Ja, als hij het leuk vind, kinderen zijn al meer leuk. Ja, maar ik schiet het. Ik laat het nog even tot strikens afsteken in de tuin. Ik bedoel, ik moet gewoon een beetje. Kijk, ik kan gewoon. Je kan een puzzelje voor neerleggen waar dat gewoon iets naar je hoofd. Hij wil gewoon reuring. Dus ja, dan kan ik wel zeggen gaan maar tekenen, maar dat wilde niet. Hij wil gewoon op pad. En dat vind ik ook op zo'n strond dat ik dat dik vind. Ja, lopen maar naar links, gaan maar naar rechts, gaan dat rotjes maar op. Want ik snap tot hij dat we ontdekken. Ja, hij is een zoon van zijn vader. Die is een zoon van zijn vader. Maar goed, gewoon over mijn zoon, want dan zie ik hier een soort. Ja. Ik heb wel, ik kunnen wel de aankop van de week doen. Die had ik toevallige vervoerbereid. Oh, wat goed. Nou, vertel. Ik kan ook wel wat zien. Ik weet niet of je zegt a-liner of e-liner. Ik heb eigenlijk die graf beuge op besteld. In visselijnen is het toch? Of is dat een merk? Nee. Hij lijkt er niet eens op. Nee, ja, maar dat staat in die facturstel te e-liner. Eerst. Misschien in visselijnen wel in de merk dat zou kunnen. Maar je gaat beugelen. Ik gebeugelen ja. Hoe lang? Weet je wat zij nog zegt? Nou, drie maanden en dan zo'n dingetje, zo'n dingetje in. Dus niet van die, niet zo'n reeds, zo'n treinreels. Maar gewoon zo'n tupperware bakkeer back. En ik zeg tegen haar van jouw luister, drie maandjes zei, oké, top. Dat overleef ik wel. En ze zeggen gewoon doodelijk voordat hij die stront uitloopt, zeg zei van. Hey. Ik wil bij jou wel in het Engels. Ik wil bij jou wel even met die elistieke zoek gaan werken. Ik zeg pardon. Ja, ja. Dat gaat handig. Ik zeg, ja luister, ik heb een heel lulveraopgang van "Ik kan echt niet, ik ben een presentator." En ik heb. Ja, ik heb een smol te vee had ik gezegd. Ik zeg dat kan echt niet. Want ik denk dat je aanigens dat ik de wijs nog zou uitdrangen. Dus toen zei je ze nou, "Oké, ja, dan doe het wel op een andere manier. Ik denk, ja, dat gaan we echt te ver hoor." "Dat ik ijrekers mijn beker ook betrek dat je dan zo'n elistie kie ziet." Maar je ziet het sowieso wel volgens mij maken ze er ook van die blokjes op je tanden om het beetje te klemmen eraan. Maar dan door zichtige blokjes. Ja, dat wist je niet. Ja, maar je is wel geloof mij maar. Nee, je krijgt gewoon een lezen dingetje erin, die gewoon. Ja, zo'n beetje alleen. Volgens mij maken ze op je hoek dan of zo, plakken ze er een soort van door zichtige blokjes op, zodat dat beetje daar goed aan blijft vastklemmen, zeg maar. Dus als je goed kijkt, mensen die ogen voor de tijd, zullen het wel zien, maar het is natuurlijk als nog veel tjeler dan gewoon zo'n slotjespegel. En drie maanden is ook echt heel kort. Dat is nog wat te doen toch, en daarna doen ze er ook zo'n nieuwe draadje achter, die hebben ze er ook uitgesloopt, nu. En hoe duur is het? 2200 euro en dan moet ik volgens mij nog een kikje duizend betalen aan het eind van de rit op zo. Oké. Ik vind dat wel geld hoor. Ja, nou ja, ik heb 8000 euro betaald voor mijn tanden, dus ik valt allemaal mee voor mijn kunstrebit, ja. Dat werd ook helaas goed. Nee, maar voor je hele. Ja, oké, voor het hele traject van je beugel. Nee, nee, nee, nee. Nee, niet van vroeger allemaal, gewoon van dat wat ik er anderhalve jaar geleden in heb laten zetten. Dus het hele bovengebit is 8000 euro. Jeetje mina, wat een geld, hè. Echt uur, ja. Nou eigenlijk hebben we maar ook wel een geel. Ja, het is dus ook in het wit. Ja, die juist gewoon mooi hoor, hebben ze die ook in het wit. Nee, echt, oh, die juist hebben geholpen, ja, dat is wel fijn. Ja, het is natuurlijk wel belangrijk toch, het is de eerste wat je ziet bij mensen. Het is zeker, ja, nee, zeker. Pas dat ook echt wel onzeker over, want mensen vond het prima hoe het eruit zag. Het is jouw, denk ik, ook niet opgevallen, want toen ik jou leerde, ik ken altijd nog mijn vorige bit. Maar het zelf weet, ik werd helemaal obsessiever mee. Maar nu ben ik verveerd, hè. Ik heb je wel meer geaccepteerd met dit gebid, ja, dat vorige bit vond ik niet helemaal bij de podcast passen. Nee, precies, het kijkt toch wat fijner. Ik zal ook ook nog een aankoop indienen. Doe maar, ja, jo. Oké, nou dan doe ik mijn ticket voor mijn Easy Camptant, voor op Lowlands, voor 214 euro, volgens mij. Ja. Ik heb een helemaal zin in. Ja, snel. En ik vroeg mij af, of jij inmiddels je huisje zo geboekt, wat jij wilt, of voor een hele goede gemeente wil die jij. Nou ja, nee, dat zijn twee huisgeboek, maar heel even een tankje, want er kom ik zo bij die huis, want dat is ook weer eigenlijk, ja, mag goed. Kom ik zo, die tent, hè. Oké, in 2014, waar heb je gekocht? Nosepon, maar dekertlon? Nee, nee, nee, ik heb een Easy Camptant gerezoveerd. Dus zeg maar, ja, gewoon, dus niet op de glamping, en dan heb je één stapje naar onder is Easy Campt, dus dat is ook gewoon allemaal voor je opgezet, dan ligt een luchtbed en een keus en een slaap zak en zo. Dus dat heb ik gewoon een ticket daarvoor gekocht, ik heb geen tent gekocht, ja, dat is echt super chill. Wat heerlijk, jo. En dus dan kom je aan en dan staat het allemaal gewoon. Chill, hè? En met hoeveel mensen ga je? Ja, ik ga op zich gewoon met een grote groep, maar we ligt met zo'n tweeën in dat tankje. En ga je dan met. Jij slaat met gewenalde en dagmaren. - Precies, ja, met zo'n drieën zoveel in luchtbed. Lekker, wat. Ik denk dat we nu op een punt zijn, bij de lands dat mensen Monica mis zijn, dat we gewoon maar af moeten ronden. Ja, ja, dat is. Ik denk dat de eerste. Ik denk dat 90% van de mensen sowieso afgaakt bij de eerste. kond het Monica niet in zitten, maar hebben wij het zelf gewoon heel leuk onderhouden te gesprek gehad. We hebben er even bij gepraat. Gorgels en Duiverboodepotkast. Ja, dat klinkt niet zo lekker, hè? Jawel, dat maak we wat van. Hey, tot slot nog even en dan gaan we gewoon de boel de boel laten. Even nog even over het huis. Ja, ik heb dus twee huizen geboekt. Op het terrein best wel verder vandaan. En dat klinkt het allemaal leuk, weet je. Twee huizen, de ene heeft zijn zwembad en andere in de koersie. En er was dat er allemaal heel leuk, leuk, leuk. Dan ga je dat even niet in. En dan werd er geoppert om van die vetbijkse uur. Ik zei tegen die vrienden, nou, zullen wij niet. Als je iedereen onder benevolt is van een rotzooi op een vetbijk, ga je stappen als je blieft. Nee, dat is echt een volgende idee. Dat is heel bom. Hé, maar ik zie de uitnodiging te gemoed dan voor het zwembad. Jij wil ook om lekker langs met dag waren en dag waren. Dan doen we het aan. Ja, gewoon werken, hè? GELACH. GELACH. GELACH. GELACH. Ik zet me succes met Aven Eve. Met Aven Eve, dank je wel. En voor iedereen die tot hier geluisterd heeft, dank je wel. En ook dank voor de flexibiliteit, tot dat ik er zonder monica mocht. En volgende keer met baby geboren, dus dan hebben we een primertje. Ja, en toch nog eventjes gewoon om mensen mee te nemen. Het was natuurlijk gewoon een gekke periode dat ik reelijk veel hier wilde slash moest zijn. Ja. We zitten ook op een punt dat we eigenlijk allemaal een beetje moe zijn. En dat we eventjes terug moeten naar de teken tafel. Kwaas chema's en dat soort dingen. Ja. Dus excuses voor de ongemak, maar dit is even wat het is. En we wil be back. En we doen ons best. Zeker, altijd. En ga jij nu maar lekker je cocoon in met Jesse? Dan gaan we even puffen. We benen ja. Ga maar lekker puffen samen en tot de volgende keer. Outdoor! Doei! Doei!