Mijn cel is veilig

Dit is een podcast van MPORADIO1 en de NTR. Dit is een valkparkit. Het vogeltje is niet groter dan je handpouw. En het tegenstelling tot wat ze naam zegt, is het geen parkit. Het is een kakketu. Je kent hem vast met zo'n gele kop en een kijk. Die gaat rechtop staan als hij bang is. Zavers begin die tegen met de kletse en de vluiten. Hij waarschiet altijd als de bewaarders naankomen. Als hij sleutels hoort, ja, we gaan die te keren. Weet je, oh vlaag af. De valkparkit ligt in de vrij en natuur grote afstand af. Deze zit in een koelje, in een cel. De cel van Harry en een gevangenis in het noorden van het land. Ik zeg altijd het lijfje of mij is. Ik zeg mij is het onmijs. Harry zelf staat propvonspullen. Veel voller dan de andere cellen in het vijf. Harry zit hier dan ook langer dan de meeste gevangenis. Je hebt mijn vissen niet gezien. - Nee, ik heb het niet. Omdoe ik. Ja, mijn vissies. Dat is voor mij belangrijk. En mijn foto's. Photos. In een gevangenis leven in herinneringen. In herinneringen aan buiten. En ja, ik kan je zien, hè. Harry is wat de bewaakers noemen. Een ervaren lang gestraften. Dat is straf van 9 jaar. Dat is wel valt bij. Dus ik ben zoveel buiten, jo. Dus niet binnen binnen. Binnenkoord komt hij vrij. In hij zwief dat hij niet meer binnen de muur zal belanden. Hij gaat het allemaal anders toe. MUZIEK Dit is buiten de muuren. En ik ben Moerjlenknoel. Ik vroeg een jaar lang twee exgevangenen vanaf het moment dat ze vrijgelaten worden. MUZIEK Aflevering 1, mijn cel is veilig. We halve Harry vroeg ik ook brand die een afdeling verder op zit. Ik zoek zal op als ze nog vast zitten in hun cel. Ja, de zijn kräftig. Zo blij als Harry is met zijn valkparkit. Zo blij is brand met zijn potloden. En een leegveelpapier. Ik ook moet hem voor het eerst in zijn cel waar hij op klaar lichte dag met de gordijnen dicht zit. En het zei El Lampen aan. Je doet veel aan het tegen hun kräftig. Ja? - Ja. Wat maakt je hem? Ik heb alles aan het kepgisten nog aan. Het is gekocht als een kopje van haar. Kunst. Heb jij dat gemaakt? - Ja. De radio staat aan. De TV ook. Brandlokt Ruk, Heen en Weer voor zijn feit dat kan in deze kleine ruimte. Tussen de plant die vergeert als bureau. Het bed, wel op ik zit. En dan weer het prikport aan de muur. Hij laat een collage van verschillende afwirleningen zien. Hij deed een blauwe maandag de kunstakendemie. Ja, gewoon met de lijn. Stiflijn gedaan. Z'n mooi? - Ja. Ik doe nog veel vrij van het tekenen. En de ontwerb ik weer iets en dan ben ik dan. Ik heb ook wel gekeken. Van mijn houdspatietijd. Dat ga ik wel in doeljaan tekenen. Dus dat fascineer maar wel. Hier zal daar bijvoorbeeld een expositie van kunnen maken. Bram gaat weer zitten, maar zijn voet tek nog steeds als een razende op en hier. Werken doet hij deze dag geniet. Dat is eigenlijk verplicht, maar hij melde zich ziek. En dat is niet de eerste keer. Bram werkt dan een paar weken niet meer. Daar afgoed ik ben niet zo lekker. Want gewoon griepreguntje wel. Ja, eigenlijk had je nu moeten werken, toch? Ja, ja. Luis de buitje wil ik ook niet. Weet je, ik ben niet eens wat werk is. Ik ben verslaafd. Als de morgen smorgs mensen naar hun werk gaan, dan loop ik op het prond om mijn drugs te scoren. Over een paar weken komt Bram net als Harry vrij. Ik geloof sterk in tweede en zelfs derde en vierde kansen. Ik heb de hoop dat deze gevangenet ga je redden buiten de gevangenismuren. Dat begon toen ik mij vorig serie maakte, binnen de muur. Zal ik een half jaar rond in dezezelfde gevangenis en drenten en sprak ik veel gedetimeren. Maar toen ik naar de cijfers kijk, wist ik niet of die hoop te recht is. Een kwart van de exgedetenere belands binnen twee jaar alweerende gevangenis. En 70 procent komt binnen zeven jaar weer een aanraking met justitie. De vraag lijkt niet of een exgedetenere weer de fouting gaat, maar wanneer. Waarom betere zoveel criminele in de gevangenis hun leven niet? En waarom slaagt dat je justitie-systeem er blijkt waar ook niet in deze mensen op het rechte pad te krijgen? Ik heb de gevangenis gevraagd of ik Harry en Bran mag volgen op hun weg naar buiten. Dat mag. Maar alleen als ik een documentel teken waarin staat, dat dik de privacy van beide mannen en hun slacht op een zwaarbord. Daarom zijn de namen van Harry en Bran gevingeert, en zijn we het details in hun delikte verandert. Vetter krijg ik alle ruimte om ze te volgen in hun tocht naar buiten. Ik mag spreken met beware's, case managers, afdeling's hoogte, reclosseringswerkers. Iedereen die wat te maken heeft met hun vrijlating. Zo, 35 minuten. Eindkant en een andere kant, 35 minuten. En dat is hier net een griltkippetje uit de ogen. Slekkert. Want deze even daarna heel erg. Je moet even dit afwaas zorgen met je lijn. Voor het landje een beetje op haar, dan loop ik even naar boven. We zijn in de gemeenschappelijke keuken en Harry is aan het koken. Harry is eindvijftig en heeft lang grijs haar. Hij staat erop om Bami voor met te maken. Hij vraagt of een medegedeteneerde op me lett, wil hij wat krudde pakken uit zijn cel en er is geen bewakking bij. Dat is niet gek op de langgestraft afdeling. De sfeer is er gemodelijk. Harry lijkt er een beetje de vader van de afdeling. Hij is een van de ouderen en door zijn langen geschiedenis en detentie heeft hij een natuurlijk overweeg. Ja, ja, haalt. Haalt je haalt je? Vier van de negen jaar die Harry moet uitzitten zijn voorbij. Over een paar weekjes gaat hij naar het open kamp, waar hij in de weekenden op verlof naar buiten mag en door de week spuiten de gevangenis mag werken. Harry staat er na een jaar lang onder toezicht en moet elke werkdag verplicht naar dagbesteding. Na dat jaar hoeft hij pas zelfwerk te zoeken. Als ik naar buiten ga, dan weet ik, ik krijg geen werk. Nou, heb ik het wel weer voetmakat, dat ik. Ja, ik wil wat gaan ondernemen, ik wil een broodje zaak gaan beginnen. En eigenlijk wat wil ik met die broodje zaak doen? Broodje zaak wil ik op gaan starten, gaat me lukken. Ik heb in de gevangenis mijn koksiploomhuis gehalt en alles sociale, geëren en gezomaar door. Mijn vrouw, mijn vrouwtje, die heeft dat ook. Dus die wil heel graag dat ik samen met haar dat ga doen. Ik wil dat voor haar op starten. De afdeling waar Harry straks naar toemag, het open kamp dus, daar kijk een langgestrafte ander uit, vanaf de eerste dag dat ze binnen zitten. En het eerste weekend buiten, dat wordt al tijden van tevoren minitieus vol geplant. Ik heb wel afgesproken met mezelf, dat ik naar de maten van mij ga, die is Vissboren, die mevisswinkel. En ik ga zoveel Visse eten, dat kiwertrug kom, ik kom een kiwertrug. Maar schijn ik kom ik zwemmen terug. Zijn best wel jongens die ik maar ook wil zien. En ik wil natuurlijk, maar mijn schoon moet er zijn. Weh, dat mensen hebben ik al zoveel jaar gezien. Die blijft dat ik het nog red. Het is bijna gezellig in de woonkamer. Harry is hier helemaal tams, dat zie je aan alles. Oh, dit is maar beroeden, kom even. Dat doen we altijd. Ja, hij is speciaal. Als je gewoon doen bent, ik heb. Ik wil een vraag waarom hij hier zit, maar dat durf ik niet. Over de lichte wordt niet gesproken in gevangenis. Zoveel heb ik geleerd in de tijd dat ik hier ontliep. Niet door bewaakers, niet door gevangenen onderling. Dat doe je gewoon niet, als of het onbeleft is. Maar ik wil het toch weten. Het voelt belangrijk om te weten. De eerste vraag dan. Hoe lang zat hij al vast? Ik heb heel lang, ik heb me eerste strand van 18 jaar heb ik 6 jaar in een beperk te gezien gezeten. Dus in een eb, extra bevijge ingrachting, boeierissien bij gg, gemeenschappen ongeschieden. Ik reken, 18 jaar, nu weer 9 jaar, dat krijg je niet zo maar. En ik ben op een pal met verdiend om daar een normale gvans te gaan. Toen ben ik naar Norge haaf gegaan, die vinder op, dat is net zo geweldig als hier. Op dat moment realiseren ik me, Harry zit dus vast voor een levendste licht. Maar ik spreek het niet uit. Ja, kijk, ik heb er nog een keer in de negen betrekkingen aan het stuur. Bram is verslaafd aan drugs. Als je weet, er is een ISD afdeling. Ik heb een derde ISD, ik ben veel plegen. Er is die status heb ik al 10 jaar. Het eindste voordeel in mijn ISD dat ik nu bijna meer dan 3 jaar klim ben. Dus ik ben 3 jaar drugs vrij, ik heb geen rapport voor gebruik gehad. Bram is ook thuisende gevangenis. Hij zat er om telbare keren. Nu zit hij een ISD-maatregelijd, een inrichting voor stelse matige daders. Als je heel vaak achter elkaar opgepakt wordt voor een klein vergrijp, krijg je het 2 jaar. Het is een maatregel voor draiderkriminele, bedoeld om de maatschappij even te verlossen. De maatregel is officieel ook om de daders te helpen om zijn gedrachten veranderen. Groms mocht je twee lijnen met neus. Het is best volledelijke. Dan denk je dat je wil daar gaan. Bevorbeeld met een afkirktrejekt. Bram krijgt nu gedozeerd met Adon, in plaats van zijn koken ienen. Zo zou hij op nog meer vlakken geholpen moeten worden. Hij hebt huisvestigd als de dingen, maar er is wel heel veel aan de hand vind ik hoor. Met de ISD, want er is mijn derde ISD en eigenlijk is er weer niks gedaan. Dus ik ben op bang dat ik gewoon weer een buitenkomte staan. Hoe trist het ook eens om? Ik zie het niet zo. Ik doe het niet, toch? En toch met het veel. Ik merk dat het toch is. Ja, ik heb niet zo trouwens. Ja, zo. Ja, ik heb niet. Ja, oh, ja, zo. Ik heb niet zo trouwens. Ja, laat me zo. Dan. Want hoe kan je dat je deze straf weer hebt gekregen? Ik had al bij de nachtwinkel een zakje snoep gestolen. Hij krijg gewoon twee raven. Hij is kai hard, maar dat is de consequentie. Ik heb voorsmijhubit wel. Dus dat is wel zeker de krans. Braan pakt een dikke multumat van de boekenblang. Ik vind hem wel. En bladertegen. Hij bakt terug op printen pagina van de digitelle krant uit. De kop van het stuk, grote boek, steelt een zakje snoep. Kijk, zo stond ik in de krant, dat was anders. Dat ben ik dan de rechterzameleleme naar schappelijke problemen. Dat ben ik dus. Braan zegt niet wat hij wel denkt. Kijk, een steden van een zakje snoep leeft geen gevangenis straf op. En wat je niet hebt behalve als je brand heet. Dat ben ik dus want ik heb gezegd tegen, maar als je of mijn schijf wil in dat je me echt een aangebruit. Tennis ga je veel plegen benten, je wil een dank kan het wel. Braan is eind 40 en heeft een kaal geschoren hoofd. De laatste 20 jaar van zijn leven zat hij vaker in de gevangenis dan er buiten. En elke keer wacht hij met smart op de dag dat hij weer naar buiten kan. Ook nu. Wanneer dat is, weet Braan niet precies. En waar hij dan precies de recht komt, weet hij ook niet. Want dat is nog niet geregeld. Maar Braan kijk de tocht nu al naaruit. Net als Harry. Ja, dat ook natuurlijk helemaal niet. Nee. Gewoon te worden. Volhouden wij. Ja. T'wel hij een ziger ret rokt verteld hij over de vorige keer dat hij vrij kwam. Wat een opviel, e-mall, buiten en muuren. Mobilen het telefoons bijvoorbeeld. En ik zag de kleine telefoons. Ik had die dingen er nooit gezien. In mijn tijd had je nog een grote, ja, het lijkt wel een koelkaast, wat je meedroeg. En die kostte ook nog je bijna 4000 golden. Die had ik dan toevallig, het is een telefoon. Dat is nou een hele oude wedstrijd telefoon. Maar ik vond het geweldig. En alles was veel drukker, het verkeer. Ik durf te de winkel niet in. En dat soort dingen. De tijd dat je binnen hebt gezeten, heb je eigenlijk ook weer nodig om weer te wellen aan de maatschappij. En dan stel ik op een stochte vraag over de reden waarom hij eerst 18 jaar kreeg. En daarna 9 jaar. Ik deel met hem het voor moeder dat ik al had. Of nou, ik stot er een beetje als ik het vraag. Sorry, in jou mensen heb je twee mensen vermoerd. Of twee mensen dat geschoten. In jou leven heb je. Ja. Ja. Ik zit naast hem op zijn bed in zijn cel. En denk, nu zit ik dus naast een tweevoudig moeder naar. En eigenlijk moet ik heel hard lachen van de zenuwen. Het voelt Suriël. Hoe voelt het al voor jou als je dat nou zo zegt? Is dat? Ja, dat is toch wadlouw, is het toch niet goed? Moet ik nu bang zijn? Het is niet iets wat je wil. Maar dat ligt ook heel gevoelig bij mij. Ja, zeker. Dan denk je toch weer terug aan wat er allemaal gebeurt. Ja, en dat is. Dat kan ik niks per aan veranderen. Dus. Zou het opnieuw kunnen gebeuren? Hij heeft het een schotte al twee keer eerder gedaan. Ik denk aan de statistieken. Hij heeft ze niet mee. Of kunnen mensen veranderen. Ik geloof een tweede kansen. Ik wil erin geloven. Ik kijk Harry aan. Ik zie een vriendelijke bijna zacht aardige man. Of er een maand lapt hij weer buiten. Het is twee uur smiddags. En bram zit op zijn cel zoals gewoonlijk met een gordijne dicht. Hij maakt oplos koffie en doet er wat vrucht te hagel in bij gebrek aan het suiken. Hij ziet niet zo lekker in mijn film. Ja, je hoeft het zeker. Hij heeft dat even met verschillende dingen te maken. De dingen die buiten gebeuren en relatie zijn gewoon een beetje. Ik ga hier wat waterpussen, toch? Ja, het is maar. Ik heb een koffie nog niet eens opgetomen. We afdoen, volgens mij ik weg weet je wel. Ik ben moe. Ja. Ik ben moe. Ik zit even naar de koffie weer. Misschien klapp ik een beetje op als ik ben met je koffie. Hij is vandaag opnieuw, niet naar zijn werkgegaan. Ja, het is alweer heel wat gebeurd. Ik heb ook zeg betijgerat. Ja, kijk maar hier. Een voelmaast. Ik ga even zo, ik ben hier kijk. Bram komt wat dichterbij. Daar. Hoe he? Hij draait zijn gezicht, zij waarts en wijst naar zijn kak. Oh ja, hier. Ja, ja. Met je? Ah, behoorlijk, ja. Een behoorlbal. Terwijl de bewaakers beneden in de gezamenlijke wonkamer bezig waren. met het uitteelen van de lunch. Sloeg een van de medige detoneren bram met een behoorlbal. En trapt hij hier zo heen nog gezicht. Ja. Het antraad. Ah, ja. Hoe moet Gister? Ja. Ja, ja, dat gebeurt. De Russie speelt blijfbaar al even. Ja, die jongen, die kerk altijd vindt het ja. Die werkt in klussen teemen en laat ik een pakje check van geleden. Maar die begin een beetje mollet te doen. Of wel, bram heeft schulden. Hij leen een pakje check en daar betalde hij niet voor. Dat lijkt klein. Maar hier in de beaien kan zo iets een groot probleem worden. Ik heb de genoeg gevaaring in om die inzichten en bestef te hebben. dat het uit de hand gaat lopen. De eerste stap is bedrijgen en de volgende keer is het in de gesuspuren. En die, wat is de volgende stap, dat we echt met elkaar gaan verwen. en het beland ik in ieder geval. Je kan natuurlijk wel nagenen als ik om een laatste week zit. dat mijn laatste lootjes daar ik daar gaan zien en heb. Dus ik meidet. Harry belt me. Ik heb er zo goed nieuws in, ik heb zelf geluiden. Dat wil jij niet geloven. Harry was zenuwachtig. Hij wist dat hij binnenkort naar buiten mag, maar nog niet van neer. Vandaan heb ik me beschikking winnig tegen. Hij heeft nu dus een datum. Dat betekent dus dat als dat plek is. dat ik dan denk ik de 24 op opkap zit. En dan dus voor het eerst weer een weekend naar buiten mag. Ik ben ze zelf blij, ik heb lopen huppeler, ik heb wat een luchtplaats geweest. Ik heb het als je idee gezegd en ik ben daar zo aan verstaat. En we maakjes laten weten van, joe, ik eindelijk in de school elkaar. Nou, dat is een ander hartstikke blij voor heel. Die zijn zo blij. Die zijn geopniënt, die zich gegunt. Dus ja, ik loop een beetje blij als blij je haar in de ronde. Ja. Ook de eindaat van Bramsenstraf komt dichterbij. Met kerstverwacht zijn er buiten te gaan. Dat is nu over drie weken. En ik zou je vertellen. Ik had van de week had ik het gesprek met Miranda. Dus ik geloof voor een gesprek. En omdat ik niet lekker in mijn vijl zit. En ik zou je vertellen dat als je buiten bent in de vrijheid, dat ik af en toe de structuur van binnen mis. Binnenfucs neer ik prima. Dus ik heb er schijnt die structuur nodig. Maar buiten ontbrekt hij. En dan volg ik in die peen. Hoe kijk je dan de structuur naar de zon? Ja, ja. Ik had er niet zo erg gevonden als ik de kerstdag vrij ze kon. Het zal ik toch geen vrouw begin vanaf vanaf aan. Dat is wat jij zegwastje geldt. Ik ben verslaafd. Ik heb bijna 400 euro per dag nodig verdrups. Ja, dat is verrikje misschien van het hart. Ja, dat is verrikje van. Maar dat is de reeriteit. Maar je bent ook drie jaar wel druk schrijven. Nou, goed als ik geen slaap luk, ik zal toch wel moeten eten. En ik kan wel ergens melden, maar vaak zou je het uitleggen. Bram zegt al drie jaar behalve zijn dagelijksmetadon geen druk smerter gebruiken. Dat is best bijzonder. Dat geeft hoop voor de toekomst. Want niet alleen buiten, maar ook op deze afdeling in de gevangenis makkelijk aan drukst komen. Ik heb wel weer mijn beste gedaan om voor de drukstaf te komen. Dus dat is tot oppijn. Bram heeft geen huis. Ze proberen voor mij nog een plek te regelen in Jan Raadtshaar, of het luk weet niet. Dat is een ressocialisatieproject begrijp wonen. Maar ja, dan heb je ook weer te maken met gebruikers en mensen die uit de wereld komen. En vaak is het zo, als ik in dat soort instasties terecht kon, dat ik zeg maar weer mensen tegen de komaardruksie. Dat werkt de afdeling. Ik wil je over de uitstpraak kennen van je moet dat niet ontspek binnen. Er wordt een goudbederge beloofd. En ik heb een jongen meegemaakt die een huis er even gekregen. 8-85% is binnen een week of 2-wit terug. In mijn geval, soms binnen een dag of 2-wit. Als ik vertel dat ik net met bewakersprak, en dat zij zijde dat hij pas na de kerst vrij komt, is Bram zelfs een beetje opgelucht. Het is natuurlijk het kunstje om voor te zorgen dat deze jongens naar die twee jaar zou verkrijven. Dat is niet met terugvallen in criminaliteit. Dat zegt Henk, Brams Mentor. Henk is een van de oude bewaakens, een draag, een typisch rondbriletje. Het idee is dat Bram als draadu criminal's draks niet op straatbeland, maar geholpen wordt om mij een soort beschermd wonen terecht te komen. Bram nu wel wel stapen maken, want dan een vanaf van begrijp beschermd wonen. Ook daar moet hij een vanaf van dagbesteding doen. Daar kan ik niet de hele dag op z'n kanaal blijven zitten. Dat was ook ontwerp. Zeg dat hij hier niks doet. Hoe moeten wij dat dan straks verkopen naar de dagbesteding? Daar kunnen we daar ook niet kwijt, daarom niet plaatsen. Overdien is dat dan een keer geprobeerd tijdens deze straf. En dat ging niet zo soepel. Dat is van die kalbisiggaan, niet door mij, omdat ik een nachtje te land bij mijn verdim meegewezen. Hebben ze eenmaal zonder medicatie en zonder meter de onderstraatjes. Er zijn veel pijn. En of ik mezelf maar even moest melden op die cipral. Dat moet ik de dekje hou. Dat ik in de vanaf van de mogel ben, dat ik hier doucht erom wonen voor heeft. Een beetje. Na 10 dagen bij de schermd wonen, die bram weg. Een dag later melden hij zich weer op het politie bram. Henk ziet bramstoekomst dan ook niet heel roos kleurig tegemoet. En je bent een randstjandperson. Je bent een met een motelijder, een met een adiadee. En je hebt een enorme verslaviskrolende mentiek. Daar kom je bijna niet overheen. Daar vragen iets van mensen wat je moet er als je er zelf ook niet achter staat. Of een dorige graad heeft van een ventuurslangetje. Ik ga niet herleden. Dan ga je herleden. Ik wil me zo veel goede bedoeling hebben. Ik kom er een oud vriendje voor een tegen. Gaatst voor de bijel. Je kunt een keer neer zeggen. Misschien twee keer. Hoe kan je ze er in? Helt je dat gebeurt? Wat wel is voor hem dan het leven? Kan ik hem uberhald helpen? Henk staat me in dring het aand vanacht als een bril. Om zijn boodschap goed te laten landen. We zeggen altijd dat alles wat er moet gebeuren is. Als je moet het zelf doen. Dit is geen behandelafdeling. We zijn niet om de jongens te behandelen. Het is meer opseveren rapporteren. Je moet tegenhouden en een duurtje in de rug geven. Je moet het zelf doen. En het moment dat er bij hun geen overtuiging is. En er geen wil om het leven. Wat ze dat nu toch gelijkt hebben om daarmee op te houden. En ze kunnen dat niet. Dan is het hun eigen keus. Alles wat hier gebeurt, dat is wel hun eigen keus. Als bram hulp wil, zal hij toch echt eerst weer zelf aan het werk moeten gaan. Maar ja. Het is een gister niet geweest. Lijf was een maag. Zij die. En ik hoop wel dat hij vandaag weer naar het werk gaat. Dat is zo'n halve uurtje. Dus ben hem heel benieuwd. De datum van Harris verlof komt dichterbij. Harris, oh, zo voldo's zelf, wordt langzaam maar zeker iets leger. Hij heeft spullen weg. Dat niet op de zooi, hoor. Een paan, een mixer, een blender. Dat geef ik dan aan die jongens. Ik neem alleen mijn radio mee. Maar gitaar geef ik weg. Maar foto's neem ik mee, maar ik waar hem geef ik weg. Niet geef ik aan de maat van mij. Als je niet zelf wil, dan heb ik aan iemand er nog verkopen. Dus ja, dat is voor die jongens echt zesentjes. Alles gaat straks in grote boodschappen tassen om op de afdeling 10 meter verder op in het hopen kamp weer te worden uitgepakt. Ik wijs naar het oudewetstafel lampje. Ja, nee, ja, god, nee, we de geef kan er weg. Nee, of die neem ik mee naar op kamp, dan heb ik daar ook van een lampje. Weet je wel, ik kan alle vanwege geven, maar. Maar je lijkt. Zo hebben we van de buiten. Nee, ik heb echt warm. Zo we naar buiten. Hallo. Ja, we hebben een keuken, we hebben er een soort rustig zitten. Een verdraagje of zo. Wil je goed? Ja. Ja, toch? Hey, hey. Nou, af en toe, wat hebben we met de druk, wat hebben we met de feel? Ik heb zoveel zenuwen, hè? Dat kan je haar niet voorstellen, hè? Ja. Ga je het bij ons nou nog missen, Harry? Ja. U vineer is over nat, denk ik. Nee. Ik mis het zelfs in mijn vorig straf een beboeien. In principe een winchewend om. Ja, om. Smorgers wat je wakker gemaakt, dan ga je naar de arbeid, en weet ik veel meer. Buiten moet je alles zelf doen. Snap je, hè? En dat is dan toch heel anders. Ja, zo zie ik het gewoon. Zit er te lachen. Gaste. Net als een grote maisje hebben gezien, hè? Dat is zo prachtig. Maar denk je dat je het nu ook weer zo hebt? Nee. Nee, omdat ik nou. Het is. Hij dik. En de nemen nu is het. anders. Ik ben nu een fase verder. Ik heb het al een keer meegemaakt. Alleen ik heb ook wel de inzicht dat ik hier ook echt niet meer weer terug wil komen, want ja. 27 jaar voor je leven kom op, man. Want je wel, waar hebben we het over? Hoe al ben ik? Ik ben. Ik wordt 59. Er is nog veel meer in het leven als dit. Ik had het ook nooit kunnen bedenken dat ik weer terug zakomen, maar. Oké. Het is nou helemaal zo. Maar er is veel meer. Maar denk je het verliest van alle die erbare en weet ik veel meer. Dat weegt veel schwaader als het gemis van de gevangenis, hè? Dat wel. Dat is zo'n zegt, dan zet natuurlijk ook niet dat dat je terug zakkomen. Maar zou je dan het die gedacht of bijvoorbeeld die situatie van toen anders hebben aangevakt? Ja, zeker. Zeker. Ik had. Ik moet gewoon zorgen dat ik niet meer in zo'n situatie trekkom. Dus. Mensen kunnen me zoveel vragen, maar ik moet gewoon nezen. Ik moet gewoon zeggen, nee. Laarste, ik. Dat bemoeim me niet mee. Harry klinkt overtuigend. Maar in het hele verhaal komt het slachtoffer niet voor. Of iets over spijt. Dus je maakt. Is dat tijd, ofzo? Is dat wat tijd? Het is zover. Het is tijd voor de arbeid en brand. op besluit om te gaan. Zelfs heng zijn mentor is verbijst. Wat was dat? Wat was dat? Zo waar? Ja, dat was. Ja, dat had ik niet ingeschad. Dat had ik allemaal ingeschad. Maar dat. Ja, goed zaken, netjes. Kunnen we blijven toch afsplaken met de maken. Ik sta naastpram als hij z'n cel uit of stappede afdelinger. noe de werkplaats. Hey, allebei me weg. Dat is aan. Ga weg. Wat gaan we weg? Niet zo prachtig, hè? Laten we nu zachtig doen. Dat is goed. He, he, he. De jonge bij die bramschuurde heeft staat recht voor. Ja, natuurlijk, jong. Ja, is het zelf? Kom je dat vanuitje? Bram is langer, maar deze jonge is alles bang. Als je lang goed struikt, daar. En schijnbaar wist de hele afdeling dat hij brams tot te lachten. Want een groepje kijkt hier. Ah, dat gaat uit, jong. Dank je, jong. Dank je, maat. Dan ga je mokken. Dan hoef ik een tweede om te dragen. Eén goede, je gaat naar de groep. Dan wil je nog doen, da. Wat wil je? Doe dat maar. Kom, kom. Kom, maat. Doe dat. Ah, dan denk ik dat je nog maar. En bewouden ziet het op tijd en stapt als een muur tussenbij. De woonstestuur is de oude tafel, dus vol me kijk. Ga weg. Bramschuurde nog terug. En loopt dan ga je naar beneden. Nade arbeit. Kom, het duimpje. Dan gaan we gewoon konstelen op arbeitern. Dan gaan we naar beneden. De jonge wordt teruggedoerd richting ze zelf. Dan gaan we gewoon naar de verwaarderspalen. Dan gaan we naar de duren. Dan maakt ze schuldig, snap je. En momenten terugpetaal en dut je niet. Dan gaat ze verschuil en naar de duren. Ja. Dan krijg je zo'n actie. Wat voor schuldig? Ja, hij moet de babmeugil gaan in jonge. Van lenen komt huilen, zeg ik. Van lenen komt huilen, maar van lenen komt huilen. Ja. En er is niet alleen hier. Er is ook andere aptelingen die hier. Ja. Het is horis laat de werkdag in de gevangenis. Hij loopt over de luchtplaats heen een weer met brandgevalingen met trassen. Die werden nog gebruikt op de cellen, maar worden nu vervangen door veilige met trassen. Ben uit. Goed jij heel ongeveer. Hoistien. Lekker om je weer te schien, man. Ja. Ik heb het op het moment niet zo druk. Ik hoop dat er zometeen een nieuwe metras gekomen weer. Ik ben al zo'n goede. Oh. Van jou stellen. Terwijl Harry staat te wachten zie ik mijn kans gewoon. Ik stel hem een vraag die ik al lang wil stellen. Ik vraag wat er nou precies gebeurde waar door Harry iemand vermoorden. Hij kwam in een situatie terecht verteld Harry, omdat een vriend hem om hulp vroeg. Zeg te snel ja, je bent te. Nou, ik zeg niet te snel ja, maar ik. Ik ben invloedbaar dan of. Nou, ik ben eigenlijk slecht benenvoelbaar, maar dat is gewoon mijn eigen voel. Dus als ik een vriend aan mij iets vraagt en dat is een echt een vriend. weet je wel, dan wil ik hem helpen. Zo ben ik dan wel. En die situatie liep om er even mismet te gebruiken, uit de hand. Hij schoot iemand dood. Ja. Ik zeg niet dat ik onderweg binnen zit, ik zeg het terecht binnen. Door ons fouten keus. Zelfverderiging, zegt hij er zelf over. En het was hij of ik. Ik vind, ja, je mag je zelf al verdedigen. Maar ik had mezelf niet in zo'n situatie moeten brengen. Snap je? Die keus maak ik dan zelf. Nee, dan zeg ik, nee, want dan is die geen echt te vriend. Weet je, snap je hem er loon? Maar je kan je even op een belettighevsel, nee, dat doe ik niet. Noem een paar nachtjes. En dan mag Harry naar het openkamp. Maar de volkparkiet van Harry zal de vrijheid niet meemaken. En helaas toen lieg terugkwam, was mijn vogeltje dood. Lacht die dood is er koeien. En dan vond ik wel heel verschrikkelijk. Wat dat ik heb aan vogeltjes toch jaren bij me gaat. Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om dat vogeltje dan in de klikkoot te gooien. Dus ik heb toestemming gevraagd aan de bewaarders die mij wegbrengen. Om te vragen of ik hem niet buiten mag begraven. Buiten de muur dus. En dat hebben ze dan ook toestemming voorgegeven. En ik heb hem op weg naar bankenbos. Dat is een andere gevangenis. Dat was voelig en half openkamp. Heb je hem daarbij de eerste berug heb ik hem kunnen begraven? Harry ziet dat ik meetje moet glimlaag om zijn verhaald. Mietelma kan volgen dat hij zo raut om zijn vogeltje. Zijn meisje. Vooral omdat hij me net nog vertelde over zijn eigen moordzaak. Het is misschien heel stond me. Dat ik de zoveel moeite doe het voor zoveelgeetje. Terwijl ik toch wel zo iemand heb dood gemaakt. Maar dit is zo. Het is voor mij heel erg belangrijk. En het andere was gewoon door een standagheede. Ja, wij kunnen dat. Even alle poorn. Later zal ik meer horen over die een standagheede. Maar nu blijf ik lichtverwaard naar Harry's dan kijken. In de volgende aflevering van buiten de muren neemt Bram een belangrijke beslissing over zijn toekomst. Als zeker zwaar ja. Maar het gaat wel doen. Want hij moet uiteindelijk die plek in begrijpen om een moeite te krijgen. En mag Harry voor het eerst weer naar buiten. Hey, Ed. Als jij toevallig een flopje voorbijt. Bedankt. Ben maar even. Je luisterde naar buiten de muren. Een podcast van NTR, stichting Otridriksiel en al dus producties voor MPO Radio 1 en Docs. Buiten de muren wordt gemaakt om mij, Marielijk Noel, de muziek is van Bram knist. De eindradaxie in scenario ontwikkeling deed Emicolao. Techniek, Arno Peters, productie, Emicolao en Tel Akemans. Eindradaxie vanuit de NTR, Otrilinerijks. We kregen financiële steun van het MPOvons en veel dank aan P.I. V. Heuze. Sonder hun vertrouwen had ik deze serie niet kunnen maken. Ben je enthousiast over buiten de muren, luisterdank, de volgende aflevering. En vertel je vrienden van Millie Collega's erover. En dan is het een van de vrienden van Millie. MUZIEK In mijn hoofd bouwten me hele leven een moord. Op een koude wintennacht worden meisje van een fiets getrokken en het bos ingesleurd. Ze wordt op beest achter een manier vermoord. Onland dat wil zeggen, laat wij eigenlijk niet. En wij gewoon niet kwam. Ik vraag me af wat het betekent als je niet alleen moet leven met een onopgeloste moord, maar ook met de zekerheid dat de moorden naar naast je woont. Bij me altijd de vermoedingsgaan dat we iets dat er een link was maar het boos te moesten. Goedemorgen met de gasten worden. Ik maak het verhaal niet, maar het verhaal vertelt zich aan mij. -Widt er niet bak hoor? -Ja, het is zo. Ik weet niet of er iederal in de grond zit of zo. Selves het nuchtreboerenverstand kan aan mij één woord voor vinden, ook hult. -Hij wist die het gedaan was. Dan willen zij dan niet over sprenken.