MEER wijsheid (8) | Dennis Mohn

Het paas hebben inderdaad gesproken over meer leven. Dat ging over de opstanding die altijd realiteit is in elk moment. God niet alleen het moment verandert, maar in elk moment. God van de realiteit. En sommige dachten dit was het einde van de serie "Nus er!" Wij gaan nog even door met deze serie, omdat het zo leuk is. En het is gewoon de Thema is ontthema, eerst meer. Ons tema had's gemeente, onze wissel, onze leus. Wij geloofen eerst meer om dat Paulus schrijft in het Phase 3 aan hem, die door de kracht die in ons werk bij macht is. Oneindelijk veel meer te doen. Dan wij vragen of denken aan hem komt de eertu in de kerk en in Christus Jesus tot in alle generatie, tot in alle eerwoordheid aan menen. En het verlangen van deze serie, een verkottering, is om in alles meer van God's goedheid sichtbaar te maken. Daar gaat het om in deze wereld denk ik. Want God's goedheid wil bewegen, juist in het wereld, die een en alkoden rot is. En de vraag is, zijn wij beschikbaar voor die goedheid? Want dat kosttiet, dat vraagtiet, het is geskant, maar ter lijktijd, niets maat je tegelijk zo levend. Als leven vanuit die kracht in je waardoor goedheid niet bij jou stopt, maar dat waar we dan al komen met die goedheid, we de wereld een stukje beter achterlaten. Dus meer van God's goedheid in de vorm van dit waren de thema's een beetje vrijgevigheid, meer intensie, meer profiteren, meer verwonderen, meer woog en meer leven, want Jesus verandert dus niet onze momenten maar onze werkelijkheid. En waar onze werkelijkheid verandert, opstap je naar de volgende, daar ontstaat. En staat is een diebde die verder gaat dan alleen maar meer weten. Paulus rijft een howje stijne vast van 18. Ik heb niet meer gele schoon aan het valt mee. Maar Paulus rijft dat er door de kracht die in ons werd, en eindig veel meer is dan bij vragen en denken. Vragen of denken. En met allebei lijkt het hebben mensen soms zo hun moeite, met vragen en denken. Wij zijn niet zo goed en vragen stellen. Dan moest ik verlochten naar denken over Dennel. Dat was echt enorme vondwadiging van sommige Dennel. Wat verschrikkelijke namen, met meldjes, zo lang en alles. Je had ook kunnen vragen van, hoe is het eigenlijk? Hoe zijn jullie erbij gekomen? En vindt het oké. Dat was een korte gesprek geweest. Maar nee, we zijn niet zo goed in vragen stellen. Mensen zijn heel goed in aanames. Ik neem aan dat dit alleen maar misgingen. En verschrikkelijk was hoe ze hem die namen hebben gegeven. En dan die voor onderstelling bekritiseren zich er over vondwadige, bouwstijnen over mensen er voor kentelen, gepaard met veel emotie en veel woorden. Allemaal vanwege een aaname die niet eerst werd bevraagd. En in hoofdste drie van de Jacobus-prief lezen we bijvoorbeeld dat woorden klein lijken, maar ze hebben een enorme impact. Het probleem is meestal niet dat we te weinig worden hebben. Maar dat we veel woorden gebruiken, zonder het hele verhaal te kennen, of om met die woorden dan een vraag te stellen. En wat wij betreft zout een heel bovrestraatieve sparen als we gewoon beginnen met een vraag. Toegop beginnen met een vraag. Zoals bijvoorbeeld wat wordt hiermee bedoeld. Of dit kwam zo op mij over klopt dat. Ik denk dat dit speelt, maar is dat ook echt zo. Misschien ken je het van je eigen werk ook soms, dat je zo'n keuze meest krijgt, en je leest een half uur moet je die meelezen en achteraf denk je, maar wat is eigenlijk te vraag? Zomgen lachen, je ken het ook allemaal prädikanten. Nee, oke. Maar goed. En een vraag te stellen. Wet je dat het geen zwakheid of twijfelen, het is wel kwetsbaar, maar een vraag te stellen heeft alles te maken met wijsheid. En als we meer van God's goedheid zich wel willen maken, dan is wat we nodig hebben vandaag, hebben we over meer wijsheid. En wet je een aanname biedt een soort van srainbescherming. Het is een warpentegen mogelijk ongelijk kunnen krijgen, tegen het ontdekken dat je misschien wel de enige bent die zo denkt. Je hebt dat, zeg maar, graag in de kerk heu, en ik ben echt niet de enige. Wat als wel. Maar die vraag durf niemand te stellen. Het is een warpentegen kwetsbaar zijn, tegen twijfelen, tegen moeten luisteren, en na andere biedt je tegen overtuigingen, moeten bevragen, tegen onzekerheid. Met name zijn aannames en bescherming tegen onzekerheid. En daar is het ook een warpentegenwijsheid. Een voorordel dat dat voelt als bescherming, maar het is vaak gewoon een goed verpak te leugen. Want weet je, het is het transwie constant tegen jou licht. Constant tegen jou licht. Jij. Ja, ja, je hersenen, je ego vertel je de hele dag mooie verhaaltjes. Dat jij gelijk hebt, dat het de andere hun schuld is, dat je morgen eindelijk gaat beginnen, dat je morgen eindelijk gaat stoppen, dat dit echt de laatste keer is, dat zij jou gewoon niet begrijpen, dat jij nou helemaal zo bent, dat het allemaal wel meevalt, dat je dit nog wel even verdiend, dat het nu niet het juist moment is, dat je straks echt anders gaat doen, dat je het echt onder controle hebt, dat je niet hoeft te verhaald, dit is het verhaaldjes, vertellen onze hele dag. En het mooie daarvan is, we geloven ze ook nog. We geloven ons zelf, onze verhaaltjes. Je bent tegelijkertijd, daders, slachtoffer en perswoordvoerder. Als je hersenen betrijf waren, zouden het aanklagen voor misleidende reclame. En daarom kun jij jezelf ook ervan overtuigen, dat jij niet gek bent, en ik kan dat ook, alleen elkaar kunnen voor gek verklaaren. Hoe handig is dat? En eerst, dus al die verhaaldjes, dan een vraagstellen, zou betekenen dat we ook bereid zijn het ongevenste antwoord te ontvangen. En onze gedachten bij te stellen. En dat willen mensen meestal gewoon niet, we willen niet ontwapen. Daarom zijn mensen juist bereid om zich een hele, dat is echt paradox, maar we zijn bereid om ons die hele emotimolen aan te doen, omdat we niet anders over iets of iemand willen denken. We willen dat gewoon niet. Zom er gewoon zo ver dat ze bereid zijn van alles en nog wat peinelijk ingrijpend te veranderen of op te offeren, omdat ze niet bereid zijn over de ironie om te veranderen van gedachten over iets of iemand. En daarom geen vragen. Dan is God maar gewoon niet bijmachten om een eindig veel meer te doen, want er is geen vragen of anders denken. En overblijven vaak verbetenheid en goeiende bitterheid van bitterheid gedijt, waar mensen stoppen met vragen en denken. Ik heb gisteren de film "Nurumberg" gekeken. In het ene het "Nurumberg", kennen jullie die via over die trials van "Nurumberg". En dan heb je die dakles, hubblepub die psychologen die heeft onderzoek naar dat gedaan, wie hoeft die knuppel herman Geuring en met hem gesproken en hij heeft heel veel onderzoek gedaan over hoe is het nou mogelijk? Dat kwart, kun je het kwart psychologisch doen? en uitleggen. Hij komt tot conclusie nee, het is een samenspel van allerlei dingen, maar hoeft zaterlijk het kwart gedijden op het moment dat mensen stoppen met kritisch denken. En zo stelt Jacobus dus in hoofdstructrie een vraag. En laten we dat in verscharmende lezen. Jacobus 3, de fersedatien tot hem met 18. Ja, was ik dat nou? Ja, zowel. Wie van u kan weisend verstandig genoemd worden. Goeie vraag. Laat hij het dat werkelijk bewijzen door een onberisplijk leven en door wijze zachtmoedigheid. Maar als je zich laat beheersend op bitter realisie en egoismen kunt u beter niet zo hoog van de toren blazen, u zou de waarheid geweld aan doen. Dat soort wijzheid komt niet van boven, dus aard, ongeeselijk, demonisch. Wei-aloozie en egoism hersen, vieren, wannorden en allerlei kwart hoogtij. De wijzheid van boven daarin tegen is voor alles huiver en verder vrede liefend, mild en meegraaant. Ze is vollondverming en brengt niet dan goede vruchtend voor het. Ze is onpardeider en oprecht waar een vrede wordt gezijd, brengt gerechtigheid, hafruithend voor hen die vrede stichten. Jacobus stelt een vraag en een goede vraag. Wie kan wijst genoemd worden? Jacobus daar aan het woord is niet bewijzen met wat je weet, met je kennis of je intelligentie, maar Jacobus zegt bewijzen met hoe je leeft, met weisersdagd moederheid. Onze maatst daar voor alles is vaak kennis en hier Nederland nog net iets meer heb ik het idee. We zijn heel pistemioor, ik ken het woord niet. Het pistemioorlog is ingesteld. Onze maatst daar voor alles is kennis. Als er iets misrad is de conclusie vaak kennis gerelateerd. Ze wisten het niet beter of dit hadden ze moeten weten of ze begrijpen het gewoon niet. Als het kennis gerelateerd en ook in het geloofd zien we die kennis focus. Je zou willen dat geloofige vaak van de tijd woord, dat hoor je maar ook vragen vertellen vandaag. Dit mooie voorbeeld van het woord is echt allemaal vatten de geestelijke goeie betekent als je de handpaarm hebt en dat is de geest en die voet dan bepaalde goei alles om vatten in ons leven. Je zou willen dat mensen dus wel social goeie, moral, intellectueel, fysiek en immusioneel, dus al deze gebieden, maar we focusen ook in het geloof vaak voor alok kennis. De intellectueelige goei, als je maar goed begrijpt, de regeltjes napt en ze blijven vaak social ontwikkeling, moral ontwikkeling, fysiek en immusionele goei achter. En wat over blijft is een heel intellectuele kristin en die kennen we allemaal. Ken je hem de middelfinger kristin? Een unvol was de bedweten die heeft leren braten als een vol was de kristin, terwijl hij op zijn vak reactie het als een gekwecht kent. Kijk zo, ik moet toch even aan Mr. Bindenken die door Amerika weken. We leggen dus veel focus op wat iemand weet, op feiten, informatie, ervaringen die hij hebt opgeslagen en dat is kennis, dat noemen kennis, intelligentie dan tegen is wat je doet met die kennis, hoe je verbanden ligt, hoe je leert en hoe je denkt. En moet je even bedenken, dat is altijd leraar in mijn grappige verhoortelijk, moet je even denken, elke onzin in deze wereld was ooit eerst en gedachten. Je ziet ergens iets, een product, een reclame en genomen besluit of wat dan ook je ziet hebt en het is gewoon te doomed voor worden en je denkt bij jezelf hoe is het mogelijk, hoe is het mogelijk, maar nu moet je dit voorstellen, dus dat is gelaren ik altijd tegen elkaar. Er was dus ergens een vergadering, niet tegelofen, een brainstorm, maar mensen samen hun hästenen zijn gaan gebruiken in die vergadering een denk tank met echte mensen die allemaal dachten wat een fantastische idee. Dus dan zien laren ik dingen en het is gewoon te doomed voor worden en en ik wat ze kunnen eten elkaar zeggen is, dat was een vergadering, dat was vergadering waar mensen dachten, dit heeft nog nooit iemand bedacht, te klapt. Dus een van de grote misopvatingen van onze tijd en ik bedoel het echt lief is te denken dat denken al kennis is en kennis intelligentie. We leven een tijd waar iedereen denkt alles te weten omdat iedereen dezelfde middelen te beschrikking heeft om iets te weten te komen, maar het loon soms om na jouw denken nog een keer te denken, nu moet maar na denken, dat is wat dat wordt betekent, heb ik bedacht, was geen miting, en ik weet ondenkbaar meestvriend, maar soms helpt het om vooraf iets te bedenken zodat je niet na het denken denkt, wat heb ik me hier een heem met z'n aanbouw gedacht? Even iets om te overdenken. Dus de sommigen bedenken hun denken als kennis en noemen die kennis dan intelligentie. Maar goeie vraag, wat is dan intelligentie? Heel kui vraag, en ik zeg niet dat ik intelligent ben, maar ik ben wel helemaal voor. Want iets meer intelligentie is hoe deze tijd wel goed doen. En dit is hoe je weet dat iemand heel intelligente is. Oscar Wilde die zij ooit, consistencie, is het laatste toevluchtseord van de fantasielosen. Wat hij hiermee bedoelde was, intelligente mensen weten hoe ze van gedachten kunnen veranderen. En dat hebben we nodig. Godt het ook. Kijk maar in X-O, 2, 3, 3 of 1, 15. En God veranderde niet van karakter, maar wel van koers, van gedachten, uit reactie op wat er gebeurde in de interactie. Dus intelligente mensen zeggen dingen zoals ik dacht altijd dit maar nu. Of dat is een goed punt, ik ga nog een keer overnah denken. Maar vaker gaan gewoon de hakken in het zand om een onzeker ego te beschermen, Jacoben staat zo, ze laten beheersen door bitterialluzie, of ego is men. Maar intelligente mensen upteten dus hun overtuigingen, ze worden alleen maar nieuwsgierge en plaats van defensiever. Ze stellen vragen zo, als wat zie ik nog niet. Missig nog iets, is er meer. Ze stellen geen vragen zo, als hoe win ik dit. Want daar gaat het niet over. In Jacoben heeft er nog geen goed word voor over, maar Jellousie en Ego is men heersen, zegt hij vieren, van orde en allerlei kwart hoogtij. En we kunnen allemaal wel, denk ik, hersens bedenken die laten zien hoevee ik hun komen met Ego is men, gecombineerd met een indrukwekkend gebrek aan intelligentie. Maar intelligente mensen ontlenen hoe hun identiteit dus niet aan gelijk hebben. Ze behandelen gemaakt de fouten vooral als data, als leerstof voor de volgende keer. Intelligentie is kunnen zeggen, ik ben van gedacht en verandert, zonder je ervort te schamen. Een beetje meer intelligente zouden geen kwart kunnen. Intelligencie wordt ook sichtbaar in het vermogen om. om niets wat witte denken, dualistisch, non-dual denken. Het is het vermogen om twee realiteiten tegen lijken tijd als waard te dragen. En dat zit je in de goede kerk want wij hebben echt een enorm spanning's felt. Maar sommige mensen moeten het spanning's felt verwijderen en normen terang om één kant te moeten kiezen. Jakobus breekt dan ook over een leven van NN, zouver en zachtig lijken, echt vader en volgend verming. Dus allebei als waard te laten bestaan. Dat die bloed kunnen zijn door de toestand van deze werelden tegelijkertijd oprecht hopvoll. Of om te rauwen om wat je verloren hebt en dankbaar zijn voor wat er wel is. Of loslaten wat je niet kunt beheersen in tegelijkertijd actie ondernemer om veranderen te bewerkt stellen. Dus wat Witte denken heeft altijd nodig dat één ding goed is zodat het andere valt kan zijn. Maar intelligente leeft juist in het paradox in het spanning's felt. En als je daar kan verblijven, ontdek je wat mij betreft in een heilige manier van leven. Dat dood en leven tegelijk waakene zijn. Dat de echte gebrokenheid is een tegelijk echte hoop. Dus intelligente mensen kunnen zeggen bijden zijn waard. Waardheid is niet exclusief. Dus intelligente is best handig. En voor ons de neurowetenschap is de hoogste form van intelligente. Nu komt het. Meta-kochnizi. Oet gehoord van meta-kochnizi. Ik zie me vrouw knikken. Dat is al bevestigend als op psycholoog. Zeg dat bestaat dan geloof ik dat. En dat hebben we denk ik nodig. Want meta-kochnizi is het denken over je eigen denken. Dat kan ik wel. Niks te eten. Meta-kochnizi is niet blind reacteren of autopilot functioneren, maar jezelf je gedachten en je randelen in real time te observeren en te evalueren. Dus elke keer als je er vraagt dat het meta-kochnizi is, bijvoorbeeld dingen zo. Maar wacht even waarom reagerig ik nu net zo. Of waarom dacht ik dit nu eigenlijk? Dat is meta-kochnizi. En wat er gebeurt is, begint je hersenen te veranderen. En dat heet dan de neuroplasticiteit. Ik knal eent naar de andere uit. En neuroplasticiteit. Bijvoorbeeld als je een ongeluk hebt gehad en hersenen beschaderingen hebben gehad en dan zit je in Therapien weet ik van wat. Leer je hersenen, leer op een spuntjes van gedeeltes wordt door andere dingen overgenomen. Dat kan je hopkop gewoon allemaal. En dat gaat allemaal veranderen. Dus het is helemaal neuroplasticie plastic. Je weet wel. Plasticie tijdies. Dat is dat. Je hersenen te veranderen. En dat kan je treinen. Het is als op je system zichzelf beistelte, weil je treit. Elast doen we niet zo kaken meta-kochnizi. En dat zelf inzicht heel uncomfortable is. Het vraagt wat. Het zelf inzicht kost wat. Dat je bijvoorbeeld de andere optie niet meer kan negeren op het moment dat je ziet. Je kan niet meer schuilen achter je ignorantie of je egoismen. Omdat je weet wat het anders zou kunnen zijn. Hoe je dat zou kunnen komen. En dat gedacht. Dat kost echt wat. Het is moeilijk. Het vereist ook dat je eerlijk toekijkt. Hoe je valt. En dan bereid bent om er van te leren en te veranderen. En de Jacobus brief schrijft er niet over meta-kochnizi of zo. Maar hij beschrijft wel precies zelfde. Het gaat om de moed om eerlijk naar eenzelf te kijken met wijze zachtmoedigheid. En te ontdecken waar we morgen veranderen om meer op pristers te gaan liken. Dus zo helpt intelligente met ontwapenden. Want waar meningen veranderen worden, warpens neergelecht. Waar twee realiteiten stand houden kunnen worden verliezerd, trang om te kiezen zijn munitie om op elkaar te schieten. En waar we kunnen denken of ons eigen denken start de strijd van het ego. Dat hebben we nodig. En iedereen kan het. Hoe mooi is dat? Iedereen kan het. Iedereen kan intelligente worden door te oefenen. Door te oefenen. Door bijvoorbeeld vakend vragen stellen. Nook een keer na te denken. En jezelf misschien even niet gelijk geven. Maar te vragen, wat mis ik nog? Is er meer? Maar deze brek heet niet meer intelligente. Meer intelligente help ons om anders te leven en we hebben het echt nodig, maar dat is niet alles. Jakob was schrijft over wie wij zijn verstandigd genoemd kan worden. Dus je verstand intelligente is deel van het verhaal als het waar een opstap naar, maar het is niet hetzelfde als weisheid. Je kunt heel veel kennis hebben, je kunt heel intelligente zijn, maar al dat is volgens Jakob was dus niet hetzelfde als weisheid. Dus wat is weisheid? Dat is een goede vraag. Wie kan wij ze genoemd worden? En Jakob schrijft de weisheid niet intelligente, maar de weisheid van boven, wat van God komt, wat hij geeft, wat hij wil, dat we laten goede en bloeien als nieuwe schepking zijn. De weisheid van boven, daarin tegen is voor alles duiven, voor de vredeliefend, mild en meegand. Het is voor een ferming en brengt niet dan goede vruchten voor het, het is onpartijdag en oprecht, waar een vrede wordt gezijt, brengt gerechtigheid, haar vruchten voor het voor hen die vredesdichten. En nu let op, dus Jakob is, heeft het over vredeliefend, het gaat over hoe hij om met anderen. Hij heeft het over mild en meegand, dus het is een houding in interactie. Dit gaat ook? Hij heeft het over vol onverming, dat gaat over hoe je reageert op zwakte van andere. Jakob is, heeft het over goede vruchten, dus iets dat fichtbaar wordt in de omgang met elkaar. Hij spreekt over onpartijdag en oprecht dus eerlijk naar anderen toe, zij. Eerlijkheid naar anderen toe. Hij spreekt over vredesdichten, dus iets tussen mensen. En zelfs het wordt vijven is niet afstandelijk bedoeld, maar duurt op een hart dat niet dubbeld speelt in de verbinding. En je kan al die dingen die daar staan, kun je leggen naast de vrucht van de geist. Als het waren de weisheid van boven. En de liefde vreugde, vrede geduld, vriendlichheid, goedheid, trouwensdag moeten geit zelfbeheersing met andere worden. Wat Jakob is weisheid, noemt Paulus dus leven van uit de geist. En het is fichtbaar worden van de geist of van God in hoe we met mensen omgaan. De vrucht van de geist en de weisheid die Jakob soms schrijft zijn zien er hetzelfde uit. Ze klinken niet slimmer of alleen intelligenter, maar ze worden liefdevoller. Dus de taal van Jakob is niet intellectuel, maar alles is? Waar is hij? Dus boven alles? Relationel? Of relationele wijzheid? Het is niet alleen maar meer weten. We kennen er echt heel intelligente mensen die voor de rest echt super. Ja, je weet wel. Dus de weisheid van boven geschrapen als relationele wijzens. Dus wie kan wijzend verstandig genoemd worden, nou tegenen die zijn verstand gebruikt om relationel te zijn? En niet om het ego te pliezen. Weet je het propleem in een conflict? is selden alleen het onderwerp of onze kennis van het onderwerp of onze intelligentsie rondom dat onderwerpen. Ons vermogen ons denken of het onderwerp te zien, spanning rondom het onderwerp te vertragen en ons eigen denken of het onderwerp te bevragen. Het probleem in een conflict is de selden alleen het onderwerp. Maar het probleem in elk conflict is als het onderwerp belangrijk wordt dan de persoon tegenover ons. Dat vijnden momenten waarop het ego zich bewapend met aannames, verdediging en de trang om gelijk te willen krijgen. We hebben er nog aan het heen. Dan registeren we mensen tot een mening. Dan wordt het system het kloppende system belangrijk dan het kloppende hart dat onderwerp dan de persoon tegenover ons. Dat verbreekt we het contact met familieleder om dat ze een andere keerkraan dan blijven weg omdat hij of zij er wel zijn, daar maken van een tema of een dingetje waarvoor iets waarvoor we bereid zijn relaties op te offeren. Niet omdat we slechte mensen zijn magen wonen omdat iets in ons denken belangrijk is geworden dan de persoon tegenover ons. Wat Jacobus beschrijft is geen wijzeheid voor rustige momenten maar een relationele wijzeheid voor de momenten waarop het knald, waarop het mis kan gaan. Dus relationele wijzeheid is muurt blijven wanneer je alle reden hebt om streng te wonen. Relationele wijzeheid is lief te vol blijven wanneer je alle reden hebt om scherpt te worden. Relationele wijzeheid is aan wezig te blijven wanneer je alle reden hebt om afstand te nemen. Relationele wijzeheid is te ontwapenden te waar je alle reden hebt om terug te schieter. Relationele wijzeheid is begrijpen dat in alles de verbinding belangrijk is dan je gelijk. Je ego. Je jou je even de meeste wijzeheid persoon voor die je kent. En ik durf te stellen dat het niet de beste opgeleiden of de reikste persoon is. Niet de meeste succesvolle of invloedreik. Niet de gene die altijd gelijk heeft, het had spraat of het snelste reageert. En dan er ook gewoon iemand die fouten maakt. Ik durf te beweren dat deze wijze persoon die je misschien in je gedacht hebt, deze unieke gaven heeft om relationele en emotionele balans te brengen. Iemand die gewoon verbinding kan maken met jou. Iemand die confronteerend inzicht kreeft dat je dat toch accepteert. Iemand die je niet hebt refoel hebt dat je moet winnen. Iemand die ruimte kreert. Iemand die het oordel kan uitstellen. Iemand die de waarheid kan spreken, zonder relatie te verliezen. Iemand die je zelf niet hoeft te verdedigen, maar je zelf terug vindt. Weisheid is dit vermogen om te verbinden en verbinding te maken, om vrede te brengen. Weise mensen ontwapenen. En we hebben het nodig. Kijk, Koning Salomo was zo iemand. Was zeker niet perfect. Je zou willen zeggen in zijn huelijk liep het niet zo lekker, maar had een paar meer. Daar begin het al. Hij was zeker niet perfect, maar lees even mee. Eén Koning, Koning of Vs.1. Salomo had de heerschappij over alle Koningrijken tussen de Euphraat en het land van de Felistein en tot dan de grens van de Gute. Heel verland, verschillend, verschillende mensen, heel verlanden, dan, vs.4. Salomo heerste over het hele gebied ten westen van de Euphraat van Tiffzacht tot aan gazaar over alle Koningrijken ten westen van de revier en hij leeft in vrede met alle omringende landen ook. Dus heel verland, heel ver mensen, en heel veel vrede. En nu komt het, vers 9 en 10. Godschronk, Salomo, zeer veel wijsheid. En onderscheidingsvermogen en een veel omvattende kennis van zaken. Twee verschillende dingen dus, wijsheid en kennis. Dus overvloedig als het stand op het strand lacht de zee, zo overvloedig. In wijsheid over het trof, Salomo, alle oostelingen en alle Egyptenaren. Dus Salomo wordt een wijs iemand genoemd met de wijsheid van boven. En je kunt vongt mij geen vrede in het hele land vasthouden met verschillende mensen, verschillende volken, verschillende gebieden. Je kunt geen vrede vasthouden in het hele land als er niet op een of andere manier een bepaalde relatieonele gezondheid heerst. Een hele naart wie leefde in vrede omdat mensen niet elkaar de hoofden aan het inrame waren. Alles vanwegeen deze relatieonele wijsheid van Salomo of zoals Jacobus descreift, de wijsheid van boven. Daantegen is voor alles zuiven, verder vredeliefend, meerd en meegand, zes volend ferming en brengt iets. De vrede wordt gezet, brengt gerechtigheid, voorhand die vrede stichten. Dus God's sichtbaar, God's s'goodheid, meer sichtbaar, tot meer wijsheid. Spreuken alle versdert, dertig, zegt wie wijs is, windharten. Harten, niet discussies, niet Russies, niet je gelijk, niet een eeuw geboest, niet het laatste wordt, niet applaus, niet lijks, niet vogas, niet invloed, niet status, harten. Wijsheid is relationeel voor dat het intellectueel is. Wijsheid herken je aan wat er gebeurt met mensen in de aanwezigheid van een wijs iemand. Dus wordt er vrede gesticht. Is er vrucht, grüte iets goed, is er gerechtigheid, krijgt iedereen de plek die hem toekomt. Woorden mensen eerlijk en lieftevormhandelt, woord Christus, Tussen, Ons, sichtbaar. Dat is het getuilchnis van wijsheid. In enkeuwindjes derdien schrijfpaalers al besat ik alle kennis en had ik het geloof dat bergen kan verplaatsen. Heel verkennis, de Nederlander had ik de liefte niet. Ik zou niet zijn. Dus hoe wordt je een wijs iemand? Heb Gott lief, heb jezelf lief, heb je naast lief en bevraag het af en toe. Denk over naar, heb ik lief, hoe heb ik lief? Want een onbedacht oorder verweidert, maar een vraag verbindt. Verbindt, de zoektochten, naandwoorden. Het is hele relatienelse onfrag. Het is een essentie van relatienelweisheid. En laat niet schenkeleik, geen kennis, geen onderwerp, belangrijker worden dan de lieftevergot, jezelf in de ander. Dus duurde vragen te stellen. Misschien mag ik de vraagstellen van 18. Was bij jou de afgelopen tijd misschien iets belangrijker geworden dan de liefte? Dat wien jou leven treiigt het gelijk belangrijkere te worden dan de relatie. Waar merk jij dat liefte onder druk komt te staan door wat jij zeker denkt te weten? Waar vraagt Jezus jou vandaag om liefte boven gelijk te kiezen? En ik wens je in het zoeken naandwoorden heel veel weisheid. van boven. Dus stel die vraag maar aan God. Heer, wat is weisheid? Want op het moment dat iets belangrijker wordt dan liefde rakje weisheid kwijt. Wat we liefde is, het was meer weisheid begint. Amen. Amen.