MEER verwonderen (5) | Dennis Mohn

We gaan vandaag verder met meer. Onze serie meer over ons disisstatement, er is meer. We geloven wat Paulus schrijft in Ephes 3 aan hebben die door de kracht die in ons werk bijmachte is, oneindervel meer te doen. Dan wij vragen of denken aan hem komt de Eer toe in de kerk en in Christus. Deze tot in alle generaties, tot in alle eeuwereheid, men, is meer. Meer, meer, meer. Dus in alles willen we dat we daarmee zijn we begonnen en daar gaat deze serie ook nog steeds over. Meer van God's goedheid, Vichtbaar maken. En God's goedheid, wij hebben besproken, we willen bewegen, juist in de wereld die één en al code rot is. En de vragen is zijn wij beschikbaar voor die goedheid, voor God's goedheid. Want het is kanto, het kosttiet, het vrachtiet, mailsal, je nooit leven de gevoel om dat we leven met een godlijke kracht hier binnen. Die ervoorzorg dat overal we komen met God's goedheid, met een wereld en stukje beter achterlaten. Dat zouden we zijn. Dus God's goedheid, verschillende themers, al besproken de vorm van meer vrij geven, meer intensie. En waar dat allemaal samen komt om staat meer profiteren. Van wat God al heeft gedaan. Jezus won de geestwerk, de Godmarkt waard. Dus God's grote daden. En vandaag is niets zo'n ingewikkeld verhaal, maar het is goed als we de affentueel verhoren. Laat verkeer we dan zo'n mooi gesongen, toen het ging over God's grote daden, en hebben we even het gefreinstje gepakt van dit mooie lieden. Dan hoor hermein God van Eek in verwondering. En we gaan er niets wingen vandaag. Maar hoor hermein God van Eek in verwondering, de werelds die die U hebt voor het gebracht, het sterren ligt het rollen van de donder. Heer dit helal vol is van Uk, racht wat een mooi lieden. En dan zingt mijn zeer levergesongen, dan zingt mijn zeer tot u, hoor hermein God. Hoe Godzeit ga je verwondering over God, grote daden. Dus vandaag gaan we ons meer verwondering. Waanneer ik in verwondering? Oh, dan zingt mijn zeer. En dat zijn woorden van David die voortkomen uit Psyllumacht, laten we het even lesen, op zo'n achterfesse 205. Her, onze her, hoe machtig is wie naam op hilde aarde. U luister aan de heer me wordt bejubeld door de mond van kinderen en zuiglingen. Tegen u feiern en heb u een macht gebouwd om u vragen te verzetten breken, om hun vragen te breken. Ziet u echte heemel, dat komt het werk van uw vingers, de maan en de sterren door u daar bevestigd. Wat is dan de stervening dat u aan hem denkt? Het mensenkind dat u nou hem omsiet. Nou wat David hier omschrijft is pure verwondering, heilige verwondering. David verkondigd, gotte, grote daden en een heil verwonderd weg. Wij verwonderen ons ook vaak, toch? Wij verwonderen ons ook vaak. Naam eens, daar komt ons verwondering meer in de form van deze hashtag. Dat is de form van onze verwondering, die wijken, ne? F start hier voor verwondering. Nou, weet je waar we aan deze hashtag voor start? Nou deze hashtag start voor, wat de firetrak? Ik wil de meest laatste zien, maar ik dacht toch niet. Ik heb een filmpje als je een twee jaren hebt, een met en beetje kan praten, zichtbaar teken, zichtbaar truck. En dan weet je waar deze hashtag voor start. Maar wat de firetrak, dat is bekijk om ons heen in deze werelderverdenken, is de firetrak? Hoe is het mogelijk? Hoe is het mogelijk? Wat de firetrak verwondering is de verwondering die wij vooral kennen? Toch? Waarom? Ik noem maar wat onder andere, omdat we in de wereldstreeze meer over spult lijkt met mensen, die cognitief maar gedeeltelijk gemobilerd zijn. Gewoon mensen die zich gewoon niet door feiten laten irriteren. Gewoon mensen waar je merkt dat kennis alleen maar aan belemmering was geweest. Gewoon mensen waar je van moet houden, hoe oplossingsgericht zijen aan de realiteit voorbij oplossen. Gewoon mensen die een mooi inspiratie zijn voor alle die het beter willen doen. Gewoon mensen die de reden zijn dat er gebruiksanwijzingen staan op shampoo-flessen. Gewoon mensen die met een minnhogen prestatie heitekcomputer niet groter dan je hand met nano gekoot glas, touchscreens dat lid verbinden, kunstmatelijke, kunstmatige intelligentsie, en en lithium ionbat drive, een wereldweid netwerk van kabelt data centers en ruimtevaar technologie in real time, op het internet kunnen schrijven dat verneten wetenschap geloven. Je gaat naar uitgebreid eigen onderzoek op diezelfde heitektelefon. Wat de firetrak! Stomst voelt het gewoon zo toch? Je kijkt naar het news, naar sociale media, naar de wereld en je denkt hoe kan dit allemaal zo onsporen. We verwonden ons tegenwoordig voor al over hoe erg alles is, over hoe dom zou me gedoen, over hoe kapot de wereld is, over hoe alles mis gaat, wat de firetrak. En daar had alle reden om het ook te zeggen. Als we de feiern gaan als onzekerheid, gebrokenheid, ontslinnigheid, maar als David naar de heermel kijkt, dan zegt hij niet wat de firetrak. Maar hij zegt, hoe machtig is u naam op hele aarde? David verwondert zich over hoe groot God is. Want David had, denk ik, iets door. Namelijk, Sonder God blijft verwondering hangen in Wat de firetrak. Dus David verschuift zijn blik naar boven. Hij verschuift zijn blik naar boven. Want anders blijft verwondering hangen bij gewoon mensen. Mensen waren vooral keikens naar mensen. Er waren vervolgens verwachten van mensen. Nogsterk, er waren had kodelijke verwachten van mensen. Zodat keikens ik bijvoorbeeld, met eenige of vol water firetrak van Wondering naar een Amerikaan, die in oorlog is begonnen, die geen oorlog mag eten, en verdeedigt wordt als God's plan. Viedt, fluff! Sonder God verwachtde er had kodelijke van mensen. die ook nog zelf de held van het verhaal willen zijn. En dit is een patron dat zich ook voordoet en subtielen op andere manieren, maar ook voordoet in het gewone geloofsläven. Hoe weet je dat dit misschien ook jouw patron is? Nou, uit je straks gedurende deze prijk en na deze prijk alleen maar hoort dat jij niet belangrijk bent of niet zwaard bent en nu probeer je dat te compenseren in je telegie, dan is dat waarschijnlijk ook jouw patron. Als je tijdens deze prijk alleen hoort dat jij te kort schiet, dan speel jij zelf de hoofdrol in een verhaal dat God nooit heeft geschreven. De steeds meer leven we met een goeie en de overtuiging dat wij de hoofdrolspelen zijn in ons verhaal. Met God. We zien ons steeds vaker als de held in ons verhaal met God. In de tussentijd zingen we over God's grotij. We beleiden dat Jesus heeft gewonnen, dat de geest werkt en dat God zijn beloftend warmaakt, maar het verhaal dat wij leven is anders. Het is een verhaal dat gaat over ons. Wat ik de held ben in mijn film. Met God in een ondersteunende rol om mij te helpen, er een mooi verhaal van te maken. Daar betal ik hem ooit eigenlijk voor met mijn team daanbeding en dienstbeheid. Waarher helpt mij u te helpen, mij te helpen. Zo lees we de bijbel ook vaker. We zien ons graag in de rol van de held. Met God dan onze zijder is alles mogelijk. Zoals in het bekende verhaal, je kunt het allemaal. Tennis en goeiat. Super bekend verhaal. Ik ken het heel goed. Tennis en goeiat. Waar je zijn de held in het verhaal? Misschien een stit verhaal, daarvoor een gooeie hebt. Misschien is dat een goed voorbeeld. Dus even een korte recap. In 1,5 miljoen, het is de eventien. Kun je het hele ding laser straks als je hier vervelk van me lacht. Dus daar wordt hoed te schrapen van zijn vader. Er waren drie oudste bloers en het leger van zowel zijn. Een 40 dagen lang komt de Philistines rose. Goeiat naar voren om Israël uit te dagen. En telkend, laser dan het vers 24. Deinsten de Israëlitten van schrik achteruit die watjes. Dat zat er dan niet. Zo zijn wij uiteraad niet. Die watjes. En wanneer de David Provenkom brengen voor zijn poe is, hoe gooeie had de Israëlitten en God afkrat de David reageert. 26. Wat denkt die onbesnebende Philistine wel, dat hij de geleden van de leven een God durft te beschimpen? Wat een helter. Dat ben ik. Ja, dat ben ik. Zou het twijvoet of David kan vechten, maar het vertelt hoe hij als het hadden had kunnen beschermden, dat leesde van een vers 34 van neer en leeuwen of een berk van een ging. Ik had de aam, leeuwen en perren, heb ik verslagen. En ik lees dat niet. Ik heb laat zo'n spinder gehaald in de badkamer. Dus David zeigt 27. De heer die mij heeft geredt uit de klauwen van leeuwen en beren, zal mij ook redden uit de handen van de Philistine. Dus duidelijden de van mijn hanaast, maar David leeg het weer af. Had ik ook beter zelfs. Ze had een spindzonderhanaast beter. Werk beter. En dan lees we vers 40. Hij pakte zijn stock, zorgt 5 gladde steen en uit de rivierbeddingen. En stopte die in zijn headersdhast. Toen liep hij op de Philistine af, zoiets lingen in de hand. Wat een baas. Nou, meneer Goliath een bespot zich daar vervolgen. Zij komt naar mij met zwaard en spier. Mij komt naar jou in een naam van de heer. Trein zelfs. Dan slingert David en steen. Die Goliath in het voortreft, zodat er oorse voorkomst doorten. Dat is 50. Zo over 1 David de Philistine. Met een slinger en een steen. Wat een verhaal. Wat een film. Dennis en Goliath. Ja. En wat een geweldige breken. En ik heb ze ook gehouden. Breken over je reuzen verslaan. Goliath is een boodstaat voor de problemen in dit leven. Die moeilijke baas, die vervelend, dit vervelend werk, die overwelende oudagingen, die grotere laden, gebroken relatie, die vervelende verslaving of schichten, die angst of onzekerheid. Dit machtige wat dan ook in je leven dat je maar blijft aanvallen en teisteren. Maar met God in een bairl gooien we met onze steen van geloof dat elke groep. We kunnen elke reuzen verslaan. En wat dat dus is, is een heel nazistische manier om de bibles te lesen. Ja, dit zijn bij. Dus vaak zien we ons zelf in de rol van de held met God in een ondersteunende rol. Kent dat en de joska voor best zuiporting act goes to. God, maar God is er niet op dat feestje. Dus ginnen wij naar podium en halen die prijs ook nog op. Maar verhaal van de bijbeprobeert juist in alles, onze ogen van ons zelf af te keren en te richten naar boven. Op de God, dat is de tekst die we nu al twee jaar lang lese, op de God die oneindig veel meer kan doen. Dan wij kunnen vragen of ons kunnen voorstellen. Het is niet jij die oneindig veel meer kan doen, maa het is God die oneindig veel meer kan doen. Jij bent daad het niet. Dat is niet waar dit verhaal over gaat. Waar gaat dit verhaal wel over? Nou, het is niet zo in gewikkeld, maar God is geheld. God is geheld in dat verhaal. Daad het zegt het zelf in dat verhaal. In de naam van de heer. Of zoals we lezen, een persoonacht nog een keer hoe machtig is u naam op hele aden. Dus een persoonacht kijk David om hoog naar de sterren en in 1 zamen 17 kijk David om hoog naar de ruus. Maar in beide gevallen zegt hij hetzelfde. God is groter. Dit verhaal gaat niet over David. Maar het verhaal gaat over God. Het verhaal gaat over God. En hier zie ik dat weet. En ik ben benieuwd of je dit ooit eerder is opgevallen in dit verhaal van David en Gloria. We hebben het gelezen. David pakte zijn stock. Zogt vijf gladestene uit de revier bedding. Zodat die in zijn hiddest tas. Doen liepen op de Philistijn af zijn slinger in de hand. Let op. Nou hier, David. Wat David had, de lewe en berenbetwinger, dacht dat hij 5 stenen nodig had. Dat God had met 1. En zonder God had David waarschijnlijk te weinig stenen. David dacht dat hij 5 nodig had maar God deed het met 1. God is de helft in dit verhaal. Dus dit en andere verhalen nodig ons niet uit en nog een assistie zei over ons zelf te denken en hoe geweldig wij niet fijn in de hoofdroof van ons levenswilm. Maar om ons te verwonderen over hoe groot ons er God is. Dus hoe machte is uw naam op hele aarde, uw luister, aan de hebel wat bejubeld door de mond van kinderen en het zuigeling het herufijen en hebt uw macht gebouwd om een vraag en verzet te breken. Wie ik de heml het werd van uw vingers. De manen de sterren door uw daar bevestigd. Heb je hier ooit overnagen? Heb je ooit stijende ooit steel bij? Kijk even omhoog naar de sterren of die letlampen. Ik krijg je de verbinding even omhoog naar de sterren en verwonden je even met mij. Heb je daar ooit van naag gedacht hoe ongelofelijk gek dit allemaal is? Waar wij hier zo rond bestaan. God heeft dit allemaal daar bevestigd. Jij leeft op een planeet die zweeft in einde lozen ruimte die zich constant aan het puf outbreiden is. Het is bijna niet te bevatig want het idee van een heel lauwe heb je daar ooit van naag gedacht. Een heel lauwe. Hoe gek? We zien sterren die allemaal op onvrouwstelbare afstandig staan, sterren we van het licht soms miljoen jaar, omdat we het ons bereid miljoenen jaren. Sterren die grote zijn dan onze zon, zonden die we onderdeel zijn van hele sterren stelt ze het die we onderdeel zijn van een kostmoes waarvan we nog maar een fractie begrijpen. Dus overal waar we kijken sterrenfelden die zich uitstrekken verder dan onze ogen kunnen volgen. Neef het van kleuren, gast die lijken op kostmisten, schilderijen. Het stijde was veel bij, het zijn sterren zo groot dat onze zon er miljoenen keer in het hulpassen. Het zijn zwarte graten waar compleet sterren stelt, sterren stelt, wat we bedenkt die taal. Het is ook ongelofelijk, wat al die sterren stelt is omheen treiën. Weet het schappers denken dat de in het wanneinbare lauwen misschien wel twee billeunen sterrenstelt zijn. En in elke van die sterrenstelt zich vaak wil honderd en miljoenen sterren en zonden, zonden, zo uit te onsen. En tussen al die sterren kan je anders, we vinden zich ook ontelbaar veel andere planeten. En soms denk ik, soms als ik we er te veel staatwerken verkeken, soms denk ik, wij zijn echt niet de ene geënderd alles, dit kan niet. Ooit over nagedacht, misschien zijn er nog andere schappingsexperimenten van God. Dat zouden we wat zijn, constructen in de heerl en ontmoet je, alle andere schappselen die helemaal niks begrijpen van jouw peiboe en jouw kerkje en jouw dingetjes die zo super belangrijk waren, omdat zij op hun planeten wereld, andere dingetjes in heilige houten hadden met hun eigen peibeltjes. We hebben het wezen verhaald dat de pouse en keer een gesprek had met buiten aardse wasens van hun ver planeten. Dat was waargweburet hoor. En de pouse vroegen kennen jullie dan ook jesus, en de aliens antwoorden, oh ja, jesus, geweldige keren, kom twee keer per jaar bij ons op bezoek, en de pouse kijk verbassen, zeg twee keer per jaar. Bij ons is het al twee bijna 2000 jaar geleden dat hij voor het laatst was en dat wachten we nog steeds op zijn tweedekomst. Of die aliens zeiden misschien vond hij jullie chocoladen niet zo lekker. En de pouse verbast vraagt chocoladen en de aliens antwoorden ja, elke keer als je bij ons komt verzamende de beste chocoladen van onze planeten, en geven die aan hem voor dat hij weer verdrekt. En vervolgens vraagt die aliens aan de pouse, maar het was niet echt zo, wat heb je liet aan het gedaan toen hij voor de eerste kwam? Mensen we weten gewoon niks, en dat wat we weten, ja, zo fragiert, zo weinig, het is allemaal zo gigantisch, unbeschrijvelijk, ongelooflijk, unvoorstelbaar grotent tegelijk aden, benemend mooi, het is een onwerkelijke werkelijtend verhaal dat ons uitnodigd om hoog te kijken, even te stoppen met ons zelfs zo. Stel je juiste nemen en te bestefen, dit is zo veel groter dan wij, veel groter, God is zo veel groter. En dan ergens in deze einde lozen cosmos, is dat aan dit miniskule kleine blauwe stipje onze aarde. Zomge zeggen met hun minuheide computer en het internet dat ze plat is. Hoe dan ook een planet die precies vergen nog van de zon staat om niet te verbranden en niet te bevriesen. En op dat kleine, kleine blauwe stipje, in dat hele grote helal en dat kleine stoftingetje, vergelijken met het gaar, dat is niet ik. En zeg, kijk eens, wat meld. Al die vermenten, dit is, dit is kotsfilm. En het is een apisverhaal van cosmosen propossies dat al onze dingen het is even in perspectief plaatst. En verwonderen je dan even nog meer met mij met een heilige verwondering over bijvoorbeeld dit. Hij die de gestalte van God haakt. Maakt er geen aansprak op aan God gelijk te zijn. Maar dit afstand van zijn positie en nam de gestalte aan van een dinaar. Hij werd gelijk aan de mensen. En als mens verschijnen en heeft hij zich verneed dat en dat gehoorzaam tot in de dood, de dood aan het kruis. En daarom heeft God hem hoog verheven en hem de naam geschenken die elke naam te boven gaat op dat in de naam van Jezus elke knie zich zal bagen. In de heilme en op de aarde en onder de aarde en elke tong zou beleiden. Jezus Christus is heer tot eer van God de Father. Dus verwonderen je even nog met mij? Ben je nog hier? Wat goed stapt er dus als het waren uit dit kosmische verhaal. En zij, ik heb de heen met verlaatden, want ik wilde bij jou alsheid. En daar verstelde dus deze vraag. Zie ik de heen met het werk van uw vingers, de maan en de sterren door uw dagen festigd. Wat is dan de stervling dat u aan hem denkt? Het mensenkent dat u naar hem om ziet. Wat is dan de mens dat God aan hem denkt? En lief man zet goede nieuws dat effe geelig geeft het antwoord. De mens is zo waardevol. Zo gelieft en zo kostbaar. Dat de God van miljarden sterren stelt als zelf mens werd. Ik denk alleen maar wat de feit is. Jezus is de held in ons verhaal. De maakken van ruimte en tijd. De God die de kosmustraart keegt naar deze kleine blauwe stip. Ik wil daar zijn. De God die sterren stelt als het in beweging houdt, loopt op een rond in stoffere straat. De God die de kosmustraart zit aan tafel met fissers, tollenaars en mensen van niemand bij wil zitten. De universen spreekt tot bestaan, laat zich bespotten, laat zich vastpreken aan de kruis. Wei zoeken altijd in elke actie en oorlog en elke onzin van de vredevoors. Wei je zoeken altijd God's plan en Jezus bedoeling. Ik weet allemaal wat. Maar wij gaan om te kijken naar daar waar Jezus fit. Bij de onhanthielix van van hen. De God zelf stapt het verhaal binnen. De helft van het universum stapt onze kleine vertiele gares binnen om het verhaal te herschrijven met hem als helft. En dan gebeurt het onvastelwagen. De steen werd weggerollen. Het gaf is leeg. Jezus leeft. Menselijk gezien onmogelijk. voor de God van het Universum een gewone zondagmorgen. Maar wij moeten dat even zien. We moeten dat even meemaken, dat er meer is dan het menselijke. En dat is goed nieuws. Dat er meer is dan mijn verhaal en ik in mijn verhaal. Dus ja, David, besloeg een reus, Peter is liep op water, Moses liep, Tusser water, Jonas swam in een viss onder water, en Daniel ging naast leeuw en pitte en Elia had een indruk wekker moment op een bergen, nog een bouwden bood. Prachtig verhalen allemaal. Maar zij zijn niet te helden in die verhalen. God is te helden, want het is zijn verhalen. En dat moeten we even zien. Daarom hebben we die verhalen. Dus de volgende keer, dat je denkt, wat de feitrak kijkt dan omhoog en verwonden je over hoe groot God is. Peter is David, Noah, Gideon, Elia, Moses en Hoese allemaal heten. Allemaal zij dezelfde. Hij is. Hij. hij. Hij is. de heer. En die God kwam zich de persoonlijk voorstellen aan jou, in de persoon Jesus. Dus hier is wat de bijbewill dat wij zien. Dit is het verhalen. Hij is de aufah, in de omega, in het begin en het einde. Hij is de leeuw en tegelijk het lamb. Hij is de wunderbare raadsman, de sterke God, de eeuwgevader, de vrede voorst. Hij is de goede herde die zijn leven geeft voor de schapen. Hij is het licht van de wereld dat de duisten is doorbreed. Hij is het brood van het leven voor hongergeweerd. Hij is het leven de water voor toszte gezielen. Hij is de weg en de wereld en het leven. Hij is de opstanding en het leven. Hij is het woord dat blazewet een onderunskwam wonen. Hij is het hoofd van het lichaam. En hij is de koning de koningen en de herde heren. Hij is sprakket universum tot bestaan. En hij is de gene die de sterren telt en ze bij een naam roep. Hij is imanoel, God met ons. Hij is de overwinner van de dood en van toen, van boho en graos. Of zoals Paulus grijft, Colin Sensen een beeld van God, de unsigbare is hij eerst geborenen van heel de schrepping. En in hem is alles geschrapen. Alles in de heen en in alles op aarde. Het zichbare en het unsigbare. Alles is door hem en voor hem geschrapen. Hij bestaat voor alles en alles bestaat in hem. Oorsprong is hij. Eerst geborenen uit de dood om in alles de eerste te zijn. In hem heeft heel de volheid willen wonen en door hem en voor hem alles met zich willen verzonen. Alles op aarde en alles in de heemel door vrede te brengen met vorm pluut aan het kruis. Hij is de ene rijl die ik ken. Het is onze God, oneindig veel meer. En wat gebeurten met mensen die God weer groot zien die zich heilig verwonderen? Nou heilige verwondering maakt in eerste instantie gewoon heel ontspannen. Je hoeft niet langer de held van je eigen verhaal te zijn. Heilige verwondering maakt ook vrij. Jij hoeft het verhaal niet te redden. En heilige verwondering maakt moeder. Als God zo groot is hoe verwijderst niet klein te leven. Dus je mag gewoon gaan met vijf, met zes, met zeven, acht, negen, stenen in je tas en het vertrouwen dat God er maar één nodig heeft. Hij is onze heel. Als mensen van neerheid dan de volgende keer langs komt heb ik in iedere vrouw de M&M's klaar ligt. Amen.