MEER goedheid (1) | Dennis Mohn

De New Year's begonnen, en ik weet niet, is het al te laat of mag ik nog zeggen gezegend New Year. Mag dat nog? Mag dat nog? Als het niet mag, dan moet je wel uitleggen waarom? Ik ga nu weten waarom? Gezegend New Year. We zeggen met die oud verjaardagstekorteringen ook gezegend New Year. Dus gezegend New Year. Fantastisch, toch? En we gaan dit New Year beginnen met een oud-tema. En het niet een oud-tema, maar een bekend-tema. Het tema, we gaan een New Year's-serie beginnen en het tema van de serie is meer. Meer. Dit is nog steeds ons verbissen. We gelofen, er is meer. Als je het hebt trimist, kijk even op koffe, dan pinden dan oud, slash meer. En verwonden hier, waarom je dit hebt trimist. Dit is ons een beetje. Er is meer, want wij gelofen dit omdat Paulus in erfeese drieën volgende zegt, dan hem die door de kracht die in ons werkt, wat machte is, een eindig veel. Meer te doen, dan wij vragen of denken, aan hem komt de Eer toewende gerk, en en Christus Jezus tot in alle generaties, tot in alle evoekheid aan men. Er is meer. In 2024, na de zomer in 2024 begonnen we met deze wici, en een eerste break-serie met een naam meer. En dus nu weer meer. Nog meer. Meer, meer, je snapt het. En we gaan de wici niet veranderen. En we gelofen het goede dat er is, en dat willen we nog meer laten ploen. We hebben dat benoemd in 10 prioriteiten, dat kun je op die website lezen. Meer Jezus, meer echteheid, meer beleven, meer volkaren, meer goeie, meer samenwerken, meer betrokken, meer vragen, meer verbinden, meer ontwikkelen, een hoop meer. En nu deze nog meer, alweer, meer, meer, meer of nieuw, meer, meer serie. Heeft niet als doel om nieuwe prioriteiten toe te voegen. Maar om het grootste doel te blijven proclameren en te blijven aardemmen. Om de wici het verlangen, leven te houden dat in ons een godelijke kracht werkende is die ons in staatssteld om oneindig veel meer te doen. En te zijn in deze wereld dan ons ooit kunnen voorstellen. Dus hoe goed is dat? God's goedheid aan het werk. En als deze wereld iets nodig heeft, dan is het meer goedheid. Dus in deze serie zoeken we niet naar iets nieuws, maar naar meer wat God al doet. Goedheid die sichtbaar wordt. En dan liggen misschien ook de uitdaging. In december hebben we gesproken dat het een zadventen kerst over het komt goed. Het komt goed. En we hebben een geloof dat mensen verteld dat het goed komt. En de vraag is verteld mijn geloof dat wel. Misschien geloof het hell, maar eerst krijgen we die goedheid soms niet zo goed de deur uit. Krijgen niet zo goed naar buiten. Een paar maandagleden was ik met mijn zware tom onderweg. En tom is slim. En hij vertelde mij dat hij zijn hypotheek rente had verlacht. Misschien ken je dat. Een kalkassarrapport aan. Een digitale taxatie weet ik voor wat dat is. En dan stu je die kalkassar-taxaties stu je naar hypotheekvolstrekker. En dan kijk je ze of je eventueel een lager risico op slag kan krijgen in je hypotheek rente. Stap je? Ja. Als je onder NHG voorwaarde hebt geleend, dan krijgen dat niet. Want dan neemt NHG dat een gesnap te loon. Maar goed, ik heb dat nooit gedaan. En onze wade van ons huis was hoger. Want iedereen thuis waarde explodde het op dit moment dan onze hypotheek. Dus ik zo een rapporten aangevragen naar de bankrestuur die zeggen van natuurlijk kan je hypotheek rente om laag. En voep die poop minder maandlasten. En ik heb Tom geeftig van het niet te geloven, maar we betalen nu expotraag minder per maand. Omdat onze hypotheek rente exaantal procent om laag is. Maar hij is ongelofelijk. En hij zegt ik doe dat elk jaar. Zet hem wat deze verandering in zijn leven, het goede wat er gebeurt in zijn leven. En hij vertelde me daarover. En ik heb deze verandering voor dat goede wat er gebeurt in zijn leven. En het gebeurde ook in mijn leven en vervolgens werd ik a postel van deze verandering. Ik kring iedereen vertellen over wat er gebeurt met mijn hypotheek. Toch, maar liest, ja, ja, ik ben ook gaan aanzetten. Iedereen, iedereen werd een bekerling van kacastatie eraporten. Ongelofelijk. Insof het brei dat zich verder van Tom naar mij, van mijn anderen, een geloof dat mensen vertelde dat het goed komt. Of dat bram, bram zij het nog afgelopen weken. En hij heeft een fantastische brei dat ze met gemist. Hij heeft talenten gekregen, iets goed om iets mee te doen. En zonder dinaar, dat iets mee, maar één dinaar, die stopt het in de grond. Want die dina was vooral bang om het kwijt te raken. En sommige geloofigen hebben dus goede verandering ervaren. God's goedheid onvangen om het vervolgens in de grond te stoppen, als langst om het werk kwijt te raken. En zo komt goedheid niet te deur uit. Dus goedheid die niet gedeeld wordt verliest haar richting en bedoeling. Het goede nieuws was nooit bedoeld als iets om te bewaren, maar als iets dat goed zodra je doorgeeft. Goed nieuws wil bewegen. Goed nieuws kan niet anders dan zichzelf te willen verspreiden. En als het niet gebeurt, dan moeten we ons eerlijk afragen. Hebben we werkelijk goed nieuwsbegepen of willen we het gewoon niet delen. En let op. We moeten en we gaan niks forzeren. Want zo zijn wij niet. Forzeren werd niet, weet je nog, ik heb ons dat al eerder verteld, als bijvoorbeeld gaat om God's liefde te laten zien in deze wereld. Maar liefde forzeren werd niet. Want liefde is als, weet je nog, liefde is als een schreeg. Als het moet forzeren, is het wat vrij liksje. Ik denk dat maar over. Maar de pramvond het grappig, dankjewel. Maar nog steeds. Ja, ja. Ik werd vandaag ook wakker en ze hadden gelegd. Slappen. Maar de vraag is, we gaan niks voorzeren, maar leven we zo van uit God's goedheid. Dat delen bijna vanzelf gaat. En ik ben er van overtuigd. En dat heb ik ons al vaker verteld dat wij als gemeente, ik denk echt dat wij goud in handen hebben. We hebben gewoon iets waar we moeilijk en vinger op kunnen leggen, maar dat iets trekt aan. En het zijn geen aangeleerde maniertjes, en geen kunstjes die we uitvoeren. Wat hier leeft is vooral, ik zou zeggen, een bepaalde geest. Of de etos, zoals Johannes schrijft in de openbareing, of de enige van de gemeente, zoals Jezus wel of zou zeggen. Een bepaalde geest. Dat is misschien een geest waarin, ja, liefde de ruimte krijgt en genaard het laatst beboord heeft. Een geest, die gelooft dat iedereen mensl is met een namen en verhalen, niet een project, geen minderheid, geen doelgroep. Het is een geest van relatie, het is een geest van echtheid, geen schijneheilig suistjes, het is een geest die niet na ifeet, maar opvol met een radical optimisme. Het is een geest van dichtbij het leven en hart waar het toe doet. We geloven dat God iets goed zouden doen is en dat voelen mensen wanneer ze hier binnenkomen. Het is een geest van Jezelf worden in plaats van Doenhaagsoft. En misschien is dat wel precies waar Paulus opdoelt met die krecht die in ons werkt. Maar die krecht is geen stille krecht. Het is een krecht die beweging brengt van anderening, hoop, goedheid die de deur uit wil, soms onhandig, soms zoekend, soms sucant! Maar altijd richting de ander. Dus meer goedheid. Begin dus niet bij grootste plannen, nieuwe programma's of maniertjes. Het begin bij deur voor geloven dat wat God in jou heeft gedaan, zo wadervol is, dat het niet voor jou alleen bedoeld kan zijn. En dat je het niet kwijt raakt, dat je het inzet. Een tegendel, hoe meer je het een bewegen brengt door te delen, hoe meer het al blue komt. Kij dat, soms tegemen, ik ga niet meer naar die of deze keek, want daar werd ik niet gevoerd. Gevoerd. Sorry, wat ben je dan? Een coo? Wat bedoelen we er mee als we zeggen, dat werd ik niet gevoerd. Dit is niet God's kinderboederij. Wat we aan het vangen is bedoeld om te bewegen. Dus God's goedheid vrijgevig delen, omdat God's echt gebruikt, maar deel het maar, leef het maar. Dus deze wereld heeft reentekort aan meningen, verklaringen en analysers, maar wel aan het vigbare goedheid. Anmenschend die deur verleven vanuit wat ze ontvangen hebben. En en en overal waar ze komen, de wereld een stukje beter achterlaten. Apostelen van een goedheid die niet binnen wil blijven, omdat er weer dat dringen dan toe is. Maar blijft iets schuren. Mij ik je dat ook? Want uitstel je dat allemaal waar is. Als goedheid wil goede, zichzelf wil verspreiden. Waarom gebeurt het dan niet altijd vanzelf? Maar om blijft het soms toch binnen. En eerst een verhaal waarin deze spanning mooi sichtbaar wordt. Verhaal in Hanlingnege, daar komen souwlustegen die op een kant op hun staat in zijn leven. Er was onderweg naar Damascus, een daar krijgt zijn verhaal, dan een onverwacht en andere wendingen, een licht uit de heemel, de stem van jesus, drie dagen blind en dan lezen we dit. In Damascus woonden leerling die Ananiasheten in een visium zij de hertegen hem Ananias. Hij antwoorde ik luister her, daarop zij de her. Gaan aan de rechte straat en vraagt daar in het huis van Judas naar iemand uit Thaasus die zei al eens heet. Hij zullen binnen en hij heeft in een visium gezien hoe een man die Ananiasheten binnenkond en hem de handen oplicht en hem weer te laten zien. Ananias antwoorde her, van vele kant en heb ik rood over deze mannen en overal het kwaten, dat hij u heilig en een Jerusalem heeft aangeaan. Bovendien heeft hij toestemming van de hoge bristers om hier iedereen die u naam aanroept in de bouilleterslaan. Maar de her zij ga, want hij is het instrument dat ik gekozen heb om mijn naam uit te dragen onder de volken en hun herses en onder de ischalite. Ik zal hem tonen hoe zeer hem moet leiden om willen van mijn naam. En Ananias vertrok en ging na het huis waar hij zou de stand oplichtte. Terwijl hij zei, zei, zei, bluder. Ik ben gezondend door de her, door jesus die aan u verschijnen is op de wegje heen om ervoor te zorgen dat u weer kunt zien. En vervuld wordt van de heilige eest. En meteen was het als overschellen van zou de zou de zou gevielen. Hij kon weer zien, stond op en liet zich doopen en dat hij gegeten had, kwam hij weer opkrachten. En hij blijf enkele dagen bij de leerlingen in de maskjes en ging onmiddellijk en de zinagoge verkondigen dat jesus de zon van God is. En allen die hem horen en totaal begrijpelijk, waren stonverbast en vloegen. Dat is toch de man die in Jusel en iedereen naar het leven stond die de naam van jesus aan roept. En hij is toch hier heen gekomen om hem gevangen te nemen en een uit te leveren aan de hoge prijsters. En zei les optreden met echte steeds krachtiger. En hij prachten in de Damascus wonenden joden in verwaring door aan te tonen dat jesus de messias is. Wat een verhaal. De goedheid kan dus behoorlijk verwaren zijn als unverwacht zoeken. Dus dit verhaal, is haal eens vervolgens in het mocht net krisse neus, dein reputatie was slecht, zijn naam, riep angstop, en dan spreekt God tot Ananië als Ghana, en Ananië als een reactie is menselijk, een begrijpelijk, hij zegt, "Hee, ik heb van vele goord hoeveel kwata, u heilig heeft aangebouwd." Met andere woorden, "Dit is erher, dit is geen goed nieuws verhaal, dat klopt niet, dit vertrouw ik niet." En Ananië is niet zin, hij is gewoon realistisch. Hij heeft zich laten voren door het negatieve verhaal dat klopt. En ik was van de week een beetje ginnike, om de berichtgeving rond de sneeuw apocalypse, de nieuwe eistheid. Ik heb het een beetje gevraagd om even met dat volgende stukje in het foto te verwerken. Dat kwam dit uit. Mooie, he? Alles wat die hier ziet komt langs, wacht maar, Kode Oranje was het woord, Kode Oranje. In minne het zijn onze spraaten over spult met gesneuven de oolafst en het frost die de snomend, die IE gesmolten in actie, de NOS waskude ons als volgt op Facebook. Het kane niet heeft voor morgen ook het Kode Oranje afgegeven, het op één naarhoogste waskwingsniveau, het op één naarhoogste waskwingsniveau. Ik dacht het op één naarhoogste, er zijn nog maar gel Oranje en rood. Dus Kode Oranje is dat dan niet op een laatste niveau. Inmiddels weet ik er zijn vier, want er is ook nog goed mangeerd. Maar goed, het frost die wintermonds er was in Aamtor, Kode Oranje, nationale sneeuw, streis, Kode Oranje, paniek iedereen, Kode Oranje, woot. Nu aan het dus, ik snap het zommer dingen terecht, sommige hilagens. Als Kode Oranje is vanwege had de wind, ja, daar kijk niemand van op, dan stopf we gewoon op onze fietsen, fietsen naar ons werk en feiten iedereen het hele gezin en neem maar ook mee. Laat we naar het strand gaan en oudweiden in Kode Oranje. Lekker, dan wordt je dan gezandstraat, maar is toch leuk. Laat we mitten in Kode Oranje gaan staan en genieten en doen het of het leifstijl keuze is heerlijk. Je leeft maar één keer, ja, het hertt je kinderen, ja, osraten, stop hem op je fietsen, ga me lekker naar school, hoor, het is maar wind, Kode Oranje. Op één naarhoogste waskings, niet, whatever, kon je hoor. Omgeweid, achjade wind, de deemde kind gebeurde Kode Oranje. Maar goed, de plakkenhisterie was ontketend en niet kom meerdere bevrogerge moeder te houden. Zelfs het gezonde verstand had ik niet gemeld. Wat als we onderweg door een latviener worden meegesleurd? Kode Oranje. Wat als ik vast kom te zitten met mijn auto en ik getrong, werd getronged, om de rest van mijn leven door te brengen in een iglouw op de parkeerplek van de burgerking langs de aardertien. Daag, Kode Oranje. Alles werd afgezegd, thuiswerken, wist we het papier bunkeren, niemand op straat, dat is nog anderhalve meter had ik houden. Dan was het echt helemaal van ouds geweest. Kode Oranje. Op een te werd elke neoflog gezien als een teken van de eentijd. Kode Oranje. Je ziet die mevrouw die daar staat met een pakwisselpapier heren. Kode Oranje. En die van mensen ik hoi jullie allemaal hetzelfde denken. Ik hoi jullie allemaal hetzelfde denken. Kode Oranje is namelijk niet het probleem. Hier is wat ons probleem was van de weg. Wij, het probleem is dat wij het sneeuw gewoon niet gewend zijn. We zijn het niet gewend. En voor Anna Meej was faalus kode. Alles in hem broerde, wegblijven, thuiswerken, ik bel hem wel via teams. We losen de situatie en dan zegt God in eens graa en God ziet de bedoeling. Wat God hier vroeg, past er niet bij wat ananiërs van God gewend was. Maar God was volop iets nieuws aan het doen, zou dus het geraard, blinden, stilgezet, verandert. Maar ananiërs leefde nog een code road, niet had ongelofd, maar omdat hij dit nog niet kenden. God's goedheid kan riscanvoelen en behoorlijk verwagens zijn als we niet gewend zijn. Dat deze uit unverwacht zoeken zou komen. In de tussentijd zijn we genijgen om vast te houden aan het negatieve verhaal, dat klopt zelfs als God iets nieuws doet. Code road, maar God korisheert, ananiërs niet, hij zegt alleen ga en dan gebeurde iets godelijk goed. Ananiërs ging, lechte zijn handen op salus en noemde hem broerde. Ananiërs ging en hoeft er geen ander bewijs, dat salus en broerde was, dan dat God hem had gekozen. Dit is goedheid in actie, het risicon nemen in het geloof dat God's goedheid overal in deze wereld zichbaar en verborgen werkzaam is. En wat Gaf Ananiërs vervolgens door, nou geen oorde heel over het verleden, hij gaf door wat God aan het doen is in het heiden. En dat opende de toekomst voor nog meer goedheid. Dus waarom blijft goedheid soms binnen? Omdat wij niet zo gewend zijn dat goedheid in actie risico vraagt. Namelijk het risico om God's goedheid te vertrouwen. Het vraag van ons om proactie verdroedig te zoeken en te zien dat God al aan het doen is. Wij zijn vooral code road gewend. We kennen de negatieve verhalen, we kennen het slechte news, we kennen de fouten, we kennen de repotaties, we kennen de waarschuwingen, we kennen de patronen, we kennen wat de mistringen, we kennen wat ons voorzichtig heeft gemaakt. We kunnen van alles over, we kunnen van alles over vertellen. Dat is hoe wij zijn gekonditioneerd door een wereld die constant code road ziet. Toen de sneeuwapokalips ganden was, dan had NOS een live ploch in hun app. Dan kon je dan doorstkroole en hier weer een sneeuwman gesneuvel en daar weer een vrachtwagen kan kanten en dit. Dat en hier, en daar, als we nu niks doen, dan danken we praten, weet ik van wat. En dan was het een filmzame titel, maar hij was ook sneeuwpred. En weer het die constant code road ziet, we hebben ons laten vormen door het negatieve verhalen, dat klopt. Maar goedheid vraagt iets anders van ons, niet dat we naif worden, maar dat we bestrickbaar zijn voor god's goedheid te midden van code road. En Ananiën was geen gelovesheld, dat hoef jij ook niet te zijn. En Nios was geen leider, geen bisminer, hij was gewoon bereid, het goede dat god zacht door te geven aan iemand die dat zelf nog niet kon geloven. En zo er voerzaalers over welke veranderingen in zijn leven, hij werd een apostel van deze verandering. Het is zo'n 25 gelaten, het Paulus het nog steeds over zijn ontmoeting met Ananiën, in Hanelingen 22, 13 hoeftse gelaten. Die namen Ananiën is nog een keer op een vertel Paulus het volgende. Dat kwam een zekerer Ananiën's namet toe, niet naaroren, dat kwam een Ananiën's namet toe. En hij ging vormen staan en zij, zowel broeder, open je ogen. En op datzelfde ogen blik kon ik hem zien. Ananiën is namet riesige godzokteid te geloven. En Paulus erin hadden zich dat iemand die goedheid in hem zag. En toen kon Paulus het ook zien. En hij zag god in alles en goedheid in de mens. Ananiën is de vormstond. En zonder Ananiën is, wat ze hem Paulus geweest. En zonder Paulus was er niemand geweest die tegen ons had kunnen zeggen, aan hem die door de kracht die in ons werk bijn machte is, en eindelijk als iemand het heeft er varen, dan is hij het een eindig veel meer te doen. Dan waihr vragen of denk ik aan hem, komte eertu. Dus Ananiën is goedheid door aan Paulus. En Paulus is goedheid door aan ons en wij geven goedheid door, en zij geven goedheid door, en overal wat goedheid komt later, dan weret een stukje beter achter. Eindig veel meer. Dus hoe kunnen we ons anders konditioneren? Ananiën is kende alle redenen om niet te doen wat god voeg, maar hij kosevorm het goede dat god zag door te geven en dat veranderde alles. Dus goedheid doorgeven begint vaak precies daar waar we stoppen, met haar halen wie iemand was en hoe iets was, en durven meebewegen met wat god nu doet. En dat is niet zo lastig, maar dat is heel lastig. Het is niet zo in gewik, maar het is best in gewikkeld. Het is heel lastig, bijvoorbeeld, als je vastuit in een vroeger was alles beter mentaliteit. Want indirekt zeggen we als we zeggen vroeger was alles beter, maar het is slechter. En dat helpt niet bij het goede zin dat god nu aan het doen is. Ik denk trouwens dat het mag even overpraten, ook mag het niet, ik ga het toch doen. Ik denk trouwens dat het vroeger was alles beter eigenlijk een ander verhaal verteld. Maar misschien iets beter, maar niet wat we denken. Wat we vaak bedoelen als we zeggen vroeger was alles beter, is dit. We bedoelen als we weer doen, wat we doen deden, krijgen we ook weer wat we doen ervore. En zo gaat het gesprek dan als snel over vormen en manieren en doen. En dan verlangen we in een staalriss terug naar hoe we het doen deden. Even bij kerk blijven, zeg, de literen, de momenten, de manieren, de opvassame kwamen. Sommige van jullie zegt het nog wat dat ze zeggen, de Emma-Straattheit. Maar het is niet alleen voor de Emma-Straat, hangers. Het is nog zo'n coole verwijzing. Maar ook voor alles, ik merk het bij mezelf. En ik ben maar, ik ben ik, of ik wordt 45, sorry. En ik merk het nu alle kijk terug en denk van hoe wij doen jeugd leiders op die jeugge, maar alles beter. Maar wat we soms missen in is dat de jongere versies van onszelf ook deel zijn van dat alles dat vroeger beter was. En dat reten in het alles is wie wij waren toen wij daar in dat vroeger onderweg waren. Misschien kwamen we net uit een andere kerk waar vooral hellend verdoemd is horen en op één kerk. We worden liefde en genaderen en dit maakte enorme impact. Dat was verandering. Je goede enorme was veel beweging in jouw geloof. Alle lijken perkingen en overtuigingen gingen over boord en je leerde nieuwe dingen, je leerde goed heel anders kennen. De heemel ging open, licht ging aan, liefde stronden, draanen stronden. Vandaag kijk we terug op deze tijd en zeggen terecht. Vroeger was alles beter en hebben het vervolgens vooral over hoe we dingen deden. Niet nog veel over wie wij waren. Dus wat we eigenlijk bedoelen als we zeggen, Vroeger was alles beter. Vroeger was alles en dat is geen goed Nederlandse woord, maar ik kon nog geen beter vinden. Vroeger was alles vormend daar. Vroeger was alles in verandering, vroeger was alles in beweging, vroeger was ik meer in ontwikkeling. Vandaag mis ik dat. Ik mis de reuringen, de bewegingen me lever en in mijn geloof, toen was ik iemand die zich liet vormen uitdagen kneden veranderen. Dus ik mis niet hoe het was, maar wie ik toen was. Daarom denken we draauns graag om aan voorbid te noemen terug aan schootheiden, studies of opleidingen en hebben daar warme hinderingen aan omdat het enorm vormende teiden waren in ons leven. Ik denk dus dat dit het eerlijkere verhaal is als we zeggen, Vroeger was alles beter. Vroeger was er veel nieuw voor mij. Vroeger was meer in beweging in mijn geloof. Vroeger was ik opener. Vroeger stond ik meer op scherp voor wat Goddeiden me leven. Een ergens onderweg van verleden naar heden van Vroeger naar Vandaag hebben we dat nieuwe die bijzonder ervaring voorzichtig in de grond gestopt uit angst om het kwijt te raken. En is dat goede dat ons daar was overkomen, ook daar gebleven in het vroeger en zeggen we vandaag, 'mijn beter is in Vroeger'. En daar ligt ons alles beter dan begraven in verganig looi. Maar wat als het beste, het oneindig veel meer nog moet komen? Liever mensen. Op je rij is in leven en geloof. Het is niet zo in gewikkeld vandaag. Blijf onderweg. Blijf onderweg. Volg, Jesus, blijf niet hangen en wie je ooit werd, wie je was. En Godwerk leeft niet in hulp vroeger. Het heden is alles waar je dat werkelijk bent. Het is alles wat je werkelijk hebt. Het is no time like today. En we hebben het altheit in beweging met God hier een nieuwe richting meer als het soms voelt als Code Root. Spannend en onwennig. Maar niets heeft aan een nieuw meer geformt dan het moment waarop hij meeging met God nu aand doen was. En daar werd hij geformt. En misschien is dat ook precies waar onze volgende stap ligt. Deze wereld is één en al Code Root op dit moment. Het is het verhaal dat klopt. Maar ben je dessa ontdanks beschikbaar voor God's goodheikt. En het is geskant, maar je zal je nooit leven d'r gevoelen. Dezoekenhond anders conditioninge, zoek op nu naar waar God ons vandaag we vormen. Wees beschikbaar voor wat God nu aan het doen is. Maak ruimte voor God's vorm in de werk vandaag. En wat ons vormt voelt zelf een vertrouwd. Maar geen zorgen dat vent wel. Aanania's wist niet waar dit toe zou leiden, maar hij wist hier gebeurd iets van God en dat is goed genoeg voor mij om mee te bewegen. Dus mee bewegen met God's beweging van goedheid in de wereld zou nooit meer dezelfde zijn. Amen. Amen.