Go back

Krijgt de EU de energieprijzen onder controle? En kan ze iets betekenen in de Iran-oorlog?

22m 23s

Krijgt de EU de energieprijzen onder controle? En kan ze iets betekenen in de Iran-oorlog?

De podcast bespreekt de positie van de Europese Unie na de escalatie in het Midden-Oosten. Europa voelt zich vooral een toeschouwer en slachtoffer, met aanzienlijke stijgingen in energieprijzen als gevolg van de conflicten. Intern is de EU verdeeld: landen als Hongarije en Slowakije houden steun aan Oekraïne tegen en willen Russische energie blijven importeren, wat morele en praktische dilemma's oplevert. Tegelijkertijd worstelt de EU met haar diplomatieke rol, waarbij verdeeldheid heerst over het al dan niet veroordelen van Amerikaanse acties in Iran. Commissievoorzitter Von der Leyen benadrukt de noodzaak van hernieuwbare energie en kernenergie voor onafhankelijkheid, maar interne kritiek en machtsstrijd over het buitenlands beleid tussen instellingen bemoeilijken een eenduidig optreden. De EU zoekt naar een coherente strategie in een veranderende wereldorde, waarbij partnerschappen met Golfstaten mogelijk kansen bieden voor diplomatieke bemiddeling.

Transcription

3661 Words, 21033 Characters

Dutch
Vind je favoriete podcast op Verteem Max. Welkom bij onder ons politiek. Deze keer vanuit het Europese Parlament in Stratersburg. Daar zit er op haar buit herop. Hallo, dagelijnen. Ik ben Lindenwitten en ik hou in Brussel de wacht. Maar wij kreeg in de daad van Ivan de Vader teruimte om nog eens diper in die Europese politiek te duiken. De vraag is al een paar keer gereden. Hoe staat die Europese Unider voorzins de oorlog in Iran? Ik ben er ook nog niet uitgebroken. Want de impact die we bij ons voelen bij. De vragen zijn er ook. Welke rol de Unies zou kunnen spelen? Wat er intern allemaal beweegt, we praten nu bij in deze onder ons politiek. Welkom. Je daarin het verrelatief Verstratersburg-grupp, wat is het? Hoe is de sfeer daar? Dat leeft dat dat mensen denken dat Europa hier echt geen rol te spelen heeft en aan de Zijlijn staat? Dat is toch wel het gevoel. Sinds het begin van de oorlog dat Europa eigenlijk aan de Zijlijn staat. En dat we alleen maar de gevolgen dragen dat wij met de gebakken peeren zitten van wat daar gebeurt met een oosten. Dus op het gebied van energieprijzen. Misschien ook wel als het helemaal foutloopt, migraasi stromen. Dus het gevoel is eerder dat wij toezchoever zijn en ook slagtoffer in zekerzinn door het hoge energieprijzen, die vooral de Europa truffen. Maar politici bij ons dan ook vragen overkrijgen natuurlijk, want kiezers, hun kiezers, die voelen dat in de portemonnee. Daar wordt al eens een vergelijking getrokken met de echte energiecrisis. Zoals we die nog altijd noemen, denk ik van wat is het vier jaar geleden, zien we die terug? Ja, het lijkt het met je op wat er gebeurde toen Russland ook reine binnenviel en de na de prijzen hoogt in schoten. Hij ziet een beetje de reacties ook. Er zijn wel een paar verschilpunt te vind ik. De Europese Unie heeft zich toch wel minder afhankelijk gemaakt van één leveranciërvroeger was dat de Russland. Er komt wel nog heel veel gas uit Qatar en Olli had het midden oosten. Maar we zijn minder afhankelijk dan bijvoorbeeld Asia ervan is. Maar betekent wel dat Europa moet concourseren met Asia om Amerikaanse lng te kunnen kopen. Dus dat draeft de prijzen de hoogte in. Maar we zijn toch minder kwetsbaar. Maar het heeft natuurlijk een invoed op de prijzen en dat voelden natuurlijk. De gasprijs is met 50 procent gestegen door het feit dat er meer vragen is naar Lng, de Olli is met 27 procent gestegen. Dus dat soort dingen voelen wel. De commissie voorzitter van der Laier heeft dat heel tastbaar gemaakt. Vond ik door dat ook het prijskaartje aan te hangen. Ze zijn we betaald 3 miljard euro extra voor betaald. De eerste 10 dagen van de oorlogs, zij is het. En daar merkt ze dan ook ventjes bij opjaar de prijs van hernieuwbare energie die we wel hebben in Europa en van hernieuw die is helemaal niet omhoog. Dus opnieuw, want het is niet de eerste keer dat ze het signaal teurlijke. Die oproep van daarop moeten we inzetten. En denken dat we niet meer afhankelijk zijn van Russland. Maar dan van het midden oosten of toch ook niet de meestabile partner Iran is geen goede zaak. Dat vindt zij nu wel zwaart op het bewezen. En ik vond het heel opvallend dat ze dat kernenergie, dat ze dat er zo uitgesproken bij halden. Ja, dat is inderdaad opvallend. Hij heeft in een speech in het parijs gezegd dat de kern uitstap die gebeurt is in Europa. Dat het hele kernstrap tegen zich vergesing was. Dus Duitsland volledig gestopt met kernenergie. Het belge was dat ook van plan is dan teruggedraaid door de vorige regering. Pecantie, dat is natuurlijk dat vonden wij zelf in de regering bij het zad waar de kern uitstap besliss is. Maar nu zegt ze publiekelijk dat dat een strategische vergesing was. Daarmee komt ze een beetje tegemood aan de kritiek die er op gekomen is. Op het feit dat Europa wel het verschillende landen die kernenergie hebben losgelaten. Dat gaat het probleem meteen niet oplossen en nieuwe kerncentralen zijn die kleine reactoren waar men over spreekt die gaan er pas. Begin na het kord na 2030 zijn. Misschien, soms we zeggen dat ze er nooit gaan komen, dat ze onbetaanwaar zouden zijn. Dus is die herniebaar energie in erdaad misschien het meest snelle beschikbaar. En dan zo, bijvoorbeeld de groene hier in de Europese parlement. En dan kijken de green deal, waar altijd zo veel kritiekop is. Dat is nu eigenlijk onze garantie op energie onafhankelijkheid. Vond ik ook opvallend van Wonderlaai dat ze dat ook nog eens zij van de richting die wij zijn ingeslaan. Die blijven volgen, want daar was toch wel eventu wat kritiek en ook wat vraagtekens bij de voorbijheid. Dat zei dat groene beleid ook wel wat minder voorzverdetigte dan vroeger. Nu zegt ze voorz' dit is welke richting wij uitgaan. De manier waarop, daar kan inderdaad nog wel wat aangesluteld worden. Maar in tijden, waarin denk ik toch veel politici, dan vooral met die prijzen bezig zijn, is het wel een duidelijk stetement. Ja, maar je merkt wel dat verschillende landen, verschillende politici, toch wel. Opnieu het begin te zeggen, 'van kijk moeten we dat klimaatbeleid niet een beetje onholzetten?' Zomgen ze zeggen, ze moeten opnieuw olie gaan opboren, of ze niet olie uit rustland gaan invoeren. En dan kijk ik ook naar de kostofprijs, die het ETS-system, het emissionhandel-systeem. Dus italië polen, daar hoor je toch, zeggen dat dat moet gaan bevrizen voor zorgen dat de prijs van CO2-wert stoot niet doorgerekend wordt in de gasprijs, in de elektriciteit-spreis. Dus dat soort argumenten komen u toch al weer naar boven en zal zaken zijn van de Europese commissie en van de voorstanders van dat systeem om die druk om het helemaal uit te kleden om. Om dit te staan, ja, ze gaan het zo bij zo herbekijken. Hij heeft commissie voorzitter nog eens herhaald en hoe die elektriciteit-spreis bepaaltor, dat ze ook. Dat komt er in mij aangeloofig op nieuwe empoging om daar iets aan te doen om die naar beneden te halen. En toch ook opnieuw, fijnstjes naar de lidstaten jullie hebben wel heel veel belastingen op al die energie-facturen van de mensen. Misschien moet je daar ook eens naar kijken. Ik geloof dat ze zei dat dat 200 euro per jaar besparing zou kunnen opleveren. Dus als we dat allemaal bij elkaar nemen, zouden misschien hopelijk, denk ik, veel mensen toch wat verlichting moeten zien komen de tijd. Ja, de commissie kijkt vooral naar de prijs voor consumenten en ziet dat er daarin er daar voor elektriciteit aan vooral, daar hebben ze het over. Dat er heel veel taxen en hefingen in de prijs zitten. Ik kreeg onlangs mijn eigen fakturen, ik zag ook dat de prijs van de strom zelf, maar één derde is van de factuur. Welke is één van de landen waar taxen en hefingen in de elektricistijdsrekeningen heel hoog zijn? De bergering gaat daar aan werken. Hij heeft mijn beloof bij het regeraakkoord. Maar het is nog langwege te gaan. Een Europese commissie kast op die manierde bal terug naar de lidstaten. Je kijkt naar Europa als het gaat over die hoge prijs. Maar kijk eens, het is even in eigen land wat je kan doen om de taxen en hefingen uit de elektriciteitsprijs weg te halen. Want de bedoeling moet zijn dat mensen overschakelen van gast naar elektriciteit. Maar wanneer de voorzorg dat gast goedkoper is dan elektriciteit, dan gebeurt dat niet. En dan wordt je kwetsbaar op moment dat de prijs voorgas de hoog in schiet zoals nu het geval is. En die prijs is heel hoog en die moet naar beneden dat wel duidelijk. Er gaan dan zelf stemmen op om eens te kijken of de voorse sancties die betekere slanten hebben aangekondigd, waardoor ons gas en olieverbruik vanuit de Rusland voorse vermindert is of er daar is kunnen naar gaan kijken. De Amerikaanse president heeft dat gezegd. Dan is het wel heel voorse negen we niet doen. Want dan ga je eigenlijk die oorlogskas van Rusland om die oorlog tegen Ukraine te blijven. En dan moet je het wel betalen alleen maar weer vullen. En daar lijkt zelfs geen discussie over mogelijk gekoorde de commissaris voor economie Donbrovskis. Zeg het dat hij daar helemaal niet over nading dat heeft de commissie voorzitter bewestigd. Ook iets waarvan uit de commissie dan heel duidelijk een standpunt wordt over ingenomen. Maar alle landen zijn daar niet meer akkoort toch. Nee, een commissie voorzitter vond er laai. Zij dat het een strategische blund eruit zijn om opnieuw bij Rusland te gaan aankloppen. Put in zelf heeft het aangeboden om opnieuw olie en gas uit te voeren naar Europa. En wie daar wel oorhapt, dat zijn natuurlijk de hogerse primevictor Orbam. De Slovakse primevvitzo die heel graag opnieuw olie zouden invoren vanuit de rostland via die droegbap bijpleiding. De door Ukraine loopt, daar is een disput over met Ukraine. De vraag of die nu al dat niet beschadigt is. Ja, we weten dat nu nog altijd niet. Het is niet waarom hogerij nog altijd niet akkoort gaat met de leening van 90 miljard aan Ukraine. Ja, dat zit nog altijd vast. Dat is wel een probleem aan het worden, want Ukraine heeft dringend geld nodig werd altijd gezegd. De tegen april te laatste andersdrijgens een feit te gaan. En daarom is het dus beslist om op die Europese top in Brussel in december om niet de Russische te goede aan Ukraine te geven. Maar wel 90 miljard euro te gaan lenen om die dan voor Ukraine te bouwen. Wat dat lukt niet, omdat Slovakij en Hungarijen hun veto stellen tegen het ophalen van het geld om de financiële mart. De zitteren groot probleem. Het is een probleem aan te komen en we ligt dat volgende week op Europa is het top in Brussel. Opnieuw, dus veer een beetje bij het eerste samenleggen. Ja, samen het hele discussie over Iran en de prijs van energie, word dat daar nu een grote tema. Dat komt dus allemaal omdat Hongerijen en Sloverkijen juridisch gezien de mogelijkheid hebben om een veto daar tegen uit te spreken en de boel te blockeren en ze doen dat volop. Omdat zij dus die Russische Oli heel graag zouden we blijven behouden ook al zegt, hoe kan je daarmee sponsere eigenlijk potende orlog tegen ons? Heel veel praktische gevolgen. Die hebben we uitgebreid bij Licht, maar de Morelerol, het vingert je dat vaak omhoog gaat bij de Europese Unie, daar willen ons ook eens over puigen. Want opkomen voor internationale recht hebben we niet gehoord, niet luidgenoeg gehoord. Het is een vraag, we gaan op zoek naar Antwoord. De waar staat die EU in dit conflict en ook Ramer op het wereld tonnel. Robelke Mirag proberen wij in elk val om 12 uur die meerdagpriefing van de Europese Commissie te volgen. Ik denk dat er elke dag opnieuw de vraag gesteld wordt, was die aanval van de Verenende Staten op Iran nu in strijd met het internationale recht of niet. Ik heb daar nog altijd geen antwoord opgehoord. Dat blijft ook terugkeren. Die vraag heeft Europa dat nu veroordeeld. Moet het dat doen? Waarom blijft het zo stil? Heb jij iets gehoord in de richting? Nee, eigenlijk de enige Europese regeringslijder die dat wel gedaan heeft, dat is de Spansepermee Sanches volgens mij. En ook veel parlemens, hier in Turopees Parlement, doen dat ook. Mensen van de linker zijn vooral. Dit is gewoon volledig in strijd met het internationale recht. Dus een school met kinderen gebondbareerde in Iran, in Libanon-Hortor-Israel-Burgers-gedoot. Niemand spreekt daarover een veroordeling uit. Mensen zegt allemaal we zijn tegen het regime in Iran. En wat? Daardoor de laatste regime is aangrecht bij de bevolking is schandalig. Maar niemand op de Spansepermee Sanches, nou, veroordeeld, eigenlijk de aanvallende VS in Iran. Is de enige, maar dat wordt, dat is heel opvalend, vind ik nog eens extra in de verf gezet, omdat de andere een mok bijna publiek afvallen heeft, de bonskantseur van Duitsland, zat bij Trump, bij Amerikaanse president. Die verdedigde Sanches helemaal niet. Dat was een heel merkwaardigigste zin, waarbij Trump in de daad spanje beschuldigde van, ja, het feit dat vreemde staat niet willen helpen bij de aanvallen op Iran. En Mert zat daar een beetje te knikken en verdedigde Sanches helemaal niet nog dans een Europese regeringslijder. Heel straf, en dat is in spanje heel slecht gevallen. Ik las dat sinds die Mert heeft geprobeerd om Sanches te bellen, maar dat dat niet gelukt is, omdat Sanches helemaal van de nummer veranderd. Dat is een heel sprekend beel, denk ik, van die onenigheid in de Europese Unit-Rwell. Wat Sanches zegt, Europa misschien voor het eerst in het lange tijd nog eens iets in handen geeft, om rechten staan tegenover Trump en te zeggen, die basisen liggen bij ons, als wij nu collectief beslissen dat hij niet mag gebruiken, dan heb je wel iets in handen toch. Ja, inderdaad, en dat is wat ik niet veel landen durven doen, omdat luid op te zeggen, maar mijn beseft wel aan de andere kant dat Europa daardoor ook niet echt meespield. Hebben we nog altijd zien? Wat die wel ziet gebeur. Ja, ik denk dat ook te maken heeft met de oorlog in Ocarïne, en dat met toch nog altijd in het achterhoofd denkt, dat we als we te luidkritiek geven op Trump, dan gaat hij ons helemaal laten vallen, voor ze er nog niet gedaan heeft inzaken Ocarïne. En we hebben toch nog altijd de eluzie, misschien dat we de steun van Trump nodig hebben om Ocarïne een ver-deal te kunnen geven met Russland, een veiligheidsgeransies ook te kunnen geven aan Ocarïne wangen, en vredes die je zou zijn, daar gaat het vooral om. En daarom slikt men, en ik de kritiek die men wel heeft op Trump, en dan manier op bij de kere gaat helemaal in. Dus als we de steun van Trump willen, hopen, blijven krijgen, want dat is het vooral hopen. Dan gooien we die internationale rechtsregels maar over bord op nieuwe toespraak van de Commissie-Voorsitter, die daar toch een beetje een oplekte wijzen, die zegt van ja, onze regels en onze principes, ja, daar kunnen we eigenlijk niet meer voor opkomen in deze wereld toch ook bijzonder. Dat was een bijzonder toespraak afgelopen maamag voor het Europese diplomaten, waarin ze eigenlijk zij, ja, de wereld is veranderd. We moeten niet denken dat hij gaat terugkeren, en we moeten ook niet denken dat Europa de bewaakert gaat kunnen blijven zijn van een internationale rechtsorde. Dus we moeten meer aan onze eigen belang gaan denken, en onze ideale beetje achterwege laten. Dat is een heel harde boordschap geweest, en je is ook heel veel kritiek opgekomen, want uiteindelijk zegt je daarmee van het muut de lateralisme, het geloof in internationale regels, waar eigenlijk Europese Unie zelf ook een beetje een bewijs van is, want Europa werkt eigenlijk ook op die manier zelf. Als je dat allemaal gaat over bord gooien, en het gaat zeggen aan wij moeten ons ook gaan, een beginje dragen als een grootmacht, als een empire, en we moeten misschien niet te veel regening houden met mensenrechten of suvereniteit van landen. Ja, wie gaat het dan wel nog verdedigen? En dan gaan we dan zelf niet extra kwetsbaar maken, want we zijn niet meer sterk in de wereld, we zijn afhankelijk van de grootmachten. En als je dan publiekelijk zegt van, ja, de internationale rechtsorde geldt niet meer, waarom zouden zij zich dat dan nog u erhoupt, dan moeten houden. Ja, heel veel kritiek is er daarop gekomen van verschillende kanten, ook van de overkant van de straat, als ik het kan zeggen, want bij Antoni Jocost, de voorstert van de Ropeeseraad, toch wel een publiekelijk rugie die aan de gang is daarom. Ja, zij zijn een goede vrienden en collega, zij in tegenstelling tot zijn voorganger, Michelle en Wunderlaje, dat was eigenlijk oplicht gewetenen. Die hadden het niet zo voor elkaar. Normaal gezien had het goed tussen Antoni Jocost en Wunderlaje, maar hier heeft Antoni Jocost dat toch laten verstaan dat Europa wel degelijk moet blijven opkomen voor het internationale rechtsorde. En ik krijg daar ook de steun van de Spaansepermeestanches en hier in de Europese Parlement, ook van de fractiëleider van de Europese Socialisten. En Wunderlaje heb ik de indruk geeft nu toch wel een beetje in gebonden. Ze heeft in een volgende speech in Statenburg toegegeven dat misschien niet oplec toegeven dat daar speech te verging, maar ze heeft zwaar gezegd van, ja, wij staan als Europa natuurlijk achter vrede, achter de principes van de VN. We gaan altijd proberen die principes te verdeden. Dus ze is toch wel een beetje teruggevlood, dat was wel opmerkelijk. We horen dat ook achter de schermen dat ze misschien voor haar beurt gesproken had dat wel avont toe doet, want eigenlijk, als we gaan kijken naar de rolverdeeling, binnen de Europese Unie, dan is het helemaal niet aan de Commissie voorzitter om dat buitenlens pleiten te vertegenwoordigen. Daar hebben we kaya-calas voor de buitenlantvertegenwoordiger die, en dat mogen we denk ik in dus een luid op zeggen, helaas altijd gestunt moet worden door de 27 landen, of voor haar uitspraken effectief iets betekenen. Dus misschien ook wel logisch dat Wunderlaje gezien de situatie die zo snel veranderd en de positie die Europa steeds meer aan die zijkant krijgt. Dat zij dan probert daar toch wat meer treinen te winnen. Die strijd is aan de gang toch? Dat wordt gezegd dat de innerdaad vonder lijn en kalas dat niet goed beoderd en dat vonder lijn probeert eigenlijk als na zich toe te trekken wat buitenlens beleid betreft. Daarvoor krijgt ze heel veel kritiek vanuit Frankrijk dan weer. Daar zeggen ze, ja, we hebben een buitenlantvertegenwoordig, dat is zo afgesproken dat dat de woordvoeder zou zijn voor het buitenlens beleid. Ze spreekt eigenlijk in naam van de lidstaten, niet in naam van de Europese commissie, en dus commissievoorzitter van de lijn. Je moet je mond houden, en wanneer het gaat over internationale zaken, waar jij niks niet voor het bevoeg bent. En wanneer ze dat aan toch doet, dan wordt dat beschoud als een soort indringen op het terrein van de lidstaten. En dan zijn ze in Frankrijk heel gevoelig voor. Maar natuurlijk, dat zit je met een soort dilemma. Wat wil je dan eigenlijk aan de ene kant zegt Frankrijk we willen een sterke en een autonome Europa. Maar als je dan daar probeert iets aan te doen en probeert, laat we zeggen de manier op Europa zich opzalt in de wereld aan te pakken. Vanuit de Europese commissie dan maakt dat ook niet. Dus die zit eigenlijk met een probleem dat eigenlijk in de gepakken zit in die hele constructie. Ik vind het Europese buitenlands beleid in van de meest in die gewekde dommijnen. Ik moet daar hier zitten met die hoge vertegenwoordiger buitenlands beleid. Is het daar met Europese commissie voorzitter, de voorster van de Europese raad. De vraag is dat het niet opgelost kan Europa ooit met één stem speken of niet. De vraag blijft onbeantwoord. Maar op dit wereldtoneel moeten we toch gaan kijken naar de rol die er misschien is weggelegd voor de Europese Unie. Want dat horen we voor duurend. We waren eigenlijk diplomatiek heel sterk zeker als het gaat over Iran en het anti-kernaalaproprogramma. Die onderhandelingen hebben wij jaren. lang in goede banen geleid. In 2018 is de Amerikaanse president Trump uit die afspraken gestapt. En eigenlijk heeft hij rand daarna nog altijd gezicht wat wij samen met Europa op papier gezet hebben dat willen blijven volgen. Alleen is Europa toen eigenlijk zendeel van afspraken niet nagekomen en zie je gaan de weg door de jaren dat wij nu gewoon niks meer te zeggen hebben. Alleen is er een kleine sprankel daar zou ik graag opbëndigen omdat we op dat wereld ontdekijkt. En ook de golfstaat en indezien niet mogen vergeten die lijken bij Europa wel nog. De geschekte partner te zien om in dat hele boelige middennosten misschien toch die bemiddeling en die diplomatie weer uit het schop te trekken. Misschien ligt er wel een kans voor Europa de golfstaat die ik toch ook net zoals Europa weet je het slachtoffer zijn van wat er nu gebeurt. Ze graak hun olie en een gas niet meer kwijt hun land wordt aangevallen door Iran. Ik denk dat ze misschien niet ook kijken als naar Europese Unio's als een soort meer betrouwbare partner dan de vrede staat en dat kan op termijn wel gevolgen hebben. Natuurlijk zijn geen aan de landen. Het is heel veel rijkdom. Als Europa daar beter vriendschapsbanden als ik het zo mag zeggen of meer stevige stabilbanden mee kan uitbouwen dan dan is dat een goede zaak misschien ook voor de Europese Unio en voor energiebevoorraadingen en eerste instantie, maar misschien ook op langere termijn voor investeringen. Dus denk als mijn tactisch goed speelt dat mijn daar zeker per feit uit kan halen door die landen ervan te overtuigen dat wij een stabilere partner zijn dan de vrede staat op die ze niet altijd kunnen rekenen. Misschien deel uit de Europese Unio'nige of staat dat het gevoel dat ze samen daar te brokken gaan kunnen of moeten oprappen. Het zijn boeiende tijdig. Blij dat wij deze week het spot ligt op die Europese politiek mochten zetten. Volgende week is Ivan der Weer met onder ons politiek en heeft u een vraag voor hem onder ons politiekadver.de.de. Daar zijn die welkom. Rob, Groetjes daarin Straatsburg. Ja wel en Groeten daarin Brussel ook. En dank je wel en u bedankt voor het luisteren en graag er een volgende keer. ♫

Podcast Summary

Key Points:

  1. Europa ervaart beperkte invloed en hoge energiekosten door het conflict in het Midden-Oosten, met name door stijgende gas- en olieprijzen.
  2. Intern verdeelde EU-lidstaten, zoals Hongarije en Slowakije, blokkeren steun aan Oekraïne en willen afhankelijkheid van Russische energie behouden.
  3. De EU worstelt met haar internationale rol, verdeeldheid over het veroordelen van de VS bij aanvallen in Iran, en een debat over de toekomst van het gemeenschappelijk buitenlands beleid.

Summary:

De podcast bespreekt de positie van de Europese Unie na de escalatie in het Midden-Oosten. Europa voelt zich vooral een toeschouwer en slachtoffer, met aanzienlijke stijgingen in energieprijzen als gevolg van de conflicten. Intern is de EU verdeeld: landen als Hongarije en Slowakije houden steun aan Oekraïne tegen en willen Russische energie blijven importeren, wat morele en praktische dilemma's oplevert.

Tegelijkertijd worstelt de EU met haar diplomatieke rol, waarbij verdeeldheid heerst over het al dan niet veroordelen van Amerikaanse acties in Iran. Commissievoorzitter Von der Leyen benadrukt de noodzaak van hernieuwbare energie en kernenergie voor onafhankelijkheid, maar interne kritiek en machtsstrijd over het buitenlands beleid tussen instellingen bemoeilijken een eenduidig optreden. De EU zoekt naar een coherente strategie in een veranderende wereldorde, waarbij partnerschappen met Golfstaten mogelijk kansen bieden voor diplomatieke bemiddeling.

FAQs

De EU voelt zich aan de zijlijn staan en vooral slachtoffer, met hoge energieprijzen als gevolg. Er is een gevoel van machteloosheid, maar de Unie heeft zich wel minder afhankelijk gemaakt van Russisch gas.

De gasprijs is met 50% gestegen en olie met 27%, vooral door meer vraag naar LNG en concurrentie met Azië. Dit vertaalt zich in hogere kosten voor consumenten en bedrijven.

De Commissie kijkt naar het verlagen van belastingen en heffingen op elektriciteit, wat tot €200 per jaar besparing kan leiden. Ook wordt het ETS-systeem herbekeken om prijsdruk te verlichten.

Europa blijft grotendeels stil over de Amerikaanse aanvallen in Iran, uit angst de steun van de VS voor Oekraïne te verliezen. Alleen de Spaanse premier Sánchez heeft de acties openlijk veroordeeld.

Commissievoorzitter Von der Leyen stelde dat Europa minder de bewaker kan zijn van internationale regels, maar kreeg kritiek en benadrukte later toch het belang van VN-principes en vrede.

Hongarije en Slowakije blokkeren een lening van €90 miljard aan Oekraïne, wat dringend nodig is. Dit komt deels door hun wens om Russische olie te blijven importeren, ondanks morele bezwaren.

Chat with AI

Loading...

Pro features

Go deeper with this episode

Unlock creator-grade tools that turn any transcript into show notes and subtitle files.