Jongstof: Kiki Boreel, model en modeactivist

Dit is een zoonale stickepotkast van ENZER voor MPO-luister. Als het gaat om moden is het heel simpel. Kopen minder, kopen beter en repareren. Dat is de conclusie van onze gast die jarenlang als modell werkte toen ze vragen begon te stellen bij het hoe en waarom van deze vervuilende industrie. Hier is Kiki Borrel. Jonge scoff. Hoe presentator is Bo Vaseer? Kiki, is het folk of wagewee? Ondertussen weet ik ook. Want jouw alle eerst shoot ooit was voor folk, maar aan al jouw vninnetjes vertelde je wagewee. Ik was niet echt een fashion-icon, zoietsen het gescouwd was. Ik droeg wat mijn vriendinnen droegen, want dat was dan blijkbaar in. Ik had ze ernaat geen debak voor werkte. En folk kenne je ook niet bij name of iets? Nee. Je ging helemaal beleuwen en gelijk voor vanguewee. Ik moet zeggen, het was de eerste shoot voor folk waar ik het niet wist. Het was denk ik mijn derde shoot voor een tijddrift. Ik heb glamourl voken aan. En ik heb er nog één voor je. Tomi heel vaker of tom fort. Ja, het was tom fort. Ja, dat was ook niet zo slim. Ik liep te laat een casting binnen, maar op castings, zoietsje weet, kan je niet te laat komen, want iedereen zit toegal te wachten. En ik dacht zo doen de deze keer weer. Dus ik rend hem met mijn hakken nog in mijn tas, de lift in, terwijl mijn agent had gezegd, je moet je hakken buiten aan, maar je moet goed binnenkomen als model. Ik dacht, er is hier te mensen, ik doe het daar wel. Er stond één man in de lift. En toen vroeg ik, "Are you going to Tommy?" En toen klikt hij een knopje waarvan ik dacht, dan zegt hij dus, "Ja, maar ik kijk, met zo'n oké." En toen ging hij achter de tafel zitten, waar de casting director ook zat, te lachten, "Oh vak, ja bent iemand." En hij heb mij nu gezien met een paard start in, en zort van zwetend. En met een e-spec, me zo, e-spec. Wat een modellen, loek je. Ja, dat was de lekker zo model of duty. En toen liep ik op een neer. En dat ging ook niet heel goed, want ik was enorm. Ik voelde me heel erg niet een model op dat moment, want ik was de enige daar. Dus het was een recouwest casting, had ik ook niet goed geleden. En er waren dus geen andere modellen daar aan het wachten. Ik stond daar met een e-spec en me hakken. En ik had geen neer wat ik moest doen. Uiteindelijk hebben zij mij er doorheen geholpen. En toen ik naar buiten, stript ik van Malaysia af en stond er Tom Ford. En die Tommy heel veel. En de persoon achter de tafel was zo schijnlijk Tom Ford, waarmee hij in de lift had gestaan. En ik stond toen een lift met Tom Ford. Heb je die show gelopen? Ik heb die show niet geleden. Oh, heel raar. En als laatste klimaatactivist of modaactivist? Modaactivist. En waarom modaactivist? Ja, ik denk dat dat. Ik vind dat die, als in klimaat, hebben we ook heel veel te doen, maar ik denk dat het slim is voor mij om nu efte focusen op een sector. En ik denk modaactivist, daar komen mensen met vraagtekensbrei. En klimaatactivist is momentoel vinden mensen dat heel ingewikkeld. Ik denk dat we het heel erg nodig hebben. Dus ik ben heel erg blij met alle klimaatactivisten. Maar het voelt iets uit nodig in daar. Dus ik wil graag uitgenodigd worden voorgesprekken, zodat we door kunnen. Dus vandaag ben je even modaactivist. Ja. We duiken er zo helemaal in, maar eerst introducer je graag aan onze luisteraar en kijkers. Leuk dat je luistert naar jongstof, het jongensysje van Kunsthof. De plek waar Steinevries, Max Terpsta en ik, Bovaseur, elke week in gesprek gaan met een maakers van de toekomst. Vandaag tegenover mij de 29-jarige modell en modaactivist Kiki Borrel. Ze werkt op haar 14- en gescold via Hives en werkte als snelwerde grootste moda-huizen ter wereld. Maar na jaren in de industrie besloot ze te stoppen met werken voor Fest Fashionmerken. En zet ze zich alleen nog maar in voor duurzame moden. Ze werkt bij The Green Times, is medeoprichter van de Dutch sustainable Fashion Circle en schrijft opini stukken voor de Volkswagen. En naast dit alles heb je ook nog de tijd op een boek te schrijven. Kiki, tegenoverjaar ligt een tegeltje waar jij het eind van de uitzending een mooie quote op mag zetten, maar eerst. Je werkt gescold op je 14-jarige hives. Ja. Hoe retro is het? Ah, ik weet niet of een groot deel van jullie luisteren was hives nog kent. Heb jij huis gehad? Ja, net nog. Ja. En er was een tijd dat je hem ook ontdrukt zoek. Maar ik kon er mijn laatste nummer vinden. Ik heb dat dus ook niet gedaan. Ik vind dat ook jammer. Ja. Ja, het foto's er op en iemand dacht, wow. Ja, zeer gappig. Want ik heb nog wel eens aan haar gevraagd. Want ik dacht dat ik supergroeid was afgesloten op hives. Gewoon zo. Prevue, profile. Maar ik kan er wel iemand's profile foto zien. En toen zij maarit, mijn moederagent van toen dat zij die het profiel foto je had gezien, en ze zag dat ik een dunde, lange bovenarm had. Dus het was zo'n shirt van tot daar. En vandaag dacht misschien is zij wel lang en modellere. Dus ja, bovenarm heeft een kadaire tewegen gebracht. Ja. Ik was toen wel nog 1 meter 65. Dus ik was nog niet echt lang. Dus ik heb nog twee jaar moeten wachten. Oh, maar dan moet het best spannend zijn geweest of je nog lang ging hoor. Ja, maar ik heb een vader van 1, wat is het? 88, 1, 85, zo iets. En we moesten ook 1, 80. Dus de hoop was daar. Dat had haar lang worden. Ja, ja. En dan op je zestienen begon je met modellerwerk in Nederland. En op je 18en ging je internationaal. Maar hoe was het dan om eigenlijk als tiener in zo'n volwassen grote mensen wereld te rechten komen, plots? Ja, jij kent dat? Voor de context, ik heb het zelf te werk als kieke gedaan. Ja. Maar wij hebben elkaar de internet misgelopen. Jullie jij bent ietsje ouder? Ja, andere generatie. Ja, ja. Ik vind het ook altijd leuk om je generatie modellet te denken. Ik had gisteren interview met een ander modell en hij heeft. is weer 10 jaar voor mij generatie. Dus toen dacht ik. Oh, hoe was het toen? Exakt ook hetzelfde. Ja, het veranderde nooit. Nee, het veranderde nooit. Ja, als tiener. Het is best raar, want je bent supernaief en heel jong. Maar er wordt van je verwacht dat je super voor wass bent. Dus je doet ook een beetje heel erg voor wassen. En tegelijkertijd als ik nu terugkijk. Ja, ik was echt niks nog. Zo'n meelver gehad, gooi. Bijvoorbeeld dat soort dingen. Ja, maar ook mensen kennen. Dus weet je wel wie vertrouw je niet. Ik wou de in Parijs bij Gardy Noor. En een vriendin is voor mij woorden net een noorden van Moul Martre. Dus ik liep via Barres. Barres was juist schwaar, juist juist schwaar. Naar het noorden van Moul Martre, tot een vriend zei dat is een beruchte heroine scene. Waarom loop je daarin donker doorheen? Ik zag wel eens hier een daararen dingen, maar. Nee, je bent zelfstandig. En je wordt heel snel voor wass op sommige dingen. En tegelijkertijd. Gei de hele wereld over en gei van allemaal schrinden plekken. Dus lang het termijn relaties wordt je niet zo snel voor wassen in. Dus het is een soort van hele tegenstrijdige industrie op zo'n manier. En heeft je in na ivetijd jaar dan geholpen, denk je? Ik denk het wel op een manier dat ik het dus niet zo belangrijk vond. Ik denk dat er heel veel meiden zijn die het. Waarvan dat een enorme dromen is of meiden die bijvoorbeeld de hoop van hun familie zijn. omdat ze modell zijn geworden. Dus iedereen vindt heel belangrijk. Dus dat het daarin bepaalde. Het was gewoon niet zo belangrijk dat ik er alles voor wilde geven. Dus ik denk dat ik ook wel geret van heel veel dingen niet doen. Of niet te ver gaan voor dingen omdat je per zee het wilde zijn. Maar ondanks dat het niet je dromen als je bent nu nog steeds. Ja, het werk aan het doen. Is dat je het dromen geworden? Nee, ik ben er gewoon verdomd goed tegen worden. Nee, ik had nooit van heel erg intress in de modenindustrie. Zoals ik al zei, ik was dus niet een fashionista. Maar hoe meer ik er in doek, hoe interessant ik het vond worden. En in eerste instantie in de jaren denk ik wel een beetje mezelf verloren in die modenindustrie. Dus iedereen om je heen zit in die industrie. Iedereen vertelt dat het zo belangrijk in de strij is. Dus het gaat ook een beetje je bol zitten, denk ik. Dus ja, ik ging best wel mee daarin. En toen ik later die industrie ging onderzoeken meer vanuit wetenschappelijk. wetenschappelijke bril en vanuit milieu wetenschappelijke bril. Toen mocht ik het echt heel interessant vinden om die industrie in te graven. En daar ook een paar de verantwoordelijkheid te nemen om daar in te blijven. om dat verhaal te blijven verkondigen. Wel dat er al eerder over van je kan weg gaan en je kan stoppen. En dan kun je je mond houden. Maar jij hebt ook besloten niet je mond houden. En wel dat boek je open te doen van wat gebeurt er nou allemaal daar achter. En ik hoop dat ik me daarmee dan niet helemaal buiten de industrie zet dat ik er wel in door kan gaan. En soms mensen natuurlijk niet leuk vinden dat prima. En even terug naar wat je zij dat in je bol gaat zitten. Bedoel je daar een soort van de glitter glammer, mistrieuse van die wereld? Ja, ik denk dat je je gaat met bepaalde mensen om bepaalde dingen worden. Heel normal. Dus ik ben nu ook. Ja, ik ben heel benieuwd hoe. Ik ben ook heel benieuwd of jij dit ook hebt ervaren. Maar het is een wereld waar dingen zo snel gaan. Je hebt nul controle en andere mensen besluiten voor jou. Je gaat nu daar in of je gaat nu dit doen. Dus ik heb ook niet echt extremen in hun renneringen. Behalve vlagen. Maar ik kan niet echt in. Als jij vraagt waar woon die jij in 2020 zou ik echt zeggen. Overal. Ja, waarschijnlijk in Londof-Pareis, maar ik weet het even niet. Dus ik ben nu heel veel dingen aan terug. Lezen, appjes, meals, foto's, terug aan het kijken. En dan zie ik ook zo'n appje dat ik dan met iemand was een date en die zei dan, "Oh, zien we elkaar nog volgende week en dan zo'n appje van, "Nee, ik ga nu even naar New York, dan door naar Ibiza, dan naar Muncha, geld moet verdiend worden." En toen dacht ik echt, "Oh, wat irritant!" Echt zo'n model. -Echt zo'n model, maar aan de andere kant, ik moest wel naar Londen, dan naar Ibiza, en dan naar Muncha voor jobs, maar ik vond het op dat moment wel vet ook, wat ik deed. Want het staat ook bekend als een hele harde wereld. Heb jij dat ook zo'n erfaren of die kant gezien? Ook, ja, ik heb dat ook wel erfaren. Wat vind jij hart, zeg maar, waar doe jij ook met hart? Of wat betekent hart voor jou? Ik denk, ja, dus vrij interpretatie, maar het kan zijn kritiek op je uiterlijk, hard werken van huis, zijn gewoon, heb je last gehad van deze industrie. Op het moment dat ik er in zat dacht ik van niet, terugkijkend, denk ik, "Oh, mij-sie, wat heb je veel gegeven voor niet altijd leuke dingen?" Dus wel in ordaad die hyperfocus op je uiterlijk gehad, en in dat in die schoonhetsideal proberen te stoppen, te squizen, en elke week opgemeten worden op je burro ook, weet je, heb jij in MEDELINT FOBI? Ik heb hem niet meer, maar ik had wel een MEDELINT FOBI. Ja, ja, dit zal voor de luisteraak gek zijn, maar je hopen en je taal je worden opgemeten met een MEDELINT. Ja, je moet aan bepaalde standaarden voldoen, die. Ik denk een beetje als kinderliggame, ter referensie, dat dat de standaard is. Twee eentagdigment. - Ja. En dat zijn agenten die dan met een MEDELINT komen van, of dan krijg je een miltje, "Hey babe, hey babe, vind ik dus ook wel." Ja, en ja, he's gaat. Kom maar nog even langs het burro voor measurements, en dan denk je, "Oh my God!" En dan weet je, "Zoet, maar, ja, het was ook de norm dus ik deed het allemaal maar." En achteraf denk ik, "Ja, ik ben zo bewust van mijn lijf geworden, ik weet constant hoeker uit sie, ik weet, wanneer respectebroek net strakker zit." En, om er tussen naar zo'n voel jaar heb ik dat ook wel helemaal losgelaten. Maar kan je zo iets loslaten? - Duurt lang, ja, duurt echt lang. Ik denk dat voor mij londe heel fijn was, want toen werkte ik als model, maar niemand van mijn vrienden daar was model, waren allemaal mensen die een beetje in de city werkte of en het waren voornamelijk mannen. Dus dat kon je het ook niet echt over hebben. En die vond het gewoon superzij onderwerp ook. Dus daar gingen ik het ook wat meer loslaten, maar ik denk dat het altijd wel een beetje bij je blijft dat je bewust bent van je uiterlijk en ik denk dat dat als vrouw door de maatgepij ook zo van je wordt gevraagd is. De bedoel, we hebben er constant over hoe ziet ze eruit wat draag te. Dus je gaat het heel moeilijk om het om het los te laten, denk ik. Ik heb van mij dan heb ik jou even gegogeld en zoeken kwam ik op YouTube een fragment tegen van backstage van een show van jou in Milan. Maar een journalist vragen hij als dat. En ze lullen we daar even naar luisteren. Moet je iets doen om informen te blijven of. Ik heb heel veel gehokken, dus ik heb veel speer dat ik snel opbouw. Dus eigenlijk wat ik moet doen is niet doen. Dus ik loop heel veel in de steden, lang en wandelingen maken, want anders krijg ik te veel speer en ja, ik wandel veel. En natuurlijk wel op me eten laten. Ik ga geen taart te eten, elke dag, maar ik ga gezond. Hoe vind jij om dit terug te horen? Ik weet ik was zo geïriteerd door deze vraag. Maar het gelijk dat ik de camera heb me hoofd, dus ik moet wel je zeggen. Maar ik vond het zo'n typische vraag en ik dacht echt. We hebben toch net over zeg maar hoe het voelt om hier te zijn. Laat het daar als je wist over hebben. Ik heb het wel eens teruggekeken en ik zie mezelf ook een beetje zo. En dan een heel beleefd diplomatiek antwoord geven. Ja, het is waar. Ik had het al tegen mij zeggen, je hebt hoekje benen, dus je moet opletten dat je niet te veel speer in je benen krijgt. Dus opgeven ben ik toen ik 18 was, toen wilde ik geen trappen lopen, omdat ik dan bang was dat ik speer in mijn benen zou krijgen. Geen trappen lopen. Geen trappen lopen. En wat je zelf vanuit met de agenten je achterhoeft? Ja, dat was een. Dus eigenlijk, ik kijk op mijn 16e hoekje, die ik nog heel fanatiek. Ik trein de drie keer per week in een wetstrijd. En toen was het wel een beetje van als je modellen werkt, dan moet je daar mee gaan ophouden. Je kan ook een keer een bal tegen je gekoopt krijgen, maar ook de hoekje benen. Toen heb ik gezegd, nee, ik vind het heel leuk. En op mijn 18e ging naar buiten, dus toen ging ik toch wel stoppen, maar er is blijkt maar wel een zaadje geplant bij mij van bovenbenen spieren. En ik denk dat mijn obsession in die eerste jaren ook mijn bovenbenen is geweest. Niet per zijn mijn hupen, maar eerder mijn bovenbenen. En dat was ook de tijden van de skinny jeans. Dus ik wist precies hoe die om een benen zetten. En daar letten ik dus heel goed op. Terwijl als ik foto's van die tijd zie, denk ik. Hoekje benen. Zort van. Ik zie je knieën. Dus en ik vond het ook gewoon. Ik vond gewoon hele saaivraag, ook als ik heel erg ben. Ik had toen ik het zag dat ik dacht, ik werd verdrietig en boostig gelijk. Dat ik dacht, woho, dat je dit aan zo'n jong mijje vraagt. En je antwoord herkend ik, ik wil mij maar dat voetbal winnen. Maar dat je allemaal jongen meisjes gaat zeggen, je moet nu ophouden met je sport. En ook het stukje van. Ik weet niet of jij dat ook deed, maar ik wuift het ook altijd een beetje weg. Zo van, ik eeg wel de start. En een beetje het belachelijk maken, weet je wel. Maar in het verglegen tijd. -Nee, er is geen de hand. Ja, maar het tegelijkertijd leek je wel enorm op. Maar het is gewoon heel irritant het mens het voer hebben dat te zoeken, en dan is het zo'n persoonlijke vraag aan je mogen stellen, omdat je toevallig model bent. Dus dat irriteren me wel echt die vraag, want ik dacht ook, "Hallo, ik ga deze show zo meteen openen. Ik ben echt lekker bezig." En jij gaat mij nu vragen wat ik eet. -Dar, het is helemaal. Maar ik liep wel veel aan de steden, ik had altijd wel gemiddeld 20.000 stappen. Ja, ik kom soms achteraf, ik wens dat ook erkend, maar schuldig voelen over dat ik onderdeel geweest ben van de systeem. En dan gaan we de beeldforming van onrealistische lichaamsbeelden of een ongezond lichaam. Daar ken je dat. Ja, ik vind het ook heel moeilijk, want de gelijkertijd zijn er ook heel veel meiden van wie het de bouw is. Ik doe nu momentail zeerwijnig aan sport en zeerwijnig aan gezond eten. En ik ben niet heel erg veranderd. Ik ben nog steeds eigenlijk in je in shape. Zoals dat dan noemen in de modeindustrie. Ik denk alleen dat de modeindustrie niet een realistisch beeld of weer spiegeling van de samenleving is. Ik denk dat niet dat ze ooit geprethendeerd hebben dat te willen zijn. Maar het is wel heel schaallijk dat er een bepaald ideaal wordt gekreëerd van lang, dun en wit. En ik had het hier over. Of ik heb het hier nu veel over met mensen om ook een meeg te vragen van wie. wie creëert dat en waarom creëren we dat? En vaak zijn antwoorden ook van, "Oi, die zinners vind het fijn, dat er geen rondlingen zijn, is makkelijker kleding te maken." Ik denk, nou, het zijn echt de meest hoog opgeleide mensen. Als je het hebt over die zin die weten echt wel hoe ze een tit in een shirt krijgen. Maar. Maar. Sorry. Ja, het is lagwekkend bijna. Ja, dat is ook weer. Ja, ja, het is inderdaad lagwekkend, maar het is eigenlijk om te huilen. Het is echt om te huilen. Maar ik ben er meer en meer dat denk van de modeindustrie om mepaald extreem laten zien. En wil altijd anders zijn dan de maatschappij. Het is niet een weer spiegeling van de maatschappij. Het is wat je net niet kan zijn in de maatschappij. En ik denk dat het een product. Je kan dit worden als je dit kleding stuk traag. Ja, en dat moet altijd net buiten reach van mensen zijn, zodat ze doorblijven kopen. Want als jij dat kan zijn door. Nou ja, momentoe op je bevrouwde ozeempeek. Dus mensen kunnen heel snel doen worden. Dan moet je extreem doen zijn. Want ik ben je nog net niet daar, weet je. Dus die soort van die worst die dat het voor je uit blijft. Dus. Ik denk dat het daarvan daar komt. Maar je vraag was, voel je dan niet schuldig. Ja, ja, soms wel. En ik denk dat het daarom ook goed is om daarover te spreken. En ook te laten zien dat zelfs als jij die beauty standaard bent. En word laten zien van dit is wat mensen. Dit zijn hele gelukkige mooie mensen. Om te laten zien dat dat helemaal niet waar is. Nee, met je een angst hebt voor traplopen. En dat je dan een angst voor traplopen ontwikkeld. Ik heb hem wel hier genomen. Ook van een station zag ik mensen de lift pakken. Ach, sorry. Nee, ik dacht echt, jij bent jong, loopt die trap op het zijn twee traplopen. Maar misschien had ze een soort van phopie. Voorzichtig. Deurde traplopen doodeng, ja. Ik heb ook je meesterens ook in een stuk voor de voxkant gelezen. En daarin schrijf je dat vrouwen niet moeten streven naar een ander uitzelijk. Maar naar een andere positie. Maar voor de geen niet gelezen heeft wel een positie bedoel je. Ja, dat gaat dus eigenlijk over het feit dat we een discussie hebben over. het gewoonetsideale van size XL naar size XS. En wat is dan mooi? En is het ene lijf mooi dan het andere? En de moment deel verheerlijke weer weer dun. En dat zou echt niet moeten. En allemaal mee eens. Maar zo lang we blijven focussen op het lijf komen we naar de geest. En ik denk dat voor mij persoonlijk was het past toen ik ging focusen op mijn gedachte's. En wat ik wil bijdragen aan de wereld of wat ik wil doen toevoegen. Waar mijn kracht te liggen, waar mijn talent te liggen. Pas toen ging ik ook veel minder focusen op mijn lijf. Dus ik vind het heel belangrijk dat we in die discussie. ja, we moeten heel inclusief zijn, ik denk. Als alle leiveren mogen zijn, maakt het leif niet meer uit. Maar tegelijkertijd moet we het ook hebben over wat is de vrouw, wat voegse toe en waar liggen beperkingen in wat zij kan toevoeg aan de matgepei. Nog steeds, bijvoorbeeld, een pegap, bijvoorbeeld, dat er toch weer wat vrouwen rechten worden ingeperkt, wereldwijd. Meer wat? Een paar more. -Een enkeling. Ook op het leif van de vrouw weer. En ik vind dat echt een hele belangrijke discussie. Ja, het raakt mij persoonlijk omdat. Ik heb zo lang gevoeljes op mijn leif en daar kwam ik niet uit. En juist door op iets anders te gaan focusen, werd mijn leif heel oké. Ja, en ook een vrouw een beetje onder drukken door laatst maar lekker afvallen. Laatst maar lekker bezig zijn met zijn liggen. Dan kunnen ze niet bezig zijn met dat er weer een rechten worden geschonnen. Bijvoorbeeld. Ja, zolang jij in er dat de eten op je uiteindelijk wordt beordeeld en na je vierde gestaan ben je het te oud voor tv. Je had dat soort dingen. Laatst het alsjeblieft hebben over de stem. En dan vind ik het ook de buel en irritant. En heel mooi voorbeeld dat we helemaal omvallen van luxe maximat tegenwoordig. Oh, jongens, die hun uiterlijk aan te werken zijn om een betere positie in de wereld te krijgen. En ik al lo, maar ze zijn mij al jarenmijzen. Rauwe sinds, ja, dan denk ik echt. En we vallen er allemaal maar over met elkaar. En ze hameren dan op hun jukbeenderen. Hallo, ik liep geen trap. Ja, weet je wel. Dat laat ook heel duidelijk zien dat mannen en vrouw echt nog anders gewegen worden. Ja, want bij mannen is het zo keer. En dat is een soort extreemende dingen uitvoerder. Maar hoeveel vrouw is het zelf uithoudement? O, zempik, gebruik of inderdaad hele cosmetics ingrepen doen. Ja. Ja. Waarom dat we de show uiterlijke focus zijn, vinden we dat normaal. Maar als man op hun uiterlijk gaan focusen, nee, die moet we het op een. We moeten het nieuws even langs komen. Ja, dat wilde echt zo, jongen. Ja, dus die mannen vinden het pen geklommen. En onder tussen ben je ook niet. Ja, je bent voornamelijk ook bezig met modenactivisme. En Wanneer is dan. Je hebt 'Future Planets' studies, heb je gesudeerd. Wanneer weet je dat aan je eigen industrie waarin je werkzaam was, gaan koppelen? Ja, klopt. Ik heb eerst de open unie gedaan. Een paar varken om dat iedereen zij moet je eerst nog gebruiken, weet je wel, en toedat. Oké. En toen ben ik op geen mentijdens de lockdownspanning. physiek naar de unie gehoefte, dat was dan dus online. Maar toen een bachelor gaan doen in Amsterdam. en dat ging opnieuw over het milieu en over dingen. Maar en de invloed van de mensen daar op naar de modie industrie wordt natuurlijk nooit. per zei, benoemd. En ik heb ook mijn master in Wageningen gedaan en toen kwam ik daarvan. en met je landbouw en milieuken en toen kwam ik. komt vanuit de mod in de strijnen iedereen zo, gaan naar de amfie. En ik zo. Kattoon. Waar denk je dat Kattoon vandaag komt, weet je wel, die industrie naar zo verbonden. Maar die heeft voor je vroeg wanneer ik daar achter kwam. Ik heb dat heel lang eigenlijk ontkend. Het was zo met hersenen doen, milieueweten schappen en met lijfdoet modellenwerk. En dat zijn twee andere werelden. En was je dan meer bezig met de kielischees vegetalisch zijn, de verwarming lager zetten? Dat dat milieubewest leven was. Ja, nu was ik wel een vegetarier vanavond moment dat ik uit huis ging. in eerste instantie omdat ik het niet kom bereid. En toen vervolgens ik het ook zielig ontzek. Zo'n ethische. We zien het gewoon. oo, nog een extra pan af was, er geen zin in. En toen opgaan. En dat je vegetalisch maakt prima, toch? Ja, en ik heb het nu, wat is het 12 jaar voorbouwde? Maar ja, dus ik was in dat op die manier bezig, want dat zijn ook de clichés. die je hoort in ordaad. En toen last ik een boek van Jammar Momers, van de conspondent, hoe gaan we dit uitleggen? En hij stelt hier zo twee verschillende toekomstbilde. Of we gaan nu alles op alle zet om te verdurezamen. Of we gaan door zoals we doen en je krijgt gewoon hoger temperaturen. Muren worden waarschijnlijk hoger dijken moeten opgebouwd voor. muren om een vluchteling uit te houden, omdat je klimaatverluchteling krijgt. En dat ook een beetje zo van ja, waar draag jij aan bij, en toen dacht ik, ja, ik ben. en ik ben aan het leren over het klimaat, weet je wel. Dus dat ga ik doen en ik ga klimaatweedschappen worden. Maar dat gaf ook een soort stemmetje van, oké, maar waar stof ik dan met tijd. in en waar verdien ik me geld mee en toen dat gaan onderzoeken. En dat die twee werelden zijn helemaal niet los te kopen. Die zijn superverwege met elkaar. Maar bij een iets een hele crisis doorgegaan. Ja. Sort. Ja, ja, soort van, denk ik. Want je gaat wel. Je hebt meer kennis en dan zit je in de industrie en je vriendje geldt er mee. Ja. Je zit best vast, lijkt me ook. Ja. En je weet het, de bedragen zijn ook superfijn. Dus ik kreeg opgegeven met nog steeds terwijl wel al de overhan spreken was. Dus ik denk voor mij was het ook, ik ga de eerst gewoon overhebben met mensen. en laat de weten van het is allemaal niet zo mooi. Maar hebben met mensen in de industrie, in de industrie? Ja. Ja, in de industrie. En moet pakten ze dat op. Ja, gewoon. Mij heeft echt een ton voor te licht. Heem aan. Ik heb een idee. Dus niet diewers aan. Ja. Ja, het was bijna koeidje en kalfjes, eigenlijk. Maar het liet mij wel zien dat ik een stem had. En daarvoor had ik het opzettig gewoon heel vaak over. en de kleur van de lipen stift, ofzo. En op eens krijg ik heel veel energie van het over iets hebben. Dus ik ben daar meer over gaan hebben. Maar er komt op geen momenten, je denkt, "Oké, maar dan is het ook echt niet meer etisch waar ik voor werk." Ja. En ik krijg je wel op een kampagne voor een vast, een merk binnen van 10.000 euro. En dan denk ik, "Hm, mhm, moet ik dat dan?" Ja, het is moeilijk neezegg, ja. Eindelijk dan wegen het toegeswaarder, maar. Ja, het is wel een bepaald afscheid nemen van een industrie, waar ik ook nog niet een antwoord op had, of had. Want het is allemaal nieuw. Wat is duurzaam, wat is niet duurzaam. Dat is echt een enorme uitzoekwerk. En ik weet nog steeds niet altijd perfect. En het lijkt me erg zo best eenzaam, want ik ken geen andere modellen, of ze hebben het in stil te gedaan, die vanuit etische en milieuoverwegingen, in industrie uit zijn gestapt. Je moet wel dapper zijn om daarna op te staan. Ja, maar het ging ook wel gelijk genoeg, dat het goed voelde. En ik had het geluk dat Marit mijn moederagent super. die begreep het heel erg goed, omdat zij zelf ook heel erg daarmee bezig was, wel. Dus zij heeft ook wel berichtjes gestuurd van. Van ja, ik snap het heel goed waar je doorheen gaat. En laat we dan kijken wat we wel kunnen doen, wat we niet kunnen doen. En het gelijkert dat ook van, ik ben ook jaluers op mensen die nog oogkleppen op hebben. Dus ik kon met haar heel erg delen, en zij ging heel erg met mijn meekijken van, "Oké, welke merk ik kunnen dan wel?" En toen ik dus op geen m'n zij van, ik vind het heel moeilijk om neid te zeggen, die hele grote opties voor heel veel geld, wel ik weet dat ik het niet wil doen. Dus dan gaan we die opties meteen af zeggen. En dan zeg ik tegen die klanten, ik kiekewerkt en één voor duurzaam. En dan pak ik dat op die manier op. Dus dan kon zij eerst neem zeggen, en daar was ik dan heel blij mee dat zij dat dan voor mij ook willen doen. En vind je dat niet heel spannend aan het begin? Nee, nee, ja, daarom. Nou, dat, je werk kan verliezen. Ik heb het idee dat veel modellen houden hun mond ook over een uiterlijk, over alles, omdat je moet leuk zijn om het te werken, je moet een glimlaag opzetten. En als je op een deurzaamheid begint, dan denk ik dat veel mensen uitjeunen, of denk ik, en ik last dat modell, dan maar een ander die ook op haar lijkt. Kloopt. Ja, maar daar had ik dus op dat moment, er was niet eens op dat moment denk ik, "Oké, mee." Ik denk, "Ja, ik wil ook niet, voor jou." Dus als jij mij niet wil, maar ik heb toch ook al neid te gijagdert. Ik maak het uit, en daar willen ze je nog liever. Ja, dan mee weer heel exclusief. We scherlijk heb jij je beste opties binnengekregen op het moment dat jij eigenlijk wil niet meer in je woord bent, prada. Ja. Ik weet niet, vind jij het moeilijk om te stoppen? Nee, ik heb mijn pas zich voldoenergisch anders. Ja, we scherling ligt het overheen. Ja, ja. Maar het is makkelijker misschien als je een ander pad hebt. Ja, want jij hebt ook je mond opgetrokken, of je niet moeilijk of heb je daar. Ik heb de avond van te voorden voor dat het artikel uitkomen met flaserode wijn gaalt. Ik ben naar mijn vriend's gefeest, ik zei, "Dez gaat op." Dat is. Ik heb daarna heel lekker geslapen. Maar heb je iemand tegen jou gezegd, "Oh, dat kun je echt niet doen, wie ben jij wat vreeselijk dat je de doet?" Dat is een verhaal van andere keer. Dat is eigenlijk aan het eindigen gekomen. Wat komt er op je het tegen? Oh ja. Ik heb gekozen voor een toepasselijk een quote van Vivian Westwood. "By last choose well, make it last." Een mode onthwerpster voor de link. Sorry, een mode onthescher. - Een mode onthescher. En jouw boek komt er aan, dus mag je meer van kikie willen horen, lezen, kijk, de schrijven van kan, dat van een van de wanneer kunnen mensen een verwachten. Van af het voorjaar. Eerst nog even druk schrijven. Dus het duurt nog wel even, maar dat komen er heel mooi van alleen. Ja, ik kan niet wachten. Dit was jongstof. Dank je wel voor het luisteren. Volgende week zijn we weer graag tot dan. Dank kikie. Koop minder, koop beter en reparer. Wij vergeten het nooit meer. Dit was jongstof. Tot volgende week. En te her. Spieschou voor Lijn. [BLANK_AUDIO]