Jongen vermist na duik - deel 2

Dit is een podcast over de koninklijke Nederlandse redding maatschap mee. Met trots gesteund door Fisherman's Friend. In Reras-Obsie vertellen we de verhalen van de KNRM over de meest bijzondere reddings-acties door de mensen die je bij waren. U luistert daar massaal naar waarvoor heel veel dank. We krijgen ook veel vragen over de serie, over de KNRM, over hun fantastische werk. En daarom maken we een extra aflevering waarin we al die vragen gaan proberen te beantwoorden. Heb jij ook een vraag of wil je wat kwijt? Spreekt dan voor 12 juniën voorsmel in. Het nummer vind je in de beschrijving van de serie. Meel je kan ook stuuevraag of je reactie dan naar [email protected]. En blijft vooral luisteren, reactieëren en onze podcast redders op c, delen, veel dank. En dan gaan we nu verder met de aflevering. Ik heb jullie één keer gezien dan in het slechtste moment voor je die leven. En dan aan nooit meer. Mijn eerste actie was gewoon ongelooflijkheid. Ik dacht echt van de itch-disch niks aan de hand. Dat kan niet. Dat het nu mis gaat. Dat dacht ik eerst misschien van haar maak een grapje. En toen dacht ik na een paar seconden van 'nee dit klopt niet'. Het is het bestef dat het op dat moment wel is voor goed klaar voor de jongekom zijn. Puren gaals gewoon. En je groot heel, dat is het. In deze podcast hoor je de verhalen van mannen en vrouwen die de zee opgaan als niemand anders. En de ontroerende verhalen van de mensen voor wie zij hun leven wagen. De koninklijke Nederlandse reddingmaatschappij. Vrijwilligers die tot het ouders te gaan voor jou. Op bijna 200 jaar. Mijn naam is Rool of Hemme. En dit is Redders op zee. We gaan wederom terug naar 10 augustus 2019. De dag dat de avontuurlijke 19-jarige eltjeo van de stichtse brug springt. In de vorige aflevering horde je hoe Kass en Klevens er alles aan deed om eltjeo te redden. En hoe ze toen dat niet lukte, net zo lang doorgingen met zoeken tot ze hem thuis konden brengen. Kass vertelde dat hij vragen had over zijn eigen handelen was hij wel empathisch genoeg geweest. Toen de vrienden van eltjeo dit horde, wilden ze hem het alle liefde vertellen hoe zij die gitswaart de dag hebben beleefd. In deze aflevering het verhaal van de vrienden van eltjeo. Mika, ik ben 23 jaar oud, kom zelf uit om heren. Jessen. Ik ben 23 jaar. Kom uit zandam. En Quinn. Ik ben 21 jaar oud. Ik kom uit om heren. De vrienden kennen elkaar al bijna hun hele leven lang via de volkstuintjes van hun ouders. Voor dat Kass zich bij ons voegt in de studio, vraag ik hoe zij zich Kass herinneren. Nou, heel erg slecht eigenlijk. Ik weet dat ik met Quinn in het water heb gelegen, toen kwam ik het water uit. Quinn bleef halve in het water zit en de stond het mannetje aan al en wel. Maar er gebeurde natuurlijk zo veel tegelijk, want er stond ook overal ambulans en politie en fotograver stonden op de brug. Nee, bij mij zet wel een beetje afgezakt. Maar misschien als ik hem zo zie dat het wel een lampje doet. Ja, kan. We hebben ook geen foto van hem gezien volgens mij. Ja, ik ben wel benieuwd. Heb jij een herinnering aan Amerika? Nee, hetzelfde, ik heb eigenlijk het enige wat ik vanaf me geveerd is. Ja, hoe weinig ik in dan of al weet. Misschien als succesichtje dat je denkt van, oh ja, dus dat gaan we zo wel zien. Ja, ik weet het. Heb jij een herinnering aan die man van de Kaderham die dan wel strapt? En je met jullie begon te praten? Nee, maar eigenlijk ook vrij snel, al niet meer. Ik weet dat ik toen in erdaad vanuit dat stuk zwemma aan de kant heb gezet in het water nog. Dan vanaf daar dat blijkt dat ik daar al tien minuten in het water heb gezet. Waarvan ik me misschien tien seconden kan herinneren. Dus zo, zo, voor mij op dat moment zelf, wat er toen gebeurde op het moment dat de boot aankwam. Dat is voor mij gewoon nog eeuwig, ook te waas. Dat is ook niet teruggekomen, sinds dat ik meegemaakt heb. We gaan kasshalen. We hebben al benieuwd. Ja, ik ook. Dan ben ik niet meer, ik ben echt niks meer dan. Ik snap het in de stress van zo'n moment. Ja, zeker. Nou, dit is Kass. Hi. Hi. Hi. Kom in. Mika. Hi. Kassen. Dat zit er. Het koopt hele phone op. En? Nu zie je ze gezicht. We hebben vorig keer wel een foto gezien. Ja, we hebben wel een foto gezien. Ja, dat is wat ik me kan herinneren, maar voor de rest. voor de rest niks. Vrij weinig in het uit. Ja. Hoe zit voor jou om deze jongens nu weer te zien? Ja, ik ben ook een kijk van wie was wie toen. Wie stonden in het water? Ik heb geen idee. En zij. Eik zat in het water toen. Die baard is voor mommingen. Ja, ik spreeg het als je moet niet zo kunnen herkennen. Wat is jouw reenering aan de jongen in het water aan kwinn? Nou, dat was het eerste dat wij zacht toen we aankwamen. Dus toen wij de hoekomvoeren met de reingboot, toen ze zagen we dat je als eerste in het water staan. Wat zag je toen hoe was iedereen toe? Hopeloos, denk ik. Ja, dat zou je wel kunnen zeggen. We gaan terug naar Tina Gustes 2019. Vijf jaar voor het interview. De jongens zijn tussen de 16 en de 19 jaar oud. Het is een warm zaterdagmiddag. Er staat veel wind. Er is codegeel afgegeven. Jason vertelt dat ze met zijn vieren onderweg waren van almeren naar 6-jes berg in huizen. Dat is een zwembad. Dat zouden we heen gaan, want het was best wel oké weer naar die codegeel dan dat was wel slecht. Toen was het dicht, toen ze hebben teruggefeest. Toen kwamen we dus over de stichtse brugrichting almeren. Dat was die idee dat het vrieren en dat soort dingen hadden. Al dat wel gekke dingen dit. Een vriend van hem was ook een kieksprong van de stichtse brug. Dat was goedgegaan. En toen zei hij dat. omdat we daar niet konden zwemmen, toen wilde hij dat wel proberen. Wat Jason al zei, hij deed het echt wel best wel lang. En we hebben het gewoon altijd goed zien gaan. Het kan bij ons echt maar heel even op om te denken van, ja, het is het wel handig. Je hebt wel van de vorige zet of de mistig gevraagd of het is limité was. Maar aan de andere Amerikaan die jonge me leven lang al, hij deed altijd vrieren. Hij was een duurke heer. In zwembaden dan wel van hele hoge hoogte gesprongen zeg maar. En dit is wel ook iets waar die het wel al meerdere malen over gehad heeft dat hij dat graag wil deden doen. Ja, dan sta je op die brug boven. En daar ik vraag natuurlijk wel van weet je het zeker. Nou, hij natuurlijk vol mondig, ja, want hij wil het graag doen. En op dat moment ook niet meer genaagdacht over dat het code giel was, ja, het waarde gewoon verschrikkelijk hart. Voraar als je dus op 15 meter hoogt staat natuurlijk. En op dat moment is daar in je verbij ons niet over naagdacht. Volgens de vertrouwen in hem dat hij het wel doet, weet je, hij heeft dat z'n dingen wel vaker gedaan. Dus wij hadden ook wel vertrouwen in er dat. Kwinne Mika zijn nameneerig gaan voor het geval dat er iets fout ging. Dat was meer gewoon, denk ik, meer beetje voor het idee. En niet omdat we dachten dat echt fout zou kunnen gaan. Wouden dan met ze alle afgesproken dat hij het zou gaan doen? Jezen die er boven blijven staan en die is vanuit boven een video maken. Mika die ze op de dijk gaan staan en die ze vanuit daar een video gaan maken. En ik zonaast het water gestaan mocht ik zien dat er iets verkeerd ging of dat er verkeerd geland werd of dat hij uitbelans was. Dat ik het water in het zou springen. Mika en ik met de fietsen naar Meneden, zodat er niet weer de brug op moest om de fiets te halen op het moment dat hij natuurlijk koudt en dat was. Vanuit daar zijn wij naar Meneden gegaan en Mika en ik hebben gewacht tot dat hij zou gaan springen. Terwijl de jongens klaar staan in de afgesproken posities, maakt Elthio zich klaar voor zijn sprong op 15 meter boven het water op een vlak. Hij klom over de reeling toen. Ze schoen niet heel te aan. Er is voor de rest dat hij alleen naar zwembroek aan. En na zijn kleding die over de reeling richting mij, die moest ik me mee nemen naar Meneden. En toen zei hij ja pak mij telefoom aan want het is het een best wel redelijk goede camera. Peter dan mijn kwaliteit in ieder geval. Toen zei hij ja, jij mag ook het filmen van boven. Want dan heeft die video's, ik kon niet ook aan die vriend laten zien dat hij het ook had gedaan. Ik denk toch die hoogte dat het toch wel pijn doet als je met die hoogte. Want zijn plan was rechtsstandig naar Meneden. Nee, zijn plan was een salto voorover. Oké. Hij heeft een salto gemaakt voorover. Blopt. Oké, dat ziet er natuurlijk wel spektakulair uit ja. Ja. En hij zei ook wel dat het deel spelans was. Hij zei dat hij in een salto beefde zijn liggen om te komen heerse, zodat hij recht erin het was, dus ook kunnen vallen op dat moment. Jason filmt Eltyo van boven. Mika vanaf beneden en Quinn staat klaar om te helpen als er iets verkeerd gaat. Eltyo springt. En het gaat niet goed. Nou, hij spond minder dat naar voren. Dus hij maakte een salto vooruit. En op het moment dat hij het water raakt, hij wilde met zijn voetend water raken, dus niet met een duik erin. En op het moment dat hij met zijn voetend water raakt, was ze liggen aan de bovenkant Schuiner. Dan hij waarschijnlijk gewild had. Dus hij weet niet goed hoe dat er voorde moet uitleggen, maar hij plaats van dat hij rechtstandig in het water blonden was het zeg maar een beetje Schuiner vooral met zijn gezicht. Het hoek van 45 graden beschrijft je nummertje handen. Om maar naarbij in het uit. Had je toel het gevoel dit gaat niet goed? Ik wel direct. Ik zag natuurlijk wel dat die Schuiner het water raakte. Ja, ik ga hier weer zaken. Dat is die klapp op je lichaam heftegeur, omdat het is op een moment dat je recht het water givelt. Zeker waar zo'n hoogte. Ja. Dus op dat moment in het uitgelijk m'n klere uitgetrok om een wateruit te spraken. Jason staat bovenop de stichtse brug. Vanav' daar heeft hij geen goed sicht op de landing, maar hij ziet wel hoe zijn vriend nog even boven water komt. Ik filmde, dus ik kijk ook door een telefoon, dus dan is het nog anders. Voor mijn gevoel zag er niet heel gek uit tot dat hij dan zo bleef lichaers wordt van. Ik zag hem nog wel, zeg maar. Ik kon ze nog wel zien. Maar het water in Nederland is natuurlijk niet echt helder, een beetje groen. En na een paar seconden was het eigenlijk meer van, ja, zag je niks meer. Dan dacht ik eerst misschien van 'Hai maak de grapje' weet je wel. Vanaf soms doe mensen ook wel eens voor de grap zo liggen in het water. En toen dacht ik na een paar seconden van 'nee dit klop niet'. Toen heb ik nog het 5 van het vast zal ik achteraan springen natuurlijk. Maar ik dacht ook, ik weet misschien kom ik wel op een neer of raak ik het water ook verkeerd. Dus toen ben ik ga schreeuwen naar jullie, was mij van Bel 1 in 2? Bel 1 in 2, Bel 1 in 2. Ik dacht echt van, dit is niks in de hand, dat kan niet. Kan niet dat het nu mis gaat. Ik dacht dat hij, bij de andere kant, dat hij daar achter is, dat hij daar naartoe was verswommer. Achter versie is natuurlijk heel gek om dat te denken. Maar in zo'n situatie, ja, die wilde die jonge gewoon niet kwijt. Dus hij gaat gewoon scenario's op denken waar er niet de toch nog wel is. Dus uiteindelijk, ik denk echt na zeker 2,3 minuten 2 voor. Ik toch mag gewoon gebeld. Je moet dan een beetje gaan uitleggen wat er is. En je moet natuurlijk zeggen van waar je bent. Maar ik dacht ze van ja, ik heb hem nog geen adres hier. Ik wist toch niet hoe die brucht toen heet. Maar toen had ik het geluk dat de politie dan die kan volgens mij dan wel je locatie in zien of zo. Dus dat deed ze toen. Mika kan het niet geloven, maar Belt uiteindelijk 1-1-2. Jason, die voor een moment overwogen om ook zelf te springen, snel met zijn fiets naar beneden. Na kwin, die directe het water in was gedoken om zijn vriend te redden. Op een moment dat hij eruit reiten en ik het idee had, dat het niet goed was. Toen ging bij mij een van de rug knop om pureradreer linen. Waardoor ik alleen nog maar kon denken aan 'ik moet hem tegenkomen, ik moet hem ergens vinden, ik moet doorzetten'. Nou, dat hele stuk. Na de overkant gesommeren en toen inderdaad nog terugkomen, misschien ergens nog te vinden. De wind was heftig, dus de golven waren er. Ik heb wel naartig ingeget dat ik gewoon een volle golven in mijn gezicht gekreeg. En vooral op het stuk terugzetten, ik was uitgeput en verkramping van bij mij ook spelen. Dus hoe geef men dat ik wel heel veel moeit om mij recht te raren met mijn linker bijnog te kunnen bewegen? Kwin was aan stukje verder. Toen ben ik achterkwin naar gaan het water in. Is het ook kijkwin dit? Ja. Ik zie dat het je is waar. Ik zie dat het je er geen motioneert. Ik wist niet dat jullie echt nog in water in zijn gezoon ben. Ja, ik was later een kwin, kwijn mijn eerder. Maar die brug is vast mij 300 meter lang of zo? Ja, ik vind het een water ook. En hij sprong ongeveer in de midden. Dus we hebben met code geel nog 150 meter gesvommen. En terug. En het zijn daar nog gaan duiken om te proberen, misschien raak je wel een hand of iets kan je naar boven trekken. Maar ja, als je eigenlijk onbegronden werkt. Het is wel een hele spriend, is je proberen. Tuurlijkheid proberen. Ik zie alles proberen. Echt knappel. Ja. En toen ook nog terug. Ik vind het echt kramp, want ik opgeen me in de helft was er liggen aan het eten niet. Dus toen ben je aan het zwemmen en eigenlijk kom je niet vooruit. En dan is die 150 meter is het net wel. Is wel een heel groot stukje. Waar moet je net aan denken? Ik vind het als ik het mag vragen. Toen je zo emotioneerde, wat was dat precies? Als ik het je mag vragen. Ja, ik denk gewoon het moment zelf. Ik vond het denk ik te heftig om allemaal weer terug te halen. Nou, niet te heftig. Ik heb daar nog wel als het inderdaad zo die betruggen graven wordt, dat ik daar echt nog gewoon moeite mee heb. En welk moment specifiek of is het hele situatie waar je de puurige haels gewoon. Alles wat je om je in hoort, Jason Niebo is dat een schreeuw en mieker die het niet snapt, ik niet in het water lig. Het is het bestrijf dat het op dat moment wel is, voor goed klaar voor die iemand kan zijn. Ja, het is gewoon een jongere gekomen, je verlangkende. Dus ja, op dat moment, als je dat weer zo teruggaaft, dat draakt. Jason en Quinn geven alles om hun vriend te vinden, maar ze hebben geen schijm van kans. Het water is onder de stichtse brug 12 meter deep en Elcio is niet meer boven gekomen. Uitgeput weten ze elkaar naar de kant te brengen. Quinn herinnert zich weinig van dit moment. Hij is in shock. En dit is het moment waarop Kass, Kleemens en de Kahn Rammers van Blarikum komen aanvaren. Kass deelt zijn kant van het verhaal en gaat met de vrienden ingesprek. Ik wens haar dat we zitten in het water en we dachten dat dat is hem. Einde kases, einde melding. We hebben die jongen gevonden en we gaan naar huis. Maar dat was niet wat er aan het was. Toen we de dichter in de buurt kwamen, toen ik in mijn beleving best wel een schreeuwen. Dus best wel in paniek en te dachten, 'ok, is shit, dat leeft nog iemand in.' Ik was mijn saide ook nog in en nog in. Ja, Kleemens, die zei ik was eraf. Dus ik ben naar hem toegengaan en hij is tot in het water. Maar we had het niet echt in heel de verhaal nog van hoe of wat. We wisten dat iemand van de brug was geprongen, maar waar en hoe. En dat die aan had en dat wist we niet. Dus ik heb Quinn echt uit het water moeten trekken voor mijn gevoel. Wat was jouw indruk van hem? Ja, hopeloos, ja, in paniek. Ik denk dat ik het zelf zou hebben. En omdat het koud was, of dat mensen die wind was hacht, was een stukje onderkoeringsgevraag voor Quinn. Dat was ook mijn zorgen. We smijden met jou en met samen met het water gehaald. En toen hebben we een kant gehaald, toen hebben we het gevraal. Duidelijk probeer het krijgen waar ligt die dan. En toen hebben we één voor je lift punten aan gewezen bij die lamp, daaronder. En vanuit daar is toen je al die actie openzet. Ja, ik heb twee zin. Je jullie toen te wordt gestaan, en ik moest een plek aanweizen. Daarna ben ik ook gaan bellen nog naar mijn vader. Ook op het tuinuizen. En toen is Quinn volgens mij achterin de politie auto gegaan. Mika weet ik even niet wat hij toen was. Maar ik heb toen mijn vader gebeld en ik heb uitgelegd dat hij ook naar de stichtse brug moest komen. Ik heb hem opgebeld. Ik heb gezegd, papa, papa. Ik zeg, er is echt iets heel erg gebeurd. Ik zeg, Elkzo is van de brug gesprongen en hij komt niet meer boven. En ik zeg, we hebben al een en het weegebeld. Ik zeg weer naar het tuinuizen lopen van de moeder van Elkzo en naar Ruppen. Dus dat gebeurde ook. Hij was toevallig in het tuinuizen de naast. Op dat moment was mijn vader in tuinuizen naast de moeder van Elkzo. Wat denk jij van wat je nu hoort, Kat? Een grote heel, dat is het. En jij stapt dan bij hun aan wel. Om te zoveel mogelijk informatie te verzamen. Eigenlijk is hij heel zakelijk. Die jongens zijn helemaal kapot. En jouw taak is, kom op, zeg, wat heb je gezien? Waar ging ik van die water in de. Waar hebben we het eigenlijk over? Wat ze ziet, dat moet jij doen. Hoe doe je dat? Wat je ziet dat ze kapot zijn? Ja, hoe doe je dat? Misschien niet hele enpatisch in manier. Maar je probeerde toch. En ik weet van mij nog een paar keer gezegd, waar ik een echte alles op alles zet. Ja, hoe doe je dat? Vragen, vragen, vragen. Net als die jongens vocht er voor een vriendje leven in de water, de zwemmen. Doe je op dat moment ook hetzelfde alleen dan door kanter te voeren en die vraag te stellen. Ja, want als je die vragen niet stelt, weet je niet wat je moet zoeken, zoiets, en blis het ook. Hoe gedoeg hij zich in jullie overtje, die herinneringspvraag. Maar misschien komt er wat terug. Hij is dat mannetje in dat kanaal rempakken. En hij komt naar jullie toe en hij stelt allemaal vragen. En hij is intensen, niet zo enpatisch, zegt hij zelf. Wat hebben jullie daarvan gezien? Tegenkwin was je al streng. Dat weet ik wel. Ja. Hoe dan? En de andere kant snap ik het wel. Ja, gewoon, hij schreeuwen er van. Het water uit nu. Maar je hebt het snap ook wel. Je wilt iemand soms nou mogelijk het water uit dat je kan richten op. Wij er echt voorkomt zeg maar. Maar je komt natuurlijk om dan eltje ook te vinden. Waarom moest hij het water? Waarom was je zo streng? Kijk ook even dit, natuurlijk dat hij niet te slacht of was. Maar hij wil niet nog een slacht of er hebben. Met die wind en dan was hij het water geweest. Dat was vermoeid. Ja, dan moet je gewoon het water uit. Ja. Ja, dat is wel duidelijk. Maar dat weet je nog wel. Het is in de naart van de mensen die we. Ligt me precies uit, wat jij ziet daar. Ik zit er in in het wad, en dat is dan net het moment dat voor mij de kennis weer een beetje bijkomt. En nou, voor dat ik het wist, lacht er een boot voor met iemand die veropstelt die namens schild. Gaat water uit, gaat water uit. En dat, ja, ik weet niet hoe vaak dat gescheurd is, maar voor mij niet dek, want dat naar de tiende keer pas binnen. Ja, voor mij toen vassig de kans om dat jou een draait te verhaalten. Dat stukje is nou voor mij ook weer weggevallen, maar dat is inderdaad wel een van de momenten die we wel bijgebleven is. Op dat moment. En nogmaals, daar hebben wij niet zwaarag gedrokken. Het is je werk dat begrijpen wij hartstikke goed. Achterafzemaal, dat moment was het niet veel overnage dacht vanuit mij kant. Jij hebt vragen over, nou ja, dat incident. Ik ben benieuwd naar jouw vraag aan hun. Ik was toen, en moeilijk even niet liggen, ik was bijna 5 jaar geleden, ik was een 23. Ik leel me als die een boord, dat was schipper aan boord die was ook zelfde leeg dat ook 23. Dus natuurlijk, als je je hoort dat het niet van 19 is, dan denk je wel, ja, dat kunnen zijn. Na dat incident hebben we eigenlijk niet meer echt heel veel gesproken tot dat de moeder van Elchio op TV kwam. En toen kwam we ons allemaal binnen en toen dacht hij ja, het is echt echt heftig te werden meegevragen om mij te doen. Wat kwam er toen binnen? Nou ja, het verraal van die moeder van Elchio te horen, en om de achtergrond van Elchio te horen, en dat het echt een ongeluk is geweest en ik bedoel dat het elke zomspringen naar jongens en meiden van die prugaf. Ik bedoel en 100 keer gaat het goed en dit is net de enige keer dat het een keer fout is. Ik heb jullie één keer gezien dan in het slechtste moment van je die leven. En dan aanhooi het meer. Dus toen dit kwam met die podcasten, dan gek ik ja, ik zou zo de weten hoe jullie het beleefd hebben. Jullie ons beleefd hebben, mij beleefd hebben vanaal een beetje streng zijn, maar. En wat weet je duidelijk te krijgen, waard. Ja, ja. Vanuit ons was het ook wel toen wij horen dat jij graag nog met ons wilde praten was, zonder twijfel dat iets was sowieso al er gedaan, ook omdat wij nog na overwijden, en dat we de podcast welv niet wilden doen. Maar vonden dat in het dat een stuk belangrijker ook omdat wij het idee hadden? Wij willen niet dat er door ons nog iemand met een schuld gevoel zit, en vooral niet over zo'n situatie. Dat was voor ons wel een stuk belangrijker dan het zelfs een podcast zelf zeg maar. Heb jij een schuld gevoel? Ik heb geen schuld gevoel, maar ik heb wel in een daarnetpakken geschreeld, en dat is me wel terwijl wij geleden, ik laag van hoe. Je staat wel een slechtsvoel mensen van leven, en dan staan iemand schreeuwen dat hij had het waten gekomen. Maar wat is dan precies jouw twijfel aan jou optreden als ik twijfel mag noemen? Nou ja, ik had misschien wel meer op willen vangen. Ik denk dat ik ben hier wel. Dat is ook een beetje. Bij mij is ook een plaatje een beetje weg, en dat is om me zeggen, het verhaal is uitgevraagd. En de moment dat de politie uitkomen, dat kun je nacht in de politie uitkring, is bij mij ook weg. Dus wat. Ja, het is voor mij ook heel lang gelukkig, toch? Ik denk voor mij gevoel is dat echt die minute geduurd voor dat de rest nog was zeg maar, maar dat was niet. Wat had de jullie gewild dat hij zou doen? Nou, ik denk niet dat je in die situatie per se meer en pati had moeten of kunnen tonen of zo, want als je ook kijkt alleen naar ondzwijl, dan allemaal hele andere reacties, en de ene vindt hem misschien wel heel fijn als je een aamlom heen slaat, maar een ander wordt er misschien wel nog gekken van als zo, dus ik denk dat het juist achteraf gezien wel, ja, je moet natuurlijk gewoon. Ja, die hebben natuurlijk bepaalde doel, dat is natuurlijk de elke overheer om hooghalen, dus dat staat boven onze gevoelensbeschermen wat er nou, dus dat opzicht denk je niet dat het anders had gemoed was, of zo. Nee, en op dat moment zijn wij inderdaad zo hoog in emotie, dat wij ook niet meer rekening kunnen houden met wat wij nou eigenlijk op dat moment willen. Weet je, dat het zinne daad blijf mensen werken, dus voor iedereen is het anders wat hij geen op dat moment nodig heeft en behoeft heeft. Ja, dus ik denk niet dat er anders raam dat dat moeten worden, of dat er te beter had gekund of iets in die richting. Maar eigenlijk is. Wat ik wel hoor, is eigenlijk. Er stapt een vent in zo'n kanaal-jumppak op de walt, die komt naar jullie toe, die doet precies wat er moet gebeuren, namelijk informatieverzamelen, en hij staat bij je verder, en ja, er is geen arm om je einders, er is, er gebeurt verder niks, maar dat hoeft ook helemaal niet. Vond ik, bezig zijn met je tak, dat is ook een belangrijkst voor ons. Ja, absoluut. We wilden maar één ding natuurlijk. Ja. En die arm omheen het kan ontlaatden, wel. Ik blieft dat die arman het zoek is, dat dat een aanweer aan het zeggen maakt. Goed gezegd. Ja. Ja, zeker. Ja, mooi. Dit is wel mooi om te horen denk. Zeker, zeker. En vindt ook echt tof dat ze hier zijn, en dat is het hele vooral om jullie vooral te horen. Ja, je hoef je niet ongerust te voelen. Dat wordt vaker geskreeld te gekwin. Wij zijn wel dat betreft over dit onderwerp heel open, maar al volgens mij ook, dat is sowieso naar iedereen. Wij boodt ook, denk ik, grote deels echt wel verwerkt, omdat wij het zo makkelijk besprekbaar kunnen maken. Natuurlijk vielen dit draaden, dat is het rot hem over te praten, maar door dat wij dus zo veel, zo veel en zo makkelijk erover hebben kunnen praten. Ik denk ook wel dat het voor ons eerder een plek heeft te kunnen geven. Heb je jullie vragen aan Kasmoch? Hij zit nou toch hier. Waarom dan dit precies dit incident, zoals bij blijven hangen? Waarom niet iets anders vind je eruit? Ja, anders dan andere casus, zeg maar. Nou ja, jullie zijn natuurlijk leeftijds genoot op dat moment, waar je dan zeker, het slachtoffer was leeftijds genoot. Zom zeggen meestal de incidenten die we hebben. Ik hoi niet zeggen dat alle incidenten zijn, maar meestal willen mensen dat dan of die doen het dan express of. met andere respect, ouderen mensen, die is wel makkelijker te verwerken in jonge mensen. Of dat is zoals een leven, ouderen mensen genoot, jonge mensen voor hun idee te gaan. En dat is wel het moment dat mij eens bijgebleven, en ook omdat jullie stond daar, die hoopeloosheid, zeg maar, dat was echt. Dat doe je op dat moment niks mee, omdat je ook bezig bij me bent te aank. Dus dat is wel. Dat is wat mij eens bijgebleven toen. En ook met. We waren best wel jonge bemanning, denk ik dat de bemanning op de reningboog niet ouder was dan dichtig. Ja, dat is wel. Waarom het incident zo ingehagd. En toen nog een keer, had ik ook om elke juzgemoeden voorbij op tv. En dan hoor je nog het verhaal van de andere kant, ja. Dan. dan blijf dit zeker hangen. Zij je dan nog eens keel op de sticht op een brug geweest. Ja, ook ja. -Elle keer. Elke, weet je dan meerdere keer. Nou, de tiende hebben wij sowieso afgesprooopt. Die dag houdt we vrij, die dag meestal gabe bar with you, of vergezeeid, of wat er ook. En dat is dan in begin met meester die hem kenden. En na eigenlijk met jaren is dat eigenlijk juist het groepje van ons schoorde. Met de mensen die heel dichtbij hem stonden, zeg maar. Maar dat is elke tiende door daar nog wel mee. Volgens mij geëijvelens tussen door, ik goud wel eens tussen door. Als ik de poef daadig heb, of wat dan ook? Meestal als dat dan een tiende is in de maand. En ik denk er aan dan en ik heb tijd dan ga ik sowieso langs. Dan ga je naar die brug. -Nou, de brug, dan hangt ook een botje met zijn naam. En dan, we altijd versieblom op een of andere manier. Ja. -En doordos. En doordos? Noordos. -Ja. Ja, je en je en je. Welk was dat schwind. Hij was de enige die lekker vond. Zeg er niemand vindt dat er vereten bij alvijven in je. En jij komt ook nog regelmatig onder die sticht zo. Zeker. -En jij ziet ook dat bordje. En jij denkt dan ook weer aan tien naar gus en zee, en juist negen. Elke keer als ik er de doord aan aan dan. Ik stond dat toen wel die dijk, bij die jongens. Jongens is er nog iets wat besproken moet worden. Dus iets wat jullie elkaar hebben te zeggen of te vragen. Wat willen u tegen hem zeggen? Wat wil jij tegen hun zeggen? Ja, bedankt voor je werk. Ja, maar ik wou net zeggen, vanaf het ons hebben. niks verkeers gedaan. Of in de zin dat wij de meegezeten hebben of zo. Dus ja, je vijndertje te plaatsen was voor je hele religie begraad. En natuurlijk, het is. -Jij was wel de eerste. Vanuit ons dankbaar werk in herdat. Nou, bedankt dat jullie hier waren. Dat vond ik ook echt heel toch. Voor mij is het ook wel een deel in mijn leven nu. Het blijft altijd bij me, net zoals bij die jongens blijft. Kijk, bij mij is het natuurlijk minder. moet het zeggen. Schiet mij naar persoonlijk. -Minder persoonlijk. Maar het blijft wel altijd zo altijd een puurse stukje, wat bij me blijft. Dus ik vind het wel toch om nu ook te horen hoe het bij jullie het afvaren hebben. en het hele voor hele plaatsje compleet te hebben. Ja, het is echt toch. MUZIEK. Volgende week zijn we weer terug met een nieuw verhaal. We gaan terug naar 1 of ember 2006. Het stormt op het wat. We gaan aan boord van de reddingboot Anna-Margereta. en behoorden van Peter hoe het is om in huizenhoge golven. drie keer over de kop te gaan. Besprekker Herrer Bert, zijn broer is aan boord van de Anna-Margereta. en hij vreest voor zijn leven. Wil je geen aflevering missen? Abonneer je dan op deze serie. en laat vooral weten wat je van deze aflevering vond. We bedanken Fisherman's Friend voor het mogelijk maken van deze podcast. De Caner-en-bestaat alleen dankzij Donateurs. Steuende vrijwilliger Rethers op zee ook en wordt Donateur via Caner-en-.nl. Deze podcast is een productie van PNP-media. Montage en regie door Twan Mensink. Mix en maastor door Basmelis en Carlos Dallafjoren. Mijn naam is Rulof Hemmen. Bedankt voor het luisteren. (C) TV GELDERLAND 2020.