Jongen vermist na duik - deel 1

Dit is een podcast over de koninklijke Nederlandse reddingmaatschapij. Betrottsgesteurd door Vissiemundsfriend. Kustaf gebeld en die in de manier die ik om mij in de dat vertellen dat er iemand van de Stichse brug afgesprongen was. en dat zijn vrienden alarm had geslagen. Waar is het te water gaan? Hoe is het te water gaan? Is het nog behoof geweest? Wat verkleiding heeft hij aan? Die jongens die waren zo een paniek. En om dan thuis in je bed te gaan liggen en te gaan slapen. twijl de jongen daar nog op de bodem onder de Stichse brug ligt. Dat kan niet. In deze podcast hoor je de verhalen van mannen en vrouwen die de zee opgaan als niemand anders het durft. en de ontroerende verhalen van de mensen voor wie zij hun leven wagen. De koninklijke Nederlandse reddingmaatschapij. Vrijwilligers die tot het ouders te gaan voor jou op bijna 200 jaar. Mijn naam is Rool of Hemme en dit is Redders op zee. Op 10 augustus 2019 springt Elthio van de Stichse brug. Drie van zijn beste vrienden kijken toe en filmen zijn gedurfde stund. De brug staat bijna 15 meter boven het water. Het gaat verschrikkelijk miss. De stund kocht hem zijn leven, hij is maar 19 jaar geworden. In de komende twee aflevering hoorde we de verhalen achter de reddingse actie. Volgende week zijn we getuigen van een bijzondere hereniging. Deze week hoorde je het verhal van twee jonge redders, destijds 23 jaar oud. Ik ben Kleemons en ik ben 28 jaar oud. Een van de schippers op de reddingbood van Blijker van de koninklijke Nederlandse reddingmaatschapij. In mijn dagelijks leven ben ik doktor, werk in het ziekenhuis. Ik ben een kouding met de opleiding tot de ander steestje loog. Ik ben Kast, ik ben nu 28 jaar. Ik zit sinds 2017 met de caneren in Blarikum. We gaan samen met Kast en Kleemons terug naar 10 augustus 2019. Het is 11 minuten over half 6, als de diep vergaat. Het was een beetje een rare dag, veel wind. En wat er net geoefend, twee boodde wat water geweest. Waar je de hart? En om die rijden hadden we smiddags met de reddingbood geoefend. En waar we met een aantal bemanningslijden op het reddingse zon aanwezig toen die piper ging. Ja, waarom je opgaan was dat net gedweld en toen ging de piper en de melding was persoon te water. Swimmer in probleem schuinestreep de renkling. Dat was een prio-melding dat was spootbij. Nou ja, dat was net de bood binnengezet, dus iedereen was ze er pakken aan doen. De kleemens die rennen naar de telefoon toen de kuswachterbeel om meer informatie te vragen. Kusdacht gebeld, dat is eigenlijk wat we altijd doen op een moment dat zo'n piper gaat. Die in meneer die kom hij in de daad vertellen dat er iemand van de stichtse brug afgesprongen was. En dat zijn vrienden alarmhalle geslagen. En die hadden het verzoek kunnen ons om daar met de reddingbood naar toe te gaan. Ik weet nog dat kleemenspreusel van 'de rezin voor iemand van de brug gesprong'. 'De rezin voor de brug gesprongen, de verdere is nog geen gegevens bekend'. Ik heb er niet man gevraagd of we al opkond schalen of het groterkonden maken dan alleen de reddingbood van Blarikum. Dus ook de bood van huis te laten komen, van de reddingmaatschappij, om ook duikers van de brandwirt te laten komen. Je denkt heel snel of het gaat goed, we vinden beneden aan de brug, we halen hem uit de water. En we zijn met de kwartiers hier hebben we weer terug. Of we zijn de rest van de avond, zijn we bezig. En dan is het goed om heel snel op te schalen. Dus dat is wat ik heb niet man gevraagd. Kipper Klevens verzoekt de kuspacht om de duikteams van Bunschoten en Nederlanders dan berg te alarmeren. En hij vraagt om een trauma heli. Stelheid is geboden om de drinkeling te kunnen redden. De omstandigheden zijn goed. Kan er een remstation Blarikum ligt op nog geen kilometer afstand van de stichtse brug. En de bemanning is toevallig al aan het oefenen. Nou, we zijn echt, ik denk binnen. Nou, we nu twee minuten hebben we ons omgekleed en zijn we naar de boot uitgegaan en we de boot te water gelaten. En ik denk binnen vier minuten dan de melding wel te plaatsen. Het is om me zeggen, 'Nomal moet je nog aanrijden.' Dan moet je. Dan moet je de iemand zes zon open maken. Dan moet je je nog aankleed. Nu stonden we nog wel in onze gewoon normale kleren, maar dat pakken aan. Dat is binnen de 30 seconde aan. Ja, dan heb je nog een hele grote kans dat je hem eruitrekt. Dus die kans was gewoon zo groot dat we hem nog konden vinden. Ja, en dan denk je, 'Van we gaan een pakken?' En ik weet dat Klevens ook zij van, leeg alles maar klaar, i.d.s uurstof. Want we gaan hem eruitreken. Ja, we gaan het doen. We gaan ons best doen om hem te vinden. En de volledige focus van mijzelf en van die hele bemanningen is daar op. Maar ook wat treffen we aan en hoe we gaan met het doen? Die brugge zijn meter of 120 130 lang. Waar is hij er afgegaan? Hoe, waar ligt hij? Waar zou die kunnen liggen? Hoe zit het met de wind? Waar zou hij naar toe gedreven kunnen zijn? Staat hij niet al ergens aan de kant? Gaat van alles door je in het open moment. Ik stond achter het Klevens. Het is onder het 4 man aan boord. Links stond de stuurman thuis, rechts stond het Klevens. Links voor mij stond opstappen Steph en ik stond rechts. Als ze aankomt, stoppen we nog als ze net twee jaar bij. Nogeen vijf minuten nadat de piper ging zijn de kanerermers van Bladikem terplaatsen. Ze zien twee jongens. De een staat aan de wal. En de anders zit op zijn knieë in het water met zijn hoofd in zijn handen. In een wandhulp was die. Die zat op zijn knieë in het water met zijn zwembroek nog aan. En zijn arm over zijn hoofd heen. En we dachten die hoort daarbij. Ik heb zelf nog misschien een tiende van een seconde gedacht. Dit is die jongen die we zoeken. En het valt allemaal wel mee, want hij is nu aan de kant. En hij is zo'n gezoeken en we stellen een geurst en dat komt het goed. Dus we zijn in die jongen toegevaar. Dat dacht hij die hoort daarbij. En die hebben we gevraagd van wat is er gebeurd en waar is het gebeurd? En daar kwam op dat moment zo weinig uit. En ik wilde zelf heel graag gaan zoeken. Dat ik de toen voor gekozen heb om een van mijn bemanning te leren. Dat was kas. Om die van de boten af te zetten bij die jongen. Om daar zoveel mogelijk informatie uit te halen. Van waar moeten we nou gaan zoeken? Dus ik heb reken echt over gezet. Dus ik kijk een punt kinkere kant op. En die twee jongens die stonden daar en die waren helemaal nipeniek. En die de plekte ze dat die jongen nog onder water was. Die stonden ze uit de stonden schreeuwen. Ik geheurde echt met de hoofd op een hoofd. Echt de schreeuwen. Nou, dat verreed je niet. Ik heb daar op moment dat ik kasvroeg om naar die jongens toe te gaan. Wel overnage dacht van dit gaat een slegggesprek worden voor kas. Want die indizent heeft die jongens op te vangen. Die naam die net hun vriend hebben ze niet verdenken. En ik was zelf op moment dat we daar aankwamen. En dat is zeker het geen wat mij denkt met meestisch bijgebleven van deze actie. Die jongen die daar aan die waterkant in zijn zwemboek in wanneop. En dat is volgens mij de allererste emotie die er is. Die daar in wanneop zat. Van wat is er net gebeurd en waarom is dit gebeurd? Dat ik kas gevraagd heb om daar bij te gaan zitten, om daar die informatie uit te halen. Ik heb daar wel overnage dacht dat die dat is niet zo maar een taakje. Dat is niet zo maar een taakje. En dan kom je aan en dan sta je in een soort makkelijk situatie. Want ja, die jongens zeggen eigenlijk aanweer het water. Ja, ik sta het met je rendingboot of je licht hebt met je rendingboot. Je kunt eigenlijk vrijwein doen omdat je niet precies weet waar een moed is. Dus ik heb een echt ondanks die emotie van de jongens. Heb ik heel duidelijk proberen te vragen hoe is dit water? Hoe is dit water? Is je nog behoorvige geweest? Dus prong hij heel erg van de hak op de taak. Dus het verhaal weg niet heel snel duidelijk. Die waren ja mijn vriend. En dus ik ben duidelijk uitvragen van, ok, waar is je om laaggegaan? Waar heb je hem? Waar is je gesprongen? Vond je het heel belangrijk omdat je dan veel gerichter kunt zoeken? Kass heeft maar één doel. Informatie die de kans om de drinkling te vinden vergroot uit die jongens halen. Dat is lastig. Die jongens waren zo'n puniek. Ik heb gewoon echt het zinjelement duidelijk proberen te krijgen, ok, waar we wat hadden aan. Hoe groot is die? Wat is zo roep naam. Maar op een rie staat ook een beetje macht los. En je kunt niet het water in, maar hij begint het. En dan parer je met Chris even een jongens jij is de hoogte van de tweede lamp van links. Is die gesprongen? Dus nou, dat was voor ons wel een punt van, ok, dan weten we waar, van afwave kunnen ik aan het zoeken. Zonder kast die had heel snel uit die jongen die daar op de kans zat. Dat het een jongen van 19 was, die een zembroek aan had en verder niet zoveel. En die zijn gewoon op twee derde deel van de brug bij een referensie punterd was een grote lamp die daar op zit. Ongeveer daar de water was geraakt. En dat hij nog even boven was geweest en daarna onder water was verdwenen. Dat is de informatie die Kass daar uit, ok. Kass krijgt de nodig informatie. Ruin 10 minuten voor de melding sprongen blonden 19 jaren jonge van circa 1 meter 90 in een zwartenswembroek van de brug, de hoogte van de tweede lamp aan de noordkant. Twee van zijn vrienden zijn er ingesprongen om me maatje te redden, maar te vergeefs. Nu is er een referensie punter en kan haar gericht gezogd worden en dat is belangrijk, want elke minuut telt. Als we een drinkling hebben, dan zitten we met het gouden uur. Studies hebben bewezen dat als iemand binnen een uur nog vindt dat dat een overlevenskant is. All was je onder water is. De condities moeten wel echt gunstig zijn, dus de informatie is ursig te maken in eerst. Als het water koud is en heb je weer iets meer kans, dus binnen het gouden uur ga je zoeken. En als het gouden u er voorbij is, dat is een heel vervelend moment, want dan weet je van ja, het is voorbij. Klemens wordt onsinkerordinat. Vanavreddingbootbarekem1 koordineert hijde actie te wel ze zoekslagen maken om elke jôte te vinden. We hebben de komende vijf of tien minuten de kans om om zeg maar als je aan de wateropvlak te draait om om te vinden en de uit te halen. Dit is het stukje waar we echt moeten opletten met ze alle. En gelukkig kwam er tegen die tijd ook wel onder steuning van die boten van huis. Dus daar zitten meer mensen op, daar zitten meer ogen op. Ja, dan wordt de kans natuurlijk groter dat je wat gaat vinden. Ja, het is haast, het is snel en zorgvuldig zoeken. Zorgvuldig, maar onder grote tijdsreuk zoeken ze naar elke jôte. De kanarenmers van stationhuizen zijn ook snel ter platzen. Zij maakeren het referensie punt met een gele boei en maken zoekslagen met hun sonar. Het verkeer wordt gestremd en ook de trauma helikopter helpt met zoeken, tot dat enkele minuten later een politie heli met een warmtebeeld camera ter platzen komt. Ogen op het water, ogen in de lucht en ogen aan de wal, maar ze zien eltjôt niet. Hij moet onder water zijn. Het gouden uur tikt voorbij, terwijl de duikteams onderweg zijn. Die komen bij ons in de regen wel echt van een stukje van daant. Zeg maar, dus die hebben. Nou ja, we gaan ook een piper die moeten naar een brandwekkerserne, die moeten in een auto, die moeten misschien wel 20, 25 minuten rijden. Dan moeten ze ook nog eens een keer alle handen soorten checks doen voor dat ze gaan duiken. Dat is echt gevaarlijk wat hij gasten doen. En ze moeten nog eens een keer, want ze komen met de auto, ze moeten ook nog eens een keer met de boot naar die brucht toe. Dus dat is wat ik toen verzorgd heb. Dat ze, als ze daar aan kwamen, dat er direct een boot was, was waar ze in konstappen om naar die brucht toe te gaan om te gaan duiken. Terwijl zijn collega's op het water hun zoekslagen maken, is kast bij de vrienden van eltjôt. Eén van de jongens wil helpen zoeken. Ondanks dat kast hem ervan probeert overtuigen dat hij dat beter niet kan doen. Ja, ze willen teruggevat, ze willen zwemmen kijken waar ze wat die was. Maar ja, dat we natuurlijk niet hebben dat dan nog meer mensen te water gaan. Kom je blieft water uit, weet je, we gaan echt onderwerken, we gaan ons best doen om om eruit te krijgen. Maar voor jou is het nu beter dat je eruit gaat, want anders hebben we daar nog meer slachtroof voor. We hebben ze met die kou met die wind. En het eigenlijk wel zijn ze op de kant gekomen, voordat hij de dekertje omgegaan. Ja, ik vond het heel moeilijk om ze nog rusten stellen, want je weet gewoon, die jongen ligt dan oftisch, je kunt niet zeggen, want het komt wel goed. Ja, dat weet je niet. En die jongens waren zoveel over stuur en huilen en schreeuwen. Wat zeg je dan tegen zo'n mensen? Ja, dat is je best gaat doen, voor ze. Ja, meer kun je niet doen, je kunt niet meer doen dan je best. Ja, je hebt er getreiend voor, maar ja, je kunt niet zeggen, we gaan hem vinden. Ja, het eigenlijk ga je hem vinden. Maar ja, hoe, ja, dat is de vraag. Dus ik was heel blij dat de politie het eindelijk de plaatsen was, want die heeft een beetje die tak over kunnen me een van mij. Dus die hebben die jongens uiteindelijk zich gevraagd of ze die jongens in de politie uit te konden zetten om dat zo koud waren, dat heeft een kondens een beetje opbouwmen, maar dat ze wel nog bij het incident blijven, maar wel een beetje uit het incident vanuit ons. Cass is getuigd geweest van de heftigste 15 minuten van hun leven als hij afschrijd neemt van de drie vrienden van de drinkeling. Hij keert niet terug aan boord, maar blijft dan wel. Omdat hij daar ook met de zeg maar hulpdienste die daar op de kant stonden, ook een schakelform ervoor mij. Dus hij, nou dat de jongens opgevangen had, kan daar politie aan, daar kan ook wat brand weer aan. En hij heeft daar ook als een soort als een schakel voor mij gefunctioneerd tussen die mensen daar op de kant en tussen die mensen en tussen mij op die boot. Dus nee, ik heb hem inderdaad, ik heb hem niet opgehaald, maar ook in het volste vertrouwen dat Cass het daar gewoon ging redden. Terwijl de reddingse actie in volle gang is, arriveerte familie van Elthio, een uitzonderlijke situatie. Cass ziet de familie aankomen. En ik heb de politie wel gezorgd dat op mijn iets verder afstand te gingen staan, dus dat wel een soort lijmas van familie en hulpveleners. Op de kant werden het gewoon nog gezorgd en de politie helemaal in landen naast mij. Ja, alles was nog geen gang, zeg maar. Dus voor ons is dat ook heel veel samen dat ze naverstaande al eigenlijk, dat op dat moment geen naverstaande, maar dat ze wel aan de opnieuw, dat de familie langs de kant staat. Als je de marifoon hoorde, of zorg maar via de communicatie midden, van wat er dan allemaal op de kant opgestart wordt, dat in het daad opgeeft met ook de familie daar toestond te kijken hoe wij daar aan het zoeken waren. Maar ik was op dat moment zo gefogest op de dingen die om mij heen aangeburen waren dat ik niet gekeken heb wie daar op de kant allemaal stonden. Daar kun je op dat moment gewoon niet altijd lang stil bij staan. En dat klinkt heel gek. Maar je hebt zoveel folks nodig om die actie tot een goed einde te brengen. Dat op moment dat je je bez gaat houden met, zomaar op dat moment wat er voor gevoel is bij andere mensen, dan kun je je werk niet meer doen. Dus ik kom daar op dat moment van afsluiten. Het duik team van Buntschoten is als eerste teplaatsen en gaat nog net binnen het goud uur te water. Snel daarna komt ook de duikproeg van Nederlanders en Bergh. Alles wordt ingereetheid gebracht om het slacht of voor te reanimeren. Maar hij wordt niet gevonden. En het goud uur verstrekt. Zeg maar de kans dat we hem gaan vinden is al heel klein geworden. En de kans dat we hem levend gaan vinden is helemaal heel erg klein geworden. Op het gegeven moment wordt het besloten dat het dan klaar is met de search in rescue. Dus dat de kans dat we hem levend gaan vinden dat die null is geworden. En dan wordt het niet meer een reddingse actie maar dan een bergingsactie. De wasvergeven met de besloten dat de familie nog langs kan stond. We gaan nog even door met zoeken. Om langs dat iedereen wist, het goud uur is voorbij. De kans is heel klein dat we hem nog gaan vinden. Het tenis toch een besloten. We gaan nog even tien minuten door zoeken voor de familie. Om het te laten zien van we hebben echt alles gedaan. En daarna is de politie naar een toegegaan. En die ver uitgelegd van 'ok, we hebben echt alles gedaan'. Maar de overlegenskans is gewoon null. En nu wordt de zaak overgedragen. En nu zit geen zoekactie meer maar een bergingsactie. Dus einde verhaal voor de KNR ook? Want de KNR red en berg is iets anders. Ja, dat zou je zeggen. Op stapels met wie wij die dag waren die hadden niet dat gevoel. Die zeggen we 'ok, we hebben er onze reddingse actie, we hebben dat geprobeerd'. Het is niet gelukt. Maar we gaan hem wel vinden. We gaan gewoon door. Waarom was dat zo belangrijk? Waarom? Waarom? Waarom je zoekt niet meer om te redden? Nee, maar je zoekt wel voor die familie naar hun zoon. Dus het is heel belangrijk voor die familie dat ze hun zoon terug hebben. Kijk, en dat hij dan overleden is. Ja, dat is zei dat we daarom best voor gedaan. Dat is echt verschrikkelijk. Alleen het beste wat je nog kunt doen is toch dat hij zo'n terugkomt. En niet dat hij na een maand nog eerst gevonden wordt. Boven water, langs je dik of dat dat zo'n echt verschrikkelijk vinden. De kans dat hij nog leeft na zo'n lange tijd onderwater is niet heel. Haast is niet meer nodig. De familie van Elthio wordt ingelicht en dan staken de hulpdiensten de reddingse operatie. De vaar hoeten blijft afgesloten en de caneremers varen terug naar hun station. Ondertussen start de politie de bergingsactie. Ze roepen de hulp in van de Sowat, de Stichting-Obsporingsapparatuur-drinkelingen. Dat is een vrijwilligersorganisatie van Urek. Bestaande uit vrijwilligers van de reddingmaatschappij van Urek, of uit vrijwilligers daarvan daan. Die een Stichting hebben opgereegd om overleden mensen in het water te vinden. Omdat zij vinden dat zo iemand gewoon terug moet naar zijn of haar familie zo snel als mogelijk. In afwachting van de Sowat maken de caneremers van huizen en blareken zich klaar om te helpen bij de bergingsactie. Dat is niet hun taak zij zijn er om te redden, toch zijn ze vast besloten om de klus af te maken. Omdat wij dat heel graag ook wilde doen. Het gebeurt vaker dat daar caner hem de Sowat faciliteerd. Dus in die 13 jaar dat ik dit doe niet de eerste keer dat we samen gewerkt hebben met die mannen. Omdat wij de kennis en de kunde hebben. Zeg maar de boten zijn er, de mensen die kunnen varen met die boten en de zijn. Ja, kan mannset misschien ook wel hetzelfde als die mensen van de Sowat zijn kaneremers ook. Van problemen oplossen, we willen het doen. Dus nee, het is geen redding meer en toch hebben we daarbij geholpen. Kass is niet meer aan boord van de reddingbood geweest, sinds kleemend zijn bij de vrienden van Elthio aan WALHAT gezet. Een politieman rijt hem naar het station. Het is hem niet in de koude kleren gaan zitten, de wandhop van die jongens. Hij neemt een wijze beslissing. We hebben bij elkaar gestaan en toen hebben we gezegd, 'Wie wilt nog door met zoeken?' 'Wie wilt nog aan boord zijn als ze jonge gevonden wordt?' Ik had toen gezegd dat ik of dat niet bij te zijn. Mijn mensen ik of niet aan boord te zijn als ze gevonden wordt. Maar ik wil nog bij te schoon blijven dat ik wel hoef die nog gevonden is. Ja, en toch ook een beetje om te proeten blijven die wel nog een zoeken was. Als die terugkomen, dan werkt er ook nog. Ik denk dat toch wel een impact gaat van de jongens. En ik vind het heel veel genoeg. Ook nog die jongens zien. Dat is voor mij dan te veel denk ik. Omdat die zo jong was, omdat je ook al die jongens hebt gezien, je weet het hele verhaalde achter. Om dan zo'n jong persoon boven te zien komen, overleden. Dat zou ik niet trekken, denk ik. Ik denk dat hij mocht je niet meer. op je alschenaar, dan ja, ik ben niet. Ik heb een heel beurs gekozen van 'na, dat hoef je voor mij niet'. Het is half meege in de avond. De reddingboote van huizen en blaadikum varen terug naar de plek des Onhelts, met de specialisten en de speciale bergingsapparatuur van de Sowat aan boord. Raam twee uur lang maken ze zoekslagen in het schemerdonker, weer zonder resultaat en dan wil de politie de bergingsstaken. Omdat de dienstrops had en dan zal het overdragen worden, het heldt u zet. Ja, niet oké. Echt, dat is niet oké om. Als je nog kan en het kon nog en het was half 11, om dan te stoppen, om dan alles op te ruimen te zeggen, jongens, dit was de dag. En om dan thuis in je bed te gaan liggen en te gaan slapen, terwijl de jongen daar nog op de bodem onder de stis te brug ligt. Dat, dat, we kan niet. Dat kan niet. Dat geeft dat gevoel daarbij niet oké. Politie is op dat moment zeg maar. die organiseren die bergingsaktie. Dus op het moment dat die zeggen we stoppen er mee, dan kunnen we op ons kop gaan staan. Maar als zij zeggen we stoppen, ja, dan stopt het. En ik weet dat onze burger meest, ons toenvarevmalige voorzitter heeft gezegd, 'Waar, dat gaan we niet doen?' En ik weet nog dat de enkelijke vraag van 'Wie bent u dan?' Nou, ik ben de burger meester en we gaan gewoon zoeken. Die was er in eens. Dat was heel fijn. Dus de burger meester was de voorzitter van ons reddingstation. En die was er na dat we terugkomen van een vakantie, weet ik nog. Toen wij klaar waren met z'n gewoon zoeken in het kader van die redding. was zij daar om al aan ons te vragen, jongens, hoe is het met jullie en gaten? En hoe was het? Dus dat heeft ze gedaan. En ze is het rest van die avond ook bij geweest. Op het reddingstation met een aantal mensen van de politie. die de bezig waren met de organisatie van die burgeringsoperatie. En hij zijn niet toen op een eenige moment gezegd, we gaan wel door. Toen iemand anders zij belaten het. Ja, ik was op die boot. Dus ik heb het van de horenzeggen. Ja, was al aan het zoeken. Ik was aan het zoeken. Ja, en dan. dan zei ik net al een beetje. de oplossingsgerichtheid van vrijwilligers van de reddingmaatschappij die dat hebben. maar ook die vrijwilligers van de zowad die dat hebben. Maak dat die wel gewoon door willen zoeken. Een half uur later, om 11 minuten over 11. vinden ze het lichaam van Elthio. Vlakbij het punt dat zijn vrienden hebben aangewezen. Wat goed dat hem hebben. Dat is wat ik dacht. En dat het natuurlijk. vreselijk was dat die jongen verdronken was. dat het vreselijk was voor die vrienden omdat allemaal gezien te hebben. voor die ouders om daarbij geweest te zijn. En tegelijkertijd ga je dan. je gaat daar over terug denken van hoe is dat gegaan. En dat doe je die weken daarna, doe je dat nog nog. misschien wel elke dag dat het nog even. je hoofdweer voorbij komt van hoe ging het. Ook een enorme trots op hoe we dat gedaan hadden. Hoe we dat met die bemanning aan boord, hoe kast dat gedaan had, hoe we. nou ja, echt. echt alles op alles hadden gezet. om de kansen dat we hem leven zouden vinden. zo groot als mogelijk te maken. En ook een trots op dat het ons laten die avond gelukt was. om hem te vinden en aan zijn familie terug te geven. Dus dat was twee ledig. Dus de ene kant intens verdrietig. en dan ook trots op hoe wij dat gedaan hadden. Dat is wat ik dacht. Wat goed dat we hebben. En dan zit de actie erop. Elthio's lichaam wordt overgenomen door de politie. en uiteindelijk aan zijn ouders overgedragen. Het is een verdrietige uitkomst. Maar Kast en Clemens, de strijd's 23 jaar oud, weten dat ze toch iets goed gedaan hebben. Ze hebben Elthio niet geret, maar ze hebben hem wel thuis kunnen brengen. En dan, een paar dagen na de actie. komen Kast en Clemens ineens ogenoog te staan met Elthio's father. We zaten buiten, het was lekker weer. En we hebben we wat er ook vertelde. We hebben oefenen in de zomer of er dan ook meest gebeurd. We zaten 12 uur, het is dan de post open. We zaten een kopje koffie drinken in de zonnetje voor de post op ons stoel. En teviet is een man fietsen eerst langs. En filmen op, dat is een goede renner. Dat hij een flasje op die meldacht op zijn snel binnen staat zit. Dat is heel gaad, dat weet ik nog. En toen stopte hij. En hij zei die, ik ben de vader van die jongen die van de brug gesprong is. Ik zat met Clemens daar en nog een paar andere. En het ging van heel gezellig rustig, op je kopje koffie drinken en een keer van shit. Ja, wat moet je dan zeggen? Wat zeg je dan? Als je vader tegenover staat? Ik ben de vader van die jongen waar jullie naar gezogd hebben. Hij vroegde na van wie is daarbij geweest. En toen zei ik, ja, ik ben erbij geweest en toen zei ik ben er ook bij geweest. Die kon ons bedanken dat we naar zijn zo'n gezogd hadden. Dat is wat hij zei. Dankjewel dat jullie naar een gezogd hebben. En je zag in zijn ogen. Hij zei dat net van je was Pipion en de hele bemanning op deze boat. Hij was Pipion, dat was voor hem, denk ik, ook wel bijzonder om te zien dat de mensen die naar zijn zo'n gezogd hadden. Die eens heel veel ouder waren dan dat hij zelf was. En daar had hij te konmoeilijk mee. Hij blijft natuurlijk wat is allemaal mannel onder elkaar. Dus hem emotie slaat te zien dat is niet per se. Dat is niet per se wat er op dat moment al gebeurt. Maar die were er natuurlijk wel. Ja. Ja. Dat ben je ook ook. Ja. Jezus dat dat die man. En waar prachtig je dan verder over? En echt zo. Dit was het. Dit was het. Hij ging weer. Hij was op zijn fiets. Hij wilde even de bovenkant die per seen. Waar hij de afgesprong was. En hij maakte daar boven op die brugmakten die met zijn handen gemaakt. Een bordje van houdt met die naam van zijn zonder in Elcio. En de dag dat hij daar naar mijn e-spel met dat zit tot op de dag van vandaag. Daar boven aan die brug vast geschroefd. En daar hangen het tot op de dag van vandaag bloemen en naast. En je ziet dat elke keer als je onder de brug doorgaat. Ja. Die erg gaat dit nooit meer vergeten. Nee. Nee. Toen Klemens zo plotseling tegen over de vader van Elcio stond, had hij zijn emoties nog onder controle. Maar een half jaar later, rustig thuis voor de televisie rondkerst mis, kwam het als nog hard binnen. Toen zijn moeder op de televisie was bij de MPO. In George Kerstbouw. Dan krijg je een keer van haar perspektief uit hoe zij die dag beleefd heeft. Hoe je meneer? -Hoo. Wie ga jij het licht zetten? Ik zeg maar zo'n Elcio in het licht. Hoe he? -Elcio. Elcio. -Ja. Stoerenfoto. Waarom zet je m'n licht? Elcio die is op tenaantrust, dus dit jaar ongekonden bij een ongeluk. Verkees ongeluk? Nee, hij is verdroog. En toen kwam hij binnen. Ergens in dat fragment zegt zij. als ze hem maar vinden. Dat is wat zij gedacht heeft. toen ze daar op aan de kant stond, als ze hem maar vinden. En dat hebben we gedaan. En dat kwam binnen. En ligt eruit wat je bedoelt met dat ik kwam binnen. Nou, gewoon, dan en met thuiten. En waar kwam dat dan op eens van doen? Wat gebeurt er? Omdat je je kunt. Ik denk dat dat misschien ook wel een beschermingsmegenisme. voor de heftige dingen die soms ziet bij de ening was. Om je met name maar niet te veel bezig te houden met. wie was het en hoe was hij of zij? En wat voor familie had hij en hoe. wat dachten ze ouders over hem. En zo, als je dat maar niet weet, dan kun je toch. als een soort ding blijven zien. En nou werd ik daarbij Joos Kersbom toch een enkeer geconfronteerd met. dit is wel hoe die was. En dan komt hij binnen. Is dat goed of slecht? Nee, dat is goed. Ja, dat is erg goed. Dit kan je ook niet te houden met heel lang voor onturken. Om je af te sluiten. - Nee. En dat is natuurlijk. Het is een beschermingsmegenisme om de dingen te kunnen blijven doen die. doet. Want anders is dat niet. denk ik niet dat je dat voel houdt. Heel lang. En het is ook goed. Ja, het is ook goed omdat toch binnen te laten komen. dat toch te zeggen dat dit is wie die was, dit is een moeder, dit is hoe zij die dag beleefd heeft. Heel verdrietig. En ook daar weer heel trots wat goed dat we dat gedaan hebben. Dat we hem teruggewacht hebben bij zijn ouders. Efter, dit incident jouw anders gemaakt. het zou natuurlijk kunnen dat je je veel meer bewust bent van het. Dat vijt dat het geen ding is, is niet een kleus, het is een mensmende geschiedenis, een familie en vrienden. Dat zou een rol kunnen zijn gaan spelen, misschien meer dan voor die. Ik weet niet. Vroeg, ik maaf. Ja, weet ik ook niet zo. Ik weet niet zo goed. In het ziekenhuis blijven dat natuurlijk ook doen. Dat is natuurlijk ook zo. Je hebt dat leet dat kun je allemaal niet zelf dragen. Dan hou je dit niveau. Klemens stuurt het nog allemaal aan zijn maatkas op wie de actie ook grote indruk heeft gemaakt. Hij denkt terug aan de vrienden van Elthio, die hij al de donkerste moment van hun leven moest ondervragen. Die heb ik nooit meer gezien. Ik had ook een heel graag geweld dat ik had geweten hoe zij het hebben beleefd. En dat zei, hoe zij mij het beleefd, want ik sta natuurlijk in mijn verkmoordes voor Adrien Lina aan. En zij staan in de puur-rewonen op. Wat wil je dan weten van ze? Ja, of ik nog een ding aan anders had kunnen doen voor hun. Trei voor je, Dura. Soms wel. - Wat dan? Nou, of misschien niet iets meer op hun gevoel wat moet er in gaan. Ik sta natuurlijk helemaal in die werkmoordes van 'm gaan en m'n redden. Het je empathisch had moeten zijn. - Ja, misschien wel. Wat had je moeten doen, Dura? Waar denk je? Wat denk je? Als je terug kijkt, wat denk je dat je had moeten doen wat je niet gedaan hebt? Ja, ik laste 'g. Om te zeggen wat ik moet doen. Maar ja, je vraagt het je af. Misschien jongens. - Misschien jongens meer bij het incidenten moeten laten. Ik heb natuurlijk best snel wegstuur naar de politie van 'Haus een beetje uit het incident'. Wat misschien wel een hele goede beslissing? - Misschien wel. En waarom tijd wil je wel naar die beslissing? Ja, ik weet niet hoe zij het beleefd hebben, misschien denken zij wel. Nou, die kaner hem op stap voor die weer weer van weggehaald werd het incident. Ik wilde juist zoeken. Oké, ja. Maar ja, je doet zo iets omdat je natuurlijk 100% focus hebt op wat je moet doen. Ja. - Die ventredden. - Ja, het is nu het nog kak. Ik vind het wel interessant om te oorren dat je dan twijfelt of je alles wel goed gedaan hebt. Ja, ik weet. Ik heb de redding of de mensen het zoeken naar die persoon. Ik weet dat goed heb gedaan, maar dat stukje voor hun. Ja, dat twijfletaan. Volgende week hoor je het weerzien tussen Kass en de vrienden van Elthio en vertellen zij hun verhaal. Tot slot vroeg ik kleemens op het voor hem wel afgesloten is. Ja, dat is het, want er is echt trots op hoe wij dat gedaan hebben en hoe ik dat daar gedaan heb. Wij als bemanning van die boot en ik als schipper van die eerste boot die daar was. En we werkelijk waar alles op alles gezet om hem eerst levend en later zijn lichaam te vinden. Ja, dat is iets waar ik onder stads dat een enorm verdeten verhaal is tot op de dag vandaag tot z'n bijn. Tot zover deel 1 van dit verhaal. Dank je wel, kleemens en Kass voor de delen van jullie verhaal. Onze gedachte gaan uit naar de na bestaande van Elthio. Volgende week beleven we de reddingse actie opnieuw, dit keer door de ogen van de vrienden van Elthio. Kass krijgt aanvord op zijn vraag, heeft hij het wel goed gedaan, was hij empathisch genoeg. Wil je geen aflevering missen? Abonneer je dan op deze serie en laat vooral weten wat je van deze aflevering vond. We bedanken Fisherman's Friend voor het mogelijk maken van deze podcast. De cameraman bestaat alleen dankzij Donateurs. De steun de vrijwilliger redders op zee ook en wordt Donateur via Canerem.nl. Deze podcast is een productie van PIP-media. Montage en regidor, Tvann Mensink, Mixermaster, Basmelis en Carlos Dallafjoren. Mijn naam is Rulofemme. Bedankt voor het luisteren.