19. Jolien (39) : “Ik ben veel te lang meegegaan in deze polyamoreuze relatie”

Aanwezig. -Aanwezig. Aanwezig. -Aanwezig. Hallo, ik ben Johan Terijn en vanaf 4 Oktober staat mijn nieuwe pottenast aanwezig. Daarin probeer ik zo lang, aanwezig en aandachtig mogelijk ingesprek te gaan met mensen die ik bewonder. Met onze telefoon op tafel. Want de eerste die gebeld wordt heindigd zo ons gesprek. Ja, we hebben prijs. -Ja, we hebben prijs. Astrid? -Ja, we moeten je mee. Ja, ik hoor u. Ik zit in de potkast en we mogen pas stoppen als ik telefon krijg. De eerste persoon die mijn gebeld is. Hoppla, de telefoon gaat. -Hallo, ik weet niet wie ik aan de lijn heb. Ik ben Johan Linn, ik zie jullie van een potkast. Oké, dat is hier de hele proberen meeldig. We hebben oord, poten, aangekriegd. Ah, over de auto. Kijk eens aan, daar wel komen we op een potkast over de kunst. Om tom vol aanwezig te zijn in een wereld vol afleiding. Dat is beweeld trouwens, dat is een andere garage. Het onder andere Jeroen Linder, Stim van Alst, Nora, Montsekoor, Emma Beel, Aaron Blomhardt binnen een bouw van wanneer scappelen en vele anderen. Volg nu al het kanaal van aanwezig in je potkast, app en ontvang zo. Automatisch alle afleveringen. Maar nu eerst tot onze grote spijt. Mijn grote spijt is dat ik veel te lang bij meegaan in een minst van iemand voor een polyamoruzer-relatie, terwijl ik heel erg voelde. Dat ik daarbij te hart over meegrenzig ging. Ik ben Johan Terein en in deze potkast sprokkelijk verhalen over grote spijt. Die breng ik naar mijn goede vrienden kunstenaar Randal Kazar om er samen met jullie naar te luisteren. In de eerste seizoenen deden we dat nog ter voorbereiding van een theatervoorschelling. Maar nu loopt we gewoon verder, omdat we niet helemaal zo lekker bezig waren. Je kan dus nog altijd zelf je spijtverhaal insturen via Instagram uit Johan Terein of via de website Johan Terein.com. En daar kan je nog veel meer vinden zoals tickets voor de voorschelling. Vandaag openen we de nieuwe riks met Jolien. Zij heeft spijt dat ze lang over haar grenzen is gegaan in een poli amoureuse relatie. Dit is tot onze grote spijt. Weetje Terein? - Ja. Graag. - Het is spijtvertingste. Kun je een zware lunge hebt gehad? - Nee, twee appeltjes op de Terein. Je weet wel, die ene Terein waarop ik mijn muts vergeten ben. Ja, spijt van? - Ja. Ja, spijt van mijn omachtzaamheid. Nu, we weten, vijk, weet dat de laatste razo niet. Maar dat die muts. - Jouw lievelingsmuts was? Ja, van het moment. - Van het moment dat je zelf die muts wond? Ja, dat is juist, ik ging in een bankkantoor buiten. En toen ligde er een muts in de regen. En ik dacht 'm al heet. Zo, of gaan we een muts? Dus ik heb die armen nat een muts. - Armen nat een muts. Muts getocht. Dus ja, ik heb die meeneres genomen, laten droegen, een keer gewassen. En toen op mijn kop gezet. En bleek dat ik er keiho meestond. Dus dat was vervelend te niet die muts, maar mijn look. Met die muts binnenkwijt. - Dat is het. Image? - Ja. Zelfbeeld. - Zelfbeeld, ben ik kwijt. Oh ja, zit. Dat is eigenlijk gezond dan. Wat ik denk, is van die muts op jouw pad gekomen. Maar nu heb jij het opnieuw doorgeven. Dit is een soort doorgev muts om er licht voor te zorgen dat nog mensen. zich een prettig zelfbeeld kunnen aanmeten. Ja, tijdelijk. Eindelijk dan. - Ja. En dan daarmee aan de slag moeten. En dan moet je het zelf kunnen. - Ja. Van hier af moet je gaan, dan. Oké, dan met enige tristige tegens in. Bij ik voortaan mutsloos door het leven. Voila, kijk. - Ja. Het is verteerd. Ik ben benieuwd of de volgende doorgeven muts die ik vind. mij ook zo goed zal staan. - Voila. We zijn er. Maar ik zeg dat was ook gezond. - Zo zijn we ook in een nieuw seizoenbalant. van tot onze grote spijt. - Ja. Voila, hier ziet we dan niet meer in jouw atelier. Want het is weg. - Het is weg. Het is opgedoekt. En wat doet het schilder nu? Niet schilder. De tekenaar heeft genoeg aan zijn liefing. Alleen hadden er iets wel kleine dingen gezegd. Grote manuvers, eventjes niet. Nee, ik woon een kleine penceel streken. Ja. Maar het kleine penceel, het is. Ik heb ook mijn beste naam ondersteus en ik heb verhalen gesproken. Aha, ja. Het eerste verhaal is van Jolien. Nou, het gelijk namig, een nummer van. Dingskus, ja. Donnie Parton. Ja, het één punt. Nee, Jolien is aan vrouw van 1939. Ze is 16 jaar samen geweest met de papa van haar kinderen. Ze ging naar het elkaar. Twee maanden voor de eerste coronalokdown. Oh, jongens. - Ja. Ze zitten netjes grijden helemaal alleen. Maar er komt iemand op haar pad. Die net in dezelfde situatie zit en ze spreken af om te gaan. Samen wonen. - Nee, wandelen. Maar wanneer tijd je. Ja, jongens, jij trekt zo'n gezicht, als of dat je het moet weten. Maar jij wordt het een tijd iedere ene toen wandelen. Ja, dat zwaar. - Zien iemand waar we zien of om te moeten. En Jolien weet meteen. Dit is het niet. Je bent voorbevoud aan te worden vandaag. We zijn nog niet gevormd. - Nee. Jolien weet meteen, dit gaat niet bij wandelen blijven. Oh. Ja, voor de eerste keer snap ik zo'n minstens bedoelden. Die liefde op de eerste gezicht, of zo, heel verhielst. We komen nooit meer baden. We hebben daar ook gedaan en we zijn er aan een verhaal begonnen. Eel veel plezier, veel passie. Daar was een beetje het vrouw van een film. Deg is zo'n singt waarom ik hier nu echt in de beland heb. Niemand heeft zo'n leuke lockdown gehad. - Nee, nee, inderdaad. We zijn ook allebei van, we komen net het zo lang vooral, we zien wel. Dat was de instek. We zien elkaar voor de leuke dingen en. - Het moet leuk blijven. Ik zei altijd, na mijn langere laatste verening, moest er soms mijn lachen, als ik nu wies, voor elke functie in mijn leven een man zoek. Het is een man die komt koken, een man om me af te gaan feesten, een man voor een bit, dat moet toch ideal zijn. Dat zijn we zo allergenten. Maar langs er ander kent, was er wel iets aan mijn leven. In uw 16 jaar, alles in 1 persoon gezegd, is dat wel haalbaar. De vraag dat ik iedereen zich wel is tijd, en dat moet nog gravenvraal. Zijn we allemaal niet iets aan proberen? Daar ben ik kunnen, want je ziet zoveel koppels uit elkaar gaan en borstelen daarmee. Dus ik stond zo wel open voor iets anders. En hij had ook van een begin gezicht, ik had de tweede keer elkaar zagen, van ongeveer wat er gebeurt, maar ik ga niet meer voor een klassiek moet nog graven verhaal. Ik heb dat geprobeerd die mijn huwelijk, maar ik kan het niet. Als ik met z'n tegenkom, wil ik daar alles met doen, ik kan het niet. En op dat moment tacht ik, oké, dat is nierig. Want ik zit niet te wachten op iemand die hier morgen met zijn koffer staan, om opnieuw te gaan samenholen. En ik had ook zo'n period, mijn kinder niet zo'n motie er in mijn groes laten. Dat is echt voor hen nu, ze hebben dat zo hart nodig. Dus ik dacht, dat is ideal voor de moment dat ik daar niks te doen heb. En dat was iets waar hij aan gaf. Ik wil niet, want er is een verschil tussen, we gaan niet meteen. koppeltje spelen zich maar en samen wonen in ons wat erbij hoort. Het is een verschil tussen dat en ik wil niet mogen gaan zijn. Klopt. Ja, dat van de manograam zijn, hij was heel snel aan gaf. Als je daar verwacht, dan kan ik je niet geven. Ik ga daarna niet meer doen. En bij mij, op die moment, zag je daar geen gratten in, omdat ik ook wel. ja, ik was van mijn 18-jarige samengewist met iemand. Kass op dat moment 35, ik denk, ik heb zo'n periode ergens over geslagen. En ik dacht, en als ik daar nog wil doen, moet ik daar ook doen. voor dat ik terug in een nieuwe verhaal begin. Bij mij was het wel aantal duidelijk. Ik wil op termijn terug een vaste partner. imentiedraal tijdtisch, maar op dat moment hoeft er niet. Dus ik dacht, ja, dat is goed. Dan kijk ik ook dat stuk doen met de veiligheid. Dan dacht ik daarnaast nog iemand op, waar ik bekend. touw is komen, dat is komen, die gaat er altijd zijn. Dan kijk ik op een feestje, iemand leerkenen en ik kus daarmee dan blazen ik niks op. Dus dat gaf mij ook wel ergens een gevoel van vrijheid. En toch ook die veiligheid van de reziment. De reziment die er altijd zal zijn. Mordor Buiten, doe hem maar u ding. Dat klinkt voor mij even heel raar. Iemand die er altijd zal zijn en thuis komen. Dat zijn woorden die ik niet link aan je overhaal nu. Oké. - Dat klinkt heel vrij en blij, hè? Maar je spreekt ook van thuis komen en. - Ja. Ja, omdat wij alle twee wel het gevoel hadden heel snel. Van mijn vrienden bij elkaar dingen die we nog nooit mee bent, ze gevonden hebben een konexie, een manier waarin communiceren, van kiek vooral echt een eye-opender. Ook in bedgingen en een wereld voor mij opgekomen, dat een heel lang relatie met kleine kindjes waar alles wat is uitgedooft. Dus wij er niet zoiets van die tis wel een heel uniek verhaal. Wij vinden heel veel bij elkaar. En we wilden daar ook wel. Ja, dat moment had ik gehoord van die kueelheid in altijd die mijn leven blijft. Ja, dus het is iets heel bijzonder en tegelijk kan je ook zeggen. Het hoeft niet mooi aan te doen. - Ja. Ja. - Ja. Kun je dat allemaal begrijpen? - Ja. De conceptueel snap ik dat. - Ja, ja, oké. Dus ik denk dat het benaan niet te doen is of dat zeer moeilijk is. Of als het emotioneel zijn zo niet opgevoerd. Onze cultuur vraagt iets helemaal anders dan de biologie. Maar ik kan me wel een ideaal beeld maken. Waarin dat mensen zo gerust zijn in zichzelf en zo gerust in de andere. Dan kun je snappen van 'ja, wat dat er belangrijk is'. Wat dat er hier nu op deze moment tussen ons is. En als je er buiten de camera iets anders doet, dan doe je buiten de camera iets anders. Ja. - Maar in mijn ideaal beelden. Ja, ik denk dat het een heel conceptueel is. Maar daar gaat een beetje voorbij aan andere dingen, maar daarvoor denk ik. Ja, dat is waar. Ik wil wel graag voor iemand de allerbelangrijkste zijn. Ja. - Want dus als ik het nu zo uitspreek, ik wil voor iemand de belangrijkste zijn. Ja. - Ja, dan hoor ik mezelf ook denken, ja, dan al dat die ze eigenlijk toch wel een beetje raar, hè. Dat vind jij raar. - Was er nu missen dat gewoon contentgenoeg was? Met mezelf? - Dat je voor niemand de belangrijkste bent. Dat ik voor niemand de belangrijkste moest zijn. Ja. - Dat je niet de behoefte naart om voor iemand de belangrijkste te zijn. Het is al dat dan niet betekenen dat ik bij heel erg hard thuis voel bij mezelf. Dat zou goed kunnen. - Dat zou kunnen betekenen dat ik me heel hard afsluit van behoefte zijn. Dat zou dat ook kunnen betekenen. - Zelfde geld. Ja. - Het kluis in haar schap eigenlijk. - Ja, ik stel me voor dat een goede kluis naar zich heel erg verbonden weet met zo'n bos of met zo'n hut. En dan wel waar vind ik tegenwoordig nog een goede kluis naar? Ja, jong, moest ik een goede kluis naar zijn? Ik zou dat niet adverteren. Nee. Jolline stemt in met die afspraak niet exclusief te zijn op sexueel vlak. En ze ervaart eigenlijk al vrij snel wat dat in het echt met haar doet. Oké, wanneer hij een keer blijft slapen bij een vriendin van vroeger. Ja, en daar kwam Luehaart binnen. - Maar er was op openheid over? Ja, dus hij heeft dat een gebeld, moet ik het zeggen. Ik ben daar gisteren blijven slapen. En dan, ja, dat komt daar minder als de mokerslag, want je spreekt daar allemaal wel uit. En dat blijft allemaal teoretisch. Het plan dat we hadden was ook op dat moment niet realistisch want we kunnen niet veel mensen zien. Nee, je moest ook maar één knufel contact hebben, dus hij was eigenlijk redelijk zev om die afspraak te maken. Dus de afspraak was er wel, maar het gebeurde in praktijk niet tot plots wel. Wat gevoel op je toe? Ja, eigenlijk echt fysiek, heel ongemakkelijk. Echt bijna moeten overgeven, een nonstop hellen. Echt kwart ook. We vandaan echt waarom ze er kwart, want het is de afspraak er gebeurt niks. Niet mochten, dat ook niet over bedroog, want het wordt allemaal gezicht. Mord toch heel kwaterleur is dat verschoten van mezelf, waarom het ook met mij deed. En dit is toch niet zo gemakkelijk dan dat ik voorogen had? Je bent er fysiek om wel van. Ja, ja. Uit duidelijk, kan een lichaam niet zeggen, eigenlijk. En ik heb dat toen naar een vriendin gestuurd, die zei ook, Jaline, u lichaam zegt nu alles, hè. Mordan toch, ja, lijn ze er andere kent, zoiets van, nee, we hadden het afgesproken en als ik morgen hetzelfde doe, dan wil ik ook niet dat een boel wordt opgeblasen, dus ik ga dat verteren en we gaan verder. Dat bleek dan niet veel te betekenen, en dat is eigenlijk wel op de omhoog in te horen, hè, van. Ja, was dat voor lietje, nou zat het een avond. Ik vandaan heel belangrijk dat dat geen betekent is had. Maar hij zei altijd wel, hij waard dat er moeilijk weer mee, omdat hij zei van, ik ben niet iemand voor een one-night stand of for iemand op een feestje, ik ben je te doen, ik kueleer er dan met iemand iets opbouwen. Ja, ik wil wel kon niets zien. Voila, kon niets, en bij mij was hij niet nodig, want ik had zet jou, ik vind al die kon niets bij u, dus. En dan kwam, ja, dat heb ik die polyamorie, zei van ja. Volgens mij ligt dat mij meer, ik ben iemand, ik heb heel veel nood onafvisseling en ook in relaties, dus voor mij denk ik dat dat zou weer om twee of drie relaties te hebben naast elkaar. Ik zat op dat moment in een verbouwing, ik dacht, hoe, hoe, hoe, hoe, hoe, hoe, hoe, hoe dat zou nog bijdelen, dat is het neer voor mij, hoeft dat niet. Dus dat vrouw van Pauli Klunk, voor mij, voor als je heel vermoeidt, dat je dat je neer gaat richten niet nog bij, maar ja. - Die zal zo moeilijk om mee in de relatie in standaar, vanuit standaar, vijf. - Was al genoeg, ja, echt wel. Ik maak het natuurlijk uurtrekt vijf. Zog het dat dan niet jou hoeft. - Ja. Ja, we horen het lichaam liegt niet. - Nee. - Ja. Het heeft niet geluisterd, hè. - En het heeft niet geluisterd, want ze dacht, deel wordt dat jij daar net zij van, ja, als concept is dat wel mooi. Arriaxie is ook niet van hoe, dat is hier niks voor mij, nee, nee. Arriaxie is. Oioi, ik moet dat beter proberend te snappen, of ook rationeel beter mee om te gaan. Dit is de afspraak, dus ik moet het eigenlijk beginnen te proberen. Wat we zo kdoet hebben, begint met andere ragen, mannen afspraakjes te maken. Dat gingen we van ze denk dat ze dat gemist heeft, dat ze een vladderen grozen aan noemd, maar daar weet ik niet meteen. Ze blijft eigenlijk een man voor gelijk met Viek, zo het vriend. Het voelt als een stap te ver, het lichaam zicht. - Hier hou je niet van, ja. Dat is niks voor mij, maar het hoofd zicht, ja, maar we gaan daar proberen. Ja, ben benieuwd. Ik denk wel, ja, de Viek. Ik ken hem wel een beetje. Oké. - Wie is de Viek? Nee, nee, serieus, zit er een Viek in u? Ja, ik ken hem van mezelf, als ik iemand leer kenne, die kan trekkelijk vindt, dan denk je meteen weezer nog. Ja, nee, dan ben ik daar zo blij mee, of zo. Gretig naar de zoveel, zelf helemaal tonen en ook daar zoveel mogelijk halen. Dus ja, dan krijg je intensen conversaties, contacten, doegt in de contacten. En daar kan erop gaan. - Ja. Want dat is toch nog iets anders dan ook nog, dat bett in duiken. Dat is waar. Dat hoeft niet, maar dat hangt ook af van. Maar dat is wel Viek, doe je die zicht. - Nee, nee, pas op, als ik zo'n contact heb. Dan moet ik er al de wever kunnen gaan. - Nee, ja. Ik hou niet van one-eyed stands, daar gaat het mij niet over. Hij wil ook nu een batting. Hij wil me meer dan een mensen een batting. - Ja. Ja, op dat moment dacht ik, als we dat niet doen, ben ik hem kwijt. Ik denk dat dat een motivatie was, omdat ik wist dat eigenlijk het vrouw, dat ik voelde, dat ik meer en meer meer meen wauw van kiesten kon, alleen voor mij. En we hebben toch alles wel nodig hebben, dat hij dat mij niet kon geven, dat hij ook van het begin je zicht. Dus ik vond het ook zo van mezelf, misschien niet korrekt, om dat aan me aan het beginnen te verwachten. En ik hoopte, denk ik, nou altijd heel hard dat ik daar wel geen kunnen. Van geeft het wat tijd, winter aan. Omdat ik het ook rationeel wel een idee van wat ik kan achterstaan. Ik denk dat ik heel hard mijn hoofd heb gevolgd en mijn hart in mijn gevoel veel te lang heb genegeerd. En dat is misschien ook een stuk van de spijt, dat ik daar. Het betaalt er ook wel naar prijs voor gekund niet zo lang over uw grins te gaan, en ik zeg zelf gaan. Ik heb zelf gekozen om in de vrouw te blijven staan. Je neemt daarmee, daar worden echt kwitzuren, daar worden dingen waar ik over benen na te denken van. De voorbeeld, hij gaat met die aan de vrouw op wiekeend. We gaan niet aan doen, die gewoon naar een klima. Dat is hem dat ik niet klima, ik ben daar niet avontuurlijk genoeg, ja, dat is aan toch een stuk dat hij bij mij misst. En ik ben nu eigenlijk niet vraagt te stellen even. Dus je werkt dan zeker van? - Heel onzeker, ja. Maar dus hij ontwikkelde dat extra verhaal, maar jij was dat ook niet aan het doen? Ik heb dat aan FK's gedaan, hij bent er een aantal weken gezien. Ja, dat was plasant, maar dat zijn dan zo babbles, ja, dat was een heel lawend babble en ik zeg je zo, ja. En hij gereden denkt, ja, dat bedoel ik liever. Dat is niet mijn vraag, ik heb daar veel over gelezen en dan op van die Facebook groepen, maar op de duur mij er ook. Ik werd er ook weer fysiek motig van, van de allemaal te lezen, niet dat hij meester had toen, maar dat ik dat aan vertelde om mezelf te adviesen en echt niet waarover hij spreekt en hoeveel zeer dat dat toe of er stonden en ook van die dingen op van die aloezieen had hij aloezieen gemoed aan plaats kunnen geven en daar ben ik wel en gegaan genieten waar nu we partner te zien genieten en dan ik neem dat niet, dat is niet, ik heb dat niet, ik kan dat nooit niet hebben. En dan heb ik op een gegeven moment een boek daarover. Ik heb dat niet allemaal gelezen en ik zie als nacht staan, heb ik dat niet op een gegeven moment en ik heb er ook van voor iets gezegd. Ik heb het helemaal gelezen, ik heb het een kans gegeven, maar ik kan het niet. Het gaat mij niet lukken. En dan, en ik denk dat ik daar heel boos over binnen nog altijd, is er die andere vrouw wel blijven zien, is het eigenlijk blijven aanmoderen en ben ik ook wel gebleven. Dus dat is een concreto. Veranderd is er niets. En ben je in een polyamoryze vast? Ja, maar heb ik je wel heel duidelijk uitgesproken van eigenlijk willen niet. Ik was een roig, heel erg tentlige. Wat mij was je aan het lagen? Als ik beschrijft hoe, zo hoe wij zoiets en wat gaan we allemaal doen. Ah, ik kan niet klimmen. Ja, die onzekerheid, die onzekerheid. Dat is toch een nozelo dat we daar kunnen doen, hè? Ik was aan het lagen omdat ik het zo herkenbaar vindt. Ja. Dat is het van niemand, dan zoert het een snap te maar, ja. Ja, maar iedereen heeft wel een stukje dat niet graag afgewezen worden. Ja, ja. En ik denk in zo'n constructie dat dat bijzonder vaak wordt aangesproken, dat is natuurlijk. Ja, dat denk ik ook wel. Ja, wij zouden niet zo goed polyamorysken. Ik weet het ook niet. Nee. Nee. Nee. Maar ik weet het al zo moeilijk om bij één iemand te zijn. Ja, dat is wel waar, ja. Dus ja, ik zie alleen maar een duplicatie van de probleem. Ja, zie van de probleem of de. Ja, ik had de moeilijkheer, dat zat zoals ik. Ja. Ik had me niet gehoofd. Oké, ja. Maar dan maakte ik verder niet, hè? Natuurlijk, dat ik iedereen zien. Ja. En iedereen pogingen om er iets van te maken. Maar mij wel opvalt in het verhaal van Jolines. Ja. Ze wil het niet. Maar ze ziet er wel minder in. Ja. Ze staat er verop. Ja. Ze leest er zijn boek erover. Ze raadpleegd. Voora op Facebook waar de advisie krijgt. Die jaar ook misselijk maken. Dus ze krijgt constant nog de signalen. Ja, hij is er wel. Is het niet? Nee. Ze communiceert dat. Ja. En blijft er volgens in de situatie zitten. Ja, want ja, voor haar is Viek Wel die gene, die ene waar zij bij wil zijn. Ja. Zelfs als hij iets anders wil of zicht, is haar wezen nog steeds heel hard aangetrokken. Ja. Ja. Je moet er wel iets bij nemen wat je. Ja, maar ja, dan kennen we het ook. En als we heel graag bij iemand willen zijn dat we er offers voor brengen of zo lang mogelijk offers voor. voor proberen te brengen. Natuurlijk een tijdje, maar niet lang. Of wel? Nee. Op een keer bereikt u een grenzen waarschijnlijk een missel of niet. Als ik er op terug krijg, dat is echt een soort periode. Dat fiziek onwel, dat was op een duur bijna altijd. Want die zagen elkaar ook wel veel. Ik was heel kwad. Ik was er nog een ofte niet bij. Ja, dat was echt fiziek last van gehaald. En ik voelde dat het niet blijft. Dus ik kan er onder door. Dat is niet meer gezond. En eigenlijk de moment dat ik wel zeggen ben, die schoo. Ik ga je dan even in de ringen. We gaan elkaar niet meer zien. Ik ga maar verder met dat tweede vrouw. Stad jij er aan de deur. En zeg daar, raar, raar. Ik heb daar een andere vrouw opgegeven. Het is te veel drama. Ik doe nu te veel pijn. Ik heb er ook geen plezier niet meer in. We weten er altijd één van de twee. Want die anderen vond het dan ook niet meer leuk. Allt het één van de twee boos is. Ik sta nu echt nu een man voor met twee boze vrouwen van de telefoon. Ja, maar zo was het ook echt. O, dat is toch. Zij ik tegen hem ook zij van. Wat is hier nog plaatsant aan? Ja. Dus gevoelde dat hij liep op en op en op en op. En op een gegeven minst zegt hij van een keer. Het werkt niet op dit moment. We moeten daar terug over nadenken. Ik zet daar vrouw stop, want ik wil u niet verlezen. En daar was bij mij heel dubbel. Want langzijn en ik ga het niet zijn. Je gijnt ze op lucht, ik denk dat ik een keer zo druk vind ik het al. Maar ik wist ook van het is tijdelijk. Want hij gaat niet in het vrouw mee gaan. Ik wil, dus is zij dat niet, dan is het binnenkort twee mensen. Dus als het zo evenke z'n oplichting, wanneer het stopt nu. Maar het gaat terugkomen. Je blijft hem zien. Ja. Ja. Omdat ik echt op heel veel vlak in het gevoel laat van. Dat zou wel eens de maanden van mijn leven kunnen zijn. Of dat is hem misschien wel terwijl de belangrijkste basis is er niet. Je wilt niet hetzelfde in een relatie. Ja. En toch blijf je hem zien als de man van je leer. Ja. Hoe wel dat daar dan wel de eerste barste begonnen komen. En daar heb ik ook echt eraf wel gezien. Dat is ook een stuk van de spijt waar we allemaal kapotten begemaakt. Ja, gemiddigt wel. Daar zijn een stukje. Bevoorbeeld, ja, lozie. Ik kende geen, ja, lozie. Mijn voorige relatie. Ik laat je zelfs die vanwekken. Hoe gaat het met wie ik meerkent in het vrouw meviek naar alles wat er gebeurt? Was dat er wel? Kun ik ik zelfs aan jou loos zijn als de brichtje kreeg met een vrouwen namen. Of ik zijde in een buffetsen met een vrouw babbelen. En dat vond ik heel erg om dat aan het stuk was van mezelf. Dat ik niet kende. En ook dat niet bij mij pest. Ik denk dat ik je hul dan niet in een relatie dat jou loosie stuk gaan. Want trouwen of iemand binnenkontroleren of. Je komt stuk in jezelf naar boven die je niet herkent. Ja. En die je niet al herkent. Voila, ook daar heel boos kunnen zijn op iemand. Ik heb wel wat temperament. Ik heb wel eens even boos. Maar ik heb onze ruzies die maken op een manier. Ik denk dat dat met een kieke niet. Ik zei altijd niet, maar die taalt echt het slechtst in mijn boven. Ik heb me voorstellen dat er ook een. Ja, lozie op seks wel lekker ontstaat. Ja. Van is het daar leuker of door jullie andere dingen? Ja, dat zijn de vragen die je stelt. En je stelt die vooral om dingen te horen die je wilt horen. Ik wadde natuurlijk horen dat dat niet zo passionnel was. En ik horde dat eigenlijk ook wel. Dus ik zag je wel. Ef kunst weer die bewestien. Ik heb je de bovenend. Ik ben hier. Ik klinkt die al fouten van de beste. De beste van de twee. Ja. De leukste. Ja, dan vraag ik me af. Hoe ligt jij in bed weten dat hij ergens anders slaapt? Ja, dat vond ik verschrikkelijk. Dat waren ook de moment dat hij dan niet al met een gezin voeltiepte. Dat niet stuurde. Omdat ik dacht. Ja, dat heeft nu toch geen gezien. Mordelijk krijg ik wel echt van die vleisbekselig. Dat is dat in een filmvoorstel. Dat je die handen op de ander lichaam zie. En het is oké. Als je hem met mij doet het om dat daar ook. En vindt hij dat even leuk. En je weet ook wat voor een mandatise. Dus je weet ook wat zij naar bed krijgt. Je zet er op dat moment stikje alhoord op. En dat is de aannacht die gezellig veelt. Dus. Dat moet toch een norm knagen van binnen nog volgen. Ja, dat is hun echte schatteran. En ook opnieuw er dat fysiek om wel. Ja, niet zo. En als je hem naar het rug ziet, geelblijzen. En niet heel kwalte gelijk. Dus dat is. Ja, een hoortkoster. Ja. Dat je je in de lat afrecht waarom leeft de tonen. Ik hoor eigenlijk dat jullie in alle kanten van de kamer gezien heeft. Ja, maar dat is een reikamer. En dat is er eigenlijk alleen. Dus er zit een slimme koppel op. Zeker. En ze voelt goed. En ze. Maar ze zit ook wel in een soort loophole. Die toch wel heel confronteerend is. Het is een man van een leven denk ik, gezegd. Ja. En tegelijk is dat net de genet die haar niet kan geven was verlangt. Ja. En zoiets, iemand noem je de man waar je leren? Ja. Dat is een loophole denk ik. Het is een gewast geraakt. Ja. Het is natuurlijk ook grappig. Alleen grappig. Opvalend. Dat is ook weer dat verhaal van andrekenen afstooten. En er zijn. Zoiets heeft van de polyamberen verhaal. Het maakt me toe. Misselijk. Ik kan geen wachten van wachten. Ik ga dat hier stilje zijn. We moeten beginnen naar veronder. Er voelt hij wel iets aan. En nu staat hij aan de deur van. Met dat soort verhaal ik nu een heel stilzoek. Ja. Stuur maar op. Wat ik daar eigenlijk over denk is volgende. Alles wordt natuurlijk. zeer. passionneel en intens. Als je die echt helemaal vormen kaartijd. snapt dat? Hij is. Het beste in zijn element als er ook nog iemand te handen is. Ja. Dat is ook een soort compensatie dan. Dus ik maak die momenten dan supertoff. Ja. Ja, ik ga. Dat verhoogt intensiteit. Ja, ja, ja. Plus. Voraar is dat ook intens want. ze moeten mij eigenlijk elke keer opnieuw veroveren. Ja. Ze moeten eigenlijk. Ze wilden eigenlijk elke keer tonen zien. Zo tof dat bij mij is. Ja, het is kiest voor mij, kiets voor mij, kiets voor mij. Ja. Dan maakt alles veel intenseren en passionelen. Ja. Net zoals een afweren is dat ook. Ja. Het mag eigenlijk niet, dat is daar. Gezijn niet echt beschikbaar voor de ander. Niet, ja, ja, oke, oke, oke, oke, ja. Dus we doen iets, we doen iets intens, iets met, als we samen zijn, is er een hoge frequentie. En we gaan ons niet bezig houden met wat in de plas. Want dan daarin kunnen dat eigenlijk niet houden. Nee, maar het is veel meer dan daar, want misschien u beschrijft u zich eigenlijk een later las van wij en niet samenwond. Dat is een niet al dat soort sleur dingen deelt, maar dit gaat over eigenlijk niet echt beschikbaar zijn als echt exclusie. Ik vind het een bepartner waar, ja. En dat is in een affaire zomer, dat is ook zo in deze context waarbij iemand zegt, ja, ik vind het tof muu, maar niet alleen. Ja. Waarbij je dus eentijdt, die is in een soort strijd zitten, ja. Ja, natuurlijk, vijan, dus ze weten eigenlijk dat ze hem voor zichzelf alleen wildt. Het is eigenlijk op dit moment al heel duidelijk dat ze elkaar niet kunnen geven, waarschijnlijk verlaan. Dus wat denk je, Olien? Ze denkt, ik moet het andere een kans geven. Ik wil iemand vinden die wel in een monogramma relatie wil met mij. En op dat moment komt ze ook echt iemand tegen die dezelfde winsten en verwachtingen heeft en het klikt. En zonder dat er ook iets gebeurt is met die nieuwe man vertelt ze dat aanwek. En daar heeft behemd aan wel heel erg, is heel erg binnengekomen. Ah-ha. Ja. Ja. En daar, ja, jij voelde van als die het vooral iets wordt, binnen ik ze kwijt. En daar is wat zij zoekt en er zijn geen plaats die meer voor mij. Want jij wil het allemaal nog aan verhaal. En dat zegt ook nu nog tot op een dag van vandaag, daar hebben ze bij mij wel een stuk veiligheid wicht genomen, wel ik de relatief vind, ik had ervoor altijd het gevoel van 'Jollie blijft', ongeacht wat er gebeurt, die blijft. En ja, dat was natuurlijk ook een stukje. Dat deed je ook natuurlijk. En hij had echt zo in zijn hoofd van wat er ook gebeurt, waar we ook doen, we blijven een team. Terwijl ik je wel aan een aantal keer al het aangeven, dat vind ik voor mij niet en ik kan niet niet volhouden. En daar is de boel echt serieus op omploft, ik kan dat niet plaatsen, dat ik daar dan me wel blijven afspreken om te zien wat dat me meten. Ik moet nu eigenlijk gewoon stond toe kijken of dat dat vooral iets wordt of dat je me aan de kent gaat schuiven of niet. Ik vond dat aan het in op dat moment heel moeilijk, ik zie hier al wel twee jaar heel veel te slikken en te verdragen. In de moment dat ik me met een paar keer een pint ga drenken, stond ons weer dat op zo'n kop en is een drama en. En hij heeft zich daaltet en daar is ook iets voor te zeggen, maar als ik je iemand anders tegenkom, ik ga altijd voor u blijven kiezen, alleen of u blijven zien. Als jij iemand anders tegenkomt en dan ze moeite, dan moet ik plaatsruimen, want ik ga gewoon voor een monogram verhaal. Ja, dat is natuurlijk zo. Dus ja, daar ging heel veel van even. Hij zegt zien volgens mij heel onveilig, ik zit precies in mijn wachtpergeodde zicht. Mijn ontslag komt er aan, ik weet het alleen maar niet meer. En dan op een geven min, kom ik dan toch, want echt, mannen zijn zo slecht in dingen verstoppen. Valt dan toch meneer Frank van hier, komt wel eens in de naam op een geesim. In dezelfde naam wordt in deze verzinien op Facebook en ja, één plezier is twee. Dus ik vraag hem en zie die weer terug je mens. Ja, ja, benaan al een aantal weken, drie mensen ontzien en dat is dus onder tussen. Zij hebben terug op het punt dat hij dus mij ziet in een andere vrouw. Dus we zijn eigenlijk. Maar je bent nog altijd in het verhaal? Ik ben nog altijd in het vrouw als in de benzine elkaar nog, we horen elkaar nog. Maar ik voel wel de laatste twee maanden is het. De enige, ja, denk ik op benaan over on de twee kanten, want we hebben nog altijd het idee we zien elkaar voor leuke dingen, maar die zijn eigenlijk niet meer leuk. We zijn voor je week nog iets gaan eten en ja, het kappelbaar gevening, als als je nen op restaurant, risimaken in willen we gelopen en dat kan niet, ja. Hier wordt echt niemand beter aan. Dus we zitten terug op het punt dat hij zegt, ik heb dit nodig, dit zal het zijn. En ik zeg, ja, ik zie dat niet zitten. Ja, nee, hè. De boel omploft ben je dat zij zegt, ik wil iemand anders op moeten. Dan voelt hij ineens wat dat zelf, een heel een tijd voelt, denk ik? Ja, ik denk ook dat hij dan voelt, die is te bijzonder voor mij, ik wil die niet kwijnen. Alleen, we blijven dezelfde dingen doen. Ik probeer me daarin in de leven, maar ik vind dat. Je kunt niet voorstellen dat als je dan alles hebt, dan ga je dan nog iets anders houden, of dat je. Ik heb mezelf als ik echt fijn naar de laatste zit, dan wil ik niks anders. Maar bon, nogmaals, ik ben niet in de inferensie. Waar je geweldig kind is, ja, het is leuk om veel handig te krijgen en het is ook leuk om daar ongerimd u begangen te kunnen gaan bewijzen, maar ik speel ik allebei. Het maakt leven, leer u dat dat ook voor een moeente. Maar dat is wat ik vooral in dit verhaal heb en zij heeft in hetzelf ook voor een moeente. Het is gewoon voor een moeente. Het haalt dat slechtste in aan het bovenzicht te zelf. Ja. Nu, wat is het onderweg van deze podcast spijt? Daar moet we het drinken naar staan. Ja, ik vind het nog altijd moeilijk, maar ik denk dat de spijt is dat ik. mij gestort heb in een verhaal zonder voornaar te weten waar ik wauw. Dat ik toch niet ben gegaan voor dat mongehaan vooral, dat ik eigenlijk wel redelijk snel wist dat dat wel is, waar ik zoek. En waar nu mijn spijt is, als ik ons nu bezig zien is, waar we allemaal stukje been gemaakt. Dat vind ik nu heel jammer om te zien. We hadden zo iets mooi, zo echt een unieke connexie en heel mooi verhaal. En wat schiet er nog van over? Ja, we zijn vroeger waar we het wijd tegen de wereld, en nu denk ik dat we het vooral wijd tegen elkaar. En dat vind ik heel spijtig. Er is een padstelling, hè? Er is eigenlijk echt een padstelling tussen jullie. En er is veel liefde, maar tegelijk breijt zanders dan wat hij wil. Hij wil? Wat hij eigenlijk wil, is hij wil het niet zijn geluk in de handen van een iemand liggen. En jij wil? Een stabiele relatie waarin hij een veiligheid vol, waar hij ik niet moet nadenken. Ik wil geen, ik wil niet dat iemand komt vol met hem en dat niet. Maar ik wil niet mij altijd zorgen moeten maken waar hij zijn en er dan toen. En ik wil de enige vrouw zijn in de mensen leven. Was de huidlijke? Dat is de huidlijke. In teorie. Je kan elkaar niet geven wat de ander wil. Ja. O, hij is aan de spijt? Ik blijf op hetzelfde komen, de spijt daarmee zoveel kapot te begemaakt. Daar we niet meer naar elkaar kunnen kijken. Nou, wat is daarmee? Met dat toch te proberen. Met dat zo lang te blijven. Met dat toch alle twee dingen te proberen die we niet willen af kunnen. Van hem te vragen om toch te proberen, zijn kerterdraaien, van mezelf te vragen. Ondanks dat jullie gaan je omgeving alles echt stopter me toch te blijven gaan. Vandaal alle twee, dat trek je dat sleuren proberen elkaar toch daarin te vinden. Daar denk ik dat we iets kapot te begemaakt. We kunnen niet meer op de zouten maar niet naar elkaar kijken. Zonder kwaten worden, zonder. Overlaat zijn we erin tegen mij van. Je zit echt zenisch geworden, echt goede. Oké, dan is het geen maar je eigenlijk niet wil. Ja, dat is zenisme. En alle mannen zijn smerlapen, zo dat. Nee, nee, zo geen vrouwen worden. Ja, en zo ook misschien wel. het geen waar ik je wil geloven, je zet er nog wel. Zo dat man nog aan vrouwen, dat iemand echt voor je kiezen te zijn. Of kan het wel komen als je hier hem blijft hangen. Ja, een heel belangrijke vraag. Want dat voelde dat niet zo. Want nu lijkt het als je zit wacht tot die passeert. En blijf je nog in dit verhaal. Terwijl dit verhaal jou een beetje zinisch maakt. Bitter maakt, boos maakt, onwel maakt. Heel veel energievraakt. Dat zijn niet de beste omstandigheden. Om je met te leren kennen. Nee, nee. Nee, nee. Je geeft eigenlijk, als je nu bent op het pad komt, krijg je het al geen propperblatt om het te beginnen. En dat is ook wel voel. Het is anders tussen een vraag aan vier jaar. Ik heb voor het eerst dit jaar het gevoel van mijn zaakskis zijn op orde. Dat is wat ik zet. Huis is dat de regeling met de kinderen loopt. Ik heb heel veel over mezelf geleerd. Ik weet nu wie ik wil. Dus ja, nu is het tijd voor de volgende stap. Maar moet dat nog vorig jaar niet eerst afgesloten worden. Maar dan komt er het stemmaar. Als je volgende stap daar niet komt, dan blijft dat alleen. En is het dan toch niet beter om nog iets te hebben? Dus als je spreekt dan weer die angst om alleen te blijven, denk je niet. Ja, dat is nu de kwestie aan de angst om alleen te zijn. Hoeveel kan je daarvan hebben? Daar gaat het eigenlijk over daar, wat ze het helemaal samen. Je kan beter dan toch nog een beetje hebben. Een beetje hem. Ja. Zal die spuit. De spuit gaat over. Ik heb iets kapot gemaakt door te lang te laten duren, door te proberen af te doen en door en proberen te veranderen. En eigenlijk en dat we nog niet gezicht door zo lang over mijn grens te laten gaan. Ja. Die grens die fysiek aangegeven is. Dus de spuit, spuit is eigenlijk, ik heb te lang over mijn grens laten gaan. Ja. Ja. Dat is zeker. Zo zie ik het nu ineens voor mij. Die spuit gaan nu een strijt beginnen met de angst. Dat is toch een reden? Ah, dat is een nieuw goede zijn als die als aan die een strijt moet zijn als die spuit en de angst samen gaan wandelen. Ja. In plaats van het begin een strijt, ja. Maar goed, dat is een conflict als die spijt toch. Hoe lang is het geleen? Hoe is het nu? We weten er iets over. Geweldig. Het is twee dagen geleden, dus ik denk nog eerlijk hetzelfde. Ja. Zoals kom je af, maar ik ben gesprek dat een maand geleden op het top gehad was. Dat is een versgesprek. Die is echt vers. Oei. Ik hoor de angst om alleen te zijn, maar ik hoor er nog altijd ook verzet. Verzet tegen het feit dat hij niet wil veranderen. Ja, zwaar. Daar heb je me betrept. Ja, ja, ja. En ik weet daarin. Ik regere mij er heel erg staan, als ik daar bij andere vrouwen zie, of mensen. En als ik ene geleden heb op mijn schijning, is het ook daar gekoend. Dat is het eigenlijk ook de reden dat het daar we gezicht hebben. We stoppen als koppel, omdat ik ook dacht van dat zal een wel veranderen. Mensen veranderen niet in de kieren. Oké, mensen kunnen leren, in groeien, maar in de kieren veranderen mensen niet. En in Les had ik zo hart geleerd op mijn schijning. Ja, of verandering ligt alleen maar in handen van de persoon zelf. Ja. En kan je niet meer riks tuilen? Ja, kan niet, omdat jij nou wilt. Dus die Les had je al eens geleerd en ik kom je nu nog eens even terug te eten. Ja, dat is een verschistregeling gezicht gesmeten. Hoe wel lak je wel? En dat zijn voor het niet mij ook wel deze week. Ze zeggen meerkent wel dat de hoop die gehoogt ooit had van die fik te veranderen, die is er veel minder. Ze zei ik zie ook als jij weet van heeft me een tanneraf gesproken. Je gaat er op een hele andere manier mee om geliecht niet meer als dan de hoopje elinde in de noek. Je zegt, oké, ik ga zelf iets doen, ik vind er altijd niet plazent. Maar ze zeggen, voelt heel hartig, je leven nu om te organiseren zijn. En dat is verschillend ook wel waar hij een stuk voelt. Ik ben het wel echt antlossen. Ja, voelt je wel met je vertrekken? Ja. En wat doet dat met hem? Er wordt daar de treft hem tot 1 in eigenlijk voor bij een week geeft. Op een event gezicht van, ik trek die is niet meer, ik lieg al vijf nachterwekkers. Ik voel van het maakt een gig, en ik vind het allemaal heel erg, maar onder het ze blijft het tweede verhalen kwalopen. Dus ja, als het dan allemaal echt zo heel moeilijk is, zouden ook denken, wanneer ik stop er heeft gezamenomen en ik denk heel goed na af. Dus ik denk dat niet. Ik ga niet veranderen. Ik merk je toch hoe dat geziet, ook dat je er mee wicht gaf. Ze heeft vriendinnen en vroeger tegen me. Ik denk dat er altijd iets zijn. Ze gaat tegen hem en als je me u's samen zit en heb je het gevoel dat je in een badvalha is. Er zijn er altijd zijn er ofra kappers op de kust. Ja, ik denk dat dat inderdaad, dat dat wel is, dat hoe dat je het begin naar hem kan kijken, dat is niet meer. Deel stond voorbeeld en positie is er nog foto, hij is op zaker, hij is met collega's. En meneer is er gedacht, die zijn alleen met twee vrouwen. Hij ziet er al een tafel met twee schoonvrouwen. En hij had gezegd, dat is echt niet de persoon, ik wil zijn. Vroeger dacht ik, ik ga een autof, de situatie, een toffe restauranten, zou hem onteten zijn. En ik merk dat omgekeerd, ook, als ik iets vertel, bijvoorbeeld vorige week, ik ga mijn broer naar een feestje en zijn eerste reacties dan, ja, dan zal er iets blijven slapen. Nee, ik ga gewoon naar huis. Dus je voelt ook alles wat ik vertel, wordt bij hem ook in kan nog maar door deembreel gezien, van wie gaat ze tegenkomen, wanneer gaat ze vertrekken. Dus misschien is dat inderdaad, wat het is, en ik denk voor dat de restaurantbezoek voor je week, dat dat zoiets van zijn wij echt op dit punt gekomen. Hoe ziet het door komstuit, Julien? Ja, een vraag. Ja, ik denk het scenario dat er nu licht is, we gaan elkaar een tijd loslaten. Hij is zich dan voorlopig, maar ik vrees dat dat niet voorlopig was. Ik denk dat ze nu nog iets loslassen, dat dat ze wel zou zijn voor licht losselen. Ja, en dan de toekomst. Moeilijk. Oké, ik ga een ander vraag stellen. De spuit dat je te ver bent gegaan, te ver over je grins bent gegaan in een relatie iemand, die niet kon geven wat jij wou en dan bij je eigenlijk niet kon geven wat jij wou. Wat is die spuit jouw eigenlijk om te vertellen? Ja, ik denk lasterd gewoon naar uwzelf. Je weet eigenlijk hoe je wilt. Ik had echt het idee na dit schijding, ik weet niet waar ik wil. Maar je weet nu wel? Ik denk dat ik het wel weet. Ik denk niet, als je mij nu morgen vraagt, jij heeft die ropa geweld dat ik daar weet, maar ik moet erop vertrouwen dat ik het op daarom in het wel zou voelen en probeert niet iets na te streven dat je in uw hoofd denkt dat dan om dat moment hoe je concept is. En negeert het vooral niet meer waar je lichaam je zegt of je intuïs. Dus volg de wintuïs, je zei ik de bodscher. Ja. En als je nu morgen een vriendin zou hebben die zegt tegen ja, ik zit hier in een relatie toestand. Het is wat in je wikkelt. Ja, ik moet in iets meegaan wat ik eigenlijk niet zien zitten. En ik word er van moedeloos en cynisch van, wat zou je goede rat zijn? Mijn goede rat zou zijn, blijft heel dicht bij waar je zelf wilt. Prater heel goed over en als je voelt van die direct voor mij niet, ja, stop er dan uit, maar ik zou dan directer bij zich van dat zorgmijnlijk gezicht, ik denk dat dat ook het advies aan mijn vriendin mij al die tijd geven. Maar ook dat jij zou geven. Ik zou het ook geven. Ja. Ik heb spijt dat het zoveelde belaat te komen, dat we nu echt, het water is nog nooit zo deep geweest, zonder. Toen moeilijk kan het vast te krijgen. Nee, ik denk dat we de spijt wel vast hebben. Maar vooral wat het mij kan vertellen en wat ik er mee ga doen. Daar volg ik mijn eigenaar met je draaien met de wind. Ja, het is goed, dat gaat voelt. Ik merk dat het ook op. Nee, zo nog toch. Ik wil het heel graag en dat is perfect legitieme, het is een bijzonder verhalen. Je wilt daar nog een bijzonder plaats gelaten hebben. Ja. Maar ik denk dat je door het te laten aanslepen of van nu binnenkijk je keer dat visant geeft. Ik ben geen relatie eraf. Maar door te laten aanslepen, denk ik dat je dat niet meer mogelijk maakt. Ja, we gaan er niet beter op maken. En dat is gewoon plekje. Ja. Ja. En dan is dat het besluit is, dan komt er weer het, en je hebt het ook al in je boek, het laat het losverhaal. Wat ik daar misschien ook heel erg tegen op zie. Ja, het begint met de bereidheid om het los te laten natuurlijk. Ja. Dus relatie zijn eigenlijk tickels moeilijk, probleemen aan gedoe. Maar het is niks wat gaat er hoeveel van leert. Ik denk wel, Jaldi, nu toch heel erg tegenkomt is, ik ben ik heb je het zo hard geweld omdat ik er iets essentieel van mezelf aan heb opgeoverd. Ja. En dat is natuurlijk nu echt terug om dat stukje terug te vinden. Ja. Het is al makkelijk ruiten dat er iets aan de hand is. Ja, ik denk niet dat je dan nog een tweede keer doet. Zo'n belangrijke stuk van jezelf, op of er want dat is het eigenlijk dat over je grens laten gaan. Ja. Dat is eigenlijk dat ik ondergeschikt maken aan het wij. Ja. Ja. Ja. Ja. Ik heb eens een boek gelezen dat terug ging, dan zo, dat probeerde te achterhalen van hoe zit het nu eigenlijk biologisch. En daar was het besluit. Ja, dat is nog niet, nee, waarschijnlijk niet. Maar het verschil tussen mannen en vrouwen is dat mannen van het een keer met een vrouwtje en dan in het slaapvallen en dan terug met een andere vrouwtje en in het slaapvallen. En dat vrouwen eigenlijk, als het het moment is, de neene man na de andere. Ja. Maar veel mogelijk de kans op het verschil. Ja. Ja. Ja. In dezelfde gezien. Dus dat wil ik zeggen dat de vrouw van nature veel meer. aanleg heeft tot het polyamorie. Ja, meer voudige partners. Ja, dan een man. Ja. Er is een interessant boek, maar we leven natuurlijk in een. onze boel is zo gestructurdeerd, de gemonogram moet zijn. Is dat zo? Ja, voor de paternaliteit, voor de geweld aan wie de gronden moet verdeelden, de gezekerse het dat die van nu zijn. Als gewoon in de nest woont, wat dat alles van iedereen is, is dat ook minder belangrijk van wie dat welke kind is. Ja, maar dat is joel in eigenlijk niks. Dat is ik m'n wachtgevillender of heer. Ja. Gaan de grijven naar huis met die deven. Kijk, ik doe dus na kieren. Die polyamorie hebt haar volledig. Ja, vast wel. Ja? Direct. Maar ik ben een ramp met gindas. Ik lief ze al heel blij zijn in dit te horen. Ik kan nog geen kwad van mijn leven. Ja, ja. Oké, ja, wacht. De reden dat er allemaal opgaan is, is omdat hij zo slecht is met agendas. Ja, dat klopt. Hoe gaat het daarwerken om te maken? Ik zou vanavond niet over polyamorie beginnen. Oké, dan. Tot onze grote spijt was dit het voor deze aflevering. Ook jij kan je spijt kwijt op de website www.jonterein.com En daar vind je trouwens ook tickets voor de theatervoorstelling en kan je het boek aankopen. Nu is dat Randal bij elke aflevering een kunstwerk maakt en dat kan je nu meteen gaan bekijken. En eventueel aanschaffen op de webshop van Randal.BE. Opgelid. Heb je graag geluisterd naar deze aflevering? Steun ons dan via de site vriend van de show.nl. Zoek daar naar de pagina van tot onze grote spijt en in een jaar abonement of doen eenmalige donatie. Alleen zo kan een podcast als deze overleven. Veel dank een Peter Santos voor de sonegisatie bij "House of Media". En aan Robert Petigeon voor de muziek.