Je bent wat je doet: waarom eigenaarschap rust geeft in je hoofd | Ray Klaassens & Michael Pilarczyk
54m 47s
In dit gesprek met Ray, voormalig officier bij de Commando Troepen en bekend van televisieprogramma's, wordt besproken hoe je rust in je hoofd vindt, zowel in extreme situaties als in het dagelijks leven. Ray benadrukt dat mensen vaak externe factoren de schuld geven voor onrust, maar dat echte rust voortkomt uit het nemen van eigenaarschap over je gedachten en acties. Hij legt uit dat eigenaarschap gaat om verantwoordelijkheid nemen voor wat je doet, keuzes kunnen uitleggen en consistent handelen naar je doelen, wat de kern vormt van effectief leiderschap. Leiderschap is volgens Ray niet aangeboren, maar ontwikkelt zich door doorzettingsvermogen en actie, waarbij falen en tegenslag onvermijdelijk zijn. Hij deelt persoonlijke ervaringen, zoals zijn eigen afwijzingen bij militaire selecties, om te illustreren hoe veerkracht en aanpassingsvermogen cruciaal zijn. Ray haalt lessen uit zijn tijd bij speciale eenheden, waar teams focussen op oplossingen in nieuwe, moeilijke situaties zonder te klagen of te zoeken naar schuldigen. Deze mentaliteit van aanpassen en samenwerken, in plaats van wijzen naar fouten, kan het dagelijks leven en werk aanzienlijk verbeteren.
Als het tegen zit, heb je gewoon mensen die gaan zoeken naar dat argument. Van hoe komt het nou dat mijn dag zou vervelend is? Hoe komt het nou dat het niet meer zo is als vroeger? Dat vind ik ook zo'n mooie. Dat komt omdat jij niet meer zo voelt. En je reactie is dat je op zoek gaat naar het argument. En dat is dan vaak een andere regel, het nieuwe instantie-system, die mannen ze die veranderd is, de overheid in van wat besloten. Dat is een aanzalige draag. Want dat betekent dat je nooit een controle bent over je gedacht. Niet over. Nou, rusten je hoofd, je hebt geen rusten, je hoofd, als je de doet. En je kunt toch niet oplossen. En ik zeg niet dat je nooit mag mopperen, want dat van toewet met elkaar best goed. Maar jezelf toch moet de bedenken van wat gaan wij hier aan doen. Hoe zou je dat? Vandaag ga ik in gesprek met reclasens. Hij is formalig officier bij het Corps Commando troepen. Maar hij is vooral bekend als hoofdinstructuur uit het televisieprogramma, kan van Konensbruggen. Z'n eerste boek Groepijn werd een mega bestseller. En het vervolg daarop is, je bent wat je doet. Hoe vind je rust in je hoofd als de lathooglicht, in een oorlogsituatie, maar ook gewoon in de dagelijks leven, in je bedrijf en in je werk. Ray is een absoluuterexperen op het gebied van leiderschap en alles wat daarbij nodig is. Dus daar kunnen we vandaag veel van leren. En daarom ben ik blij dat iedereen is vandaag in de rust in je hoofdpodcast reclasens. Een uur lang mentale Commando training met reclasens. Dat hoop ik van je te krijgen. Oké. Ik wil graag naar een zelf ontwikkeling kijken op het gebied van zelfdiscipline, doorzettingsvermogen. Eigenar schap waar je het vaak over hebt, leiderschap. Wat waar ik nodig heb in deze wereld, maar eerst de vragen zalt uit. Hoe is het met de rust in jouw hoofd? Ja, ik heb de vraagstijd op een mooi moment. Het gaat goed. Op een hove zichtelijke week. Ik heb vandaag een mooie dag, ik heb van nog gespoort. Als ik dan een moral loge kijk, die vertelde me wel zo veel stress ik vandaag heb, dan heeft hij nog niet echt uitgeslagen, dat was gisteren wat anders. Maar nu zit ik lekker in mijn veld. Wat zijn de dingen waar je wilds stress van krijgt? Waar ik stress van het krijg, ik ben daarna te laatkom. Dat kan ik niet zo goed tegen. Dus ik rij al het heel op tijd weg. En als het verkeer tegen zit en mijn tijd klok je lopen een beetje in, dan merk ik van dat ik een wade die ik zelf best belangrijk vind, dat die onder druk komt te staan. En dat krijg ik een beetje stress van. En waar ik ook stress van krijg is als ik dingen die ik volgen namen heb, niet kan doen omdat de dag het overneemt. Maar is het dan stress of is meer van vervelend? Ja, ik heb een wel las van je. Het is wel dat ik hem meer wel benenvloeden. Dat kan ik alvoges prima wegpoedsen, dat hoef je niet altijd te zien, maar van binnen gebeurt dat dan wat wat. En dan ben ik dus niet rustig in mijn hoofd. Heb je ook wel eens dat je snags wakker ligt, niet kan slapen? Dat ding in je hoofd doorblijven gaan? Nee ik ben nog niet iemand die heel lang vroeger wel gehad. Ja, misschien toch wel met moeilijke tijd. Als ik een relatie niet lekker lopen kan ik wel eens een keer. En nacht niet lekker slapen. Als ik met de kinderen iets is wat mijn echt zol gemaakt dan kan ik dat alles hebben. Maar ik zou niet meer weten wanneer de laatste keer was geweest. Dus ik ben wel echt slapgut. Je hebt twee boeken geschreven, één je die heeft gie gaverkocht. Dat staat ook overal nog in alle boekhandels en dit is de nieuwe. Ik kan een stukje van het voorwoord wat ik ga. Ik zou willen delen. Ik vind het wel mooi wat je schrijft. Je zegt, ik geloof dat het onszeld onbrekt aan kansen. Maar soms wel aan het besef dat wie we zijn wordt bepaald door wat we doen. En daarom heet het boek ook, je bent wat je doet, de titel van dit boek. Dus je zegt de situatie waarin je bevindt als een gegeven, maar hoe wij daarmee omgaan, dat is je karakter. En wie verandering wil moet moeite doen? Je bent niet wat je zelf beloofd of wat je had willen doen. Niet wat je hoopt, wat je hoopte worden. En ook niet wat je lees, die bent gewoon wat je elke dag doet. Ja, ik zeg, je bent wat je denkt. Ja, je bent wat je doet. En dat is ook natuurlijk. Ja. Als we zouden doen wat we weten, dan zouden weelteren anders uit zien. En dat zei je ook van ja, we weten het allemaal wel natuurlijk. Maar het verschil tussen weten en doen. Dat maakt het verschil, en dat is wat je eigenaarschap noemt. Ja. Kun je dat uitleggen? Wat is eigenaarschap? Ja. Ik geloof dat eigenaarschapen zo beloofd is aan jezelf, omdat wat je eigenlijk hoopt, zoals je toekomster uit ziet of je dromen, dat je bereibend om energie te leveren om die te verwezenelijke. En dat hoeft niet altijd professioneel te zijn, dat je gewoon de verantwoordelijkheid neemt over je dag, over je gesprek met iemand, dat je er actief bent. En dat is niet altijd mooi sterker nog als je dat echt neemt, dan kom je erachtig, dat je eigenlijk die doel, dat doel eigenlijk nooit gaat bereiken, maar dat je wel op weg bent na dat doel. En dat, ja, dat is heel lastig, want dat betekende is dat je op die weg dan al toe, dat je van alle dingen tegenkomt, die je eigenlijk niet had verwacht, ook niet had kunnen bedenken. En die challenge je eigenlijk de hele tijd om af te haken of door te zetten. En sommige mensen gaan er dan slim omheen, andere die gaan er lomp doorheen, en dat vind ik eigenlijk niet zo boeiend hoe je dat doet, maar dat je wel in wat bij jou past, in de volledige omvang de verantwoordelijkheid neemt voor je handelen. Daar gaat het eigenlijk komen. De verantwoordelijkheid neemt voor je leven, voor de dingen die je doet, of soms niet doet. Dat je wegloopt. Ja, dat kan ook he, dat je zeg van ik doe dit nu niet, omdat het de tijd is niet rijp of ik heb dat energie niet voor, maar dat je dat dan voorvolgens wel verteld, dat je dus als dat past bij de situatie, dat je uitlecht, waarom je dat niet doet. En dat is niet met de staagdessen de benen, maar met opgeveven hoofd, want je neemt dat besluit en dat kun je uitleggen. Want als je er niet uit kunt leggen, dan is dat dus iets wat afbreugd u een eigenaarschap. Ik heb wel eens gezegd dat ik spreek veel verleiding gevende. En dat leiderschap je kunt daar boeken over lezen, hond door de boeken. Je kunt YouTube staat er vol mee, maar het gaat eigenlijk maar om één echt ding, een leider wil gevolgd worden. En wanneer volgen mensen nou leiders, niet als je de perfecte leiderschapstijl beheerst of goed kunnen communiceren, gaat er niet over besluiten, maar het gaat over voelt iemand dat je er vol ingaat, dat je jouw skin in de game zet. Voelt iemand dat jij, het vuur wat je voelt, dat je dat over weten draag op de mensen. En de hoeksteen onder al die leiderschaps, wat zijn de technieken, is voor mij eigenaarschap. De mensen gaan niet met je lopen omdat je toevallig iets heel goed kunt, maar om wie je bent. En dat heeft toch te maken met een heel reitje aan woorden. En dat reitje aan woorden, dat is einde los als het gaat over leiderschapen. Dat heeft dan alles te maken met in tegen zijn en dat krachtig en eerlijk en open. En nou, je kunt er hier wel een boekje over vol schrijven. En iemand die geen eigenaarschap neemt, daar is één defect. Bij die gene is er één en vaak ook meerdere woorden waarbij je kunt zeggen, ik ben niet. Ik ben hier niet helemaal eerlijk. Ik ben hier niet helemaal. Ik ben niet eerlijk na mezelf. Daar is een doorlaag heerlijkheid. Daar is iets wat ik probeer te verbergen, wat mij niet mag zien. En dat de omgeving heeft dat niet meteen door, maar ze voelen dat. Ik geloof echt dat als je twee afdelingen naast elkaar zijn, een die goed rijdt en die niet goed rijdt. En je zou die managers. Nou, fileren, je zou de onderzoek naar doen, dan kom je er achter dat het gedrag zit in dat reitje woorden. Bij sommeren van die leiders klopt dat. En daar is de sfeer goed. Mensen hebben veel van elkaar over, zijn lojaal. Daar wil niet zeggen dat de cijfers beter zijn. Maar de verkracht in zo'n eneheid of in zo'n team of een afdeling die is gewoon sterker dan. waar iemand van zichzelf gaat of zo kletsen, maar uiteindelijk zich zo gedraagt. Worden leiders, echt de leiders, worden die geboren, een aangeboren talent of zeg je leiderschap? Ja, dat is een ondertitel van een eerste boek. Geborenlaaders bestaan niet. De netse iets als je bent wat je doet, het zijn teksten die proberen iets los te maken. En los te maken in iemand die het leest. Want bij iemand die dat leest geborenlaaders bestaan niet gaat er iets draaien. Nou, dat ben ik niet meer eens. Ik vind het ook mooi, is het wel mijn eens bent. Maar me in mijn geval was dat zo dat ik in elke geval niet geboren ben als leider. Niet dat het misschien niet in de zat, de potentie was er wel. Maar, wanneer komt die potentie eruit? En daar heb je toch een omgeving van nodig of je moet het ergens op kunnen bot vieren. En dat was alle minst van zelfs breken. Ik zat helemaal niet in de milieu waarin ik leiding zou gaan geven. Dus ik durf te stellen dat ik niet zo geboren ben. De mijn ouders was een visboord. Want die baas die vroeg heel veel van je, en betaalde altijd het slecht. Dat was de baas. En ja, ik ben ook de enige die in die familie is ontsprood dat tot iemand die leiding ging geven. Ja, dan stacht je toch anders dan als je dat wel begrijpt hoe dat werkt. Ik heb dat echt niet begrepen. Uiteindelijk weet je een grote leider. Je bent je was officier bij de special forces. Ja, ik weet niet, dat het hoogste wat je kan bereiken bij de fanciën. Je zit hoog in de lijn dan toch? Ja, ja, ik heb officier dat zijn de. Je hebt een manschappen, dat mensen die het werk doen, onder of officieren, die man is je eigenlijk de operatie zou je kunnen zeggen. En de officieren die zijn meer van het conceptiewele. Dus dat is een laag daarboven. Dat is een heel veel ranger binnen. Dat begint bij Luyttenant dan het eindig begint er al. Ik ben ergens op een midderang geëindigd. Ik ben er welk vroeg uitgegaan. Ik ben nog lang in die lager ranger blijven hangen. Dat daar gevond ik hier nog even op het leuke werk zat. Dat vond ik het leukste met de mensen aan het werk. En. Even kijken, dus ben je dan hoog is dat het hoogste nei alles behalve. Ik had ook major overste. Dan bedoel je je veel bereikt binnen de fanciën bij de special forces. Ja, je is wel speciaal.
Ja, onderdeel dat hij wel een bepaald aan zien. Het is gewoon ander werk, je wil dat ook niet belangrijk maken omdat het is, maar wat je daarvoor moet kunnen, wat je op de mat moet leggen met name over Leinig EV zelf, ja dat is best wel. Ja, dat gaat wel weg. Omdat de situaties namelijk altijd naar ongeveer zien en moeilijk zijn. We kunnen zien, hè. Wat jullie daar doen een beetje op televisie in de programma's, die we zien er heel veel van dat soort programma's. Kan verkoonens beruigen duurlandijdje en dan zie ik die mensen, dan denk ik wat bezielt je om daar aan mee te doen. Wat bezielt die mensen om aan zo'n programma mee te doen met jullie? Ja, dat is denk ik, het vraag ik me ook regelmatig af, want dat is namelijk echt heel pittig. En het is. Het is denk ik een soort. een gedachte die ze hebben. van soort eidelige dachten, van ik wil laten zien aan mijn omgeving of aan een kijkerv. of aan jezelf misschien? Misschien niet, maar dat ik dit kan. En dit, ze weten niet wat dit is, dat ik dit kan. Want ze hebben er wel een voorstelling van, maar die voorstelling is alles wat het is. Alles behalve van wat het is. En dat wordt in zo'n traject daarvoor, heb je drie stappen, dat ze na een brief selectie worden ze uitgekozen. Dan hebben ze een soort euphoria, want ik zit bij de laatste 200. Dan krijg ze een testdagens, moeten veel pusturen, dan zijn ze uitgekozen, en dan weer euphoria. En er bereivt mogen ze meenag, laat ze een keer naar suriname, en dan mogen ze nog 15 verschijnen. En dan zijn ze allemaal euphorisch, want ik. mag straks voor de camera laten zien wat ik kan. En na twee minuten is dat gevoelweg van euphoria. En komt ook niet meer terug, dat blijft acht dagen weg. En dat vind ik zo wondelijk. Niet waar iedereen, de mensen die dit halen, die hebben vaak iets in zichzelf, een soort inalig vuur, die dat. Ja, dat motivatie, vlammetje toch wel brandend houdt. Maar de meeste grote, sterke kerst die zie je gewoon aan een uur, dat je denkt dat dit wordt niks. Doe je houten het wel vol, je bent wel weerbaan nu nog, maar na drie dagen, als ze het vermoeidheid toislaten, dan hou je het gewoon op voor je, omdat je gewoon niet echt gedreven bent. Je hebt gewoon geen dieper relatie waarom je dit doet. En dat is waarsadelheid. En dat knippersende natuurlijk ook heel mooi in zo'n programma, want ik krijg je die uitspraak, want ik geef nooit op. Allab, ik heb een gebroken ben, ze moeten me hier wegsläpen. Nou, er is dan niemand die ooit een ben gebroken heeft, en zo is het niet weg te släpen, want ze staken vingeren op, want ik ben er klaar mee. En ik snap het ook heel goed. Ik begrijp heel goed, ik heb het zelf dat gevoel ook gehad van zal ik ermee stoppen. Dat is voor mij een super warde voor moment geweest. Dat je zelf, dat je twijfelt, als ik nu mijn hand op steek, dan zit ik over een uur in een warm bad, heb ik een goede maaltijd, lekker deckbed over mijn heen, is het gewoon over. Dat vind ik fantastisch die less. En wat is dat dan in je dat zeg maar 'nee, ik ga toch door'. Dat moet diper zijn dan in mijn geval toen een groene beret, dus een stukje stof, dat zal het niet inzetten. Het is ook niet de afgang voor, ik had een gezin, ik had een goede baan, dat is ook niet dat ik dan af zou gaan of zo. De meeste halen het niet, dus het is iets anders, dus toch een overtuiging dat je, wat was die drive voor jou? Ik wilde dus heel graag special werk doen. Dat klinkt een beetje gek, maar ik kwam uit, in mijn ogen, wat saaierwerk, heel overzichtelijk, ik was een soort, de engineers van de Nederlandse landmacht, z'n bouwje bruggen en wegen, ja, ik vond het oer saai. Want als ik je heel even terug ga voor iedereen die je over haar niet kent, jezelfd op school, ik las ergens een straatschoolvie. Ja, dat is wel, dat was het bij een beetje wel weg. Uit het zhuiden van het land, totaal iets anders dan wat je geworden bent, toch geen school, en was er toen al die behoefte van, ik ga bij de fancie of ik wil, bij die special forces of had je een andere dromen? Nee, ik had eigenlijk niet zo z'n dromen, ik had. Ik ben. Nee, aan mijn 18 heb ik besloten dat ik dan een militaire academie ging en dat is ontstaan. Ik had wel, ik wilde wel bij de fan, ik wilde vlieger worden, jachtvlieger, F16. Ja, dat is mislukt, ik wilde marineren worden, dat blijken ook allemaal geen. Maar dit vind ik een mooi verhaal, want er was toch een dromen van, die F16 vliegde, dat was er wel, dat was het beeld. Ja, dat was toen een audatie, ja. Waarom weet dat niet gaan doen? Ik heb het geprobeerd, ik heb de avroboorde had je toen, die heb ik natuurlijk gelezen, dat is dat zo'n koppon moet je in en dat ik op onders heb uitgeknipt, ingevuld. En ik dacht, na, ik ben al bijna F16 vlieger, het postgegelder op. Je zet ook voor je? - Ik zag het echt voor je. Ik had nog geen rijbewijs en ik vond het ook een fantastische anecdote. Geen rijbewijs hebben wel een F16 vliegde. Ik had koffie-sualisatie zelfs wel goed met me. Maar er was meer vondo, ik krijg een hele stapel informatie en naar allerdokumenten binnen. Ik denk dat voorzans, er zijn ook een serieus met mij, maar ik had geen idee van wat het inging houden. Ik ben nadalijk naar een soort selectie-test daar, dat ik gewoon een inzicht compleet verkeert dat geïnterpeteerd heb, dus ook gezegd van, ja, we gaan met Jairn Iverder. Dit gaat niet goed. Dat is nog even die technisch ding, maar ook mijn ondwickling was gewoon niet goed genoeg. Ik was daar gewoon ook helemaal niet klaar voor. Toen was je 18 jaar? - Ja. Toe wilde je de nabekoptsmarineers? - Ja, dat is ook mislukt. Kom aan, doos. Ja, korsmarineers is dan een van de marine in speciaal ondeel. En dat heb je twee selectie-dagen in Rotterdam, en dat was voor mij zo'n de sepsi, zo zwagen eigenlijk. Een beetje wat jij nu met die mensen op te ver doet. Ja, eigenlijk dat. En dan maakt twee dagen en ook nog niet eens zo pittig. Maar goed, ik zat toen het tijd had geen je naar de sportschool, en zat je op fitness en dan kom ik wel 80 kilo bankdrukken. Ik dacht van voor mij zelf een hele pief, ik denk zo. Ik kan het wel die mariniers, maar ik was daar ook na 5 minuten, ik denk helemaal klaar, dit gaat niet worden. En ik ben naartijd met status en de benen lateral ik van de kazernen gegaan. Ik ben dus twee keer afgewezen eigenlijk. En je hebt afgevallen, twee keer ben ik gewoon weggegaan. Je hebt opgegeven toen. - Ja. Dat is een selectie, dat is een meegermedictair, maar je hebt gewoon burger die. - Ja. En ik ben gewoon echt opgegeven. Maar toen was het dus blij, maar nog steeds een verlang om wel bij de fanzieting. Want je had toen wel een andere keuze kunnen maken. - Ja. Hoe kwam je uiteindelijk dan toch bij de Kameradwicht? Dat was. Ja, dat was eigenlijk de derde pooring. Ik heb met aangemeld weer niet opgeven. - Niet opgeven. Ja, het is ook maar goed. Als ik kijk over eigen als schap, dat was helemaal niet aan de orde. Ik was ook helemaal zo ver nog niet. Ik was blij dat ik met mijn examens halde. En ik ging anders ging. Schijken de studeren, dat kostte. - En godsvermogen, ik denk dat ik helemaal ouders niet aan doe. Dus de fanziet krijg ik nog een salarisje. Dus laten we dat maar gaan doen. Dus dat was mijn drijven. - Dat is niet heel sterk. Als je dan op zijn hindernus baan in de kou in de modder en je bent als laatste, dan denk je natuurlijk, ja, weet je, stuur mij maar gewoon weg hier. Dit wordt hem niet. Maar die milie daar een keer dehmeten, daar heb ik gewoon geluk gehad. Dat heeft namelijk een iemand in Nederlandse eindexamen niet gehaald. Ik stond er maar eens herverlaist. Ik had verder al die testen goed gedaan. En toen zei de commissie van nou, als ik die klaas is, had helemaal maar uit. We had toevall. - Ja, dat is het begin geweest van een langer jaar uiteindelijk. Ja, ik had daarna ik tot 2009 gewerkt. En tot 2014 bij de overheid gewerkt. Ja. - Waar ik benieuwd naar ben, heb je jullie leren daar extreme dingen? Je hebt missies gedaan, je leerte wel voor. hele serieus onstandigheden hoe je daarmee ongaat. Wat we op tv zien is toch wel een andere gradatie lijkt mij. En wat het blijft televisie, het is niet echt. - Ja. Maar wat kunnen wij, laten we zeggen, de gewone burger nou leren van jullie special forces? Wat zijn de dingen we van je zeggen? Als iedereen daar nou een beetje van zo meekrijgen? God, maar dat zou je leven stukken aan genamen maken. Ja, daar heb ik. Sinds dat ik op tv ben en bedrijf ik interesseerd zijn in deze vraag van wat kunnen we nou leren van dat tvprogramm of van zo'n eenheid. Dan denk ik, wat je voorsmacht echt kunt leren is de. als er iets gebeurt, en je leven. In een team, er wordt een fout gemaakt. Wat de meestalde reactie is dat we op zoek gaan naar hoe komt het dat die fout gebeurt is en dan wie ligt het. En dat zit allemaal in het verleden. Terwijl die situatie waar je inzetti is, er is een fout gemaakt, die is moeilijker dan daarvoor. Dus die vraag nu om eens gezintheid, om passie, om daadkracht, om. Niemand iets wat we daarop losstemen, maar wat we daar moeten gaan mogelijk maken aan elkaar. En dat verhaal dat een fout is gewoon een nieuwe situatie. Je hebt gewoon een vroger te kijken en kijk maar hoe je dat doet met elkaar. Eveluweer doen we wel een keer als je wanneer het kan, wanneer de rusten we er is, maar nu gaat dat niet. En dat zie ik, maar dat wordt niet gezeurd, niet geklaag, niet gewezen. De sfeer veranderd ook niet. Dat wordt alleen maar harder gewerkt of de aanpassingsfemoren is onzettend groot. Er is een nieuwe situatie, dus we moeten ons aanpassen aan die nieuwe ingrediënten. En waar ik mag spreken zie ik dat dat is niet zo sterk ontwikkeld. Dat gaat heel vaak over jijbakken. En dan zie je dus dat je. Als dat druk op zo'n systeem komt, dat valt uit elkaar. Die fout maakt dat de druk groter wordt en de mensen weten die verbinding niet met te herstellen. En ze denken dat het dan. Ja, de oplossing ligt bij anderen niet bij hun. Nou, dat diede van het boek komt daarvan dan. Oplossing ligt bij jou. En altijd maakt me niet uit wat je me voorbeeld voor schootelt. Hoe erg het ook is. Maar dat is dus weer die eigenerschap. Dat jij zegt, oké, ik neem het wel op, maar ik ga het oplossen. En ik ga niet wijzen van, maar jij hebt het gedaan. Ja, dat is niet makkelijk. Nee. Nee, en dat wordt je ook hartstikke moe van. En dat zie je dus ook dat de vragen of de tegenvragen die daar onder zit. Ja, maar als je naar altijd die heen bent, je de karchtrekkt. Wat heb je erop te zeggen, Ray? Ja, maar dan denk ik bij mezelf dat ik het toch best een grappige heer. Als je altijd die heen bent, je de karchtrek.
Dit is hoe komt het dat je die energie niet weet en mobiliseren bij een ander? Die moet die kan niet trekken. Dat is niet het slemmen. Je moet zorgen dat drie mensen die kaarten trekken. Dus hoe, als je dit een beetje statistisch zou bekijken, dan heb je. En zo'n normaal voldeling heb je mensen die het zijn aan niet zoveel. die dit gedrag hebben en dat zijn misschien op honderds en of dat misschien een stuk of tien. En dan zijn dat tien die je nooit mee gaat krijgen. Maar in de midden zit de kritische massa. Het leiderschap begint volgens mij bij hoe krijgt die kritische massa aan de gang. Dat is wat je moet doen als je die kaartrekken bent. Hoe krijgt die kritische massa aan de gang? Dat is jouw vraagstuk. Je moet niet nog harder gaan trekken en nog langer gaan trekken, dan ben je aan een behastige momorgen. Dus je moet in de overtuiging, je moet mensen meestelpen, je moet zo'n uur doen. Ja, dat het door heel autentiek te zijn, door het te laten voelen dat je dit meent. En dat betekent dus dat wat er in je buik rond gaat dat altijd mee komt in je communicatie. Dat altijd de goede voorbebleven geven. Dus je kunt hier ook in niet verzwaken. Het is ook geen programma van een dag of een week. Dit moet je zijn, dit moet je identiteit worden. En je moet een soort sensor ontwikkelen van wie. Wat is het lag hangende fruit omheen? Wie kan ik hier met mij in deze modus krijgen? En dat zijn de mensen die dichtbij staan. En dat als je je ogen dicht doet, dan je denkt even aan die mensen die je gaat bellen als het echtveelend is, die mensen. Die moet je hebben. En dan worden die tien vanzelf een stuk of de 30. En dan zie je dat die club die gaat een beetje bewegen. En dan ontstaat er zo'n energie. En die energie is een heel fijn club je om bij te horen. En ik vond het wel mooi. Je noemt de zandstroiers en de oliemannetjes. We hebben een mooi term. De zandstroiers. Ja, zandstroiers. Ik denk dat je ze wel kent. Ze zijn heel typische mannetjes. Ja, kijk, als het tegen zit, dan heb je gewoon mensen die gaan zoeken naar dat argument. Nou, dat komt omdat jij niet meer zo voelt. En dat is dan vaak een andere regel, het nieuwe ICT-system. Die mannetje die veranderd is, de overheid of wat besloten. Maar dan boe je hartstikke argom van. Want de betekent dat je nooit in controle bent over je gedacht. Niet over. Rust in je hoofd. Je hebt geen rust in je hoofd, als je dit doet. Het is super onrustig. En je kunt het ook niet oplossen. En ik zeg niet dat je nooit mag mopperen, want dat van Tiel met elkaar best goed. Maar je zult toch moeten bedenken van wat gaan wij hier aan doen. Hoe ga ik mijn buik gevoel zetten, dus dat is maar om er vroeger. Dat zijn ja. Dat is een maakmazin. Het is niet anders. En dan die positieve tijd gaat voor je werken. En dan krijg je dus dat mensen er wel zin in krijgen. Dat gaat nooit iedereen doen. Dus voor mij betekent ook de mensen die dit boek om armen. Deur of je energie te richten op de mensen die positief georienteren staan ten opzichte van het vraagstuk. En laten anderen, ze zijn geen slechte mensen, ze zijn niet minder waard. Maar laat die maar gewoon werken, dan gaan wij wel zorgen dat die tent verandert en dat we dat bewegingen krijgen. Dus hoe ga ik mijn energie aanwend op het geheel? Wil je ook meer rust in je hoofd? Achter je dan uit nodig om het gewoon eens een week te proberen. In de meditationmomencep vind je meer dan 700 gelijden meditaties. Aademhalingshoefeningen, muziek, afformaties, slaapverhalen, yoga- en vloosessis en nog veel meer. Alles om meer rust hervaren in je hoofd en in je leven. Download de app gratis in de App Store of Google Play. Of gaan haar meditationmomentspuntanel/spotkast en probeer de premium versie zeven dagen helemaal gratis. Doorzettingsvermogen disciplineen. Dat zijn termen die jij vaak gebruikt. Je geeft die trainingen, het gaat over leiderschap. En dat heeft te maken met keuzesmaken. En dat duidelijk, wat ik eerder zij, we weten vaak wel wat we moeten doen. We doen het vaak niet, omdat we gebrekken hebben aan disciplineen. Hoe kan je die discipline trainen bij zelf en de doorzettingsvermogen? Ja, dat is een heel hard nekkige dingetje. Je ziet erop, natuurlijk, van alles over het buik. Maar ik heb laatst de bedacht dat als je nu het bestefst zou hebben van wat hier nu zit, dus alles wat meest overkomen, alles wat ik uit besloten heb, dat is wat hier nu zit. En dat betekent dus dat alles wat hier niet zou kloppen, dat ligt in de verleden. Dat heb ik zelf. Dat ben ik debet aan. Als je dit projekteer in dat 20 jaar vooruit, dan geef ik me dat dus een zoveel verantwoordelijkheid van als mijn financiële situatie moet kloppen met gezondheid, merelatie, mewerk, noemen me op. Dan heb ik nu dus dingen te doen om te zorden dat er voor 20 jaar klopt. Als ik het nu verzaak, heb ik dan pech. Als je dat niet gewoon een keertje zo met een biedje met elkaar bespreken, maar dat gewoon van jezelf gaat maken, dat is misschien zochtens laat dat om de meditatie zijn dat je daar zo van nagen denken. Pakt nou eens gewoon 10 minuten elke ochtend en denk nou, zna over wie wil ik nou zijn over 20 jaar, hoe moet ik erbij zitten? Natuurlijk gebeuren dan nog steeds dingen waar je geen controle op hebt. Daar zijn dingen die je heb je nou helemaal niet in de hand. Maar je neemt de kans dat het minder goed met je gaat, wordt wel heel veel kleiner als je nu gewoon jezelf gedraag kon vormen met je doel is wat dat staat. En dat doel, en ik vind het dan gezondheid eigenlijk misschien wel de belangrijkste van allemaal, dat stippelt er zo pat uit, dan kun je er voor jezelf meelpalen opzetten. En het maakt me niet uit of je ze haalt of niet haalt als je je dag, of je dag, de habits of je dag, als die maar veranderen in de richting van dat doel. Maar dat moet je eerst bewust worden van het feit dat het belangrijk genoeg. Ik ben 52, ik kom me heenkijk. Er is zoveel vrienden van vroeger, wat is er gebeurd? Wat is er gebeurd met je? Ook kan dat. Wat heb je gedaan met je tijd? Ja, en op alle vronden. Op alle vronden, ik heb zelf ook echt mijn fouten gemaakt. En ik heb ook echt wat er moet mediteren als ze daarom gaat en zeker over de balans in mijn leven en de relatie gebied. Dus bij mij heeft het af en toe droog geslagen in het werkstuk, daar ben ik nu ook wel een belang denk ik van je predict dit, maar je hebt het zelf ook nu even te zeggen. Maar ik ben wel me bezig, maar wat is er gebeurd met die vrienden van jou? Ik heb ze ook dezelfde vrienden. Ja, wat is er gebeurd? Het goede leven heeft zich geraakt, het goede leven heeft zich gepakt. Als daar geen balans tussen de boel hondische kant, en nou ja, dit lang volken houden, dan ga je, ja, je bent nu vijf, dat je was. Maar dat overkomt, ik heb het ook meegemaakt, ik wou 100-6 kilo, ik ging elke dag buiten de deur eegte, ik drong drie vlesen wein per dag, ik had het topleven. Maar ik was met de eigenie van bewust, wat jij nu zegt. Als ik iemand zag, zoals jij of die gasten die elke dag naar de sportshogeing dacht, ik vergas. Toen vanaf me handen. Dat dacht ik echt. Ja, dat geloof ik ook. Dus ondeveriende denken dat we schijnlijk nu ook van jou om mij. Ja, en ik bedoel, ik zit bij mij dus ook niet in elke dag naar de sportshogeing, want je gaat me niet om die prestatie die je moet leveren. Maar het gaat me wel om dat mocht je nou tachtig worden, dan kun je tachtig worden, niet meer in oudwin kunnen stappen, of achterruimde gelaten moeten lopen, of je zorgt ervoor dat je begrijp wat dan nu nodig is om dat anders voor elkaar te krijgen. En dat heeft ook de behoorl te maken met flexibiliteit, met. - Maar ook afspraken maken met jezelf en je daarna houden. Dat is discipline. Dat is voor mij discipline. Waarom is het voor z'n overment? Het is dan zo moeilijk. Ja, omdat het een beetje de. Ja, de pladdrukken in het moment zijn dit altijd moeilijke keuzes, om daar op termijn. Wat hoeft dus niet he? De verruchten van te plukken. Nou, dat is het gevoel wat je hebt. Wat we hebben, dus de hele tijd hebben we gedachtes en die zijn zo overtuigend, dat we maar beter nu wel voor die flaswijkende kies want het is zo gezellig. We hebben nog maar één avondje samen met morgen grijven vliegen bedenkelt mag. En die al die stemmetjes die hebben ook gelijk. Maar discipline is dat je dat doel belangrijk aan maakt dan die gedachten, die je probeerde overtuigend vanavond toch maar even niet te gerinnen. Of vanavond toch maar even niet. Hij heeft er even rekeningen over te maken. Wat het ook is. Hij is er. Je bent wat je doet. Dat wordt je doet. Elke dag dat laat zien we je bent. Ja. Het is gewoon de reflectie van van me je bent. Ik maak best vaak mensen mee die komen dan me mijn en die zeggen ja, en ik wil heel graag dit of dat hebben ze een doel. En afgelopen tijd dan lukt het niet. Het is lastig of moeilijk. En ze zeggen ze ja, het lukt niet. Heb je nog een tip waardoor het wel voor elkaar kan krijgen. En dan is het maar antwoord. Ik weet niet hoe jij dat ziet, maar ik zeg gewoon je willen niet echt. Want als jij het echt wil, als jij het echt wil, dan doe je er alles voor. Dat stopt je niet. Ja, wilde bij de fancy. Je ging niet stoppen. Ben je er bij mij in? Of kijk dat nu onszeren dat je zeg weer ja. Dat geldt niet voor iedereen ze. Nou ja, ik denk wel dat het zo is ja. Ik denk je wil het niet echt. En wat betekent dat dan? Het is gewoon een woordje erachter zetten. Ja, ik wil het. Of ik wil het echt. Was het verschil. Nou, wat het verschil is, is jouw gedrag. Want het gedrag als je dit echt wil, dan maak je ofers. En dit was aan het ofers voor energie, ofers een tijd, ofers een keuzes die je maakt. En dat komt omdat je weet dat dat doe wat je dan beschreven hebt, dat dat achter zit in en als ik dit nou niet bereik. En er is als je dat maar lang genoeg op raten komt, het toch neer over leven en dood. En een ziekbed met kinderen. En het wordt een dramatisch verhaal. Dat wil je niet. Dan heb je nu dus wat anders te doen. En je hebt dat gewoon nooit. Het is je altijd voor de wind gegaan. Het is. Je gedrag heeft je nooit afgestraft. Je hebt nooit.
en dat gaat gezeten wat het ook is. Maar er zijn natuurlijk wel manieren om dit ook voor mensen dit moeilijk te vinden, omdat wel mogelijk te maken. Dus ik zelf ben nu dagelijk zonder wochtselen met mijn agenda om die spogmomenten in te plannen. Ik heb een challenge in de april, ik wil dat voor elkaar maken en bij mij is de uitdaging van een hoekrijkste ingeplant. En ik krijg dus ook een beetje stress van als dat dus dan niet lukt. Dus dat is één en een stokkigste de deur. Dus maak het social, zorg ervoor dat die vriendje belt of die vriendenje belt van hijbe ben je. Ja. En zo zijn er natuurlijk van die makkelijke. Samen is het toch makkelijker. Heb je ook een eerderhoor gezegd? Een sporten zelf is leuk. Maar als jij iemand naast je hebt, ga je toch net even harde door. Harde door? En ook mijn namer. Dus de truc van vanavond, de spogmoment plannen, ook als het plenst. De truc is natuurlijk je schoenen aan de deur dichtrekken. Dat is het sporten. Want wat daarna komt, dat is het probleem niet. Dat duurt vijf en uitzend bij de kou heen en dan hebben die stoffies dat al lang wel overgenomen die je oog aan dat u er doortrekken. Je kunt dat ook uit teken. Hoe zijn sporten? Die vijf en u zullen er vijf en u zullen vervelend dan gaat het wel. En dan bereem ik je je je bent dan nog niet. En dan dan bereem ik komu thuis en heb je dat fijne gevoel denk ik, omdat ik het niet altijd. En dat weten we allemaal. Iedereen weet dat. Maar. En doen. Maar je moet het wel doen. En doen. Ja. Je noemde net het woord. Mediteren. Meditatie doe je dat wel eens? Ja. Ik kan ineldaad wel instil te zijn, maar ik vind het dus heel lastig om gedachten vrij te zijn. Dus dat je dus. Dat is ook niet makkelijk. Maar kan wel de moment voor jezelf nemen, reflectie moment op na te denken over die vragen die je net ook noemde? Ja. En ik doe dat voor dat ik een lezing geef wel eens, dat ik echt. Omdat ik en dat is dan meer omdat ik bij energie wil komen die waarvan ik weet dat het werkt. En dan als ik gewoon een nummatje afdruid dat het minder sterk is. En dan als ik dan even. Even een meademhaan denk. En ik denk eventjes van dit ga ik gewoon helemaal regelen hier. Dan heb ik ook gewoon. Dan is het mijn eerste contact namen met een klantenzaal anders. Een andere sprankling of. En dat is toch. Dat is ook wel ze voor betalen. Ze betalen ze denken dat ze voor innaal betalen, maar ze betalen voor energie. En dat weten ze. En dat zien ze ook weer. En dat zien ze weer weer. Ze willen geraakt worden. Ze willen voelen dat die tent. Dat er een nieuw gesprek ontstaat als ik weg ben. Dus ik moet er een zaartje komen op planten. Dat is wat ik moet komen doen. En als ik met inhoud bezig ben, planten geen zaartje. En dan ben ik in de overdracht. En dan ga ik heel rationel. Ik moet gewoon boos kunnen worden en keer op iemand tussen aanlag steken. Ik moet een ziek kunnen worden. Ik moet geraakt kunnen worden. Ik moet het draad kunnen raken en zeggen van jongens man. Het leuk me even niet. Ik ga een echt zijn. En dat vind ik ook heerlijk. En daarom is een lezing ook nooit hetzelfde. En heb ik op blind vertrouwen dat er gaat lukken. Als ik maar wel even bij die kern kon, je hebt wel wat te doen hier. Die bent niet zo mag hier. Als je wel eens feedback van mensen die dan bij zo'n lezing geweest zijn en die later iets naar je sturen berig je of zouden zeggen. Hier is het rei. Ook was een beetje skeptisch in het begin, maar. Wat heeft dit met me gedaan? Ja, ik heb een aantal keer een theatergestaan met een gezellschap en daar een boodschap verteld die deze boodschap. En ja, de naam in de pauze had ik een soort interactie dan van mensen die met elkaar in gesprek moest al kan niet kenden over de thema. Tiek die ik eigenlijk in de voorkomt. Ja, daar kwamen we hele heftige dingen naar voorkomt, maar ook dingetjes die niet terugkregen. Maar laat ik wel. Dat is een paar voorbeeldgeef. Hij jongen die suudse dal is. En dat vertelt in de zaal. Dus het duurt best wel gek. Maar je doet interactie ook in de zaal? Ja, maar het is maar heel kort. Het is een half uurtje dat we een pauze hebben waarin ze een opdracht mee krijgen en dat pak ik dan tien minuten op dan haar. Dus dat komen dat drie, vier mensen. Soms het heel luchtig, soms is het onzinnig. Maar ook een paar stevige onderwerpen. Die blijven ook bij. En ik doe dat samen met mijn compagion. Best een maartje ono. Die heeft deze jongen op er even onderzoedig genomen. Dat zijn nog steeds. Dat vriend schap weet ik niet, maar die hebben nog steeds contact met elkaar. Ja, dat is ook wel belangrijk dat je een beetje nazoerge is. Ja, het moet ook passen. Het voel me niet verantwoordelijk voor wat daar besproken wordt, maar soms raken dingen je. En dan denk ik van nou dan wil ik mij nog ook voorin zetten. Dat is met deze jongen is dat gebeurd. En die gebeurde meer van dit soort, ik heb een keer gebeld en een gebeld van vader van een meisje waar het helemaal niet goed ming in de zin van. Die zou dit jaar gaan sterven omdat ze zich zelf zo zorgen maakte om van alles. Ik krijg heel veel van dit soort beregd en ik reageerde eigenlijk niet eens meer op. Ik moet het leven om begreemd, want dat vind ik helemaal niet meer moeilijk. Als het maar vaak er nog gebeurt dan denk je ja jongens, dat kan niet zo. Maar deze sprong eruit en ik zeg na, laat we kennis maken. Ik heb nu echt een hartstikke mooie vriend schap met het meisje. Het gaat nog steeds niet goed met haar. Maar dat erg is voel ik van ja, maar hier eigenlijk doe ik het hiervoor. Dat klinkt heel gek, maar dit is, je probeert iemand te helpen. Met psychiatres, het niet, de doctoren lukt het niet. En ze gaat goed op die energie. Ze vind het fijn, ze kan de verhaal kwijt, probeer er echt wat te regelook met haar. En ja, ik zie gewoon, dan wordt het op een bereivt, wordt dat geen help meer. Dat is gewoon een soort vriendin geworden. Bezonder toch. Dat vind ik echt wel. Bezonder toch. Zorg een soort missie wat je ook zegt, maar ja. Waarom doe jij wat je doet? Waarom sta je op iedere dag? Ja. Dat heeft toch een reden dat je dit bent gaan doen. Dan keuze. Ja, dat is een dekeer. Ik denk ergens heeft het ook een beetje gek, maar dit is ook iets te maken met mijn eigen onzeker uit van vroeger. Want ik heb er eerst een zes, ze heeft, nou het eerst 12 jaar, heb ik een hele fijne rinneringen aan van prachtige tijd in die wijk waar ik woonde. Maar bij mij kan ik in de pubertijd en ging ik ontwikkelen. Dat was een beetje achter en groeien, het bezoek van vriendjes, die waar ik veel meer buiten spelen, veel activer. Maar ik moest hartstikke hard te. Mijn best doen eigenlijk om beide blijven op school. Ik ging dan TVO toe. Dat ging wel, maar dat hield niet over. En ik kwam in een sociale door mijn waar ik dacht, ik weet niet wat dit allemaal is, maar dit begrijp ik niet zo. Ik had zoek weinig vriendjes daar, dus dat was een beetje een vondothaastige moeilijk. Ik denk ook niet dat ik dat gelukkig ben geweest. En er is ook wel iets gebeurd in mij, boel dat het in mijn systeem is dat blijven zitten van, 'sje dit gevoel dat wil ik niet meer hebben. En kennelijk hart werken, dan gaat het gevoel weg. Dat merkt ik. En terwijl ik dat hart werken levert iets op. En daar is er zo'n mechanisme van ontstaan van 'dunna maar je best'. En zorg ervoor dat je aanpas dan een omgeving, dat heb ik ook wel moeten leren. En dat brengt komt dat dan een zin achter, zonder dat je jezelf verlogent. Dus jezelf blijven, maar nergens passen is niet goed, maar overal passen en nooit je zelf zijn is ook niet goed. Dus dat spreken ik ook veel over nu met leiders die daar mee woostelen. Ben je heel erg veranderd? Ten opzichte van laat, we zegt toen je 18 was, die jaar dat je bedwens iets had en dat je bij meegegaan toepen. Ja, bij me wel echt. Wat is er veranderd? Ja, dus van binnen denk ik dat er niets veranderd is. Ben nog steeds. Je meegewoorden wie je al was? Ik ben geworden wie ik al was. Ja, maar daar zit een laag in de me name, de laag van toch een beetje de vaderheid in spreken bijvoorbeeld. Dus niet dat het daarom gaat, maar de me name van hoe kom je dat toe om dat te doen. Dus het begrijpen van omgevingen, begrijpen van culturen, psychologie eigenlijk. Ja, zon, het is maar heel toegepast. Ja, zeker. En dat het interrogert maar ook om te zien waarom werkt het vandaag niet. Ja, daar kan me erg bezig houden. Ga je dat dan mee aan de gang? Ja, en dat kan ik gebeten dat ik er een ziekenhuis superleukig, die ga ik ook nooit meer vergeten. Maar dat was geen kritisch publiek, maar dat was van alles aan de hand. Maar als je dat aan aanraakt, dan vloep je tijdje handen. En ik krijg het niet. Ik kon niet van komt probleem. En dan zie je dat die mensen zo knikken. Ja. En je voelt het wel in de staat. Hij zegt het maar wel, hij zegt het maar wel, dan daar handen we over elkaar. Maar ik vond het erg eens denk ik, 'Gappers, ik luk me dus niet nu.' Het luk me niet om punten te maken. Ik heb het ook helemaal anders gedaan, anders. Maar de eigenlijk vind ik dat hele mooie. Zet je wat het dan is? Zet je dat niet in de juiste energie? Of is het gewoon pech in die situatie? Ja, ik heb niet gezegd wat ik klandet is, dus ik durf dat hier wat te zeggen. Ik denk dat we gewoon een laiderschap ontbrekt. Wat er gebeurt is dat man hoopt van mij dat ik de rol van die laider eventjes anders over. Dat weet je een al of uur over neem. Maar het is zo werkt het niet. Dat is altijd gevaarlijker. Maar dat kan ook niet. Maar ik dat ga ik ook niet doen. Het is wel gek. Dus wat ik wil doen is ik wil mensen op andere gedachten brengen. Ik wil energie geven. Ik wil ook wel iets uitleggen van zoals ik denk hoe het zit, zonder dat ik je gelijk in heb, want dat heb ik niet. Maar veel meegemaakt dat het vaak werkt. Maar als ik dan zie dat er gewoon laiderschaps issues zijn, mensen lezen meelds niet komen afspraken niet naar, dat is niet meer rol jongens. Dat is van jullie. En dan zit iedereen stil te wachten tot dat ik een hoke spoken spas zeggen dat het over is. Dat werkt niet zo. Maar goed, dat is ook niet de session dat dan daar te benoemen want ik ga daar niemand afvalen. Maar heel of terug naar jou. Ik had het hoveel wat heb je geleerd in die laatste jaren. Als je kijkt naar je ging weer bij de fancie, wat een hele heftige tijd is geweest. Dingen die jullie hebben meegemaakt wat je hebt gezien. Nu, ander leven, die ben onder nemen.
Je bent gewoon weer mens burger en je wordt ouder natuurlijk dus belere automatisch. Wat zijn de inzichten die het meest hebben gebracht? Ja. Ik denk dat. Nice m'n. Ja. Ik denk dat je op moet pas dat het om jou gaat. En dat is voor mij nu deze periode staat eigenlijk nog misschien wel moeilijk want dan denk je 'staan je in de spotlaat' en dan zit je in een onderneming die dat ook zien en die zijn ook heel trots op en het werkt ook heel erg maar het geeft een heel. het geeft mij niet zo'n fijn gevoel dat het om jou gaat. Terwijl de ook een verantwoordelijkheid hebt. Ik heb daar ook een soort stuur in de kracht ingehad te naar gevalen en misschien nog wel. En dan gaat het ook om jou maar als ik kon spreken wil ik niet dat het om mij gaat. Ik moet hier mijn best doen maar het moet om jullie gaan. En dat is als ik dan zo terug ga ik naartunic. Nou ja misschien. toen ik een beetje laiderschap begon ontdekken 4-5 jaar dat ik echt wel door krijg van hoe zo werkt had. Toen heb ik dat eigenlijk geleerd. En zorg namelijk dat het niet om jou gaat en dat je dus dient. Dat is een bedenpoor dat ik vaak dient in het leiderschap. Dus ja je bent er geen in de spotlaatstaat maar je doet dit in de overdracht. Je bent met een ander bezig. En dat is wat ik echt. Dat is denk ik wat ik het alle belangrijks te vind. En ik denk dat je mij ook het meeste kunt raken als je me indirekt of direct zou vertellen dat ik het voor. Nou ja voor jou. Eigener en je hoofd maar eigen zakkouw. Het kan best dat mensen die indruk van je hebben. Ik denk dat je een serie leert dat ook al eens bij mij. Ik denk voor waar ze je me zelf dan niet goed is. Dat vind ik een mooie list dan weer. Dus ik juist op zo'n boek zie je ook weet je wat het stort. Die gastwijdt je de documento. Dus als je het heel plaatslaat komt dat over. En dan lees ik die boeken en dan hoor ik je praten. Ik voel je energie denk je ben eigenlijk een hele gevoelige lieve man. Ja dat zet er ook in. En ik denk dat het zal bij jou ook zo zijn. Het hele plaatje wordt dus voor kraft wordt er iets uitgelegd waarin ik zelf te vreden ben. Want ik heb jaar gezegd. Maar waarbij een uitgeverzegd van haar wij geloven dat dit verhaal deze foto nodig heeft. En dat is een heel klein stukje van me. Wat kracht uit straalt of zelfverzekertheid of. En het is ook zo. Dat klopt ook. Dat zit veel meer in wat je niet kleid kunt op die kraft niet in die tekst niet in het boek. Wel in dit gesprek bijvoorbeeld. Karakje is aan andere dingen. Logisch dat het gesprek ook zo loopt omdat je in het nieuws gierig bent van 'daar moet ook iets anders'. Maar als je dan een goed social media stuk zou je zo een lastig. Hoe zeg je dat? Het is een lastig omdat soms te lezen. Het is een imagel wat er gekreerd wordt natuurlijk. Ja. En dat doet TV ook heel erg. En TV zie je ook van zo. Ja, ik ben niet over het jaren zo gezellig gast vind. Nee, dat is wel. Maar met de beën dus wel. Ik zeg ook dat je een privé leeft. Je woopt een relatie en een kind. Ja, en ik moet ook brood bestellen bij de baker. En dat gaat echt niet op die manier zoals in de programma. Nee, en in de programma hebben ze ook wel. brans wel wat nu wans aan. Ik denk dat je de begin afleveringen kijkt of de einde dan zie je wel andere. keraakte en het wordt ook wel een klein beetje gesneden naar wat werkt. Dus dit werkt een beetje zie. Hoe wel lekker achterstaar, maar ben ik wel een stuk meer dan dat gelukkig. Als we nog even naar leiderschap gaan in ons land en in de wereld. is er een tekort aan hoe mag je dat noemen? Goedleiderschap, duidelijkleiderschap, dienend leiderschap. Wel, als ik het niet. het is een gaal. Het gaat niet te goed. Ik ben zomaar meeningen over alles en nog wat die iedereen heeft, maar. als je kijkt naar het leiderschap of op het in Nederland. Wat zou we kunnen verbeteren, zonder dat we nu gaan zeggen van het is niet goed? Als jij nou eens de baas zou zijn, of de leider. De baas klinkt wel meer zo. Hoe zou jij het leiderschap aanpakken? Ja, daar heb ik laatst een keer een post over gemaakt. Dan zie je er heel veel bijval krijgen, omdat het leeft. Het was helemaal niet goedko bedoeld. Maar wat ik eigenlijk er wel zeg is, als je en de aanlab naar zo'n verkezing, als je ziet wat daar verteld wordt, er is niemand die niemand geen enkele. partijla dat die daar gezegd heeft. Wat wij hier nu medelkaar proberen voor te vechten, dit gaan we niet regelen. Dit gaat niet lukken, want dit is wat wij zouden willen. We hebben daar een ander van nodig, maar om elkaar te vinden, moeten we luisteren naar elkaar. We moeten feitelijk medelkaar gaan spreken. En als je dan in de batter ziet, en het is bijna lagwekkend. Hoe dat gaat. Het gaat gewoon een woordgappen, het gaat om een beetje klikbeet. Dus je wilt natuurlijk gezien worden. En ik vind dat erg zinant. Want laiderschap gaat over dat je de verantwoording neemt alleen van wat je zegt, maar dat is ook over wat je doet. Dat gebeurt niet zoveel. En dat is wat ik die mensen. Ik zou gewoon meer raadshow willen zien eigenlijk. Ik zou meer data gedreven laiderschap willen zien. Dat ben ik helemaal niet een persoon voor, maar in de politiek is dat wel ik zou willen zien. Want ik weet niet meer, zelf als kiezer. Weed ik niet meer wat ik moet doen. Dat is gek. Waarom weet je dat niet? Omdat ik niet. Ik heb geen idee wat nu goed is. Maar is dat omdat je ook niet geloofd wat ze zeggen? Maar je denkt toch, wat ze zeggen gaan ze toch niet doen? Ja, nog niet, ze zeggen dat ze niet gaan doen. Wat de vertellen zijn niet, maar dat snap ik wel. Ik snap wel dat als je als partij straks met vier partij moet regeren dat je dit niet allemaal waken te maken. Maar goed, dat is dan. Maar ik geloof ook niet wat ze zeggen. Ik geloof dat argumenten voor worden aangedekt, andere argumenten worden weggelaten, om eventjes net even een belangrijkere steepen te maken. En dat. Dat klinkt als het is bijna normaal geworden. Maar het is niet normaal, als je problemen oplossen, dan wil ik gewoon de puzzels snap. Je zou bijna vragen om meer technochratische bestuurers mensen die besturen op het probleem. Als je in een onderneming zit, dan ga je een probleem oplossen, dan anders ga je morgen namelijk van jeet. En dat betekent dat je dus heel goed moet weten wat is er aan de hand. En als je nu het kijken wat is er nu in Nederland aan de hand, ja, ik weet wat de problemen zijn op de kop-temas. Maar wat daar precies aan de hand, dus ik heb geen idee. Ik zou ook niet weten wat oplossing is. En je krijgt er toch nergens te vinden. De ene die laat wel wat CBS-dieng is naarrekken. Maar los daarvan, jullie zijn nog nooit gevraagd om dit soort mensen leidenschapsdraeningen te geven. En nee. Want die krijgen ze nemen kan wel. Maar dat weet ik niet. Ik zou dat dus heel graag doen. En niet dat ik nou denk dat ik daar. Wat ik ze meese wil geven is eigenlijk wat ik in het boek schrijf. Dat als je je verantwoordelijkheid neemt, dat is niet alleen voor je achterband, niet alleen voor je partij. Als je verantwoordelijkheid neemt, als bestuur, dat doe je dat voor het land. En dat bij je dus eigenlijk altijd op zoek, je kunt hier geen negen halen. Hou op. En ik heb toen in die poststerk van, ik zeg, soms moet je gewoon leren dat een zes en een half morgen veel meer waard is dan die negen die nooit bereikt wordt. Dus vindt elkaar in die zes en een half en ga nu aan de slag. En je moet dus geven, je moet de ander zien, je moet de kaarten niet voor je bastouw, je moet zo allemaal op tafel leggen. En dan bouw je vertrouwen. En als je dat niet doet, dan komt het dus nooit goed. Van Um, kun je Peter van U? Die heeft dus laatst een speech geschreven, ik heb dat in vladig hoort in een podcast veld heren. En dat ging dus over het land of geen politici nodig was, Europa heeft geen politici nodig maar staatslieden. En in dit net naar de Tweede Wereldoorlog, wechten dus gesproken over de opa van Europa. En dat kon men doen omdat de staatslieden waren, die dus over een eigen regere geerperiode geen kijken, die kijken naar het gedeelde belang. Die wisten dat het nooit een tien zou worden maar een zes min, maar we gaan dit wel opbouwen met elkaar. En we moeten dus nu allemaal geven en dan kijken we vervolgens wel wat we kunnen nemen. Ja, we hebben de staatslieden nodig. En dat ik voel in dat woord, hij heeft dat heel mooie beschrijven kennen, ik had hartstikke goede kritieken op. Maar toen hij dat zij zegt, ja, dat is eigenlijk precies wat ik ook voel. Je hebt geen politici nodig nu, dus je wordt een beetje gevopt. En dat. En de vervelend is nog dat de bewust aan dat niet echt is. Want als je dus. Dat ben ik stelig van overtuigd, deze mensen werken keihard. Met de beste bedoeling. - Met de beste bedoeling, dat is ook echt zo. En tegen lijktijd wil je ze bewusten maken, dus bijna Afro-Gondels, als ik dat zeg, albien ben ik. Maar je wilt ze bewusten maken, want vijt het dit, dit is heel gek. Wat hier gebeurt. Geek dat dit kan in het land. - En dan komt zo'n. Ja, toch een beetje een nieuwe korrifee, kom je naar boven toe, hè. En Ribonte Baldie, die dat eigenlijk uitstraalt, vind ik ik, ik wil gevolgen het nu op minder. Maar die. Ik heb er ook niet echt grip op. Dus je moet dat met elkaar doen. We hebben gewoon een andere gesprek, nou, stop nou eens met al die agenda punten over. Gaan we eens kijken hoe gaan we samenwerken? - Ja. En dan kom je weer terug bij jouw boodschap. Je kan het nooit alleen. Nee, en dan pak dat rijdje, maar ik moet het open doen eerlijk. Dat krachtig. In tegen zonder dubbel agenda. Kaargevend, ja, dat gaat dus niet. - Dat is allemaal woorden. Als je daar politiek achterzet, dan komt er zo'n streep door dat is teken. Ja. - Dat is onze beleving van de politiek nu. Het is niet open, het is niet transparent, het is niet eerlijk, het is niet dat krachtig, het is geen eigenaarschappen. En dan zijn mensen die regeren dan ook politici en Kamerleden. Ik krijg heel leuke dingen te horen, maar meestal lees ik toch van, reen, jij hebt een gelijk, maar je weet niet hoe het hier werkt.
Dat is ook zo. Dus ik heb daar een gigantische blenden vlek voor. Ik weet het ook niet. Maar ik geloof dat je alles plat druk dan begint het met dat rijdje. Ik ben zelf, ik denk stuk of acht negen luidingen even in gehaalte mijn hele carrière. Dan zijn dat drie waar ik mijn weg loop en daar klopt dat dat rijdje. En de andere zes niet en er klopt dat dat rijdtje niet. Dus als je wilt dat het land met je weg loopt, dat je dingen voor elkaar maakt, dat dat andere partijen met je weglopen, moet je zorgen dat je betrouwbaar bent. En dat betekent dus door dik en dun. Ook als het e-voget niet goed uit komt. En als je daar door misschien zes settels verliest, dan verlieft je maar zes settels. Maar op een duur komen die terug. Dus het is allemaal korte te mijn gedachten die pols maar in de gaten houden. Stinnen beetje de strategie van misschien moet je soms een veldslag even toegevallen om uiteindelijk de oorlog te winnen. Ja, ik hoorde mezelf kletsen. Ik heb dan die stemmetjes van die mensen die naar gereageerd hebben ze het ook een jonge, geistijmand is wel een goede, heel goede bekende. Echt een vriend, dus een beetje verwadert dat nu. Ik heb een hemende command opleidig gezeten en die heeft u erpt die zegt in een zoveel woorden van. Ja, eigenlijk zit ik een nazie, snap dat niet. En dat is ook zo, want ik bedoel, ik zit niet in zijn dagelijksaarwerk. Ik werkelijkheid, ik luister graag. Maar als buitenstaandeig en misschien toch voor tegenwoordiging van een groot geluid, wat daar ook. Ik denk dat we wel rond 17 miljoen buitenstaanders hebben. Ja, waar weet de allemaal niet hoe het gaat. En daardoor krijg je denk ik ook. Deze balans en die polarisatie. En als ik niet weet wat er gebeurt, als ik in bedrijf niet weet wat management allemaal aan het bekoek stoven is, en dan word ik gewoon trouwend. Heb ik geen goed gevoel meer. Precies en een verlische mensen en de sfeer wordt anders en er rond achterdort. En eigenlijk wat er gezegd wordt is, dat werkt overal zo, maar niet in de politie. Dat is eigenlijk wat er verteld wordt. En misschien is dat zo, ik heb dat nooit gewerkt, maar ik zou proberen het nou eens dan. En waarom gaat dat soms wel goed dan? En soms gaat het namelijk wel goed. Dat is namelijk wat van u in zijn speech zijn. En wat deed er die mensen dan toen anders? En is dat misschien niet een keeststudie te doen dat je lering trekt uit het gedrag van die. De gene die toen die die crisismanage zijn? Wat kenelijk gebeurde er toen wel? Of als er toen er meer nodig was, meer organici. We zijn gewoon allemaal bang. We zijn allemaal bang om mensen te verliezen, precies te verliezen. Dat denk ik ja. Ik denk dat dit voortkomt uit angst en onzekerheid van stalenafhoord dat we nog kleiner worden. Maar ik geloof dat dit gedrag zo dat je groter wordt, misschien moet ik er een prootype beginnen. Nee, geen aspiraties, nee. Maar het is mooi wat je zegt. En dan komen terug bij je boek. Maar ja, wie gaat dit doen? Sonder. Het is elke keer een beetje. Je hebt het allemaal groepen. Iets meer geven en niet bang zijn er iets kwijteraak. Ik denk dat dat in de politiek ook speelt. Dat. Ik heb je heel veel niet vandaag, maar ook in heel veel andere podcasten hoor je vertellen over. Je moet het samen doen. Als je onder de grond zit met een missie of je elkaar nog wel of niet aardig vindt. En hoe koud en hoe kunt je er een vervelend is, je moet het wel met elkaar doen om te overleven. En zoals ik het nu zie in Nederland, ook in de rest van de wereld denk ik, 'Ja, als het niet met elkaar gaan doen, gaan we het niet oplossen.' Ja, misschien heb je gelijk beter in 6 of 6,5 met z'n allen, dan hopen op de negen die nooit gaat komen. En vanuit die 6 kun je misschien verder. Ja, dat is dan de gedachte. Het zetje. Wat viel, zelfs gesprek. Dank je wel man, voor alle wijs woorden. Je bent wat je doet. Ik zou iedereen aanraden om vooral meer te doen. En daar wel goed overnaten denken wat je gaat doen. En ga je nog opreden in teater binnenkort? Dat staat niet in de planning, maar we hebben wel echt daar zin in om dat weer op te gaan pakken. Het is leuk in teater. Ja, dat is echt leuk. Dat had ik niet verwacht dat het zo leuk was. Ja. Is bij mij opreden, ik vind het niet leuk. Ik smaam potentieel al die mensen lachen. Ik vind het heel leuk om iets te verkennen. Wat laten we daarover hebben. Wat gehoord bedanken? Zeker. Mocht je prachtig. Dank je wel. Top. Wacht je dan uit nodig om het gewoon eens een week te proberen? Of gaan naar meditationmomens.nl/spotkast. En probeer de premium versie, zeven dagen, helemaal gratis.
Podcast Summary
Key Points:
Mensen zoeken vaak externe oorzaken voor onrust, maar echte rust komt van innerlijke controle en eigenaarschap over gedachten en acties.
Eigenaarschap betekent verantwoordelijkheid nemen voor je handelen, keuzes uitleggen en consistent handelen naar je doelen, wat essentieel is voor leiderschap.
Leiderschap is geen aangeboren talent maar ontstaat door actie en doorzettingsvermogen, waarbij falen en tegenslag onderdeel zijn van groei.
Discipline en mentale veerkracht, zoals geleerd bij speciale eenheden, draaien om aanpassen aan nieuwe situaties zonder te klagen, maar door samen te werken.
Summary:
In dit gesprek met Ray, voormalig officier bij de Commando Troepen en bekend van televisieprogramma's, wordt besproken hoe je rust in je hoofd vindt, zowel in extreme situaties als in het dagelijks leven. Ray benadrukt dat mensen vaak externe factoren de schuld geven voor onrust, maar dat echte rust voortkomt uit het nemen van eigenaarschap over je gedachten en acties. Hij legt uit dat eigenaarschap gaat om verantwoordelijkheid nemen voor wat je doet, keuzes kunnen uitleggen en consistent handelen naar je doelen, wat de kern vormt van effectief leiderschap.
Leiderschap is volgens Ray niet aangeboren, maar ontwikkelt zich door doorzettingsvermogen en actie, waarbij falen en tegenslag onvermijdelijk zijn. Hij deelt persoonlijke ervaringen, zoals zijn eigen afwijzingen bij militaire selecties, om te illustreren hoe veerkracht en aanpassingsvermogen cruciaal zijn. Ray haalt lessen uit zijn tijd bij speciale eenheden, waar teams focussen op oplossingen in nieuwe, moeilijke situaties zonder te klagen of te zoeken naar schuldigen.
Deze mentaliteit van aanpassen en samenwerken, in plaats van wijzen naar fouten, kan het dagelijks leven en werk aanzienlijk verbeteren.
FAQs
Rust in je hoofd vind je door te accepteren dat je niet altijd controle hebt over je gedachten. In plaats van te zoeken naar argumenten waarom iets vervelend is, kun je beter bedenken wat je eraan kunt doen.
Eigenaarschap betekent dat je verantwoordelijkheid neemt voor je handelen en je leven, ook als dingen niet perfect gaan. Het gaat om het leveren van energie om je doelen te verwezenlijken, zelfs als je onderweg obstakels tegenkomt.
Leiders worden gemaakt, niet geboren. Het gaat om wat je doet en hoe je je ontwikkelt, niet om aangeboren talent. Potentieel komt naar boven door ervaring en omgeving.
Bij de special forces zien ze een fout als een nieuwe situatie, niet als iets om over te klagen. De focus ligt op aanpassen en samenwerken om verder te gaan, niet op zoeken naar schuldigen.
Motivatie komt van een diepere drive of overtuiging, niet alleen van externe factoren. Het gaat erom door te zetten, zelfs als je twijfelt, omdat je een doel voor ogen hebt.
Het verschil tussen weten en doen is wat eigenaarschap definieert. Veel mensen weten wat ze moeten doen, maar het daadwerkelijk doen maakt het verschil in resultaat en persoonlijke groei.
Chat with AI
Loading...
Pro features
Go deeper with this episode
Unlock creator-grade tools that turn any transcript into show notes and subtitle files.