Jan Nauta

[Muziek] Welkom bij Overstituusgesproken. De twee weken het spotkast over de zonzaak is in Eurstikkelen. Ik ben Milpittik en hoop dat het deur van Architekt en elke twee weken zit ik aan het aantal met een van de vakrediteer voor een podcast op name. En dit keer is het voor het je keizer. De laatste one standing van de vakrediteeren, Vloer, hè? Ja, zo is het. En dan zitten we dan twee weken geleden namen Charlotte de herlaatse podcast op. En vandaag is onze collega Hannah Veeldman de herlaatse podcast. Zeg het als Arstictuur-Historicus aan de slag bij Atelier Regio Baumeesje in Groningen, om te adviseren over het erfgoed in het aardbevingsgebied. Onze luisteraars hebben hij nog nooit gehoord. Maar ze was echt elke aflevering bij. Ja, niet alleen verzorgen ze de opname en de edit ook regelen ze de fotografie. En schreef ze soms ook nog de bijbehoorende artikelen. Supergoed. Ja, met Hannah weet je dat het altijd goed komt. Ze controleren alles heel zorgvildig. Maak er verder weinig woorden aan fel, maar levert alles perfect af. Hadden we vorig jaar een team van zes? Zijn we nu nog met de twee? Ja, dat is wel even wat. Eigenlijk gewoon een complete shock, maar goed. We moeten door. We hebben ook weer een nieuwe perspektief, dus dat is ook wel weer leuk. Ja, we zijn snel hebben geschakeld en we zijn druk bezig met de herstelwerkzaam. Dus zo snel gaat het dan ook wel weer. We hebben een mooie vakituur, zei het zijn heel veel toffe reacties gekregen. En volgende week begint al Marlene Doré bij ons als Vrielandstrin in Iegvotsel de Zomer om ons bij te staan. Ze schrijven redacteurprogramma-maker. En ja, wat zit er dus vol op in de sollicitatie gesprekken voor een medeur en de zinjevakredacteur? Ja, precies. Dus stay tuned, want er komen leuke nieuwe mensen aan die vast stok weer. En nieuwe dingen gaan inbrengen en gaan bijdragen aan de podcast. Zeker. Nieuwe stemmen is altijd een goed idee. Het voelt even een beetje terug naar start, maar dat is natuurlijk niet waar, want we hebben al heel veel staan. Dus mensen kunnen gewoon lekker instromen en meegand doen. En vooral is nog ouderde podcast ook in de lucht. Zou hebben we Jan Welmstad gevonden als we vangen voor Hannah, voor de edit en de fotografie. En valt Michelle Gullix in als co-host komen de maanden. Ja, zin in. Ja toch? Ja, ik denk Michelle schrijft natuurlijk al een vaste rubriek voor ons. Hij is een ervare podcast-maker en zit ook sinds kort interimdirekteur bij het architectuurcentrum in Utrecht. Dus ja, dat komt helemaal goed. Ja, volgens mij, we gaan het dan gaat dat geruizlos. Kunnen we toch nog een paar mooie afleveringen maken. Maar goed, we zitten vandaag niet met de twee aan tafel, want je hebt weer een gast meegenomen. Naast als dit Jan Nauta welkom. Dankjewel, leuk om je te zijn. Feindelijk je de wind. Waarom heb je Jan gevraagd vloortje? Ja, studio Nauta is in van de burros waar ik toen ik zelf nog in de praktijkwerk te voordat ik vakredecteur werk vaak naar kijk als bon van inspiratie. Het burro heeft veel mooie woningen ontworpen, maar heeft ze laatst de jaar echt een shift gemaakt naar een groot geschaal. En ze willen voorlopen op een nieuwe bouwcultuur met een nieuwe estetiek die Lotec biobest en circular vooropstelt. Dus ja, dat lijkt mij opnieuw heel inspirerend. Ja, ja, van de witte. We gaan het over hebben, we gaan het zeker over hebben. En ook over hoe je de barricade op gaat als het gaat om een betere tennacultuur. We gaan het daar ook over hebben, dat is heel goed. Maar eerst nemen wij nog even, is het arstictuur nu door vloortje? Precies. Vloortje, ik wil het heel graag even mee geven met je hebben over mijn vrouwd arstek 2.0. Deze week vindt de lanceering plaats van de magazine in pakhuizen Zwijger. We hebben zes teamen vrouwd arstic te weer in het magazine staan. We hebben ook zes teamen verschillende kubbers gemaakt, kostte een beetje extra drukkosten. Een derde van de drukkosten gaat op naar de kubbers, maar ze zijn heel mooi geworden. Ja. Wie staan er allemaal op? Goeie vraag, nou, daar gaan we even. O, aan de booptan. Cecilia Gross, Mika Bosse, Joyce Versteine, Gustilens, Robine. Was on mee? Ja, was even na. Jo, alleen Valk. Ja, dat is. Mika, ik hoef haar. Ja. Oh, Sims, wat een vraag. Ja, sorry. Wat is een prachtige, wat een liefst. Dat is een heel mooi liedje. En de meeste interviewen hebben we al plaats gevonden. Er hebben gebundeld, maar er zitten ook een paar nieuwe interviewen in. Waaronder met Mika Bosse. En jij beschrijft daar als een traditione architect. En tegelijkertijd een radicaal feminist kan dat wel. Ja, ja, dat is een moemerkelijk combinatie. Maar het kan zeker. Dat laat ze zien. Ze is een feminist van het eerste uur in middelzal pension gerechtigde leeftijd. Was in die jaren 80 kraakker in Den Haag is een bewust ongetrouwd moeder, een bonmoeder. En ze heeft totaal geen moeit is om taboesten doorbreken. Maar ze is bovenal gewoon een enorme vakvrouw met heel veel bouwkundig kennis. Ja, het leuk dat je haar hebt gesproken. Ze reagerde vaak als ik iets over de vrouwenzaakposten. Dus dat was een hoog tijd om haar het hierbij te betrekken. haar arstektuur roept ook veel nostalgische voelen op. En een appeleert aan een bepaalde politieke strommingen. Hoe kijk jij daarin? Ja. Ik zou dat gesprek graag heel open willen voeren. Om te voorkomen dat we in kampen gaan zitten. Want dat polariseer natuurlijk als snel. Ik ben zelf geen traditionele architect. Ik heb ook wel een beetje moeite met sommige oplossingen. Maar ik vind het gesprek gewoon heel boeiend. En dat Amerikaanse president Donald Trump, de traditionele architectuur en dat specifiek neoclassicisme, heeft gekaapt. Dat is natuurlijk best jammer. Hij snap dan niks van, denk ik dan. Maar hij kapt wel meer dingen die hem niet toekomen. Wat mij betreft een voorbeeld van hoe je narrow mind dit kan denken over architectuur. Het tegelijk bossen beaamt ook wel dat traditionele architectuur tegenwoordig polariseren de meeningen op roept. Dan wordt er gezegd dat het conservatief is zelfs fascistisch. En daar tegenover staan dan de mensen die modern zijn en inclusief. Ja, en dat blokkeert voeg ons haar elk gesprek. En dat ben ik helemaal met haar eens. Zij zegt dan als ik ervoor was dat er niks veranderd dan stond ik wel in de keuken. Ik weet het mooi uit te vragen. Ja. Dus naast meer en ik hove een oana bocht dan een van de architecten. M'n vrouwde architecten die ik om te spreken op vier maarten pakhuizen zwijgen. Maar ook komen even in Pieters, Laga Schrijver. Net als drie mommen. Te weten Pieter Bedo, Ljongo, Juliana en Tim Peters. Heb je verwachtdingen van de avondverloodje? Nou, ik kijk er gewoon vooral heel erg naar uit. Ik ben heel benieuwd naar het gesprek. En hoop ook leuke vragen uit de zalen, vind ik altijd heel interessant. Maar jij bent natuurlijk wel heel lang met dit theme aan bezigd. Dus ja, als jij naar de avond kijkt, wat verwacht je. Ik vroeg m'n af frustreert de snelheid of moet ik eigenlijk zeggen de traagheid van het emancipatieprocesionoid. Als je er zo onteid naar kijkt. Ja, jij zegt dat tijd naar kijken. Ik denk dat ik zo zevig jaar geleden m'n echt meer begon in het te verdiepen. Ik vind het eigenlijk veelste kort. Het had ik veel hoezo verdiept ik, maar daar niet veel eerder al in. En tijd is mijn studie. Het was gewoon helemaal geen gesprek tijdens onze studie. Ja wel? Nee, absoluut, nee. En het wel, eigenlijk voor ons generatie zijn geweest. Die daar wel heel erg mee bezig zijn geweest. Dat is eigenlijk gewoon. Ja, ik ben nog steeds aan het bijleeren. Eén emancipatie gaat de golfbewegingen en ik heb wel het idee dat er dus nu weer in een goede golf zitten. Dat er weer wat gebeurt. Ik kan van mijn eigen ervaring terugkijken op wat mijn vrouwde architect vijf jaar geleden losmaakte. En wat voor mij toen duidelijk werd, is dat heel veel vrouwen die hun plek niet konden vinden. In de architectuur praktijk dat heel erg zagen als een individuele problem. Maar door al die vrouwen naast elkaar, dan kwamen er toch wel duidelijk uit dat het om een structurale ongelijkheid gaat. Dus het is een systeemprobleme, maar dat vond ik al toen enorme winst. En wat ik ook zagen, is dat toen vrouw de meeste vrouw wilde hebben over de inhoud van hun vak. En niet zo zeer over hun positie, als vrouwelijk architect over hun sexen. En dat is nu anders. De meeste vrouwen die we interviewen voor mijn vrouwde architect. Die snappen dat dan een systeem. Ja, dat is spelregels voor hun anders zijn als ze mee willen doen in de architectuur praktijk. Ja. Dat is voor hun anders dan voor hun mannelijke collega's. En ik heb nu wel het idee dat ik van ook, door dat ze wat ik allemaal heb geleerd, ervoor was er gesprek aan voeren of die problematiek. Als ik vijf jaar geleden hadden tekenen over dat gebrek, hij representatie, dat er congres waren zonder een vrouw op een podium, zuri zonder vrouwen en meggen sinds dat ze niet gerepresenteren. Dan koppen tellen. Koppen tellen, de hele tijd. En dat is ook goed om te doen. Daarmee kun je een symptomblod leggen, dat er is miss is en dat er ongelijkheid is. Maar die representatie op orde krijgen, betekent nog niet dat het probleem is opgelost. En het gaat veel meer over wie bepaalde spelregels. Wie heeft de macht in handen, wie bepaalde culture, wat zit er achter? En dat zijn hele wezenlijke vragen. En het is goed dat we op een punt zijn bij land om het daarover te hebben. Voor mij is ook persoonlijk grote winst geweest, want ik ging ook die liekie pipeline is beter uitzoeken. We zijn wel die mensen lekker weg. Maar wat zijn de zuivers nou precies? Er zijn eigenlijk geen heerde duidelijke zuivers in Nederland over. Er is wel veel bijvangs en die bijvangs kun je concluderen dat er liekie pipeline is. Maar eigenlijk zouden er er een keer serieus onderzoek moeten worden nagedaan, de architectenregister en de benen aan misschien ook wel als hij er ex-bouwmeester. Maar de nazie je dus ook dat je als je weglekt, als architect, ik stond hem altijd weggelegd, maar nu kan ik wel zeggen dat ben ik niet. En ik werk nog steeds als architect. Ik werk nog steeds aan die architectuur praktijk, alleen niet in de bouwen in de manier. En ik denk eigenlijk misschien zijn wij wel de toekomvloortje. Maar gister bedacht, hoezo. Architekte moeten hem en niet meer zo veel bouwen. Nee, ja, dat klopt. Dat moet er gewoon veel minder gebouwd worden misschien wel. En de architecten worden er ook goed over nagedacht. Niet veel zorgvuldiger. En mooi onderzoek, het is natuurlijk heel raad dat was architecten niet beeld trokend zijn bij de grote wonen opgave. Nee, zandervamalend schreekt dat natuurlijk niet als je toen al zo vorge gast met dat platform. Maar dat is misschien wel veel meer het werk waar we ook naar toe moeten. Ja. Nou, we zeggen gewoon, we zitten in de voorhoeden. Mooi gezegd. Ja. We hebben minuut of we dat Jan bezig met ons eens. Nou ik denk niet dat het toekomst van de architect zich nou helemaal op een bureau. Dus ik denk dat die reflecteerende rol nog belangrijker gaat worden. Die is nu al even belangrijk als het ontwerpen rol. Maar ik denk met alle moderniseringen in de voor van AI om te onder de onsterwachten staat. Wordt die kritisch reflecteerende rol steeds belangrijker. Kijk eens, ik heb wel een heen bijst nog mee de stod. Ja. Ben je erbij volgende week? Nee. Ja, zin. Maar misschien toch. Doe een verstrachtje dan met het gehoor. Kom nou gewoon. Ja. Nou, genoeg over vrouw en hartstictuur. We gaan nu snel naar Jan Nauter. Floorje. Heb je een mooi bio van hem? Ja, zeker. Jan Nauter studeert architectuur aan de TU Delft en de architectural association in Londen. In 2012 richten hij studio Nauter op in Rotterdam in het portfolio staan. Zal ik al zijn een paar hele bijzondere woonhuizen uit de beginjaren waaronder natuurlijk huis bij de lake in Oudegaa, maar voor Jan in 2018 de Abe Bonnema Prize voor jonge architecte won. Maar inmiddels ontwerp zijn bureau ook veel woningbouw en scholen. En staan er meerdere grote projecten op de rol voor de komende jaren. Waaronder de Nortantreef van stationsvullen en een woontor op kaartendrecht in Rotterdam. En zoals ik al zei met een voel focus op Loteck, biobased en circular bouwen. Ja, klopt. En heel klein detail. Ik heb wel eens waar de TU Delft gestuurd, maar ik heb daarvoor op de HTS in Amsterdam gezeten. Ik heb maar kort op de TU Delft. En de architectural association zijn er wel heel vormend geweest. Ja, vormend. Naast al mooie lijnst met melpalen, Jan vinden we het ook altijd heel leuk om onze gasten te introduceren aan de hand van hun leermeester of deermeesters of. Ja, nee, dat. Wie zijn dat voor jou geweest? Ik heb een pleitje dat je als zo was heel bang dat ik er één moest noemen. Dat kan ik niet ervan niet. Het zijn er heel veel. Dus ik heb even een klein lijstje gemaakt met mensen die echt van groot in vloed zijn geweest. En dan mag jullie doorvragen van wie je meer wil horen. Maar dat is eigenlijk voordel ik kinkstideren, maar tot de dag van vandaag is Ellie uit en boer. Dus ze stilis dat Rotterdam. Kunst naar die is voor mij echt heel balend geweest om mij uit het soort van. Kralingscurslijf naar meer creatieve hoe te brengen. En zonder haar was ik nooit een artituur gaan studeren. Hoe ben je met haar in contact gekomen? Ze heeft mij van de straat geplukt als model als kind. En zo kwam ik naar studio terecht en ze genraagd een wereld voor mij open die heel anders was dan de wereld waar ik in hoop goede. Hij is heel belangrijk geweest, maar ik wou heel graag uitleggen. Ja, maar hij is wel af. Dan is er Sederk Price. Dus dat is een Engels Architek, na wie ik veel onderzoek heb gedaan die ik nooit heb ook moed. Maar die wel voor mij echt wel een leermijs is of een soort pappagage op een schouders. Dat is een soort geweten is. Dan kurdels Viedel Neuverband. Dat is een professeur van de EE om er wie ik twee er accedeerde die heel je invloedrijkers geweest. En dan in Nederland zijn er een aantal mentoren. Dus dat is een geel-ridijk van de Houtlingsgiedijk, Kees Kaan, Jeroen de Wilge van de zwarte hond. Hij heeft mij heel erg geholpen in het opzetten van een bureau in mijn advisering. Moet je dat allemaal goed organiseren. Maar ook bijvoorbeeld samenwerkingen aangeaan waardoor je stap kan maken. Dus voor een pissame met z'n gemaakt hond? Ja, een zwarte hond. Ja. En dan natuurlijk de mensen met wie we veel samenwerken. Jehoofd Emmerik, Landsgas architect. Die doen we heel veel mee. En die leert mij persoonlijk echt de waarde van die graven goed historisch onderzoek doen. En heel intgaal denken. Peter Bedo, die jullie ook in deze podcast hebben gehad. Mulderszonderland die natuurlijk in Zwitsland zitten en in Amsterdam. Dat is gewoon een enorme klik. We kunnen ook eigenlijk een hoog goed vinden. En hun zwitsers zijn enkel en een achtergrond bij. Hij heeft zoveel voedingstof voor de richting die we gaan opgaan met de architectuur. Dus ik bouw met nieuwe materialen. Ja. Radicalen blik op hergebruik. En ja, gewoon de architectuur echt heel veel te trasstellen. Daar gaan zij heel ver in. En er zijn voor mij daar een leert mij. En heb je die architecten die je een beetje uit het geest kanen en je hondenwilliger in de geried. Ik heb je die zelf opgezocht of bij de actief. Ja, dat zijn. Ja, je hoem is heel gek. Die heb ik samen slaat, in van het eventueel, na de biernade opening ontmoet. En toen zijn we gewoon doorgegaan tot nu over drie in de kroeg. En op een gegeven moment heeft hij me gevraagd van, waar de Romina van als architect, want op dat moment, dit heb ik vooral een particular opdrachten. En toen ze ik een heel rare school doen, een real publiek gebouw doen. En een paar weken later belden die van, 'Joh, dat is een selectie, ze hebben daar samen voor inschrijven.' Nou, te gek. Ja, ja. Zo kan het gaan. Ja, dat is een soort keuze aan de ontmoeting geweest. En Keeskaan en Gioridijk, die ken ik als medischurieleden van de abondema-prijs. Dus die heb ik via die jurering leren kennen. Dus hij jouw uitkoze als winner of daarna? Magieel wel, die zat in de juried, maar ze moest mij uitkoze winnen. En daarna kan ik zelf in de juried, en er zat nog juren ook nog in. Ja, dan leren we elkaar wel kennen. Dus ik heb een paar dagen in zo'n busje en dan. Ja, dat zijn de momenten. In die samen, ja, dat is voor mij wel een set een belangrijk geweest om. Ik heb nooit been brood gewerkt. Dus ik ben hier gewoon in de naastlep van de vriendje Elkrizes van Engeland terug naar Nederland gekomen. Er was geen werk op de bureauf en ik had eigenlijk noodgedwoongen gewoon maar zelf begonnen. En dat begin was verbouwingen aanbouwen, een opgeveement, een viaatje, nog een enje. Dat was dat heel organisch gegroeid, maar die stap om vanuit die particuliere sector naar. Ja, wat groot geproeieekte of publieke opgevallen. Dat is een moeilijk om te nemen. Ja, ze hebben disverdingen maar heel erg op. Ja, daar heb je ook echt heel bij nodig. Ja, die had ik echt geluk. En als er even het laatste, een georie dijkt is voor mij heel generoze geweest door eigenlijk één dacht te nemen. om van aantal set uit te leggen hoe noodlingsrie dijk georganiseerd is. Op zijn bureauf waar we daar gewoon eens entweeien, dacht dat er geen medewerkers waren. En dat is zo'n onszetend door dachtbureau, er zijn acht manieren om een maquette te maken. En je mag er niet zelf aan negende bij bepaalige heel gestructereerd. Zeg niet dat we het één op één hebben overgenomen, maar heel veel dingen wel overgenomen. Maar ook vooral de professionaliteit van hoe je zo'n bureau organisieerd is. En wat er belangrijk is, dat is interessant. Kijk je in de keuken natuurlijk. Onsend in zand. En één van de dingen is ook zij werk vier dagen per week. Ja, dat vind ik zo bijzonder. Ja, dat deed ze heel lang. Dat doen ze heel lang. En hij ver klaarert ook van ja, als ik niet op vrij, dan gewoon goede Amsterdam. en dat we het westerpaaljoen kan lezen. Dat kan we werken niet doen. Dat is echt een enorm aha moment van ja, die kan niet alleen maar dat bureau zit. Die moet ook geen verbinding staan met de wereld. En gewoon goed op de hoogte zijn van wat er allemaal speelt. En dan moet je ook gewoon een tijd voor nemen. Nou, absoluut daarover gesproken. Vorig jaar mij publiceerde jij op LinkedIn een brief aan hun gemeente. Naarlijning van een doorhand uitrecheven tender waarin je hen aansprekt op hun verantwoordelijkheid. als optrachtgever, je gaf aan dat je je genootzak voelde om je terug te trekken. De gevraagd inspanning en de vergoeding waren ernstig uit balansgevje. En je krijgt heel veel bijvall vanuit de vakgemeenschap. Waaronder 700+ likes, 89, 80, komend zag ik. En ook nog 7 repost. Heb je dat verhaal nog een staartje gekregen? En wat heeft dat eigenlijk voor jullie als bureau gedaan? Ik ben niet over het voor ons als bureau nou heel veel gedaan heeft. Maar die bijvallt sociale media is natuurlijk wel een bevestiging dat er echt wel iets aan de hand is. Dat er veel frustratie en pijn. Ja, het is gewoon een hele problematie-situatie. Heb je een lang overnage dagd voor dat je net online zou zetten of dat je meteen van hier ga ik melding van maken? Nee, dat was wel redelijk intuitief. Het zit me echt wel hier. Het is niet de eerste keer dat het gebeurt. Maar er werd in de vraag eronder zo bot op onze verzoeken geregert. Ik dacht dat dat nu zomaat vol. En dit gaat niet van mezelf halen. En dan zet je in de top linkt in ook om het dus niet alleen voor jezelf op te lossen, maar om het dus breder aan te. Ja, dus daar was het nog een beetje discussie over. Het was dus voor niet nemen en shame. Dat plokeerd misschien ook wel. Het maakt het heel opositioneel. Uiteindelijk toch wel verbinding zoek. We moeten elkaar kunnen vinden als optaggever en optagneemer. Ja. Optaggever een architect. Maar ja, het heeft wel denk ik in discussie geopend. Ik heb met veel collega's met name maar ook met mensen van gemeente. Ik heb verder op ingegaan met name gemeente Rotterdam. Ik heb een ver uitgepreid gesprek gehad. Die hebben hier die geef ook duidelijk aan die je ook geen baat bij te hebben. Die zoeken ook gezonder aanbeseense culture, waarin uiteindelijk ook kwaliteit kan waard worden. Ja, natuurlijk. Maar tegelijk, ik denk dan dat ik dan ook voorstellen, je bent een klein/medium burro met 14 medewerkers als het goed hebt gezeld. Dat je ook misschien niet in de positie bent om heel veel klappen op te vangen en opdrachten af te slaan. Dus hoe zult je ervoor om als burro nog financieel weerbaar te zijn? En het is dan heel veel kossorgen. Ja, aan de ene kant werkveilig te stellen aan andere kansen het prinspiel te zijn. En duidelijk grenzen te stellen. Dat is moeilijk. En je begrijpt de verleiding ook echt wel als het even moeilijk gaat met burro om die opdrachten toch aan te nemen. Maar zorggave natuurlijk wel ons eigen gaf. Dus ik denk dat het ook een maat van solidariteit heeft wel heel belangrijk is. En dat we collectief daar een helder grens entrekken. Dus dat was ook wel een reden om te even je gewoon tafel te leggen. En zodat we met elkaar kunnen hebben, waar het gekken van die zullen is. Wat je hebt van neus, dat je zeg net dan een gemeente Rotterdam kan namen toe, die zoeken ook. En in Tilburg is er nu natuurlijk een leiderhaat opgesteld daarvoor, maar daarmoe zouden eigenlijk nationaal moeten zijn. Ja, nou ja, ik vind dat dit is natuurlijk primeer een taak van de BNA en misschien ook wel van CERA om hier gewoon heel helder landelijk beleid te veropterzetten. Maar dat is gewoon niet zo makkelijk, omdat we zijn echt destatialisierd land. En elke gemeente, elke scholige gemeenschap trekt zijn eigen plan. En daar zit er ook nog allemaal management burroetjes tussen. En de BNA heeft op zich een prima leiderhaat, maar om die geïnflamenteerd te zien, is het eigenlijk niet zo makkelijk. Heb je uit de lokale politiek nodig? Ja, ja, inderdaad. We stellen meestal de vraag in de efte vragen onder van kun jullie die BNA voorwaarde van toepassing verklaren. Als ze dat niet doen, dan weten we eigenlijk ook al van, ja, dat moet je eigenlijk niet mee doen. Maar dan zou je dus ook als vak gemeenschap met elkaar moeten afspraken dat niemand dat doet. Anders is het niet zo sterk natuurlijk. Ja, maar dus wat daar betreft is Tilburg wel een heel mooi voorbeeld dat je dat dus niet moet opschalen naar een landelijk geheel, maar dat meer gemeentens dat voorbeest zouden moeten volgen. Het zou wel fijn zijn dat we het Tilburgse model misschien gewoon nationaal gaan toepassen. Ik ben er niet voor dat elke stadsar eigen regeltjes heeft. Nee. Maar ik vind wat er in Tilburg. Maar je bent er ook al een politiek nodig om een. Je moet die met kunnen afspraken. Ja. Ja. En wat duitspelen die referentie, eisen ook een hele grote rol en die zijn in Tilburg ook een beetje. Ja, anders eens. De culture die ontstaan is dat je alleen maar schromende kinderdag verplijft kan doen als je die. Ja, er heb je die onvang hebt gedaan. Ja. Je zit natuurlijk totale waanzin. Ja. Dat wil daarmee een hele kleine vijf heren. Dat is precies niet het idee van de marktwerk in die webbenoogem met die tenders. En staat ook innovatie in de weg? Dat is een innovatie enorm in de weg. Ja. En je ziet dat in schoolbouw ik het extra verschillende. Maar je ziet dat het gewoon een heel klein gezelfschap is van jouw het algemeen niet de meisband van de architecten die je met al die opdrachtig doorgaat. En dat is gewoon een slechte resultaat van die aanbzeingskultur. Ja. Heb je natuurlijk ook met die school in Doordrecht en ook in Leewarden toch? Ja. Laat je zien van hoe dat aanvang klik vier mevrouw mij er. Ja, het is heel schrokend. Dat was eigenlijk wel het krekken naar de laatste tien jaarboekere architectuur. En de school lieder instaan. Er zijn er een paar van zwarte hond, want ik wel als ik ook ook gewoon goede school doe het op regelmatige basis. Maar verder zijn eigenlijk bijna alle scholen soort one-off's. Van buurosie een keer een school hebben gedaan. Ah ja, dat is echt wel wat. Dat is echt wel wat. En die buuros die ze aan. Ja, dat lopen de band zo. En dan lopen de band maken, die hal dat niet veel om. Die staan er niet in. Nee. Ja, dat vraagt jullie kritische reflectie, denk ik. Oh, nou, we gaan hem mee nemen. Zeker. Samen met Moore architectuur zijn jullie voor jaar gezelligteerd om een woontor op boven een oude fabriek in opkaterdrecht. Ja, opkaterdame te ontwerpen. De toeren torend enorm hoogboven die oude fabriek uit. Hoeveel verdiepingen zijn het? Nou, dat staat nog niet helemaal vast, maar hij wordt tussen de 130 meter hoog. Is dat dan de vorm van verdichten die Rotterdamen misschien wel meer steden nodig heeft, denk ik? Nou, ik vind het Rotterdam hele goede visie heeft op die hoogbao verdichting. Dus namelijk gewoon. De deze stadseas, dus dat is lichte, gewoon de metro-line. Daar waar de openbaar vervoer echt hoge kapstijd heeft, daar gaan we radiken aan verdichten. Dat is onder andere rond de rijnaven. Dus ja, ik denk dat een stad als Rotterdam die verdichting en wij zijn een kleinantje in die ontwikkeling. Ja, als er wel een zijn gebeurd is nog veel groot. Dus het heeft het nodig en het is ook mogelijk daar. Want het zijn er nog meer voorwaarde voorzieningen die je. waarvan je zegt die zijn belangrijk voor dat je zo'n toren neerkonzetten? Ja, uiteraard dat je een hele goede blind maakt, waar gewoon. het stad kan ontstaan, dat je gezond leven maks me af simuleerd, dus onder andere een eerste klaspietse stalling. Maar ook dat je goed nadenkt over hoe je eenzaamheid tegen gaat. Dat is natuurlijk gewoon een beetje een ding met hoogbouw dat je soort van verdwijnt in een heel abstract groot gebouw. Dus het creëren van ontmoetingen, dat heeft ook een ontwerk heel ventraal gestaan. Hoe doen jullie dat dan? Dat hebben we meerdere pogingen al bezogd? Ja, wat je ziet in hoogbouw is dat het meis spannend een deel van een hooggebouw namelijk tretikaal verkeer. Dat dat helemaal aan de architeature ontrokken wordt. Nou, met het idee van een middekerend, die raak nooit de gevel. Die zit verstopt in het donkerre kern van z'n toren. We hebben een schijfvormen gebouw gemaakt en het middekers zit een brede corridor die aan allebei de kanten dag ligt heeft. Die zijn met creëren in een soort tussenruimte die kwaliteit heeft. Meer voorblijfseruimte, meer waarde in de voorblijfseruimtes. Ja, het is natuurlijk verkeersruimte. Ja, ik bedoel ik, maar meer kwaliteit in de voorblijfseruimte. Ja, vooral je misschien dat praatje maakt met de buren, man of vrouw, dat de kinderen er misschien even spelen. En dat je ook een keer dat oost of best uit het plekken niet. Je kan het plekken niet. Wie raamte. Ja, dat is het. Als je voor het tijd. Ja, dat is natuurlijk wel de ambitie. Dat we daar een hele subiele soort binnenstraat van maken. Ja. Ja, en de architektuur is heel strak, complimenten, het raam is voor heel mooie maakketten. Ja. Ik zie dus een openplint van ongeveer vier bouwlagen. Daar bovenop dan zo'n hele uniform geefel met één lange doorlopende verticalen lijn op die koppend. Dat is een corridor. Ja. En eigenlijk soort hoed van twee, drie bouwlagen. Ik dacht even knippag naar het Seagroom Building. Nee, het is duidelijk welke soort school van Torens, we goed vinden. Er is een wat meer modernistische richting. We krijgen bij welstand ook in mijn oog het compliment van het lijkt wel een vroeger SOM. En dat moet heel een kleine mening in verdeeld. Maar dat. Waar vinden jullie die Torens of goed? Nou, ik ben opgroeit een Rotterdam. Ik zie dat die orte-genalen schijfvormige volumers zich heel goed houden in die soort verzameling van karakter, die de skyline honderdam voel vormen. De bijvoorbeeld door een aanbonden maat, die vind ik gewoon elke jaar beter worden. En de first Rotterdam van architecte C, dat zijn ook twee schijfjes die net iets van elkaar gespringen, die doen het als C-dowet gewoon zetend goed. Die gaan weer samenhang in de skyline aan bedoel je dat? Dat zijn gewoon sterke karacters. En daar is een familie van Rotterdam. En het is ook zo dat een schijf gewoon heel goed plot past. Dus we zijn op die richting gekomen. Zeker toen we er achter kwamen dat de bestaande gebouwtjes op deze plek waarvan iedereen in eerste instantie dacht, dat halen we allemaal weg, dat er eigenlijk een heel bijzonder verhalen verschoden zit. En dan eigenlijk de tweede linee van de soort halen haven economie. Dus we kennen allemaal die grote catadrale van de Phoenix Loads. Die enorme pak-huis architectuur, maar daar achter, zat een veel fijn maasagere economie van kleine bedrijfjes die die grote jongens faciliteerd. Daarom heeft het project ook de oliebrom. Dus daar zat een bedrijfje dat heet de oliebrom die herhandeligen in olien en vetten om de schepen, de crana, te bedienen. En dat informele economie of klein schaaliger economie, dat is eigenlijk het laatste overblijsel van die kant. Dat die grote dingen er wel behouden, deels. Maar toen we daar in mijn achter kwamen, dat hebben we ook met gemeenten gegeten dat moeten we behouden. Dus die fijn maasgeschouwen, die blind, wilden we dan ook eigenlijk kracht bijzetten door om juist heel erg scherp in contrast te zetten met die nieuwe lagen die we daar in toevoegen. Maar je bewaardt dus die oude gebouwtjes. Ja. Ja. Ja, als een soort raamwerk zag ik ook te renders ook toch dat je eigenlijk gewoon heel mooie distructuur nog laat staan. Ja, die oliebrom, dat typisch voor de hele strook van klein schaaliger economie, dat groeide heel organisch. Dus er werd een gebouwtjes weggehaald, naar lang die bedrijven zich ontwikkelden. Dus dat zijn ook gebouwtjes uit allemaal verschillende tijden, heel pragmatische loodjes en kantoorgebouwtjes wat ook meer repensitatief is. Er heeft een soort oude stal gezeten waar ze gewoon nog baarden en zo een plek hebben. Zeg de karakteristiek. Ja, maar je ziet gewoon heel erg die organische vorming van die gebouwtjes als ensemble. En we hebben gezegd dat we gewoon een jaar toevoegen. Dus dat hebben we gedaan met een soort hele zuiveren incisie, dus we gaan twars doorheen. Ja. Dat je ook gewoon heel goed ziet met je waarde breuk zit. En die staande gebouwtjes houden allemaal in eigen adres. Dus we krijgen ook een soort landning met allemaal, ja, met een soort klein schaalige adresering, met verschillende voorduren en adresse voor ondernemers. En dan maak we daar één opening in aan de brede hele dijkzijden waar dan de toeren ook aan de stand grensd. Ja, landstesant. En het ontwerp is dus loodtek met dragende gevels, las ik? Ja, dus we zullen het voor. En dan doe je dat zo'n toeren op zo'n schaal nog loodtek? Nou, dat is eigenlijk vrij eenvoudig. Die zijn een aantal vertvorenwaarden om die energievraag zo klein mogelijk te maken. Dat is natuurlijk heel interessant van een toeren. Is dat je hele gunstige compactheidsfactor hebt. Je hebt heel weinig gevel per vierkanten meter wonen op een vlak. En dat hebben we optimaliseerd door geen knikken in de gevel te maken. Dus geen loggejaas, dus de termisjeschil is gewoon een perfecte rechthoek. Dus we kunnen daarmee heel goed isoleren. En daarnaast hebben we doorlopende bakons die op de zonbelaste gevels dieper zijn. En op de probleem wordt gevels, en ze zijn wat minder diep. Om willen dan die daglichte toetreding opgemaald te krijgen. Maar ook met name om die zon overheden te houden. Zonbal te houden? Dus daarmee heb je ansmeerk basis waarmee die energievraag en die installatie technische afhankelijkheid is ook klein mogelijk. Ah ja, dat is de kern van die komen er wonen. Nou, een goede vraag. Dat is ook iets wat nog samenwankt met die discussie over hoogte. Dat is eigenlijk gewoon een onderhandeling tussen onze optag herwerende gemeente. Maar dat wordt minimaal de helft betaalbaar, zegment. En de rest is altijd ook vrijsector zijn. Maar we hebben woningen tussen de 40 en de 110 vierkante meter. En we zetten sterk in omdat echt te mengen ook per verdieping. Dus om niet te soort glusters te krijgen met studio's. Hike mensen, en. Nou ja, die mengening of met name ook dat idee van een soort generatienelgebouw. Dat is voor ons, maar ook voor de gemeente een heel belangrijk. Met gezinnen en starters en alles gewoon door. Ja, en de plat gewoon dikteert dat eigenlijk ook wel een beetje. Je kan eigenlijk heel moeilijk ook een verdieping helemaal volzetten met kleine woningen. Dus zo heb je toch. Als artitektje voet tussen de deur gezet, dan dan. Ja, dat zit ook wel een beetje ingewakken. Zij er zelf willen wonen. Ja, zeker. En ik denk ook eigenlijk, moet ik. Ik ben de koord gewoon een maand in een toer gaan wonen. Want ontwerpen dat wel. Maar ik ben eigenlijk nog nooit wakker geworden, op hoger dan 20 meter. Ja, dat is. Ik denk van jou ook niet op RBMW, zo gewoon in zo'n toer. Een maand. Fast wel. Ja. Ja. Jullie ontwerpen ook een de nieuwe nordantreef van het station Zwolle. Een openantreehal en een reeksperon overkappingen. Voordbouwend op het bestaande stationsgebied. Ja. Je schreef op je website staat het ontwerp combineerd functionaliteit en estetiek van een nieuwe bouwkeltuur. Wat bedoel je daar precies mee? Nou, het is een project wat. mij persoonlijk echt aan het hard gaat. Het was zo een ontzettende overwinning om deze binnen te halen. Het was wel een troffentender, toch? Het was een geweldige tender uitgeschreven door de gemeente Zwolle samen met Pro-Reuil, waar natuurlijk ook de spoorbao-meister aan de. Ja, die was echt bij betrokken. Echt bij betrokken. Dit past ook heel erg in een duurzaamheid, innovatie-treject van Pro-Reuil, die daar echt koploper in zijn. Marianne Lov, als spoorbao-meister, ja, die zou daar heel veel kennis vermoeten krijgen om me hebben te hebben. Er is echt een hele goede uitgewaard geweest. Ze vroeg vier beroos, dus twee die er uitspongen op duurzaamheid en twee die echt dat die spoorse ervaring hadden. Tot onze verbazing werden we gezellig, we hebben gevraagd en we hebben volgens ook nog gewonnen. Dus dat was supergaaf. En wat aan die basis in die spoorse sector is dat je een selectie doet alleen maar voor architect. Meestal is het een combinatie van architect en inviursbureau. En die wildt van inviursbureau, zie je het vrij klein. Dus daarmee is dan ook de. Die bepalen eigenlijk bij een woog met die kies in architect. Ja, ik denk het zo simpel is, maar daarmee heb je echt wel een kleine vijfer. Ja, maar ik heb even mijn architect opbrug werkt en dan weet ik wel dat ze meteen. Oh, die moeten we bij de. Oh nee, ze zijn al bij een andere architect, ze hebben gesloten. Ja. En dan kun je eigenlijk niet meer mee. Nee, precies. Maar deze uitvraag was. Ja, zeg ik natuurlijk, maar genial. Maar wat bedoel je dan met die bouwkeltuur? Nou, we hebben natuurlijk een heede duidelijke opgave als ontwerpsector, maar ook als ontwikkelen bouwsector om CO2. eentjecaaties van ons handelen stevig te rediseren. En dat zit natuurlijk niet alleen maar in het bouw, maar ook in de energievoetprint van de gebouw die we maken. De materiaalgebonden CO2. Ja, materiaalgebonden, maar ook kijken naar onderhoud energiegebruik. Dus het is wel een brede range en uitdagingen die we voor ons hebben. En dat dicteert een heel ander materiaalgebruik, het neerste, maar ook wel anders naar denken over energie en onderhoud. Ja, precies. En je hebt daar dus een houten constructie toegepast bekleed met geriecycelt, glass en aluminium lasseck. En het rust allemaal op een fundering van stompleem. Klingt echt fantastisch, maar ik heb ook de ander enkele keert van. messchien ook lijkt me ingewikkeld. Heb je daar dan niet ook een aannemer die zegt. Nou, we hebben nu in Geursboel m'n vanaf, met die we nou aan samenwerken. Maar je denkt dat de uitvraag was eigenlijk vrij duidelijk toegeschreven naar een houten constructie. Ik denk ook dat alle inscrivers dat wel hadden. Maar wij misschien stap verder in zijn gegaan. Ik denk dat het misschien wel zo door de winst heeft opgeleverd is. Dat we gezegd dan hadden. Er is nu ook een bestaande lijf, er zijn perom overkapingen. We zijn gewoon met ons meetlad daar op de station dat allemaal gaan inventariseren. Ah ja. En dat hebben we niet alleen ook wel gezien. Al die rijken komen we gewoon daar vandaan. En wij hebben daarmee ontworpen. En. is stap 1 is om zo veel mogelijk te doen met de materialen die daar gewoon vooradig zijn. Stap 2 is dat wat dan nodig is, wat we aanvullen is, is bio-best. En daarmee kunnen we er zijn enorme reductie maken in de CO2-implicatie van de bouw. Ja, precies. En bij wie ga je te raden vroeg me af was dat dan gaat om. bevroel dat stamp leem, dat is echt een op deze schaal een toepassing die we in Nederland nog niet zoveel zien. Maar in het buitenland wel, dus zijn er burros in het buitenland waar je dan heel specifiek naar kijkt? Nou, wij hebben in de tender al structure workshop, ze zijn londens constructeur. En we daarbij gehaald. En er zijn ze om die houdconvictuurctie echt op scherp te krijgen. En anders zijn ze om in een raad stamp leem goed te kunnen argumenteren. Ze hebben daar wel ervaring mee. Die rol is nu overgenomen door Summon, dus die rikfeen in de dal, Nederlandse constructeur. Die veel onderzoek heeft gedaan is Witseland, op de ETH. Ja. En ja, hij is wel de autoriteit, denk ik, in Nederland, mensen voor zover ik dat weet. En daarmee zijn we nu terug bezig om de stamp leem kolom te laten voldoenen. En al trekt hele strengen eisen van ProRail. Het is een station, het is natuurlijk best wel een. Heb je een referensie waar je Natuurbeent geeft of een zertje? Ja, dat moeten wij ook gewoon hebben. Het last is natuurlijk dat er geen stations zijn waar de toeget past zijn allemaal culture gebouwen. Ge mee te huis. Ja, ge mee te huis, maar dat is toch echt wel anders dan. En omgeving waar we gewoon elke dag een hoge drukspuit op oslaten worden. En af en toe ook nog wel wat chemikalie voor de schoom maken. En heel veel constructieve eisen, toch aan zo'n hoge. En dat is goed ondervangen. Daar ziet het probleem niet zo. Maar ga je dan op reis ook om naar een bepaalde project. Nee, dat hadden we al gehaald. Gaat je allemaal wel zien. Ja, ja, ja. En nog een andere afsluit. Je publiceerde afgelopen zomer in de mooie artikel bij ons over Rexle Yard in Doorset, Zuid, West, Engeland. En er was eigenlijk een heel mooi pleit door voor zorg, architectuur zonder een label. Waar je toegankelijkheid ziet, die voor iedereen gewoon heel logisch is. Je bent uitzuig toen dat inspireren die je. En daar wil je verder mee. Nou, misschien een beetje kort af om nu wel resultaten te hebben. Maar ik voel me toch af. Ben je daar nog met verder meegegaan? En nog niet. Maar dat is een blij dat je me er even opwijst. En die ambitie is niet veranderd. Dat heeft echt geïnspireren. Ik denk eigenlijk dat we dit jaar ook nog als naar Rexle Yard gaan. Het is een mooie plek. Geweldige plek. Ik kan eigenlijk nog niet zoveel over zeggen. Het moet je die juiste partij vinden om dit meet te gaan doen. Ja, zorgharsdictuur in Nederland. Net als scholenbouw misschien een beetje zo'n hoek waar je moeilijk inkomt. Ja, ik vind het moeilijks over het zeggen dat we nog niet geprobeerd hebben. Maar je ziet natuurlijk wel dat dat ook een hele kleine fiver is aan het duural stiekt. Het ziekenhuis zo is zo, maar misschien wel. Ja, ik heb toch echt de hoop dat er zorg ondernemers zijn die ook echt vanuit visie en ambitie opereren. Dus je moet het pakken zien te krijgen. Zeker voor die vergeisende bevolking. Ik kan het me voorstellen, dat het uiteindelijk wel. Ja, want dit is eigenlijk gewoon niet een ziekenhuis. Dus dat is ook een Rexle Yard. Dat is een vakantiebestemming, toch, maar dan zo gemaakt dat iedereen daar terecht kan. Ook mensen in de rolstoel. Ja, dus Nick Red, de opdrachtgever en eigenaar die is dat zelf ervaren. Dat is hem moeder en dat je dan altijd op plekken kwam waar je echt niet gelukkig werd. Dat je heel erg confronteert werd met je peperking. Omdat je in een soort hospitalijste omgeving zit waar mijn naam de klinische aspecten ook het beeld vormen. En hij heeft met dit project probeert om die lagen af te maken. Ook als als soort ijzen moet voor iedereen antrekkelijk zijn, dat is ook denk ik heel goed. Dus het is zo antrekkelijk dat ik daar met mijn gezonder gezin dat je ook naartoe gaat. En dat je dus met mensen met uw peperking samen daar recreëerd of vakantie doorbrekt. Dat is echt een enorme verschil. Dat je niet altijd maar achter blijft. Dat er rest door kan lopen, de natuur in of de tuin in of. Ja, en ik merk dat met mijn dochters is ook wel super goed. En die ziet ook dat die maken dat ondersteel gaat helemaal niet zo. Dus als een maaijes waargend ik heb in een rolstoel. En dan hebben ze daar heel mooi en stort houdt de bordwok die bos in gaat. Dus de mensen met een rolstoel kunnen daarmee ook het bos in. En dat hebben we een hutt aan het maken en dat mensen in die rolstoel die ook niet echt makkelijk compraten. Zo die zat er naast. En er was gewoon contact wel mijn kinderen die hutt maakt. En je zet net toch op de ene van de andere manier zo goed als wel. Deze meen. En hebben ze soort verbinding zonder dat er een verwassenen dat heeft gestimuleerd. Dat was het gebeurde gedaan. Ja, dat zou je eigenlijk ook wel meer willen zien volgens mij. Ja. Dus dat als je naar de toekomst kijkt, is dat waar je nog je pijlen op wil richten. Zijn er nog andere dingen? Waarvan je denkt nou dat ik nou de kans krijg, dan zou ik dat nog wel graag willen doen? Nou, ik zei het voor de opname al tegen je. Maar we hebben nu een verzameling echt prachtige opgave. En de focus moet nu even liggen op het goed realiseren. Want die opgave, dus dit jaar gaan we wat minder tenderen en akviereren. En gewoon even echt focus op die projecten. De ambitie om betekent is volop publieke gebouw te maken. Die blijft heel duidelijk staan. Dus we hebben samen met Peter Bedo, Inzijd, Oudzijd en Philmphaus. En Londensbureau, we zaten voorwerpen. In Antwerpen, bij het laatste verhoud. Verhoud. Het is nu wel een verhoud. Dat is nu wel een verhoud. Ja, dat is allemaal vreselijk, maar we hebben wel naar geproefd. Dat smaakt naar meer. Toch naar meer. Dus het is een museum. Nou ja, een museum of een zignificant cultuurgebouwd. De samenwerking was zo leuk. De samenwerking was goed doorzetten. Ja, met Peter is de samenwerking zo zo gewoon heel erg fijn. En er is echt een complimentair. En wat betoe je dat mee? Komplementair, wat brengt hij en wat brenghoud? Peter is echt opgeroed in zo'n architecten familie. En die alles wat Peter doet is architectonisch. Als hij in boodschappen lijstje maakt, dan ziet het er mooi uit. Dat ziet het er mooi uit. En als je in zo'n auto staat dan de lichere architectuur boeken. Ja, ik kom er heel anders achtergrond. Wij zijn allemaal arts en ben ik tevreemde ene. Kijk er wel anders naar. Wat rationeler en Peter wat intuitiever. En we kunnen elkaar heel goed vinden. Dat heeft ook gewoon met persoon geklikt te maken. Maar ik merk er wel elkaar gewoon fantastisch aanvullen. Ja, soms dacht ik dat je er zijn een beetje verliefde podcasten. Ik heb er een foto's aan het Instagram. Ja, maar het is echt. Het is wel een best om voorhoogstaat in veel samen gewerkt. En met name als een wat kleiner broer of ik dat gewoon superantrekkelijk. Om in elkaar te keuken te kijken, een met elkaar te koken. Het is gewoon een super inspirerend. Super inspirerend. Het voelt innovatie. En ik vind het eigenlijk dat de hele factor meenschap dat in een breeder zijn veel meer samen hoog doen. Dus tel je voor dat. Ik vind het ook wel een beetje generatie dingen. Dat die generatie voor ons daar misschien wat minder goed in is. Of dat dat wat minder natuurlijk gaat. Je hebt er nog wat vaker. Die focus op dat soort eindduidige acteurschap. Maar tel je voor het acten zo zouden werken? Dat je zo je ontwerp je, of je innovatie voor jezelf houdt. Dat wil je voor de grueel de goed eigenlijk op aarde bent. Nou, dat klinkt wat hoogdraven, maar dat vind ik eigenlijk wel. Ja, toch? Ja, we hebben het een ding in heer van hele lange tijd. Ik had gister nog een heel gesprek in mijn keurste handen uit tevallig. En het hadden we er ook over. Dus ik zeg ja, wat wil je nou eigenlijk meegeven met mijn vrouw daar? Stek dat ik ja. Belangrijkst is eigenlijk wel dat die visionaire architect, waar ook weer om werd gevraagd als nieuw reiksbouw mee. Ze dat er daar is, nee, moet stoppen. Ik heb ook naar de grande arts, heb ik net weer gezien. Ook daar heb je weer. Zo een heel heroische, solidische figure. Ik denk dat klopt helemaal aan die meer. De hardtijk is helemaal niet meer zo. Dat. Toch taal afgelopen zeg. Er moet gewoon afgelopen zijn dat beeld. Ik denk dat dit er voorbeeld van is die samenwerkingen die je opzoekt. Ja, over die reiksbouw meestek ik teel dat volledig. Dat moet niet iemand zijn met zijn of haar grote visie. Het is fijn als iemand goed kan vertellen en goed kan verhalen. En goed kan verleiden. Maar ik moet vooral goed kunnen verbinden. En ik ben heel erg peneerd wie dat gaat worden. Of er een andere koers voor het gekozen. En zijn er dan mogelijk kleinere bureaus die nu gaan opstarten? En dan mag ze bij jou aan kloppen om ook zo'n dag een kijk in jouwke uur te krijgen als. Ja, wel met de disclaimer dat ik zeker nog niet zo'n samen hangen van als. megiel destijds kan vertellen, maar ja natuurlijk. Ja altijd. Ja, ik ben ook bijvoorbeeld naar die bondenmaar prijs. Hebben er best veel mensen contacten genomen over een paar de details met die houtbaal. Ja, dan stuur ik altijd maar gewoon meteen een teo of. en dan ik vind dat je weer heel transparant moeten zijn en kennis moeten delen. We hebben met elkaar ook belang te bedienen. Ja, ik vind dat elkaar beter moeten gaan vinden en het solidaire moeten zijn. En gewoon onze collectieve positie echt moeten versterken. Nou, die staat onder druk. Ja, dat is zo. Ja, dank je wel Jan, heel mooi verhaal. Mooi eind ook. Toch? Zeker. Had je er nog een vraag? Nee, tot mijn zijn we door een mooie drijboek. Dank je wel Jan en dank je wel Florkin. Dank jullie wel. En Hanna, ik had wel heel vaak met Hanna een kleine gappestijdens podcast. Dan gebeurde er iets en dan hadden ze het recht tegen over mij en dan kijk ik er even aan. En dan begon ze te lachen dat ik je het denk nu hetzelfde. En dat ga ik wel mishanna. Het is wel nou ook Lachen. Nou, dank je wel. Zonder jou was deze podcast er nooit geweest zoals er nu is. Heel veel dank daarvoor. En wat je hebt meer gezet, kunnen we hopelijk daardoor ook heel mooi overdragen. Dat we het gewoon voor kunnen zitten. Dank je wel. Dank ook. En onze luisterijs, fijne k jullie, hebben we geluid zijn aan deze aflevering met Jan Nouten. Over twee weken zit ik aan tafel met Michel Egrullix. Spannend en heel erg leuk. We hebben er ook een hele mooie gast. Aan de jaar geuse komt langs. Ik weet zeker wat er groot succes is. Ik zou zeggen allemaal luisteren. Je kan dat doen door je te abonneren op deze podcast weer. Dan pak ik het podcast erop of houden we onze nieuwsprijf of zozen zinne gaten. Tot dan! Deze podcast is een productie van Architekt. En wordt mogelijk gemaakt door ons abonnees. Luister je de podcast graag. Ik hoop van wel en wil je hier meer van dat hoop ik ook. Overweegd en eens een abonnement op de Architekt. Slechts 16 euro per maand. Ik zou zeggen, doen toch? Absoluut.