Go back

Jak zabawa pluszakami i lalkami wspiera rozwój dziecka?

from przemek_staron

52m 58s

Jak zabawa pluszakami i lalkami wspiera rozwój dziecka?

Przemek Staroń, psycholog i nauczyciel, podkreśla, że zabawki, takie jak lalki i pluszaki, nie są tylko przedmiotami zabaw, ale kluczowym narzędziem wspierania rozwoju dzieci. W zabawie dziecko rozwija motorykę, poznawanie świata, wyobraźnię oraz emocje, a także uczy się regulować swoje zachowanie. Dotyk i manipulacja w zabawie są fundamentalne dla rozwoju fizycznego i emocjonalnego, a zabawa wspiera rozwój myślenia abstrakcyjnego i tworzenia historii. Ważne jest też obecność dorosłych, która reaguje na dziecko z pełnym engagementiem, a nie tylko przez moralizowanie. Zabawki są obiektami zastępczymi, które pozwalają dziecku testować roli, emocje i relacje bez ryzyka. Staroń podkreśla, że zabawa nie jest „magią”, ale naturalnym elementem rozwoju, który łączy się z sferami takimi jak motoryczność, poznawanie, emocje i tożsamość. Dla dorosłych zabawki też są ważnym źródłem poczucia bezpieczeństwa i relaksu, co wskazuje na ich znaczenie w całej kulturze. W kontekście współczesnego świata, gdzie brakuje doświadczeń zmysłów, zabawki odgrywają kluczową rolę w odzyskaniu fundamentalnych doświadczeń.

Transcription

6847 Words, 43353 Characters

Polish
Dzień dobry. Nazywam się Przemek Staroń. Jestem psychologiem nauczycielem, autorem książek i wielkim entuzjazstą, przeróżnych metod, narzędzi, które służą i do zabawy i do edukacji. I nie ukrywam, że bardzo się cieszę, że od kilku lat współpracuję S.M.G.A. Entertainment. Przy takich projektach, jak np. Babyborn, napisałem ją już dwa ebooki w zakresie tej współpracy na podstawie serialu Babyborn. I powiem szczerze, że na samym początku podzielę się tym, że po prostu jak pierwszy raz np. A.Z wróciło się do mnie z podpozycją współpracy, ja tak w pierwszych film myślałem, czy oni jednak nie pomylili eksperca, bo larki dla dzieci, pluszaki, natomiast właśnie wtedy zrozumiałem, jak wielki błąd poznawczy popełniam. Nie ukrywam, że zacząłem eksplorować wtedy to, co świat, pluszaków i lack ma do zaoferowania. I wydawało mi się, że już dużo wiem na tym temat, natomiast od momentu rozpoczęcia współpracy z M.G.A. Wow, po prostu wow, moja głowa wybuchła w takim najbardziej pozytywnym sensie. Mimo, że podczas tego spotkania przedstawię przede wszystkim to, jak zabawa lalkami, pluszakami wspiera każdą sferę rozwoju dziecka, to jednak chcę zeznaczyć na sam początku, że być może kiedyś spotkamy się w tymacie dotyczącym dorosłych, dokładnie w kontekście laleki, pluszaków, dlaczego? Dlatego, że to już naprawdę nie jest ten obszar rzeczywistości, który kojarzy się tylko z dziećmi. Mówi się o rynku K.D. Hut, czyli oficjalnie dla wszystkich tych, którzy skończyli dwunaster grzycia. Ten rynek rozwija się niesamowicie. Według badań, choć o 40% dorosłych osób w Stanakcyjnoczonych śpis, pluszakami, to nie jest objaw z dzieci nienia. To jest objaw świata, w którym żyjemy. Świata, który pozbawia nas z tego, co fundamentalne. Pozbawia nas poczucia bezpieczeństwa. Uniemożliwia nam realne korzystanie z dobrodzieństw zmysłów takich jak dotyk, no bo jakby nie patrzeć w hiedzenie w telefonie, no nie do końca, i jest tym, co sprzyja, to wszystkim do zdaniem których tak potrzebujemy, do zdaniem zmysłowym. I w końcu powiem szczerze, że jest to świat epidemii samocności, jest to już naprawdę udowodnione. Dlatego nie ukrywam, że w ogóle mi indziwito, że zabawki, lalki, pruszaki w innej roli wracają do świata dorosłych. I teraz powiem szczerze, że lubię używać tego przykładu, dlatego że jeżeli zobaczymy, że osoba dorosła w dzisiejszych czasach, coraz chętniej, z różnych powodów sięga po zabawki. Tak jak chociażby właśnie pruszaki, to jest nasz piesek, który został stworzony przez przyjaciółkę mojej uczennicy, podrowała. Więc stwierdziłem, że to jest idealnie, żeby właśnie mieć go tutaj ze samą. Jeżeli my naprawdę zobaczymy jak wielką rolę odgrywa to w świecie dorosłych, to tym błatwiej. Takim no, oczywisty sposób będzie nam przyjąć to, jak bardzo zabawki, tu szczególnie myślę o pruszakach o lalkach, są potrzebne do rozwoju dziecku. To się wtedy wydaje, dużo bardziej oczywiste. I chciałbym dzisiaj właśnie po prostu powiedzieć tutaj serio, sobie słuchająca, oglądająca to osobo, jak bardzo kontakt ze lalkami, pruszakami wpływa dosłownie na rozwój każdej sfery, każdej. I teraz co ważne, to nie jest tak, że zabawka automatycznie poduje, że sfera emocjonalna, sfera poznawcza dziecka, uhoo, się rozwija. To nie jest żada magia. Sama zabawka naprawdę nic nie zrobi, żeby to bojasne. Nie należy traktować ich jako zamiennika, dajmy na to wsparcia psychologicznego, a przede wszystkim zamiennika istoty, którą jest bliskość naprawdę w żadnym, w żadnym, absolutnie wypadku. Powiem szczerze, że w żadnym wypadku pojedyncza zabawka, np. nie zastąpi tego co najważniejsze, przede wszystkim bliskości, bliskości z opiekunami. Natomiast nie zastąpi także innych elementów, które nie rzadko okazują się konieczne, np. wsparcia psychologicznego i tak dalej. I tu nie chodzi o żadną zastępowalność. Mało tego rozwój ma to do siebie, że on prostu przebiega. Nie żołdica, suche żarty staronia to jest jeden z bardzo ważnych elementów funkcjonowania, które pozwala po prostu się czasem dodatkowo uśmiechnąć w życiu. Chodzi o to, że rozwój przebiega jako taki i ja mówię to z całą mocą. Nie trzeba mieć torty śniżanych zabawek, żeby rozwój, jak najbardziej, wszedł sobie do przodu w różnych sferach. Zwłaszcza, że my mamy taką możliwość czynienia różnych przedmiotów zabawkami, jakby hello, natomiast prawda jest taka, że my możemy nie tyle nawet przespieszać rozwój w różnych sferach. Co czynić go jeszcze bardziej takim cennym prawdziwszym, realniżym można pogłębiać rozwój, dziecka, poprzez wykorzystanie jak najabszych narzędzi. I właśnie tutaj chodzi wszystko o to, co się wiąże z zabawą larkami i pluszakami. Ja oczywiście realizuję ten podcast z współpracy z MGA z cudowną częścią MGA, który jest Babyborn. No i siłą rzeczy będę się przede wszystkim odwoływał do lalek, ale także pluszaków. Bo jest mi Steady, przecież przed produktów właśnie do tych przykładów. Natomiast z całą mocą chce podkreślić, że jest to coś, co jest uniwersalne. Naprawdę uniwersalne, w różnych kontekstach. I teraz po pierwsze, to nie jest przypadek, że dziecko się bawi. To jest naturalne część rozwoju. Co ciekawe my nie jesteśmy w stanie poznawać świata bez zabawy. Bo rozwój mniej więcej przebiega w taki sposób, że my na początku jako dzieci ma ludkie dzieci my naprawdę nie myślimy. Czasem się mówi o tym, że nawet jest to jedna z porpozycji, chyba taka najbardziej znana określenia tego początkowego etapu rozwoju poznawczego. Jest to inteligencja sensomotoryczna, czyli mówiąc krótko my jako malutkie dzieci, tak więc tu drugiego roku życia, poznajemy świat przez ruch wielowymiarowy motorek. Mała, potem duża, czyli najpierw ręce, potem przychodzą nogi, mówiąc, z dużą uproszczeniu. I poprzez to, co ruch umożliwia nam, w takim doświadczeniu z my słowym. Małe dziecko nie myśli, a bo inaczej myśli poprzez ruch i zmysły. To jest absolutnie fundament poznania. Jakby na tym na budowuje się, już po tym każdy kolejny etap naszego rozwoju, no i właśnie tutaj fundamentalną rolę odgrywają zabawki, ponieważ one są w stanie połączyć te różne nitki, między innymi słonianego rozwoju czy to motorecznego czy poznawczego. I chciałbym dodać całą mocą, że to nie jest tak, że dziecko się w plancie przestaje bawić. Po pierwsze zabawa ulega pewnym przemianom. Kiedy pojawia się tak zwaną funkcję symboliczna, czyli można powiedzieć, że dziecko przestaje postrzegać świat literalnie i dosłownie, czyli mówiąc krótko zaczyna tutaj widzieć, że to nie musi być tylko i włącznie szkanka z wodą. To może być taki statek kosmiczny, który ląduje na naszej planecie. To zabawa zaczyna się wtedy rozszerzać. Jest możliwość dajmy na to użycia naszego szeldąka wydzierganego. I wyobrażenia sobie, że to jest, na prawdę, że we stworzenie, w którym się opiekuje. Może wyobrażę sobie, że to wcale nie jest szeldone, tylko na przykład jakiś kojut albo piezdingo, nie ma to znaczenia. Chodzi po prostu o to, że wyobraznia zaczyna dzięki zabawie się bustować. A to wyobrażnia jest fundamentem daższego myślenia, dażego rozwoju myślenia i w ogóle całego funkcjonowania. I co ciekawe, kiedy my dorastamy, my się nie przystajemy bawić, to tylko można powiedzieć zmienia postać. Tak samo my ludzie dorosli. My mamy tę potrzebę zabawy dokładnie tak samo, tylko po prostu ona się wyraża nie jako w czymś innym. Chcę powiedzieć całą mocą. My jesteśmy, każdy z nas jest homoludens, jak będzie o Johan w Weezingham, jesteśmy istotami, po prostu które zabawę mają swojej naturze. I teraz co takiego konkretnie zabawa pluszakami i lokami daje dziecku, biorąc pod uwagę różne sfery i grozwoju. Ja tylko dodam, że rozwoju oczywiście no to nie jest, tak że można go sobie porościnać i powkładać szflatki. To tak nie działa. Niemniej jednak rozłożenie sobie całego rozwoju na te sfery, ono nam pomaga często po prostu zobaczyć co na przykład wymaga jakiegoś wsparcia, tak? bo widzimy dziecko. które możemy mieć coś na kroziac rozrości, załóżnowne na uce. Kiedy rozłożemy sobie całego rozwój na te sfery, to widzimy, że np. o tutaj przyczyną jest element rozwoju fizycznego. Dotyczących chociażby wzroku, bo na przykład dziecko ma problemy ze wzrokiem. I dlatego nie jest w stanie czytać, tak jak jego rówieśnicu rówieśniczki. To rozkładania sfery rozwoju pomaga nam bardzo często właśnie w tym co się mówi w jak nozi, w jak nozie, poznać na wskrość. Zobaczyć precyzyjnie, co jest problemem i ten problem rozwiązać. Idzesz mi ukrywam, że opisywanie mimo że rozwój cały czas podkreślamą przyby jak jakaś całość to opisywanie różnych sfer rozwoju, tego co się zmienia, pozwala nam napisać na to, dlaczego coś w naszym życiu, to zwłaszcza w życiu dziecka, w życiu całej rodziny jest ważne. I tutaj np. właśnie pruszaki i ralki. I teraz rozwój dzieli się oczywiście na te sfery, czy obszary. I ja chciałbym tak w po prostu w kilku punktach jakby wskazać, korzystając po szczególnych sferii, pierwszy obszar, to to jest obszar fizyczny oraz motoryczny. I tutaj zabawa ralkami i pruszekami jest absolutnie do przecenienia. Zaczniemy od tego, że de facto, tak jak powiedziałem wcześniej, małe dzieci, tak do drugiego roku życia, one w ogóle żyją w tej przestrzeni mentalne i inteligencji, sensomotorycznej. Doświadczenia z my słowe są dla nich warunkiem poznawania świata. Ale to się nie zmienia, tak naprawdę rola z my słów, kiedy dzieci dorastają, znaczy rosną i potem różnego domu dorastają. Dlaczego dlatego, że i tu myślę przede wszystkim o dotyku, dotyk jest naczelnym, najstarszym w ogóle z my słem, który daje nam wszystkim, w ogóle takie poczucie, że istniejemy. Co ciekawe, nie wiem, problemy ze wzrokiem i słuchem, mimo, że mogą być naprawdę trudne, czy nawet z Wenheim i Smakiem, pamiętam i z pandemii, ale one nie są aż tak dramatyczne, na przykład w kontekście rozwoju, jak załóżmy tak zwana deprywacja, sensoryczna dotycząca, dotyku, czyli taka deprywacja haptyczna, jak to się mówi, bo haptikos, to jest właśnie słodko, go pochodzi słowo haptika, czyli ta dyscyplinna, która szczególnie bada, to wszystko coś tam przyjemy dotyku. I teraz jakby zwróćmy uwagę na to, że różne badania nam pokazują, a często są to takie, nie to mamy do badania, co po prostu historie, bo nikt nie bada celowo, nie tworzy sytuację eksperymentalnych, sprawdzić czy dziecko, na przykład nie dotykane, będzie miało różne problemy w życiu. To jest nieetyczne, chodzi o to, że my się dowiadujemy, na przykład. Tak, że kiedyś w różnego rodzaju miejsca, których dzieci, czy to czasowo nie miały możliwości fizycznego kontaktu, no to po prostu fatalnie to wpływało na ich przede wszystkim, w ogóle zdrowie psychofizyczne, rozbędne kocałość. Powiąc krótko dotyk jest takim głównym kanałem, tak? I w dotyku spotyka się nie tylko rozwój fizyczny motoryczny, ale także poznawczy i potem emocjonalny. Czyli mówiąc krótko, dzięki dotykowi z tymulowaniu, jest tymulowaniu dotyku w zabawie, lalkami, plushakami, dzieją się naprawdę mega istotne sprawy, bo kiedy dziecko w ogóle dotyka plushaka, to jest tak, że faktura, mienkość, no to mówiąc krótko pozwalają się regulować układowinerwowemu. To jest w ogóle absolutny początek. I to ma funkcję podstawową, no bo dziecko uczy się przecież tego, jak w ogóle, no oczywiście nie wie, że uczy się regulowanie układu nerwowego, ale tak, nie ono nie musi o tym nie wiedzieć, ono po prostu jakby ten proces zachodzi tak o. Dzieje się też coś bardzo ważnego, dlatego że i tu przed wszystkim myślę o tym rozwoju fizyczny motoryczny, dziecko, które dotyka plushaków, które bawi się lalkami, na przykład myślę o właśnie lalkach babyboard, gdzie możemy dowolnie przecież manipulować kończynami, dziecko właśnie dosłownie uczy się manipulować, bo słowo manipulacja motych różnych takich dziwnych kontaktów, no ono de facto pochodzi od fundamentalnego słowa "manus", oznaczającego dłoni. Z tym też widzimy to w takich, chociażby słowach jak manualny, czy manufaktura i tak dalej. I dziecko fundamentalnie rozwija wtedy, tak zwaną motorykę małą. Motoryka mała, czy to jest jakby wszystko to, co się dzieje, w obrębie kończyn górnych. No tutaj szczególnie przede wszystkim mamy do czynia, zażywają całego aparatu nadgarstka i całej dłoni. I teraz, jakby nam się to często wydaje oczywista, że my tu umiemy, no tylko że to nie jest oczywista, bo my tak naprawdę uczymy się tego właśnie od dziecka i znowu pewnie można by co zupełnie robić w ogóle bez żadnego kontekstu zabawek, w ogóle bez dwóch zdani. Jakby możemy uczyć się manipulować, używając różnych przedmiotów, natomiast właśnie cała zabawa noworowę, związana z lalkami, pluszykami, polega na tym, że jakby te różne sfery rozwoju, one się spotykają jakby na raz w jednym punkcie. Czyli dziecko nie tylko dotykając lalki, czy np. pluszywego, to diego. Miesia, ono, można gulować w katerwowym, nie tylko może ćwiczyć tą motorykę małą, ruchy precyzyjne, dłoni i tak dalej, ale ono jednocześnie jest właśnie w procesie zabawy, a ten proces powoduje, że to dotykanie i ta manipulacja, różnymi częściami ciała, lalek, babyborn jest zanurzona w pewnym określonym kontekście i tu szczególnie właśnie jest to kontekst pozostałych sfer rozwoju i ja nie ukrywam, że ja od lat jestem absolutnym, fanem rozwoju poznawczego. Dlaczego dlatego, że może też na studiach pamiętam, to były dosyć trudne przedmiotę, to jest nieżadko takie, że jak coś jest trudne, to jak próbie to zrozumie, zrozumieć, potem jakby "O, ja, ja!" i w ogóle stajeźle niego też szczególnie cenne. Ja od lat widzę, jak bardzo ważny jest rozwój poznawczy, się jak o niego zachaczają się poszczególne inne sfery. Ja już na studiach to wiedziałem się o tym, że np. rozwój moralny, społeczno-moralny, rozwój, który umożliwia nam funkcjonowanie w ogóle w świecie dookoła. Odnajdywanie się w racjach z ludźmi, ale w ogóle odnajdwanie się także jako obywatel, bo się zastanawca, to czy ten ta sfera społeczno-moralna oność zastanawca na rozwoju poznawczym. No bo jeżeli człowiek np. z jakiegoś powodu ma deficyty w zakresie modulowania miętnego swoim aparatem uwagi czy myślenia, no to siłą rzeczy to będzie konsekwentnie wpływać, właśnie to, jak funkcjonują się tu dzi, jak też operuje różnymi zasadami. Biorąc pod uwagę to, że my żyjemy w czasach, w których w ogóle nasza zdolność do koncentracji uwagi się coraz bardziej tempi. W związku z rzeczywistością infosfery, w której my żyjemy mediami społecznościowymi i tak dalej, no to nie ukrywam, że tym bardziej trzeba o ten aparat poznawczy dbać. No różne sposoby. I niesamowite jest to, że w zabawie, zwłaszcza lalkami, pluszakami, dziecko jakby może ćwiczyć ten rozwoju poznawczy tak po prostu. To się jakby dzieje. Rozwoju poznawczy zaczyna się oczywiście od aparatu zmysłów. Natomiast to są wrota, które otwierają de facto możliwości percepcji, czyli spostrzegania. Dziecko uczy się, chociażby nie wiem właśnie patrząc na lalkę, ono uczy się zauważać, po prostu zauważać różnego rodzaju różnice, takie, które jest nawet to sami trudno opisać. To są takie różnice dotyczące, chociażby nawet uwaga, kończym górnych i kończyn dolnych. Dziecko zakładamy, że ono to wie, żarączki, to nie nóżki. To utwierdza się w tym, widząc jakieś inny obiekt, po prostu, który ma arączki inuszki. I to jest bardzo istotne, bo to z kolei pozwala całemu temu aparatowi poznawczemu rozwijać jakby spójnie, czyli percepcja, jakby warunkuje takie elementy modułu poznawczego. Na przykład pamięć, i teraz dlaczego ta pamięć w ogóle tutaj warto też szczególnie mieć to świadomość, jakie to jest ważne, dlatego, że pamięć jest jakby szczególnie boostowana, że tak to ujmę. Dzięki doświadczeniem z my słowem, bładam jakby chyba każde z nas do kojarzenia, że jeżeli mamy do czynienia z jakimś suchym ludznym materiałem, którego się musimy nauczyć jakiś wydrukowanych kartek, to jest takie, o, nie. To jest, jeżeli mamy to np. zrobiłeś szwanie, wizualnie, dodatkowo może dźwiękowo. No to kurczę, co jest zupełnie na balkach, możemy nie nie tylko obejrzeć z kały, który trzeba rozróżniać na geografii np. pamiętam, ale możemy ich podotykać. Można podpowolchać, może i posmakować, ale to nie polecam. Króczowe jest to, że im więcej mamy do czynienia jakby takiego z my słowego z czymś, tym lepiej to zapamiętujemy. I teraz właśnie zabawa lalką, ona siłą rzeczy jako żelalka, co ważne, jest, no to mówię o czyścielkach babyborni, jest ładna, czyli mówiąc krótko, ona budzi przyjemne doznania estetyczne. No to siłą rzeczy, to pozwala lepiej zapamiętywać to, co dziecko siłą rzeczy spostrzegać. Dalej, zabawa jest też świetnym treningiem uwagi, bo siłą rzeczy dziecko uczy się tego, że ono na przykład nie może bawicie wszystkimi dostępnymi zabawkami. Ziosł ksztym, siłą rzeczy ma świadomość, że z jakichś powodów musi wybrać. Musi to jest takie słowa, która nie lubia, ale myślę, że ono tutaj oddaje taki klimat. Poza tym nie czarujmy się, to są też czas takie sytuacje, w których jedziemy w podróż do babci i możemy wziąć tylko jedną zabawkę. I dziecko wtedy ono także musi na poziomie jakby swoje uwagi podjąć decyzję, którą bierze. Więc to już wyzwala. I już wyzwala, może powiedzieć taki trening, bo nie a decyzji. Dalej, mamy ducznie także w aparatie poznawczym z myśleniem izwoobraźnią. To jest mega ważne. Dlatego, że myślenie szczególnie tutaj warto to podkreślić, że jest procesem, który rozwija się etapami stadialnie. I to jest tak, że po tym okresie inteligencji sensu motorycznej, dziecko, gdyby przyjąć ten taki najbardziej tradycyjny pierretowski podział, dziecko zaczyna myślać już taki przypominający ludzki, ja myślę, czy przepraszam, przypominający dorosłym myśleniem sposób, ale przypominający, bo ono jeszcze nie przeprowadza operacji myślowych. Jest tak zwany okres przedoperacyjny, to widać bardzo łatwo w tym, że dzieci mają takie różne, często zabawne sytuacje, gdzie dajmy na to, chociażby w tym myśleniu dominuje artyficjalizm, czyli przekonanie, że różne rzeczy na świecie są zostały stworzone, poprosą stripkę dla ludzi, stripkę dla dzieci, czyli jeżeli zapytamy dziecka, dlaczego słoneczko tutaj się przesuwa po niebie, to dziecko powinno, bo ono chodzi za dziećmi i piluję, żeby sobie nie zrobiły krzywdy na tej zasadzie. To jest jakby standard, i teraz potem zaczyna się okres już, kiedy dziecko idzie zaszkały okres operacji myślowych, najpierw konkretnych, potem formalnych, potem to w ogóle idzie jeszcze dalej. I teraz właśnie, czy idzie dalej. No, prawda jest taka, że nie jest to oczywiste. I ja już na studiach dowiedziałem się o tym, że wiele osób dorosłych zatrzymuje się na poziomie myślenia konkretnego. Czyli trudno jest im myśleć w kategoriach abstrakcji, a to jest problem, dlatego że, jak mnie patrzeć, to, co należy ze świata abstrakcji, to są np. wartości. Wartości, które są czymś w nas absolutnie ridzeniowym, są częścią naszej tożsamości, naszej tak zwanej duchowości, bo duchowość jest pewną sferą w nas, która absolutnie nie musi mieć żadnego związku z religijnością. Może tak. To jest właśnie to sferana i głębsza. Jeżeli ktoś ma problem, tutaj wracamy tego, co mówiłem, a po tego, że te sfery rozwojuś tak zahaczają o siebie wpływają na wzajem. Jeżeli ktoś ma problem z myśleniem konkretnym, czy w ogóle, w sensie, zatrzymuje się jako konkretnego i nie rozwija w sobie takiego, myślenia, które już bardziej dotka abstrakcji, to apelowanie np. o przestrzeganie jakichś wartości, typu niem uczciwości, no jest dużo trudniejsze, bo to osoba czym jest dla niej, jakaś abstrakcyjna wartość, jeżeli po prostu to osoba stwierdza "ei", no opłaca mi się, na przykład tutaj coś ukraść. I teraz to jest tym, co my często jako dorosli nosiłą rzeczy, rozmawiamy o tym, doświadczamy tego w internecie, dyskuczyjemy o tym, jak ich zachują inni dorosni na różnych stronowiskach i tak dalej. To się wszystko zaczyna w dzieciństwie. Ale w jakim sensie się zaczyna? Chodzi o to, że nam się często wydaje, że my powinniśmy wspierać rozwój w taki sposób bardzo adekwatny do danego okresu rozwojowego. Czyli mówiąc krótko, to się najczęściej przejawia chociażby w tzw. kategorii jak wiekowych. Jestem o którym książek, i też bardzo dużo książek polecam, i nie rzadko dostaję te pytanie. A dla jakiego wieku jest ta książka i ja bardzo często, ja to oczywiście rozumiem to pytanie, ja jestem sprawa, tylko że też pokazuje, że tak naprawdę podział wiekowy jest czymś absolutnie orientacyjnym i to nie tylko dlatego, że mowa dzieci są różne i każdego sprawa na intuwidualnie. Chodzi także o to, że rozwój najlepiej przebiega wtedy, kiedy my dajemy takie zapowiedzi następnych okresów rozwojowych. Czyli mówiąc krótko, dziecko jest etapie, dajmy na to tego okresu młodszego szkolnego, i my stymulujemy je zadańami, które są już takie trochę, nawet tak po bardziej już pod ten następny okres, od okresa do lesencji. I mówiąc krótko, to jest takie robienie czegoś ciut trudniejszego. To jest bardzo ważne, bo to jest tak naprawdę wspieranie rozwoju, w taki sposób mega. I teraz wracamy do tego punktu, w którym mówimy o dziecku, bezpośrednio o dziecku, które bawi się lalkami i pluszakami, ono ma przestrzeń totalną do rozwoju myślenia. Dlatego, że jeżeli dziecko sięga polalkę mając lat, obojęce nie tutaj możemy teraz wskazać, czy czy sześć, bo to nie ma znaczenia w tym momencie. Chodzi o to, że jeżeli dziecko sięga polalkę po pluszaka, no to ono nie jako w zabawie, żeby ta zabawa się realizowała, ono musi myśleć. Ono musi formułować jakieś, na przykład, jeżeli jest w okresie przedopracyjnym z ręby operacji, żeby np. móc dajmy na to, stworzyć jakąś podstawą historię. A jakby nie patrzęć kompetencja, tworzeniu opowieści, zaczyna się no dość szybko i zabawa jest tym nierozerwanie związana. Jak miało satysfakcję z zabawy, nie ma takiej opcji, żeby tam nie było wyłapywania zarzeżności w różnych przyczułoskutkowych. I teraz, jeżeli my mamy do czynienia z zabawką, która w sposób wierny oddaję na przykład, dajmy na to, to jak wygląda dziecko? No to siłą rzeczy jest to takie właśnie klikanie w ten punkt, który jest często może wyciut trudniejszy, ale to bardzo dobrze, bo to dziecko wtedy opiekując się tą małą larką szdzieckiem, ono w tym momencie zaczyna, jakby jest bardzo dużym, co sobie zmuszone do rozwijania swego myślenia, myślenia oraz wyobraźni, która jest potężnym narzędziem. Mało tego, w tym wszystkim dziecko rozwija także swój język, bo to też jest element poznawcze. I teraz to, jakby mam takie poczucie zeszania sam, kiedyś wtraktywiałem ten rozwój poznawczek, taki trochę nudny wgadanie, o tych preceptcji, uwadze, wyobraźni w ogóle, natomiast prawda jest taka, że po pierwsze, dwóch grę nie jest nudny, jak się okazuje, a po drugie naprawdę nie da się przestrzegać reguł, jeżeli się ich nie rozumie, a rozumienia uczymy się, właśnie, we zabawie, w dziecięcej zabawie, ale zanim o regułach, to chciałbym powiedzieć teraz o rozwaju emocjonalnym, bo nie ukrywam, że lalki i pluszaki mają ulbżymią rolę. Zresztą możemy sobie przyjrzeć. Możemy się przyjrzeć sobie, przyjrzeć polskie języka, trudna języka. Było nadzieję, że damy radę, porodzimy sobie z tym. Możemy po prostu zobaczyć co już literatura psychologiczna mówi na tym temat, a mówi nie mało. Chociażby jest to słynna koncepcja obiektu zastępczego. Łynika to. I prawda jest taka, że, no, dziecko w pewnym momencie zaczyna poznawa, jakby zdarzać się może z tym, że obiekun nie zawsze będzie dostępny. Do pewnego momentu bardzo ważne jest, aby obiekun był dosłownie, dosłownie, ponieważ dopóki dziecko nie wykształci w sobie tak zwanej stałości przedmiotu, czyli mówiąc krótko dopóki, będzie miało poczucie, że jak jakiś przedmiot człowiek znika z pola widzenia to w ogóle znika na zawsze. No to jednak ważne jest to, żeby mówiąc krótko, dziecka nie zostawiać samego. Właścić w pewnym momencie dziecko zaczyna się uczyć tego, że obiekun nie zawsze z nim będzie. No i ono nie ma jeszcze takiej władzy nad swoimi, jak czasami mówi, władzy chcesz ja średnią też, które obiekszanie na razie przedmiom pozostanimy, jakby takiej władzy w zakresie pokierowania swoimi emocjami. I tutaj właśnie bardzo ważne jest obiekt dostęp, czy np. ukochana lalka. Na przykład. Jeszcze raz, bo to jest ważna większa. Na przykład ukochana lalka, np. ukochany pluszek. Bo biorąc pod uwagę też to, co mówiłem o regulacji układu nerwowego, o poczuciu bezpieczeństwa, właśnie to siłą rzeczy, czy daje to fundamentalne oklenie układu nerwowego, fundamentalne poczucie bezpieczeństwa. i to pozwala jakby nie patrzeć właśnie nie zarządzić tylko zaopiekować się swoimi emocjami. Takimi np. jak Lenk. Natomiast pluszaki i lalki, one mają dużo szerszy, jakby zakres oddziaływania na rozwój emocjonalny. Dlaczego dlatego, że one dostarczają dziecku bardzo bezpiecznych warunków do przeżycia przeróżnych emocji. Prawda jest taka, że nie tylko emocje te, które się wdają, nie przyjemne są trudne. W pewnym momencie, kiedy zaczyna się rozwijać osobowości dziecka, pojawiają się emocje trochę bardziej złożone, tak jak, np. jak duma, czy zazdrość. I ono, bawiąc się lalkami, plusza kami, ono może te emocje przeżyć i może je fajne określenie, martanie dziecka mi tylko nauczyła, dorzyć te emocje. Ono się mogą zmeta bodizować i robi się to w sposób bezpieczny, ponieważ jak w dziecko nie ma siłą rzeczy jeszcze wglądu w swoje życie psychiczne, czyli ma raczej niezbyt rozwinię tym poziomie, więc ono może te emocje jako przeżywać za pomocą tego, jakich emocji według Jego wyobrażenia historii krąpowiada przeżywają właśnie ukochanelalki, czy plusza kiniarnia. Ono szkań, że bardzo byłem pod wrażeniem, jak zaczynałem pisać pierwsza webuka na podstawie serial baby boarding, ja w ogóle byłem bardzo pod wrażeniem tych krótkich odcinków. I tego, co tam było przedstawione, bo to były takie bardzo proste sytuacje z życia codziennego, których siłą rzeczy pojawiały się te często niełatwe emocje. I Emma w taki niesamowity sposób w kontakcie właśnie Steadym, ona mogła po prostu doprocesować się mogły te wszystkie emocje, ona mogła też to lepiej pamięć, rozumieć tak dalej, na tym fundamentalnym poziomie. I ja nie ukrywam, że o tym w ogóle można mówić bardzo dużo właśnie także w kontakście dorosłych, bo ta funkcja jakby wspierania nie tylko rozwoju emocjonalnego, ale w ogóle do brostanu psychofizycznego, osiąganego za pomocą tego, co miękkiej, przyjemnej, pluszowe, tego, co jest takie elolkowe, bym powiedział. I np. się przekształca w postać różnych figurach, zukochanych uniwersów, to naprawdę nie zanika. Serio, proszę zwrócić uwagę na to, jak my jako dorosli w swoich pokojach, mamy przelóżne figurki bądź, niektórzy na tym on durno stojki. Cokolwiek mamy, jak mamy warto po prostu mieć świadomość, że to jest pokłosie dzieciństwa. Więc jakby lalki, one może zmieniają postać, pluszaki zmieniają postać, ale nie znikają z naszego życia. I teraz ten rozwój emocjonalny, umożliwia też rozwój jest jakby takim początkiem, takim haczykiem, katalizatorem rozwóju społeczno-moralnego, no bo siłą, że nie ma takiej opcji, żeby dziecko uczyło się różnego rodzaju, zależności społecznych i zasad, jakby poza emocjami, tak, to znaczy, no bo, może nie chcę mówić, że z niemożliwy, ale bardzo trudno sobie to w obrazie dziecko uczy się podstawowych racji społecznym w zabawie i też zasad różnego typu. I tutaj pojawia się w końcu ten element, który chciałabym podkreślić z całą osobę, onowicie obecności nas dorosłych, bo prawda jest taka, tak jak będziemy wcześniej zabawka, nawet najfajniejsza Emma, Babyborn, ona nie zadziała kmangiczna ruszczka. Jaj obecność to, że dziecko może się ją bawić, jak najbardziej, no że bardzo, bardzo pomóc. Natomiast tym spogiewem, tym kluczowym, to co zresztą pokazywałem cały czas właśnie w ebookach, które powstały w efesu pracy z Babyborn, na podstawie serialu, tym skuczowy, tym spogiewem, jest po prostu obecność dorosłego, obecność wspierająca, bliskość. I to, jak my jako drogi reagujemy i tak naprawdę chcę powiedzieć z całą mocą, że uczenie się radzenia sobie z emocjami, np. z tymi emocjami, które pojawiają się w wyniku poczucia porażki. Dalej, radzenie sobie zrozumieniem zasad i życia społecznego, ono w sposób szczególny jest bustowane, wzmacnione przez mądro obecność dorosłego w zabawie. To nie chodzi o to, że dorosły ma się wiedzieć z dzieckiem, tak? W ogóle cały czas podkreślam, że to nie chodzi o to, aby być cały czas, tylko być całym w czas. Jeżeli już jesteś przy dziecku, to po prostu bądź w całości. Tu i teraz, bo to tu chodzi, żeby nie było tak, że dziecko się bawi i gdzieś tam rodzic sobie, siedziby po prostu nie, ja ogląda filmik na YouTube. A nawet jeżeli ogląda to, żeby reagował, tak naprawdę reagował na to, co się pojawia w wyniku aktywności dziecka, jego komunikatów i tak dalej. Nasza obecność przy dziecku, która się bawi, może mieć różne formy, różne stopnie zangażowania. Czasami to jest taka trochę współzabawa, czasami to jest takie po prostu bardziej bycie niedalego, natomiast kluczowy jest to, jak my reagujemy. Jeżeli to zabawa dziecka plusza kami, lalkami, spotyka się np. z naszymi różnymi formami, tego co ja nazywam moralizatorstwem, to nie będzie tak realnie wspierać tego, co jest kluczowe w rozwoju uspoczną moralnym. W uczaniu się dużo sto reguł gry w tym świecie, z innymi, nie tylko ludźmi, ale w ogóle żywymi istotami, natomiast jeżeli rodzic w ogóle piekłany wieku, będą zadawać dziecku pytania i będą bardziej, dużo bardziej komunikować się za pomocą takich pytani otwartych i nie tendencyjnych, nie takich, które zawierają w sobie jedyną, może i wyłąc powiedzieć, to dziecko będzie mogło eksporować to, zastanawiać się po prostu i być może nawet będą sytuacje, kiedy dziecko w pierwszej chwili odpowierze to w ogóle jest okej, że jedna lalka drugiej z jadła deser. To jest okej, spoko i to też jest ważne, żeby przyjąć te odpowiedzi dziecka, które nam się wydają takie niepoprawne przyjąć. No po prostu dziecko tak mówi, ok, można ze sobie zakodować i w różnych sytuacjach potem bardzo umiejętnie od tego wracać, nie? Można zrobić oczywiście w danych chwili, zapytać stary, bardzo prosty sposób, no ja zna pewnie, no dlaczego nie, no przecież może wziąć sobie ten deser i zjeść, nie? No ale pomyślmy, gdybyś to ty na przykład właśnie miał deser i by ci twoja kożanka z jadła ten deser, jak ty byś się czuł, nie? Dziecko sposób naturalny też jest w ogóle my jako ludzie, będą z dziećmi jesteśmy nieko stworzeni stworzone do wchodzenia po tych poszczególnych stadjach rozwoju tych zwłaszcza Moralnego. Natomiast, no niektórzy pozostają na takich niestetywczesnych etapach i całe życie żyją, wadle zasady. Moralności kalego, kalemu ukraźni źle, kali ukraźni dobrze. Dlatego tak ważne jest właśnie to, aby bustować, aby stymulować, to takie popychanie, ku bardziej do Jerzałemu rozumieniu zasad, ale to może się realizować tylko i wyłącznie właśnie nie poprzez Moralizatorstwo, tylko poprzez spół obecność pytanie. Nawet jest zasadzie, czy nie czałyć perspekcyjnym, to jest po prostu jedno prosto zasada bądź, pytaj, desyc, w tym, którzy mówią. Natomiast jeżeli masz oczywiście jakiekolwiek oątpliwości, masz do tego półneprawo, jak błagam, przecież marzyjemy, jakby przeżywamy swoje życie po raz pierwszy, że Moracka powiedziała, że nie ma próby generalnej. Nawet jeżeli jesteś rodzicem, np. trzeciego dziecka, to to jesteś pierwszy raz, trzeciego dziecka. Nigdy wcześniej, przed tym trzeciem dzieckiem, nie miałaś takiego, nie miałaś takiego doświadczenia być rodzicem trzeciego dziecka. I już trójka dzieci wyciąża, dlatego jakby bez próby generalnej często łatwo nie jest. Natomiast jeżeli pamiętamy o tych fundamentach, o tym co we Bógach bardzo mocno też wybrzmiało prawdziwym beciu, a prawdziwebycie dla innych zaczyna się od prawdziwego bycia dla siebie. Tak, im więcej okazuje sobie samowspuczucia troski, tym bardziej to skutkuje, tym jak okazuje to inny. No to jeżeli pamiętamy o tych fundamentach, to jest zupełnie ok. W książce potęga obecności jest to wyraźnie powiedziane, nie musi już być idealny, absolutnie bądź. Bądź, jeżeli masz jakikolwiek problem, masz pełneprawo nie wiedzieć, zapytaj. W dzisiejszych czasach źródeł, wiedzy jest wiele, oczywiście to rodzi osobny problem. Natomiast jestem przekonany, jeżeli zajęci źródeł Bógów, bo dużo się dowiesz. No i już się tak powoli zbliżając do końca, chcę powiedzieć, że jest jeszcze taka sfera rozwoju, dziecka, żołogie każdego z nas, każdy ma tę właśnie sferu, już wspomniałem, to jest taka sfera duchowa, taka najgłębsza. I ona, w sposób fundamentalny, jakby spaja samą naszą osobowość, no bo cię. wziął rzeczy nasza osobowości z składową bardzo wielu elementów. Są to elementy, które pochodzą z naszego gardnitu urogenetycznego, z natury, mówiąc krótko, z wychowania, z aktywności własnej. Elementem natury jest typ naszego układu nerwowego, może być osoba minneurotypowy, minneurotypowymi, może mieć różny temperament i tak dalej. Natomiast jakby, kiedy myśli się w ogóle osobowości, to bardzo często w kontakście tych sfer rozwoju rozumie się, to jako taką synergie ich wszystkich. Tak, że jakby osobowości jest po kłosiem wszystkich tych sfer, natura, że tak powiem, której mówię, chociażby typ układu nerwowego, no to jest część rozwoju fizycznego. I tym takim klejem, który to spaja, jest taka perspektywa, właśnie duchowa, ale cały czas podkreślam, należy rozumieć duchowość jako coś najgłębszego w nas. A religijność może być pod elementem duchowości, ale w ogóle nie musi być. Duchowość jest taka sfera najbardziej ryceniowa. To jest sfera, która ona się tak jakby najpełniej objawia, w momencie, kiedy my de facto przestajemy być dziećmi, kiedy wkraczamy w okresu adolescensionii. Nie zapomnę tego, jak. Byłem na drugim roku studiów. Mój brat miał wtedy, bo dajże 10 lat. Był tużczo do kresu adolescency i ja wiedziałem już z wykładu z psychologii rozwoju, że no, dziecko jeszcze nie rozkminiasz tak bardzo takich abstrakcyjnych elementów życia. I tak celowo spytamy wtedy mówię "Philip", on tam się dział grał. Co ty myślisz o sensie życia? On, co to takiego? Natomiast trzy lata później pamiętam z uczemnego status, jeszcze na gadu gadu nie. Jajku, życie jest bez sensu, nie? Napisał jak tam, właśnie, gorże dzień w szkole. I prawda jest taka, że to jest naturalne, że to się wyłania w pewnym momencie. Natomiast to jest trochę tak, jak powiedziałbym, zbieranie różnych składników na ciasto. To znaczy my możemy mieć świadomość, że zrobimy ciasto, sernik, dopiero weekend. Ale nie będzie mnie wcześniej przestrzeni. Ale przykład nie wracamy, kupujemy bułki, żeby starczyła na kolację i przy okazji weźmiemy rodzilki. Bo są w przesanie, że samy rodzilki będzie na ten sernik w piątek. Na drugi dzień jesteśmy gdzieś tam indziej o proszę, i jeszcze chcemy brzyskwinię do tego sernik, a to bieżemy brzyskwinię, akurat tu jest wprące. Czy coś tym rozzają? Chodzi o to, że dziecko zbiera te różne elementy, które stanowią z ręby jego osobowości, tożsamości i w ogóle to jest właśnie kluczowej, sfery duchowej, sfery wartości na prawdę przez całe dzieciństwo. I nawet jeżeli, na przykład mam poczucie, że nie wiem, dziecko dajmy na to po prostu się bawi. Po prostu się bawi walkami, są tam różne rolę, ustalone. To naprawdę to nie jest po prostu taka zabawa, bo przy, jak już mówimy, rolach no to to wiadomo, to jest w ogóle fundamentalny element rozwoju społecznego, natomiast to jest taka, że to jest też jakby budowanie z rębów tożsamości. Dzieci przecież odpowiadają na to pytanie, że wiem, czy chcesz wziąć ślub z kimś? Nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie. Albo weźmę osób z kolego, albo weźmę ślub, że swoją kuzynką, wiadomo. Natomiast granie nam się czasami wydaje, że jest takie głupawy, dziecko, potem wyrośnie i tak dalej, ale no nie, to się gdzieś tam zakożenia i im szybciej dziecko, będzie miało poczucie, że może na przykład właśnie w zabawie wybrać sobie rolę. Sobie to bardzo ważne jest to, że zabawka, tak jak już się mówiłem, już obiekcie zastępczym, ona często jest przedmiotem projekcji dziecka, tak? To też trzeba pamiętać o tym, że z projekcją jest zawsze taki pełom lęm, nastołczyli zawsze w kontekście analizy rysunku, gdy już jak nie prosi się, żeby dziecko coś narysowało niem. Narysły jest dom, po prostu, narysły dom. To ono może narysować zarówno dom rzeczywisty, ale może też no i jaki może narysować dom wy idealizowany. Takik zmarzeń, nie? Do tego też takie patrzenie po prostu, przykład na to, co dziecko narysowało i stwierdzenie, no nie, wszystko jest uśmiechnięte, że, a to znaczy, że rodzinie, a wszystko jest okaj, no to jest jednak, no w tę stronę nie idziemy. I dziecko w zabawie, ono może bawić na przykład w idealną rodzinę, no może też utworzyć realia swojej, tak? Natomiast kluczowe jest to, że ono ma możliwość potestowania tego, bo ono wejdzie, no wiadomo, świat się zmia bardzo szybko i trudno mnie spowiedzieć, co będzie za parę lat, ale nie sądzę, żeby problemy dotyczące możliwości wyboru właśnie wchodzenia w związki jedno-półciowy na przykład, żeby ten problem za kilka lat już w grybocałkówicie rozwiązanym, na czym społeczeństwie, tak? Ale wszyscy akceptują w ogóle nie ma sprawy. No, no nie mam takiego poczucia, że to będzie zakrykat, chociaż oczywiście bardzo bym chciał. Zresztą, że jakby nauka, no tutaj nie ma wątpliwości, że każda orientacja psychoseksualna jest po prostu wariantem, tak? I to była jakby, z perspektymu kowiece naprawdę trudno, jakby dyskutować z tym. Natomiast jakby chodzi o to, że dziecko w zabawie, ono może sobie potestować. Ono może sobie naprawdę potestować te różne rolę. Robi to właśnie bezpiecznie, mało tego, ono może wejść w osobę, która się opiekuje. I tu jest w ogóle wielka rola mmy, chociażby właśnie z babyborn. Ja powiem, że ja po członku parę o tym, jak zobaczyłem mmy, to myślę, no, to jest takie niemowlenie. No, imiałem takie naprawdę pierwsze skerzenia absolutnie, nie prawdziwy rzut, a to niemowlenciem, to się bawią niemowlak. No nie, bardzo często jest tak, że właśnie tym, jakby tą mą, no, bawią się dzieci kilkuletnie, to jest zabawa, w dom, zabawa, opiekowanie się kimś. To jest wstęp tak naprawdę, w ogóle do podejmowania rule opiekunczyk, czy to w stosunku do zwierząt, czy w stosunku do ludzi, czy w ogóle w stosunku do po prostu tego, co dziecko, jakby spotka w świecie. W ogóle to słownie wczoraj, że szadłem i patrzę w ogóle komu go bloku, idą trzy kilkuletnie dziewczynki, każda, w łózek, każda, w ogóle ma w nim, zakładam oczywiście, że MS Babyborn. I powiem szczerze, że tło takie urocze, własne księść tak kurcze, no tak, no to to jest właśnie to. I mówiąc krótko, my nawet często też nie widzimy tego, jak wtedy rozwija się, rozwija się te wszystkie elementy, które są tak kluczowe, po tym razem do rosłości, bo rozwija się empatia, rozwija ją się tak zwane funkcje wykonawcze. To są, co takich, niektórzy mają takie nudy, nie? No są nie są ludzie ważne, bo to jest umiejętność organizowania w ogóle przestrzeni, czasu przestrzeni. To jest umiejętność zarządzenia procesem, który się dzieje, tak, czyli dziecko uczy się, że na zabawę, że zabawanie może trwać cały czas, że jednak mimo wszystko się kończy, że trzeba podjąć się bo wiązki. Elementem tak zwanych właśnie tych funkcji wykonawczych jest wszystko to, co się wiąże z samokontrolą, która w dzisiejszych czasach, no w ogóle ma poczuć znaczenie, być może dużo większoń szkiedekolwiek. Czyli mówiąc krótko, wszystko to, co dziecko robi, za pomocą zabawy, lalkami, pluszakami, naprawdę każdym aspekcie bustuje jego rozwój. Każdąsferę, tak jak powiedziałem, dzieje się to w serze fizyczno-motorycznej, gdzieś to w ogóle jest zmysłów otwierających nam, wrota poznania, czyli gdzieś to w ramach naszego aparatu poznawczego, w ramach naszego języka, emocji, życia społecznego, rul, które podejmujemy zasad i także rozwijania wartości. I w końcu całej osobowości, całej osobowości, jakoś tak wyłania, można powiedzieć, z tego emergencznie, no to się tak mówi bardzo, co lubię, czyli mówiąc krótko, no właśnie, w pewnym momencie tak sobie coś tam robię, robię, robię odkładu odkładam i w pewnym momencie, jakby wyniku procesu coś się dzieje, to np. tak jak nie wiem, dajmy na to kolorowanie czegoś, tak? No jak pokoloruję jeden element trochę mało, drugi trochę mało, bo układam puzzle, jeden drugi trzeci puzzle, jeszcze nie widać całości, ale w momencie to się wyłoni, wyłoni się piękny, cały obraz. I to tak samo jest tutaj. I wyłania się młody człowiek, który, jakby gotowy jest konstruować swoją drugi żałą, dojrzałą doszć samość. A mało tego te fundamentalne zabawy, one dają też perspektywy biograficzną, natomiast perspektywy biograficzna jest niezwykle ważna w życiu każdego zna, z potem kiedy dorostamy, stajemy się dorości i idziemy przez kolejne etapy, bo ona nam pozwala też ukorzeniać się, tak, czyli ja dzięki swoim różnym doświadczeniem wspomnieją, zabaw mogę się tego odwoływać różnych trudnych sytuacjach i budować dalej, czyli fuzja, przeszłości z przeszłością, osadzę na wteraźniejszość. Podsumowując chcę powiedzieć z całą mocą, naprawdę żanna lalka, tak że Edmond, przykład Babyborn, czy żaden Pluszak, jak Teddy, chociażby, czy wydziergany przez przeciłkę, moje uczennicy ma i nasz szoldonek. To nie jest tak, że które z nich zadziała magicznie. I to też nie jest tak, że dziecko nie mają dostępu do laleki i Pluszaków w ogóle nie będzie się ryzywiać. To nie otaszodzi. Ale wiecie mi to przypomina taką sytuację, chociażby znaszego życia do rosłego. No, jesteśmy w stanie pracować, na przykład pisać jakiś dokument, siedząc w pociągu, w którymię ma zasięgu. I dajmy na to ścisnieńciewać kolon, ledwo-ledwo, nie? No, no, no jest to możliwe. Możemy pójść na siłownie w zaciasnych butach. Możemy ćwiczyć w koszułce, która nas drapie, no, możemy, nie? Ktoś odpowiada fundamentalne po co? Dlaczego? Zostawiając sobie, dlaczego, po co? Po co? Po co można ćwiczyć w stroju, który po prostu daje ci poczucie komfortu. Skoro można pisać siedząc na dp. Krzaśla ze stałym łączem internetowym. Ja jestem w stanie prowadzić zajęcia, z umo podobnym czymś, nawet jak się tnie internet, tylko to wyzwalatele i retacji, bo początkowe problemy techniczne, no to tak jak powiedziałem, o uroczenie do skanową, ale kiedy ciągle rwie, to po prostu się odechciewa. I tak samo jest tutaj. Zabawki to nie magia. Przepraszam. Natomiast są one raki, puszaki, są kanałem. kanałem, który może popłynąć wszystko to, co jest najważniejsze. kanałem, który to wzmocni, który to odżywi. Mówię to z całą mocą, jako psycholog, jako nauczyciel, jako człowiek, od lat wykorzystujący moc, zabawek, ruszaków właśnie w całej swojej pracy, psychologiczno-kotrapeutyczno-artetyrapeutycznej, dedaktycznie wchławczej edukatorskiej szkoleniowej, warsztatowej i każdej innej. Bardzo dziękuję za spędzony czas, bardzo dziękuję M.G.A. Entertainment, całej ekipie Babyborn i ekipia Gensy One House za ten czas, za możliwość w ogóle nagrania tego podkastu. A dzieje się to w szczególnym momencie, bo w roku i jubileuszowym, Babybornowym w Polsce powiem szczerze, że naprawdę bardzo tramkcioki za kolejne 35 lat, że to oczywiście nie tylko w Polsce w ogóle na świecie, czemu chciuki totalnie, totalnie i na maksa, bo wiem i widzę to nieustannie. Ile dobra lalki, pluszaki z Babyborn na czele, po prostu idę przyszłą dobra, idę z móją rozwoju i powodują, że życie kurcze jest po prostu takie radośniejsze, a przecież to radość jest główną emocją, podstawową emocją, która pojawia się jako pierwsza i która potrafi przywrócić nam poczuć się światła w ciemnościach, dlatego też wszystkiego dobrego trzymajcie się dzieje, po jeszcze raz dziękuję za spędzony czas i pozdrawiam serdecznie. Przomek staroni.

Podcast Summary

Key Points:

  1. Zabawki, takie jak lalki i pluszaki, są nie tylko narzędziem zabaw, ale kluczowym elementem rozwoju dziecka w sferach fizycznych, poznawczych, emocjonalnych i społecznych.
  2. Dotyk i manipulacja w zabawie wspierają rozwój motoryczny, poznawczy i emocjonalny, a także regulację układu nerwowego i poczucie bezpieczeństwa.
  3. Zabawa w lalkach i pluszakach rozwija wyobraźnię, myślenie abstrakcyjne i umiejętność tworzenia historii, co jest podstawą rozwoju poznawczego.
  4. Obecność dorosłych w zabawie, a nie tylko ich przekazanie reguł, jest kluczowa dla wspierania rozwoju emocjonalnego i społecznego.
  5. Zabawki są obiektem zastępczym, które pozwalają dziecku testować rózne role, emocje i relacje, co wspiera rozwój tożsamości i empatii.
  6. Rozwój dziecka przebiega w sposób naturalny, łącząc się z zabawą, a nie jako wynik „magii” zabawek.
  7. Zabawki nie zastąpią bliskości ani wsparcia psychologicznego, ale podnoszą ich wartość jako narzędzia do rozwoju.
  8. Współczesny świat charakteryzuje się brakiem doświadczeń zmysłów, a zabawki pomagają w odzyskaniu podstawowych doświadczeń życia.

Summary:

Przemek Staroń, psycholog i nauczyciel, podkreśla, że zabawki, takie jak lalki i pluszaki, nie są tylko przedmiotami zabaw, ale kluczowym narzędziem wspierania rozwoju dzieci. W zabawie dziecko rozwija motorykę, poznawanie świata, wyobraźnię oraz emocje, a także uczy się regulować swoje zachowanie. Dotyk i manipulacja w zabawie są fundamentalne dla rozwoju fizycznego i emocjonalnego, a zabawa wspiera rozwój myślenia abstrakcyjnego i tworzenia historii.

Ważne jest też obecność dorosłych, która reaguje na dziecko z pełnym engagementiem, a nie tylko przez moralizowanie. Zabawki są obiektami zastępczymi, które pozwalają dziecku testować roli, emocje i relacje bez ryzyka. Staroń podkreśla, że zabawa nie jest „magią”, ale naturalnym elementem rozwoju, który łączy się z sferami takimi jak motoryczność, poznawanie, emocje i tożsamość.

Dla dorosłych zabawki też są ważnym źródłem poczucia bezpieczeństwa i relaksu, co wskazuje na ich znaczenie w całej kulturze. W kontekście współczesnego świata, gdzie brakuje doświadczeń zmysłów, zabawki odgrywają kluczową rolę w odzyskaniu fundamentalnych doświadczeń.

FAQs

Zabawki wspierają rozwój fizyczny, motoryczny, poznawczy, emocjonalny i społeczny. Dziecko uczy się manipulować, rozpoznawać obiekty, formułować historie i regulować swoje emocje poprzez zabawę.

Nie, zabawki nie zastępują bliskości. Są narzędziem wspierającym rozwój, ale nie mogą zastąpić prawdziwej, głębokiej bliskości z opiekunami.

Dziecko uczy się rozpoznawać różnice w kształtach, kolorach, dźwiękach i fakturze. To wspomaga rozwój percepcji, pamięci i myślenia, w tym wzmacnianie funkcji poznawczych.

Tak, dziecko może przeżywać i uczyć się zarządzać emocjami, takimi jak dumność, zazdrość czy porażka, w bezpiecznych warunkach, co pomaga w rozwoju emocjonalnym.

Tak, zabawki dostarczają bezpieczne warunki do przeżycia emocji, co pomaga dziecku zrozumieć i zarządzać swoimi uczuciami, zwłaszcza w etapie tworzenia tożsamości.

Tak, dorosłym również potrzebne są zabawki jako sposób na odnowę poczucia bezpieczeństwa i relaks, a także jako narzędzie wspierające funkcje emocjonalne i społeczne.

Chat with AI

Loading...

Pro features

Go deeper with this episode

Unlock creator-grade tools that turn any transcript into show notes and subtitle files.