In deze podcastaflevering wordt Liro geïnterviewd, een creatief directeur bij themapark Mandoria in Polen, die een diepgaande band met de Efteling deelt. Liro groeide op in Sprang-Capelle bij Waalwijk, waar de Efteling een natuurlijk onderdeel van zijn jeugd was; bezoeken aan "de speeltuin" betekenden steevast een trip naar het park. Zijn familie heeft sterke connecties: zijn vader verrichtte grafisch werk voor de Efteling, zoals het digitaliseren van plattegronden, en diverse familieleden hebben er gewerkt. Zelf begon Liro op zijn zestiende als vakantiekracht, waar hij bijna negen jaar bleef, voornamelijk in de keukens van Het Witte Paard en later Polles Keuken. Zijn creatieve interesse, gevoed door de ontwerpwereld van de Efteling en ervaringen op een kunstzinnige middelbare school, leidde tot een studie audiovisueel design en uiteindelijk een carrière in creatieve richting. Het gesprek benadrukt hoe de Efteling een constante inspiratiebron was, van jeugdherinneringen tot professionele ontwikkeling.
MUZIEK Welkom bij de Laastraas bij weer een nieuwe kleine bootskap. Jindabre en welkom bij de podcast over alles Efteling met Tim Hinssen en Paul Sprungers. Ik wil een heel vragen afsteken dat ik bij de studio aankwam. Dat was dan toch wel 10 meter wandelen. Dat ik op een keerpaatsum een postkent tegen haar staan. Ja, je maakt er meteen in. Ik begin gewoon in de post, ik moet wel. We hebben een gast tegen over om te zitten. Ik vraag me af of hij nog Nederland kan. Of dat we dit interview terug in Pauls moeten afnemen. Tim, jij zit gewoon een beetje tis, maar we hebben net al alle tegeningen hier op tafel gehad. En ik weet het zongelijk als prima dat je kan. Laat hem maar meteen introduceren. In kleine bootskap is er wezig. Liro ik hoefhoets, Liro ik welkeom in kleine bootskap. Hallo, ik kan veel beter Nederland als een polsmoekijl. Toch wel. Moet ze trouwens Liro zeggen of Lee? In principe noemt iedereen Lee zeker op het werk. Het grootste gedeelte van de familie, ook Lee. Maar ik denk dat Liro is een officieel naam. Dus ik luisteren al bij. Ik denk dat we proberen moeten een beetje af te wistelen vandaag. Het is in polen niet even veel makkelijk om te zeggen Lee. Want Liro is toch wel een internationale naam voor ze. Dus ze hebben dan wel een rapper gehad, die heette Liro is geheimbaar. En er is ook een film in de bootskap. Die heet Don't Quit Liro. Dus er hangt ook een poster van bij ons op cantoren. Dus ze kennen het naam wel. Die hangt bij jouw werk plek dan? Ja, die hangt dan het bord naast ons. En dan laten ze een lied ze ook mij zien van. Dus ik heb hier grapig dat is. Die ken ik al die film, want die heb ik gezien in de stad. Maar ik wist dat iemand het ging zeggen. Hoor je zeggen, een cantoren in Polen is spreken Nederlandse. We hebben net een klein en twee uur door allerlei tekeningen. Lopen gasduin ons luisteraars die zullen denken, wie hebben Tim en Pol in vredes naam tegenover zich zitten. Dus laat ze dan maar beginnen met de standnaatvraag. Liro, kun je ons luisteraars is vertellen wie je bent en nou wat je zo doet in het aangesleven. Jazeker. Liro en Kovoet. Ik ben geboren in Sprangkepelle in 1990. In middel is het natuurlijk gemeente Waalwijk. En ik ben moment te werkzaam als Creative Director in Mandoria. En dat is een themepark in het houd van Polen. Stets bekend. Ja, het begint wel langzaam te groeien, denk ik, die bekendheid. En zeker de laatste stoppen die we genomen hebben. En we beginnen ook te maken dat er veel internationale mensen nou als het toebegin te komen. Dus het is een heel leuk om te maken. Nou, we gaan straks nog uitgebreid hebben over Mandoria en jouw rol draag. En ook denk ik over het leven en het werk in Polen. Maar we zijn natuurlijk een efteling potkast. Dus dan wil er ook graag weten wat nou jouw connectie met efteling is eigenlijk. Ja, ik zou bijna zeggen als je in de gemeente Waalwijk of Sprangkepelle of Katserval opgroeit, wie heeft er geen connectie met efteling? Ik denk dat dat een heel erg rode lijn is er in het leven. Maar in mijn geval toen er overnaging denk ik, kwam ik er wel achter dat efteling is een gigantische werkgever in de regio. En heel veel mensen uit mijn direct omgeving hebben er gewerkt. Ik ben een beetje in mijn app groepen van vragen. Goeie heeft er allemaal in de efteling gewerkt. En dan kwam ik tot het lijst twee van mijn oms en tante, mijn broer, mijn neef, twee nigges, twee van mijn beste vrienden, mijn ex-vrienden en de moeder van mijn ex-vrienden. En ik zelf. En dan weten we dat je al wadig ook werk voor de efteling heeft gedaan. Precies en mijn vader heeft daar niet zelf gewerkt, maar hij heeft er wel dingen voor de efteling, zeg maar gedaan als leverancieren. En heb ik het echt over het begin jaren '90 en er was eigenlijk heel erg uitzondelijk dat ik daar weet omdat hij er zelf helemaal niet bij mij te spraak heeft gebracht. Maar ik erin me dat hij dat ooit dat laten zien. En toen dacht ik nog van heb je niet iets voor de efteling gedaan. Ik dacht er een grote map, ze zei ik heb het niet uitgesogd, maar het zit hier ergens in. En ja, we hebben het net hier open getrokken, voor mij was ook een verrassing, maar hij heeft inderdaad wat grafisch werk gedaan voor de efteling, was de digitaliseren, digital drukwerk en leintekeningen voor de platgrond. En ook toe voor een platgrond. Dus dat had je geen platgrond bij met de transpronter, wel er dan de nieuwe uitbreidingen van de platgrond op staat. En die kon je echt perfect overheen leggen, was het van de waarschijntheuigde bijkomplaats en dronvlucht er ook. Ja, eigenlijk was hij een beetje het verlengstuk, denk ik, van wat er volwijk, wat er ook gedaan was van te voor. Was scherlijk zijn ze er een jaren 80 mee begonnen, denk ik. En toen is het een keperiodig geweest in de jaren '90, een beetje rondom de tijd het Disney kwam, heeft de eftelingen eens bezor veel gebouwd. En daar moet ze allemaal bijgetekend worden en heeft hij gedigitaliserd en daarbij getekend. Maar de familie Kufhoed is dus van ouds heren echte efteling familie. Ja, ik denk dat je toch wat kan stellen dat we allemaal heel erg beïnvloed zijn door de efteling, ja, de hele familie wel. En niet, denk ik, door het leven heen altijd even constant. Want je bent ook wel hebt ook op periode, dus dat je er een tijd niet komt. Maar er zijn in de datokwelf veel meer dingen, denk ik, waar je connectie ziet omdat je zelf realiseert. Totdat je in mijn geval dan helemaal aan een andere kant woont van Europa. Dan kom er in een zachter, we zijn wel heel erg beïnvloed te door, ja. Dan neem je allemaal mee. Maar mijn vader heeft ook werken aan het verdland van ooit. En dat heeft, dat heb ik wel veel bus er mee gemaakt. Want dat heeft hij ook nog gedaan voor een lange periode richting het einde van land van ooit. Hij werd altijd ingezet om promotie, materialen, displays, en decoraties en dat soort dingen dat de producer op groot vermaat. En daarvoor kreeg hij de echte tekeningen opgestuurd van de illustrator van het land van ooit. Dus van klontje het reuze kind en van ridder genietend, eigenlijk. En die echte tekeningen heeft hij ook moeten gebruik om dat uiteindelijk op groot formaat te printend, eigenlijk. En daar weet ik nog veel bewust erom, dat hij ons dan meenam naar het land van ooit als hij daaruit uitgenoot. En dat zij die tegen ons wil je mee. En dan had hij een metingen en ging waar hij het parken. Dus er was bij de efteling absoluut niet geval, dat was het veel afstandelijke. Maar daar weet ik nog heel goed als kind, ja. Eindigt of? En waar begon voor jou persoonlijk dan jouw band met de efteling of je ooit liefde voor de efteling? Ik denk dat het allouder verhaal is dat we al vanavond heel jongza van regelmatig in het park kwamen, omdat we vanavond hele jonge leeftijd al jake uithouden met hele gezin. Ga jij niet net ook wat abonement te zien en ik zag op het moment uit de jaren. Nee, ik had het gehermen, maar jouw foto erop. Ja, ik weet ook wel zeker dat we er veel meer hadden dan dat. Er zitten er misschien een selectieje ervan. Maar dat klopt een daad. Ik kan ook erin er dat op moment dat als mijn moeder sprak over zullen we naar de speeltuien, dan bedoelden ze de efteling. En er was voor ons eigenlijk een heel normale stap. Dus ook als wij na school vaak klaar waren bij de basischoolen bij de opgehaald door mijn moeder, dan ging we vaak nog de laatste uren van de dag naar de speeltuien, dat was dus de efteling. En er was voornamelijk eigenlijk het ontopiekblein en later werd dat dan het laverlaag waar we ging spelen. En ja, dan kom er achter later als kind dat na de speeltuien niet voor iedereen in Nederland betekent na de efteling. Dus gewoon letterlijk na de speeltuien. Dus ik denk dat we later ook met dit gezin steeds minder jake uithouden, maar dat ik wel als tiener weer zelf jake uit de megankooping, denk jullie dat ook wel herkennen. Er was een hele grote uitgave als tiener, want je had natuurlijk maar beperkt zak geld, maar dat was zo'n one van de dingen wat jaleks een ding was dat je dacht, dat je ook moet een bondement kopen. Dat is komt nog, maar dat de bondement is wel heel belangrijk. En ik kan mij rinner dat ik toen ik op het winn van een ranje geleegie zat, dat was natuurlijk de locatie, de nieuwe locatie, was hier eens prankpellen. Dat was niet heel ver van de efteling, dat als we daar een lang genoeg de tussenst op hadden aan tussen uren, en ik kan elkaar rinner dat alles langer dan drie tussen uur ging even aan de efteling. Ik wou even wat rollen koos doen. En ik kwam weer terug met de fiets, want ja, het was niet zo heel verweg. En ja, dat was eigenlijk heel raad dat je tussen uur bestaat in een thema-park van format. Maar dat was normaal. En later ook gewerkt nog in de efteling, dus je denkt dat die verbinding, die zit er ook al op een laatere leeftijd weer. Een typische locul dus. Ja, heel erg. En als je dan ook in de daad samen met een paar familieleden de werk, ze meingevallig met mijn broer, heb je ook kochting gekregen op het golf bijvoorbeeld. Het been mijn broer en ik allebei golf les genomen op het golfpark, want er was zoals mijn 30% kooting ofzo. Was behoorlijk. En je litma schap kostte ook heel weinig, dus dan gingen we op het efteling golfpark golf, dat heet niet meer zo nou. Dat is nou anders hè. Golfpark, de langste tuin, zeg je nu? Ja zeker, heel veel te doen. Dat was toen ook efteling golfpark. En je hebt er gewerkt, dus ik kan me zo maar voorstellen als look, want als je vakantie kracht aan de slank bent, ga je even op je 16 zo'n beetje. Het precies op mijn 16. Op de dacht dat je 16 meegregen. Ja, precies op moment dat het kon. Ja, dat moet er gebeuren er nog wel iets voor, maar als het gaat al net een beetje scherp, want op die tekeningen is het om een paar jaar tot 2005, zoals je 15 denk ik, dus dan was je ook al op creatieflak door de efteling niet wel gespreerd. Dus was het mijn bedrijf? Ja, ik denk dat de vanaflijk te maken had met het feit dat ik een paar klassgenoten had, waarvan hun ouders in de efteling werkte. De enige week nog heel goed was een goede vriendvame. Even mijn beste vriendelde middelbaarschools zijn vader die werkte, volgens mij als projectleider op de bouw geloof ik, als ik het goed zeg. En hij was in 2005 bezig met de vliegen de Hollander, komen er nog erin erin erin. En die vriendvame, die was veel meer bekend met het wereldje van de efteling fans dan ik. Ik vond de efteling heel erg mooi, maar ik was niet per se heel erg bekend met vora en dat soort dingen. En hij was eigenlijk een persoon die je me in eens liet zien, hij had allerlei vora waar hij foto's liet zien van een B&M-coast die werd gebouwd in Portavictora. En ik wist niet dat ik hem er niks van. Maar hij was ook heel erg actief op die vora over het verdedigen van alles omtrend Veline Hollander om dat ze vader daar werkte. En er werd natuurlijk heel veel verkeerde informatie werd er gedeeld. En ik denk dat toen ik zeg maar 14, 15 was, toen is wel voor mij wel ontstaan dat we er veel meer in het verkeerde.
en toen ben ik ook wat meer beinvloed als zijnde. Ik teken al heel veel, maar toen ben ik veel meer efteling relateren en tekenespontaan. Dan zie je ook echt terug in met tekeningen dat het rondom 2005 en dan gaat ze door tot aan het moment denk ik dat ik er zelf gewerkt heb, dat er een keer of een invloed in zit. En daarvoor was het dan wel stripboek en badmijn en dat soort dingen allemaal. En daar komen we dan eigenlijk alle dingen. En dan zie je ook een beetje die stijl van Piquenton die het begint sluipen dus ja, dat klopt. Jij was echt een creatieve efteling, vendus. Ja, ik denk dat ik was gewoon voornamelijk heel erg gevasseneerd door het ontwerpen en het ontwerpen werkt wat gedaan werd voor de efteling. En op een moment dat je in de daadmijnse hebt in je directe omgeving die continu op de hoogte houden van hoe geweldig de nieuwe attractie gaat worden. Dan worden we een beetje een meegezoogd denk ik. En dan komen er ook achter dat die vliegen honden was best wel een event. Er rondom de jaren 2005-2006 omdat het natuurlijk een heel nieuw ding was. En omdat ik zelf begonnen in 2006, dus op mijn 16. Was dat ook zeg maar de tokk of de taun voor iedereen want iedereen wil de perseig bij de vliegen honden gaan werken als operader. Dat was echt een ding. Ik zelf had dat niet, ik wilde groendienst. Ik wilde in de groendienst gaan werken. Ik had een andere voorkeur. En heb Benaard uit de tijdelijk ook gaan we doen. Ja, we hebben dat toen aangegeven. Maar dat is dat eigenlijk niet geworden. Want ze hebben hier gewoon plaats waar ze mensen nodig hadden. Ze hadden bij me mensen nodig in de horeca, dus ik ben in de horeca teruggekomen. Waar heb je gewerkt? Weet de paard als mijn eerste plek. Er was eerst nog zelfs al gemeenendienst. En toen ben ik heel snel eigenlijk filmen in de keuken teruggekomen. En vanaf de keuken, ja, toen werd ook heel snel duidelijk van de lichtme veel beter. Die algemeen vongvrijs saai. En toen ben ik eigenlijk bijna volledig wel in het keuken team teruggekomen. Dus ik denk er ja, in het koken. Voeg opstaan, broodje maken en salades en dat soort dingen. En de wel bekende sniedsel, zullen moten en dergelijke. En ja, ik ben eigenlijk altijd in de keuken blijven plakken. Daar vond ik het leukste in de efteling. Ik hoor dat er wel vaker ontwerp als begin in niveau 8 de schermen waarder met de paard. Ja, precies. Ja, ik ben zoveel, denk ik. Dat is ook wel een plek met heel veel werk nemen. Dus ik denk dat dat ook wel mee te maken heeft. Dat is gewoon de kansersgrote daar. Hij eningen is wel vrij zeker. Naavelijk dat de keuken van het witte paard wordt. Denk ik wel een van de plekken is in de efteling waar het allerhartsdwoord gewerkt. Ja, nou, dat was echt een ding tijdens de periode dat ik daar werkte kan. Ik kan ook meer herinneren dat er nog in terren binnen de efteling werden er heel vaak saivers vergeleken. En het witte paard had continu het recorve worden we eruit omzet per dag. En ik weet nog dat er op mijn paard bij me een saive was. Dat waren ze ontzettend trots op. Volgens mij had ze ze even in 50.000 euro omgezet op één dag. En dat is volgens mij ingaat laten doen aan het al andere orkapunt. Maar ze waren voor een hele lange tijd was de witte paard om geslagen wat betreft omzet in het park. Dus er was wel echt aanpoten om drukke dagen, zeker op de zonra van de. Dan wilde iedereen daar eten. Het is gelijk getijkt. Flink's hoegen en dan pas om drie uur snags naar huis. Ja, er was echt door te diep in de nacht. Ja, dat was echt tot drie uur snags schoonmaken. Hoe lang heb je je vakantiewijk gedaan bij de Efteling? In totaal bijna 9 jaar. Oh, zo. Ja, dat is flink. Dus het is best wel. Ja, ik ben echt doorgegaan nog bij de Efteling in hele post. En toen mijn broertjes er veel langer doorgegaan, die heeft de. ook heel interessante plek gewerkt, want die heeft het eigenlijk heel lang bij bosrijk gewerkt, vanaf opening zelfs. En dat was wel heel erg aan trekkelijk vormen, maar bij bosrijk hadden ze niemand nodig. Die zat helemaal goed en ik bleef in het park hang en hij werkte heel lang bij bosrijk. En hij is nog volgens mij tot de 12 jaar blijven hangen. Zo. Ja. Maar ja, ook 9 jaar bij het Witte Paard. Dat was ook een keur flink. Dat was witte paard en dan naar poliskoken. Ik heb een overstap gemaakt van het moment. Ons favoriete restaurant. Ook hartwerk het trouwens. Ja, ja, dat was ook heel leuk om te werken, ik moet zeggen. Er had er voornamelijk mee te maken met het feit dat mijn. Leiding geven in de keuken, dezelfs dan ik werk en te kort. Die stopte bij het Witte Paard, die ging naar poliskoken. Dus iedereen natuurlijk afschrijd genomen van hem. En toen heb ik een poosje zwied van je. Ik vond het veel te leuk om met hem te werken en ben ik dan toegegaan. Als ik weer collega wann hem. Ja, ik wann ik ook op bakker. En later ben je ook weer bij de stintrechts gekomen. Maar voor de vandaar, toen ik denk, ik zou even kijken naar alles wat ervoor gebeurde. Je hebt op het binnenvone rangje gezeten hier allemaal. Ja, klopt. Het binnenvone rangje gelezen is daar niet per se een belangrijke aanzet. Denk ik in de. mijn vijderen loopt aan of karriëren. Maar ik denk dat een belangrijke ding om te zeggen is dat ik ook op het toiletveelijke tweekelees heb gezeten. In Tilburg. En het toiletveelijke tweekelees had musische opleidingheid. En er was de eerste drie jaar van de reguleren middelbare school. Hadden zij een soort van strom met creatieve vakken. En dat deed je podiumkunsten. En dat deed we toenilzaangdans en muziekoproducties. Dus eigenlijk werkt die met hele musische afdeling van het koningwilum tweekeleesje werkte. En het einde van het jaar een een grote muziekoproductie. En daar heb ik toenilzaangdans gehad van Cindy Paans. Ik weet niet of je die naam niet zegt. Ja, daar gaat wel een beeldje rinklijha. Dus zie je, Cindy Paans was sap de aardwoordel voor op televisie. Dus de gene die dat liedje zingt ook. En dat was eigenlijk altijd mijn doel om podiumkunsten te gaan doen. En dat heeft ook een beetje de invloed uiteindelijk gehad dat ik. dat mijn interesse is verschovende film maken. Ik denk dat als het niet in het wilum tweekeleesje had gelegen had ik dan nooit gehad. Dus daarom was dat een belangke stap denk ik. En Cindy Paans was echt een fantastische regisseuze. En ik ben er ook pas later achterkomen dat zij saal de aardwoordel was. Dat op school toen. En dat is natuurlijk eigenlijk allemaal ingestogd toen het vanooit veet ging. En ik ben er heel later, veel later een jaar later nog een keer tegengekomen. En toen ging ik bij mij ook en alle dingen op zijn plek vallen van Verrek. Zij was saal de aardwoordel televisie. Met die bloem volgens mij. Ik weet je dat nog. Ja, dat is een periode dat ik ook niet helemaal misgennen. Ik heb wel flink van aflevering ervan gekeken. Dus ik zou het moeten weten, maar mijn geheug is niet zo best. Ja, het was heel erg groot op media, veel grote en de efteling in bepaalement. Dus ik denk dat daar een beetje mijn interesse is begonnen voor. voor regie en film. En uiteindelijk ben ik van het wilum tweekeleesje naar de Wilum van Rangkleesje gaan. Ik had het gewoon reguliere medaard, dus dat was wat van gat in. Maar ik heb wel daarna wel heel veel interesse gekregen om filmregisseur te worden. Hoe pak je dan in Nederland aan? Maar wat zijn dan vervolgens strappelijke knemen? Ja, ik denk dat in mijn geval direct omgeving, heel veel mensen daarvan. die deden podiumkunsten in de vorm van Toneel, Zang en Dans. En daar heb je natuurlijk heel veel groepen, muziekogroep en dergelijke. Ik heb ook best wel wat rol ik gespeeld en best wel veel muziekogs kunnen spelen. ook naast opleidingen. Maar ik was veel meer geïnteresseerd in een paar moment in regie. Dus niet me zozeer het spel, maar in de regie ervan. En ik kom ook vrij snel achter dat het film interessant met film. wat dan heb ik controle over de camera. En dan heb je niet alleen maar het podium. Dus ik ben eigenlijk vrij snel gaan kijken of dat ik terechtkom bij filmacademies. Maar dat is in Nederland, is dat heel lastig, want daar zijn de filmacademies. worden meer gezien als je het wat je doet als je al wat in het vak zit. Dus je als je wat ouder bent. Dus ik kom eigenlijk vrij snel terecht bij toch een kunstacademe richting. En dan moet je gaan speciaaliseer op de kunstacademe. En vaak mensen die bij de filmacademe terechtkomen, die hebben iets van een kunstacademeen opleiding gedaan. Dat was in mijn geval ook de logische stap. Dan heb je terechtgekomen. Ik ben eerst terechtkomen bij het centiost in Dambos, was dat dan. Maar dat was voor het eerste jaar geloof ik en daarna ging ik naar een predatu. Want in predaar zat de afdeling voor audiovisueel design. En daar ging het filmer in de richting van film maken. Dat was fantastisch om te doen. En dat was voornaamlijk een van de dingen die heel fijn. want dan de kunstacademeen die dat ze ook nog film gaan lesgaren met echt de filmcamera's. Dus we hebben ook echt met verlichting, audio-editing, video-editing, 8mm, 16mm, 35mm film. Dus we hebben echt met echt de filmcamera's gewerkt. En we krijgen ook les van echt de filmregisseurs. En ja, daar krijg ik filmen die belangstelling eigenlijk verder voor het film maken. Alleen het centiost was heel erg zweivrig. Dat is echt een kunstacademeen opleiding. Dus je bent daar niet strikbeesig met je specialisatie. Maar je moet ook daarnaast nog heel veel dingen doen met self-onploring en jezelf ondekken. En ik kwam eracht dat ik bijna alle optrachten die ik reegboog ik om naar film. En een van de dingen die ik nog heel goed kan erin is dat er een optracht was waarbij je ook een verhaal moet vertellen. met een begin in een einde en daar moest ik er een paar de progressie in zitten. En ik boog dat gelijk af naar Moving Storyboards. Ik ben handgielustrede Storyboards gaan maken met audio en met geluidseffekten. Dan moeten we maar op. En die werd niet goed ontvangen. Er was toel letterlijk en toen was er een andere klasgenootvame die had een druppelend koffiezetappraat gevonden. De leddeke kamer en neergezet op een druppelend koffiezetappraat. En ik kreeg een negen en ik kreeg een zes en dat werd tegen mij gezegd dat je denkt te letterlijk. Je moet vrij zinnen gedenken. En daar was denk ik wel de druppel letterlijk. De druppel koffie. De druppel koffie, wat doe ik toch besloten dat van weet je ik maak het af qua propenduizen. Maar dan wil ik toch echt iets anders doen. Is wat veel meer dank de earth is, meer te passbaar. En ik heb toen dat vernaamelijk afgemaakt omdat ik de filmproductie letterlijk leuk vond. En wij kunnen me. het filmpsychologie en narratie en filmanalyse. En na de propieduizen is het twee jaar, ik ben gestopt. De Kenzakademie. Ben je toegener doen? Ja, dat is ook een bijzonder verhaal. Je zou denken dan kies je gewoon voor een ander opleiding. Ja. Je is iets waar je interesse hebt. Ik ben heel erg gaan rondreizen in Nederland en ook alle lijden van die studenten, beurse bezocht waarbij mensen je aanspreken over wat we hier doen. Dat waren best wel wat opties. Een van de dingen waren altijd naar kijkt. Het is echt de filmakademie namse dam. Dat was echt een doel. Maar dat werd vrij snel al gezegd, je bent de jong. Want op de filmakademie namse dam begint bijna niemand die 18 of 19 is. Dat begint het toch heel veel mensen vaak in de loop van 20 jaar. Ik heb me aangemeld volgens mij voor filmproductie en voor televisieproductie, ook in Hilversum en in Utrecht. Maar dat werd ik ook niet op aangenomen. Toen ben ik vien een zijwerk, dus ik kom hier bij de theater uit. Is er een goede vriendin van mij geweest die op een paar moment naar mijn kwam in die vroeg lerojaar, de deertegies met singen en dansen en zo? En ik zeg ja, dat klopt. Ik heb het verleden best wel veel gedaan. Het is nu eigenlijk op zoek naar een vervangen voor een hoofdrol. Want er is iemand die heeft een hoofdrol bij ons verveeld tijdens de repetities, maar hij gaat stoppen. En zou je auditie willen doen? Dat was voor breda, en dat was het en het de v theater, die groep. Oké. En dan kun je die link, denk ik, al een beetje leggen. En toen dacht ik nou, waarom niet? Ik ga het weer eens proberen. Dus ik ben in de apredate, gegaan om auditie te doen voor die rol. En ik kreeg de hoofdrol. En toen moest ik ineens binnen hele kort de tijd, want die voorsmijs stonden wel binnen 3 maanden op de planken. Moest ik die rol me eigen maken, die andere jongen die was gestopt. En daar heb ik dus een aantal optredes gedaan. En daar was één van mijn medespelers op podium, en er was Apple Segers. Ik denk dat je die naam ook ook kan. Ja, zeker. En Apple Segers gek genoeg. Er was een belangrijke rol in het script met mijn rol, alleen wat heel weinig text met elkaar. Dus we had eigenlijk ook heel weinig sociale omgang met elkaar. Tot dat we elkaar ver naar het optrede tegen qua Mintilburg. En toen hadden we iets van laten we van een drankje doen samen. En toen vertelden hem over N&TV en over internationaal media, wat hij dus deed. En toen had ik zoiets van 'dat klinkt interessant'. Dus toen had hij zoiets van ' waarom ga je daar niet proberen aan te melden'. En er was toen nog het N&TV dus nu de buw was. En toen ben ik dus eigenlijk in. Ja, bij heb ik contact opgenomen. Ik vanaamelijk echt gevraagd dat ik bij 2 jaar kon instromen. Want ik wilde niet nog een keer 2 jaar opnieuw doen. En toen ben ik na de N&TV toegaan, op gesprek, meerdere gesprekken had ook over 'Gorzaoje passen', en kun je instrom in 2 jaar, etc. Lekker maar vrij positief. Maar toen hadden ze toch na een bepaalde tijd hadden ze uitgesproken dat ze twijfelden of dat ik ook nog financial management kennis had, wat een belangrijk onderdeel is daar. En toen hebben ze een beetje het contact afgehouden. Toen wist ik eigenlijk niet zeker wat er gebeurde met die aanmelding. Dus ze hadden een beetje iets van 'how is dat te mee'. We hadden contact met z'n opgenomen, toen werd ik gezegd, ja, we denken toch dat je niet genoeg een varing hebt in financial management. Dus die twijfel die heerst bij ons team leert. Heel aas, weet je een beetje op zo'n manier. En toen had ik een beetje met Apple besproken van 'jou gaan we de doen'. En toen hadden we eigenlijk een planetje gesmeet van 'waarm ga je niet gewoon erbij zitten', bij de eerste schooldagen. Ik dacht ja, dat is wel een idee, weet je wel. Dus toen waren de eerste dagen van school, heeft hij hem altijd op de hoogte gouden van al informatie en het roosterend eigenlijk. Hier heb jij liep gewoon de schoolbied in? - Ik ben gewoon erbij gezitten. In de klas. - Geen jou. Omdat Apple tegen mij zij, hij verzekerde mij, een financial management is gigantisch makkelijk, toevie het totaan die bang voor te zijn. Dat is heel erg leuk, maar met haar voor economie en recht in die richting. Dus ik had zoiets van, oké, we gaan het doen. Panetje gesmeet, ik ben erbij gezitten. Volgens mij is dat drie dagen is dat zo graan, dat ik gewoon elke dag in de klas had en elke dag deze de name lijst. En toen stond ik niet op natuurlijk. Dus toen stak ik me hand op, ja, ik kom me naam niet. Ik denk dat er iets niet goed is graan tijdens het aanmelden. Oh, dus geef ze me naam erbij. En eerst op de derde dag werd er een keer verzocht om mee te komen. Toen kwam er iemand wel als het klaslokaat bijnen. Toen zei ze, Lero zou je even mee kunnen komen naar het Secretariat. Dus toen vreest Apple en ik al van zet, hier rout het op. Maar toen kwam ik dat Secretariat bijnen. Dat is die name die mij in het toel laten deed. En die zei toen ze mij zag, Lero, wat leuk heb je toch voor ons gekozen? En toen zei ik dus, dacht ik naf, door je weet je wel. En ik heb gewoon mee gespeeld. Ik heb zich ja er is denkjes misgegaan met mijn toel laten. Want ik heb geen studenten, nummer geen studenten pass en ik sta er niet op de lijst. En toen zei ik nou, dat ga ik nog gelijk mee aan de slag. En toen ben ik weer terug naar de school, naar de lesgegaan. En toen zei ik 'm dus dat Apple aan te kijken en toen zei ik 'm 'n beng student. En toen ben ik, loop van de week, heb ik mijn studenten pass gekregen en mijn nummer. En toen ze ik een keer 'im-im-im-student'. Vos mij weet niemand dit binnen en het er weer 'im-im-student'. Dus het is wel echt goed vooral. Dit is even van de beste verhalen die we in de 8-jarige kleine bootschap ooit gehoogt hebben. Je hebt jezelf gewoon echt letterlijk de NHTV binnengebluft. Ja, zeker. En voornaamelijk, omdat ik al ik kende verschillende mensen die daar al studeerden. En iedereen zei hetzelfde tegen. Maar je moet er geen zorgen over maken over de financial management. Maar het is hartstikke makkelijk. En later bleek dus ook dat die studies al echt als gegroote. Ik heb zelfs op het NHTV lesgegeven in Kamer gebruik. Omdat dat was een beetje een onderbelicht aspect bij de NHTV. Dus echt traditie nou Kamer gebruikt met oude, fysieke Kamer-as. En toen heeft een van onze filmproductie leraar mijn gevraagd. Zou je les willen geven? Want ik had al heel veel les gehad natuurlijk van regisseurs. En toen heb ik dat met de hele klas heb ik lesgegeven. Dus dat was eigenlijk heel leuk verlopen. En dat was perfect. Was het jouw droomopleiding? Nou ik kan wel stellen dat dat in van de leukste periodies is geweest van mijn leven. Dat is echt een fantastische oplijning geweest. Ja ik had uiteindelijk ook los van het feit dat je heel veel doet voor media en content. Zijn natuurlijk ook heel verrichtingen binnen de NHTV die breng je eigenlijk dingen. Waarvan je later denk je dat is misschien ook leuk. En ik denk dat dat ook heel erg maar beïnvloed heeft. Ook de game-afdeling bijvoorbeeld van ik ook fascinerend. Ik was alleen helemaal niet interested in programmeren en dat soort dingen allemaal. En ik ben ook later aan specialiseren in de richting content. Want je had drie richtingen. Er was productie, marketing en content. Nou, marketing, er was ik absoluut niet voor in de wichtgelegd productie. Er was heel droog. Want er was echt voornaamelijk echt het saifewerk en organiseren en management. Maar content was een specialisatie waar storytelling in heel belangrijk aspect vooruitmaakte. En content development en imaginering. En dat was echt iets voor Apple and Maya. Dus dan zijn we ook echt in die richting verdergegaan. Maar je hebt eigenlijk wel een interessante afslaggenomen. En je vertelde dat je. Je kwam natuurlijk uit een nest met een vader die grafisch vorm geven was. Je teken dezelf veel. Voor ons meneer jezelf gaan specialiseren meer in de wereld van musicaltoneel, film. Dus echt de podiumkunsten. Maar uiteindelijk zie je toch weer in de kreatie verhoek. Ja, ik denk dat dat een beetje zo verhalen is dat ik gewoon. Al het een beetje meanderen en rivier was ofzo. Dat ik toch. Ik had nooit rust als ik niet wist of dat iets echt niet mijn richting was omdat ik het niet geprobeerd had. Dus ik had meer zwiet van. En daar heb ik nog steeds. Als je echt over meewel praten moet je eerst gedaan hebben. Of je moet er eerst iets van hebben opgestoken. En dan kun je pas iets zinning zover zeggen. En ik kan nu wel voor mondig zeggen. Ik heb het wel geprobeerd om podiumkunsten te gaan doen. Of om zelfs regieten gaan doen. Maar uiteindelijk zijn er dingen op pad komen van. Ik dacht, nee, dat is eigenlijk veel leuker. Dus dan heeft ik met toren andere kant opgedoeld. Maar doorgaande denk ik, door alles heen. Ben ik toch altijd wel blijven tekenen bijvoorbeeld. Dat was meer een hobby. Er was nooit een karriere optie. Er was meer. Ook op papieren, eigenlijk. Er was ook in het verlengde van mijn vader. My vader heeft echt doze en mappenvorm met illustraties. Hij heeft heel veel hand- illustraties en heeft ook kunstacademie gedaan. Ook ook elijk zeg, hij was een van de eerste personen die mij begrepen. toen ik zei dat ik het niet leuk vond. Want hij is ook op de kunstacademie, hij enorm. Hij werd niet echt gewaardeerd, omdat hij dus heel erg gesameerd was van ontopiek. Hij had een hele vervindel illustratieve stijl. Bij een jammer dat ik de tekeningen niet meegenomen had. Hij was een fantastisch illustratie toen die jong was. En op de kunstacademie is dat recht uitgeslagen. Want dat was to letterlijk en dat was de bestondal. En dat werd helemaal niet gewaardeerd. Hij heeft later eigenlijk nooit meer hand- illustreerd. Hij heeft alleen nog maar kattoon dingen gedaan en dat soort dingen. Maar hij is nu compleet digital. Ik vind dat heel zonder, want hij was eigenlijk echt in illustratie. Dus hij begrept meteen als ik na een toekom en zeker na mijn auto's toekom. Hij zei, "O, het klik niet met de kunstacademie." Hij is tevrijgeestig. Hij meteen is gewoon "Ja, snap ik." Heb ik ook zo ervaren. Ja. Af en subjef ik nu wel dat er natuurlijk ook wel al lieën interessante link is liggen tussen de podiumkunst en de beeldende kunsten. Dus je kijkt naast de krantijnen bijvoorbeeld storytelling. Dat kon natuurlijk sowieso wel in de podiumkunst als in de beeldende kunsten tegen. Ja, ik denk dat je als rode lijn daarin heb je altijd het vertellen, het narratief. Ik denk dat veel maken en werken met film, of werken met een medium waarbij je een verhaal verteld. Dat brengt je toch altijd hier.
Ik heb iets verderop in je leven. Ik zelfs als je schrijver zou zijn, denk ik, dat het nog heel erg zou werken. Want je bent toch altijd met vertellen, probeer je altijd te visualiseren. En met filmaken doe je dat letterlijk. Dus je geboekt letterlijk de camera daarvoor. Dus ik heb overal die van me genomen, denk ik. Ik denk dat Tom Rijpert daar een mooi voorbeeld, want het is absoluut, ja. Een regersuur tot schrijver. Als je natuurlijk ook wel zo dat als je film met camera hebt gedaan, zodat het perspetief en een camera standpunt dat in de straat zo'n directe die perspetief aanpakken, dat is ook een groot ontwikkeld van alles wat je tekt. Ja, sterk nog. Ik denk dat zichtleinen of de manier waarop je eruit omgeving waarop je dat ervaar, dat is ook iets wat je juist heel erg toepast in de themepark kan tweren. En in masterplanning. Want je bent eigenlijk op een moment dat je bezig bent met masterplanning, ben je nooit bezig met het eindresortaart, want je ziet nooit jouw masterplan of van dat perspetief. Je bent altijd bezig met hoe je dit eruit vanaf de grond. Met eigenlijk de zena aan het inricht te zeggen. We zien, dus ik denk dat dat heel erg ook invloed uiteindelijk heeft op het feit dat je begrijpt, denk ik, wat het camera standpunt en dat is in het geval van een themepark is dat natuurlijk gewoon de zichtlein van je gast, hoe dat werkt in het uiteindelijke resultaat van je masterplan. Maar je bent met film op de NATV en je bent net iets interessantjes, dat er er komen er iets anders op een pad. Nou, eigenlijk binnen de NATV op een moment dat we heel erg film met filmbeest waren met televisie, was dat vanavond voor mij de aanraking met de tak van de andere kant van NATV en dat was toerisme en vrij tijd. Dat was natuurlijk een richting die had ik eigenlijk een maan niet voor over, want dat is totaal niet verglaak met film maken of met film produceren of met camerawerk. Maar dat kwam je toch zo nu in dan wel met een aanraking en vanaamelijk natuurlijk omdat zij ook omdat NATV begon op een paar moment begon, zet dingen van steeds meer te mixen. Dat was in het verleden niet zo, er waren heel aplattestromen, maar in de periode dat wij naar zaten kwamen er wel achter dat ze die verschillende richtingen die wilden ze wat meer overlaap laten laten hebben, omdat ze ook achter kwamen dat hele droge wat je aan de kant had van toerisme en van vrij tijd en dat ze dingen. Dat was goed, maar er misde soms een creatieve inslag en aan de andere kant bij de hele creatieve mensen, daar was soms niet genoeg, daar werd niet genoeg gekeken op cijfers en budgetten en productie en dat ze dingen allemaal. En die kwam je al heel erg weer van die andere kant. Ik denk dat NATV ook wel zeker ook met een aantal programma's die ze hadden lopen, zijn ze veel dingen met elkaar gaan mixen. Dat daarom ook veel mensen op de NATV andere richtingen zijn gaan kiezen, heb ik het gevoel. Dat weet we natuurlijk helemaal niet wel veel en dat de V-Fleisch-Bewas- studenten gesproken of extidenten, dat je er altijd op hele vette plekken komt als je staert, ga je een week op vette plekken het recht gekomen tijdens je schoolperiode daar? Ja, ik denk dat een van de dingen met NATV met huidige buwas is, het is ongelooflijk international, dat ook heel veel verschillende nationaliteiten kwamen, leerkrachten. Ik kan maar renneren dat we leshade van Australische, Amerikanische, voorgmaalde we een leerrezert Singapore, we had iemand uit Afrika. Het was super divers. En een van de dingen die me altijd bij zal blijven, misschien is dat ook wel een beetje een zaadje geplant voor me in het interesse in themeaparkel, was we had een television production course op school. En het einde van het jaar, helemaal het einde van het jaar, werd die gegeven en dat had je eigenlijk de optie op het in Nederland te doen, dan deed het gewoon op school of je deed in de vreemde staten. Dat was natuurlijk wel veel prijziger, gelukkig werd dat allemaal dom en ouders betaalte tijd. En ja, ik koest natuurlijk voor de vreemde staten. Is dat een mogelijkheid hebt? - Ja, dat was een fantastische optie. En het gelen wat we toen deed. Ik weet niet of dat dat nog steeds bestaat, maar dan kreeg we television productioners op de Northern Arizona University in Flagstaf of Alplaces. Dat was een universiteit waarbij ze echt soundstages hadden. Die bestaat nog steeds? - Die bestaat nog steeds, hè. En daar kreeg we eigenlijk in twee grote groepen. De eerste groep die vertrok eerder en er was nog een kleine overloop van een dag met groep twee. En we verbleven dus met honderdestudenten, en we verbleven op de campus, echt op een universiteit in Amerika. Met alles wat je maar kan bedenken met een groot sportstadion, met een Applewinkel, met een cantine, met een hele wand, vol met Syrioles en één panz gerecht en onbepekt Frieten en burgers. Ja, wat een fantastische tijd, daar. Ik kan maar in een van onze groepsleden had een kamer in dorm nummer C401. En dat werd C401. Daar hebben we gefeest, zeg maar. Dat was altijd tot de laat uurtjes muziek en misschien ook alcohol. Dat was niet altijd legal in Amerika natuurlijk, voor de mensen nog geen 21 waren. En we hebben daar elkaar ook gedaan en we hebben op mijn paard met kregen in lift van de politie. Ik kom er nog erin, te stonden we ergens en toen kwam er op politie ergens na als toe. En toen ze vochten we moeten jullie ergens na toe. En we waren met je bang natuurlijk dat hij ons zou aanhouden. We moeten terug naar onze universiteit. En toen heeft hij ons een lichtgegever achter in de auto in een dikke V8-politieauto. Dus heel veel leuke dingen meegemaakt daar. Maar het was natuurlijk ook wel heel hard werken, want we hebben echt van heel vroeg in de ocht en tot later in de avond. We hebben echt de televisieproductie gedaan. En op het einde hadden we in een grote soundstage, hadden we een televisieuitzending met een live rigier, met de camera's en doelies en dat is er dingen allemaal. En na dat dat. Oh, wat, het trouwens ook een field trip naar Las Vegas. Of een heel maaria. Was heel naar en toen was ik 6 dagen voor dat ik 21 was, dus ik kon geen clubs bezoeken. Maar toen hadden we in plaats daarvan, hadden we maar een feestje houden met de leeraren, op hun hotel suite. Na dat wij dat hem afgerond hadden die koers. Ben ik samen met een paar vrienden, ben ik gaan rondreizen. Eerst zijn we naar Phoenix, toen als San Francisco, toen Orlando, Miami en New York. En toen in Orlando waren we natuurlijk Universals Studios in Disney bezogd. En toen was ik onderindruk van hoe groot dat is. Ik denk dat ik voor namelijk onderindruk was omdat het filmstudio was. Ik denk dat dat nog in die tijd was dat nog meer mijn interesse. En er was heel kort na dat haar hipotten geopend was, het eerste gedeelte. En toen heb ik wel, dat was wel een soort van trigger misschien van dit woon interessant, industrie ook. Toch wel de filmstudio parken misschien nog in die tijd. En ik denk dat ik later ook had nog wel de wens dat om naar terug te gaan naar Orlando. Dit was een heenzijow af te de stage. Dit was gewoon iets tussen de door. Nee, dit was niet afstidering. En wat je voor stages dan? Ja, ik had een deertia stage, was dat volgens mij. En dat was, ik was toen heel erg gedreven om naar het buitenland te gaan. Het was heel normaal natuurlijk en het er weer om naar het buitenland te gaan. Ik ging ontzettend veel mensen, ging naar hele interesse aan te plakken. Een paar mensen uit mijn klas ging zelfs naar Hollywood. En van mijn klasgenoten die heeft voor lion's-keten, volgens mij gewerkt. Nee, dus. Ja, super interessant en ik wild ook heel graag naar Hollywood, maar daar waren er kansen te veel klein. Dus uiteindelijk ben ik geen uitwijk. Ik had een shortlist van een paar bedrijven. Een van de bedrijven van Making Gesprech was dat. Het zijn jullie misschien ook veel bekend om meen u. Dat was wet. Ja, die zet. Je zet? Ja, dat heb ik. Nee, nee, wet design van Aquanora. Oh, die wet? Ja. Dat had ik ook lang contact mee, maar het eindelijk was het te moeilijk voor ze om studenten dan te te halen. Want dat is ook niet heel makkelijk naar de vreende staat te gaan. Dus dat is eigenlijk een beetje met de 6e afgelopen. Had ik nog als opties Zuid-Afrika en Singapore volgens mij. Dat is ook. Dat ik om uit te hoek in de wild. Ja, echt ver uithoek. Volgens mij zat wet in Las Vegas, dacht ik, met een van de vreemde klops. Ja, dat was toen ook een optie. En één van de opties, voor helemaal van de ander orde, was het de klaaschinaal. In heel verzem. Ook heel vet van de klaaschina. Maar ik hoop dat het een van de buitenlandstaat is. En wat je misschien ook naar Spaniening moeuw? Ja, precies. Als je wel zet, klaasbekunde zoeken. Maar toen wild het allemaal niet leuk. En ik kom nog heel goed erin, omdat ik toen naar een afschrijdfeestiging van twee klasgenoten, want die ging allebei in een Sydney. Dus ik ben daar een toegegaan en. Nou, het was een heel leuk feestje afschrijdgenomen, heel veel plezieren Sydney. En toen heb ik daarna contact opgenomen met een. Brot-intenships-bureau heette dat. De betaalde je heel veel geld voor. En dan gaf ze jou een de garantie dat je een staagje kreeg in buitenland. Volgens mij betaalde je daar echt meer dan 200 euro voor. En dan ging ze een heel traject in en dan ging ze allemaal gesprek met allebei bedrijven. En toen. Ik denk een weekje later of anderhalve week later had ik een bevestigd staagje in Sydney. En toen beeld ik dus die vriend op. Ik kom jullie kant op. Heb je jullie plekken en die akumidatie waar je zit. En toen heb ik dus bij een filmproductiebedrijf gewerkt daar. En er was ook heel interessant. Tot spuur toeval dat je hier ook terecht kwam of. Zij vroeg een shortlist ook van waar ze er in de toewillen. En in Sydney was er iemand die was op zoek naar filmproductie. Hulp eigenlijk. En hij was heel gesameerd van studenten die iets met filmproductie hadden gedaan op universiteiten. En hij had al een heel internationaal bedrijf. Want zijn bedrijf bestondt al uit mensen uit. Volgens mij was iemand uit Zuid-Afrika en iemand uit. Wat was het? Agitineë.
Dus hij was ontwikkeld voor internationale mensen en hij heeft aangegegeven, die wil laten maken. En ik krijg ook nog betaal trouwers voor m'n staage. Ik krijg een salaris dus dat was niet meer. Ik zeg het trouwers, nu zullen we het aan natuurlijk. Ik zal het bang doen, ik zal het bang doen. We hebben het ook iemand trouwers van. Ik moest toch echt meteen aan de Fontaineleverensel denken. Onze echte werken net wel. Maar je hebt op relatief jonge leeftijd dat je al een hoop gezien van de wereld die jouw goede. Ik denk ook wel dat dat een beetje te verwachten was. Ik heb ook later nog een keer van mijn moeder het torgekregen dat het. iedere keer een gesprek was in de keuk op een van de manier. Dat er heel veel momenten waren dat ik in de keuken naar mijn moeder te kwam. Hij zei ik ga naar Sydney. En dat is er iets dat van wachten even. Dat was ook voor haar even. Het was toen ook bewust van het feit dat ik in gesprek was met sinds er klaarste naal. En toen was de booschappeneziek gegaan 'n sit niet toe. Ja, stel vol. En dat is een aantal keer zo voorgekomen en dat ook gebeurt uiteindelijk met polen. Dat ik het ook op die manier braag vanaf 'Oh ja, ik ga trouwers naar polen'. Dus ja, nee, dat klopt. Dat was echt dat zo ook echt wel toetrekenaar in de beur als een beur als echt een fantastische opleining daarvoor. Ik vind het eigenlijk wel radatje die daar niet. Ja, ja, ja, ja. Oh, weet het niet. Ben je uiteindelijk ook aan de beur als zoveel de NNTV toen afgestudeerd in internationale media? Ja, ja. IMM is uiteindelijk mijn afste de plek geworden. Vanafelijk ook omdat contentdevelopment echt de richting was waar ik mijn draaien vond. En dat was IMM was er perfect voor. Nou weet ik dat een ene heel aantal mensen die alles te gast hebben gehad in kleine woodschappen die de NNTV of de beur als hebben gedaan. Dat die ooit op de Efteling een kermie hebben gezeten was dat bij jou ook het geval. Bij Toevall. Alweer. Je schoof weer gewoon echt aan. Ja, dat was bij de klas. Nou, hij was niet geheel bij Toevall, maar het was wel zo dat uiteindelijk in dit verhaal is toch ook Epo weer een belangrijke factor. Want ik was natuurlijk met Epo zalt ik in de klas. Dat was dan wel bij Toevall, want heb ik zelf voorgezorigd. Maar Epo heeft op een paar moment mij erop geattendeerd dat de Efteling in kermie bestaat. Dat wist ik helemaal niet. En toen had hij een beetje me verteld wat het inhield en toen heeft hij de brief daarvan gestuurd en de informatie in de echte. En toen werd eigenlijk vrij snel duidelijk van jou, je kunt ook gewoon een toelating doen en kijken of dat je wordt toegelaat. En toen ze hebben de allebei gaan doen, ze hebben een heel pakket moeten samenstellen. Dat heb ik jullie ook laten zien. En toen kwamen er achter dat van alle aanmeldingen, we nemen hoeveel aanmeldingen waren, dan moeten er echt wel 65 zijn geweest denk ik. We hadden er uiteindelijk achter te toegelaatden en er waren er twee van Epo en ik. Dus zout, we nemen er allebei in de Efteling in kermie. Dat deed ik goed. Dus er was super leuk en toen heb ik ook meegemaakt dat de Efteling in kermie eigenlijk in een nieuwe vorm werd gegoten. Want de edities voor ons, er was editie 1, 2 en 3. Die waren uit sluitend voor de leisurekant van de NETV. En bij editie 4 hebben ze het voor het eerst open gesteld voor de creatieve kant van de NETV. En toen wilden ze hebben ze ook later aangeven, ze wilden juist ook creatieve mensen in het team, omdat ze heel erg achter kwamen dat dat was heel verbehoefte aan bij de Efteling ook. Om juist creatieve ontwikkelingen en vormgevingen, dat ze dingen omdat allemaal erin op te nemen. Ja, toen hebben ze dat open gesteld voor bijvoorbeeld de imem. En toen ik ben ik dus samen met Epo daar teruggekomen, en heb ik ook best wel wat twee gebracht horen wij later want er was de eerste keer dat de Efteling in één keer mensen hadden in de team die ook video productie deden en audio productie en dat soort dingen. Dat was echt niet aan gewend. Voorheen was het meer rapporten en veel droger. Dus ik heb daar ook een aantal videos van die staan of steeds op YouTube. Die kunnen ik jullie wel even een linkje sturen. Ja, het is al die jaren ook als hobby dus blijf je illustreeren. Ik kan me voorstellen dat dat ook wel een entrekkelijke eigenschap was om te hebben in die werkgroep van te horen te vaak over creatieve concepten naargaat die dan ook echt verkomvormd hebben. Ja, ik denk dat dat ook een beetje de instek was op moment dat zijn zijden dat je dus een opdracht moest doen in ons geval was dat een verhaalschrijven. En toen zijn eigenlijk Epo en ik hebben dat allebei ook visueel iets toegevoegd. Dus hebben dat ook iets meer uitgebreid. Ik denk dat dat een belangrijke doorslag was juist voor die editie van Eveling Academy dat ze daar ook na keken of dat er iets meer mee werd gedaan dan alleen maar een tekst op een papiertje. En onze begrijden was overigens Monique Hover. En Monique Hover was heel erg begraan met storytelling. Dat was natuurlijk echt afwak. En zij vond dat juist fantastisch om dat te zien. Dus ja, ik denk dat dat onze riefgeholbrijden heeft geholpen. En heb je ook echt op die Efteling Academy aan projecten gewerkt dat werkelijk voor de Efteling? Ja, ik weet niet hoe dat altijd ging, maar ik weet wel dat elk jaar een beetje anders is die instek. Wij hebben uiteindelijk hebben dus echt een onderzoekvraag moeten uitwerken in een rapport en in een presentatie. En bij ons was het centrale vraagstuk was de wereld van Duitsen in de Efteling. En dat was eigenlijk een twee ledige vraag in de eerste instantie onderzoek naar de bestaande wereld van Duitsen in de Efteling. Maar ook wat kan er nog met de wereld van Duitsen in de Efteling? En een van de aspecten was natuurlijk dat de Efteling in dat geval aan het kijken was kunnen we er überhaupt nog wat mee in de toekomst. Want het was gevoelig op een paar vlakken. En ik kan maar in er er was al een beetje rond de tijd dat de stereotyperingen er eigenlijk het daar sprake kwamen. Maar de Efteling had wel zowies van die wereld is gigantisch groot en er zijn heel veel verhalen en heel veel illustraties en waarom doen we daar niks mee. Maar ze wil natuurlijk weten kan dat, is liggenlijm mogelijkheid. En dat was een van onze centrale vraagstukken. Een ander ding waar we heel veel werken hebben gestoken is een YouTube-productie. Dat was eigenlijk een beetje een instek ook omdat ze toen achter kwamen van verrek deze groepen zo creatief. Kunnen we niet iets met jullie met een van de takken binnen, dat is daar nog geen imaginering. En dan in dit geval Efteling YouTube. En toen hebben wij een productie mogen doen, dan hadden we volledig gecreatieve controle over. En dat werd de Efteling wensen we een warm winter toe. Ik weet niet voor die video nog kent. En het was één voelwaarder vanuit Efteling. Wij mochten alles beslissen qua productie. Maar we moesten wel gebruiken maken van benten als pressdaar. Een benten was toen echt het gezicht van Efteling YouTube. En toen hebben we samen met de Efteling media, we hebben die hele productie opgezet. En dat was eigenlijk de instekent promotion voor de winterefteling. Er mochten langen video worden. En dan moesten heel erg zitten op z'n feer. Dus er moesten heel erg z'n feer vol zijn. En er hebben heel veel concepten uitgewerkt. Eén van de concepten we ook nog heel goed. Er ging we best wel lang mee door, maar die is op een vrij laat moment is dat echt geschrapt. Was de winterduik in de Efteling. Dus weetjes er was de unokse duik. Het is echt waterliggaan in de efteling gaan onderzoeken. Kan je daar een winterduik doen? Nou, ik wam er achter heel veel waterliggaan in de efteling. Het is heel slechte ondergrond of moder of drap of planten. Dus dat is eigenlijk vrij laat in het proces is dat door de efteling besloten is niet veilig en ook niet halbaar. En dan is eigenlijk besloten om juist een video te gaan doen in de efteling zelf met heel veel figuranten. En dat werd dus een video productie met honderden figuranten. We hebben heel veel mensen gevraagd tot als we wilden meewijken. En als je die video nou kijkt, lijkt het ook als of de allemaal efteling bezoekers zijn. Maar er zijn het niet. Het was allemaal opgenomen naar sluitingsstijd. Dus die kwamen allemaal opdagen. Ja, dat was heel bijzonder het. We hebben verschillende plekken in het park met verschillende camera mensen. En hebben we ook zo'n vergekregen Jeroen verhaal. Die heeft we ons nog eizige eisbrand gespeeld, eftjes. Ja, heel trof. Ja, en ook heel veel mensen van de enthotheme en te teembeld afdelingen hebben meegelopen. Dus ook groot kapje was er en joki en dat is het allemaal. En ten hebben we echt moeten aanderingen bij Olaf of dat we dan niet als dankje voor de figuranten iets kunnen doen. En ten hebben ze voor ons een privé a canoorerschel aangezet in het park. En het einde was wel heel leuk. Zie je ook op in de video. Arizona, Sydney, de efteling. Ja, was niet van de beschijden ingetogen op leidingsel op maar zeggen. Nee, je moet het groot aanpakken en en geklopt. Dat is schermar. Zijn je altijd. En zo'n atje, die ploma. Nee, nog niet. Want uiteindelijk werd het tijdens de eftelingen academy gewetter eigenlijk gesteld. Zou jullie stijgen willen lopen bij de efteling. Dus je afste de stijgen. En volgens mij werd dat wel altijd voorgesteld aan de eftelingen academy leden. Maar het was niet altijd voor iedereen mogelijk. En bij ons gingen alle acht gingen de stijgen lopen. En toevalliger wijs werd ons gevraagd wat het jullie favoriete afdeling was uit stijgen willen lopen. En voor mij was er eigenlijk geen vraag, ik wilde naar ontwerp of neling. Dat was toen wel een branden denk ik. Wie niet zou je denken? Ja, precies. Maar als ik inmiddels een beetje de rode draat in jou leven zo heb ontwaagt, dan gingen het jou zelfs lukker om ontwerp of het een trechter te komen. Ja, het is gelukt. We hebben allemaal ons voorstel gegeven van onze favoriete afdelingen. En iedereen is terechtgekomen bij waar die terecht wilde komen. Er werd bij mij wel heel duidelijk gezegd dat mijn geval was het moeilijkst. Want dan moest ze ze echt onderzoeken. En ze hadden eigenlijk nog niet echt eerder een meewijkende stijgeren op het ontwerp of deel.
Het was heel gebruikelijk om universitair studenten te hebben op de ontwerp en die deden dan een academische studie. Een van de universitair studenten was desdijds bezig op moment dat ik dat kwam met de efteling vertalen voor buitenlandse bezoekers. Dat voorsmaakt nu aan de oorderweer, maar hij deed dat toen nog met GPS tracking. En toen kwamen ze wel dat het heel moeilijk was, maar hij heeft daar heel veel onzek na gedaan om de sprookste vertalen indergelijke. Maar hij was bijvoorbeeld geen meewerkend student. En ik was nog steeds aan het wachten op een antwoord en na een tijdje zei dus ja, het gaat lukken. Je kunt bij de ontwerp afdeling terecht, alleen kom je dan wel in het Graafis ontwerp team. En er was de samen met Jasper, Jeroen en Jochem, vanaar Erik. En ik had sviets voor jou. Zet mij maar bij het Graafis ontwerp team. Ik deed zo zo graven, zont wel er op daarvoor. Dus ja, dat was fantastisch. Een beetje jongensdroom die uitkomt. Nou ja, ik moet het wel zeggen op moment dat wij voor het aller eerste rondleiding kreeg door de imaginering-afdeling heette. Dat toen nog, dat kwamen nog heel goed erin her. Dat was een dag dat ik heel ziek was. Toen was ik echt zocht, ik stond de kozik op uit bij het. En toen had ik vies van misschien moet ik het af zeggen, maar ik dacht 'nee, ga ik niet doen' want er gaan een rondgleid worden door Ravelijn, weet je wel. Dus ik had me toch erover heen gezet. Ik zag helemaal grijzen en ik wist niet wat me overkom. En op een paar moment liepen we dus de ontwerp of deelingen. Op het er was, voel ik me helemaal weer pickfine. En toen ben ik daar gewoon al die tekeningen gaan bekijken. En toen dacht ik, het is wel heel leuk tekeningen, maar dat is tot zonnieuw en tekeningen. Stonden maskers en kosttoem, makketten, en plattegronde. En heel bord voor met pins in dergelijke. En ik denk dat op dat moment wel dat ik besefte, dat is ook wel een echteschatkamer van de efteling denk ik. Maar het was ook een afstudierstaatjes betekent dat je ook echt aan een concrete oldracht werd, toch? Ja, ik heb best wel veel dingen mogen doen. Ik heb jullie net wat dingen laten zien die ik toevallig gevonden heb daarvan. Maar heel veel dingen waren natuurlijk in de grafische hoek. Ja, je bent hof zaaklijk bezig met merchandise en met verpakkingen en met grafische vormgeving voor digitale toepassingen, dus voor de efteling webshop, voor YouTube en heel veel intern, want de grafische afdeling van de ontwerpafeling, daar slaat het trouwens allemaal losgetrokken, die deden heel veel intern, dus we deden heel veel grafische vormgeving ook voor de eventsafdeling, bijvoorbeeld van de efteling, en voor rekreteringen, maar ook toch best wel veel nog steeds voor merchandise. Dus veel van dat speelkam in de winkels trekt. En wie was jou begleider? Mijn directe begleider binnen team was Carol. Dat was Carol Willen, was echt mijn begleider. Het was leuk. Ja, het was heel leuk en Carol, die woonde ook in Breda, en ik woonde ook in Breda, dus ik reed heel vaak met Carol op en neer. Dus ik heb ook echt veel goeie gesprekken gehad met Carol. En ja, omdat je natuurlijk vanuit de efteling Academy Olaf was als begleider had, was Olaf dat ook nog steeds vaak bij betrokken. En Epo is trouwens uiteindelijk een afsiderer onder Olaf direct. Dus hij was echt een onderzoek aan doen voor Olaf, en dat was voor mij een raave lijn. Een efteling media en periode, denk ik. Ja, dat was de tijd, was dat omdat er een raave lijn wilde gaan doorzetten en een raave lijn 2.0. En toen heeft Epo de onderzoek voorgaan, dat kan we nog erin er. Toen ik even kieft de onderwerp. Nee, nee. Blas een leuk opleiding af. Ja. Toen, toen had je die ploma. Toen had ik altijd met die ploma. Ja, klopt. Maar wel in de richting, internationale media dus. Ja, ik ben in de daad, ja, ik heb toch steeds dat de e-mama heb ik echt afgemaakt. En ik denk dat die liefde voor media en filmproductie die is daar niet gestopt. Ik denk wel dat ik toen de hoop had of of misschien ergens ook wel langzaam er aan het steeds meer de intresse had gekregen in werken voor de attractieparken branch, omdat het heel interessant is. Maar ik ben daarna nog wel een tijdje doorblijven weken op de ontwerp afdeling omdat ik nog lopen opdracht had. En daar heb ik trouwens allemaal gedaan voor heel laagvergoeding, met de kreeg me steeds taasvergoeding, omdat ik het nooit de salaren zeg maar ontwerp afdeling. Ik had alleen de salaren in park, want ik was nog steeds werkzaam als kok in park. Wat voor project heb je gewerkt in ontwerp aan de slagvast bij de efteling? Ja, ik gek nog even een grootste project waar ik er werkte was, de internen Eftelinghuis zelf voor de eventafdeling van de efteling. Dus er was eigenlijk het rechttrekken van alle verschillende uitingen van het efteling logo en de kleuren. Er werd een hoop heel veel afdelingen, oude logo's gebruikt en oude kleuren. Vaak was de communicatie ook heel erg romelijk. Dus internen was dat een hele grote optracht. En los van feitelijk het ontwerpen, we hebben ook het ook moeten uitleggen aan ze en ook een handboek voor ze geschreven. En ik weet niet wat daar nog steeds van gebruikt wordt. En daarnaast ja, een van de dingen die altijd terugkwam, was de pin. Er moest altijd pins worden ontwerpen, dus er was natuurlijk één pin maastere in Eftelinghuis Jochem. Maar heel soms was Jochem niet genoeg voor de pins die er ontwerpen moest worden. Dus dan was ik met de pins bezig. En buttens ook volgens mij, waar er ook nog tussen door. Heb je zo'n bekende pin die van jouw hand is? Een van de pins waar ik aan gewerkt had, was een serieertje pins met volgens mij de verschillende business units heet dat van de efteling. Dus het eftelinghuis had het echt heel golfparkpark. En er was met zo'n, er waren met van die hand geschilderde, achtergeprenntjes, de key visuals van het zwevene kasteel met het anke wat er aan hengen voors mij. Dat is één serie die ik nog kan erineren. Vetter had er nog wat pinceris van seizoensgebonden. Ik weet zo niet me letterlijk welke met waren. Maar vaak als ik meewerkd aan een pin, dan was Jochem de genet die de pin echt ontwerp. En dat was ik de genet die een versie daarvan maakte. Dus dat was Jochem die ontwerp de vorm van de pin. Maar dan moest er nog twee of drie of vier andere bij komen. En dan denk ik dat vaak. En heel tent ik een mooi munt bij hier op het avel. Ja, dat is een serie efteling-munt. Dat zijn die waren los te kopen. Daarvoor heb ik ook echt tekeningen van ontopiek daarbij gepakt. Er waren verschillende thema's, er was een raar verlein munt, indische waterleleleleesmunt, aquanora munt, spokeslot en een nieuwe kleren van de keizer. En voor die munt er een tekening worden aangelevert omdat dat bedrijf een hand, een illustrere tekening kan omzetten naar een 3D-vorm. En het heb ik daar ook gelukkig voor kunnen illustreren met de hand. En ik heb ook echt voor de nieuwe kleren van de keizer munt. Ik heb ook echt met pin marteien gesproken. Dat was natuurlijk de originele ontwerp. En hij was heel geschammet van mijn ontwerp, en het was een bevesting goed ontwerp. En ik heb alle munt er uiteindelijk gekocht, maar die heb ik weggegeven. En die kun je laten die munt kopen. Dus die heb ik niet meer in mijn collectie. Dus dat is van jammer. Maar ja, dat waren wel heel mooie munt. Dus er was ook wel leuk om mee te werken. En één dingetje wat uiteindelijk terechtgekomen is in het interieur van de hoofdlijke heroud, was dan het taffereeldje met de heroud tegen het muurje aan, met een grafisch kader eromheen. En dat is ook op een mockje geprint, voors mij. Dat was een serie mockjes. Dat was een mockjes met een gekleude voors mij. Ja, klopt. Ik heb ze allemaal een gezondig staan. Mocht u meenijs zijn? Die kun ik hopen toch? Ja, ook. Ja, dat was. Zijn zeen ook opjes toch? Ja, van de kleine gekleude mockjes waren het. Ja, die begon me op zoldig staan. Luegal. Luegal niet in die geestolen. Nee, nee, ik zou niet durven. Want dat is een treft ben ik een roemsel aan de poust, denk ik. Ja, een van de dingen die misschien het enorm meest wijd verspreid is in de wereld van de efteling, maar heel anonyme is de noodgeval stikker. Echt zo een ding wat heel niet ig lijkt. Al park mij de werk, ze nu laatst u denken, die is niet bollig. Dat is een stikker met het nood nummer. Het grappige was de oude versie was heel oud als gaemer in het park. Ja, met het voesmaar de aller eerste versie van Patozoer op. Ja, die was gigantisch oud. En dat was precies op dat moment moest het dus een nieuwe noodstikker hebben. Ik denk dat het echt dat het de perfecte optacht is geeft aan de stijzeren. Deel simpelige stijzer opdracht. Maar dat was wel, dat was heel veel beperking aan. Want je moest natuurlijk een bepaald formaat, mogen niet veel kleuren zijn, want het moest heel duidelijk zijn en heel fel in de echte. En het is een heel simpel grafersontwerpe geworden. En er was ook een van de opdrachten die tussen doordeeit. En passelaten toen ik in de efteling werk was, ik was kok, zag die stikken overal op de telefoon staan en in de map. En ik denk, oh, die is eigenlijk overal. Je kan wel zeggen, Stijzer, ik wil wel een stijzerje. Ik kan wel zeggen dat zijn of haar ontwerp overal in de efteling te vinden is en zo via nadat het nog steeds. Volgens mij heb elke plek, is hij. Bij iedere vaste telefoon. Iedereen gebouw, denk ik, jongen. Zeker. Het is een heel kleine opdracht, maar wel heel leuk. Je komt er nog steeds tegen als je nu door de efteling loopt. Nou, dat het hele avontuur bij de efteling, heb ik ben ik doorgegaan als filmmaker in grafersontwerpen bij mijn vader op het kantoor. Dus op zijn ontwerpen beroo. Daarmee pakt je eigenlijk jou beide liefde's of talenten op als het waren. Ja, precies. En de beeldend en podium. Ik denk dat ik toen ook mijn vader heel erg een media productie tak ben gaan opzetten. Want hij deed al wel op kleine schaaldee die fotografie. En we hebben toen op een paar moment echt hadden we echt een. een opnamestudio, echt een auto studio en een video studio, maar ook een reizende studio, want wel ook vaak opname, zo'n locatie. En toen werd dat media productie een heel groot gedeelte van het werk wat verdeden. En graf zondwerp ben ik altijd natuurlijk mee verdergegaan. Maar ja, ik denk dat die liefde voor attractieparken, die is niet verdwenen zeg maar, die bleef altijd wel aanwezig. Als het weer het tijd aan de woonje op bai pakken, dat misschien gewoon alle tegeningen er staan en bij ook niet gestopt met tegen. Nee, ik heb wel daardefflingen een post niet echt veel meer geïlustreerd, want dat was natuurlijk als je met graf zondwerp bezig bent en met filmproductie, bij film meer bezig digital. En dan illustrie ook niet vaak met de hand. Maar ik denk wel dat illustreer was, ik niet per se is, wat ik geleerd had op school. Dat was denk ik, jij zou bijna zeggen genetisch, maar dat was ook iets wat er gewoon in zal denk ik. Dus ik ben eigenlijk filmen gaan toezet op dingen die veel taspaarden waren, dus filmen er dingen waarmee je toch met apparatuur bezig bent. Hoe is dat nou om samen met je vader creatief samen te werken? Ja, dat is grappig, want heel veel mensen die zijden van gewoon hoe is dat nou? En ook de tweede vraag was dat het ga je het bereiv overnemen, want dat is geimbaar dan een heel logische tweede vraag. Maar dat werkt eigenlijk heel erg goed. Ja, mijn vader is wat, dat is een heel creatief persoon, maar die is eigenlijk gewend vanuit huis uit om met een heel klein team en vanafelijk ook als zelfstandige dit te doen. En eigenlijk was ik jouwst iemand, omdat ik de achtergrond had in productie en in dat soort dingen. Ik begon dat allemaal te structureren en ook echt met software te kiezen. En ik begon heel erg een soort van bedrijfstructuur op te zetten, en ook om bepaalde opdrachten te kunnen doen. Ja, dat klikte eigenlijk wel heel goed. We voelden elkaar aan, denk ik, daarin. En heb je jullie langs samen gewerkt? Hoe lang heb ik daar gewerkt? Ik denk toch wel, ja, het is of vijf in totaal? Ja. En dan met de naast op na aandoorjaaf zat dat er wat tussen? Nee, dat is dan ook wel wat tussen. Toen ik wegging bij de Efteling, toen had ik een afscheid wat georganiseerd was door de ontwerpers. Dat was een leuke afscheid, hij had in het baggeheimande zijn groepsphoto geschoten in de Vater Morgana, met Kiespijn. Maar hij hebben hem net mogen bewonderd in de auto. Dat was echt een typische actie van de ontwerpers van de ontwerpers. En hebben ze mij gegeven, was bedankje met wat handgeschreven en etities erop, en de herkkelijke. En te vroeg ze aan me van gewoon wat nu. En toen had ik, als aandort erop, ik ga muziek op leiding doen. Dat was dus doorweer en ik eeg interesseerd. Dat was weer een volgende zeis, gewoon totaal is anders. En ik had eigenlijk voor mezelfsvities van, ik wil meer weten over muziek en ervanaamlijk muziek teorie. Op hele jonget leeftijd had ik wel pjaan ook gespeeld, van mijn Achste tot mijn, ik denk mijn 16- of ze even tinder. En ik had niet genoeg kennis van muziek en ervanaamlijk van muziek voor orkesten. Dus ik had me aangemeld voor een priveerpleiding muziek om positie namseldamm. En als aandort ga ik dat dus van nou, ik ga muziek opleiding doen. En ik krijg je uits heel vaak de reactie terug. Oh, dat is jammer, ja. Dat je dat gaat doen. En jammer dat je niet door gaat met ontwerpen. En zanders had tegen me stopp nou niet met tekenen. Maar ik was zo, ik was met mijn hoofd al zo met muziek, dat ik wel, ik heb wel al die die opmakingen was serieus genoemden van, oh, dat moet ik niet met stoppen verleden. Dat zei ik zonder als ik het achter me laat. En ik heb dus het eigenlijk die muziek opleiding ook gedaan, als gigantisch moeilijk, want er was een jaar geopleiding en dat stopte ze eigenlijk de theoretische stoffen van vier jaar conservatorium. Dus ik kan je in denken hoe moeilijk dat was. Een enorme map met teorie had je daarvoor. Naar dat ik die opleiding gedaan had, kom ik ook achter die muziekweer, dat is ook niet makkelijk. Want heel van mensen bij mij in de klas die probeerde dus daar een brood mee te verdienen. Dat is gigantisch moeilijk natuurlijk om daarvan te leven. Dus ik heb daar heel veel plezier uit gehad, en ik vond het echt een van de leukste dingen die ik gedaan heb. En ik kan nu ook met recht praten over muziek, maar dat was niet mijn carrière, staf zeg maar. En toen ging je toch weer langzaam aan het kriebelijk, was in de tussentijd bij mijn vader bezig, maar mijn vader was ook vrij droog. Er was veel meer grafische vooromgeving en videoproductie en intrieur ontwerp, maar dat gaat toch niet die liefde voor het rochtjepark, het gaat toch niet weg. Dus ik denk dat dat altijd was blijven borrel. Heb je daar dan voorwaar geven, om dan weer iets mee te gaan? Ja, dat is ook weer met Apple. Zo'n echt dode draad in het verhaal. Want wat er gebeurde was, wij zijn samen, natuurlijk, naar de Efteling, zijn we allebei een andere kant opgegaan weer, maar Apple had ook een beetje op dezelfde momenten, als ik had die toch over te weer, die drang om weer de is met de industrie te gaan doen. En toen heeft daar maar erop gewezen dat er een TIE-C aan kwam, die jullie ook wel kennen, denk ik. Dus wat had jij? Dus dat jij, en daarvan de TIE, dat werd hem juist weer verteld door Wim Strijbos. Wim had tegen Apple gezegd, 'Hier heb je toch zo'n interesse in de industrie waarom ga je dan niet de kien naar de zet?' En Wim, als ik ook een bekende, ja, dat was ook wel iemand die later veel vaker voorkomt, denk ik, in alle verhalen om te rendezen in de industrie. Toen hebben we allebei ons aangemaat voor de TIE, we had natuurlijk geen sponsor of zo, we had ook geen bedrijf waar we voorwerkt, dus er was gewoon een privé litmaatschap. En dan moest we ook zelf onze kosten betalen voor die evenement, als hartstikke duur, maar wat was het van het is waard? En dat was ook in een jaren dat Roland Mark nog voorzitter was van de IAPA. En hij staat er onbekend dat hij heel erg indrukkende maak op de industrie. Dus er was echt een geweldige zetervaring, met grote shows en die nezen, dat was echt fantastisch. En daar zijn we eigenlijk terechtgekomen bij de next chance van de TIE. Er waren nog jong en we waren ook nog zoveel jaar na afstideren. En het next-cent programma was een programma voor jonge mensen die of in de industrie werkzaam waren of de industrie werkzaam wilde worden. En dat was ook een coatingstery voor een deurgelijke. En dat was eigenlijk een logische stap na het hele studeren en werken. Terwijl we eigenlijk nog niet bezetbaar in werken geven, werken binnen de industrie. De Europeel Terkambukken, maar ik ben daarna, die hier gezien, een kleine woord is gezet. Ja, klopt. Ja, ook een bekende naam vol met trouwens. Ja, op het echte kamp die heeft een polse moeder, volgens mij, en hij kan een pols. - Ja, ik lof ze ja. En hij heeft stage gelopen bij Mandoria. Hij heeft echt bij ons op kantoor geeft die stage gelopen in Polen. - Kleine wereld, zoals we al zijn. - Als ik zoals dat dan bij Disney zeggen, 'it's a small world'. - Echt a small world. - Ja, echt een kleine wereld in de laat. Misschien even kort volgens de lijstraast, wat huidt zo'n TIE next-cent project dan precies in. - Ja, hij had dus het programma dat hij next-cent, maar de next-cent project was eigenlijk weer eens totaal anders. Wij waren dus met een groep next-cent, we waren daar in de Rope Park, de De De De Boch Room Sharing. Dus we zaten allemaal elkaar bekamer, dat was de koster te drukken. Ik zat voorsmijn, zat ik toen ook met de Wim op de kamer met de Wimstrijbols. Het was over zweldig kamer in het Bel Rock. - Ja, ja. - Schikken. Ja, en dat is dat alleen een raam tussen de douche en de bedden. Nou, dat was een soort. - Dat was wel na, maar ik kon het volgens mij wel afsluiten. Maar we hebben wel enorm ongelakken met allemaal vreemde en zo'n kamer zat. Maar een van de dingen die daar dus gebeurde was dat de next-cent, de groep, was een heel leuke groep. Echt een heel veel medleerde, diverse groep. En een bepaaliment hadden we allemaal een etenje in het restaurant. Elkastilo heeft het volgens mij onderin Elkazar. En toen werden we allemaal samen aangesproken door twee leden van de TIE-Boort. Het was Alex Korting en Laura Moracowiet. Laura, die woont ook in Breda, en die doet ook even voor de industrie. En zij had ons eigenlijk verteld waarin lopen we met het idee bij de TIE om een soort opleidingstrijheid op te zetten voor de next-cent, waarbij je dus een veel tasbaarderen opdracht krijgt en contact hebt met de industrie. Zou die jullie daar een pilot voor de pilot, zou die jullie daar aan willen deel nemen? Oké. En wij hadden ze we van 'heleel fantastisch'. Ja, kom maar op. En het mooie was dat zij dus op een moment dat we dat aan het bespreken waren. Zou het we daar met een heel gemeldeerd gezelschap, volgens mij waren we ook echt best wel internationale groep. Ik kan maar rinneren dat er ook mensen zout in de groep, die had allemaal andere intresses. Eén iemand was geen interesseerd in productie, dus producent worden. Welde projectmanager, welde iemand die was geen interesseerd in marketing en sales, welde storytelling natuurlijk, Apple and Ick, welde lichtondwepper. En er was echt een mechanical engineer ook. Ik ga hem ook allemaal uit de schoenen winterrichtingen, de Nederlanders, Flams, Brit, Amerikaan, Taiwanese, Iterians en Lietaus in onze groep. En toen werd er daar dus eigenlijk een vraag, zou jullie je aan die pilot willen meedoen? En dan ga we proberen om jullie een paar keer samen te brengen, op bepaalde momenten tijdens de traject. En we gaan samen komen op de japa. En toen eigenlijk is dat het TI NEXT-JAN project is daar ontstaan. En dat is later uitgegroeid tot NEXT-JAN-Showcase. Ik weet niet of dat je die naam kunt. - Ja, zeker. Ja. Dus de NEXT-JAN-Showcase van nu, dat waren wij eigenlijk waarda de pilot van. En ja, toen. Toen hebben we een hele mooie kans gekregen om in contact te komen met leveranciers, ontwerpstudio, steaming, venders, attractie leveranciers en ook thema-parken. We hebben ook wat thema-parken bezorgd ook als team. We hebben gesproken met verschillende attractie leveranciers en wilden een jongen in onze team, dat was dus een Brit. Die heeft ons projecten, dat zei je ook echt gebruikt als zijn afstideren. Dus hij heeft ook echt een ritsysteem geënzeneerd voor het project. Een echte custom ritsysteem, dat is ook heel tof. Hij heeft een heel technisch pakket, die daarvoor opgeleven. Dus hij kon natuurlijk enorm op meeliften. Ik denk dat we daar ook wel echt allemaal gesprek hebben gevoerd met mensen en bedrijven waardoor dreef het zijn gekomen in de industrie vanuit het project. Ja, dan als het hebben waar je trekt bent gekomen, dan komt het naam die wel eerder aangalen toch weer boven, een mantoria en park in Polen. Dat was voor jou de volgende stap, toch? Ja, en dat heeft er ook eigenlijk direct mee te maken. We kwamen met het hele next-gen team, kwamen samen op de japa, die was in dat jaar in Amsterdam. Mijn broer die woon was in Amsterdam, ze had alles veel heel mooi samen. We hebben dus met een selectgroepje, dat het de task voor groepen was eigenlijk de management team van de next-gen project. We hebben allemaal bij mijn broer geslapen en mijn broer die woon de 10 minuten lopen van de rij. Is het best perfect? We vonden het vanuit hem daar natuurlijk een drankje doen en we terug naar hem te lopen. Op de japa hebben we een uitnodiging gekregen vanuit de TIE, en dat hete de next-gen breakfast. En er was een heel simpel concept, een ombijtje, en dan zaten er een paar industriepe versionen ons daar ook, en die ging gewoon in gesprek. En kijken wat er een klik was. Een van de professionals die daar zat was Daniel Heinst, een Nederlander die woonde al een hele lange tijd in Polen. Daniel was betrokken voorheen bij Legendja in Polen, daar heeft hij ook in het management team gezeten. En hij heeft Maya Land opgezet, Maya Land Kovnaten, samenwerking met Studio Honderd. Toet hij als consultend werd hij ingehuurd voor een nieuw parrek. En hij zat er aan het ontbijt, en hij was eigenlijk aan het verkondigen, letterlijk de zin, We Are Building a Park in Polen. En op een moment dat iemand zegt, is dat het heel erg gekapt is. Want als iemand zegt, we zijn een paar kan bouwen, ik heb heel veel gesprekken voor op mijn mes die zeggen, we zijn een paar kan bouwen in Boerderpest of in de india of whatever. En heel veel van die projecten komen niet van de grond, maar op dat moment had ik ook niet zo veel verwachtingen bij elkaar. Maar ik had wel altijd onthouden dat hij er was en dat we een gesprek hadden gevoerd erover. En het was eigenlijk pas later ook dat hij weer contact op nam via de next-genproject. Waarbij in onze appgroep de vraag kwam, goh, Daniel is nog steeds op zoek naar een ontwerper. Als je intressen hebt laten we wat weten, dan kan ik erin er dat ik letterlijk de zin terugstuurden, dat zoons lijkt me. Je hebt eigenlijk dus heel organisch van het werever van het ene in het andere avond terug. Als ik jou zo beluisterd dan lijkt het bijna als of het je allemaal overkomt. Maar goed dat komt natuurlijk ook wel vanwege bepaalde kwaliteit die je met me meneemt. Ik hoop het. Ik denk dat één van de dingen waar je achterkomt is, je moet gewoon als je een bepaald ding in je hoofd hebt. En je bent echt bereid om voor een bepaalde richting te gaan. Ja, dat echt volg aan. Ja, dat is het gewoon, ik hoor heel vaak mensen die een beetje zo'n soortgelijk verhaal hebben, omdat ik ook zelf gementeld heb voor de next-genzoekenis. Ik ben dus bij twee van de edities, ik ben ook mento geweest, dus ook heel mooi dat de cirkel weer rond is. En dat zie je dus al die jonge mensen die zeggen allemaal dat ze zo ontzettend zijn geïnteresseerd in de industrie aan de eigenlijk. En dan is eigenlijk je antwoord is gewoon voor je, 'gah gewoon, ga gewoon dingen bezoeken, ga gewoon naar evenementen toe, ga gewoon litma schappen aan'. Ik denk dat netreklbouw ook heel belangrijk is, zodat je een beetje aan veel plekken trek bent gekomen. Ja, en het is heel prijzig wel, dan moet ik wel bij zeggen, je moet echt wel bereid zijn om zeker in een jaar dat je daar echt voorgat, je moet echt bereid zijn om dat 1,100 euro, misschien wel 1000 euro's aan uit te geven. Maar op het moment dat je daar door een terugkeren gezicht wordt of je spreekt met de juiste mensen, dan is die kans natuurlijk veel groter dat je er uiteindelijk trek kan komen. Even hoe je het weet bent aan de andere kant van Europa, ontwerper van een nieuw thema, Paul. - Ja, en die kans dat je natuurlijk nog een nieuwpark kan opbouwen is niet zo groot. Dat zeker niet in Nederland, dat is heel erg schaas. Dus je denkt dat die kans die zijn een zeker moet, je moet ook wel echt overropen staan dat je niet op een plek vast zit. Ja, en dan komen ze uit bij 'Mandoria'. Wat is het? - Ja, wat is 'Mandoria'? Ik denk dat de stap die logisch is om te vertellen voor 'Mandoria' is wat is 'Petak'. Want 'Petak' is een heel belangrijk aspect in dit verhaal. Is dat een ballspeletje uit Frankrijk? - Het is 'Petank'. - Ah, het is het wel in het zalt. Het zit er heel erg bij. - Het is een dankje wel in het zwets. - Het 'Petak'. Ja, klopt, ja. - 'Petak'. Nou, alwegeheid op een stond. - Wat is het echt? - Was 'Petak'. Ja, 'Petak' is een familie naam, want het is een familiebedrijf. En het is een heel vermogende familie in Polen, die zijn eigenlijk door de oprichter daarvan in begint jaren 90. Zijn ze echt op precies het juiste moment begonnen met een bepaalde industrie. Dat was de kindertijd dat de softwaretunie net gevallen was. En toen begon Polen zich te opnieuw uit te vinden met allerlei commercialen, richtingen en bedrijven. Ze zijn hele grote vastgoed ontwikkelaar en ze doen ook beheer van vastgoed. En hun oorsprong ligt in het door op je schoef, ook echt een lekkerer op volste naam. Wat je overig totaan schuizen was als je het zegt. Nou, ik ben alweer niet zo uitzond schuimt. - Je schrijft er z, G-O-W. - Er zet. G-O-Zo. Dat is al ja. - Ja, dus je zou denken dat het 'Rus Gouw' is. - Ja, wel fel zo'n wiet. Maar het is dus 'us Gouw'. En dat is een dorpje wat onder de stad woetje ligt. Die mensen kennen als Lot's, waarschijnlijk. Ja, Lot's is een hele grote stad in Polen. En daarlijk de oorsprong omdat die vader die bemerkte dat er heel veel verkopen zwaaren van moden en stoffen. En die verkochten dat altijd een soort marktzetting, waar altijd hele grote markten, dat was heel normaal in Oosterropa dat alles verkocht werd op markten, want die deed natuurlijk geen import. Op de momenten dat het kaart regen ging die markt niet door. Dus die vader als wiet, daar zit er markt letterlijk. Dus hij heeft een oude vliegtuig hanggaard die daar stond heeft die gekocht en heeft die de beschikking gesteld voor die kledingen stoffen markt. En dat werd dus eigenlijk gewoon een dak boven hun hoofd en toen er een wachtelokatie en toen hoeft hij die markt ook niet meer afgebroken worden. En dat zou uitgegroeid tot de grootste tekstieelslijs Fashion Hallsill Centre van Europa. Van Europa? Ja, er komen echt miljoenen mensen per jaar, voorksmijligen de getallen tussen de 18e en de 12 miljoen klanten komen dan toen. En er wordt altijd gezegd of de wet dat uitgezegd in Polen, de helft van de mensen in Polen draagt franchise kleding, dus van de grote groepen zoals haar nemen en zara. En de andere helft van Polen draagt iets van patak, dat was altijd een beetje het gezegde. En ik denk dat er nog bezig was waarschijn kunnen zijn. En hij heeft eigenlijk die enorme collectie met Hall heeft die daar gebouwd over de jarenheen. Een van die halen was een hal die was zo sprongelijk gebouwd als Expo Hall. En die heette Patak Expo, lekker rogineel. En er was de bedoeling dat een hal was wat deil zou worden van een dreeling, dus zouden drie halen naar ze kaken moeten liggen. En toen die hal groot zwet geopend, dat voorsmijl was bij de opening was ook perus hilton aanwezig indergelijker, dus dat laat je wel zien over hoe groot die familie ook is. Toen hebben zij kort daarna, voorsmijen jade na hebben zij waarschijn Expo gekocht, dat was de grootste conference in centrum van Polen. En er was natuurlijk helemaal geen noodzak meer om een Expo Hall te hebben weer woot, op moment dat je de waarschijn Expo kopt. En toen hebben zij ik afgesehen van de wedere bouw, en toen hebben ze geprobeerd om van die hal een budget outlet te maken met Patakmoda, dat was een modezak. Maar dat heeft nooit gevunctioneerd, dus toen zijn zij op zoekgeraan naar een nieuwe functie voor die hal. En een van de adviseurs die ze daarvoor in wonen was Daniel Heinst. En toen hebben zij ik gevraagd wat zouden we met die hal kunnen. En Daniel, die woonde toen al 19 jaar in Polen, en die heeft volgens het stijlt Joëe kunt er heerst springkussers doen en je kunt er van alles doen. En hij heeft in de eerste instantie de samen met Patak een springkussen park opgericht, kennen die park heet dat. En dat is eigenlijk een park voor de alle kleinste en voor kinderfeestjes en voor kleine attractietjes die er zijn. En dat was een succes en door dat dat succes was zijn zij kwartig graam met onderzoeken wat kunnen nog meer met die hal. En toen werd dat eigenlijk het idee, laten we er een voorwaardig thema park voor maken. En toen is Daniel vrij snel al achter achterkomen, dan kan ik geen ontwerpen zien. Polen voor vinden, want die tak bestaat met die industrie bestaat in Polen niet. Dus sowieso thema park bestonden eigenlijk niet in Polen.
Ja, dat begon ik met een heel voorzichtig budget als zij in de Van Gaul. We hebben een enkele miljoen het hebben schikkingen. Laat het zo een voudig mogelijk houden en laat we voornamelijk popschepruiken en een paar attracties kopen. Maar inmiddels is dat uitgegroeid tot drie hectare onder het dak, themepark. Dus een wakke period op de poemen? Ik denk dat Candy Park dan hebben we het over een paar jaar voor dat Mandoria echt te spraken. En Mandoria, de eerste gesprek over Mandoria was 2018. Dat was net ook het jaar dat IJapah was in Amsterdam. Dus daarom was Daniel ook aan het recrutteren in Amsterdam. Dus 2018 begon eigenlijk een beetje het onderzoek van wat kunnen we met die hal. En in 2019 zijn we echt van startig aan met ontwerpen en ontwikkelen, daarvan. Dus het ontstaan is niet zo, want die familie dacht van, in Duitsland, heb je een familie en jeheten mak. Dus wij kunnen ook als ontparkbaar als de familie. Tak. Nou, ik zeg je, hè. De familie betak, want er zijn natuurlijk ook wel een enkel keer naar Roppepak toe geweest. En daar, en ook voeg ik mij bij een paar andere informatie. Daar ontmoeten dus onze investerende, die heet dus betak, ontmoeten dus een paar van de leden van de mak familie. En waar je legde altijd die brug van, hè, betak, mak. Allebei ondernemers, families met themeparken, er zitten toch gelijk in. Maar dan moet ik wel elke zeggen, de familie betak is veel terughouden dus. Dat is niet bestel, hè. Kan ook niet anders, hè. Die zijn niet zo in de spotlight, dan zo te zeggen. Zeker mijn directe baas niet, die wil eigenlijk het liefste op de achtergrond. Dus ik denk dat daar zit helemaal grijnen of geen kond. Oké, oké. En voor het, gaan we over jou rol bij Mandoria. Ik ben eigenlijk wel benieuwd wat ons nou precies kunnen voorstellen bij Mandoria. Het is dus een indoor themepark. Kij jij ons en onze luistergases mee nemen door Mandoria. Wat vinden we daar gequaart, regies, qua theme? Ja, het is eigenlijk een park met één overkoepelen theme over het hele park. Ik denk dat dat ook redelijk uniek, want dat is ook niet bij heel veel parken zo. We hebben natuurlijk wel verschillende zoners, maar we hebben nog steeds. Tot vandaag de dag hebben we één theme voor het hele park. Dus we hebben als theme, maar dat het in 16e eeuwse. voortvarende renaissance handelsdat is met een haven. En dan in Polen. Dus we hebben het echt situatie in Polen. Maar we wilden wel laten zien dat het heel veel cultrele invloeden heen vanuit Europa. Dus we hebben heel veel verschillende stijlen in het park. En de gedachte dacht er is dat. Dat bouwen we uit. Dus we hebben nu al zeg maar het stadcentrum gebouwd, dat is de hal. En voor het theme is dat ook onmuur, dus eigenlijk een vestingsstad. Het is natuurlijk een hal, dus we moesten wel een soort van excursie betenken voor de muur die er al mee staat. Dus het is een oudstadcentrum met een vestingsmuur eigenlijk omheen. En alles wat we daarna gaan bouwen wordt eigenlijk het buitengebied van de stad. Dus als je het park inloopt, dan heb je. Ja, voornaamlijk natuurlijk attracties die pas te onder de dacht. Die kleine genoeg zijn om zo te zeggen onder de dacht. En je komt er heel gaar uit bij alle klassiekees. Dus we hebben ook heel veel overlap met andere inderpaarkers, zijn de studio onder het parken, dus de plopsa-inders en de. bijvoorbeeld een toverland. Dus we hebben ook wat attracties die zij ook hebben. Maar ik denk dat waar wij in verschillen is dat de hal heeft een veel laagere dacht helaas, omdat de hal nooit gebouwd was als stemaparkhal. Dus waar bijvoorbeeld een plopsa-indor of een toverland die gaan al richting de. Nou, ik denk wel 15 meter, sommer gewoon wel 20 zelfs. Nou, wij hebben maar 7 meter onder dacht. Dus dat is ook ontzettend moeilijk om mee te werken. Maar we hebben omdat we zo'n laag dacht hebben, we hebben heel erg geprobeerd om de hal veel me op te delen en een kleinere, gedeeltes, kleinere zonen. Dus we hebben niet echt zo'n hal waar je binnenkomt, waar je in een oog- geslag het hele park gezien hebt. Bij ons moet je echt gaan lopen door portjes en straatjes en steegjes en dingen. Dus het voelt ook veel meer als een kleine. als een stadcentrum om me zo te zeggen, om te ontdekken. Voor dachtstikke was ik wel heel erg beter. Veel beter, ja. En je hebt natuurlijk ook te maken met brandveiligheid. Dus we moesten ook opdelen in sommige gevallen, omdat we vanwege de bestaande brand-settversering die er al stond op te hal, moesten we ons aan de rood-ontwikkeling zoners houden. Zijn allemaal heel technisch, wat ik nu zeg. Maar dus je kon niet zo'n overal een muur weg halen of een muur neerzetten. En daardoor denk ik ook dat we wel qua sfeer en karakter anders aanvoelen dan de andere indoors. Maar ja, we hebben natuurlijk een collectie met koses die konden onder een dak. Dus we hebben niet hele hoge kosters. Onze hoogste koster heeft een lift of 9 meter omdat de helemaal de voorkant de midden en het einde van de hal is hogers 11 meter, maar het is maar een hele smal de stroken en rest is 7. En in die helemaal vorste 11 meter hoogte hebben we dus een 9 meter geslouwen koster kunnen bouwen. En dan hebben we verder natuurlijk allemaal attracties die niet veel hoogte nodig hebben. Ze was heel veel karocells, en de klassieke zampela attracties. We hebben een power toaster, de lift is natuurlijk gelift heel. Dus die kon heel goed bij ons. En uiteindelijk achterin de hal helemaal achterin staat een landseerkosten van Vakoma. Die had een heel hoog punt nodig, maar daar hebben we een toer van moeten bouwen aan de halve aast. Nou, dus dat is net naast al eigenlijk. - Ja, en die staat echt naast ja. En als ze dan naar jouw rol bij Montoria gaan kijken, ben ik ook wel benieuwd want jij werkt als het ware dus dus koud voor die rol van ontwerper. Maar ik kan me voorstellen dat je dat niet zo maar de dag erna in polen op kantoren zit aan het park te ontwerpen. Nee, klopt. Op het moment dat ik dus met Daniel steeds meer een gesprek ging, toen merkten we ook dat. Op een of andere manier ook misschien een leuk andek dood tussen de door. Het eerste gesprek, wat ik met Daniel had via de telefoon, was helemaal in het Engels, omdat hij niet door het dat ik in Nederland er was. Want het is zo internationaal bij de TEE dat hij waarschijnlijk dacht van, 'Nee, zie je wel, waar hij vandaan komt.' En toen in het tweede gesprek waar we hadden, zijde we tegen elkaar kunnen wij niet gewoon Nederland spraaten. En toen zijde 'ja, we zijn, we komen allemaal in Nederland.' Dus toen hadden we een paar keer een gesprek daarover. En toen kwamen we eigenlijk achter dat wel vrij snel begonnen te. Toch wel begonnen te zaren en te sparen samen over creatief ontwikkeling. En toen heeft Daniel op mijn paar moment gevraagd van anders komen we weer naar Polen toe, komen we weer in het toe, komen even het project bekijken, komen we de hal bekijken. Misschien ook de familie ontmoet of niet geval de gene die aan het hoofdstond van het project. En dan kun je altijd kijken of dat je iets vind of dat er een klik is. Dus hij heeft mij uitgenodigd om naar Polen te te komen. Dat was in eind van 2018. En toen ben ik in de zemmen naar Washoe toegereisd, daar heeft Daniel me opgehaald. En toen zijn we dus naar Patak Fashion City gereden in Schgoef, om er voor alle termen weer op te gooien. En daar was letterlijk een geval van, ik was daar gewoon de hele dag en ik heb het bedrijf gezien uit. Maar daar alle hallen laten zien, en toen kwam ik al vrij snel achter de vrijgroot familie en het is een vrijgroot bedrijf. Ik had zelf ook gegooge ontd en toen kwam ik achter de zes staan in de Forbes top 20 van Polen, ook waar familie. Dus ik dacht, oké, ze zijn ook vrij serieus, ik ben eigenlijk wel budget. En toen zijn we ook de hal gaan bekijken, ik heb ook die plannen doorge noemen. En er was eigenlijk wel vrij snel een klik. En toen Smiddag's was Daniel me erop, dat ze hebben trouwens een meeting op het hoofdkantoor. En dat was ik niet, dat was ik me niet van bewust. Hij zei, want de investeerder en de president van het bedrijf wil je ontmoeten. En hij er. Dus ik dacht, ja, dat was ik heb me niet voorbereid, weet je wel. Ik dacht, ik kom alleen en verkijk en dan gaan we naar verder praten. En het is een leuk orienteerend gesprek. -Ja, precies. En dan enkeer redoed us naar het hoofdkantoor. En zetten we er in een hele grote meeting room met venue over stoelhane, lange tafel, echt een klassieke meeting room. Zoals je met een grote raam trouwens, met uitzicht over de halen en zo aan de buitenkantaar. En toen zat ik dan enkeer tegenover Albert Patak, de zoon van de oprichtig. En hij was eigenlijk die gene die het project zou gaan leiden. Precies is van het bedrijf en HR. En die vroeg eigenlijk aan me zo wat u denkt. Als een soort second op in je en ook was binnengekomen, voor hem om te kijken, van gewoon denk je dat het halbaar is. En ik had eigenlijk de instelling van 'ja, ik denk dat er wel dingen mogelijk zijn'. Je kunt wel dingen doen met die hal, het zal niet makkelijk worden, maar het is wel mogelijk. En nou, we hebben een pootje over gesproken en er komen een paar momenten letterlijk de vraag van hem. 'Hou March', dus ze moest ik mezelf aan benoemen. Ik reed bijna een vrij brief. Ja, ik dacht, wat ben ik nou tevreden, kom eens bijna een film weet je wel. En toen heb ik even met Daniel overlegd, want ik had nog niet over gehad. Daniel was gelukkig, scherp genoeg om te zeggen, 'Jou, ga nou niet te laag zitten, want je moet naar Polen verhuizen, je moet alles achter je laten. Het is geen kleine stap, wat je nu verdient, maar meer, zet er iets boven op. En er ben ik wel dankbaar voor, want dat ga ik natuurlijk veel dingen loslaten, dus je moet er wel goed voor vergoed worden. Dat heb ik hem met rach genoemd en er was even met elkaar even overlegge. En de volgende vraag, 'When can you start?' Dus toen werd er eigenlijk op voor hun, werd er eigenlijk op gerecht om op 1 en 1 warrie te beginnen. Maar ik zat daar volgens mij 8 of 9 december. Dus ik zei dat gaan we niet leuk, ik moet natuurlijk nog alles op zeggen, ik heb een appartement in Breda. Ik heb een auto op Nederlandse kenteken en ik werk nog steeds in een ontwerenbureau. Ik moet natuurlijk wel de tijd hebben om het allemaal op te zeggen. En uiteindelijk hadden ze dat op kunnen.
en ik heb er een februari, wat er maar een maand langer is. Dus ik ook helemaal niet zoveel extra tijd. En toen was ik gesprek over en nog een tijdje met Daniel daar wat tijd gespendeerd. Die heeft me later weer teruggebracht na het hotel. En toen heb ik echt een telefoonje gepleegd, volgens mij heb ik een baan in Polen. Toep ben ik teruggerijd in Nederland. En ik was meteen begonnen met alles op te zeggen en met een patument onder vroeren. En toen heb ik mijn auto ingepakt, een januari en toen ben ik naar Polen toegrijd en op een februari zat ik ook aan het door. En dan ben je ineens ontwerper van een nieuw pretpark in Polen? Ja, speek je met een nieuw teemeparig. Want die hadden waarderen een leeg in principe. Nee, het gekken was toen ik daar dus was, was het nog steeds een moduszaak. Dus toen toen we vol met juriken en met. Het was ook echt. Ik moest echt overal doorheen kijken want die hal moet je indenken. Die had een schake patroonvloeg. Dus van die zwarte wette teegels. er hangen allemaal zilverkleurige buishaanplafoon voor de ventilatie. En het stond helemaal vol met synthetische velgekleurde juriken. En heel veel leelijke labels van modemerk en deurgelijke en paspoppen. En eigenlijk moest we daar nogheen kijken en denken, ja, hier kunnen we een heel mooi thema-park van maken. Ja, dat moest wel even wat in buildings vermogen zeg maar bij van pas komen. En op moment dat ik begon was het nog steeds een moduszaak. Dat was nog steeds opereren zeg maar. En op moment dat dat was ook het voordeel van werken met een familiebedrijf. Op moment dat het nodig was, werd dat het dingen weggehaald. Dus wij hadden gewoon de winkels zeg maar, waarom of van die glazen. van die glazen wanden overal. En als we iets moest te gaan bouwen, werd het gewoon weggehaald. En dan langs de brand werd die hal gewoon leeg voor de bouw. Even daarvoor, iedereen, die zich de niet helemaal is, waar ik een volsterer baad is gaan. Ik heb er in mijn meet, heb je we zet te meeten. De halve van Toveland zijn samen net geen twee hectare. En dit was ook een verdrieaktare. -Dat verdrieaktare. Dus wel een slaggrootereloon. Alle halve van Toveland bouwkaar. Ja, Toveland was ook echt een voorbeeld voor ons. Ik weet ook dat op moment dat ik met Duin dan gesprek was. En er was dus eind 2018. Ten heeft Daniel ook de investerde de zoonalper het ook samen met de paar andere van het bedrijf. Ook meegenomen op studierijs. Studierijs zun eigenlijk. En hij is ook naar Nederland toegeweest. Hij heeft ook Toveland bezorgd. En ook in dit gevond ook met de oogste. Dus hij heeft ook Dubai bezorgd. Hij heeft natuurlijk ook Indoorparken. En Abu Dhabi en ook de plopsa halen. En Toveland was voor ons wel het beste voorbeeld. Omdat Toveland echt die slag heeft gemaakt om een paar moment om naar buiten te gaan. En om echt een serieus thema park te worden. En ja, dat had onze investerder enorm ontzach voor. Dat was echt intrukwekkend voor hem. Loss van het feit dat Toveland had veel hoge waren dan die van ons. Dus we moesten hem wel duidelijk maken van wat zij hebben kunnen wij niet doen. Dus we moeten toch iets anders doen. Maar dat zit echt wel een parallelia. En hoe begin je daar dan aan het? Het is begin 2019. Je hebt een hoel voor een jurke. En. Oh, je moet er even een thema park gemaakt. Ja, precies. Nou, ik moet heel eerlijk zeggen helemaal in het begin. Toen ik dus begon als ontwerper. Toen voelde het ook als of het echt nog een bijprojectie was voor het bedrijf. Want hun corebusiness was echt beurze. Modebeurze van namelijk. En je moet je ook inderdaad in mensen natuurlijk ook betak Expo in Warshow. Dat deed ze ook vanaf het hoofdkantoor. Dus was allemaal modebeurze, intrieënbeurze, autobeurze, commikons. Dat ze dingen waar ze allemaal doen. En tegelijkertijd deze nog steeds de modezaken en vastgoedbeheer. En ik werd samen met Daniel in een glazen kantortje gezet in het minder van de kantortuin. Dus we zaten echt pallen het midden van alle kanten konden zo'n zien. En dan zat ik ineens met Daniel, met twee man. Zou het een project mandoren ja te doen? Was het nog niet mandoren ja, maar dat was het project thema park. En ja, waar begin je dan? Vrij snel heb ik al de woord uitgesproken tegen Daniel. Het gaat niet lukken in een jaar, want de tijdlijn die we hadden was één jaar. Zo, tot de oplevering. Oplevering, ja. Ze wilden het thema park een niedige vallen het eerste gedeelte van het project was 15.000 vierkantemeter. En dan moest open het volgende seizoen. Dus het jaar erop. En toen heb ik eigenlijk afvrijs nou gezegd dat gaat niet lukken. En toen zij waarop Daniel antwoorden, dan weet ik. Maar ik moet dat bewijzen dat het niet gaat lukken. Dus we moeten eigenlijk gewoon ons best doen. En we moeten eigenlijk gaan de weg, moeten we aangeven dat het gewoon echt niet gaat lukken. En dan kom je er achter hier dat we andere dingen nodig hebben. We hebben meer resources nodig in investeringen mensen. Dus ik kan maar inner dat ik de eerste weken mezelf helemaal rull heb getekend. Echt ik heb gigantisch veel getekend. Dus daarom heb ik op een paar moment niet meer kon teken omdat ik een tennen zou gaan had. En toen werd ik me even doodelijk bij de doctor verteld, je moet even drie weken niet tekenen. Als je een jaar als deadline hebt was dat helemaal niet handig. Ja, het was ook niet zo dat je onbodeel was van groot ontwerp team, toch? Nee, alleen. Ik was begonnen helemaal alleen. Ik heb ook een presentatie gegeven voor de TIE omdat ze ook vroeg van hoe ging het bij Mandori en de eigenlijk. Een van de dingen die ze bijvoorbeeld ook bij ons die lastig was voor ons om mee te werken. Dus ik kreeg een iMac en die had een hele slechte grafische kaart. Want dat was gewoon een iMac van het bedrijf en die andere mensen die natuurlijk wordt en zo een beetje pauw op point. En ik kreeg dus zo'n iMac en toen werd het eigenlijk gezegd van als succes. En we hadden ze iets voor ja, maar jongens, zo werkt het niet. We moeten een goede computer hebben en teken tablet, nu moet het allemaal op. En ja, het was in het begin, het was het allemaal nog veel meer van, he. Het was echt een site project voor de familie de merk die echt. Maar toen zijn we een paar momenten hebben we gewoon licht gekregen om meer mensen aan te nemen. Dus toen werd het wel langzamerandijdelijk dat we echt een team moest gaan verzamelen, toen werd er een recroteering op gezet in Polen. En er werd recroteering op gezet binnen het netwerk en dat was vanaf mijn netwerk. En ik volgens mij hadden we toen na enkele maanden, dat hadden we aan een team van acht man. En toen werd er ergens in de zomer van 2019 werd er een persconferentie georganiseerd. Er was een press release en tegen de tijd van die presswis heb ik nog opgezocht. Het hadden we binnen het bedrijf voor het themepark hadden we denk ik aan een mannetje of 13. Bij elkaar. - Oké. Dat was in een maand of 6-7 tijd, denk ik. En dat waren allemaal mensen die ik bezig heel de mensen met het ontwerp van het park en uitwerking. Nee, nog niet eens. We hadden aan mijn kans, maar hadden we echt wel een aantal ontwerpers naar een post. We hadden ook een aantal polen die hadden dus totaal geen een waarin met teamen parken. Dus heb je het meer over graven ontwerpers en illustratoren die wat hebben gedaan voor games. Maar ook zijn we natuurlijk omdat het zo snel open moest zijn, we ook heel snel een bedrijf gaan bouwen. Want het was natuurlijk nog helemaal geen organisatie. Dus we hadden naar vlood van tijd hadden ook iemand voor entetement. Wat iemand voor FMB, wat iemand voor operations, wat iemand voor marketing, wat iemand voor sales. Dus dat is echt heel snel best wel een team geworden. Dat was nog steeds niet echt een organisatie waarmee je een attractiepark even op poten zet natuurlijk voor het volgende seizoen. Dus het was nog steeds best wel een grote uitdaging, moest zeggen. Maar was het eigenlijk wel denk ik of hoe ik misschien wel een jongensdroom die uit kwam? Ja, want ik heb met jou een team heb ik ook milkontakt gehad van te voren. En we zijn een keer inderdaad een koffie-tje-gen drink bij de gelachkamer, de kennismaking. En toen vroeg je maar wat houd je baan nou in. En toen ben ik dat gaan vertellen. En toen vertel ik toen ze jij tegen me, dat klinkt echt als een jongensdroom. En toen zei je dat klinkt als mijn jongensdroom zelfs. En toen dacht ik ten eerste, dacht ik je had eigenlijk volgens mij er in het tevene moest. Ja, ja, ja. En toen tweede, dacht ik van, ja, dat is eigenlijk wel, ja, dan moet ik je moet gewoon toegeven. Het is echt wel een dromen in het daad, die uitkomt als je creatief verantwoordelijk wordt voor een themepark. Een nieuw themepark. En los van het feit dat een natuurlijk heel erg uniek is dat sowieso nog gebeurt hier in Europa. Is het ook denk ik wel in industrie die gaat zo hard. En zeker ook het bedrijf waar ik voor werk betek, gaat zo hard dat je niet genoeg tijd neemt om af en toe stil te staan met wat je wel hebt gedaan. En dat is wel een heel belangrijk tip ook. Je moet af en toe ook eens gaan kijken van wat we wel van elkaar krijgen. Er zijn heel veel dingen die lukken niet, maar er zijn ook heel veel dingen die zijn wel gelukt. En als je in dat daad dan terugkijk naar de foto's van die hal met jeurijke, dan denk je wel, woah. Dat had ik toen echt niet kunnen bedenken dat daar een vakoma lanceercoaster door een zorgrazen bij wijs was spreken. Ja, ik moet gewoon toegeven. Het is ook echt wel een dromenbaan. En ook een baan over is waar je ook weer heel veel reist. Dus ik denk dat dat ook weer een verlengstuk is van de opleiding. En je gaat ook heel veel langs bij leveranciers en waterpark en attractiepark. We proberen ook heel vaak akommendaties, dus hotel en vakantiepark overal. Dus je bent continu in contact met de industrie in zich geheel. Dus los van het feit dat de baan heel leuk is, ben je ook altijd bezig met de industrie. Dus ik denk dat dat ook voor jullie interessant klinkt. Hij vertrouwst wel wat de zandprader zijn, waar hij van de platte grondje op tafel ligt, valtpark. Ik kan niet meestal ondernaatstaan. Ik denk dat ja, gewoon hoe ik het in elkaar steek, dat zou je net in dat vertelden dat het los eruit is. Wat, hoe heb je dit aangepakt om om het ontdatselpark te komen?
Je had ook gegeven dat het organisatie werd groter, maar dat nog. Dan begint je met een blanckoon vast hoe maak je daar in vredes naam zo mooi in door het tema park van Asuntwerper? Ik denk dat een van de dingen een soort missvatting, denk ik, die de bestaat binnen de industrie en binnen de. Misschien ook wel de liefhebbers is dat je heel vaak dat er gezegd wordt, alles begint menen van haal. Het klinkt heel poëtisch, maar helaas dat niet de realiteit. Want heel vaak begint het ook gewoon met zeker met een familiebedrijf. Dus ze hebben ergens iets gezien en ze willen dat ook. In ons geval is dat ook heel vaak zo volgekomen. Dat we hadden bijvoorbeeld een heel klein selectgroepje aan. soort attracties die we wilden. En dan kom je uiteindelijk bij de alle kleinste versie van die soort attracties, omdat ze onder de dak pasten. Dus dan kom je al tot een soort van gedistilleerd lijstje met dit kunnen we doen, qua attracties. En die moet je natuurlijk ook echt kwijt. Een van de dingen waar we wel heel snel mee aan de slag zijn gegaan is van gewoon. een welk tijdspeerkplaats voor dit park, welke stelke merk of design language we willen mee geven. En een andere heel belangrijk aspect is, wat doen we met alles om dat attracties heen, maar ook wat is er mogelijk met de hal. Nou, een van de dingen waar we snel achter kwamen, is we wilden eigenlijk aanvankelijk iets meer in de middeleusen tijd gaan zitten, met pandoria. We hebben dat ook onderzocht. We hebben heel vaak ook dingen volgelegd aan mensen, ook binnen het bedrijf maar ook buitenbedrijf. En we kwamen er heel snel achter dat de middeleuer is iets romantisch voor heel veel mensen en voornaamlijk in Europa, maar niet in Polen. Meer richting het Westen is zeg maar dat beeld of die stereotypjes die wij kennen van de middeleuer, van die keiwegetjes en paten en wagen en ouwe gebouwtjes inderkelijke. Als wij die visuals voorlegden aan Polen, dan zei ze altijd, het voelt echt dat de softwaretunie. Want paten en wagens reden daar nog steeds door de straat, en natuurlijk in de jaren 80. En tot vandaag de dag zijn nog steeds door op in Polen waar paten wagen en heel gebruiklijk ding is. Dus de Pol had er een negatieve associatie bij. En een ander ding wat er heel vaak naar boven kwam, was dat ze heel erg de associatie hebben met de middeleuer met dood en verderev en de ziekte en higiene problemen en de pest. En het hadden wij ze weten, dan moeten we natuurlijk niet mee aan de slag gaan. Dus ze zijn eigenlijk gaan verzoeken naar iets wat eigenlijk een veel betere klik zou zijn. En even aan de dingen die heel goed werkt bij de Polen, zijn dol op het mediteraansgebied, voornamelijk Italia en Italia is natuurlijk echt het mecha voor de renaissance. Dat heeft ook een prachtige renaissance door staan. En ik denk dat de renaissance ook heel snel wel een optie wat voor ons om mee door te gaan. Want de renaissance is toch iets positiever, iets gedekorreder, iets. Ook iets verder qua technologie en er zit ook heel veel interessante verhaalijnen in. Plus, we waren ook wel heel vrij en we hadden ook vaak snel gesprekken over de ruimte die we moesten nemen dat we geen historische correcte thema wilde pakken. Dus we wilden niet per se de geschiedenis vertalen in het park. We wilden veel liever de vrijheid hebben om iets te doen waar mensen willen zijn. Een van de dingen waar we vrij snel achterkwamen is, laten we nou gewoon een stad ontwikkelen. Daar heb je dus gewoon letterlijk te maken, maar stad is een hele goede basis om mee te beginnen. Dat is ook een van de dingen die we bij de Eftelingen kedemy hebben geadvisiert aan de Efteling. Een stad heeft eigenlijk alles wat jij nodig hebt met een mens gemaakt omgeving. Plus, we hebben natuurlijk geen boomen en geen natuur in die hal. Dus dan kom je al vrij snel achter. Dat zie je gewoon in de hoek van architectuur en stelijke omgeving. Renissance en stad, en toen kwamen er achteraan handelsstad in Europa. We wilden heel graag verschillende culturen er terug laten komen in het ontwerp. Dus kwamen er achter. De invloeden van Europa komen daar allemaal terecht. Een beetje zoals de handsen steden. Kijk, we wilden van handsen steden in de wereld lijken op elkaar. Omdat ze gewoon elkaar beinvloerden. Ik denk dat dat ook hier het geval was. Het is vanwoe uur. Het kan dus niet dat de beperking die hebt dat die dan het creatieve proces open doet dat je tot zo'n concept komt. Ja, eigenlijk was het juist goed dat we dingen echt absoluut niet moest te doen. Er heeft ons echt heel duidelijk een richting gegeven, werken we wel opbeelden. Waar natuurlijk een aantal andere dingen die er heel snel de revu passeren. Een hele duidelijke vraag of een vraagstuk was, doen we IP, doen we licensie overeenkomst. Nou, dat is absoluut niet geadvisiert aan de familie. Vanaamlijk omdat het ook heel lastig is, hoe lang blijft dat goed en hoeveel creatieve vrijheid heb je. Dus er was heel snel, geen IP, geen licensie. Dus dan moet je alles zelf doen. Dus dan doe je alles in huis en eigenlijk hebben we daarom ook mandorieimalform gegeven als een eigen IP in beheer van de familie. Dan heb je daale. Je hebt een eerste attractie mix, je hebt een tema. En dan, hoe maak je daar een een doel teema par ugevan? Ja, het klinkt eigenlijk bijna heel pragmatisch, maar we hebben gewoon de hal op een heel groot formaat uitgeprintern op de muur geplakt, of het was niet eens een muur, het was gewoon een klaar ruit zeg maar. Raam. En we zijn heel veel gewoon op die plattegrond gaan tekenen met markers en dingen op gaan schrijven en heel veel verschillende richtingen gaan kiezen met wat voor tema delen kunnen we nou kwijt. En een van de eerste dingen die we heel duidelijk als wens hadden vanuit familie was, hij wilde water. Ze wilde heel graag water hebben. Nou, water is een enorme uitdaging, we moeten gelijk bijzegen, volgende bestaande hal. En wij hadden ze weer, zo'n keer water en stad maakt een haven. Dus de haven was eigenlijk vrij snel een anchor binnen de mandoria. Je kunt ook zien op de plattegrond dat de haven was ook het eerste gedeelte wat we ook klaar had en we kwamen en ontwerp. En dat was ook het eerste gedeelte wat gebouwd was. En eigenlijk die haven zijn we omheen gaan bouwen. En er zijn ook een paar dingen die moesten we op een paar de plekken kwijt, wat ik als zij de geslouwen koos, dan moest aan het begin van de hal, want die pasten ergens anders. En je hebt in het midden van de hal heb je ook een hele hoge, eigenlijk een verhoogd gedeelte. En daar wilde we een supersluit kwijt van met taalbouw, die heeft een platform op 9 meter. Nou, dan heb je die twee heb je al. Dus de geslouwen staat voor een supersluit die staat achter. En dat dus in moesten we de rest in de vullen. En toen zijn we eigenlijk de boer gaan opdelen in stadstistrikte. En toen kwamen we ja vrij snel tot dit masterplan. En ik heb een volster dat ontwerp van dat park is echt wel jouw kindje, toch? Ja, dat kan ik niet ontkennen. Nee, dat was echt heel veel samen met Danyan. Zeker in begin ook omdat Danyan was ook echt los van het feit dat hij dan de project directe werd. En ik gaf echt leiding aan het project. Was het een hele goede creatieve sparingspartner. Dus we konden heel veel, waar er heel veel in twee te zijn. En daar waren heel veel invloeden van ons beide die daarin trech kwamen. Ja, we hebben ook heel veel gehad aan het feit dat het een familiebedrijf is. Dus hadden we al een bepaalde achtergrond. Er was een ding wat we absoluut trekt. We wilde krijgen in dat masterplan. En het was mode. We wilde heel graag mode daarin in terug laten komen. Mode en stoffen. Dus er is ook een gedeelte van het park wat echt een attrouille is. En een attrouille voor kledingmakers. En er is ook een gedeelte in het park. Dat zit ook een winkel, dat heeft ook een modezaak. Dus er zijn toch wat invloeden die kwamen wat vanuit de achtergrond van de familie kwamen. Die betrug in het park. Uitje nog nog te maken met beperking. Tof we bepaalde pilaardiedigstonnen die als u het niet kon verplaatzen. Die half zet helemaal vol met. Ja, dat is verschrikkelijk. Tof die rond, wat u bezagd, die zegen nou. Nee, je kunt als je de schoot kijkt, kun je zien dat die hal heeft een grid van 8 bij 12 meter. Dus elke 8 meter staat er een enorme stalen kolom. Dus die indeling waar je naar kijkt, we hebben ontzettend ons bez gedaan om bijna alle kolom weg te werken. En heel veel kolom hebben we wegwetig te werken in muren en in de curatien, eigenlijk. Dat is slim. Ja, er was wel heel lastig. Vandaar krijg je vrij snel dat een massaplein recht toerecht aan wordt. Dus je krijgt veel rechte lijnen. Want normaal in een themepark staan die kolom te gewoon metetje of 20 uit elkaar of meer 25. En die luxe hadden we niet. We moesten echt werken met wat we hadden. Ik kan me wel voorstellen als u dan het ontwerp af hebt. En je hebt zo'n relatief kleine organisatie dat je de detail maar loslaat als het vervolgens gebouwd gaat worden. Nee, sterk en nog. Ik heb in het begin zeker bij de eerste fase heb ik echt de uiterwetje nog gedaan voor de productie in de hal. Dus was ik echt tot laatste moment bewaarspreken tot dat de verf droog was, was ik ook bij betrokken. Maar heb ik op een paar moment echt achter me moeten laten, want dat was echt te veel. Als je het zo ontwerp en ons zijd doet, dan word je echt helemaal gek. Dus echt te veel. Snap ik, ja. Zo, heel leef, opgeslokten in die period of als je dan naast gewoon tijd voor privets aan. Nou, het feit dat ik in die eerste fase zeg maar de eerste fase dat we hier aan bouwen waren eigenlijk nauwelijks nog terugkwam de Nederland. Ik zag ook heel mijn vriend en familie eigenlijk bijna niet meer. Nee, dat was wel echt intensief. Kom me voorstellen.
En ik denk dat het feit dat je in een ander land woonde zal toch niet makkelijker gemaakt hebben toch? Nee, je. Kijk, het is echt wel ver weg natuurlijk. Het is te ver weg om even op een eet te rijden. Je kunt ook niet even zo maar een weekend of zo op een eer. En op moment natuurlijk dat je dus bezig bent om die hele strikte deadline te halen. En het wordt op dat moment ook gebouwd. En je bent ook bezig met themitiseren. En dat is de dingen. En dan laat je het ook niet los. Ik heb wel geprobeerd om een soort van moment in te bouwen in het jaar dat ik terug ging naar Nederland. Dus ik heb op af en toe een week in Nederland doorgebracht. Maar dat was in het begin veel minder hoor. Veel minder dan dan nu. Het was vraagd een klaar. Waar heb je daarna bij bezig houden? Na phase 1, dus het was. Phase 1 was eigenlijk de ospronkelijke planning was dat het op zo'n gaan in 2020. Nou ja, dat was natuurlijk een heel bewoogige jaar vanwege corona. Toen werd het 2021. En toen ben ik eigenlijk organisch gezien door gegroeid van hoofdontwerpen naar Art Director binnen het bereiv. Ik had wel echt een uiteindelijk een team met hele goede ontwerpers bij elkaar vergaat. En uiteindelijk ben ik in 2022 op momenten met de uitbreiding bezig zijn gegaan. Ben ik echt gaan rapporteren direct aan al het betak. Dus aan de zoon van de oprichter. En toen is eigenlijk ook de promotie gekomen naar Creative Director. Dus ze werd ik eigenlijk film meer verantwoordelijk voor alles creatief binnen de organisatie. Toen is ook het bedrijf Mandoria is ook losgetrokken van betak. Dus het is nou ook op zichzelfstaande entiteit. En ja, dat is langzameran doorgegroeid naar een positie die meer executive Creative Director is. Dus ik ben nou. Ik kan ik echt beslissingen nemen over de richting van het bedrijf. Dus het is eigenlijk een beetje een drie ook wel meewewerken. Albedeest dan echt het hoofd van de Mandoria. Joanna is de investeringsterector. En ik ben de Creative Director. Dus wij drie zijn eigenlijk het meeste bezig met strategische ontwikkelingen van deze tak van het bedrijf. En dat is eigenlijk een beetje de tak-group. Maar dan de leisure tak van de tak-group. We noemen het nog steeds altijd de Mandoria, maar het is niet alleen mijn Mandoria meer. En dan heb je er af en toe nog ook de Operational Director bij, die is natuurlijk vaak ook betrokken bij wat we doen. Dus we zijn of met drie, of met vier, zijn we hof zakelijk bezig met de toekomst. Je zegt het niet alleen meer. Mandoria, moet je ze baigen komen, dan? Ja, je hebt in principe heb je nu dus Mandoria en Candy Park in Polen. Candy Park heeft overigens nu twee locaties, maar we zijn met nog twee locaties zijn we in gesprek. Die Candy Park wordt ook uitgerollt in Polen. Maar er is ook, na dat. Ja toch, Mandoria blijkt toch heel succesvol te zijn. Is er eigenlijk bij de familie, denk ik, wel een interesse ontstaan om hier mee door te gaan met deze industrie. En ze zijn al vrijsten, als ze gaan overwege van gewoon kunnen we dit uitrollen kunnen, of misschien een French-model vermaken. We hebben zelfs nog onderzocht kunnen we Mandoria als themepark in andere landen zo bouwen zoals hij is. We hebben eigenlijk een vrijsten gezegd als je blijft niet, want we hebben hierover verperkingen. Dus we kunnen zeker wel dingen hier uit meenemen, maar het liefste niet. We hebben ook nog zelfs onderzocht dat we in warchaoen Mandoria konden openen. Er was ook een halvragenwezen, ook een halvragenweer van de familie. We hebben ook nog geprobeerd om dit massaplander in te passen. Die hal had een andere grid van de kolomen, dus dat werkte niet. Maar het had ook vrijsten, en al gezegd, tegen ze van jou laten we het anders doen. Laat we een vlaggerschip par een kiezen, dus echt een vlagschip van de groep. Er was dan altijd nog gevraagd dat Mandoria afmoed dat een nieuwe locatie worden. Want Mandoria is natuurlijk niet ideal dat het licht op een industrie terwijl je het eigenlijk. Dus ze zijn familieafrijs nu gaan rondkijken van kunnen we nog grondkopen en polen misschien om een ander park te ontwikkelen. Maar een van de andere dingen die altijd voorbij kwamen is, waarom kijk we niet voor een overname. Kijk of dat er een park is op de markt die we kunnen overnemen en kunnen voorzetten, toch misschien verbeteren. Overnemen is natuurlijk een heel andere brand, want ik heb je een keer te maken met andere parken groepen. Dus dan zit je een keer in het vahwater van kompiedende alp en parkers reunie door als een loopinggroep. Toen was het toch die intressen vanuit de familie omdat dat een serieus opzichte te bekijken. Dus dan hebben we heel veel onderzoek gedaan naar andere locaties in Europa. We zijn ook echt regelmatig naar andere steden toe geweest om te kijken wat we daar is kon doen. Er zijn ook heel vaak lappen grond geweest in andere steden, ook grote steden binnen Europa, zelfs in Portugal, in Londen en dergelijke. Waar je af en toe kijkt van gewoon, ligt daar een mogelijkheid, dat ging we in de lokale markt bekijken. Toen kwamen we er wel achter, het is veel makkelijker zeker ook om het feit dat als je een lap grondkopt hebt, heb je nog niet per se de mogelijkheid om daar een attractiepark te bouwen. Het is natuurlijk veel makkelijker om te kijken, zijn er interessante parken die in de verkoop staan in Europa. Die zijn er heel veel kan kievertellen en er is ook continu nieuwe aanwas. Er zijn natuurlijk een aantal namen voorbij gekomen, een van de namen is Driefliet, was een heel interessante. Dan moed ik ook toegeven, we hebben daar ook echt wel enigste in zijn tressen ingehaald, alleen op moment dat we daar serieus mee over hun gesprekkingen waren, zal gekocht door het loopinggroep. Maar het was wel heel leuk dat het Driefliet binnen de groep kon komen, dan had ik in Den Haag veel meer kunnen zijn. Een ander park wat er in enkele bij ons naar boven kwam was een parkje dat heeft de park de Petit Prince, dus het parkje over de Petit Prince is een IP uit Frankrijk, en dat ligt eigenlijk in het noot Oosten van Frankrijk, en die oud eigenaar dat van, dat is het bedrijf erofviel, dat is een bedrijf wat die ballonnen doet en die barren die omhoog gaan in zo'n stale constructie. De zonopruis ook in Eest. Dat bedrijf, die was eigenlijk van dat parkje en die wilde heel graag de park verkopen, dat was eigenlijk niemand echt van bewust. Ik denk dat de andere park groepen dat niet eens wisten, want dat was meer in privésferen. En toen was eigenlijk de manier waarop het altijd gaat, dat wordt er door de investeerd op tegen mij gezegd, Leroe, volgende week gaan we naar Frankrijk. Nou ik stel dan geen vragen, ik ga gewoon mee. Dus ik vanaf altijd heb ik mijn passport nodig en wat verkleiding moet ik meenemen bij het verspreken en hoe lang gaan we. Nou, dus dan pak ik alle zin en gaan we dan naar toe en toen te bleek dus, dat we dus naar dat dit park toe gingen. En toen zouden we dat park echt gaan bekijken. En dat is een aantal keer dat er haar halte, zijn aantal keer teruggegaan. En toen zou ik door de diligence gaan doen. En toen kwam ik eracht dat er echt wel een make-up break klausiel is dat in het contract. Want er was een enorm stuk grond naastpark de petit prins. Wat de bedoeling was dat het bij het park zou kunnen worden getrokken, maar die handtekening stond nog niet. Dus ze hebben wij eigenlijk vanaf het betak gezegd, ja maar als dat niet onderdeel is van de onderhandelingen, dan zijn we niet geïnteresseerd. Uiteindelijk is dat die lab grond wel onderdeel horen van onderhandelingen. Ik denk dat we anderhalve jaar in gesprek waren en toen was de deel rond begin maart van dit jaar. Dus toen was het letterlijk de handtekening gezet. En van begin maart was het ene keer dat park onderdeel van de groep. En toen werd het automatisch strategisch, werd het ook verantwoordelijk voor. En betekent dat nu ook alle hens aan het deck om dit park een facelift te geven zodat die past binnen de groep of behouden jullie het zo veel mogelijk. In de huidige staat. Nou het leuke is dus dat het helemaal niet overeen komt met mandoren, eigenlijk totaal niet. Dus het is wat foto's te kijken om te zullen. Nee, nee, nee, het is ook een park met een heel gekke geschiedenis, want ospronkelijk was het een park dat heet. Bioscope, or Bioscope. En dat was een park dat was in samenwerking met company de Alp was het gebouwd. En het was een beetje de bedoeling voor company de Alp omdat een mini futuruscopte maken. Maar dan aan het andere kant van Frankrijk. En het was een park waar ze eigenlijk educatief kinderen bekend maakte met de orsprong van de wereld en de orsprong van mensen. Dus dat soort dingen. Dus voorbeeld de planeten, de sterren, maar ook natuurlijk fenomenen, natuurre, kunde, dat soort dingen. Bijna soort natuurhistorismuseum. Ja, maar dan was het wel op een bepaalde manier ontworpen en gebouwd. Als je het nu ziet, denk je ook wat is het aan raparijken. Alles is in cirkos. Kun je de keutplatte grond daarvan zien? Ja, zeker, heel vet. Ja, dus het architect die dat heeft ontworpen had het helemaal ontworpen met als doel dat alles begon bij de inslag van een van de kommeet. En daar kwam de carbon van daar aan op de planeten aan en carbon is natuurlijk de. Het zit overal in. En daar was vanuit de kompunierde Alpech bedoeld als een educatief park, maar dat was een enorme slukking. Dus ze kreeg niet de bezoekers aan het allen die ze wilden. En toen is de kompunierde Alpe eruit gestapt en toen is het overgenomen door erof veel. En die hebben dat petit prance gemaakt en dat is eigenlijk nooit echt van de grond gekomen. En nu is onze bedoeling in de eerste station, je is omdat park gewoon op te knappen want het is gewoon echt achterstallig behandeld. De onderhouders heel slecht. En we denken dat petit prance IP ook helemaal heel erg is slecht is gebruikt eigenlijk in het park. Het is meer zo'n stikker op heel veel dingen. En we willen dat filmen gaan uitbouwen want het is een enorm beroemd IP. En het is vooral populair in Asia ook in Japan en in Hongkong in dergelijke. Dus we willen daar echt een mooi park van maken. Genoeg uitdaging. Ja zeker. Hoe ziet in gemiddelde werkdag er voor jou uit tot het moment? Ja, bestaat.
en dan heb ik een beetje geleden in de strijd. Eigenlijk is het grove inderdaad in twee stroomen die ik doe, waar ik met mijn bezig hou in de ene kant is dat creatieve leiding voor projectontwikkeling. En aan de andere kant is het creatieve leiding voor strategische beleidsvorengen. Dus eigenlijk de twee verschillende dingen. Dus we zijn altijd letterlijk met unproject bezig wat loopt en daar is het te kunnen teamen bezig en daar ben je dan vooral het volg voor op creatief flak. Maar er zijn ook altijd naast dat project waar we echt als doel hebben om dat te gaan bouwen. Zijn er ook altijd dingen waar we strategisch met bezig zijn om te kijken van is dat iets. En daar zijn we ook natuurlijk dat loopt heel erg uit een. En je kunt eigenlijk afstellen dat creatieve leiding geven voor projectontwikkeling is in de richting van ontwerp architecturen, engineering en uiteindelijk de bol overdragen aan productie en uiteindelijk aan operations. Dus dus echt het ontwerpen ontwikkelen van iets wat gebouwd wordt en wat gaat opereren. En voor het creatieve leiding geven voor strategische beleidsvorengen heb je echt over hele kopte visie, investeringspeleningen, attractie, selectie, maar ook marktonderzoek en ook de ontwikkeling van de betakgroep. Waar gaat het natuurlijk? Wat heeft de toekomst? We zijn altijd dan kijken van je om het niet iets anders beogen dan alleen met theme apparken. Zijn er niet andere dingen die je kan doen zoals vakantiepark of waterpark of zo. Dus ik denk dat een hele grote rode draad om een hele lobanes masterplanning. Dat is echt een van de belangrijkste dingen in dit vak gebied, met altebezing met masterplanning. Dat is ook denk ik wat we allemaal als klein kind hebben gedaan, een groot veel, wit papieren op de grond en dan je eigen pretpark tekenen. Of alle cose te koenen, hè. Je wilt die wiskund schrift. Ja, ook. Maar eigenlijk al. Alles riftjes dan vol, toch? Ja zeker. Ja, daar heb ik ook. Ja, masterplanning is echt een ja, dat kun je weg denken. Je met altebezing met masterplanning. En ik denk dat een ander ding is, je bent natuurlijk ook bezig met de mensen vanuit de familie, want het is een familiebedrijf. Dus dat komen ook gewoon dingen af en toe naar boven. Die komen vanuit de familie en dan gaan we ja aan de slag. Dus dat is ook een andere manier van werken, denk ik dan bij een normale komische organisatie. En ja, ik ben gelukkig nog steeds bezig met tekenen, wel een stuk minder dan voorheen. Maar ik ben nog steeds vaak aan het schets en concept ontwerpen. Veel atostiek in pressies. Ik ben voornaamelijk heel veel bezig met assessment, dus heel veel bezig met het kijken naar ontwerpen, goedkeur of niet en feedback en dat soort dingen. Maar een van de dingen die je ook niet moet vergeten is dat Laura Maracoviet, die zei altijd hoe fantastisch het werk ook is, waar we doen, we zijn in de basis een bouwsector. Ja. En dat is absoluut waar. We zijn in de basis altijd bezig met ruimteke indeling, architectuur, bouw en op rationele faciliteiten. Dus het is eigenlijk ook voor een heel groot gedeelte heel droog. En je hebt heel veel te maken met veiligheid en dat soort dingen, het is satisfacering en brandveiligheid. Ja, dat ook. Hoe kom je niet in je deze? Nou, op zijn zachtjes gezegd uit daargen erbaan eigenlijk met een privé leven, al dan niet in in Polo over Nederland. Ik denk dat je op een bepaalde manier nooit uitstaat. Je bent nooit niet bezig met dit werk. Maar ik denk dat je hebt natuurlijk naast dit als werk heb je ook nog een bepaalde liefhebrij. Dus je bent ook vaak bezig met. Nou ja, dat is jullie ook wel herkenen. Als je ergens naartoe gaat, kijk je toch op dat er iets van de theme-park of zo. Ja. Aangekomt kan worden. En vink. Of een waterpark of voor iets in die richting of een museum. Ik vind ook heel bijzonder natuurlijk. Dus je bent altijd met bezig, maar ik denk wel dat ik wel een paar momenten lijn heb, dat een streep heb moeten trekken als zijn. Ik moet wel vakantie nemen. Ik had een bepaalde moment de week nog heel goed. Had ik een jaar officieel hebben wij, ik denk, 26 vakantie dagen per jaar, officieel. En ik had een bepaalde moment gewoon iets van 42 vakantie dagen of zo. En er waren er nog meer, maar er waren er een heleboel niet geteld. En toen werd er wel vriendelijk verzocht aan, of dat ik die of. een truc je zou wegwerken, of dat ik ze echt op zou nemen. Het had ik aangegeven van nou, laat ik nou gewoon de normale vakantie dagen opnemen. Maar goed te komen jullie in de steest niet helemaal aan. Dus je bent eigenlijk altijd wel hiermee bezig. Ik probeer wel meer naar Nederland te komen dan voorheen, want ik wil wel veel meer met mijn familie zien en ik probeer ook veel meer. Ja, toch mijn contacten te behouden hier met mijn vrienden. Dus ik probeer nou wel twee maanden in het jaar naar Nederland te komen. Oké. In een periode van twee maanden of verspreidt over het jaar? Nee, waar echt verspreid. Het is soms enkele weken, dus soms is het twee weken, soms drie weken. Ik probeer wel vaker langer te gaan dan één week, maar op het hele jaar ben ik toch wel bijna een maand, ook erg zanders dan in Nederland, maar ook niet in Polen. Dus ik probeer wel drie maanden per jaar ben ik echt weg uit Polen. En dat is voornaamlijk kinder wintermaanden, dat het daar echt. De is primeren en grijs kan zijn. Zat dat, denk je, dat is wel de periodeur in je begin in de volwant. Precies, maar dat was echt een goede periode om te beginnen. Want er kom je daar binnen en denk je, is het moed ik te wel doen, jo? Het is allemaal grijs en grau en best wel donker ook. Ik ben wel nou in de situatie dat ik ook veel in Dubai en Abu Dhabi ben. Zeker de afgelopen jaren. En dat is in de winter juist heel fijn, want daar is het zeg maar 25 graden op het moment dat we hier winter hebben, dus dat is lekker. We hebben hem wel aan het werk in die maanden, want je hebt geen drie maandenverkantje. Nee, nee, dan werk ik op afstand. Maar in principe is mijn baas hetzelfde die rijs ook heel veel, dus die heeft ook. Die is heel flexibel in die zegt ook, jo, als je kan gaan gezandes naartoe, als het werk doorgaat, is het prima. Maar dat is ook wel in deze industrie, ja, ik denk tot heel veel mensen op die manier leven. Mooie instek, denk je? En heel praktisch, je kwam aan in Polen. Je moest ook nog even woon in het uurtuk, je had een huis nodig, Pauls leren. Dat komt natuurlijk ook nog allemaal bij. Nou, Pauls leren heel erg lastig kan ik je zeggen. Ik heb vijf maanden les gehad, maar dat komt er wel vrije snel achter. Je kunt niet en op een heel hoog niveau presteren, professionele gezien en Pauls leren. Die twee dingen die niet echt hand in hand. Want ik had twee keer per week les, en één les naar van was om vijf uur op vrijdag na werk. Nou, dat gaat je echt niet, dat me echt helemaal kapot. Dus ik heb ook wel aangegeven op een paar moment van, ik wil het best proberen, maar het is wel heel erg moeilijk. Maar, kijk, je praat gewoon eigenlijk heel veel dag engels met elkaar. Dus de voetal is engels en deze industrie is natuurlijk ook totaal niet Pauls. Dat zijn eigenlijk bijna geen dingen die in Polen kunt krijgen voor deze industrie. Dus je komt ervijs naar achter je reddje met engels heel erg goed. En ze hebben me wel geholpen met huisvesting, ze hadden een appartement geregeld vormen, op een moment dat ik kwam. En dat was in een oude fabriek. In de stadcent was eigenlijk wel een heel mooie appartement. Maar ik ben in minne zoveel weer drie keer verhuisd. Nou, woon, ik ga weer verhuisd trouwens en vanaf een paar maanden. Oke. We hebben in dezelfde stad. Dus ik heb nog steeds niet meer plek gevonden, laak het zo zeggen. Als je je terugkijkt naar de afgelopen jaren bij Montdoria, wat was voor jou het hoogtpunt? Afgelopen jaren waren je opende natuurlijk de nieuwe zonne met de voorkommer Family Coaster genaamd Akila. En dat was eigenlijk het tweede uitbreiding bij Montdoria die open ging, niet het tweede waar ik aan werkter. We hebben allemaal meer uitbreidingen gewerkt alleen dat zijn er een paar niet gelukt door het alon bekende problemen met vervindingen. Dat heeft ook wel last van. Maar dit is toen geopend in januari 2025. En dat was echt een hoogtpunt, want dat was echt fantastisch gebied en super mooi. En ik denk ook echt dat het alle beste wat er in Montdoria gebouwd is. Ik heb ontzettend veel van voorbij zien komen op linkt in bij jou, maar ook bij heel veel andere mensen uit de pretpoude gang. Ik denk dat het heel erg ging rollen en dat het zo goed is. Ik denk wel dat wij als zwakten hebben bij Montdoria dat je kunt heel moeilijk op beeld vangen wat het is. We hebben toevallig onlangs weer een paar mensen gehad uit de industrie. Iedereen zegt altijd hetzelfde. Ze zien foto's op het internet en ze zeggen, ik hoop dat het in het echt beter is. En dan komen ze en ze zeggen, je kunt het niet op foto's laten zien. Vornamelijk komt dat op foto's lijkt dat het dus of het dak heel erg prominent is, maar er is niet als je rondloopt in het palette. Je ervat het niet zo. Maar ik denk dat bij de nieuwe zonen en dan vanaf ik bij de Vekoma-coaster was de visuele communicatie ook beter. Dus het ziet er ook allemaal beter uit, ook op social media en de hergelijke. Toen dat open ging was er heel grote een heel fijn moment. Er was een gekke periode, want we had eigenlijk. We waren eigenlijk bezig met buiten uitbreiding, dan noemen we Phase 2. Heel de hal is Phase 1 en de buiten uitbreiding was Phase 2. En we waren heel ver in het proces al, voordat we er meer dan een jaar ontworpen. En toen kreeg u de vergunning niet. Dus de kooster had wel gekocht, er was een guest-lauwe kooster, een boopt-let-kooster. En we had al een zierenkar zelf gekocht en een speeltuin. En die was al in productie. En toen we was heel snel een soort noodgrip nodig. We hebben eigenlijk uit nood, zijn we de laatste binnenruimte van de hal. We gaan vol ontwerpen en bouwen. Dus alles wat je ziet in de laatste fase hebben we gedaan in ongeveer anderhalf jaar tijd. Super snel. Phase 1 was in pakkenbeet 2 jaar en de 2e uitbreiding was 1.1 noemen we dat. Dus met de makbouwert. Dat was echt iets van 9 maanden in totaal. Dus dan zijn geen kochte tijdlijnen in dit bedrijven. Ik denk dat het diepte punt moet toch wel corona zijn.
Ik denk dat ik geweest denk ik. Want toen toen het dus vol op je moet je in denk je, je bent een attractiepark aan het ontwerpen en bouwen, waarop begonnen met de bouw. We hadden natuurlijk een heel team ontwikkeld, we hadden een press release gedaan met echt een best van grote press release, een mooie zalafgehuurd en we hadden danse zingehuurd en van alles en nog wat. Toen hadden we al een heel team ook op kan torzitten, die waren allemaal bezig met opzetten van het park en het bedrijf en dan moeten we allemaal op. En toen kwam het corona om de hoek kijken en toen stort er alles in. Allere attracties waren al gekocht, dus we hadden al miljoenen uitgegeven aan attracties, de hal was op het loppen met leeg en we waren al begonnen met de bouw. En toen ging alles een enkele lockdown, teviel de bouw stil, dus toen was het een enkele van reuring, was het een enkele doodstil in de hal. En toen werd iedereen verzorgt om naar huis te gaan, en toen werd er eigenlijk tegen iedereen gezegd, gaat door met werken, maar je kunt allemaal een telefoon te verwachten voor wat er gaat gebeuren. En dat de bedoeling daarvan was, je hoort of dat het project door gaat, ja, vanaf nee. En toen hebben we de stuys gezeten, we hebben ook een dag nog overleg gehad, en je voelt natuurlijk wel een andere spanning binnen het team. Je moet je inderdaad ook best wat internationale team leden, volgens mij staat toen met de 5-6 man uit het buitenland, verschillende richtingen van Europa. En toen kreeg wel een paar momenten, kreeg een telefoon, ik was natuurlijk de eerste die ingelicht werd, en er was dan daar niet al die mij beelden. En die zijn goed nieuws, het project gaat door, maar er zijn wel hele grote ontzagen gevallen, en of namelijk in de rest van de Patakconcern. En heb je echt over 40 man daaren, 40 man daaren, en er was echt een enorme, enorme duik voor het bedrijf, want dit bedrijf zit in de shoppingmaals, hotels, en alles wat geraakt kan worden door Covid. Maar toen werd er wel verzocht aan mij om een heel groot gedeelte van mezellarenzien te leveren, om roll te kunnen behouden. Dat was, ik moest 70% van mezellarenzien leveren, dat is echt gigantische, gigantische hub. Maar ik heb dat wel gedaan, en ik heb op een paar moment toen het echt, toen de situatie eigenlijk zo werd, dat ik op een paar moment. mijn spaar geldt, dat Nederland misschien opnemen, om te kunnen blijven wonen in Polen. Dat heb ik wel aangegeven, ja, dat kan ik niet doen. Dat kan ik niet blijven doen. En toen is langzaam verant, is projecten opgestaart, en ik heb natuurlijk heel veel mensen van team verloren, helaas in die perioden. En toen hebben we heel langzaam verant, hebben we weer de bouw opgestaart om een paar moment, met heel veel regels natuurlijk, er was veel moeilijk om die man in de dood te gaan. En toen is gelukkig het project wel voor het gezet, en toen ik het ook allemaal recht gestrekken, we zijn er ook voorgecompenseerd. En ja, achteraf is het misschien een moment geweest, waarop heel veel mensen hadden gezegd, ik pak me koffer en ik ben weg, want ik ga dit niet eens meer proberen. En ik denk dat het volhouden en dat doorzetten, dat heeft er wel voorgezorgd dat waardenaarlijk succes hebben behalt, dan mee. Goed dat je dit vertelt, want het is echt niet zonder slag of stootgegaan. Nee, absoluut niet, nee, nee. Ik denk ook echt, ik denk dat het voor de buitenlandse teamleden was het ook een hele moeilijke tijd, want wij konden letterlijk niet terug naar Nederland, op dat moment, zoals niet toegestaan om te reizen. En iedereen zat en één keer thuis in Polen, en we waren het op het telefoonje bijverspreken. Dus het was een hele gele gekke periode, iedereen heeft ook sluijers in moeten leveren. Dus nee, dat was heel erg lastig. Ik denk dat een ander diepte punt, dan moeten we ook echt wel zijn geweest, op het moment dat we er achter kwamen, dat we paalde mensen binnen het bedrijf, het niet accepteede dat ik creatief verantwoordelijk was, en ze wilden mijn richting, mijn leiderschap niet opvolgen, en had vanaflijk te maken met het feit dat we een paar mensen hadden, die hadden al flink wat ervaring binnen de filmproductie, dus die voorheen waren ze er bezig in set bouwen, voor films, en toen kwamen ze bij ons binnen voor teementisering, en die hadden echt wie van, moet ik nou naar een 31-jarige snotpin luisteruit in Nederland, terwijl ze al 40 jaar woorspreken en het vak zouden. Dus dat was een hele moeilijke periode, want we kwamen er achter dat wij ontzettend veel tijdstaken in ontwerp en documentatie en op de bouwen het gewoon anders neergezet, zonder uitleg. -Nee, ja. Ik ken je dat? -Dat hoor je wel vaak. Ja, precies. -Ja, ja, ja. Dus dat was een hele moeilijke periode, en ik heb dat uiteindelijk aangekaat voornaamelijk bij Albert, dus bij mijn directe baas, en toen is Albert daar op geletten, en toen bron hij ook patronen te herkennen, en toen moeg om die eigenlijk te zien dat er geen manier was voor de teams die na ons werkten met de documentatie om het verkeer te interpreteren en toch werd het anders gebouwd. Dus hij had eigenlijk de conclusie getrokken, "Oké, maar het is op zetelijk." En dan is het echt een probleem, want dan is iedereen daar de duper van. En toen heeft Albert een bepaalde met iedereen samengroepen in de hal, dat ik nog heel goed, er was in de hal waar wij de makkost gaan bouwen waren. En toen heeft hij voor de hele groep heeft hij gezegd, "Lear is de responsable creative director, we are performing his vision, if you don't agree with that, you are better off living right now." En dat heeft echt de kant op punt, want toen heeft iedereen toewaar daar heel veel mensen ook na me toegekomen, die hebben excuses aangeboden. En die zei, ja, het kwam niet vanuit ons, maar er zijn een paar mensen die accepteren, het vijt niet dat ze geen creatieve vrijheid hebben, maar die kun je niet hebben in een bouwsector, je kunt een bepaalde dingen nu niet meer op de bouw bepalen. En toen zijn er ook mensen laten ontslagen. Ik denk dat het sinds dat gebeurt is, is er nooit meer een probleem geweest met dat soort moeilijke werkzaamheden of een moeilijke omstandigheden om mee te werken. Even terug naar positieve waarbij je het meest trots op, dat kan iets zijn in mandoria, maar het kan ook iets in je eigen ontwikkeling zijn of in het proces. Ik denk het feit dat het uiteindelijk gewoon een succes bleek. Want het was natuurlijk een heel groot vraag teken, op moment dat we aan het ontwikkelen waren en bouwen hadden we echt zowied van jou. Dit kan echt twee kant op, dit kan heel goed vallen. En het kazomaar zijn dat het een gouden zet was, maar het had ook heel goed gekund dat het helemaal niet aanslaat. Want dit was gewoon heel nieuw. En het is niet woets, is niet een stad zoals warschau, het is niet een van de grote steden en polen waar. waar ik dit soort projecten doorgaans gebeuren, het is echt een industriestad, een film in de turistische stad ook, meer een zakelijke stad. Dat zijn ook heel veel business hotels in woetjes. Dus het is niet per se een omgeving waar je zo iets als dit snel verwacht. Maar op het moment dat mandoria open ging, notenbeen in kovetijd. En we hadden een gigantische drukke zomerperiode. Die was zo druk dat we moesten gaan uitbreiden, want er was geen plek. Toen bezevte we ons 'ok, we kunnen trots zijn, het werkt, het slaat aan'. We hadden geen of nauwelijkspromotie gedaan voorwege kovet. We wilden niet echt iets promoters, zoals een themepark op moment dat nog steeds corona heerst in natuurlijk. Maar op het moment dat mensen echt massaal naar ons toe kwamen, het terwijl we geen licensie contracten hadden, geen IP's, we hadden geen ingekocht om te werpen. En we hebben alles vanuit niks ontwofen, zeg maar, met een nieuwe wereld, nieuwe identiteit, nieuwe mascotteus. Toen was het bevestiging voor het hele team van, hebben we kunnen verder. Dit was een goeie zet, ik denk dat we daar wel heel trots op waren. Er zijn een zaken te eteling die in de periode dat je daabst gewerkt, je hebt meegenomen in werken voor mandoria. Een van de dingen die je bemerkt als je bij de efting werkt, is dat het een enorm gestructioneerd organisatie is. En daar zijn heel duidelijke vandwoordelijke heden verdeeld en ook heel duidelijke cadres voor heel veel dingen. En ik denk dat die organisatie structuur, maar ook een bepaald soort proceduren richtingwaar zijn ingaan. Dus eigenlijk is de proceduren zijn niet alleen maar op letterlijk werkzaamheden, maar ook op basis van cultrele aspecten en de achtergrond van het bedrijf en de waarde van het merkend eigenlijk. Ik denk dat heel erg meegenomen van de efteling. En ik denk dat wat efteling heel goed doet, is dat je werkt daar ook niet alleen omdat je geld nodig hebt als salaren. Ik denk dat heel veel mensen in de efteling werken omdat ze in de efteling willen werken. En dat is iets wat als parrekt dan moet je echt een voorbeeld nemen. Want dan heb je eigenlijk alleen maar net positieve uitkomsten, mensen doen wat ze leuk vinden. En je hebt ook automatisch een soort cultuurbindingerbedrijf die veel verder gaat dan alleen maar een komische organisatie, die salaren zou betalen. Ik denk dat ik dat heel erg proberen mee te nemen naar mandoria. En wat ook trouwens kunnen doen omdat we nu park zijn. Ik denk dat een ander ding is, ik heb hele goede gesprekken kunnen voeren met de ontwerpers. Op het moment dat ik bij de efteling werks aan was, vanaamelijk ook op de ontwerperdeeling was ik ook echt heel jong. En ik had waarschijnlijk veel te monden en veel te direct. En ik kan alleen maar nu in denken hoe moeilijk dat moet zijn geweest om daar mee te werken. En ik denk dat een van de dingen die ik heel erg heb meegenomen van de ontwerpers is ook dat je ook gewoon op een hele andere manier kijkt naar de dingen die er gedaan worden en die er uiteindelijk staan. Want ik heb ook goed gesprekken gevoerd met zander. En hij heeft ook verteld over dingen die heel moeilijk waren voor hem. En dingen waarbij die bijvoorbeeld ook echt dingen heeft moeten doen of heeft eigen moeten maken wat voor hem ook niet vanzelfsprekend was. En een van de dingen waar we heel veel gesprek over hebben gevoerd Het is natuurlijk hard te hoof en het uiteindelijk compleets grappen van hard te hoof. Het feit. Dat is een enorme doorontwikkeling gemaakt in Symbolica. Dat is niet hetzelfde project, maar dat heeft wel heel veel invloed gehad daarop. Ik denk dat dat ook wel me ook geef geopend van, als je dieper kijkt en als je met mensen praten, en als je ziet hoeveel er uiteindelijk ook achter zit, dan komen er ook achter van, ja, het is natuurlijk ook gewoon een branch. En je hebt te maken met hele serieus dingen. De suspect is als budget en beperking en tegenvallers en vergunningen natuurlijk. Dat is ook een heel bekend verhaal binnen de Efteling. En ik denk dat ik dat ook heel erg meegenomen naar Mandoria dat je ook, je ziet het niet alleen maar als een heel leuk ding wat je aan het doen bent. En je ziet de anders dan die jonge versie van jezelf. Ik denk dat ik nu wel ook wel zie dat ik, ik bestef me nu ook hoe moeilijk het is om dit te doen en om dit soort dingen te weeg te brengen. En je doet het ook absoluut niet alleen. Je hebt dat hele goede mensen van nodig, want je moet ons zet een veel vertrouwen hebben in de mensen in je team. En ik zou echt nu wel een keer gesprek willen voeren met mijn jongere bevijs, maar in zijn uitleggen van 'goh, weet waar je het over hebt'. En weet wat je zegt, maar ik denk dat dat wel, dat heb ik ook echt meegenomen van Efteling. Ik heb Mandoria als park nog iets van Efteling leren. Ja, als je het over een speler was de Efteling heb, denk ik, absoluut iets van ze moeten leren. Op het moment dat dat zo'n partij natuurlijk richting de 6 miljoen bezoekers gaat per jaar, dat kun je alleen maar ontzach voor hebben. Ik denk dat, ja, ik denk dat een van de dingen wat je zeker van de Efteling kan leren is, zij hebben vanaf een heel pril begint tot aan nu hebben ze altijd alles heel erg binnen, huis willen houden. Ze hebben ook heel erg inhuis, hebben ze ook veel productie en creatieve voor art or action on site, maar ook heel veel creatief leiding over alles wat ze doen. En ik denk dat dat uiteindelijk een heel groot voordeel is voor het park. Je ziet toch bij andere parken waarbij er bijvoorbeeld verschillende ontwerburo's of verschillende themingwenders binnenkomen, dat kun je toch soms wel een lappendeken als uitkomst krijgen. En ik denk dat je bij de Efteling heel duidelijk ziet dat het kiezen om dat allemaal binnen huis te houden. Natuurlijk kwam met de volwaden dat je nooit stil staat en je hebt nooit niks te doen. Ik denk dat dat een groot voordeel is van zo'n groot park als de Efteling. Zie je wel dat hebben wij een beetje met mandoria. Ook want wij zijn eigenlijk vanaf dag 1 hebben wij een themitiseringafdeling opgezet in mandoria. En we produceren de heel veel in huis en dat is voor een nieuw attractiepark. Heel, heel erg bijzonderdening. Ja, tot vandaag de dag. We hebben echt een interren hebben, echt een afdeling die doet scoopting en peenting en houdwerken. En dan moet het allemaal op. Dus we hebben echt werkplaats bij ons. En we hebben natuurlijk heel veel in geïnvesteerd ook in de loop van tijd in CNC-machine. En dat is een dingen om een laser graferen. Dus je kunt wel zien dat dat aspect denk ik. Als zij in de vormen zijn, ja, we zijn een themapark, maar we zijn toch gelijk dat ook een bouwbedrijf als het waren. We zijn ook produceren ook themaparken. Locht van het feit dat onze baas, eigenlijk wel zoiets, had van mochten we nu niks te doen. En we hebben mandoria zouden we het kunnen aanbieden aan andere parken. Nou ja, dat is natuurlijk lastig want ik krijg je concurrentieproblemen en de eigenlijk. Maar dat is natuurlijk wel een optie. En ik denk dat je er uiteindelijk achterkond op moment dat je dat allemaal opzet er is. Er is eigenlijk geen moment dat we niks te doen. Nee, want je bent altijd nog bezig met dat park. En je komt er nu ook achter dat je ook op rationeel heel vaak aan het produceren bent. Dat moet een nieuwe keuken ergens in of dat moet een bordje worden gemaakt, dat moet een. Dat wordt ergens gerenoverd. We hebben wij zelfs al last van. En dan heb je en een keer je eigen productie afdeling en dat is gewoon een luxe. Best wel bijzonder om dit ziel normaal is ook echt alleen bij de eftelingen en de disnis. Ja, ik denk ook echt dat is iets dat we beng maar later gaan bezffen. Dat is iets dat je niet veel ziet bij hele jongen, bij tijd, bij hele kleine parken. Plus, ik denk dat ons voor deel ook is omdat natuurlijk in Polen zitten. Zijn wij automatisch heel erg ver verwijderd van een heleboel leveranciers. Natuurlijk heb ik ook samenwerking met PMP en we hebben ook echt wel leveranciers gehad. Maar een van de dingen waar je achter komt in Polen is, je betaalt nog steeds dezelfde inkoprijs voor de dingen die je doet in je park. Maar je uit ticketprijs is natuurlijk maar. Nou, als je heel veel geluk hebt, de helft van wat je invester op afraagt. Dus jouw inkomsten zijn bij lange na niet op het niveau van de park in West Europa. Maar je kopt wel dezelfde verkoomakost. Zeg geen korting geven om dat je in Polen zit natuurlijk. Dus waar je automatisch heel erg veel gunstiger met je budget om kan gaan, als je dus inhuis heel veel dingen doet. Want dan kun je interen je budget te beheren. En dan kope je het niet in van Westense partijen. Dus ik denk dat dat ook een reden is geweest. En misschien een gekke vraag omdat de mandoria natuurlijk zo'n jong park is, maar denk je dat de efteling ook nog wel als iets van mandoria kan leren. Ik denk efficiëntie. Ik denk dat als je dus wat wij doen en voornamelijk ook de snelheid waarmee we doen en de organisatie die we hebben moeten opbouwen in zo'n kort tijd heeft ervoor gezorgd dat we een extreem, efficiënt pijplein hebben voor alles wat we doen. Zo efficiënt dat er vaak niet veel meer nodig is dan alleen maar een gesprek en een groenleg van de eigenaar en het uiteindelijk wordt uitgezet en gaan we doen. En ik denk dat het gevaar wat een tuq speelt bij een organisatie als de efteling is dat je ook veel logger wordt als organisatie en als apparaat. En af en toe ik heb tuq veel gesprekken ook met de mensen bij de efteling. En als je de budget te hoort van de efteling schrikje daar soms van, maar dan hoel je ook het deel van die budgeten wat weggezet wordt voor overleg. En dan denk je, mijn god, daar hebben wij dus absoluut niet zoveel overleg want dat kunnen we niet doen. Dat is geen tijd voor maar daar hebben we ook veel te kort de lijntjes voor. Dus ik denk dat efficiëntie iets is, daar zijn we zo goed in geworden bij mandoria. Wat ik al zeg, je praat bij ons praat je over maanden van doorlop tijd en bij de efteling paait je toch grau over jaren. Klopt. Dus ik denk dat dat misschien niet is. Het is natuurlijk heel lastig voor zo'n groot organisatie. En ander ding is misschien ook wel, trouwens wel heel erg verbeterd in de laatste jaren, maar toch wel een soort van ontdekingslust voor andere parken. Ik denk dat dat wel langzamerant steeds meer is ontstaan bij de efteling. Ik merk de wel dat de efteling ontwerpen zijn heel veel mensen binnen de efteling kijken grau omhoog. Die kijk ik gewoon naar Disney en Universal. Terwijl ik denk dat dat ook interessant is om te kijken naar wat er is nog meer. Kleine parken, kleine familieparken, hele kleine parken waren er nooit van gehoord. Er zijn bizarre parken zelfs in Europa. Er zijn ze overal te vinden in de gekste uithoeken. En ik ben echt van overtuigd dat je overal in de strijd kennis hebt waar je nog goed bestaan heeft van weet. En dan moet je eigenlijk, kom je eigenlijk pas tegen als je er echt naartoe gaat. Dus ik denk heel veel rij is heel veel bezoek gaan en heel veel juist naar andere parken te gaan in de plaats van een gast hier zijn en andere park ontvangen. Ik denk dat dat ook iets is wat efteling misschien meer zou kunnen doen. Maar er is ook wel echt verbeterd, moet je zeggen. Dus jij hebt ook echt wel een drijfje achter. Goed punt. Zijn er een getoffe verhalen uit de jouw mandoreppeer die we nog niet hebben voor vandaag? Ja, een van de dingen die ook wel indruk hebben heeft gemaakt op me. En ik denk dat ik ook een enkeje doen realiseren dat het toch heel toffe is wat we doen. Ik sta op te bemaaien in het gebouw. Ik woon in het gebouw met twaale verdiepingen. Het drukte ik een knopje van de lift in en het lifteur open en er stond een klein meisje met een Lily mascotte. Echt tegen zich aan te houden. En toen dacht ik, dat is leuk. Die heeft echt een mascotte van mandorea als knuffeltje weet je wel. Dus dat vond ik in de heel mooi momentje. En zien ook af en toe dat we kinderen in de stadcentrum lopen met mascotte. Zodat sommige kinderen hebben ook mascotte in een kinderwagen. Dat is schermbrunne maal. Dus die gaan ook echt de stad in met een rascolo van Lily mascotte. En dan denk je, dan denk ik, terughamen zelf. Ik heb ook mascotte die mijn eigen heb gemaakt op mijn jonge leeftijd. En daar heb je toch veel invloed op kinderen van jongs erwaan. En dat zijn denk ik toch wel de lateren misschien mandorea fans, hopen. En zoals jij vroeger met de eerste patoespop rond liep misschien wel? Ja, ik weet niet of ik een patoes heb gehad. Maar ik weet wel dat ik heel gefascineerd was door de wallen. Bijvoorbeeld in Efteling. Er was echt een los van het feit dat een imponerend karakter is. En het was best wel eing. Vond ik het ook een heel interessant karakter. Omdat die zo. Omdat echt een dandy persoon is. En ik denk dat die invloed heb je misschien als ontwerper ook op kinderen in zijn algemeenheid. Als ze echt jouw parkbezoeken van jongs erwaan. En later misschien hebben we een mandoria potkast. Zij wildt of zijn. Zij zomaar ik niet. En hoe ziet de toekomst van mandoria eruit? Nou, we hebben ruim 50 hectagen resueert aan grondgebied in Geroef. Voor het attractiepark. Dus er is heel van nog te doen. We hopen hier al erg dat mandoria uit vlagerschip is. We hebben binnen daar niks op vast. Ja, maar kijken, mandoria als entiteit is of als park. Ik moet me even zeggen, is natuurlijk niet het enige waar we aan werken binnen deze tak. Zeg maar van het bedrijf. We hebben in mandoria inmiddels natuurlijk drie hectare onder de dak. We hebben al meerdere keren mogen werken aan een buitengebied. Helaas maak je niet doorgegaan. Ik denk dat we vanaf buitengebied. We hebben misschien wel negeversies hebben of zo. En elke keer heeft ze een andere letter gekregen. Maar het is altijd fase 2. Alles binnen de hal is fase 1.0.1.1.2. Een buitengebied is fase 2. Toen begonnen op een paar moment begonnen we letterstegeven aan de buitenfase. Toen werd het 2a2 bij de keren.
We hadden er twee geeterechten. En toen dachten we dat het genoeg is. We hebben een nieuw buitengebied waar we aan het ontwikkelen zijn. Overigens die bobslaatkosten die we er ooit voor gekocht hadden, die was al lang geleverd, die langweons op het pekerplaat. Het was heel erg lang. Omdat we de vergunning niet kregen. Dus het is toch gewoon soort parallel met de efteling denk ik ook. Dus ik heb het ook met JAP over gehad. JAP vertellen me dat het zijn natuurlijk de sekskozen die ik onderbouwen. Ze kregen de vergunning niet. Wij konden onze buitenfase niet bouwen, dat we kregen de vergunning niet. Maar die bobslaatkosten is dus wel gebouwd nu. Die is echt dat werkelijk gebouwd in het veld. En nu zijn we het gebied eromheen, zijn we nu aan het ontwikkelen. En dat noemen we nu fase twee x. Omdat we niet meer weten wat het lettert is. Dus we hebben er maar een x van gemaakt. Maar daar heb je het over een ruim 3 hectare buitengebied. En dat is echt letterlijk gestacht nu die bouwen. Dus die is een ontwikkeling. Je vergelijkt met Toverland, waar na de halde eerste uitbreiding Troy was met een relatief klein theme op het gebied eromheen. Ja precies, we hebben er ook over gesproken met Jan. Jan is het hele fijne gesprekspartner over dit soort dingen. Hij is er heel open en hij heeft ook hele goed gesprekken kunnen voeren met Albert. En Jan die gaf ook heel duidelijk aan van ja, het is een groot spong in het diepe. En het is een enorme investering. Maar het betaalt zich dubbelend was terug. Ik want op moment dat het een toktroy en het gebied opende. Ze hebben ze zoon in om een spong gemaakt ten eerste in bezoekers aan te halen. Maar ten tweede ook in het feit dat mensen te denken zeggen als een echt thema parkenplaats van een kinderspil. Palijs. En ik denk dat wij nog een beetje dat probleem hebben dat zeker als mensen bij ons aankomen. Het is gewoon een hal. En je hebt gewoon geen verwachtingen van wat je daar binnen kan verwachten. En we hebben nu dan een koosterbuitengebouwd. Dus ik denk dat die stap ook vrij groot is voor ons. Nou, het doen wij natuurlijk veel sneller dan toverland, want wij doen eigenlijk alles in een soort van half de helft van de draaitlijnen. Want we hebben nou ons vierde seizoen, maar we zijn nu dus met buitengebied bezig. Maar ja, er zit in dat ook wel parallel bij ja. Maar losdagvan is ook een project wat eigenlijk niet veel mensen weten en dat is het tweede park in Polen. Want de familie heeft de lap gond gekocht om een paar moment in richting het norden. Tussen Gduinsk en Warshall in. En toen werd er eigenlijk tegen mij gezegd, 'Go Liro, we moeten er natuurlijk, want we moeten gaan kijken of we er een park kunnen bouwen.' Een heel mooi lap gond, volgens mij had ze daar 350 hectare gekocht ofzo. Dus dat zijn ook groot tot dan de hele wereld van Efteling bij ons? Ja, gigantisch, gigantisch lap gond. En er was ook een meer en echt een mooi stuk grond. En we zijn er toegegaan, ze hebben daar grond lopen, we hebben eerst gesprekken. We hebben een soort van intent document gemaakt, van God als ouder, dat kunnen doen, zo, dat we daar een thema park, resort kunnen bouwen. En eigenlijk uit dat hele uit die ontwikkeling is eigenlijk een intensie, echt ontstaan om het park te openen daar. Dus we hebben daar echt een thema park ontworpen. Dus we hebben een initial masterplan hebben we vorige legt met een thema park en een vakantie park en al die dingen. Even de tussen door, zeg maar, maar daar zijn we echt wel flink met bezig geweest en uiteindelijk hebben we daar een milieuwe gving voor moeten aanvragen natuurlijk. Die milieuwe gving hebben we een enorm park ingetekend met heel veel attracties en hele grote attracties uit de hele wereld puur om te kunnen laten zien van, als dit kan, kunnen we ook een kleine park meer zetten. En dat is uiteindelijk is dat geblokkeerd door milieuwe activisten. En er was een van de valpunten van hun, er zat schermbare een schilpad in het bos. Nou, er is heel veel onderzoek gedaan, we hebben geen schilpad gevonden. Dus we weten niet wat dat staat van het proces. Ja, je moet het. En dan denk je, dan denken wij dat de efteling altijd tegen zit, tot gieten van begunning en verlening, maar. Dus een heel veel gehoord verhaal, denk ik. Ja, ik zie hoeveel planen er bij jullie zijn gesneugeld op deze manier. Ja, het is dus heel jammer, want dat los van het feit dat een heel mooi resort zou zijn geweest, hadden we het park ook helemaal klaar qua ontwerp, Grotendeel zelfs in 3D. We zijn nog steeds wel voor nemen om daar iets te doen met die lapgrond, is gewoon heel mooi gebied met een meerder bij. En ja, weet je, het is eigenlijk uitgesteld, het is niet geschrapt, het is niet gekend, het is eigenlijk uitgesteld. Maar ik denk wel dat dat een hoogstuk is wat nog terug gaat komen, want daar is natuurlijk ook iets mogelijk met misschien iets anders dan een theme a park. Dus we zou nog iets anders mee kunnen doen. En bovenin is dat niet de enige grond die de familie heeft, hebben we nog een paar andere lapgrond, een andere plekken. Dus we kan altijd nog iets anders en één keer naar boven komen. Heb je nog een bepaalde dromeel voor een mondorje? Ik kom voorstens dat dit misschien is dat zo'n project van de grond of komt? Of of op betrak lesjeren, totaal. Je denkt dat, nou ja, een dark ride bouwen. Oh ja. Je denkt dat het duidelijk wensen is niet alleen van mij maar ook vanuit investeerdig. En we hebben ook echt een paar momenten gehad dat we de mensen slaggingen, we hebben ook echt. We hebben al wat platte grondjes en we hebben al wat leveranciën, en we hebben zelfs al wat storylines en wat schetsjes en zo. Maar we kwamen er iedere keer achter en daar kwijt moet je niet doen met minder dan 5 miljoen. Vinden we euro. Het moet gewoon wel fatsunlijk worden onderstreept ook als fatsunlijk attractie met mooi show effecten, met mooi, het liefst animatron XRN, met de goed rit-systeem. En alles minder dan 5 miljoen kwamen we afwijs naar achter. Dat is gewoon niet goed genoeg. Dat is ook wel echt goed dat we dat vanuit de familie ook duidelijk is. Maar ik denk ook dat het een heel intimiderend ding is, heel intimiderend complex ding. En dan zou ik heel graag wel willen doen, ja. Dat is echt een mooie uitdaging. We zijn wel dat wel een kechtsal betracht. Een jonge stroom binnen een jongens stroom. Ja, precies. Ja, we hebben wel binnen bijvoorbeeld de laatste fase die we gebouwd hebben. We hebben echt stukken van de hal die we echt vrij hebben gehouden. Ik denk dat we in de totaale hal hebben we echt wel een ruim 2004 kant de meter nog aan vloer ruimte, waar nog niks is. Dus dat kunnen we altijd nog los van het kantoor over is. Kantoor gaat er ook uit om een paar moment. Dus dan zou het ook kunnen hebben over een misschien ontviel 3000-4 kant de meter waar nog iets mee kunnen. Dus het is mandoria inbreiden aan de binnenkant. Mandoor ja uitvetter uitbreiden aan de buitenkant, een tweede park. Ja. Maar je kan er even vooruit. En we hebben natuurlijk petit pransen bij gekregen. Dat kan ik wel zeggen over is, want er is al in een press release al gezegd dat daar een kose gaat komen. Een nieuwe kose gaat komen. Kan niet zeggen wat het is, maar we zijn ook daarna, we zijn bezig met een nieuwe ingangstgebied. Dus er wordt echt flink investeerd. We zijn de Food & Bedford, zijn we helemaal opnieuw aan doen. En we zijn retail opnieuw aan het doen. En dat loopt allemaal al die trajecten. Dus petit pransen is ook een heel belangrijk hoofdstuk denk ik in ons werk. Werkweken van 80 uur kan ik me zo voorstellen. Ik hou het niet bij. Maar je bent altijd in gesprek over dit soort dingen ook. We praten ook heel veel in het vliegtuig trouwens. Dat is ook een heel goed moment om dit soort dingen te bespreken. En toen dacht je, weet je wat, dan begint ik ook nog een podcast. Oh ja. Kun je daar eens op meer over vertellen? Ja, dat klopt. Trip on podcast heet dat. Dat is ook eigenlijk een site project. Dat is eigenlijk heel erg bijgekomen. Waar ik achterkom, heel erg samen met Alex, is dat we altijd een refleksi aan doen waren op dingen die we hadden bezorgd. We had locaties, we had a attraction park. Ik heb ook soort van formulier opgesteld. Dat heeft de teampark review form. Die heb ik altijd voor mezelf opgesteld, met die geven we ook aan alle mensen binnen bedrijven als ze naar een themepark zijn geweest. Dan moeten ze dat invullen. Dan moeten ze ook cijfers geven van wat ze hebben ervaren. Super leuk. Ja, daar waren ook altijd al mijn bezig, weet je wel. Ook altijd waren we aan het bespreken en aan het reviewer. En toen hadden we een paar moment, ik weet nog heel goed, liep we in de Dubai Mall. En toen waren we met elkaar een beetje aan het brainstormen van Gorge, zou je zouden toch een podcast van kunnen maken. Oh, dus ik vanaf ik uit sprake. Ja volgens mij ken jullie dat ook? Ja, bijna lenteel ik heb die uitspraak. Ja. En toen, nou, dat lijkt in heel stomme idee, want je kunt overal een podcast van maken. En er zijn al heel veel podcast natuurlijk. Maar toen begonnen we eigenlijk een beetje door te praten, hadden we een paar moment ook een idee voor een naam en een volmat. En toen zijn we letterlijk diezelfde dag, diezelfde avond zelf, zijn we de Virgin Megastore binnengelopen, hebben we audioapparatuur gekocht. En toen zijn we er van, nou, laten we het ook gewoon doen dan. Als het allemaal niet leuk dan hebben we toch geprobeerd. En toen zijn we diezelfde week al mee begonnen, het hebben we eigenlijk de eerste aflevering opgenomen. En toen ben ik eerst mezelf heel erg gaan verdiepen, u erboraakt. En of eigenlijk na dat we besloten om het te gaan doen, ben ik pas de naam echt gaan verdiepen en gewoon hoe je dat nou een podcast maken. Toen ben ik ook echt contact opgeneeming met andere podcasthost. Ben ik er kijken van wat doe je met de website, promotie dat ze dingen. En toen ben ik ook met jou een contact gekomen, Tim. Ik heb ja ook gewoon echt een open vraag gesteld van, "Waar zou je dat een keer willen bespreken van hoe jij dat aanpakt?" En nou, we hebben over een wereld wat gemeld en we hebben ook een demo. En dat was aflevering opgenomen. Je hebt ook neer toestuurd toen. En toen was eigenlijk jouw reactie, was heel snel, "Jouw waarom begin je niet gewoon?" Het klinkt goed, het begin gewoon. En dat was wel een hele goede doel, zeg maar, omdat het echt zoals je hebt, dat je gelijk, we kunnen tot in de treuren blijven bespreken. Maar ik had al heel veel ervaring met audio, editing en audio recording. Ik heb dat heel veel gedaan en mijn vader heeft. Ik had het natuurlijk een studio gehad met microfoon en ze moeten allemaal op. Dus ik had zowies van ja, de technische aspect hebben we. Ik kan het gewoon doen. En het vorm had dat kunnen we wel vinden. We vinden het wel over de afleveringen heen. En dat was echt een duurtje in de rug. Ik denk dat ook jouw feedback naar Aalijks toe, omdat Aalijks er heel onzeker over was. Het is niet onze voortaal. Aalijks is een post. Ik ben natuurlijk helemaal niet schuw van Aalijks, maar het is niet mijn voortaal. Het is natuurlijk wel iets wat we moeten ontdekken. En toen zei je ook van het kindraast ik goed. En op het moment dat ik dat tegen haar zei van Tim vind dat het heel goed klingt, had ze iets van, "Oh, dat is goed. Weet je wel, laten we het gewoon doen." En toen zei ik de mee begonnen. En ja, zogerschieden. En wat kunnen onze luisteraars precies verwachten van het strippen on podcast? Ja, het is een de instek was aanvankelijk om het podcast te maken over trips, stedetrips, maar ook road trips en traksipak trips, omdat natuurlijk heel erg bij ons in ons vakgebied leegt. Aalijks is architect, dus we wilden er ook een stuk architect of architectuur aan hangen. En ook heel erg city planning en stedelijk ontwikkeling, want we hebben alweer heel erg ingeïntesseerd. En dan kom je al vrij snel uit bij Resorts en bij Thema Park Mekka's indergelijke. Maar we wilden wel vaak de focus leggen op tema en tema belevingen. En ja, we hadden het idee om te beginnen met het gene waarop dat moment het meest bekend mee waren en dat was de omgeving Dubai en Abu Dhabi. Want dat we daar heel veel tijd hebben doorgebracht. Vanaam ik omdat Aalijks die woont in Dubai en ik ben inmiddels en ik vijf of zes keer dan het toegeweest. We hebben heel veel gezien en ontdekt. En ik kwam eracht dat er eigenlijk nog vrijwel geen podcast die het Thema Park Landschap in Abu Dhabi in Dubai bespreken. Heel af en toe wel een keer met een aflevering, maar niet extra real. En ik vond het interessant ook omdat je kijkt er toch op een andere manier in de toedenkijk vanuit hier als dat je nou echt bent. Dus ja, dat was een soort van goede goed startpunt. En jullie zitten ook heel erg op de inhoud die zijn heel serieus bij het bespreken van. Er zijn heel veel serieus. - Ja. Nou ja, we hadden het echt over gehad. We hebben jullie zonder gekheid, die zijn wel twee professionals. Ja, klopt. En Aalijks is ook architectueel in Mandoria. Dus ze heeft ook echt mandoren mee ontwikkeld en gebouwd. Dus ze heeft er ook ervaring mee. En ja, het ding is ook, we hadden echt allebeizuids van, er zijn al heel veel. Actualiteitenpodcast, die bestaan al heel erg veel. En dat is ook niet echt een formaat wat ons ligt. We wilden uitzien heel erg iets doen waar we echt voorbereiden. We hebben dat het best wel moeilijk gemaakt van ons. Alvante wilde heel structreerd zijn. En redactioneel te werk gaan, goed onderbouwingen, veel argumenten, veel voorwerk. Dat kost heel veel werk. Dat weet je, denk ik, ook wel. Als je gewoon een microfoon aanzet en je voertig is, is het veel makkelijker, denk ik. Maar daardoor kwamen we er al vrijst naar achterdag een format moest te gaan ontwikkelen. Die je ook structreerd was en ook structreerd qua sound-design en muziek. En eigenlijk zijn we gewoon begonnen en we hebben gewoon gekeken van jouw slaat het aan. En Dubai en Abu Dhabi, ja, dat zijn best wel nieuwe gebieden voor heel veel mensen, denk ik. Maar op het moment dat wij dus het attractiepark landschap van Dubai en Abu Dhabi en bespreken waren na eigenlijk één jaar podcast toen kwam het nieuws Disneyland-Abdabii in de buiten. Goed timing, ja. En dan moet ik wel zeggen, er heeft wel echt een boersgegeven aan de podcast. Want toen kwam er een keer bij heel veel mensen, kwamen heel veel vragen op van, wat is dat eigenlijk, dat JAS Island en dat Abu Dhabi en Mirol en dat soort dingen. Nee, dat hadden wij allemaal al aflevering over gemaakt. Dus vanaf dat moment is het filmen gaan rollen, moet ik zeggen. Ja, jij kent natuurlijk de Europese pretpark, maar Markt, elke zes natuurlijk kind aan huis of thuis in Dubai en Abu Dhabi. Dat is natuurlijk een schitterende combinatie. Ja, het was ook echt voor ons toen we daar heel veel tijd doorbrachten, was het ook heel logisch om dus alle parken te bezoeken. En dan zijn we ook echt gaan doen. We hebben echt alle parken, we zorgden ook een aantal parken, ook meer maals. En we zijn ook echt vaak, hebben we een trip gedaan naar Abu Dhabi en op een paar moment al door het tegen elkaar gezegd, maar we gaan we niet gewoon naar JAS Island, gaan we gewoon op het resort zitten en gaan we gewoon alle parken bezoeken. En dan moet ik zeggen, dat is heel te betalen daar, het is echt best wel goed kopen. Zij jullie zijn jullie daar geweest van niet? Ja, ik ben een question. Ja, ook op JAS Island. We zijn over nacht in een stad, maar we zijn wel twee, drie dagen dan aan die parken geweest. Ja. En welke parken heb je gezien? In Abu Dhabi alles, en ik zijn doorbij. Alleen zee wilt als ze nu niet hebben. Ja, we waren een bos dat je ook gezien. Ja, ja, ja. Dat is echt wel goed, hoor. Ja, dat is goed. Ja, ja. En een bos is een indropaarijk, compleet onder het dak. En toen ik dat zacht met eigen oog gedacht ik van, weet dat dan dit gaat het niet worden. We zitten het voor mij echt het beste indropaak te wereld. En de andere link die ik me hep is dat mijn baas aan de wiech van mandoren, zijn ze ook naar Dubai en Abu Dhabi geweest en hebben ze die parken daar bezorgd. En daar waren ze altijd heel erg over het spreken, behalve dan een paar andere parken die we hem wat minder goed. Maar voornamelijk het indo gedeelte van Dreamworks in Motiongate. En Warner Bros en SeaWorld zijn echt weeldklasse. Dat is echt heel erg goed. En ja, dat was gewoon een heel logische stap, denk ik, voor ons om daar over te gaan opnemen. En ja, je hebt al een punt, we zijn heel serieus. En we zijn ook nog steeds aan het zoeken van gewoon, moeten we niet wat losse worden, wat meer gewoon gesprekvoel of wat vrijere erin zijn. Maar ja, ik denk wat dat we nog steeds aan het kijken zijn, we ook voornamelijk. Er worden ook heel veel andere verschillende voornamelijk in de loopt van de tijd. Dus we hebben wat standaard voornamelijk voor heel veel aflevering, maar zijn ook wat andere dingen gaan proberen. Dus ik hoor graag feedback als het er is. Maar wat mij betreft moet je zeker niet minder serieus worden. Dat is juist de reden waarom ik tripen onderhuis tot vanwege je de expertise. Ik vond jullie ook altijd heel serieus. Maar ik vind jullie op prettige manier serieus als het is heel onspannend, dat door. Het is niet het is geen gekkeheid en gaf en gole. Er zitten wel droge opmakingen tussen. Dat doen we zelf geen uitspraak. Maar die vallen altijd heel lekker dat door, omdat je dan juist heel serieus een luister bent. Maar je hebt ons luister als gewoon wel een goede reden, die moeten van een beetje serieus een potkast houden, ons luister om in een kleine bootschap. Als je er iets omgeeft, en je wil weten over het prettige landschap in onder andere arabe zemenraat, want het gaat ook over Disneyland on Kong. Of on Kong in de Orkwijn? Ja, want een van de grote voordeelen die ik heb in mijn banen, ze kan heel verrijzen en een van de grote voordeelen die Alex heeft, ze wonen in Dubai en ze kan vanuit Dubai de hele werelds in mijn gesprekken. Dus we hebben geekscheerend een paar keer een reisje gemaakt samen, omdat we allebei in Dubai zetten, en dat we echt die zullen van, jo, wat gaan we doen? En hebben we bijzpreken drie of vier dagen voor dat we vertrokken hebben besloten. We gaan ik in Srilanka, we gaan ik in de Hong Kong, we gaan ik in Singapore. En Hong Kong, ja, dat is natuurlijk Disneyland Hong Kong. En Singapore liggen te universale studios, ik ben ook net toegeweest. Dus dat is allemaal potentieele afleveringen. Maar ik denk dat Hong Kong Disneyland was echt wel een verrassing, en ik ben er een beetje verliefd opgehoorden op dat park en op het resort. Dus dat zijn ook wel uitstappjes in dat buiten Dubai en Abu Dhabi. Ik heb ook Japan bezorgd, dat heb jij volgens mij ook bezorgd. Ja. Nou, dat ben je echt niet over uitgepraten. Ik ben een paar afleveringen, dat was echt gigantisch goed. Maar die gaan we komen. - Die gaan allemaal nog komen. Ja. Ik denk dat het laatste als die van serieus podcast over het theme parken houden. En dan zeker met de focus op alles wat een ogenverlicht van Nederland. En architectuur. En architectuur, ze speelt ook een belangrijk rol. Ja, klopt. - Stedenbouw. Ja, stedenbouw. We spreken ook af en toe steden. We spreken ook de stad Hong Kong en de stad Dubai en de stad Abu Dhabi. En we gaan ook Singapore bespreken als stad. Ja, leuk. Dus Hong Kong ben ik ook wel verliefd opgehoorden. Ik zeg wel. Het vond ook echt fantastisch. En terecht, enterecht. Iedereen wil ons aluistraast het maar gewoon eens moeten gaan proberen. Ik denk dat het beste terecht kunnen op triponpodcast.com. Ja, triponpodcast.com in het aard. Maar ik kun je ook op alle platforms vinden. Ja, check of en link in de showers. Zo'n zoveel tijd. Ja. En ik zou ook vragen als aluistra zijn die feedback willen geven. Ik zou het superleuk vinden om meer interactie te hebben met de luisterraast. Want het gaat best lekker met de podcast. Als je gewoon goed is, is het goed, hè? Ja, dat is de hoop ik dat het zo is. Geen volgende beurt als ideal. We gaan weer terug naar de efteling. En dan moeten we onze maen remet, klassieels is volledig. En we beginnen met misschien wel de grootste vraag. Wat efteling voor jou betekent. Dat is een onvaringen vraag. Ik denk dat de efteling is fungered en je kan ze referensie kader. Voor veel meer mensen dan dat het zelf door hebben. Ik heb ooit de keer de vraag van iemand. Waarom zijn ze van Nederlanders in de industrie? Dat is echt zo. Dat wordt altijd bij ons op kantoor gezegd. Als je echt in deze industrie verder wil, moet je Nederland leren. Nederland zit overal, is ongelooflijk. Ik denk dat een van de antwoorden op die vragen is vanwege de efteling. Dat is gewoon een duidelijk aspect. Ik denk dat we in Nederland heel erg gezegend zijn met u behouden.
heel goed landschap in attractie parken. Loos daarvan hebben we heel goede escape rooms en we hebben hele goede musea en hele goede dierentuinen. Dus ik denk dat we gewoon een heel mooi landschap hebben voor dat soort dingen. En ik denk dat de efteling natuurlijk als wereldspeler, ja, dat wordt je zo door beinvloed, los als bezoeken, maar ook als je interesse hebt in dit vakgebied, dan is die efteling echt een referensicade, dan neem je mee. En ik denk dat er ook een bepaald kwaliteit niet wel aan wasd hangt, omdat je je neemt ook zeg maar het geen wat de efteling heel goed doet mee in je vak. En ik denk dat daarom heel van Nederlanders goed te rechkom binnen de branch. Maar dat is eigenlijk jouw mooiste efteling herinnering. Nou, een van die herinneringen is, er was een periode dat ik allebei, dat we allebei nog bij de efteling werken, dus ze wel mijn broer en ik. En toen was mijn opa ongeneeselijk ziek verklad, die was borlijk verzwaakt al over een periode, en hij had toen kanker die niet meer kon worden behandeld. En er was net een periode dat de efteling een programma had lopen voor medewerkers om een gesponsor de dag efteling te beleven met iemand die dat verdiend, of die dat er behoeft aan heeft. En te deven mijn broer zich daarvoor aangemeld, en te hebben dat gekregen. En te hebben dus de hele dag besteed met de hele familie, dus echt opa en om het tante is, om het neef ze neeg is. En toen werd alles van de ochtend tot de avond, werd helemaal organiséerd door de efteling, dus koffie met gebak in de ochtend hele dag parrek uitgebreid, lunch, en uiteindelijk avond tegen het in Bosrijk. En dat was echt echt een fantastische dag. Was geheel ontzorigd. En er komen nog erin, omdat mijn broer werkt toen bij Bosrijk, dus de team kende hem. En toen hadden we daar dus die neen, en toen vroeg mijn broer na de hand van, en hoeveel was het weet je, om te willen betalen, en toen zei je 'net is goed zo'. En dat hadden we helemaal niet door. Wij dachten dat het koffie met gebak was en lunch, en het die nees dat er dus bij in, ja, dat het zo ontzorigd en er was zo bijzonder, ja, dat is een hele mooie erinnering. Ja, zoekig. Een andere erinnering van een hele ander orde, met die jullie misschien ook wel leuk vinden. Ik heb dus heel uitgebaid onderzoek gedaan naar Gvatemogana, voor een beschrijp zie. En één van de dingen die ik heb mogen doen is onderzoek doen in het Achieve, in het Efteling Achieve. Toe ja. Dus dat was heel tof. En toen, ik ben ook regelmatig, want vangen door Gery, was heel leuk. Ik had echt een leuke gesprekken met Gery, en ik kwam vaak op het Achieve om daar onderzoek te doen, textueel of dat had ze dingen gedigitaliseerd. Maar er was ook een moment dat Gery was dat ik onderzoek aan doen was naar de Vatemogana. En toen werd ik dus ontvangen door Gery, en toen deze de lades van het slot van de Vatemogana, alle lades, en toen zei ze veel plezier en toen liep ze weg. En toen was ik ineens daar met alle spullen van de Vatemogana. Dus ik heb echt alle tekeningen, schetsjes, kleurstoudjes, zelfs alle notullen van de directie, daar stijst nog een O&O en de directie van de Efteling. Van het aller is de begin tot opleveringen, ik heb alles mogen inzien en lees. Ik sta het niet meer bij hoe lang ik ben, maar ik ben geweest, maar in mijn erinneringen is het een hele dag geweest. Ja, dat was echt even van de mooiste erinneringen die ik heb van de Efteling. Ik heb ook echt tekeningen in mijn handen gehad, die zijn nog nooit door de Efteling gepubliezerd. De snap ik over is niks van, dat moet echt een boek van gemaakt worden. Ja. Ja, ik denk dat die vaten, maar alleen de vaten. Dus ik snap dat de hele Efteling natuurlijk heeft heel veel tekening, maar daar zijn zo ongelovelijk veel tekeningen die nog nooit. het licht hebben gezien of die nog nooit zijn geproduceerd of gepubliezerd. Ja, daar wordt gewoon, daar hoort gewoon er buiten te komen. Het is sowieso om dat er eens een tekening die ik me altijd zou herinneren. Die heb ik daarna nooit meer gezien. Dat is een tekening van de gevel van de vaten magana, maar dan zie je die als of je door het oorwouten naar kijkt. Met de helemaal omzohmend met tropische planten, dat was echt een tekening van Tom. Ik denk als het dat uitbrengen op een poster of zo, dan heeft ie er een meenzin een kamer hangen. Wat was echt van een mooi tekening die ik gezien heb. Dus dat was een heel bijzonder moment, ik moet zeggen. Ik heb ook echt dingen gelezen in de natuurlen en in de gesprekken. die er bij de gevoerd over de ontwikkeling van vaten. Heb ik nog nooit terugzien komen, ergens. Ik weet dat er ook materis gemaakt over de vaten. En toen ik het ook materen kijk, was ik zouden ze het hebben over het kleine mannetje. wat op water kan staan. En heb ik z'n zo gezegd. Er was dus een van de karakter's in de vaten omgaan. Een misterieusmannetje wat op water stond. Dat soort dingen. Probe. Dat is volledig nieuw van mij. Ja. Hij zegt het als misschien erin in. Ook over jullie. Om deze kant van het tafel puriëlsie. Kom misschien nog, hè. Je weet het niet. - Ja, je weet het niet. Ik ga je tegenwoordig met een of je regelmatel naar de Efteling? Ja, ik probeer eigenlijk wel elke jaar als ik in Nederland ben. nog de Efteling te bezoeken. Maar ik ga heel vaak ook naar de Efteling. om even bij te praten met een paar mensen binnen de Efteling. Dus ik heb het niet zo bezoeken. Alle wel, er soms toch een deur open gaat. Dan is er iets leuks te doen of te zien en dan zeg ik, je weet het zien, weet je wel. Maar ik ga nog altijd bij praten met jeaap bijvoorbeeld. Ja, heb ik echt wel contact mee aangehouden. Ja, dus ik heb een mental figure. Ja, met jeaap heb je altijd goed gesprek. Die zal het met heel veel interessante dingen bezen. Dus ik ga vaak naar het kant over een kopje koffie. Dan kom ik ook de rest van het werptiem nog wel tegen. Maar ja, er is wel echt een beetje een anchor denk ik in het bezoek aan de Efteling. En los daarvan probeer ik ook nog wel eens als bezoeken daarna toe te gaan. Ik ben echt tevallig vandaag nog geweest. Met drie polsen dus in dit geval. Dus zoals ik was wel bijzonder. Overigst hebben we die wel allemaal Warner Bros. bezogden. En SeaWorld. Dus die vonden we dat ook fantastisch. En mijn bezoek aan de Efteling is de bal met ik wel heel anders. Want dan maak je ook van het is een compleet nieuwe wereld voorzien. En dan zie je het park ook helemaal anders dan dat wij het zien. Dus ja, ik probeer wel elke jaar nog steeds het park te bezoeken. Heb je dan ook een echt typische dag-restling? Ja, of is die dus heel erg gevankt? Ik vond het gesellschaft. Die is heel erg gevankt. Ik heb bijvoorbeeld ook een keer een dag het park bezocht met alwe. Dus de investeren van Mandoria en zijn vrouw. Dat was een evenement wat georganiseerd werd in de Efteling. En toen verbleven we allemaal in het Lone Ze Land volgens mij. En toen hebben we ook een prestatiesgegeven door Jaap. En toen zijn we ook het park ingegangen. En toen hebben we echt de tijd genomen een keer. En toen ja, dan laat je natuurlijk aan een investeerder een park zien waar je zelf echt mee opgegroeid bent. Dus toen heeft hij ook echt later gezegd tegen me. Van gewoon, ik had het park nooit zo gezien als we niet mee jou waren. Dus we verhemd heel erg wadevol. En voor mij was het ook heel wadevol. Want hij is mijn leidinggever en mijn werkgever. En ik zou natuurlijk doorgaan willen dat hij wat dingetjes van de Efteling sneekie overneemt. In het achterhoogt, ja. Dus dat is wel heel gezond. Maar ik kan je ook zeggen, ik heb ook een keer een dag gehad met Apple dat ik in de Efteling was. En toen hadden we twee keer de vater Marana gedaan. En toen zijn we daarna een diep gesprek geraakt, toen zijn we vriedtje gaan eten, toen was het dag al voorbij. Klingt ook even maar. Ja. Dus dat klinkt als een hele slechtig gemiddelde bezoekersdag denk ik. Maar dat vind ik ook heel erg om het zo iets te doen. Een hele ingewikkelde vraag. Wat is voor jou nou echt Efteling's? Dat is een hele moeilijke vraag. Want dat was een vraag in mijn afste deel onderzoek. Je hebt er even over naarkeel. Ja. En de reden dat het de lastige vraag is, is omdat ik in mijn onderzoek eigenlijk dat echt Efteling met een lostrekken van typische Efteling, omdat dat hele twee hele verschillende dingen vindt. En dan heb je, heb ik voornaamlijke mischripsie om te schreeven dat je dus. touw maak je met twee klassificaties, je hebt de stijl en je hebt het zijn van iets. En ik heb om te schreeven hoe dat zich dat uit een stijl kan maken, maar ook in de benadering van vormgeving. En in mijn schripsie heb ik dus die twee stromen los om schreeven, dus echt Efteling en typische Efteling en echt Efteling is in mijn schripsie alles dat ik binnen de wereld van de Efteling bevindt. Hierbij is de keuze gemaakt dat het deel uitmaakt van de wereld van de Efteling. En niet echt Efteling is het tegenovergesteld. Dus alles wat niet binnen de wereld van de Efteling is. Dus als het in Efteling staat is het echt Efteling? Echt Efteling? Ja. Ik moest dat onderscheid maken omdat ik. ik moest duidelijk zijn in mijn schripsie. Dus voor mij heeft die een andere lading denk ik. Want ik heb daarnaast natuurlijk de twee niet-tipischevtingen en typischevtingen. En niet-tipischevtingen is iets dat zonder vooraf gaan de kennis van de oorsprongen van in de Efteling niet als typischevting wordt ervaren. En typischevtingen is zal met de Efteling worden geaccuït en als Efteling aan doen. Het is stijl, iconisch, terwijl ik verbonden met de Efteling of zelfs een vertergewoordigende rol kunnen vervullen. En die laatste zit er gewoon wel als klassificaties. Ja en die laatste is. Dus wat ik zei, typisch Efteling, die komt voor als Echt Efteling en als niet Echt Efteling. Dus je kunt zeggen Echt Efteling en typischevting. Dat is bijvoorbeeld holebologaiz. En je kunt zeggen niet Echt Efteling en typische Efteling en dat bijvoorbeeld de voorste vennen. Ja, ja. - Ja, goeie. Dus dat is een kwartrant de schijme heb ik ervan gemaakt. Interessant, interessante benadering. Deze hebben we denk ik nog nooit gehoogt in onze kleine wotenschap geschiedenisde. Nou ja, ik kan die Efteling's kennen, maar ik kan natuurlijk echt vond aan. Dus die zijn dan misschien wel twee Echt Efteling's. Zou we doen?
En dan schermen ze typisch efteling. Ja, want je hebt ook echt efteling en niet typisch efteling. Dat is behoorlijk een wc-rollen-efteling. Goed vol. Ja, dat zijn natuurlijk wel wc-rollen in typisch eftelingen dingen. En je hebt dan ook nog niet efteling en niet typisch efteling. Dat is verzeigd. Dat wordt je absoluut niet associatierd met efteling. Maar het lastigen van die kwestie typisch efteling en echt efteling of in dit voornamelijk typisch efteling is dat je een kader moet stellen. Zoals bij eleken onderzoek. En als dan iets afwijkt van je definitie, dan is het automatisch dus niet typisch. Maar het is ook heel moeilijk omdat als er heel veel afwijkt, zou dat ook de definitie kunnen opreken. Op het moment dat het dus wel als typisch efteling wordt ervaren. Ik denk dat dat is ook iets waar de efteling zich in de afloop jaar heel erg in bevindt. En dat die definitie juist opgaan is ga reken. Als je dus te veel uit eneopelijk karakter eigenschap en stijlen binnen een bepaald kader hebt, dan is er eigenlijk geen definitie meer. Dus dat is ook weer een probleem aan mij eens. Dus bij mij schript je ook heel moeilijk geweest, omdat omdat er iets zinningse over te schrijven. Jullie hebben dat wel besproken toch? Ja, we hebben de poging gedaan om die kaders te schetsen, maar deze onderdaad lastig. Maar we zijn toch wel tot een lijstje gekomen, maar er zijn ook dingen in efteling nu die daar misschien niet helemaal binnenpotsen. Tv. 15 criteria die we samen met onze luister gaan veropstetten. Oké, dat vind ik toch interessant. Ik denk dat het heel interessant is om te lezen. Het is overigens een compleet hoofdstuk in mijn scriptie, want een van de dingen die ik dus onderzocht was, de wereld van Duitsend-Nacht. En er had dan twee kanten, er was de wereld van Duitsend-Nacht en de wereld van Duitsend-Nacht in de efteling, daar waren er twee verschillende dingen. En het andere was typisch efteling. Wat is nou typisch efteling? Want de uitkomst van het onderzoek zou moeten zijn, hoe kwelieweld van Duitsend-Nacht typisch efteling uitvoeren, of passend maken binnenweer van de efteling. Dus ja, dat was natuurlijk met al die dingen, was het degelijktheit bezig. Dat was wel een van de dingen van, is dat wat ik dan had, is dat. Ik denk dat als je het beste in grote maat het trouwken blijven aan de typische efteling, met uitstapjes die niet te veel afwijken of overheers. Ik denk dat dat een van de aspect is die in je achterhoog moeten houden. Dus als je een uitstapje maakt, maar die wijkt af, maar hij overheers niet. En hij valt niet per se binnen het kader, dan voelt het als nog comfortabel. Maar er zijn zeker ook wel uitstapjes die tever afwijken, denk ik. Nou, die snapt goed. Ja, van mij er een van de dingen die ik zie als typische efteling is, het wordt pretensie-loosheid. Dat vind ik een hele belangrijke, die kwam ook uit mijn onderzoek. En nou, is dat wel een moeilijke, want dat is ook veranderd door die jaar heen. De efteling is veel uitbundiger geworden met ze stijl. Dus ik denk dat je nu al wat meer gaat zien, dat pretensie-loosheid ook meer in het verleden ligt van de efteling. Maar er is ook altijd een bepaalde grilligheid in de efteling. Dus alles lijkt meer te zijn ontstaan dan echt getemd, door de natuur is vaak niet getemde natuur, maar vaak is er iets ontstaan rondom natuur. Dus je hebt vaak iets rondom een bos of rondom een groentperk ofzoet. Maar ook al een zoom, je hebt ook veel dingen rondom natuur. Dus je hebt ook bankjes ombomen en dat soort dingen. Dus dat vond ik ook neling interessant. Maar ik heb ook wel wat jij al zegt, ken maken. Een van de ken maken die ik heel erg zie als typische efteling is opaakgelakt houd met inschaduing. Dat is ook iets. Dat lijkt heel erg vanzelfsprekken, maar dat zie je echt niet in heel veel attractie parken. En de attractie parken die het wel doen kijken dat af van de efteling. Dus dat is ook iets unieks. En vaak in combinatie met de warmgekleurt houdt met transprante lak. Ik denk dat die kwamen van mij heel vaak voor. Als je het veel overal bent om zo'n punten op te doen? Absoluut, bij een letterlijke. Ja, ik heb nog wel. Ik weet nog dat ik ook had om schreeven grote opevlak te zijn door broken dat soort dingen. En bedoel ik in de ruimte van het woord. Als je een grote muur hebt, zet er altijd een baagst in of een bakstijn of weet ik voor wat. Een regenpaapje langs. Ja, ja. Wat vind je? Uiteindelijk ons het definitief is misschien best wat dicht daar elkaar liggen. Ja, maar ik denk ik zeker. Heb je wel mooi geduldigdigdigdvening. Ja, top. Eet tijd voor makkelijke vraag. En we zijn er hier heel bedoeld. Want je hebt natuurlijk ervaren pretparkontwerpig. Wat is eigenlijk jouw meest favoriete detail in de efteling? Ja, dat is misschien een beetje. Heb je misschien niet eerder hoort? Ik heb dus uitgebaad onderzoeken naar de Vata. En dan kreeg ik ook een DVD van Gerrie met de Making-of-beelden van de Vata. Dat is de moeilijkste kijken om er te interessant voor je. En toen ik de beelden kreeg, ben ik zo op een kantor gaan kijken in het uur meteen. En toen komen we nog erin er dat beter op een paar moment achter me stond. En je vroeg me, wat heb je die beelden van daan? Ik zeg ja, die heb ik van Gerrie gekregen. Zet er weer, ik was helemaal niet dat die er nog waren. Die heb ik gefilmd. Het was echt letterlijk beter met zijn camera. En toen heeft hij ook gelijk een DVD opgevraagd bij Gerrie weet ik nog. Dat is hier volgens mij zelf al vergeten. Maar één van de dingen die ik nooit zou vergeten uit die beelden is dat er op een paar moment een atetiek schilder verfspettersje aan het spree je is, van een tandenbostol. En dan zie je hem daar zit, denk je, dat is de stoewiding. Maar de camera zoelt uit en dan zie je dat hij het aan de achterkant van een pilar aan doen is. In de pascha zaal, dus in de zaal van de pascha, de tronzaal, helemaal achterin. En niemand die ziet. Dus ik zat er naar te kijken en ik dacht, na meen je niet, dat zit echt gewoon een marmere schildering zitten op die pilar rondom. Dus totaan, die nodig. Want het staat van alles voor en het is helemaal achterin, het is helemaal aan de achterkant. En toen ben ik dus een keertje door jap uitgenoogd, dan door de vaatemganen heen te lopen. Die vroeg aan mij, goh, als ik een keer door de vaatemganen wil lopen, dan hoef je mij niet leek te vragen. Dus het is houd we wel eens kunnen doen, moeten we dan voor opening doen. Dus toen heeft een tijd afgesproken, toen jap naar het team toegegaan, die dag op de vaatemganen, die heeft gezegd, kun je die alles aanzetten. Dat was veel vroeger dan opening, ze hebben geen probleem, dus hebben alles aangezet. En toen ze hebben er doorheen gelopen en toen in de tronzaal zei ik tegen 'ja, ik moet echt even iets bekijken, ik moet echt even iets checken'. Het bent dus naar die pilar gekijk en het zit echt op en achterkant. Ja, heel vet. - Ja. Je hoeft bijzonder. Dat is toewijding. Ja, toewijding. Is dat ook een van de dingen die de aflings ook bijzonder maakt in jou? Nou ja, ik denk het wel. Ik denk dat ja, je hoort het heel vaak natuurlijk ook voor de taai. Ik denk dat dat een heel veel gehoord aspect is. En ik loopt er nog vandaag ook weer rond. Er zijn zoveel dingen waar ik dan naar kijk en waarvan ik letterlijk de zin kan zeggen, 'I would die to have this in Mandoria', want er zijn zoveel dingen waar je denk dat 'm echt god te krijg' niet voor elkaar. Puur omdat je je krijgt het niet verkocht, aan je investeerder. En waar de afling krijgt, is wel verkocht en ook nog gedaan, dus dat is echt bewonerswadig. Maar ik denk ook wat iets anders wat de afling heel bijzonder maakt, is toch ook de bedrijfsvorm. Het feit dat het natuurlijk geen standaard commerciale bedrijfstructuur heeft. Dat is echt wel een reden dat ze doen wat ze doen en dat ze zo groot zijn. De afling zit nooit krap bij kas, ze hebben nooit geen geld, we hebben aftoepen als wat moeilijke jaren gehad. Maar je kunt altijd bij de afling zien als ze een moeilijke jaren begraat. Er hebben ze daarna altijd een enorme boost en gaan ze een heel veel geld uit geven. En ze hebben daar door, hebben ze een gezonde bedrijfskultuur. Omdat ze bijna alles wat erbij de afling gedaan wordt, wordt echt wel gedaan voor het parrek. Niet zo zeer voor de buen of voor de investeerders of wat ik voor had. Dus dat is waar heel erg bijzonder om te zien. En ik denk ook dat je daar door zie je ook bijvoorbeeld iets. Je ziet heel weinig commerciale samenwerking in de afling. Ze zijn er wel, maar ze zijn heel erg zwietzaamig met de pandadromen of met Rabobank. Maar eigenlijk als je dat in het pretpark landscape bekijkt, is dat relatief gezien heel weinig. Als je dat vergelijkt met een Europa Park en een plopsalant of zo. Ja, of het is niet. Ja, het is heel bijzonder. Als je in jou ook een van de meest ondergoreerde elementen in afling? En dan ga ik toch iets zeggen dat het ook wel glad eist denken. Maar ik vind toch de pikstel. -Ondergoreer? -Ja, want ik denk dat je nu zo langs woont, wel kan zeggen de neutralen eftelingstel, zou ik jullie eerder willen noemen. Maar je kunt er bijna wel langzaamwoord achter gaan zetten vanweleer. Want ik denk dat de hele sober pikstel, die is heel vaak punt van discussie, ook over je zin ontwerpafdeling. In ontwerpafdeling wordt ook vaak gezegd, we moeten niet in pik blijven hangen. Dat is ook absoluut, ik ben ook absoluut mee eens. Je moet ook echt innoveren, je moet door. Maar je komt er wel achter nu dat zo langzaamwoord is, de klassieke sober, ongekompliceerde pikstel, is wel echt aan het verdwijnen uit efteling. En dan heb ik het over bijvoorbeeld, zoals het wachthuisje van de Ruivijver of zo. Dat vond ik echt een typisch efteling dingetje. Dat is echt een, nou ja, ik heb hier een foto van. We hadden het net over de stijl, gelakthoud, een pixie-kleure, een baksteene, fundering onder, een sierantje, een dak en een landtaarantje. Het zijn hele simpelige dingen, maar ik vind dat inmiddels, denk ik, wel een ondergewedeerd eten in de efteling, omdat dit komt nu eigenlijk nooit met trots.
Het wordt niet meer bij gebouwd of toegevoegd. Het wordt eigenlijk nog alleen maar weggehaald. En ik hoop dat dat niet het geval blijft. Ik hoop dat die stel wel op een paar moment weer een paar de status gaat krijgen. Ik snap niet hoe je deze in het schoot schijkt. Ik dacht dat je meer vanuit de bezoekers zag. Misschien ook al een beetje zo. Het is ook vooral vanuit de organisatie. Misschien is er een soort van onderstromenvondenbaar gevoeld als ze steeds meer moeten doen. En daardoor gaat het automatisch meer weg van die piekstel. Ja, precies. Ik denk dat dat ook logisch is. Omdat je je hebt ook als paarrek, dat ik ook heel erg bij een mandoria heb. Heb je met groeie altijd te maken met bepaalde aspecten waar je geen grip op hebt. Net zoveel beden, heeft ook natuurlijk te maken met aspecten als toegankelijkheid. Dat soort dingen moeten ik ook komischer om je iets doen wat mensen trekt. Maar ik denk wel dat dat niet heftig gedekoreerde dat ingetogen, dat eleganten. Een beetje een bepaalde mate van boersheid of iets dorps of weinig fri-valiteit of vraa-njes of zo. Of zelfs misschien braband. Ik denk dat dat misschien wel een eensingsondergewaard is. En ik merk ook vaak dat als je. Dus dat had ik al nu als je zo'n referensie wil geven aan iemand. Dan moet je vaak terugrijpen naar het verleden of je moet naar een archief. Om het nog te vinden. Om dat het vrijwijnig nog in het echt bestaat. En ik hoop dat dat niet compleet verdwijnt. Ik denk dat je daarin aan ons ook wel mee te stond. Dat is heel mooi. Ik vind het een paar plekjes. Ik vind bijvoorbeeld een paar hoekjes in het park hebben nog steeds die dat gevoel er erg. Zomere ook verborg hoekjes, maar er zijn ook wat hoorke puntjes. Waarvan je echt ziet van ja, het is gewoon gelakt houd. Het is verder niks, het is gewoon een gelakt houd. Bale, ruutjes en een dakje erbogen weet je wel. Maar dat vind ik ja. Ik hoop dat dat blijft en dat het misschien zelfs nog wordt om arrend. En dat het misschien ook dat de efteling juist de plek moet zijn. Waar ze dat doen en behouden en misschien zelf bijbouwen. En dat dat niet elders moet worden opgepakt. En wat vind je echt goed aan een efteling? Ja, ik kijk er misschien toch wel met andere ogen. Maar het houdwerk, efteling's houdwerk, is fantastisch. En het is vaak heel mooi geschilderd op heel veel plekken. En dan zijn ook bepaalde toepassingen van houd in de efteling die wij normaal zijn gaan vinden. Maar de komende laattrachten hebben ze echt aan moeten werken om het zo te laten zien. Terwijl je denkt, dat is gewoon houd en heb je er vastgezet en geschilderd. Maar bijvoorbeeld dat het houd met een bepaalde tekstuur op het houd zelf. En met van die afgekante randjes en dat dan als bedekking tegen elkaar aan een tegening gevel en dat dan geschilderd met inschadeling, dat is het heel veel stappen voor dat je op dat punt bent. En ik heb dat, heb ik ook toegepassig mandoriapps om me geplekken. En heb ik wel heel veel moeten begleiden omdat je er achter komt. Dat is verdomme moeilijk om dat zo te doen. En zeker op de juiste nuances. Maar daarnaast ook een andere punt, ik vind de verhaarde pade in de efteling gegekant. Alles wat niet afval is is bijna altijd hoogwaardige duurzame klingetjes of kinderkopjes. En ze hebben ook hele mooie afwatering, oplossingen. Dus heb ik vaak regegroote met gewoon kinderkopjes of met klinges. Ja, dat is misschien heel erg neudereig. Nou Tim, ik vind het niet. Ik ga hier op aarderen. Dat is helemaal mijn sexy in de draadje. Je zit verwaars aan over hoe moeilijk dat is. Je hoeft verhaardingen in een park. Je komt zo snel, kom je uit bij dezelfde dingen, heel vaak beton. Dat is verschrikkelijk leelijk. Dat is heel Amerikaans ook. Maar ook betonne stenen en betonne stenen hebben er geen karakter. En de eftelingen hebben ze zo over mooie klinges. Ook naast elkaar bestaan, dat is fantastisch. Je ziet zeker de laatste tien jaar dat ze echt bewust aanacht besteden aan de verhaarding. De typeusverhaarding patroon. Dat is echt wel wat mee ontworpen. Je zit dus ook naar de grond te kijken als je naar de grond loopt. Zeker. De meese foto's ook wel extra ruimte je grond teveld op. Grond vast te leggen ik. Ja, dat is mijn invraag. Ik zie dat. Ik zie dus ook plantenperken waarbij je het zeg maar de omzooming daarvan is gewoon een rijtje stenen in een andere uitvoering dan de rest van het plein. Dat zit ik het na te kijken. Ja, dat is toch mooi. En hebben ze ook moeten plannen en heeft ook iemand moeten leggen. Dus ja, ik kan er heel erg van genieten. Ik denk dat je dan minder vindt aan de restling. Echt voor beter punten. Ik vind de Efteling biedt eigenlijk altijd vrij kortereetbelevingen voor achtbaan. En dat was ooit, was dat, stond dat niet per se. Hij was dat niet per se in uitschietig, want de Efteling was gewoon een parrequad achtbaan had en ze had dan vaak wat meer belevingen eraf was. Maar zo langzaam erand, als je zich uitvegelijken met de andere grootste peelen in Europa, begint ze toch wel uit te schieten. Kijk, Europa Park heeft gewoon lange aangpaan ervaringen over het Argemeen. Maar ja, Vatazie-Landen zegt een heel goed voorbeeld. Daar hebben ze altijd enorm waar voor het wachten zeg maar. En ik vind dat waar voor het wachten vind ik bij de Efteling. Die balans moeten wel mee opletten, want je hebt vaak op een drukke daarbij de Efteling op je vaak een uur wachtheid voor sommige attracties. En als je dan gaat kijken naar de statistieke hebben sommige aangpaan in de Efteling. Zit een net over de menu, of onder de menu nog. Ja, dat is heel kort. En er zijn echt wel parken waarbij ze richting de drie minuten gaan. Daar vind ik wel echt een ding waarbij ze misschien de toekomst punten kunnen scoren. Als ze dat waarvoor het wachten wat meer meekenen nemen. Ik denk over zwaar dat het circuscoaster die trend dat kunnen doorbreken. Ik denk dat dat was een lange rit geweest. Helaas gesneuvald, maar je denkt dat Efteling als grote speler. En om mee te blijven doen moeten ze die rit beleving en die lengte van die rit beleving. Moet ze wel echt gaan verbeteren, denk ik. Ja, maar. Hopelijk komt die mogelijkheid af ze richting het oosten maar we uitbreiden? Precies, ja. Ja, een andere ding over is waarvan ik denk dat Efteling daar minder in is. En daar ben ik altijd heel erg verbast over geweest. Maar ik ben echt te maken met mijn achterhond. Ik snap niet dat Efteling geen verzoenlijke. Bierskopefilmer, zo van de grond krijgt of een hele mooie, waardige. Media-productie die een Evergreen die altijd wordt getoond op TV. Want als je een park hebt wat er zo uitziet, wat eigenlijk. De beste filmzet is die je maar kan bedenken. Dat moet je dat er ook een hele mooie media-productie tegenover kunnen zetten. Daar zijn ze eigenlijk altijd vrij zwakking geweest. Ze hebben wel wat dingen gedaan. Ik heb zelf overigens die familie volsoverd. Ja, voorzoveelheid. Heb ik niet gezien, maar ik hoorde jullie waardewel een beetje kritisch overvolg staan. Ja, dat is geen vergroen. Nee. Nee, dat heeft me altijd verbazen. Want ik denk altijd van jullie, je hebt het decor al. Dat kan heel veel filmstudio's en televisieproductie brein. alleen maar van dromen van die decor's. Maar het wil niet lukken. Dat vind ik wel heel jammer. Wat is jou gedroomde toekomstbeeld voor Efteling? Als jij het voor het zeggen had? Ik zou het echt fantastisch vinden als de Efteling een echte stad omgeving zou. vond bouwen. Halleluja. Ondrijpen en bouwen. Een spieksstadje? Ja, is het. En dan heb ik het over hoogte stoppen. Stoppen, die we zegt, van een spijne. Nee, heeft het heel verder. Nee, echt hoogte verschillen. Boven verdiepingen waar je inkaan, straatjes, strapjes, stekjes, doorkijkjes, graagjes. Misschien een haven, een marktblein. Een omgeving die je in sluit. En dat bedoel ik echt een omgeving die stetelijk gezien ontdek moet worden. En niet een decoratie of een wand of een. of een muur of whatever. Maar ik zie hier een daar veleugjes van stad, zo'n omgeving in de Efteling. Ze was de vliegen Holland, ze was de halve maan, ze was de ontopiekplein. Maar het beperkt zich altijd tot een gevel rij. En het is niet echt begameren meer de remenzies. En Efteling heeft echt een te kort aan boven verdiepingen. Dus echt aan uitzicht punten. Het is een van de mooiste parken te wereld. Maar dat zijn heel weinig hoge uitzicht punten in Efteling. Je hebt natuurlijk de pagoden, maar ja, dat zit je boven de boomen. Dus je ziet eigenlijk weer bijna niks. Zou het thuis ook een goede oplossing zijn voor het hele goede durende te kort aan overdekte zit plaatsen? Precies. Ja. En ik vind echt, als je dus kijkt naar de andere grote parken in Europa. en een rope park heeft gigantisch verbov verdiepingen en zitjes en verborgen plekjes en dingetjes. Nou ja, vanaf het overdiepte, dan vind ik. Zou het sterren? Nou, vind je niet de eerste bedescussieeren. Die zijn zo goed met dipten met ons sluiten, met ons sluiten van een gebied. En ja, ik snap niet en dat is misschien heel erg toegespit. Maar ik snap niet waarom de Efteling niet een straatje heeft. Alles maar één straatje. De Efteling heeft echt een groot gebrek aan een straatje. Dus echt aan beide kanten gebouwen, een straatje tussen bompjes, bankjes, alles. Ik snap niet dat dat niet is. Want dat is zo ongelofelijk vaak op papier gezet door ontopiek. En het is nooit uitvoerd. Die piekse tekeningen zitten vol op inspiratie. Ja. Het zou trouwens wel dat het niet op een aflevering hagen was. Als het overal te krantigdike was geweest, de Efteling heeft boeft aan de straatje. Dat was echt goed. Ik weet niet of het toegespit is, maar het is heel erg gedetjeerd. Maar ik snap niet. Daar brengt het in het west. Ik kan daarbij mogen de bankspestaas veel concentreren. Ja, precies concentreren doen. En mogen mogen er boven 60 procent. Nee, op 60 procent gaan zitten in plaats van de Efteling.
Dan is de kans er zo iets gaan neerzetten, stuk groter. Ik hoop ook op om het te zien te zetten. Ik hoop het. Ik merk dat iedereen kers ik in de eveling ben, dat ik denk er is niet een bepaald doorkijken of poortje of steegje waar je daarin loopt en dat je dan in een ontslotenpleinje trekt om waar je denkt, wauw. Een beetje in boos ga ik heb je dat achterin bij die echt gaan. Ja, alleen daar is dan weer de ontwerpstel net niet. Net niet. Wat is ook een kie? - Dit is stetelijk omgeving op verschilende plekken in de eftelingen zo vervormig. Ja, precies. Maar dat heb ik dus ook. Het past als een zijde handschoonje. Ik denk dat het zo logisch is en het is nog steeds niet gedaan. Of nou een uitrijke is of aan de dubbele lanaf op de speelwaaid. Uitbreiding van sprookjes door op je hand. Kijk, een van de dingen die de efteling niet heeft. Dat is misschien een van de redenen dat we hier nu overpaat zijn, ik heb geen Main Street benadering. Veel andere parken hebben dat wel. Dus Europa Park en Vataasia, maar ook in heleboel andere park. Ook zelfs de Hollywood Park hebben dat allemaal. Die hebben dan een Main Street om mee te beginnen. Is vaak wel Hollywood of Los Angeles ofzo. Maar de efteling heeft dat dan niet. En dat is prima. Maar toevtige Main Street zijn, kan ook er gezanders. Ook zou het juist niet als Main Street willen, want dan heb ik een persoonlijk trechter voor de ochtend. Precies, ja, dat heb ik niet goed om te moassen. Nee, maar bouw hergens een straatje, hoor, doe het. Waar zijn teamstraats? Op street, absoluut. Verzijnt veel eens in dit bloekje. En dan komen we uit bij de ultieme uitsmeiders. En dan is de bedoeling dat je snel antroot of niet per se heel kort, maar snel wel. Want we willen voor jou weten wat is nou jouw ultieme mooiste plekje in de efteling. Dan ga ik toch een tim met je doen. Ik heb een binnen en een buitenplek. Kom maar door, ik kan dan moeilijk neemteegesegen. Oké, binnen is ook zeggen. Op het bakonnetje van de watergooiende vrouwen in Vatermogana. Op het bakonnetje. - Op het bakon. Heb je daar gestaan? - Ja, zeker. Wat denk je je door te doen, hoor, om, hè? Nee, maar echt vanaf dat bakonnetje naar beneden kijken. De markt zijn in, is echt fantastisch. De toe je echt gewoon om ons pijn te doen. Nou, jullie moeten echt een keer door de vatermogana. Ja, sorry, maar. - Moet je gewoon hoor. Zet het FFR zwart op is. Ja, echt, het is echt fantastisch. Dat zoon mooi uitzicht, dat je ook je kijkt naar beneden en. Ja, zelfs als de boten voorbij komen, zelfs dan. Het maakt het nog steeds niet een gek ding of zo. Het is heel erg, heel erg mooi. Het is echt de Vatermogana vooral die zijn, zo ken maar gebouwd met echt steen, met blokken. En met heel veel goud, bladgoud werken, eigenlijk, en echt houdt. Ja, je kunt er ook niks want ik word niet klopt, zeg maar. Dat is echt heel bijzonder. Ik denk niet dat een andere attractie is in de wereld die dat niveau heeft. Qua echt een materiaal, denk ik. - Oké. En dan was het al in het binnenplekje. Dat is het binnenplekje, ja. Dan heb ik het buitenplekje. Er is één stukje ondekte ik in het lavelaar. Dat is het wandelpat tussen de bakerijend elie-epio-huisje en de ander kant. Dus het patje loopt van de schoon naar het laghuis. En als je daar staat, dan en je kijkt om je heen 360 graden, zie je alle kenmerken van de types-eftelingstel. Dat zie je de types-efteling achtektur. En die kenmerken, je hebt er ook heel van Nederlandse kenmerken, je hebt er een windmolen, je hebt er ook heel veel goedeintjes. Er zijn beruggetjes, er zijn klinkertjes, gestukte muuren, doorpipende bakstentjes, daklaidjes, rietendaken, glas in lood, slingenglasraapjes, gele ruidjes, goorstentjes. Uithangboortjes, pixecleuren en prullenmantjes. Het is net toch ik mezelf oprouw. Dat is echt een plekje. En niks, je kunt ook niks ontdekken wat niet efteling is. Dat is ook wel een bijzondere. En het mooie is dat daar stiekem een van alle oudste gebouwtjes van efteling staat. Want het later is de ouwe EBO-postie, standen haar 1935. Je hebben ze aangekleed. Daar heb ik de tekeningen van gezien van hoe ze overheen hebben getekend. En om te kijken, kunnen we de vorm veranderen. Want het is eigenlijk een heel oud gebouwtje. Maar ik vind dat soms een man plekje. Als ik dat brugetje daar is, zo mooi. En heb je het weer die verhaarding daar? Dat is echt de perfecte verhaarding voor een park. Wat is je favorietatraksie bij de efteling? Ja, dat moet er wel vaten magaren zijn. Elast dicht vandaag, maar. Ja, dat is toch wel echt de vaten magaren. Ik denk dat dat ook een geval is van. Ik vond het wel mooi, maar op het moment dat ik er heel veel onderzoek. Ik ben gaan doen, weet eigenlijk alleen maar die. Die interesse en die liefde werd alleen maar groter. Omdat je er ook achter komt, het was eigenlijk helemaal niet vanzelfspreken dat dat dingen nu staat. Dat is heel veel aan voorafgegaan. En daar ging ook zeker niet van zijn lijdakje. Ze hebben dat ook ook een organisatie moeten ontwikkelen om. Zo te zeggen om dat van de grond te krijgen. Dus ja, dat is heel bijzonder. En ik denk dat ik nu wel kan stellen dat mijn favoriete rit. In de efteling is toch echt wel dans mijn cabelen. Ja, oké. Vandaag gedaan. Vandaag gedaan. Dat is dan een versie 2, denk ik. Want hij draait nou dan ik versie 2. Versie 1 heb ik ook gedaan overigens. Dat was in het begin van het jaar, toen was ik met. Epo, een koffiechaan, in Ravelijn. En toen zei je die dans mijn cabelen gedaan, zei je wel bij 'nee'. Nou ja, dat was er geen reden om niet te gaan. Dus dan heb ik ook versie 1. Ik heb een beetje op blij mee overigens dat ik versie 1 ook nog gedaan heb. Ik moet zeggen, ik vond het heel mooi in dergelijke. Maar ik snap wel dat mensen zeggen, het is wel heftig. Het is echt een stuk heftig, er. Want er waren mensen. U behouden in die attractie, waarvan ik zag dat ze ervangst de bijkomen. Sort van op momenten die stopten en dat ze opstonden. En dat vind ik wel pittig, want het is voor ouderen mensen misschien wel heftig. Of mensen met een bepaalde gevoeligheid voor motion sickness. Dat is 1. Ik denk ten tweede, merk ik ook dat er minder opbouwen zit. Ik heb het idee dat ze vrij snel de registers openhoren. Ja, andere varing, denk ik, over het algemeen. Maar ik moet zeggen, het was niet slecht. Ik vond het nog steeds een fantastische red. En je hebt niet zo'n grote voetprin, nu. Als ik zo'n hele platte rondkijk dan. Hij is te duur, hè. - Ah, ja. Nee, maar ik weet zeker dat ik hier de investeer dan de toeneem. Dat is echt de klassieke annetdoten. Als hij een attractie doet die leuk vind, dan zegt hij als hij terugkomt. instastionshowmatch. Het is een heel vaak gebeurd. Dat is ook zeker, maar ik denk dat de antwoord heel snel is van. heleel lekker. Dat kostt er ooit 18 miljoen hulde. Maar ik zou er wel een erg percentage inflatie beoven opstellen. Ja, precies. - Nee, maar dat is het geval waar we ook over sprakeven. we hebben in tent ook een beetje uitgereken van wat heb je nodig voor een degelijke dark ride. Nou, komt dat die tijd bij dat de lieverlingst dark ride van mijn baas. zijn altijd in een boot. Dus dan heb je automatisch een vergroting van het budget. En dan kom je echt uit op niet meer dan 20 miljoen. Je moet gewoon weer weer. - Deur de vlieg. Wat is eigenlijk je favoriete prett of themepark ter wereld? Is dat de efteling? Is dat mandoria of is dat een ander park? Ja, dat is ook niet een heel bijzonder antwoord. Maar het is niet zo. Dat weet je ook voor je denk ik. Weet je me eten of niet? Ik vind het lastig vergelijken want als je daar bent dan. park slaat gewoon helemaal mij, ik zou pijnlijk hoe ze daar hebben neergezet. Alleen ik kom dat natuurlijk niet zo vaak als hier. Ik ben er één keer geweest. Dus dan is alles zo overweltingen, dan nieuw en dan komt het zo heftig binnen. Dan maakt het heel moeilijk vergelijken met de efteling en. en al andere parken waar je dan bent geweest. Maar het is wel echt een extreme goed parken. - Ja, de bus. Je bent er niet geweest, hè? - No, nog niet. Maar Tokio staat wel heel hoger op de zoveelheid. - Wat moet je meteen dat doen? Zo, de stad, maar dan zeker ook het is niet als een auto. De stad is wel geweldig hoor. Je bent ook geweest en je hebt ook over verteld. Ik ben het helemaal met je eens. Tokio is heel erg indrukwege. Maar Tokio is niet zie licht daar. Het licht daarin in de haven. En je kunt er komen met het openbaar vervoerbaar. Dus ik breng het ongekend natuurlijk. Een van de beste het beste theme-park ter wereld. Opiectorief is het wel lang. Ik ga een qua theme-a. Hoe ze teema te brengen, dat doe je toch niet? Nee, ik was er dan met Apple, gelukkig. Dus twee professionals. We waren natuurlijk vooruitzend maken van prullenbakken. En van dat soort dingen allemaal. Dat doe je nog steeds. Maar wij zijn allebei echt wel still geworden op een paal moment. En we hadden een paar mensen gesprek dat we ook allebei. delen van de dag hebben er varen zonder dat we bezig waren met hoe we hebben ze dit gedaan. En dat gebeurt niet veel meer als je in dit vakje bent zit. Maar. Ja, de American Waterfront, dat gedeelte met die haven en met dat schip. Je kunt er bijnen niet geloven als ze er gebouwd hebben. Als je daar rondt op denk je hoe heeft iemand dit kunnen verkopen. En hebben ze dat geld voorvrijgen. Maar dat komen er ook hier als naar achter dat juist de Oriental-Land-Company die dat park gebouwd heeft. Die zijn juist zo van doen allemaal gewoon. Het beste wat je kan doen. maak je geen zorg om het geld. Ja, dat kunnen we wel van aflees. Ja. In promie, los. En trouwens Indoor, want ik moet er wel. en ik moet wel denken in Indoor Park. Dus ik heb eigenlijk weer een tim met je in Outdoor Park. Kom maar weer door. Ja, want in Brothers World. Abudagi, dat is bijna perfect voor mij qua Indoor Park. Loos van dat er heel goed uitziet en het heeft heel interessant. IP is van de. Ik denk dat als je een park hebt waar de flinste jongens, de loon, de bed, mensen, supermen, en dan heb je hem al. Dat is echt mijn juicht. Is het ook nog een heel mooi verlicht, wat ik heel belangrijk vind voor Indoor Park. Want je hebt daar juist de. Je daglicht is weg, dus je hebt daar een blank kanvast qua verlichting. Ja, daar hebben ze gewoon heel goed gedaan, echt fantastisch. In de roepen zou ik zeggen, Tripstreil, vind ik heel erg semmand. En als je dan een kijk naar je favoriete attractie is, dan wiedelt er. Vlaad of passage. Soms kun je wel eens zeggen over iets over een ritsysteem, of over een bepaalde soort attractie kun je zeggen, dat is een open van die rit of type attractie. Je denkt dat dit echt de allerbest de simulator is die de bestaat. Want als je dan hebt over simulaatoren en zijn er heel oud, echt een oud fenomein, beweging de stoelen, beweging de tribuunen, is nu het allemaal op. Ik denk dat Vlaad of passage, het hoogstaalbaar is van de simulator. Ik was er echt van ze stil van toen een kruid kwam. En daar heb ik niet vaak met een attractie. En anders zou ik zeggen, Big Whizley Mountain Runaway Mine Cars. Oh ja, die is goed. Ja, ja. Dat is echt mijn favoriete familiecoast, dat ter wereld, echt fantastisch. Alles is goed aan dat ding. Ja, heel leuk. En als collega POT-kasten heb jij nog een tip voor ons? Een goede tip. Ja, ik heb één tip. Ik hoor jullie wel uns, want ik ben wel geluisteren. Vanaf namelijk eigenlijk nadar bij contact hadden, ben ik neulie geluisteren. En ik hoor jullie af en toe wel eens zeggen van, bespreken jullie het hotel, bespreken jullie de resort bij de Efteling. En dan komt Pijn altijd het zinnetje van, ja, we hebben er nog nooit zelf geslapen. Maar ja, dat zou ook gek zijn of zo. We wonen bij wijspreken om te hoeken en dan denk ik, waar heb je jullie toevien? Dus jullie hebben een wereldklasse resort om de hoekleger. En dan ga je niet slapen. Ik zou bijna zeggen, jullie moeten het meer zien als het licht heel teeltig bij, dus we besparen op brandstof, of zo. Of het was zo dat ik bijwebbersparen op reis koste. Gewoon doen. Ik zou echt zeggen, gewoon doen. Ga gewoon slap in de Efteling. Je moet ook slapen in Disney, ook in parkastrieks, ook in Vantijsland en ook in Liseberg. Want het is een heel andere varing om te slapen op een tema parku resort dan om naar het park te gaan, begin, dag en einde dag weer weg te gaan. Echt. En dan kun je echt een reeks maken hoe is het om wakker te worden in, punch, punch, punch. En dan werkt je lijktje, hè. Je hebt 100 procent gelijk. Absoluut. Lekker programmatische aanpakken. Hoe je echt echt te sparen, ik doe het. En het is toch koste. Ja, ja. Ja, en ik zou ook bijna zeggen, ja, dat komt uit een beetje in het verlengde daarvan. Ga gewoon echt andere parkjes bezoeken in Europa die niet voor de hand liggen. Ik denk dat er zoveel te ontdekken valt. En de grote spelers staan natuurlijk vaak op jullie, waschijnlijk wel op jullie. Nou ja, goed. Op de gader, zo. Ja, het is met kinderen natuurlijk ook. Je bent ook op zoek om iets te doen met de kinderen. Maar je denkt dat het ook heel leuk is om de kleine parkjes te zien. En ook de familieparkjes, eigenlijk nog van families. Want het ruipt zoveel passie vanavond, liefde. En het is zeker allemaal niet weerdklasse. Maar dan maakt het juist heel interessant om het te zien. Heb je het aarders? Ja, wij zijn onlangs. En we hebben ook een park tripje gedaan, waarbij we ook wat park in Oostrijk hebben we zorgt. Waaronder dus Fantasiana en Family Park. Ook twee kleine parkjes in Oostrijk. Ook in Zwitsland, de park is bezorgt. Weet dat parkje nou? Ik weet niet wel dat parkje. Dus wel een park met echt bizar uit traksies, waarvan je denkt hoe zo staat het hierin is dit wel legal. Want het is één park in Zwitsland, wat eigendom is van een oude circus familie. Een beetje het verhaal maakt, maar dan veel klein schaalig. En die hebben een bizar te jaren gebouwd met een kasteel binnen en zo. En echt een mooi kasteel overig is. We hebben ook shows geven in het park, ze hebben een attractie gebouwd rondom een ski-lift-systeem. Er waren niet voordat het liggen. Ze hebben een aangebaan die al dus pronkelijk gekocht van Paks. Dat is een leveracier uit Rusland. Maar die gingen van je het, toen heeft het in te minnet afgemaakt, toen heeft zunke te treinen gemaakt. Dus ze hebben echt een. Frankenstein's monster aangebaan. Maar bizar, ik moet even die naam weten, waar ik dat is. Sturen link je na al sturen, zetten wij hem in de show. Waar ze aan zijn, we hebben ook heel benieuwd en ik ook thuis. Dus ja, kleine parkjes. Loopt dat van jullie vragen advies, maar ik zou ook willen zeggen, jij jullie doen het ook supergoed wat je doet. Echt, ik denk dat jullie wel gezien worden als een autoriteit op podcastgebied. Ook binnen de industrie denk ik zelfs. En die hebben heel veel professionele argumenten en blikken op dingen, waar je bijna denk je bent eigenlijk ook een professional in bepaalde maten. En er zit een bepaalde maten van simpathie, maar ook toch wel kritiek, die altijd wel heel erg gegrond is in een professionele blik en plaats van alleen, maar kritiek op basis van jullie vorkeur om er zo te zeggen. Ik denk dat jullie bij uitzekdigene zijn die de efteling ook aan de tanzau kunnen voelen. Dus kritische vragen stellen misschien ook dingen voorleggen, kwesties voorleggen, als je met eftelingen spraat, waar ze misschien over naam moeten denken, waar je echt argumenten bij neken, dan denk ik dat jullie dat juist heel goed zouden kunnen, omdat het komt niet uit de luchtvallen zeg maar, dus zeker doen. En dankjewel voor je mooie woorden. Ja, ik denk misschien komen we ook met het advies van misschien de aflevering ook korte worden, maar als ik zo op de klok kijk dan dan staan we zien hiervoor onze weglicht. Als ik dan ze kijk naar de eind tijd van deze opname, dan hebben we het één keer later gemaakt en dat was heel tevallig ook een pretpark ontwerper die met. nou die komen ze als met het gliegtuig hier natuurlijk. Oh, oké, dan weet ik wel wie het is, denk ik. Jullie er enorm veel dank dat jij helemaal uit poglobend komen tevolm hier in de studio te zitten. Laat dat daar maar gewoon op haar opop hier. En we moeten we zeggen, zien koje. Jenk koje, ja. Ik zal dat even vertaal van de laast als enorm bedankt als je hier aanwezig wilt zijn. Ja, nou ja, jullie als ik er bedankt voor de uitnodiging want ik dacht dat ze wel iets te vertellen. Nou, ik denk gewoon. Dat ik ben nektie, dat is net niet. Ja zeker weten. Als mensen ja online willen volgen, waar kunnen ze dan best het recht? Ja, dan kun je het best het ook echt naar mijn link te in pagina, denk ik. En ik heb ook een eigen website, maar die kun je er kunnen toelinken vanuit mijn link te in pagina. En ja, de podcast natuurlijk gewoon TripOn, podcast. En die kun je ook vinden op alle platforms. Ja, zullen we al linkjes weer in de show ons opnemen. Ja, en natuurlijk een linkje naar de website van Mandorea. Want dan kun je daar ook eens een beetje rond neus over wat verperk. Weet nou heel tijd hebben. Ja en jullie moeten het ook langs komen. Ja, ja, ja, ja, ik ben na ben je echt in de buurtje geweest trouwens. Ik was misschien wel over omgegeven als ik het was scherper op netvliezer. Ja, nou, ik ken nog even volgend jaar waarschijnlijk buitengebied op en dan is er geen excuus mee. Dan moeten we een worst eten en een beetje te rinken. Klingt als een goed plan. Dat is iets. En als je op die site bent trouwens een keer ook de platte rondes kijkt, die wanneer ze te bekijken, want die staat ook mooi op een hoge resultie. Als mensen ons willen volgen, kan natuurlijk via de bekende kanalen. Als je een kleine boodschap in het konflijk volgerat, vind je allemaal bereid. En als je dan toch op de site bent, kun je ook naar het contactvoemen liggen. Of je gaat onze neemtstuur als je echt een lang verhaal kwijt wil, dan doe je weer info@kleineboodschap in het kom. Je luistert kleine boodschap in je favoriete podcastappen, ook op Spotify op YouTube en op onze website. En dat is een kleine boodschap.com. Luister je ons nou in een podcastappers zorg dan dat je abonneert. Dan mis je geen enkel aflevering. En we kunnen het ook altijd heel erg worden. Als je een rating over review achterlaat. Bijvoorbeeld in app-roportkast, Spotify of YouTube. Ja, kijk, en deze aflevering die leefde iconen als een soort van jeugde boek. Echt een jongensdroom die uitkomt. Er hebben het al meer maar zo over gat naar deze aflevering. En ik denk dat heel veel van onze luisterhuis dit wel eeg zo'n hoofd hebben zitten. Heb je nu die inspiratie nodig of dat dan moet je deze aflevering al meer maar zo'n luisterhuis? Hij hebt je ook mensen in je omgeving die misschien die al meer om iets in de wereld van de pretpark te gaan doen. Dan de tips ook deze aflevering zeker een keer. Dan koep je enthveter hoe je organisch in de functie van pretpark ontwerpen rood. Zie je jezelf ooit de kans om op een grote glazen want een heel groot fel op te hangen en daar met dikestifte een parterje in tekenen. Wat dan dat werkelijk gerelezen wordt. Wat betaalt bluus kan je metzieneren? Ja, precies. Dat is niks, maar je voelt mij. Elire nog maar eens enorm dankt. Ja, en hopelijk zie ik heel veel bezoekers uit Nederland in Mandoor. Ja, wij zitten op een schoonkool bij je, weet je wel, misschien maar het tijd. Gaat een keer gewerkt zeker. Laten we als we het deze week bedanken we het luister tot de volgende keer. En hoe doe? Hoe doe? Hoe doe? Kom ook uit Brabant, hè? Volgens het volgens. In het volgens zeg je dan David Zenja.
Podcast Summary
Key Points:
Liro, een creatief directeur bij themapark Mandoria in Polen, deelt zijn persoonlijke en professionele connectie met de Efteling.
Hij groeide op in de regio Waalwijk, waar de Efteling een centrale rol speelde in zijn jeugd, inclusief regelmatige bezoeken en later werk als vakantiekracht.
Zijn familie heeft een sterke band met de Efteling, waarbij zijn vader grafisch werk voor het park leverde, zoals het digitaliseren van plattegronden.
Liro werkte bijna negen jaar in de Efteling, voornamelijk in de keukens van Het Witte Paard en Polles Keuken, en ontwikkelde een creatieve passie geïnspireerd door het park.
Zijn artistieke interesses leidden via een muzikale middelbare school en een kunstacademie uiteindelijk naar een carrière in de creatieve sector, met name in film en ontwerp.
Summary:
In deze podcastaflevering wordt Liro geïnterviewd, een creatief directeur bij themapark Mandoria in Polen, die een diepgaande band met de Efteling deelt. Liro groeide op in Sprang-Capelle bij Waalwijk, waar de Efteling een natuurlijk onderdeel van zijn jeugd was; bezoeken aan "de speeltuin" betekenden steevast een trip naar het park. Zijn familie heeft sterke connecties: zijn vader verrichtte grafisch werk voor de Efteling, zoals het digitaliseren van plattegronden, en diverse familieleden hebben er gewerkt.
Zelf begon Liro op zijn zestiende als vakantiekracht, waar hij bijna negen jaar bleef, voornamelijk in de keukens van Het Witte Paard en later Polles Keuken. Zijn creatieve interesse, gevoed door de ontwerpwereld van de Efteling en ervaringen op een kunstzinnige middelbare school, leidde tot een studie audiovisueel design en uiteindelijk een carrière in creatieve richting. Het gesprek benadrukt hoe de Efteling een constante inspiratiebron was, van jeugdherinneringen tot professionele ontwikkeling.
FAQs
Liro is geboren in Sprangkepelle en werkt momenteel als Creative Director bij Mandoria, een themapark in Polen.
Liro groeide op in de regio van de Efteling en heeft er bijna 9 jaar gewerkt, onder andere in de keuken van het Witte Paard en Polles Keuken. Ook hebben veel familieleden er gewerkt.
Ja, zijn vader deed grafisch werk voor de Efteling, zoals het digitaliseren van plattegronden, en andere familieleden hebben er ook gewerkt of waren betrokken bij projecten.
Hij begon op zijn 16e in de horeca, eerst bij het Witte Paard en later voornamelijk in de keuken, waar hij broodjes, salades en snacks maakte.
Hij was geïnteresseerd in podiumkunsten en filmregie, volgde een opleiding audiovisueel design, en werkt nu als Creative Director bij een themapark.
Mandoria is een themapark in Polen dat langzaam groeit in bekendheid, vooral door recente ontwikkelingen en toenemend internationaal bezoek.
Chat with AI
Loading...
Pro features
Go deeper with this episode
Unlock creator-grade tools that turn any transcript into show notes and subtitle files.
PodcastTranscript AI