Η σκληρή αλήθεια για τους Αλβανούς στην Ελλάδα

Τριάτα χρόνια τα ελληνικά μηδιαντιμετώπησαν περιπου έτσι τους αλβανούς στην Ελλάδα. Να δούμε πρωτα πόλα των καταζητούμενο αλβάνο. Ο Παρτίδάτο! Κλεβαλβανό, εήμε. Τίσε ο μόνος το κόσμο. Με ένα αλβάνο, ο οποίος εξελυθεί με ένα όπλο, θα πείτε τι πιο σύνιθες να συμβή. Και που τότε το φαγγε αλβάνο να ξέρει και το μαγερέψη? Βανάσκορις χέντια στον άνθρωπο σε πίστο σύνι. Άμα στις αλβανόσεις εσέ. Ναι. Πώς πένετε. Όμως σήμερα ακόμα και αυτό του, ελπίδο φόρο για τότε απόσπασμα χρησιμοποιείται με τρόπο αρνητικό και ρατσίστηκο. Και αυτή είναι η σκληρία λίθια για τους αλβανούς στην Ελλάδα. Είναι τα πότκα στις λάφος. Για χάρα, είμαι αρις δημοκύδες και σας καλώς ορίζω στα μικροπράγματα. Το πότκα στις λάφος που φιλοδοξη κάθε βδομάδα να έχει κάτι ενδιαφέρον. Αν σελετε να μας ακούτε ακολουσίστε μας το Spotify, Tablet Podcast, το YouTube ή το σάιτ μικροπράγματα Life. Το θέμα είναι τι μέτρα έπερνες. Όταν έβλεπε ότι υπήρχει όλο αυτό το κύριμα, το 2002, όπου αξιότημος κύριος αδόνις αμαράς υπουργός εισταρικόρ, άνοιξε τα σύνωρκια όλοιος ειλιακόταν μέσα από τότε και μετά όλες οι κυβερνίσεις διευκόν αυτή κατάσταση. Ήταν στον παπαδάκι ο γιόργος Καρατζαφέρης, δεν είχε διαμαρτήριστη καθόλου τότε. Μεχρι να πέσει το κουμωνιστικό καθεστός του Hotsia, αν πως παθούσες να φίγεις από την Αλυανία, πέσω ότι κατάφερνεσνα ανέβης στα ελευτροφορά σύσματα, σε πυροβολούσαν. Έτσι ήταν ο Αλυανικός Νόμος. Την ίδια ώρα η Ελλάδα είχε σχετικά η σχήρη παρουσία στρατουϊκή. Όταν έπαισε ο κομωνισμός και άνθρωποι μπορούσαν να ταξιδέψουν, η Ελλάδα φαίνεται πως αποφάσεις ένα μοιώσει τον στρατό που φιλούσε τα σύνωρα, έκανε δηλαδή κάπως τα στραβά μάτια. Μου λέει σήμερα, ο Ιλσών Σγούρι, σιγγραφέας του εξαιρετικού βιβλίου, και συνεργάτης το σημερινό εχαιτικό δοκιμαντείρ. Λένει σχέδιο και με έλεγχο, εκτός τον άλλον μπορεί να φίλτράρει και την φυμολογούμενη ανεμπόδιστεί σωδο σε σημασμένων εκλυματιών, η πρόν φυλακισμένων για την οποία στη συνέχεια θα γρίνει ακόμα και ο ίδιος σαμαράς. Η αλυανή σύμφαρα με τις ευμερίδες της εποχής κάνουν ένας ωροεκλήματα, κάνε το καλό και ρίξ τους στο γιαλό γράφει από γευματινή το 92, ρίξ τους στο γιαλό. Ανοιχτία πιλήγετα σύνορα και την κοινωνία μας, ενώ ελεύθερο στήπος μας σκοτώνουν μέσα στα σπίτια μας, είμαστε υποαλυανική κατοχή. Οι ορδές των λαθρωμεταναστών έχουν γίνει ο φόβος και ο τρόμος της πόλης και στην υπέθρω. Δολοφωνούν κλεύουν βιάζουν πυρπολούν τα δάσυ. Ήταν ένα φαινόμενο κοινωνικού πανικού θα έγραφε αργότερα ο Γιάνες Παδελάκης. Είσως με ανυπόσσάτες βεβαιότητες και ελληματικές αποδίξεις, δημιουργούσαν ένα κλείμα καχιοιποψίας για τους ξένους, όμως δεν προεκείπετε ότι ταστιχη αγκετίνεκληματικότητα συμβάδεισαν μετάρνητικά δημοσύ έβματά για τους ξένους. Χρόνια μετά ή ο αναμάδρος θα έγραφε. Όπως καταδοικνίουνη επίσημε στατιστικές, οι άλλοδαπείμε τέχουν στην πύτα της εγκληματογέννησης σε ποσοστό παρά τα περιαντηθέτους θρηλούμενα, τρία της εκατο. Και ουσιαστικά η συμμετοχή τους είναι μικρότερη καθώς συνήθως συλαμβάνονται και ενωχοποιώνται για πράξεις που πιγάζουν αντικατάστασί τους. Ότι είχαν η σέλτη λαθρέα. Ενδικτικά γράφη η μάνδρου να αναφέρουμε ότι το 1994 το τεδηλαδή που αν διαβάζε σε φμερίδες ή ανεύλεπες. Η δύση στα πίστευες ότι η Ελβανή είναι το 90% των εγκληματικών. Απτους διακόσοι οσευδομιντατής χιλιάδες δράστες, εγκληματικών συμπεριφορών κάθε μορφής, οικτό χιλιάδες 244 ήταν λαθρώ μετανάστες. Ο όρος χρησιμοποιούνταν όταν έγραψε το άρθρο η μάνδρου στο βήμα. Ποσοστό δηλαδή τρία της εκατο. Ενώ την προγούμενη χρονιά το 1993 το ποσοστό ήταν 2,2 τα εκατο. Όμως ήταν τα εγκληματά των αλλοδαπών που φωτίζονταν σε αυτά κυνίγνώμη και διοκτικές αρχές επικεντρώνουν το ενιαφέρον τους, αυτά προβάλλουν τα μέσα μαζί και συνημερούς. Το αποτελέσμα του πανικού που έσπηρανεκτός των άλλων τα μημιή είχε τραγικές συνεπρες. Το στερεότιπο, πως αλβανώσεις ονδολοφόνος, οδηγησε δυστυχώς φιλήσειχους μέχρι τότε, πολίτες να δολοφωνήσουν μετανάστες. Επιβευεώθηκε, πως εκείνος που ζήμε το άνχο στη στισθήματο πήησης ότι θα πέσει θήμα ενκληματος, εύκολα χωρίζοντας την δυντυπήηση με τα βάλεται σε θίτη. Πολλές φορές χωρίσε τία ούτε κάνεις σημαντική αφορμή. Παράλληλα, για στιγμικές αρχές, βιοπραγούσαν και βασάνησαν μέχρι θα να τους ακρατητήρει αλευανούς. Από τα νέα το 1991, τραγικό τέλος για τρεις αλευανούς. Ένας νεκρός από σφέρα φρουρού δύο κατακριουργημένοι στο αγρύνιο, κι άλλο σένας πνήγκες στο ποτάμι, από τα νέα δύο χρονια αργότερα. Τους πυροβόλησαν έχοντας μόνο υποψίες, ένας αγρώτης πίστεψε ότι έκλευαν από το σταύλο του ενώ αυτή απλώς κοιμόντουσαν και τους πυροβόλους. Σε μια άλλη περίπτωση, ο Έλληνας δράστης δολοφωνίας, αμετανοήτος δύλωσε. Άλλος τε ήταν κι αλυβανή, ακόμα και μιας 12 αιτής μετά διαβάζω στο βήμα, προσφατάς διο αλυβανή πυροβολήθηκαν γιατί αποπειράθηκαν να κλέψουν ένα ποδίλατο. Αλυβανός δολοφωνήθηκια από αγροφήλακα γιατί έκλεψε ένα καρπούζι, γεωργός πυροβολήκατα ομάδας με τα αστών που περνούσε από το χοράφι του και σκοτώνει δύο. Τους φοβήθηκα ήταν η απαντησή του στο γιατί αφαιρές ανθρωπινιζούες. Τετχες ιστορίας πολλές, αλλά σπανία στα πρωτοσέλυδα, τα παιδιά που είχαν έρθει από την Αλυβανία μεγάλοναν με έναν άγχος, ο Λσ. Γουρί. Σο σπίτι βλέπαμε φανά την πράγτη για να μην ακουστικάτι το οποίο μας αφορά, μια πηχήρηση σκούπα και τα λυπάκια, όταν ακούγαμε μια ιδηση. Τα κύδη σας με, η πρώτη αντίδραση των γονιών μου και των υπολήπονες με μεγάλον, ήταν αυμακάρι να μην είναι αλβανός και πολλές φορές ενώ κάτι χωρούσαν ας που μ' αθρώπους. Δεν τις που χρεώνε κανείς να ανακαλέσουν να πούνας που μου ότι τελκανδενήταν ο τίποτα. Ο ίπωτος είναι να σας αλβανός και τελείωσε και τις ζωτανε μια τρόμοκρατική για μας ο σύδιος σας που μου από την άποψη ότι όχι, βούμαι πάλι άβριο με στις μία τεκεφάλια έξω γιατί ιδράστες η υπότι κάπως συνδέονται με μας γιατί είμαστε και μίες από την αλβανία. Αν δει εκπροημείο ενώχη κατά κάποια τρόπο. Η φοβία ή η έστυση ότι κάποια από τους αλβανούς έχουν αυξήσει πολύ την εγκληματικότητα και λοιπόν δεν βασίζω όταν σε πραγματικά αστυχία. Προφανός και υπήρχαν οι αλβανί που έκανων εγκληματά από το μικρότερο μέχρι το χειρότερο και υπάρχουν ακόμα. Δεν είναι μίθος η αλβανική ημαφία την Ευρώπη υπάρχει. Δεν θέλω να πω εγώ ότι όλα τα ρεπορτάς βασίστηκαν σε μηθοπλασίες και σε φαίχνιού, όπως τα λέγαμε σήμερα. Αλλά το θέμα είναι ότι εμείς στις μοζικογένειας δεν είχαμε καμία σχέση η καμία φτήνια δέλεις με αυτά τα στιχεία, τα κληματικά. Δεν θεωρώ ότι θα έπρεπε και να απολογούμαστε για αυτό. Επιτέλους διόξτε τους. Η αλβανήλα θρομετανάστες είναι μάστηγα για τη χώρα μας. Γραφία που γευματινή το 1992. Όλοι δεν κάνει κάνοια χωρισμού σε καλούς και κακούς. Όμως αν στιγματίζονταν ως κακοποιή στα δελτία ιδίσιον, στις σειρές, ακόμα και στις κομικές σειρές, χλεβαζόταν η εξωτερική τους εμφάνηση, ας πούμε στους απαράδεκτους. Γεια σας. Γεια σας. Πώς κουρέχτε σε εξησή. Α, βρήκα ένα αλβανό, κουρέα, καλό και προπάδο βτηνό. Για έναν γάλω που τρόη με υπερβολική ορεξη και ρεύεται ή η διλένε. Δεν το το έσαια στραρό πλάνα, τραν λάξερα. Ερεπεδιά, μήπως είναι αλβανό και μας κάνει το γάλω. Όταν έψα χνάνηκια κόβου ισού, να πάρουμε έναν αλβανό. Και που το δεν το φοί, αλβανό, ζαξε και το μαγερεψι. Ελλά, μήγει να σε ρατσυστής. Ελλά, εσύ που τσάματε να θα εσείς λέξεις? Είμαι πολύ προχωριμένοι, όταν ραδίνεμαι πίσω ψαρκούδες. Να πάρουμε έναν αράπι. Νέχι, εγώ θέλω αράπι. Εσύ το θέτον αράπι? Να μου κάνει αράπι, το θέλω τον αράπι, πριν πριν πριν ρακανδουλές. Καθώς, στη δεκαετία του 90 είμαστε αν στο πίκ του Lifestyle και του νεοπλούτησμού. Πολύ η οποίοι είχαν πλέον στη δουλεψή του Σαλβανούς, ενιώσαν και ανώτερη και αφεντικά. Μια μετανάστρια στην αυτοψία του αντώνησρότητερ. Κάνανε το κάθε τι, ενώ υπερισό ταιριέλληνες, δεν θα πω όλοι. Δεν ασχολούνται με τη χειρονακτή εργασία. Πολύ θα αναλάβαν να τις βιές σας που μου έγιω να χτήσουν οι κάτει. Αλλά δεν θα μπαίνανες διεδικάσια να χτήσουν οι ίδιες. Να σπτω να λιχετωρ και οι Έλληνες, αν πάνεις τα εξτερικό για να διαπρέσουν. Θα κάνουν ό,τι περνάτε χένεις, χερδιαπρέσουν. Αλλά αν παρατηρίστε και στην Ελλάδα, υπερισό ταιριπωσχολούνται με τη χειρονακτή σαν νασίες, δεν είναι ελληνες. Αλλά αν όλες τις δουλές που δεν ήθελαν οι Έλληνες και ταυτόχρονα στιγματίζονταν όσοι άνθρωποι που ήρθαν και έπαιρναν τις δουλές από τους Έλληνες. Στην πραγματικότητα, η φτινή εργασία των μεταναστών είχε ευνοϊκές επιπτώσεις σε πολλούς τομής και στις κατασκευές και στην οικονομία. Παρόλα αυτά, αρκετί ήθελα να απέλασουν εξένει εν όταν ταυτόχρονα τους εκμεταλεύονταν με διάφορους τρόπους. Ο ρατσισμός, εξυπηρετούσε οικονομικά συμφέροντα καθώς συνέβαλε στην διατήριση των φαμιλών αμιβών. Χαρακτήριστικά παραδείγματα, υπεριπτώσεις απλήρω τις εργασίας από εποχικούς μεταναστές και η στις συνέχεια καταγγελία τους στην αστινωμία για απέλαση. Τα αφηντικά επίσης σύχνά απετούσαν οι αλυανίνα λάξουν τα ονοματά τους. Υπήρχε ομήθος ότι οι Έλληνες δεν μπορούσαν να φαθέρω με τα λυγκάων όματα. Και όποιος έπαιρνε στη δούλεψη του Αλυγανούς τους βάθησε, τους έδεινε το έχω δύνατοι βένι αυτό, τους συγκενείς μας, τους βάθησε τους έδειν λυγκάων όματα, πώς ελένει σε ένα λιγάλος αστρή η πετρή, κόστας, φανάς, άρες, ότι οτι το άρες. Και έτσι η επόμενη Αλυγκάτες που έρχονταν, η οθετρούσα κατευτείαν ίδη κάποιοι όνομα γιατί εκεί που θα διάλεγεσκομαι κάποιος άτομα, θα σημόταν πιώσκομαι έναν φανάση, παρά έναν πετρή. Μεχρικε το 2009-1998, όταν έγιναν οι πρώτες νομιμοποιήσεις επίσημήτη και πασόγη η λεγόμενη πράσνη κάρτα, όλοι ήταν παράνομη τυπικά, αλλά όχι απ' αρύτητα πρακτικά καθώς η Ελλάδα τους χρειαζόταν και γι' αυτό δεν τους έδειοχνε μάζικά. Όλοι ήταν σε μια ιδιότη πιο μηρία που αναπάσα στιγμή, μπορούσε να λίξει με φυλάκηση ή και απ'έλαση. Βλέπαμε φανάτη κάτι βήσεις μήνα κουστικά, γιατί πήρκαν κάποιοι, πήγμος ο γράφι πολιτική που λέγανε, να φίγουν όλτώ. Όταν το ακούς αυτό, δεν ξέρεις πόσο σοβαρό είναι, πενείχημα σι επιχεωστολείτες, ένα μόνο που τα ακούς τη λόραση είναι τρόμος. Φανιζόταν κάποιος αλυγανός της Ιρές, ήταν η κακομήρις ή η εγκληματίας, ακόμα και στους δύο ξένους που, ο σκοπός ήταν αστήλειτευθεί ορατσισμός, το αποτέλεσμα ήταν το αντίθετο. Δεν θυμάμαι ποτέ κανένα σημαθείτεί, σημαθείτεί, ανασχολιάζει ότι οι σκυνές αυτές λίτουργούσαν ως κρυτική στήρατηστική αντιμετώπιση των αλυγανών. Γράφει όλοι σ' όνεις γούρι στα μικροπράγματα της λάφη. Υδια είναι απαραγωγή τους, χωρίς κρυτική ματιά ήχε ως αποτέλεσμα να εδρεώσει ακόμα περισσότερο της προκαταλήψης που θεωρητικά υποτιήσετε πως καφτείριαζαν. Που βρίσκεται η θετική αναπαράσταση του αλυγανού στην ελληνική τηλεόραση για παραπάνω από 11 ημώνικών αλυγανού που κυκλοφορούσε, ήταν η υποτιμητική, ηταιαπιλυτική και αν η τηλεόραση είχε τόσο δύναμη να παράγει αυτά τα στερεότηπα, δεν είναι αυτόνόιτο ότι τα ενίσχυσε και στην πραγματική ζωή και αυτό λοιπόν είναι που φοβάμε ότι έγινε εντέλει και με τους δύο ξένους, καταλήγει ως γούρι, την αγαπημένη τηλεπτική σειρά πολλών παιδιών με καταγωγία από την Ελληβανία. Και σε επόμενω σύριαλ του διδίμους τους ταύλους της Σερία Τα ζαήμη θα υπήχαν πάρα πολλά αναλογαστία πίχει "Δωρέω το κρέας, μωρεωρέω είναι αλλά δεν μπορώ να καταλάβα από τι είναι, από μοσχάρι ή από αλυβανό, ή ερχόσαστε α την αλληβανία και μας έχει τερυμάξει με τις καραμπίνες στο μαξιλάρικι μόμαστε, μη τους ακούς κυριαστηνόμεξε ρούν κόλπα αυτή, μαχερυσέ ρούν όλοι. Έκπληξη προκαλή πως το ίδιο έκανε και η δημόσια τηλεόραση. Ο μοναδικός μόνοιμος δρόλος αλβανούμε τανάστει στην 1990, ανήκες τον Τα Σοπαλανζίδι που υποδίθηκε τον ιδιοκτή της ενεργείου ελλοχρωματισμούν στις ίράτης έτσι ένα εξυψέματα και μία λίθια του 1999. Ο αλβανός ίρω ασατι με το πίσταψη υπόλοιπους με καχιποψία και αντιπάθει ατωναποκαλού να γράμματο τον κατηγορούν για από πειραβιασμού και διασύνδες με το εργανομένο έγκλημα. Διαβάζω τους διαλόγους από την μεταπτυχία κυριασία του Ιωάννη Καρακασίδι για να παράστασε το ξένο στην ελληνική τηλεπτική μησοπλασία. Αυτή αλβανή θα μας κάνω στο τέλος δούλος στο ίδιο μας το σπίτι, αλλά την περιμένεις από λαό που πάρα αγημόνο ρεβίθια. Η καλή δουλειά γίνεται δρύγορα αυτά τα λέτε στην Ελληβανία είχε τίσετε μπέληδες. Αχθε εμου τιμού λοχτός λαός τι είπου λιάνθρωποι. Εσείς η Ελληβανία είχετε στενήσια σημεταν αρκούτικά. Αλβανός με λεφτά και νόμιμος δεν μάζει, γάμω το παραπέτας μαγεμίσαμε μιονότητες. Αλλά και στις ενημερωτικές εκποβές υπήρχαν ελάχιστε στιγμές που τους ήταν μεσημπάθεια. Ξάλλον με εκτω και με μια μελό προσπάθεια να δούμε πώς ο καημένοι είναι. Παλικά λαναλέμε εδώ μακαρίτης σοκράτης γιόλιας από την εκποβή του 30 φιλοπούλου. Η μικρή θαγια μιλάει στο σοκράτη γιόλια. Εδώ πώς καπό σαχωμανιέχηση στην Ελλάδα θαγια. Τέσε. Πώς αχωναίς που λάσσα το μάτυλα? Από την 30 ταξε. Είναι τα πράγματα δύσκολα στο σπίδι. Αυτό βγαίνει σεξοί που λάσσα. Είναι πολύ δύσκολα. Ενώ γάσσα χίβονη. Δεν είχε δουρειά. Και ανακάσκα έτσι να βρίσουν χατομάτυλα. Σήμερα το 2005 έκανε πριν μέρα στο φεστηβάλτο κοιμαντερθεσαλονίκης, το κοιμαντερμικρούμικούς του Λίρτσουκου και έλκια. Σε παραγωγή του ονάσης Κάλτσουρα φιγείται μια σειρά από ιστορίας που δεν είναι μόνο αλβανικές, ούτε μόνο ελληνικές, αλλά και τα δύο. Το σενάριο έγραψαν ο καθηγητής δημήτρης χιστόπουλος γεωρίας πειροπούλου και ο πιο νηλέκ. Ο οσκυνοσέτης του φίλμι, η Λίρτσουκου, ηρθεστην Ελλάδα, όταν ήταν έξιε τον και δεν μιλούσε ακόμα ελληνικά. Μου λέει σήμερα. Εμείς ήρθαμε ο γενεκός σαν νηταίξη ο πατέρας μου ήταν ήδη στην Ελλάδα πειρονωρχότανε από το 91 μεχιστονηταίξη, θερακτηριστικά θυμάμαι στο δημοτικό. Τι ζυο πρώτε σώρισπο όλατε πολύ παπετάκια, κάνανε μπλόσα έκθεση από την πρώτη νητοκου με χρητηνέκτη δημοτικού μας βάζασε μη ειδηκή έθουσα. Όλα τα παιδιά μετανάστε για να μαθαίνουμε ελληνικά καταλαβαίνω το καλό σχεκοπό αλλά από την άλλη όταν γίναμε στο διάλυμα ήταν πολύ περίεργο πράγμα. Αυτό γιατί όλοι είχαν να βγει πιο πριν να μην ζηγε ένα με πάντα 10 λεπτά αργότερα από μια έθουσα και μας σχετούσαν λίγο περίεργα θουσα μη σήμερα σαν μετανάστε. Εγκοσιά το μαμέσι μία ταύξη διαφορετικόν υλικιό. Και γεν καταταπρώτα έχουν ήταν πολύ δύσκολα. Βλέπαμε και τους γονείς μας, στις μάμπους τους γονείς μου μόνο να δουλεύουν, να τρέχουν γιατε χαρτιά να μας πέρνουμε να ζητους για να κάνουμε τα πράσεις σε γραφία, παντός να σε 18 ετών, και να πηγαίνει στός σε γραφία και να μεταφράζει για τους γονείς που δεν καταλαβαίνει στη γίνη. Οπότε ουσιαστικά είδη και όμως για μια μεγάλο σέ, πιο νορίσα από τη θέπρεπε. Και πήρε ποφάσεις που δεν αρμόζουν στην παιδική υλικία, θέλω σπάτα. Μιλόδας για όσα αφηγούνται στον κυμαντείρ, η ίρωες του Φίλμ, θυμάται ποσες φορές βρέθηκε και ο ίδιος σε δηλήματα που το έβαζαν χώρις λόγο, αλβανία η Ελλάδα. Και η σαιναριογράφος και νομικός γιοργίας πειροπούλου μου λέει για το πως επέλεξαν τους ανθρώπους που εμφανίζονται στο και ελ και άλλ. Να πόπους η μουσική που πλεσιώνει την κουβέντα μας είναι η εξαιρετική μουσική από το κυμαντείρ του Λεάρτ Άραμα. Θυμάμαι ο ίδιος και μου ηλικία που με ρωτούσαν σε πιάγαπάς που υπολήνει. Ελλάδα είναι η αλβανία και ήταν αμμιχανία, η πολύ αμμιχανηρώτηση διότινε σαν αρωτάω από το νομπιοδήποτε πιο μάτι αγαπάς που υπολή το δεξί το αριστερό. Ή τέλος πάνω να επιλέγει σαν σου βγάλω να είναι να πιο θέλεσθαριστρο ή το δεξί. Που σιέσθηκε απάντε συνούτε το ένα το τάλου και τα δύο το θέλω. Γιατί ξέρεις πιγνόντας στην αλβανία, εγώ θυμάμαι και σαν έφυγος και σα φυτητής και με λέγαν ήρθο γιόργος από την Αθήνα. Γιόργο λένε ψχεδόν ότι οδήποτε ζήσε την Ελλάδα. Εννομώ στην Ελλάδα αν εξαρτίτως στο πόσο έλενας εστάνομαι εγώ η Εστανόμου. Τάλι αλβανώς θα είπουν. Οπότε είναι αυτή η γραμμή που τέμνε σε μονήμος και πρέπει κάπως να επιλέξεις. Ελπώνει δεύτερη γενιά απαντάει σ' αυτό που δεν θέλω να επιλέξω γιατί με κετάδιο. Χαρακτηριτικά είδενείς σας που με λέει, "Έν υπάρχει μια χώρα για να μέρος που θα έλεγα ότι είναι δικό μου, που το λέμε σπίτι θα έλεγα ότι είναι η Αθήνα. Δηλαδή έχουμε μια εικόνα του τίπτπα είναι απίνες ελληνομερικά νως, τώρα δημιουργείται και μια εικόνα του τίπα είναι εσύ ελληνο αλβανώς. Είμαι η Άλυνας. Εμείς αναζδίσαμε άτομα με μια κυνία φωτηρία, αλλά όπως λίπουμε και από τις φοταδονοιστές στη θεμίας, έχουμε και οι τέσσερες διαφορετικές διαδρομές, διαφορετικές επιτρίες και διαφορετικό τρόπο που βιώνουν και χράβουν την τραφτοτητά τους. Γιατί ακριβώς αυτό θέλει να αναδείξουμε αυτή τη δυναμωκία μεια του ανεκίνου, ότι δεν είναι κάτι προκαθορισμένο και σταττικό και ότι ο καθέβινας το εκφράζουμε ένα διαφορετικό τρόπο. Επίσης προσπαθήσαμε να αποδομίσουμε αυτό το στερίαό του που βλέει ότι αυτές οι δύο ταυτότητες πρέπει αναγέστηκαν, ανασυκρότητε και δεν μπορούμε να συμπαρθούν. Γιατί στην πραγματικότητα το κρυβώς αντίθετο συμβαίνει αυτό βλέπουμε γύρω μας και αυτό κρυβώς θέλει να αναδείξουμε. Ο ιθοποιός δημήτες καπουρανείς είχε γίνηθεί στην αλυανία στο σάγιο σαράτα και μεγάλωσε στα χανιά της κρίτης λέει στον δοκιμαντεί. Στην Ελλάδα ήρθα νομίζω τρισί με τεσάρον με τον κάποκι με αφαιρεο παπούσουμε με πίσω στις τικά στο ουσγονείς μου. Εκλεγα. Φωδή γυρίσαμε πίσω. Τι δεύτερη φορά λοιπόν φτάμε στο καράβι πάλι το ίδιο, μου πω εχαριτηστικά για γιάμω αυτή η ιστορία του πήρα μια πέτρα θυμωμένας και εκνευσμένας ότι που με βάζεται και την πέταξα στην θάλασα και η πέτρα βούλια ξεχετζούν τον άθα βούλια και στο καράβι. Είμαστε κοντά στον διοχιλιάδες και στη σειρά κοσταντίνου και η λένης εμφανίζεται ως γέστ ένας ακόμη τα λεπωρος, εγκληματίας ασσαλυανος που έχει κλεψει σαλάμη και τρόη και γλυκό. Βελόγλη, πέσσε αυτό το μυπάνθρο που να μας έπισε τα γλυκά από το πάντο μας για θα μας ευτούρει κατσερίδες και της υπουλαυτός θα το περάσω και γεσυγενεί τους. Σε άλλο επεισόδιου του κοσταντίνου και η λένης να μου κάνεις τη χάρια, γοη με Ελληνίδα. Είναι ένα δύο βαρο να δει ένα παιδί ας που με και σκεφτό μου κάποιες στις δημιώτης, ουσ για αυτό έχω ακούσει πολλές φράσεις εκτιμώνωγό. Το δενιάζεις με, αλβανό. Γιατί μπορεί κάποια παιδιά να μην είχαν και απαφή και η κόνα που έχουν να είναι ο κακόμυρος αυτος που κλεύει πρέπει να το λυπάσε για τα λυπάκοντα βλέξει κάποιον που δεν εντερειάς ας αυτός δε σου μιάζεις για αλβανό. Κυριάρχη σε λοιπόν, μια καρικατούρα, λέει σχετικά η είστεφανία κόστα που σπούδασε στον μημα πολιτικής επιστημισχη ιστορίας στο πάνττιο και είναι αποφύτητεί με τα πτυχιακούς το ίδιο τμήμα από το KL και άλλη. Ξεκίνησα το τένι σε λίκια παιδετών και γενικά απο τότε φανταζόμουν τον εαυτό μου μόνο στενήστρια. Υχαδή ότι δεν υπάρχουν παιδιά αλβανικής καταγωγής στο χώρο του τέννης πιστεύω ότι έχει να κάνει και με την εικόνα που έχουν έλειες για τους αλβανούς. Τι δηλαδή ο αλβανός ή το περίοτο αλβανού είναι αυτό το φτωχό παιδί το οποίο το πολύ πολύ να πέζει μπάλασπου μου. Ποδόσφερο. Από που είσαι το σιλίοτιμο που την αλβανία και μου λένε, "Αδε μιάζεις καθόλου". Στο λένε σαν κοπλημέντο ότι δεν μία ασσελυμανήτα, μία εσελυνήδα, λαδιωρέα που μία εσελυνήδα. Αλλά σε όλες αυτούς που μου το έχουν πεί, θα τους πει. Βασοέλαγκα να κάνω ένα ταξίτη στην Αλυανία, για να δουν ότι πάρουν πάρα πολλές κοπέλες και πάρα πολλοί άντρες, οι οποίοι δεν έχουν αυτό το τυπικό που πιστεύει ο Έλληνας εμφανησιακά ότι έχει ο Αλυάνος. Το δεμιάζεις με Αλυανό λέγεται σιχνάως κοπλημέντο γιατί ο σκοπός πόλων ελληνών δεν είναι μόνο 90 χθουν αρμονικά. Η Αλυανή αλλά να αφωμιωθούν δηλαδή ουσιαστικά να σβήσουν κάθε στιχείο αλυγκότητας. Η πάμελα ζωή το πάλι είναι ψυχολόγος με καταγωγία την Αλυανία που μεγάλωσε στην Ελλάδα. Δηλαδή πρέπει να είσαι σαν εμάς αυτό ενώ, γιατί όταν σου λέει δεν ξεχωρίζεις πια άρα η Αλυγκότητα πρέπει να είναι ανόχη αόρατη τελείο συσχνή και αυτό είναι τέλειως αντίθετο από αυτό που ονομάζουμε η πλούζιον συμπερίλυψη που σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να γίνει σαν εμάς για να σε αποδεχτούμε. Μπορείς να είσαι αυτός που είσαι και θα είσαι το ίδιο αποδεκτός. Ακόμα δεν είμαστε ήσοι θες μικά νομικά, αλλά παρόλα αυτά αν όντως στην κοινωνία και τα μία φορά τα διαχωρίζουν και λένε νέα αλλά στην κοινωνία όμως Βλέπο πολλές φορές όταν κατακρίνουμε κάτι για το πλέσιο της Ελλάδας, όταν λέμε το βιο μάμμα όταν επικρίνουμε ότι δίπωτε κακώς κύμενα τέλος πάντων αυτό το οποίο ακούγεται άμδα όσα πάντυση είναι αν δεν σαν ρέσχη ασσαμένες τη χώρα σου. Αν δεν θες γίνει να αποκύπου ήρθες. Πολλά παιδιά δεύτερη ζιανιάς ήθελα να βαυτήστουν επίσημα η όχη με ελληνικά ονομάτα και συχνά έκριβαν την καταγωγή τους. Μου λέει ο Υελσών Σκούρι. Το σπαιδί όταν ακούς παντρούα στήε για λυμβανούς, παντούς εσύρες είναι καρικατούρες. Γίνονται νούμερα για να γελάει ο κόσμος, συστηδίσεις ακούς συνήθος για κλυματίες, αλλβανούς. Πολλοτρα να παιδί τα κούει όλα αυτά σου λέει έχω δελ να έχω καμία σχέση. Αυτό κατατυνόμι μου ο δηγεί πολλά παιδιά στο να το κρύψουν στο να λένε ότι η νομογενή σε νοδενή είναι ότι δεν έχουν καμία καταγωγία πνευανία και είναι πολλές χώρες. Γιατί είναι πολύ βάρι το φορτίο για να το σκώσεις, ως παιδί, ως λιγότερη, αλλβανίλια είχε σπάνω σου, το σπαιρισότερο στους πιθανότες είχε σκαιά από δοχή. Είτε αυτό όχι όραμια φιλία, ένα φλέρδ, για παρέα, ότι δίπωτε. Τεν ομίζω ότι ξυκνάει κάποιος και λέει μια μέρα άχτρεπομαι για αυτό που είμαι και θα πω ότι είμαι το μεξικό, για την ηταλία ή ο την Ελλάδα, όλο αυτό που συνέβαινας που μεταμύτε έχει τόσο πολύ αρνητική φορτιση, η λέξη αλβανός, μετά όταν το κρίβεις αυτό και πολύ δικής ο άνθρωποι στην βιβλιά σου, στην σχολή σου, στην γητονιά σου, δεν το ξέρουν, θεωρώ ότι είναι ακόμα πιο δύσκολο να αποκαλυφθείς, ακόμα και όταν έχεις απ' ενέχοποιηθεί από όλο αυτό, όταν το έχεις ξεπεράσιας που με νομίζω, είναι η πολύ δύσκολο να βγεις μετά, να πίσω ότι είμαι από την αλβανία καλά το υποπτευτήκατε ή το νομίσατε. Είναι γνωστές υπεριπτώσεις διάσυμον που ισχυρίζονταν ότι ήταν από τη βόρια υπήρο, αν δεν έκριβαν τέλειως ότι ήταν αλβανή. Δεν οστήκε υπεριπτώσε τις ελένες φουρέειρα που αφήνωταν ενωηθεί ότι ήταν από το μεξικό και όχι από την αλβανία. Η υψχολόγος πάμε λαζωή του πάλι μου λέει, πως είναι πολύ τρόπη με τους οποίους ορατσισμός επηρεάζει η ψυχολογία, αλλά στεκαι τη διέτερα στον λεγόμενο εσοτερικευμένο ορατσισμό. Είμαι η αίστηση κατοτερότητας, μια τροπή γιατί ταυτότητά του για την καταβοληγή του. Γιατί δύπωτη τελωσπάνον που παρουσιάζεται ως φίση αρνητικό η ελατοματικό από τα κυριαρχαμέσα. Στη περίπτωση την ερκή μας των αλβανών στην Ελλάδα και ειδικά τις δαυτερυγινιάς σε συνδιασμό με το αφήγημα της Ελλάδας που το οποίο καλυριθεί τα από πολύ νορίστας χολία, περιανωτερότητας της χώρας. Κάνει την αποσταση ενάμεσα σε αυτό που είσαι, που τυχαίνει να είσαι και εστωμόνο που είναι από δεκτώ να είσαι τεράστηα. Και όταν ακούω σύχνα η αλβανία είχε τεκόβληξε το τερότητας, η αλβανή τρέπεστη και την καταγοληγή σας. Το οποίο το χρησιμοποιούν για να αποδείξουν ότι να δεύτε με εμιλήσεις, τε εσείς που τρέπεστη και την καταγοληγή σας γιατί λογικά υπάρχει κάτι για το οποίο πρέπει να τρέπεστε. Γιατί είναι ένα πιχήριμα το οποίο χρησιμοποιείται όσο κατηγορία απέναντις αυτον που δέχτηκε το ρατσμό. Ενώστε πραγματικότητα για αυτό ευθύνεται εξόλοκληρου ο ρατσιστής. Κάνεις δεν γενιάτη δηλαδή μια μέρα και λέει, είναι η τροπή να είμα αυτό που είμαι. Αυτή είναι η τροπή του διφητέβουν, του την καλή εργούν. Για χρόνια για αυτή είναι η τροπή δρεπόμουνα και ξετίας αυτού του ρατσμού που υποστηκράμε για πολλά χρόνια ήταν πολύ φυσολογικό, πολύ από μας να θέλεμε να αποτευνάξουμε από πάνω στην αυανοικότητα μας. Κάποιες φορές ήταν για τροπόμα, άλες φορές ήταν γιατί ξέραμε, πως αν το αποκαλύπταμε μόνο πιο δύσκολο να κάνουμε τη ζωή μας. Δεν είναι η ελληνίδα, η φουρέρα, τρέποταν για την καταγωγή της. Εγγραφανσυχνά, αν την αλλαίνε ορατσισμός την έκανε να τρέπεται για την καταγωγή της. Η τόπη την έκαναν να τρέπεται για την καταγωγή της. Τα μήμη έκαιη δείτε εγκομική την έκαναν να τρέπεται για την καταγωγή της. Και ο ισοποιός δημήτρης καπουρανής λέει στον και έλκια άλλη ότι αρχικά το έκριβε. Η υπήρχανε φορές, οπου καταλάβει να νηγονείς μου την προσπαθώνα μήν, λεδιώταν μηλούσαν αλλανοικά στο δρόμο, εγώ τρελενόμουν αμικρός. Το σευόντουσαν γιατί και αυτή ξέρεστην εινθέλαν προφανώς να αμπένω όπως σε τις κολληθές επειδή ειμαστε την αλβανία του καταλάβει. Αρχήσα να μην γρύβω την καταγωγή μου ουσιαστικά όταν περάσεις από όλη τεχνίω. Όταν ήρθα σε ένας τροφημέναν τρόπους. Όταν τέλος πάντων έμαθαν να μπαίνω σε ένα διάλογ μου, ψανθρώπους και να μυράζω με και να μυράζονται σε όποιες και περιβάλλον βρισκόμουν. Αυτό το αρθυμά μου, ότι στη θεατρική, στη δηρυτηλικείου και στη φτερά που χωνοφιακησί με πολύ ζεστεί ομάδα, δεν ακριβά την καταγωγή μου. Δεν υπήρχε, δηλαδή εισαίσω το αγάλιας να πάρα πάνω. Υπάμε για κάποιες κομικές ηρές, αλλά στις δραματικές ηρές του λάστον μέχρι το 2011 μόνο υπερύπτωση, να αναφερθεί κάποιες αλβανός θα ήταν γάστην ομικούς λόγους στον ειχτερινό δελτίο της έρθ, διόδο λοφωνημένη αλβανή, αντιμετωπίζονται με συμπάθεια και ο ίρωας τελικά ο μυνασχαντισάβας, νάζεται να λίσει το μυστήριο. Δείχνει όμως και το επεισόδιο πώς αντιμετωπίζονταν τότε. Οι ατροδικές της δυπικηκάμστον κόπον έρχ, διόλυα νησφαγμένη διαφερουμόνο τα κανάλια, και αυτό ανησφαγεί εκεί φωτογένιε και φέρνειε με τόστο κόσμος της οκτώμηση πριν κάτσι του τραπέζι. Είστη λασί μας στα στιν ομικά την είματα με την περιγραφή του αλυβανούπου Μούδος ίχω τρύ, γιατί εδώ που τα λέμε δεν χρειάζουν και κταταμένες έλευνες. Στα ένα πάρεις βαρναν τις πλατίες ομονία βάδες κουτιακοσμούς, κόσμος έγινε ζωλογικός κυμπός από την ανάποδη. Λίσαν τους αντρώπους τα κλουδιά και τα φυρία φαίνουν γύρας τις πλατίες και μας χαζίβαν. Τι θέλω το ακεμπλέκο πάντα. Κάποιος θα έλεγες τον ίρω από πέζιο, χατισάβας, ελαμωρετίας χωλίσε, στο κάτω κάτω με διο αλυβανούς λιγότερους και μέναν ακόμα στη φυλακή καλύτερη γίνεται η Ελλάδα. Ακόμα και μετά την επόμενη δεκατεία που εύγρανε ο Μανούσμανς έξι, τίγνω στη σηρά και η πήρχη, με το ρωταγωνίστη, το γώστας σώμερο καλώσο, αλυβανός, οργατικός ο κούκλος αυτό, ο πρωταγωνίστης δεν ήταν αλυβανός το οποίος. Ενώ όλοι άλλη που έπαιζαν το σαλυβανούστη σηρά, ήταν αλυβανή. Πώς ήλενε? Ήλεα. Στην πραγματική σης αγωγικά ζωή ο γνωστότερος ελληνουαλυβανικός έρωτας της εποχής ήταν το σχεδόναι ριάλιτη της ρούλας βροχοπούλου με τον σύζιγό της Φράν. Ξεκίνησε όμορφα. Αλλά όταν χωρισαν, εκείνη προσπαθούσε με τα λεφτά να τον φέρει πίσω. Τελικά χρόνια μετά θα έλεγε στην ατελεγερμανού ότι τον Φράν τον εκμεταλλεύτηκε. Ποτέ δεν τον αγάπησα το Φράν. Το Φράν τον εκμεταλλεύτηκα, τον χρησιμοποιήσα γιατί με χρησιμοποιήσε. Για μένα αυτός ο τρίτος γάμος να ταλειά μου ήταν One-Stand, πες το. Είναι διαφέρον πως απ'τιμία πολύ έλληνες απετούσαν από τους αλβανούς να αφομιωθούν, δηλαδή να εξαφανίσουν κάθε στιχείο αλβανικότητας από την άλλη όμως όπως μου λέει η Πάμελα. Ακόμα και στους περιπτώσεις που αυτή από κρυψή της αλβανικότητας μας δεν είναι ένα σκόπημη, όταν δηλαδή ένα παιδί το ρωτούσαν από που είσαι και έλεγε από την Ελλάδα γιατί μπορείας που με να ένιωθε περισσότερο ελληνάκι. Αυτό είναι το άλλο σημείο στο οποίο ήθελα να σταθώ. Δεν έχει σημασία μόνο το τύνιο οθηκανής. Έχει μεγάλη σημασία το εάν αυτό του αναγνωρίζεται στο πλέσιο στο οποίο ζει. Δεν είναι αρκετώ να νιώθηταν ισκάτη. Όταν πάντα σου είπεν θυμίζεται ότι δεν είσαι ουγνήσει ολυνακι, ότι. εραγή μησέλη διάστητας ασμανιείς ασμανιείς ασμανιείς ασμανιείς. Πάντα θα βρεθεί κάποιος να του είπεν θυμήσει τη χέστη του να τον βάλει και που ανοίκει. Και αυτό που μόνο του εννοείται πως προκαλεί μεγάλη σήγκρουση. Ό,τι κι αν έκαναν οι αλυανί προκαλούσαν. Ακόμα κι αν σχημάτηζαν το εθνικό ας που με σύμβολο. Της χώρας τον αιτώ της αλυανικής σημείας. Που για κάποιο λόγο για μας σημαίνει απαραίτητα και αποκλειστικά μεγάλη αλυανία,. ης ον προκλειση ή σονεθνικής μός. Εννο είναι απλά το σύμβολο που όπως εμείς κάνουμε το σταυρό που υπάρχει και στις σημεία μας. Ακόμα και σήμερα διαβάζουμε ας που μες το INGR Eurovision 2020, προκαλεί τραγουδίστεια της αλυανίας στο τωρινό. Σχημάτησε τον αιτώ στη σκηνή στο αιφμερίδα θύλατη δράστη. με τη ρονέλα που σχημάτει στον αλυγκό αετομετά την εμφανησήτης. Βεβέα ενδεχομένος και για τους γιετονές μας, ή τους αλυγνούς ή τους τούρκους, ότιδήποτε μπορεί να κάνει και η Ελλάδα, μπορεί να χρακτηρίζεται το ίδιο άδικα προκλητικό. Δεν είναι μόνο ελληνική συνήθεια αυτής, εκαμία περίπτωση. Όταν όμως ορατσισμός, βλέκετε με τον αθλητισμό, τα ποτέ λεςματα είναι κρικτικά. Από τις πιο λάιτ στιγμές, όταν κάποιοι πήγαν στο εροδρόμιο για να βρίσουν τους προδότες επειδή είχαμε χάση στην Αλυανία, ένα μάτστος το 2000, και ο αλφαί ευαλζετήτλος, η Ελλάδα της παρακμής. Προπονειτής και πέφτες κατάφερ να κάνουν έναν ολοκληρο ελλάό, να νιώσει εγγροπί και αγανακτηση, ένας λαός που τα ποινόθηκε, όχι μόνος σε αφητικό αλέκες εκείνονοικοί επίπεδο. και εγώ υπηρεθείς σημαντικές. Είμαστε εμμερικές σημαντικές. Είμαστε εμμερικές σημαντικές δοκιχοί, οι κοινωνίες δημοποιείως σημαντικές δοκιχοί. Οι κοινωνίες δημοποιείως σημαντικές δοκιχοί. Μερικές δοκιχοί, ο καθίλος, ο καθίλος, ο κοινωνίες! Ξημαντικές δοκιχοί, ο κοινωνίες δοκιχοί. Λαιτσι, ο κοινωνίες δοκιχοί! Ενικό να βάγει ο κανιλόγωτο πώς. Μεχρι την τραγουδία εναντίον των αλβανών, το 2014 μετά τον πόδο σφερικό αγόνα και τη δοκιχοί, ο ελληνός αλβανούμετα, να αστείς της ζάκημς, ή το 2016, τη δοκιχοί, ο ελληνός 10 χρουμμού στο ρέθιμνο, για μια μπλούζα με αλβανική σημεία που είχε φορές κάποιος άλλος την πρωτοχρονιά. Ξηλώς εαλβανούς, λέγεται το βίντεο στο YouTube, περιοχεί η αποσχάσμα από τη συνδύσης του Άλτερη για τα επεισόδιας την Αθήνα και της Αλλονίκη, το 2014. Ξηκίνησε με τον ρεπόρτερ, να λείπως τα μάτ ουσιαστικά κυνηγούσαν τα θήματα και το είπε σαν ήταν πολύ φυσολογικό. Ανδρες των μάτκανουν χρήση τα κρυγγώνων και χιμικών για να αποθήσουν τους αλβανούς, που είπηγαν χθες το βράδι στις δηλαδήες της ομόνίας και να γυρίσουν την νικη της ποδοσφερικής ομάδας τους και ήρθα στα χέρια μέλληνες. Τα σχολία στο YouTube από Έλληνες για τις δολοφωνικές επιθέσεις, που δέχτηκαν οι αλβανί και για τις καταστροφές αμαξιών τους και σχολια τόρινά όχι του 2014. Ξηκίνησε κάθε αλβανού, φήμες λένε ότι ακόμα τρέχουν, χάχα, τα μάτκου στάρανε τέρμα, χάχα, έτσι για να μην συγκώνουν και φάλι. Ο νεαρός αλβανός που βλέπετε εξηλοκοπήθηκε άγρια που ανεγέφαλους ταραξίες με αποτέλεσμα, να πέσει εμόφυρτος το δρόμο. Ενώση μπατριότες του έτρεχαστας τενά γύρω από την ομόνια για να γλυτώσουν αφού τους κυνικούς ανομάδες νεαρόν με καδρόνια και πέτρες. Σε κάποια στιγμία ακούμα αυτό που έπαθε μια παρέα στη θεσσαλονήκη. Καταγέλλην ότι άγνος του τους επιτέδεικαν με πέτρες και κανδρόνια και τους έσπασαν το αυτοκίνητο. Δείχνει τις εμιές που υπέστητο αρχημάτους και λένε πως κυνδύνευση η ζωή τους. Καλά που είδε μας αμέσως το αυτοκίνητο, οι άμα είμαστε νέχιστος που που θα είσαν σχετός. Τα σχολιά φοβούνται να πούν ότι είναι αλυανή. Άλλος ο Έλληνας όπου και να πάει δεν θα τραπεί να πείτε καταγουγεί του ποτέ. Άλλος ένας Έλληνας άμα του τόκαν αναφτώσσεξένει χώρα και τον ρωτούσαν ενέλληνας περύφανα θα έλεγε. Ναι είμαι, αυτή είναι διαφορά μας με τους ξένους λαούς. Ο φίλουμα ακόμα και να πεθάνουμε για τη θρησκία την πατρίδα την οικογένεια. Άλλα είσαι ελαναδό αυτούς που σχολιάσαν αυτά αν δέχονταν δολοφωνική επίθεση από 10 στο εξωτερικό αν θα βροντοφόναζαν ότι είναι έλληνες. Ένας το λμά είναι να δράψει στα σχολιά. Δεν είναι όλοι αλβανή το ίδιο υπάχουν, είχα εκεί υπάχουν και καλή. Πολύ την πλήρωσαν χωρίς λόγο του απαντούν όμως. Δεν πειράζει μάθημα για το μέλλον. Η απικώνηση των αλβανών στον μάρκος εφερλεί δεν θα μπορούσε παρα να είναι πάρα πολύ στεριοτιπική. Διαβάζω σε σχολεί ότι η Σάτυρα έτσι είναι και δεν έχει ωραία. Και ο αριστοφάνις έβριζε, γραφίστα μικροπράγματα, ο Λσ. Γούρη, έβριζε όμως ο αριστοφάνις μόνο τους αδύναμους προσπαθούσε να κάνει την καθημερινότητα των αδύναμων. Δύσκολη να τους στιγματήσει και να δημιουργήσει να διονήσει τα στεριότητα εναντίον τους, είμαι υπό στόχεβε και την εξουσία. Ηλικρινά ρωτάω καταλή γιος γούρη, ως πότε θα καλύπτουμε με το πέπλο της Σάτυρας το καθαρό πουούλοι και το στιγματισμό προς τα αδύναμα ατοματισκοινωνίας. Ακούστε τώρα ένα παράδειγμα σάτυρας του Σεφερλή στην οποία βάζει ένα νησοποιού να κάνει τον αλυβανό εργάτη και αυτός πέζει το αφετικό. Ο Άλυανος τολμά να ζητήσει τα διουλευμένα του και πέρα από την υποτισέμενη σάτυρα ο Σεφερλής Περνάε και μηνύματα για τον Καλό Έλληνα και τον Αχάρι στο Άλυανο. Κλευαλυβανό, είμαι. Τίσε ο μόνος στον κόσμο. Ναι, ναι, ναι, χροστά ημένα. Κάτσε, ρε κάτσε για θέμετε ρελάνες. Και ο Σούδεσαι δουλειάρεο τα νύρθεσεδόγε παρακαλάγες, έ? Και ο Σέκριβαπτολοδάπων πριν γάλλη στη Κάρτα, και ο Σούδεσαι διεταλευτά του ίκα στο χέρυ να χτίσει το σπίτι της Αλβανίας και αντιδύναμο πήσε ευχαριστώ. Έρχε σε τώρα και τα ξαναζητάς. Εμείς γεγμανία έχουμε όλους σας φαλισμένους. Αναι, τότε να σας ασουστήλουμε, να σας φαλείστε και αυτούς. Καλά όμως μην γυρίσουν πάλι. Ναι, καλά. Εγώ λίσεις διαφορά έδωνα την καστηριο. Γιατί δεν έχεις καλάς νικοφ. Καριστικό συναιαυτός, άλλο τόσο είναι και το κοινό, ο μέσω σε έλληνας. Να κουνούσαμε το δάχτυλο και να στιγματίζαμε τους κουτωπώνυρους αλβανούς, αν εμείς σημασταν οι άδολοι και αγνήκια αθόη, πάει και έρχι. Ακόμα και σας χωλεί, όμως, οι αλβανήμαθητες διαπίστωναν, πως αυτά που άκουγαν ήταν διαφορετικά από όσα μάθαιναν στο σπίτι. Ο καθηγητής δημήτρης Χριστόπουλος συνομιλώντας με φιτητές του αλβανικής καταγωγής στο νιούζικοστέσερα επτά. Και πηγαίνοντας στο σπίτι, ο ακούα τελείως δυφορετικά πράγματα. Ότι νέο οδοστησιάστηκαν αλλά αυτή η άνθρωποι να ξέρεις ήταν αλβανόφων και μιλούσαν αρβανήτηκα. Κάτι που εγώ στο σχολείο ήταν σαν αποδορυμένο. Δεν υπηρχεί περίπτωσ να τα ακούσω και δεν το άκουσω και ποτέ. Και στο λίκιο δεν το άκουσε. Περιμέναν έρθω στο πάντιο να πάρω το μάθημα της Ελληνικής ιστορίας 11.000 στις κοστωσεώνες για να μάθω αυτό το που είναι πάρα πολύ σημαντικό. Πήγηκια πιαστικμένα προσπαθείς στην απίσσετε τους βωνίσταση κάποιος αλβανούς ότι το γεγονός του Ιωμπώτσαρις μιλούσαν αρβανικά του 1721.000 αρβανό εφόσον ίδιο σαν για θέλεινας. Και έχαν πολλές συστησίλαρα δε μπούναν να φιούν από τον όμο του αίμα. Ξεκινά ένα αρχαίγονο μονοπάτη που κατάλεια σούμε πολύ πίσω και αυτό είναι. Ξερώντι άρμιλα την γλώσσα κάποιος τέλος είναι αρβανό. Στα σχολία γενικά και δικά στα σχολικά βιβλία. Πάρχει εκοφαντική σχοιοπή για μας τους αλβανούς που μεγαλώσσαμε στην Ελλάδα. Σχετικά με τους αλβανόφωνους που έχουμε ζήσει στον ελλάδικο χώρο. Ποιο πολλές αν φορές υπέρεχαν τους Βούλγαρους, Πατού, το Άκουγιες Πατού, ενώ Βούλγαρους σημαθέζε ενείχαμε τα πολλησπάνιο. Η αλβανή ήταν η Πατού και είναι σαν αμμηνι Πίρχαμε, σαν όταν αφαντάσμα ιστορικά. Και εγώ σε ένα μάθημα ιστορία στο Πάτιο άκουσα πρώτη φορά από μια καθηγή τρα, να λέει παιδιά μου είσαι ασκανητήποσοι, ότι στον ατικό χώρο, και έντερος βαναστές της υπέρεσονται για να φορμίζουν αλβανικά. Από τη φένεται υπήρχαν μόνο δύο δυνατότητες για τους αλβανούς, είτε να θεωρούνται οι εγκληματίες, είτε να θεωρούνται οι εξερέσεις, οι καλή αλβανή, ο Λσόνς γούρι. Πρόσφατα έπησα σε ένα άρθρο της εφημαρήδες μακαιδωνίας, από 1999, ο οποίος τη φεσαλονή, και ένας αλβανός, είχε πειάσενε ανθαντάκια, κάποιο το κέντρο, και ώστε να τα πειτάνε και να το κοινήσει και το γνέφια. Προμπέρνας είναι τέφξης, αυτό ότι υπήρχε πάρχικη αλβανός που δεν γλέπει, που είναι κάποιο κοινιγάκι κλεύτες ας που και στις παρουσιάσεις, που με καλούν συνήθως εδώ στους σχολίες επανεπιστήμια, ξεκινάμε αυτό, εδικά όταν έχω να κάνουμε απεντιά και λέω ότι δεν έχω ένα σπόιο, ο Λελβανή είναι καλή, ο Λελή είναι σύνει κακεί, ο Λεγερμανή είναι κακεί και τα λυπά το αντίθετο θέλω να πω ότι κανένας δεν είναι προεί ο ένας ο Λελβανός, ο Λελβανός είναι έλληνας. Απέναν τη στωνόμο πρέπει να είναι όλη ηση και όποιος συλλαμβάνεται να γλυματήκει τα λυπά έχει την ατομική φθήνη, δεν είναι η ευθήνη συλλογική, δεν θέλω να τρέπομαι να προλογούμε για τα γλυμάτα που έχουν κάνει αλβανή στην Λαδα ή καλού. Έχουν κάνει και στις να κάνουν, δεν δουθλείω να πω αυτός. Για την πίεση του να είσαι καλός αλβανός ή ψυχολόγος πάμε λαζωή το πάλι. Υπήρξε τέτοια η ενωχοπίση, η δεμονοπίση του αλβανή του στοιχείου και η απαξίωση του αλβανού που για να το αντισταχμήσει αυτό. Απίρνει πέραχματικά να κάνεις την υπερβαση, δηλαδή δεν ακούσαι να είσαι καλός μάττια σε πρέπει να είσαι καλή τελείτερος. Βασίρια, το σαργάδι, θα πρέπει να κάνεις πραγματικά υπερβολικά για τα ανθρώπινα εδώ μένα πράγματα. Πρέπει να είσαι υπερβολικά καλός σινάτους και νομίζω ότι αυτό ήταν μια πίεση που μιώθαμε γενικά και προσπαθούσαν να καταφέρουμε ακριβώς αυτό το όσο γίνεται πιο θετικό. Εσαι όλους τους τομής για να μην δώσουμε αφορμή. Και πάλι το τεόμος, αν ξεχώριζη θετικά μπορεί να σε θεωρούσαν προκλητικού. Παράλια νέες μηχανιώνας της Αλλονίκης. Τι παραίλασυ που μόλις έχει ξεκινήσει καλή πτου νιφονές και τα εψόδια. Ένα πανόμετ ηρίση του Ισοκράδι, ελληνες είναι όσοι μετέχουν τις ελληνικές παιδίες που κρατούν διοάντρες, ήταν η αφορμή για να πιαστούς τα χέρια με κάποιος από τους κατήκους περιοχής. Έτσι ξεκινάει το επεισό διό μου ισκληρια λίθια για τον οδησέα τσείνει. Προτάω σήμερα των ελσών αν τα θυμάτει ολαφτά. Αυτή μάμε όλα, δεν έμενα και πολύ μακριά από την ενα χανιώνα, είμαστε σηνομίλικοι με τον οδησέα. Εγώ δεν είμαι ονάς τουχος, δεν είχα το άφος, να θα σε κόσο τις σημεία. Το χρησιμοποιήσαμε ο 30 φιλόπουλος και όλα αυτή που τον έβγαζαν στην δηλαώρση και αργότερα που τελείγωσε οδησέας και εφήγιας μεγεναμερική. Τι γραφόταν σε αδιαφόρα κροδεξιά σάιτ και πιλεγόταν στα στα βίντεο στο ίδιο. Υπιουτουπ θα φτιάξει ελευανικό κόμα, τον έστειλα νεκή για να από την προετοιμάσουν, θα αρθεί στην Ελλάδα και θα φτιάξει ονδικό τους κόμα. Ενώ άνθρωπος δεν ήθελε τίποτα πολλά αυτά, ήταν αυτό που ήταν, ήταν ασυβιάβασταρός μαθητής και από ότι θα είναι τεσύμερα δημωρία, ήταν ας πολύ εξύμος. Ανθρωπος, για αυτό και είναι ένας παιδιχημένος επιστημονός. Είταν εμπολίτεροματικό. Πολλά παιδιά όμως, έσαν παρόμες καταστάσεις, αλλά δεν υπήρχε τόσο ευημοσίωτα. Γιατί νομίζω ότι οι αντιδράσεις σε άλλες περιυχές, πενήταν τόσο ομέσκαι βίες, όσο ήταν τον γονέον, και εργότερα τον ίδιο του παιδιών στην Εμεχανιώντα. Εγώ όσο πιγά μπορώ να πω ότι ασθάνει καλύτερα, άσχυνα. Εγώ γίνει κασυναγωνία, είναι η πατήρια των μουγκογινήτηκα, αλλά η λάγα είναι η παιδιά των πατήριατας, όπου παιδιά μου με δηλαδή, μπορείτε παιδιά, την οικοί παιδιά, αυτή την πλούσα παράδοση, την πολύ αξιοθάνω στη. Αυτό μου βιγάνει με έναν νέο εδώ έννας, είναι παντάς τη παιδιά. Αθώς το παιδιά μου, το λίγο παιδιά μου, ας την παράδοση που με τραβε πάρα πολύ. Αυτή η άνθρωποι γονείς και αμαθητές και κάτι εκεί που έκαναν πολλές μοραματικά για να τους θερήσουν την δυναν δότα να σηκώσει σημεία, μας θερούσανε μάσους υπόλοιπους, αλυανούς, ένα ωραίο πρώτοιπο, κατά κάποιο τρόπο να σε κόρεδηση με άλλα από την άλλη, δησέστας, είναι είχε ασθυδίσεις για κερό, για μέρες, για βομάδες, και αυτό έτοιμο έδινε κάπως μια εκανοπίση, ότι κοιτάξτε δεν είμαστε μονοεκλυματίες και κλεύτες και αυτό χωριά βολη, έχουμε και αριστούχους μαθητές. Υψχολόγος πάμε λαζοί του πάλι μου λέει πως. για πρώτη φορά με τον όνομα του δυσέα άρχισε να κουγείται για έναν τελείο στις διαφορετικό λόγο, για ένα καλό λόγο τέλος πάντων, φυσικά και αυτό πήγε πολύ αλλιώς στο τέλος. Τελικά πάλι ενώ ήταν ένα σαξές στον ίδιο. Γύρισε το όλο θέμα στο ότι δείχασε την κοινωνία και γιατί δεν έλεγε από την αρχή ότι δεν θα την πάρω τη σημεία και τους άφσενα δείχαστούνει, ακόμα και το θετικό καταφέρεμε να το κάνουμε ανετικό. Ναι, βγήκε πάλι η πέτρα τους κανδάλου στο τέλος, όμως σησίες με τα σαξές στώρις, νομίζω ότι είναι σημαντικό να δοθεί το δύμα όχι μόνο στα παιδιά που καταφέρανε και όντως είναι σαξές στώρις, αλλά και σε άλλα παιδιά που δεν ήταν αυτό το αποτέλεσμα όλο αυτό γιατί, το να επικεντρών με μόνο στα σαξές στώρις καταλήγει να μας κάνει να εφησυχάζουμε κιόλες. Ότι ένταξη περάσαν ότι περάσαν τα παιδιά αυτά, αλλά στην τελική τα καταφέρανε. Αυτό είναι μία μονοδιά στα τυπροσέκηση, είναι αυτό που εμείς βλέπουμε όσο επιτυχία, να εγώρησουμε το κόστος που αυτό έχει, θα προτιμούσα να έχω πετύχει χωρίς, να έχω τραβείξει αυτά με μια πιο ανέμερη πετυχή ηλικία, να μην έχω αυτά να σκέφτουμε και σίχα πετύχει και λίγο λιγότερο. Δεν θα με πήρεζε, θα προτιμούσα να μην νιώθω ότι πίεσυνα αποδείξω ότι δεν είμαστε κακεί και απλά να με διάθεριας που μου να πάω και να παίξουμε με τις φίλες μου και τους φίλους μου έξω. Ένα παιδί που δεν είχε τις ίδιας ευκαιρίας τέλος πάντων, για μέναι ένας αξές στώρι, αν καταφέρνει και διοπορίζεται και ζει μία ζωή με την οποία είναι ο κέας που με ο ίδιος, η ίδια. [Σουσική] Είμαστε στα τέλει της δεκαετίας του Διούσιλιάδες και η οικογένεια σκρέκη στην τυλειοπτική πολυκατική του Μέκα. Είναι μορφομένη, πληρώσενταγμένη στο κοινωνικό σύνολο, ο πατέρας νεργολάβος, η κόρια αποφυτητησιατρικής, όμως προσπαθούν αρχικά να κρύψουν την πραγματική τους καταγωγή, λεγότας ότι ήταν από την γέρκηρα και την ούτεια εταλία. Μέχρι που έρχεται μία θεία τους. Τζαβάνηχανόμαστε, όσο μπορούμε να την κρύψουμε. Εσύ να δοβλέψει αυτά, τα θέλα με τα ψαμάτα, ορίσαι την πάθαμε. Τον, τα, πιορτρίδα, το κόκρι, τελ, που λυσίωτε μιλάει. Κι μάριστα, αλυβανικά, καλά την κατάλαβα, εγώ. Τι, τι, αρυβανικά ήταν, μάνα μου, αρυβανικά, καμός, μην πω, στάνει σπανικά. Αλυβανικά και δεν σηκώνον κουβέντα. Πομπώ πο πατόποντα από τα αθάφη Cart授αθά από τα εσύνευα. Για Terroma των λυπτήγκλητημούκει. adelante ήταν αδείς τώρα απΧ collectiles τέματαLLα. Νηπολρα; Cathedral από שυφού ρβε; Μες δεν diem술 laughs Yoks Perfected à cet. Μεσ'εν για τιμάς λέει μες 9 take-te -OHuous' Email δεν πας κάθε πράью accompanytrl π carryνALVANY. Ποιο conoc parameters mirra and then put on with the C близcome? olla_oh Πραγβο Γεω; όργα μου βγάλό τα να β datasetsOOOO抓 σ τον στ Copy Ποσο με παιδί μου στο μεσέονα. Βεβέει δημετώ πιση απ' τους υπόλοιπος ενήκουστις. Πορκάτικές παρεμήνει διστακτική γερκητοδιάστημα ελεγανκια ανέκτωτα να σας πω το ανέκτω με λβανούς πως αρχίζει μια λβανική σύνταγή ακέικ κλεύουμε διο αυγά και λιπακέληπα. Μια ίδηση που αρχεται μέσω ενός αλυανικού δημοσύ έρματος την υποχή των μνημονίων και της κρίσης στην Ελλάδα καθώς ο αρσιβαρίς τα σπίρος δήμας που ήταν τότε βουλευτής αποχωρίσε από την έτσισα του κοινοβουλίου που υπερεψήφησε την ακήροση του ταμίου των δημοσιογράφων προκλήθηκε από 10 δημοσιογράφους, εντάσυ που αρχίσαν να τον προσβάλουν. Μεταξί των περιφροννητικών συνθυμάτων από τους Έλληνες δημοσιογράφους ήταν αλυανέ, αλυανέ δεν θα γίνει σε έλληνες ποτέ και τροπίσε καναμε άνθρωπο και μας βγάζει στην πουκιά από το στόμα. Εκείνη την περίοδο της κρίσης ήταν ημόνη περίοδος που ο Μπέσαρ την εκτάριος Βακού έλεγε όντας στο εξωτερικό στην Αγγλία, χωρίς δεύτερη σκέψη ότι ήταν αλυανός, αντίθετα προτιμούσε να μην λέει ότι είναι Έλληνας από το Ιελληνο Αλυανής στην Ελλάδα του νιούς 24. την Αγγλία δεν ήταν πολύ εύκολο να λέει σωτής Έλληνας, συντησάλης σε πρέπει να εξηγήσεις τον συνομιλυτί σου τι συμβαίνεις την Ελλάδα οπότε για να το βοφήσω λαυτό έλεγε σε απλά τη μαλπανός, δεν συναντάνε ελληνο καθεμέρα στο εξωτερικό ελληνο έχω συναντήσει και στο κάτω κάτω σε μια παρέα λόγος υπερυφοράς και συνθιώνει άλλη σαν έλληνας εκλαμβάνων δηλαδή σε μια παρέα με άτομα από όλοι των πόσμων, είμαστε αν και μην συνεύσαν, είτε εγώ, είτε ο εμιλιάνο, αυτό που βλέπαν ήταν πιο χοντά σε έναν Έλληνας από τις εναλβάνων υπήρχε τελικά κάποιος θετικό πρώτηπο που παρουσίας όταν στη δηλεόραση, ο ελλησόν μου λέει πως θυμάται έναν άντρα δεν έχω βρίλει από σπάσματα, οι τρόμοι καλά το επόμενο που ήταν μίτσι, προέβρους, τον σωματίον, τον εναλβανόνικο δόμον αυτός έβγαινε ας πούμε και λέγε τα αυτονόητα ότι δεν είμαστε όλοι εγκληματίες και αν κάποιοι είναι εγκληματίες, δεν φέρουμε αυτήν οι υπόλοιποι ακόμα και σε αυτή την περίπτωση όμως το ας πούμε θετικό πρώτηπο αλληβανούς την ελληνική τηλεόραση δεν ήταν κάποιος που πετήχενε κάτι αλλά κάποιος που έλεγε τα αυτονόη και το ποσέτου ήταν πάλι για θέματα εγκληματικότας, ας ρατσισμού και λίπα και λίπα κάποια χρόνια αργότερα, που στο μεγάλο σχημάμαι ότι υπήρχε ουθαποιός και χρησικνωθέτης ο Λέρτης Ιβασιλείου που έδγε είναι σε πολλές εκποβές και κυνηγήθηκε εγγυσοτέλος με την παράσταση περίθυνικορπους κρίστη, στιγμάμαι χαρακρισκά αυτό το απόσπασμα από κάτι παρατησκευτικούς που ένας παπάς του φωνάζει κύρια λυανε προσβάλετε, προσβάλετε τη χώρα μου τα ήθη μου. Μα εγώ στιγμάμαι που κάποιος από τους χρησιαβγίτες νομίζω, τον είχε βρίσει λεγοντά στον αλυανική κόλο τριπίδα. Ολάτε έτχεμα ότι καταίλει στον σοκομίου και από ότι έχει πίδες σε αυτός είναι ο λόγος που καταίλει ψτελάνω, αφαιώρισο ότι χειντινεύει ζωή του πλέον. Κάτσο να το πω στιγμάμαι. Όχι όχι, κύριε Έλληνα αντροπίσας, ο κύριος Αλυανος έχει φέρει δύο κρατάσες, δύο διαθυμμρύο. Είαλα ητροπίσας, είναι σε αφήσει ο υπενηγμός. Αυτό το λιγότερο, το να σε φτύνουν στη μούρη είναι πολύ χειρότερο. Αυτό είναι το λιγότερο. Εγώ δεν θα σχοληθώ με τους ανεγκιαφαλους, ούτε θα εξηγήσω το βιογραφικό μου ή την καταγωγή μου. Εγώ απορώμε την ελληνική δικαιωσή είναι γιατί, ενώ τα πρόσωπα των ανθρώπων αυτον, ξέρετε την εντροπή. Αυτές οι κυρίες που τραγουδάν τον ελληνικό, είμαι νοχερετώντας, να ζυστικά. Ήσως θα πρέπει να διαβάσουν την ελληνική ιστορία και να δούμε τι έκανε ο φασισμός την Ελλάδα. Ήσως δεν ξέρω ότι έγινε στο δίστομο. Στο χειτύριο πολυμήθηκαν δύο μισητές για τους ακρέους συντηρήτικούς, ταυτότητες και το αλυανού και του γέ. Και αν ισοί ενός αλυανού, ενός γέ, ήταν δύσκολη, κάποιοι που ήταν και τα δύο πολύ δυσκολότερη. Αυτό σχολιάζεται ανατρεπτικά και με χюμμορόμος στο φίλμη ξενία του πάνου κούτρα, ο οποίου αλυανούς αδρυφούς ο ένας συνέγγε και κάνουν βόλτα στην Αθήνα. Μην κοιτάς, σιού αρώς. Πες που ρέσεις την Ελλάδα και δεν μιλάσεις λυγκά. Πώς ελένε, ε? Πώς ελένε, το θολεύεις σου ρέπους. Φλαμεθούω βιθόρμα, αλλά για τις σώσεις στολιο πρέσ, όταν είναι πάνω πένας νέ. Του βλώνεις και την κάνεις ακούς. Δεν αθήνα. Ναι, καλά για την συγκρινάλι όρφε. Ο αυτές τις καλές δεν βινόμαστε αλήμος αλήμος. Ναι, λες οι φιένες ο πούστης και αυτό πες είναι άνει και χειρότερο. Καλβάνει δεν αναγκυναφαίνω, μας τα είμαστε. Ακούς. Μησί. Αλλά, αλβάνω στο κανεί. Και αλβάνω σκαι πούστης. Και βουνό και θαλασσα. Υπερήφανη και οπίσει και τον δύο ταυτωτήτων για τις οποίες υποτίθεται ότι ούρωας θα έπρεπε να τρέπεται και υπαρουσίασιαί τους, ως δύο σε τικών πραγμάτων και βουνό και θάλασσα δείχνει ότι ενώ είτε λεόρας είχε μην έρχε τα πίσω, ο ελληνικός κοιματογράφος με ταινίες του πάνου κούτρα, όπως το ξενία και η δύο προταγωνιστές ήταν αλβανικής καταγωγής, ονοικός γέλια και ο κοστάς νικούλοι, του κοστά την ουγιάναρη όπως ήταν ο όμειρος, μας έδειξαν την αλήθεια με τον πιο ενδιαφέροντα τρόπο. Την ίδια ώρα όμως, κάποια ηράπερ, όπως οτούς. Πώς γένεις έτσι έξω παιδη μου, είσαι σαν αλβανός. Με την έλευση άλλων υποδεέστερον υποτίθεται με τα αστών που είχαν δηλαδή σκουρόχρο μοδέρμα, αλβανία να κουφισμένει που δεν ήταν πια αυτή στο στόχαστρο των αρατσίστών, έφτασαν ακόμα και να ενταχθούν στην χρυσία βγή, χρυσία βγή, η οποία φωνάζε αυτά τα συνθήματα για τους αλβανούς. [Παρροκά μου δαράφτω] Τέτοια συνθήματα είχαν ακουστήκες στην παρέλαση από βατραχανσρόπους του λιμινικού. Ενώ παρότι ας την ομία έχει τεμή μάδη με τόπησης αρατσίστηκής βίας και γίνεται σημαντική ζουλιάκι. Δεν είναι σπάνιο σήμερα να ακούμε ματατζίδες εν μέσω επεισοδίων να μιλούνετσει. [Παρροκά μου δαράφτω] Ακόμα και την δακαητία του διουχλιά δεσήκουση θα στερεώ την πακαλακρατούν. Όταν ο Έλληνας Πιλότος και δολοφώνωστης συζήγου του Καρολάιν, υποκρινόταν τον ανοίξερο υποστηρίζε ότι δηθεν λιστες που δηθεν δολοφώνησαν τη γυναίκα του, μιλούσαν αλυβανικά. Δεν το υπέτυχε εαυτό, ήξερε ότι θα γίνει πιστευτο. Εξ' άλλου έχουμε ακούσει τον Νικό Ευαγγελάτο, όχι το 1595, προσφατα πριν από μερικά χρόνια ή πιπ' αυτό. Πάμε σε μια ιστορία, εγκδίω ιστορία στάμες παιδιά, σήμερα, αξεκινήσουμε αυτή την ιστορία με έναν αλυβάνο. Όποιος εξελυθεί με ένα όπλο, θα πείτε τι πιο συνήθες να συμβίνει. Εδώ μεταξύμε την κρίση έχουν ίδια αρχίσει να φεύγουν και από την Ελλάδα. Πολύ από τη δεύτερη γενιά αλυβανούν, προσφατάς το σάιτι μικροπράγματα της λάφω γιόγος τσαγόζησε, έτραψε πόσο προσυπουργός της αλυβανίας, ενειράμα θέλει να πίσει πολλούς αλυβανούς να επιστρέψουν στην αλυβανία από την Ελλάδα και πες αλυβανίδα μαγήρισα στην Αθήνα. Όταν του είπε ότι περνήνια κόσια ευρώ το μήνα εδώ γίνουν ας την αλυβανία θα σε πληρώνουμε 1500 ευρώ. Πώς μπορεί να λεύσει εμάτα τόσο ξεδιάντροπα σχολία σε κάποιος αλυβανός, που γνώριζε τον μέγιστο μιστος στην αλυβανία, συγκρίνοντας τους μέσους μιστούς των δύο χωρών, γράφει ούτσαν γόσεις, παρότι πρέπει να λυθούν υπόψη και άλλοι παράγοντες, όπως το κόστος ζωής φρολογία εγωραστική δύναμη κελίπα, παρατηρείτε ότι ο μέσος μιστος στην Ελλάδα είναι σχεδόν διπλάσοιος από αυτόν της αλυβανίας. Και χαρίς της κληρίδουλια από τη δεκαητεία του 10 Ιδι αρκετή έγιναν τελικά αφεντικά Ιδι. Στη μήκονο ο Εδισάχιν μετανάστης ουγκοδόμος αρχικά είναι πλέον εργολάβος, όπως βλέπουμε στην αυτοψία του Αντώνη Σεροίτερ και του Άλφου. Αμαδάνοι μεσα μήκονο Εδισάχιν μεσαλυβανία εδώ, θα μην να τα πράγω να τα πουλυπήσω. Τι κάνετε εσύ εδισάχιν εδισάχιν εγώ στην εγκονο? Εδώ εμείς κτίζουμε καταρκάς. Ξεκινάμε από τα θεμέλια καλούπια, του βλα, σουβάδες, τα πάντα, μαραγγή, η δραβλική, ψήξης. Όλα αυτά τα σπίτια που υπάρχουν εδώ σε μήκορο της βίγες εσύς της αιχιτευτιαξης. Ότι είναι και νούρια από το 2002 και εδώ. Δεν πήρει με ένα φονοεκάτι να δουλεύζε κάτι και να τρόεγω. Αυτό δεν το ανθάνεχο. Παντός, αν για πολλά χρόνια, το μόνο θετικό που ακουγόταν για τους αλβανούς ήταν η εργατικότητά τους, η ψυχολόγος πάμε λατοπάλη μου λέει, πως περπήνα λάβουμε υπόψη και τον αντίκτη που είχε σε αυτούς. Δηλαδή, έπρεπε να εσκοτονόμαστε στιγμια για να αποδίξουμε την κάποια σπουμεία, και για τα παιδιά του, που είτε τα μεγαλώσσαν και φτάσαν εσύμερα να έχουν εγώνια και να λένε ότι έφυγαν τα χρόνια και δεν έζησα τα παιδιά μου. Και τώρα κάποια απόφτούς αναγκάζονται να με μεγαλώνουν ούτε τα εγώνια του και τα παιδιά τους φύγανε και αυτά έκτος. [Πουσική] Θυμάστε τις κοινί που βοήθησε να σπάσουν τα στερεώτηπα από την σύρα του Μανούς Σουμανουσάκι. Αν βανοσίσε. Ναι. Τι σπένετε. Και πώς τα πρέπει να με δηλαδή. Όχι. Λέω από το τρόπο που μιλάς που συμπεριφέρεσε. Και με χρόνια εδώ και ο χάνω μεγάλη που σπαθιά. [Πουσική] Ήταν μια το μίστην ελληνική τηλεόραση, όμως αν μπήκανεί στο τίκτο θα δείπως σήμερα χρησιμοποιείται για να γελειοποιήσει τους αλβάνους. Ας πούμε, η δημιουργός περιοχωμένου Αθηνάκος θα την είδη, έχει ανεβάσει ένα βίντεο στο οποίο μια κοπέλα και ένας κλεύτης που είναι δημένος με στράς και όλας. Είναι αυτά τα λόγια με το αστίω να είναι ότι αυτός είναι κλεύτης. Το ίδιο πράγμα χιλιασφορές, έλληνες κλεύτες δεν υπάρχουν. Γραφεί κάποιος από κάτω, αλλά τα περισσότερα σχόλια ήταν πέθαν από τα γέλα, το πιο αστίου πράγμα που έχω δίκλει πά και λίπα. Μια αρετή ένα δύο τρία γράφη. Αλβανίδα είμαι και έκλαψα, η μότζη ανθρώπουν ακλή από τα γέλα. Πέρα από την πλάκα δεν είμαστε όλοι κλεύτες, η Αθηνάκος Αντινίδη της Απαντάη, ρεσι ενωείται αυτό. Απλάστηση γεκριμένη σειρά, έτοιχε ως όμερ να πέζει κάποιον ο οποίος ήταν αλβανός. Τι απάντηση να αυτή δεν καταλαβαίνω, λες και τίση πέκατί για τη σειρά και όχι γιατί έβαλε τον ήρωα να πέζει τον γλυστή. Ο αλσών Σγούρι μου λέει σχετικά. Δεν γέλασα, το έχουν κάνει πάρα πολύ. Ο Μανουσάκης είναι ο πρώτος που έβαλε αυτή τη σκινή ως απάντηση, ας την οποίου και λιωποιούν να σχνω στα βίντεο. Για μένα όχι δεν είναι αστείο, είναι μια παραγωγή σέρωτή, πως είναι ένα χιούμορ δεκατείς εναινίδας, γνωμίζω ότι έχουμε κάνει πριματα προστάω σκινωνία. Δεν μου κάνει δίπωση ότι και κάποιοι αλβάνι μπορεί να γελάνε με αυτό. Οι άνθρωποι που έχουν τα ίδια βιώματα δεν έχουν και την ίδια βατή δρασή, επισήδη σε βεστησίες και αφέλης και την ίδια τύληψη. Στη σηρές αφέλεστα 90 ήταν μια κάνωνικότε τα αναπίστα. Έχει αστία για βιαφροσκυνονικές ομάδες. Νομίζω ότι οτι σήμερα δεν λέγονται, που λάχεις το δημόσια και αυτό, είναι μια κατάκτηση. Και εγώ δεν θέλω να την χαρίσω αυτή την κατάκτηση. Μιλόδας με τον ίλειρ Τσούκο και την Γεωρία Σπηροπούλου, ζητάω ότι δική τους άποψη για το πως έχουν, είδεν έχουν αλλάξει τα πράγματα. Τα πράγματα έχουν αλλάξει πάρα πολύ αδηθιαίνε, αλλά πρώτη γενιά σύγουρα έχει ακομαθέμα τόσο αφορά τη σύνταξη για παράδειγμα, και από τα πράγματα έχουν μετά από πράγματα της Ελλάδα, έκατσι και διαβάσαι αρκετούς τόμους που θα έλεγα η διάμαση γενιά πολλά, από αυτά δεν τα γνωρίζει, για να μπορέσει να πάρει μια σύνταξη, φως να βλέπει 30 χρ. Μένσι, μάκια τα λίπα, όπως ο κάθε πολίτις αυτή τη χώρα. Διότι δεν πρέπει να ξεχνάμε από ένα μετανάστην το κράτος του ζητάει να εκπληρύτης υποχρεώσεις του απέναντι στο κράτος και το θεωροπολίστωστό, αλλά ταυτόχρονα δεν του δίνει τα ιδιαδικαιώματα που θα είχε κάποιος Έλληνας πολίτις, αυτού καταυτού. Να αποτελέσμα εκεί ακόμα να χρειαστεί να γίνει να πράγματα, ο κόσκαι πίσεις από την δεύτερη γενιά του βλέπουμε και στο δοκιματερ, που χαρακτηριστικά ορέστης που είναι το παράδειγμα τα έλεγα. Ενώ στεδί που έχει γενιθεί εδώ πέρα, δεν έχει ζήσεις άλλοι χωρακτές από την Ελλάδα, είναι 22 χρονών, πέζει καταπλητικό μουσούκι, γνώστης του οργάνω, αυτού που είναι κατεμέντο ελληνικοστυχείο, ο οποίος δεν έχει όμως ακόμα την ελληνική ταυτότητα, δεν έχει πάρει να λεικεί θα γενιεκόμα και χαρακτηριστικά λέει στην δενία. Την ελληνική θα γενιεδέν την έχω αποκτήσει, έχω κάνει την έτσι εδώ και τρία σκετον χρόνια, χλόμοντο βλέπουμε να δυπέρνω για τα επόμενα έξι αυτά. Γενικό τρέφτε είναι μια απόρνεμένη ιστορία και όχι μονγιαμένα για όλα τα παιδιά τα οποία είναι σαν εμένα, δεύτερη γενιάς, αλυανοί, δάξι αυτό, κάποιος στιγμή πρέπει να σταματήσει αυτό πρόβλουμα. Η θα γενιε κάτι που όχι αναγκαστικά θέλω, αλλά που το δικαιούμε, έχω δικαιού μας την ψήφω και εγώ, πρέπει να έχω τα ίδι δικαιούματα τα οποία έχουν τα άλλα τα παιδιά, για να μην τα έχω, λεδέχο για νηθία εδώ, έχω σπουδάσει, έχω περάσει αποδημοτικό, έχω την ίδια πορία που έχει ένα παιδί, ένα ελληνάκι θα λέγμα. Η κοινωνία έχει αλλάξει αρκετά, η κοινωνία δεν χρησιμοποι πλέον το τηλέξι αλβανός ως βρισιά, μπορεί κάποιικομική στην Ελλάδα να το βρίξουν ακόμα αστίω, ενωδενήναι. Θα περίμενομουν να μίσω ότι σε μια ευνόμου μην υπολοιτία που η μετανάστευση έγινε πριν από 30 χρόνια, θα είχε ρυθμιστεί και το ζήτημα του καθεστό τους διαιμονής, γιατί βλέπουμε ανθρώπους παρότιεχοζί στριαντα χρόνια στην Ελλάδα να μην μπορούν να διατηρίσουν ένας φαλέστας τους διαιμονής. Η καθεστερή σας όχι απρος παραμένουν, έλαζητυμα, αυτό είσχε και στον πραγλικθόν, αλλά το πρόβλημα σε αυτό το θέμα έχει ευξητή, για να μονεί ποιο άγιε την έκδοση μιας άδειας ξεπερινάει σε κάποιες περιπτώσεις στα 2 χρόνια και οι άνθρωποι συμιχίζουν και παίρνουν οι μείνες άδειες διαιμονής. Και αυτή και στιγμή έχουμε πάνω από 200 χιλιάδες εκκρυμίς επίσης, που αφορούν και την έκδοση και την αναιανοίωση στριανταίες διαιμονής. Και αυτό επειρειάζε και την πρόσβαση των ανθρώπων που περιμένουν και σε άλλα δικαιώματα, όπως για παράδειγμα το δικαιώμα του στην εκπέδεψη, το πρόσβαση του σε ένα πάνε κυστίνειο σε ένα κάποιο άλλο κράτος μέλιος σε ευρωπαϊκή σε ενός. Και πρόσβλη ψήτους ειναι σε παγελματικές θέσεις και ούτω καθεξής. Για μικότερα δηλαδή επειρειάζει το σχηδιασμό του ζωής του, όλο αυτό το κομμάτι αποτελεί και μια ματέωση, αλλά και μια μεγάλη ταλεπορία για τους ανθρώπους που το ειχείς θα δε. Ξεκινήσαμε με το πώς παρουσιαζόταν ή αλυανή στο ασθυνομικό δελτύο, το νηφμερίδον ή το τίλεοράσιο ενπαλιά. Έχουν αλλάξει τα πράγματα, έτσι κέτσι. Όταν ο 17 χρόνος είναι θίτεις, το τεύνεκει αλυανός, προτο θέμα, ακρόπολη σε σημασμένος 17 χρόνος αλυανός που θεσσαλονίκει, 17 χρόνος αλυανός ο ένας ατους δράστες, ρόδος, 17 χρόνος αλυανός χτύπησε με χμυροάντική μενου, οταν όμως. ο δεκαεφτά χρόνος είναι θήμα το τεστοιτλος των ιδίσσεων είναι απλώς δεκαεφτά χρόνος. Σπάρτη, εφιάλτης για δεκαεφτά χρόνος, συγενείς σκοπέλαστον, τον απίγαγαν και τον ξυλοκόπησαν άγρια. Θήμαξηλό δαρμού ένας δεκαεφτά χρόνος. Απίγαγαν δεκαεφτά χρόνον προστά στα μάτια της μάνας του. Χρειάζεται να ανοίξεις το άρθρο, να περάσεις την πρώτη παράγραφου και προστοτελώς τις δεύτερες να δίσω ότι ο ενλόγω δεκαεφτά χρόνος είχε ένα φλεύρτ με σημαθή τριάτου, όμως η γονίστης δεν είναι έκραν της χέση, λόγω της αλβανικής του καταγωγής και στο φόνο του αλκί, στη θεσσαλονήκη. Τελικά καταδικάστηκαν και τα δοδικά τομόμος στο μυαλό μας έμινε ο αλβανός δολοφούνος και όταν έγινε γνωστό πως την χαριστική βολή την έδωσε Έλληνας από τον αλβανό δολοφόνου ξαφνικά η τίτλη περάσαν στον 23 χρόνος δράστη. Ούτε μέσα στο άρθρο δεν φαίνεται τι καταγωγήσει ήταν ελληνικής και στη μαφιώζη και δολοφωνία έξει αντρών στην λούτσα και κλοφορίσε ότι πιθανότατα προκείται για αλβάνους σε καθάρισμα λογαριασμών γιατί τί πιο σύνιθες βράδελφε, σχολιάζης κοπικά όλισόν σγούρις στο Facebook του είναι αλβανή και όσεις κοτώνουν δε έτσι μαζικά αλλά και όσεις κοτώνουν. Άρα εμείς ο σκοινωνία ως Ελλάδα δεν έχουμε προβλήμα αυτή είναι αλβανή. Τελικά δεν ήταν αλβανή δολοφωνημένη και μάλλον ούτε και η δολοφώνη τους. Παρόμιο με τον 17 χρόνο, ο 39 χρόνος, ο 39 χρόνος που δολοφωνήθηκε το 2003 και αφήνει πίσω του 3 αρφανά παιδιά είναι αλβανός, γράφιβελσον. Ο δεδολοφόνος του είναι έλληνας αντιστρέψε τώρα τον σύνιτι με το σύμμα και σκεφείτε λίγο τους σύντλους τον ιδίσονα και τα σχολιά κατοπαυτες. Τώρα όμως που ένας έλληνας σκοτώνει έναν αλβανό για μια θέση Parking προκείται για τον 18 χρόνο και τον 39 χρόνο. Τα ίδια και όταν έλληνας ποιτονικό κύριστο λοφώνησετε τραμελή οικογένει αλβανόν επειδή του χρωστούσαν ενήκια, πυροβόλησε τους γονείς και έπνηξε δύο παιδάκια. Αυτά παινούν στα ψηλά, σε αντίθεση με το πρώτο θέμα που καταφέρνει να τονήσει συνέχεια το αλβανικό στιχείο. Συγκλονιστικές χράφοιν οι λεπτομερίες της φρύκης που ζούσε τα τελευταί δύο χρόνια στο βόλο μια 20 διάχρονη από την αλβανία στα χέρια του επίσης αλβανούς της ζήγου της. Τελευτεο παράδειγμα, αι ευμερύδα, χανιά σώκα από το θάνο του οικοσάχρονου να βαγωσώστη μόνο μέσα μπορεί να δίσοτη είχε καταγωγία από την αλβανία. Και λιγιορά μετά στο κοινωνία ώρα μέκα η κοσάχρονος Έλληνας να βαγωσώστης έπεσε νεκρός μετά από καβγά με αλονταπούς. Ενώ οικοσάχρονος ήταν, όπως είπαμε και πριν, αλβανός. Τον φεβρουάριο του 25 καινό μαζε βαιλικόγια του ηχητικότο κοιματερ ο Έλληνας δημήτρης κολτσίδας δολοφώνει σε δύο ανθρώπους και αυτοκτώνης. Ανήκες το ακροδεξείο κόμα εθνικό μέτοπο, οπότε στην κυδία του των παρουσίας ανσάνει ηρωά. Ακούστε ένα πόσμος από τον επικίδιο του δημήτρης αφυρόπουλου του εθνικό μέτοπο για τον κολτσίδα που δολοφώνει σε δύο άτομα. Ο δημήτρης ο Μιτσάρας δεν ήταν άνθρωπο στο λόγον, ήταν άνθρωπο στον πράξε. Το μόνο που θέλω να πω είναι το πόσο θα γέλα για μιτσάρας, βλέποντας στα κανάλια και τα δυσογραφικά. Ενώ στις άλλες ιδίσεις ξεχνάνεσους θίτλους να βάλουν αλβανός δολοφώνος, γύφτος εκλεύτης, πακισανός βιαστής, την κυριακή βρήκανε χώρο να μιλήσουν και να βάλουν την πολιτική ίδιο όστα του δημήτρη. Είμαι σύγραση του γέλα σπράγμαλή δημήτρη μητριβάζη τους, την οποία πολύ σωστά δεν αρνήθηκε ποτέ. Αυτό το άνθρωπο χαιρετούμε και θα κλείσω με το πίμα που είχε πιλέξει να κλείσσει για να αποχαιρετήσει και αυτός τη ζωή του. Είμαι ο καπετάνιος της ψυχής μου, είμαι ο καπετάνιος της ζωής μου. Αυτό επέλαξα ρακάνε δημήτρης. Σήμερα η Ελυγανή σύμφωνα με εκτιμήσεις αποτελούν το X-III με X-65 της εκατό του πληθισμού μεταναστών στην Ελλάδα. Σύμφωνα μεταθετομένα του 23 υπάρχουν περιποδιακόσιας 85.000 νόμοι μετανάστες με Ελυγική πικότα στην Ελλάδα. Ενώ μεγάλο σαριθμός έχει λαβι ελληνική θα γένεια μέσω πολύ το γραφησης για την τρίτη γενιά και την ενία του Ελληνου Αλυγανού. Από το το κυμαντερ του Ιληρτσούκου σε παραγωγή της στεγης του να συσκάλτσου και ελ και άλλη η Στεφανία Κώςτ και ο Δημήτρης Καπουράνης. Μετά από 30 χρόνια εγώ βλέπω ότι έχουν μάθι ελληνες να ζωνομαι τις Ελληγανούς, υπάρχουν και πολύ γάμε μεταξη Ελλήνων και Ελληγανούς. Και πάμε τώρα σε μία τρίτη γενιά που έχει και με όρους εθνοτικούς και τα διοστηχεία. Βιώνω την Ελληνου Αλυγανική ταυτότητα. Ποιο εύκολα μπορώ να πω ότι η μελληνου Αλυγανός από το Ελληνας Ιαλυγανός. Νομίζω ότι ακούγεται πιο από δεκτό από το ίτε το ένα ήτε το άλλο κάπως λύνευ κάποια θέματα. Υαν νοίτι άλλο δημιουργεί μια και νοργιαϊκόνα. Άδι μπορεί να έχουμε μία εικόνα τι σημαίνα σε ελληνό αμερικά νοσ. Μπορείς σηγάς σηγά να χτίζεται και το τι σημαίνει ένας ελληνου Αλυγανός. Το λέμε λες και να κάτω κροφανές αλλά δεν είναι νομίζω ότι από τη δεύτερη γενιά και μετά μπορεί να δημιουργηθεί ένα μίγμα σπουμαι μία δετιαόσμος. Και μπορεί και αργότερα. Για την τρίτη γενιά και η γεωρία σπηροπούλο και ο Λίρτσουκου. Όσο να φορά την τρίτη γενιά με βάση μια ρίτη μεση το νόμ 30 από το το 2010 που λέγεται την πλόρδυ και το Εδάφος. Η τρίτη γενιά από τα με τη γέννη σύτη στην Ελληνική Φαγέμια, ο νομοφέτης το 2010 είπε ότι η παρέλαυση τριών γενεών αποτελεί η κανό λόγο για να είναι κάποιος έιννας πολίτς με τη γέννη σύτου. Η παπούδεστούς έχουν ζήσει στην Ελλάδα, η γονίστούς έχουν με τη γέννη σπαιδιάς έχουν διαμορφωθεί εδώ πέρε προσωπικότητα εστούς. Από την κοινωνία, από το σχολείο, από τις παρέες και παελεύοντας, θα αντίθεσουμε τις γονίσεις μας που οι προσωπικότηπές τους έχουν διαμορφωθεί στην Ελληβανία. Οπότε τρίτη γενιά δεν νομίζω ότι έχει ακόμα αυτή την ανάγκη, έχει και το ψάχνη αν υπάρχει βρίδικοί ταυτότητα ή τελισφάντουν αντέμνονται μεταξύ των δύο. Και θα έλεγα περισσότερο, είναι έλληνες αυτού καθαυτού. Έχουμε το σφraktionτ & εικαιέρυμε εекоторι στην Κάθη Εκéd 2025. Başρ déplει πχ 되어 φελυλές , δει Εκκ Porsδο. Ξροχνάς σημαή εσύ. Για planner! Ή μ' , θα ξεκμετλα θα μου ρωμεζουμε στιγχ overs της ελεύCCσης για τα λειομονταία λιχSA η Αουτρη. Λ 들�ples εντα, λυ!", εχα misinformation! Β gehαει με και την έλαλλα σπόσο. Βαλόχουν περισσότερο αυτό που έχει αφήσει ο παπούς και η γονείς. Αλλά όχιω ότι πραγματικά νιώθουν κομμάτει της ελληνικής κοινωνίας. Μελόδας για την Ιβρυδική ταυτότητα, η ψυχολόγος πάμε λατοπάλη, μου λέει πως ανησυχεί ότι υπάρχει κίνδυνος να την βλέπουν κάποιοι εκτός της κοινότητας ως τρόποδιαγραφής κάθε αλλυανικότητας. Αυτό προς διοριζόμουν και εγώ προς αυτή την κατέφτηνση, άρχισα να με ενωκλεί, όταν άρχισα να αντιλαμβάνονε, ότι χρησιμοποιείται για να παρουσιαστεί η αλλυανικότητα ως ένα απλό παγγραунд βαραίαπλ. Έχει εξησοθεί με τότε αυτά τα παιδιά πια. Δεν ξεχωρίζουν όπους Έλληνες. Είναι πιάβ απλήτος αφομιουμένη στην ελληνική κοινωνία. Και αυτό δεν σημαίνει ότι αποδεχόμαστε μια διπλή ταυτότητα δητή η βρήτική, όπως σας πέστην, γιατί όταν μιλάμε για μια διπλή, ταυτότητα μιλάμε για δύο διαστάσεις οι οποίες δυναμικά τροσπάτουν αλλιλεπίτρουν. Είμαι εσύ, ωραίο, ότι τα παιδιά δεύτερης γενιάς που τε χρησιμοποιούν είναι πολύ σύνητοποιημένα όσπρος το πιάστηχη αφέρουν και είστε in Albanianicotitatus, αναφέρουμε στον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιείται από οπχεντύποτε εκτός της κοινωντάσμας. Γιατί διστυχώς νομίζω ότι η ελλάδα ακόμα παλεύει με χρόνια εσαγιλώσεις και ελληφωβία είναι βαθιά εντυπομένη στο θυμικό της ελληνικής κοινωνίας, οπότε ο μόνος λόγος που έχω μια ενηστασία σπροσφτών των νόρων είναι το να μην θεωρείτε οι αλλυανοικότερα απλά ως ένας τυχίος στον παγγράμον των ανθρώπων και τίποτα παρπαλών. Η περισσότερη από την νεότερη γεννιά δεν αλάζουν τα ονοματά τους πλέον το παιδισάβμα του ελληνικού θέατρο οικοσί εξάχνων ως δημιουργός Μάριο Μανούσης, δεν κρύβιτικα ταγουγή του, δεν αλάζει όνομα ακόμα και ο δίδιλος της πολύ πετυχημένης του παράστασης μάμι κρατηθηκε σταλυβανικά και πλέον όλο και περισσότερες φωνές ακούγονται σε αντίθεση με παλιά που δεν υπήχανούται εσύτικές απικονήσεις των αλβανών αλλά ούτε θετικά πρώτηπα. Και αυτό μου λέει ο Λυσώνσγούρι. Είναι γιατί πάντα μιλούσανε άλλοι εξονοματός μας. Μιλούσαν αύρωποιο ποι δεν ανήκουν στην κοινότητα των αλβανών με δαναστωστών. Εγώ το βλέπω αυτό να συβαίνει μέχρι σήμερα. Θυμάμαι χαρακτριστικά περίσει ένα αλβανικό σοματύο στην Αθήνα να διοργανώνει μια εξδύλουση για τα 30 και χρόνια αλβανικής με τα ανάστωσεις και στο πάνελ να έχει 3 Έλληνες και αλαλβανό. Εγώ θα ήθελα το σενάριο θέλεις για το δικό μας βύωμα και για την παρουσία μας στα μη μία να το γράψει κάποιος από μέσα. Και ας μην είναι η δικός γιατί δεν υπάρχει πιο δικός από αυτόν που το βύωσε. Στο λέει για αυτό γιατί χαγράψει για αυτό σαν αλβανικό πριν δικό για αυτό το εποπερισσαντικό. Και απάντηση ήταν ότι είναι αλαυτή η Έλληνες που μέσα και είναι η δική. Είναι καταλαβαίνω πιο συνεπιο δικός από τον ίδιο, τόμετα να άστη για να μιλήσει για την εμπειρία του. Δεν υπάρχει προσόπηση, δεν υπάρχει δύμα. Εγώ θα ήθελα ας που αυτοί που θέλουν αγοηθήσουν και είναι σήμερα χεί. να μ' ας δώσουν το χώρο. που βλατφόρμα. Αυτό που κάνει εσέση που ρωτάσεμε ένα και δεν απεφθύνε σε σε χύψη ηρικούς για να σου αναλήσουν ας που με επίσης τη μονικούς ώρους και τα λίπα. Με σ' από το σημερινό του κοιμαντερ δεν προσπαθούμε να εξωραίσουμε τα πράγματα ούτε να άθωσουμε εγκληματίες όποια καταγωγήκια αν είχαν. Και πίσεις, αν τα πράγματα ήταν διαφορετικά και μηση έλληνες πηγαίναμε με τον ίδιο μασικό τρόπο στην Αλυσία μπορεί να μας αντιμετώπησαν ακριβώς όπως τους αντιμετώπησαν με και εμείς. Όμως τα λάθη που έγιναν ενώ δεν πρέπει να ξέχαστούν, μπορεί να βοηθήσουν στο χτίσμο μιας νέα σχέσης των λαών και των δύο χωρών. Ο Λίρτσουκο. Η πήρια να κομμάτσε λες κοινωνίες που μας βοήθησε, που μας στήρυξε, καταλάβαινε το πρόπο ποιμά μας και τις δύσκολοιες, δάλλον σιελβαντεί θα τα χανακαταφέρει αν ήταν όλο το κλείμεχυτηρικό. Έχουν γίνει και από τις δύο πλεπρές λάθη, είτε σε κρατικό επίπεδο, είτε σε κοινωνικό επίπεδο, αλλά νομίζει τα πράγματα λάζουν και αυτό είναι σημαντικό, διότι έχουμε πολλά κυνα μεταξύμα. Σε ό, το βλόπο φίλους που έρχονται στην Αλυσία παράδειγμα, να κυμμένε ρεσί, είναι σαν να έχω πάει στο μπαποί μου ξερωγώ στην πελοπώνησο, στην φλόρινα, δεν ξέρω. Οπότε έχουμε πολλά κυναστυχία, είμαστε βαλκάνη με το ξεχνάμε αυτό, ιδέχτε ριενιά και η τρυτησυγούρα να φτέξει γεύφυρες με ταξιτών τιο χωρόν γιατί αρκετά έχουν κουραστικές διολαί με την αριντικότητα που μπορεί να είχαν με τόσο σαχρόνια. Η Αλυσία γίναν οι Βαμούλες στα Δελτια ίδισεων έγιναν το σητομότερο ανέκδο του της Ελλάδας χρησιμοποιήθηκαν ως σάκος του Μποξ, αποκομικούς και σηρέζει ένα βιγέλιο. Όμως υπάρχει και μια ουσιαστικότερη τυλοπτική εμβάθινση, στη σέννη στουρατσισμού, της βίας και των στεραιωτήπον, παντώσίδους. γράφει ο Giánnis Καρακασίδις στην μεταπτυχία κύτου. Εργασίας το αρισότερο επανεπιστείμεο θα σας αλλονοίκεις. Ήταν στη Συρά του Γεωργού Καπούτζίδι Εθνική Ελλάδος. Επρόκειτο για μια σύρά που εστίας σε σε θέματα που δεν συνηθίζονται από την ελληνική μηθοπλασία, όπως συξενοφοβία, η Αναπίρια, η Σεξουαλικότητα και η Νδοηκωνγενία Κυβία και την οποία θα κατατάσαμε στο Ιδως της Δραμεττή, μια σιβριδικής μορφής δράματος και κομοδίας. Έναν από τους μόνοιμους ρόλους στην Εθνική Ελλάδος, ενσάρκώνει και ουθοπειός, μάγκλη, Whiteton, υποδιώμενος τον Erichard, τον καναδό σύζιγγο του Χριστού Πολύτη, τον οποίο είναι πέζε ο Γεωργός Καπούτζίδις. Ο Erichard βρίσκεται επιχρόνια καθιλομένος σε αναπηρικό αμαξίδιο, την Πολοστή φορά που έχουν μπλοκάρη το παιζοδρόμιο, μπροστά από το σπίτι του και δεν μπορεί να βγει, ο σύντροφος του, ο Γεωργός Καπούτζίδις, γίνεται εξαλώς. Σε κίνη περίπου τη φάση, ο Erichard έχει έναν συγλονιστικό μόνο λόγο με τον οποίο επιλέγουμε να κλίσουμε. Αν θες την γνώμη μου, λέει Erichard, τον αρατσισμό τον έχετε μέσα σας. Σας τον διδάξανε χωρίς να το θέλουν. Σας μάθαν από μικρά παιδιά ότι είστε η πρώτη, η καλύτερη, ότι γενήσατε τη δημοκρατία, το θέατρο της επιστήμες, το πολιτισμό, τα πάντα και είναι αλήθεια. Αλήθεια είναι όλα αυτά. Η πρόγονή σας τα κάνανε, είναι δικά σας. Αλλά κάπου σε αυτά τα βιβλία που σας δίναν στο σχολείο θα έπρεπε να υπάρχει και μια υποσυμείωση που να λέει ότι δεν είστε πλέον η καλύτερη. Ότι υπάρχουν άλλα 20-30 κράτης στο μπλανήτη που σήμερα που μιλάμε τα έχουν καταφέρει καλύτερα. Ήσως αυτό να σας έδινε ένα κίνητρο να καλύτερεψετε και εσείς. Ήταν ένας τυλειοπτικός μονόλος στον πριν δεν ζώθηκε ο σημασία έπρεπε τότε. Τι περίοζω εκείνη η κακή ξένει μας έφτεγαν για όλα. Ήταν η κακή ευρωπέη που δεν μας χάριζαν χρέη και εκστραχρήματα, είτε η κακή άλλο δαπή που δηθείνει μας έκλευαν τις δουλειές που έτσι καλείως δεν θέλαμε να κάνουμε. Ήταν δύσκολο τότε να κάνουμε αυτό το κρυτική πως ο μάλλον να παραδεχτούμε ότι πλέον δεν είμαστε το κέντρο του κόσμου και δεν αξίζει και να είμαστε. Μπορούμε όμως να το προσπαθήσουμε. Καποί εδώ τελειώσαμε στο μικρόφονο και την παραγούγη ο άρις δημοκείδες. Συνεργά της περιοχωμέν και ελληνικά λες. [Σουσική] [Χειροκρότημα]