Η σκληρή αλήθεια για το αδυνάτισμα και για τα νέα φάρμακα
64m 50s
**Key Points**
1. Τα νέα φαρμάκα για την παχισάρκεια είναι προϊόν μιας πιο σύνθετης επιστημονικής ανάλυσης, όχι απλά ενέσεις αδυνατήματος, αλλά φάρμακα που αντιμετωπίζουν τη νόσο σε συνδυασμό με άλλες παθήσεις.
2. Η παχισάρκεια δεν είναι μόνο θέμα βάρους, αλλά μια πολύπλοκη μεταβολική διαταραχή που συνδέεται με πολλές άλλες νόσους, και η αντιμετώπισή της πρέπει να είναι συστηματική και προλυπτική.
3. Το πρόβλημα του βάρους δεν είναι μόνο θέμα διατροφής, αλλά αποτέλεσμα περιβαλλοντικών, κοινωνικών και γιατρικών παραγόντων, και η ανάλυσή του πρέπει να είναι συνολική, όχι μόνο μετρική.
**Συνοψίζοντας**
Τα νέα φαρμάκα για την παχισάρκεια δεν είναι απλά φάρμακα αδυνατήματος, αλλά θεμελιώδης εργαλείο για την αντιμετώπιση μιας πολυπλοκής μεταβολικής διαταραχής. Η παχισάρκεια σχετίζεται με πάνω από 200 άλλες παθήσεις, και τα φάρμακα αυτά βοηθούν στην καταστολή της παχισάρκειας και σε διαφορετικές καταστάσεις, όπως καρδιακή προστασία. Η αντιμετώπιση του προβλήματος δεν πρέπει να βασίζεται μόνο στο δείκτη μάζας σώματος, αλλά να περιλαμβάνει περιβαλλοντικούς, κοινωνικούς και ψυχολογικούς παράγοντες. Η επιστήμη διαπιστώνει ότι η παχισάρκεια είναι ένα πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπίζεται με συνολική προσέγγιση, όχι με υποτροπιάζουσα κατανόηση. Αντί για προβληματική στέλνει, η ανάγκη είναι να δημιουργηθεί μια κοινωνική και επιστημονική αντιμετώπιση που να αναγνωρίζει την αξία της διατροφής και την υγεία ως συνολικό φαινόμενο, όχι ως ισοδύναμο μόνο σε επίπεδο στοιχείων. Τέλος, είναι απαραίτητο να αλλάξουμε την αντιλήψη για το σώμα, ώστε να αποφύγουμε την υπερβολική ενοχή και να δημιουργήσουμε μια περιβαλλοντική προσέγγιση που προωθεί τη συνολική υγεία.
Αυτά τα φαρμακά έχουν γίνει παγκόσμιο φαινόμενο.
Συχνά τα κούμε ως ενέσεις αδυνατήςματος,
αλλά επιστημονικά αναφερόμαστε στους αγωνιστές των υποδοχείων GLP1.
Τι σημαίνει όμως αυτός την πράξη και είτε έχουν προκαλέσει τόσο υγιαφέρον.
Είναι ο στέλιος Πανταζής, που ακούμε ο γιατρός μεταβολικής, ιατρικής,
ονοστός και ο σογιατρός της Λάιφου από τα βίντεο του στο Λάιφωτίβη.
Για να καταλάβουμε, πρέπει να δούμε πώς επικοινώνει το έντερο με τον εγκεφαλό μας.
Στο σώμα μας υπάρχει μια ορμόνη που ονομάζεται GLP1.
Η πιο φυσιλοί και συνηθήκες έκρινεται αφού φάμε και στέλνει ένα σήμα στον εγκεφαλό,
ότι έχουμε φάερκετά και μπορούμε να σταματήσουμε.
Τα φαρμακά φτά είναι ο σουαστικά αντιγράφα αυτής η σορμόνης,
αλλά με μια κρύση μηδιαφορά.
Ενώ η φυσική μας ορμόνη διασπάτε μέσα σε λίγα λεπτά, αυτά τα σκεβάσματα έχουν σχεδιάστεί να αντέχουν στο έμα για μέρες.
Η λειτουργία τους είναι πολύ επίπεδη στον εγκεφαλό στοχεύουν απευθία στο κέντρο του κορισμού στον υποθάλαμο.
Δεν κόβουν απλώς την πίνα αλλά μιώνουν αυτό που οι επιστήμονες ονομάζουν φούν νόης.
Εκείνη την επίμονη εμονική σκεψή για το φαγητό που βασανίζει πολλούς ανθρώπους.
Στο στομάχη επιφραδίνουν την γαστρική κένωση. Η τροφή παραμένη στο σώμα για περισσότερη ώρα
με αποτέλεσμα να νιώθουμε γεμάτι με πολύ μικρές ποσότητες φαγητού.
Οπότε λίσθηκαν όλα τα προβλήματα. Υπάρχει σαρκή αμένη στο χρόνο του λαπό της ιστορίας.
Όχι ακριβώς, καθώς το σώμα προσπαθεί να προσαμωστήσει αυτά τα αυξημένα επίπεδορμονών προκύπτουν παρινέργες.
Τι πρέπει να γνωρίζει ο οποίος κέφεται να ξεκινήσει θεραπία και την απροσέξη. Και ο οποίος θέλει να ελέγξει το βάρος του χωρίς φάρμακα πως να το κάνει. Επίσης είναι τόσο κακό να έχουμε παραπάνω κυλά.
Είμαι πως αξίζει να το κοιμάσουμε να τρώμε διεστητικά χωρίς απαγορεύσεις.
Ήδική υπέρκια κατά των νέων φάρμακων για τρίδια τροφολόγη και διετολόγη μας βοησούν να επιχυρίσουμε να φωτήσουμε σήμερα
την σκληρία λίθια για τα νέα φάρμακα, αδυνατήςματος και την παχισάρκεια.
Γεια χάρα, είμαι ο αρις δημοκύδες και σας καλος ορίζω στις κληρές αλήθιες.
Το πότηκα στις λάφος που φιλοδόξει κάθε βδομάδα να έχει κάτι ενδιαφέρουν.
Αν θέλετε να μας ακούτε ακολουθείς θέμα στο Spotify, τάπλοι, πότηκα στο Youtube ή στο Site Life Hotel HDR.
Στο σημερινό έχει την κοτοκυμαντερ την επιμελία του οποίου έχει η Ελένη Καλέση,
που πήρε και όλες τις συναιντεύξεις παρουσιάζουμε τον νέο το οποίο που έχει διαμορφωθεί για το σωματικό βάρος
μετά την κυκλοφορία των ενέσημων φάρμακων ενα αντίας την παχισάρκεια.
Τώρα, τόσο οι ατρικοί επιστήμοι ως οικοίκινούνικες επιστήμες,
δε βλέπουν την παχισάρκεια ως θέμα θέλυσης, αλλά ως περίπλου και μεταβολικηνός και τα καλά νέα φάρμακα
δεν σε ορούνται απλά ενέσεις αδυνατήςματος, αλλά φάρμακα τροποποιητικά της νόσου της παχισάρκίας.
Η εξελήξη συνεταχίτατες και τα επόμενα χρόνια γιατρί θα μπορούν να επιλέγουν το κατάλληλο φάρμακο
η και συνδιασμό φάρμακων ανάλογα με το προφίλ του κάθε ασθενούς με σίγουρα ποτελέσματα.
Από την άλλη η δυνατότητα γενικευμένη σχρήσεις δημιουργεί σε ένα τσουνάμε παραπληροφορίσεις και νέων προβλυμάτων.
Με χρυπριν λιγά χρόνια, η υπάρξη τους ήταν γνωστίως το μυστικό τουχόλιγουδ ή το φάρμακο των διασήμων,
επειδή διαδώθηκαν όταν αποκαλύφθηκε ότι τα χρησιμοποιούσαν Stars και Influencers για να χάσουν γρήγορα κυλά.
Αυτή πρώτη διάδοση ως τα μαγικά χάπια αδυνατήςματος προηγήθηκε της γνώσης ότι προκείται για φάρμακο από κριστικά για ειτρικούς λόγους και τσι όταν έγινε εφεκτή η ευρία διάδοση τους,
έγινε ευρία και η μή ορθή κατανάλωση τους.
Ας αρχίσουμε όμως από τα βασικά τι και πια εσύ είναι η μεταβολικές διαταραχές,
μας λέει ο κυρίος δημωστένης Παναγιωτάκος και αθηγητής επειδή μιολογίας στο χαροκόποιο βανεπιστήμιο.
Η πιο γνωστές βασικές μεταβολικές διαταραχές σε που γνωρίζει ο κόσμος είναι ο ζαχαρόδις διαβίτις,
και πήσης μια διαταραχή μεταβολική ο οποία μας απασκολή διαετραδελευταία χρόνια είναι πακησέρκια.
Μεταβολικές διαταραχές συχεστικά είναι παθίσης οποίες διαταράζεται η φυσιολογική βιοχημική λιοτουργία του οργανισμού.
Δηλαδή μια πλαλόγια τρόπος με τον οποίο το σώμα παράγη αποθηκεύει και χρησιμοποιέναιρια και θεπτικά εσυτατικά.
Στο ρότημα τώρα αν είμαι μεταβολικές διαταραχές είναι κληρονομικές,
εκτός από τις συγγενείς διαταραχές όπως συγκογενείς περικολυστρολεμία ή νοσιαρά παχησαρκία,
όπου αφορούν που είμαι κάπως ο σωστά του πληδισμού και τα κανόνα ή μεταβολικές διαταραχές
ή και πιο σωστά θα τους λέγαμε μεταβολικές παθίσεις πλέον δεν είναι κληρονομικές.
Είναι επίκτητες μορχές μεταβολικών διαταραχών που σχετίζεται με τη διατροφή,
με ορμονικές διαταραχές αλλά και διάφορους περιβαλλοντικούς παραγόντες.
Η κυρία δημήτρα παπαμήχου είναι διατροφολόγος που κάνει έρευνα με το πανεπιστήμιο RMI-T στην Μελβούρνη,
ζηκεργάζεται στην Αστραλία τα τελευταία δεκατρια χρόνια.
Μας λέει πως το περιβάλλον που ζούμε σε σχέση με τη διατροφή έχει αλλάξει τον τελευταίο εόνα.
Πολύ, πάρα πολύ, δηλαδή δεν είναι εύκολο.
Όταν παντού υπάρχει πρώτα πολύ εφαγήτο, παντού υπάρχει αρέθισμα για εφαγήτο.
Είναι πολύ εύκολο να βρεις φαγήτο.
Και πως θα υπάρχουν σήμερα.
Όπωςδήποτε έχει αυξηθεί το προζόγημο ζωής γιατί έχει μηωθεί πάρα πολύ η παιδική θυνησημότητα,
ένας παράγοντας πολύ σημαντικός εναυτός.
Αλλά από την άλλη όμως αυτό που μας ενδιαφέρει δεν είναι μόνο το προζόγημο είναι η εύκολη δηλαδή να έχουμε καλή υγεία σε μεγάλη λίκια.
Το ότι μπορούμε και παρατίνουμε τη ζωή μας με φάρμακα.
Ότι είναι σημαντικό, αλλά νομίζω το πιο σπουδαίο από όλα είναι σε τι κατάστε σηγίες είμαστε όταν είμαστε 90 χρονονό.
Αλλά σίγουρα δεν είναι η κυρονομικότητα αυτή που θα δημιουργήσει το μεγαλύτερο πρόβλημα.
Έχουμε διότι υπάρχει σε αρκία ουσιαστικά, έχει αυξηθεί πολύ τα τελευταία χρόνια της τελευταής δεκαητίας.
Αυτό τι σημαίνει, πως έχουν αλλάξει τα γονίδια.
Όχι βέβαια, τα γονίδια δεν να δάζουν το σοβρεγορα, θα είναι 1.000 χρόνια για να υπάρχουν κάποιες αλλαγές που σημαίνει πως αυτό που έχει αλλάξει είναι το περιβάλλον και ο τρόπο ζωής μας.
Άρα λοιπόν τα γονίδια θα πούμε ότι είναι αυτά που πλίζουν το όπλο, αλλά τις καντράλοι θα δραβίξουμε εμείς με το τρόπο ζωής.
Και είναι και βιολογική παράγονταίση που έχουν σχέση όχι μόνο με το τι κάνουμε εμείς έχουν σχέση πιθανών και με κάποια διαστήματα στις ζωήνος ανθρώπους,
της γυναίκες και παράδειγμα στην εμηνώπηση που αλάζουν τα πράγματα.
Και εκεί δεν είναι μόνο θέμα θέλεις, δεν είναι μόνο θέμα δηλαδή ότι δεν κάνουν τα σωστά πράγματα,
είμαι αντιμέτωπη με μια βιολογία που είναι δεφορετική και θα πρέπει να κάνω και εγώ δεφορετικά πράγματα.
Η υπεριπτωση της δημοσιωγράφουλή να ζειάναρου μας δείχνει πως δεν αντιμετωπίζουν προβλήματα με το στιγμα μόνο όσοι είναι υπερβαρει ή έχουν παχισάρκεια και νοσίρει παχισάρκεια.
Ακριβώς για να αποφήγει το στιγμα, πολλής κόσμος γυναίκες κυρίως κάνουν τα πάντα για να μην ξεφίγουν από από ψυχηλών.
Ακριβώς γιατί είναι πολύ γνώριμο πλέον. Δημακολουθεί μέχρι σήμερα που είμαι 50 χεδόν.
Φυσικά είναι σε φως χειρότερα στην ενοίλκη ζωή. Κάθω ότι μιλάμε για 15 λοιπόν. Δεν ομίζω ότι κάνει ένας που δεν το ζει.
Δηλαδή οι άντρες, γιατί δεν είμαι σίγουρη, το ζού μου στα βαθμό που τους γυναίκες και λόγο βιολύρογέξαλε και κυρίως λόγο κουλτούρας.
Βωρεί να καταλάβει για πώς τα λεπορία μιλάμε. Δηλαδή τι απαιτή να μην περνεις κυλά.
Να το πω απλά, δεν ομίζω ότι ποτέ έχω υπάρξει σε μη δίετα. Δεν έχω ψωνήσει ποτέ, τυρόπτα από το φούρνο ή σικολλάδα το περίπτερο.
Τουλάχιστον χωρίς να νιώθω φοβερές ενοχές. Δεν το κάνω ακριβώς γιατί αυτά τα τρόφη με ένα εμπότησμένα με τόσο πολύ ενοχή.
Έχω σκεφτεί δηλαδή ότι αν είχα υπερδυνάμεσει αν κάτι μπορούσε να κάνω έτσι μαγικό θα ήταν να μπορούν να απολαμβάνω κάποια τρόφημο.
Όμως αν άνθρωπος χωρίς να πρέπει να ακολουσήσουν κάποιες ημέρες, η δικής διατροφής ή τέλος πάντων αυτομαστυχόματος με άλλους τρόπους.
Έχω φάει πάρα πάρα πολύ σαλάτα, πάρα πολύ κότατ, τελευταία που είναι της μόδας, αυτές φριανιές που είναι κυβότιος αχαρτώνει τέλος πάντων.
Έχω κάνει όλες τις διέτες της μόδας και μη και το διαλυματική, έχω βγάλει αλεύρι από τη διατροφή μου,
μια φορά αύγαλα και το λαβρά και την πάπρικα γιατί μου πάνω ότι εμποδίζει το μεταβολισμό μου.
Όλα δούλεψαν φυσικά γιατί ήταν πολύ δραστηκές διέτες μέχρι που σταμάσαν να δούλεγουν.
Είναι σε αφός πιο δύσκολο, το να μην γίνει συμπερβαρος, απ' το να αφεθείς και να γίνει συμπερβαρος. Και σε κάποια στιγμή, ήλοι να γιάνω ρου, εξανγλημένη από την υπερπροσπάθεια δεκαετειούν, δοκιμάσαι να κάνει κάτι άλλο.
Κάποιες στιγμές στην μπορία προσπάσσαν από δεχτό, τον αφτό μου, το σώμο μου.
Είναι από ό,τι δεν είμαι από τις γίνες που έχουν πάρει από τα ιδιατερα πολλά κυλά έτσι, φουσκόνοξε φουσκόνο, φουσκόνοξε φουσκόνο, περίεύτου πρόκειται. Και ξέρω ότι αν αφεσό θα πάρω αρκετά κυλά.
Τέλος πάντων, ότι να πώς τον αφτό μου ότι αυτό είναι το σώμα σου, μαυτό μπορέφεσαι, δεν πειράζει που έχεις κυλά, δεν είναι πρόβλημα κυλά, δεν πειράζει που έχεις κυταρήτητα, μια χαράνγη κυταρή.
Δεν πειράζει που σε εσφωτογραφείς βγαίνεις χάια ή ανίγοντας την κάμερα στο κίνητο κατά από το σαγόνι,
βλέπεις τρία τέθρα σαγόνια, ανάλογας που με τη φάση που στην οποία βρίσκεται.
Δεν τα κατάφερνα ποτέ και άνθα τους λόγους, φυσικά όχι ο μοναδικός,
είναι γιατί κάθε φορά που αδυνατίζω παίρνω πάρα πολύ σε πένους.
Όταν παίρνεις λίγα κυλά, βξομιώνεις, λίγο το βάρο σου,
δίνεις στον άλλο δικαίωμα να τους χωλιάζει και όλα, με ένα μαγικό τρόπο.
Σιο πάω κάποιος, όταν ήσως κάποιος έχει ξεφίγει στα κυλά,
ή τελευπάθει να είναι παχίσαρκος και κάπος θεωρείται ότι δεν πρέπει να το αγγίζουμε πάλι καλά δηλαδή.
Το να είμα δίνατε έχει πάρξει στο όχι μοναδικός μου,
αλλά και πολλον άλλον γύρω μου, μου τόχουν επίλεις, γενείς, έχω ακούσει,
αλλά πολύ καλή βγήκης, δηλαόραση και πολύ αδυνατη, μου τόχουν πίσει να αδελφοί αθετικά διάφορος κόσμους.
Ακόμα και στην εγγυμουσή είναι δηλαδή, είμα άλλο ένα άνθρωπο, στην κυλιά μου και το σέμα ήταν πόσο θα πάρω,
πόσο θα πάρω και πόσο γρήγορα θα τα χάσω, ώστε όλο αυτό να είναι σαν να μην συνεύει ποτέ εγγυμουσή είναι δηλαδή.
Κάποτε, τα παινόλα αυτά πράγμα της αγκοπλημέντα, όταν μου λέγαν ξερωγό ότι αδυνατσεις σε πολύ όμορφη, μια φορά κάποιος του δουλιά μου είπε που ήταν πάνω βομένα μην τηχόν και τα ξαναπάρις,
ότι είσαι τόσο ωραία, μην τηχόν και τα ξαναπάρις, που ήταν πακέτω ας πούμε.
Δηλαδή, είσαι να μου δρει μια εντολή, τέλος πω να εγώ τι έκλαμβάνω πλέονσα μομφή για την εικόνα που είχα πριν και για την εικόνα που θα ξαναέχω στο μέλλον γιατί. Αυτό κάνω, χάνω και κερδίζε κυλά, ούτε όχι δεν μαρέσει καθόλου το κοπλημέντο.
Λέθερω ότι είναι απτεχυρό τραπράγματα που μπορείς να πεις κάποιον ότι είσαι στα καλύτερα άσφος που με δελτιώσκης πάρα πολύ επειδή έχεις κυλά.
Σε να χωριέμαι αναδρομικά και πως να το πω προλυπτικά ταυτόχρον.
Ακεί που θέλω να καταλείξω ότι δεν έρκει κάποιος να γαπίσει ο ίδιος το σώμα του, χρειάζεται και άλλοι να γαπίσουν το σώμα του.
Πού είναι αρκετά πιο περίπλοκο.
Να διευκρυνήσουμε ότι άλλο το άτομο που είναι υπερβάρο και άλλο αυτό που έχει παχισάρκεια
και οι δύο κατηγορίες έχουν αυξημένο σωματικό βάρος, όμως υπερβολικού λίπους.
Ο Ευθήμιος Καπάνταης είναι παθολόγος με εξηδίκυσης τον Σακαρόδη Διαβήτη και επίσης
είναι γενικός γραμματέας της ελληνικής εταιρίας παχισάρκίας.
Είπαχισάρκια είναι μία πάθηση, μία νόσος θα πρέπει να τα ακούγεται ίσως και πιο σοβαρά η ορολογία νόσος
η οποία είναι πολύ παραγαοντική, ο φίλετες σε πολλούς παράγοντες,
είναι δύσκολα αντιμετωπίσιμη, εύκολα υποτροπιάζουσα και διαχρονική παθολογική κατάσταση.
Είναι ένα φάρμα κάπου έχουμε ήδη δείχνουν στις συνομένες πολιτίες της Αμερικής μία μίωση
των πόσος των παχισάρκίας και των βαθμών παχισάρκίας που σημαίνει ότι μπορούμε πια να αντιμετωπίζουμε
τα άτομα που έχουν αυξημένο βάρος και αυτά να χέρουν τον νέο χαμιλότερο τους βάρος.
Βέβαια, το μεγαλύτερο όχιλος που θα είχαν οι συμπολίτες μας είναι αν βρίσκαμε προγράμματα
προλύψης της αύξης σωματικού βάρους γιατί είναι πολύ προτιμότερο να προλαμβάνει κανείς το πρόβλημα παρά να το αντιμετωπίζει και να το θεραπεύει.
Πάντος φαίνεται παρίγωρο γιατί αυτά τα φάρμακα τα νεότερα δεν είναι φάρμα καμίωσης του βάρους, δεν είναι φάρμακα πολύ ας βάρους.
Είναι φάρμακα αντιμετώπιστες της Παχισαρκίας. Τι θέλω να πω με αυτό. Σήμερα ξέρουμε ότι η Παχισαρκία σχετίζεται ετοιολογικά με πάνω από 200 άλλες παθολογικές καταστάσεις στο ανθρώπιν οργανισμού.
Αυτά τα φάρμακα λοιπόν καταφέρνουν και βελτιών και άλλες καταστάσεις εκτός από τη νέο σωματικού βάρους. Δηλαδή δείχνουν να έχουν μια καρδιοπροστασία, μια νέφρο προστασία.
Φαίνεται ότι βοηθούν την πατική λειτουργία στο λίποδες ίπαρ, φαίνεται να έχουν και άλλες επιγράσεις ευνοϊκές στον οργανισμό.
Φτάνει να αποδηθούν με την παρόδο του κρόνου και με σωστά οργανωμένες μελέτες. Άρα λοιπόν πρέπει να τα βλέπουμε ως φάρμακα αντιμετώπιστες της Παχισαρκίας και όχι ως φάρμακα από όλοι ας βάρους.
Η Κωνσταντίνα Κατσάννα είναι διατολόγος και διατροφολόγος του διεστητικού τρόπου διατροφής. Υποστηρίζει, πως στην πραγματική ζωή δεν υπάρχουν συγκεκριμένες κατηγορίες διαχωρισμού των ατόμων ανατακιλάτους και είναι ενάνδια σε τα μπέλες κουτάκια κατατάξεις.
Θέλνει να δείξει ότι δεν είναι δόκημο να χρησιμοποιείται ο δίκτης μάζας σώματος, ο BMI, που είναι εξεπερασμένος και αναξυόπιστος και τον χρησιμοποιούμε κυρίως λόγο ευκολίας.
Για χάριν τις ευκολίας θέλουμε να φυσιάσουμε την ουσία της πληροφορίας γιατί γνωρίζουμε ότι ο δίκτης μάζας σώματος οδηγείς σε λανθασμένη εκτίνηση της υγίας πάρα πάρα πάρα πολλών ανθρώπων.
Οπότε πολλές φορές εγκλοβιζόμαστε σε νούμερα και κατατάξεις και διάγνωση της παχησαρκίας είναι πολύ πιο σύνθετη από την παρουσιάζεται, στην πραγματικότητα όλους μας βλέπτει αυτό.
Δε βλέπτει μουνάχα τα άτομα τα οποία θα έχουν ένα εξηλό τεροδίκτη μάζας σώματος και πολλές φορές θα πάρουν οδηγείς οι οποίς οδηγεί ασχέσεις έχουμε την πραγματικότητα δηλαδή.
Εκείνε και προκατάλει ψιβάρους και παγγερματίας γείας θα έθω και μόνο και μόνο επειδή σε κοψα μετομάτη και σε ζήγησα, θα σου λέω συμβουλές χωρίς κάνας σε χορωτήσει την κάνεις.
Δηλαδή κόψε και τα πολύ απέξω, μα με ρότησης αντρώω απέξω και τα γλυκά λίγο κομμένα έτσι να γυμνάζασε και λίγο.
Με ρότησης έχω μπορεί να περπατάω, μπορεί να κάνω πιριάτες, μπορεί να κάνω γιόκγα, μπορεί ότι δίπωτε.
Άρα αυτό είναι το αποτέλεσμα της προκατάλληψης βάρους. Βασίζουμε σε εικασίες και πειδή μόνο και μόνο. Σε κοψάμε το μάτι.
Έκανα και το δείκτη μάζα σώματος, έχω ήδη σχηματί σε μια εικόνα, ότι εσύ αδιαφορίζει για την υγεία σου, δεν βελιάζεις, δεν σε νιάζει.
Και αντίστροφα τώρα αν πάει λοιπόν ένα άτομο που τυχένει να έχει φυσιολογικό δείκτη μάζα σώματος και ο γιατρός θα πει ταξημορικά λάισε.
Το βάρο σου καλά είναι εφηγές, δεν χρειάζει κάτι και όμως μπορεί το άτομο αυτό να χρειάζεται πραγματικά φροντίδα, να μήνουν αδιάχνω στα άλλα θέματα που μπορεί να έχει.
Οπότε τελικά επανάρχομαι σε αυτό που ξεκινήσαμε, κοιτάμε τα νούμερα και χάνουμε τους ανθρώπους.
Το θέμα είναι ότι η πραγματική αξιολόηση της υγίας είναι συνολική.
Λήγεται πως η ζάχαρη είναι η πέφτηνη για το τίπολη άνθρωποι είναι πάχη η σάρκη.
Για αυτήν αλλά και για τα υποκατάστατα της ζάχαρες μας μιλάει διατροφό λόγος κυριαδήμοι τραπαπαμήχου.
Η ζάχαρη δεν είναι καλεί όταν κάνουμε προβολές, απλώς καλό είναι να μην ξεφέβουμε.
Γιατί όταν λέμε ζάχαρια, δεν νούμε μόνο τη ζάχαρη, νούμε και το μελήνο με και το συρωπισφένταμο και όλα αυτά που ακούγονται πιο γύνα.
Και αυτά από το σώμα ως ζάχαρη μεταμβολίζονται. Όμως έχουν τη θέση τους τη διατροφή μας στις λογικές ποσότητες.
Αποιδίκαι παίρατα υποκατάστατας ζάχαρης όπως είναι η στείδια, έχουμε μελέτες που δείχνουν ότι είναι okay,
έχουμε όμως και κάποιες μελέτες που δείχνουν τα υποκατάστατας ζάχαρης, δεν είναι και τόσο αθό.
Και πιθανόν να δημιουργούνται σε κάποιο πρόβλημα στην μικροβιατή χλωρίδα
και φαίνεται και όλες μακροπρόθεσμα ότι δεν μας αποτρέπουν από την παχησαρική, ούτε και από χρόνιας παθήσεις.
Πρώτα από τα πόλα η στείδια, στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν είναι μόνο στείδια όταν την αγοράζουμε ως λυπηκαντικό.
Συνήθως συνδιάζεται μαζί με κάποιο άλλο κλυπηκαντικό.
Παρόλα αυτά όμως, για να είναι ένας άνθρωπος, θέλει να φάει, να βάλει λίγη στείδια στον καφέ του
αρές περισσότερο, δεν βρίσκω κάποιο πρόβλημα σε αυτό. Δεν τα πούμε όμως σε καμία περίπτωση
ότι το να πίνουμε ένα ψεκτικά για παράδειγμα με υποκατάστατε ζάχερης θα μας λύσει το πρόβλημα
γιατί είναι μια τροφή θρεπτική, μια τροφή που μας προσφέρει κάτι θετικό. Δεν μας προσφέρει.
Ήδανικά θα ήταν ως γλυκαντικό να χρησιμοποιούσαμε μια τροφή από τη φύση, όπως είναι για παράδειγμα ή στα φύση κουρμάτ.
Αυτή είναι μια Ήδανική περίπτωση γλυκαντικού. Αν δεν μπορούμε να την έχουμε, τουλάχιστον με ό,τι άλλο καταναλώς,
με να είναι σεποσότητες τέτοιες που έχαμες δημιουργικής πρόβλημα.
Για την ζάχαρη και την παχισάρκεια και ο καθηγητής δημοσθένεις πανεγιωτάκους.
Τα έλεγα ότι έλειξη τη ζάχαρη δεν σε κάνει ανιότηση καλά, το αντίδιο το κεόλας, για τη ζάχαρη προκαλή μια ευδεξία, αλλά αναφησβήτητα όμως η ζάχαρη είναι ένα στις στατικό της διατροφής
και ευθύνεται σε αρκελτά μεγάλο βαθμό στην ανάπλητη της παχισάρκίας.
Η μελέτης που έχουν δείξει τα οφέλεια που υποκατάστατα τη ζάχαρη, στις άλλων γλυκαντικών νέτσι ουσιών,
ουσιαστικά είναι μελέτες οι οποίες δεν έχουν ακόμα την τεκμυρίως υψηλούε πιπέβου βαθμού τεκμυρίωςς για να μπορείς κανείς να δεί και να το βάλει στην καθημερινή μας διατροφή.
Καρατάμε λοιπόν στο μυαλό μας ότι αυτό που χρειαζόμαστε είμαστε χρειαζόμαστε είναι διατροφική εκπέδευση και ο κόσμος με πολύ απλοϊκό τρόπο να καταλάβει τι πρέπει να κάνει και τι πρέπει να μην κάνει.
Αναφέρετε τη ζάχαρη να προσθέσω και το αλάτι, το οποίο και αυτό είναι αστερά στο σεχθρός των μεταβολικών νοσιμάτων, μεταβολικών διαταραχών, όπως τις λέει ακόμα πολύ σκόσμος και τα οποία πρέπει να προσπαθήσουμε να τα μάθουμε, να μάθουμε τον κόσμο,
να τα αναγνωρίζει που υπάρχουν στην τροφή και να αποκλείει τις τροφές οι οποίες είναι πλούσεις σε τέτοιου του ζάχαρα αλάτι και άλλες ανθυγινές ουσιαστικά θρητικές ουσίες.
Πως αποκτάμεμος φίλτρα για να ξεχωρίζουμε τι είναι καλό για τη τροφή μας και τι όχι.
Είναι η σοσυμιάψη μάρτη κότητα.
σε δεσαιρωτήσεις, οποίες καμία φορά φανή θα λέει κανείς,
γιατί δεν έχει γίνει με χειτώρα μια προσπάθεια σοβαρή,
συστηματική, έτσι ώστε να οργανώσουμε την διατροφή,
να μπορέσουμε να την κατηγορίου πίσουμε,
και ο κόσμος χωρίς να έχει ειδικές γνώσεις,
για τη διατροφή, να ξέρει τη διατροφική στον άγκηση,
για να συγκαταλαβαίνει και τόντας μια ετικέ τα πάνω σαν ατρόφημο.
Και η ετικέτα, όχι με πιλάγραμματα και νούμερα και πόσο στά το οποίοι δεν τα καταλαβαίνει ο κόσμος, αλλά με απλά χρώματα.
Πράσυνο το τρός, λιγότερο πράσυνο δεν το τρός πολυσυχνά,
πρώστω πρωτοκαλή δεν πρέπει να το τρός,
κόκεινο δεν σου κάνει καλό στην ηγία,
υπό την ένια ότι αυτά είναι μέσα από μελέτες και χρόνια ερευνών
οι οποίες έχουν δείξει τη σιέση των τροφήμων με την ηγία.
Φυσικά εκεί υπάρχουν χώρους που έχουν εφαρμώσει,
στην Ευρώπη αυτή τη στιγμή γίνεται πολύ μεγάλη συζήτηση για εργαλία τίπου νούτρη σκόρ,
τα οποία βαθμώνωμούν με ένα πολύ απλοικό τρόπο αλφαβή τα γάμα δέλτα έψηλων,
το καλό από το κακό και με χρώματα,
έτσι ο κόσμος να το βλέπεις στη τικέτα,
αντιλαβάνες ότι προφανώς αυτό κάποιος μπορεί να τους ενωχλήσει
και η ιδιαίτερα όταν μιλάμε για τη βιομηχανία του τροφήμων,
η οποία όμοσοί μιχανία του τροφήμων πράγκατα λάβει ότι ο σήμαχός της είναι η καλή ηγία του πληθισμού,
και όχι μόνο το κέρδος, ως εκτού του λοιπόν αυτό που πρέπει να ασυνετωπίσουμε είναι ότι, αν η ίδη γεμής,
ως πολίτες μέσα από τις ίδιες δικές μας δυνατότες και προτομπολίες,
ζητήσουμε καητεριομνηπολτία, η επιστημονική,
και νότητα είναι έτοιμη να συνθράμε με τη πολιτία για να παρέχει τέτοιους πλοφορίες
και να μπορεί ο κόσμος να αγγνωρίζει και να αναγνωρίζει τι του κάνει καλό, και τι δεν του κάνει καλό στη διατροφή του και στην ηγία του.
Γίνεται το γίνο φαγητο να προσφέρει και πραγματική ευχαρίστηση, προτάμε την κυρία παπαμήχου.
Και σκά, πρώτα από όλα το φαγητο, ο φίλοι να είναι μία απόλαυση στη ζωή μας,
που σημαίνει ότι αυτό που τρώμε θα πρέπει να το φαριστεί όμαστε να μας αρέσει.
Αυτό που θα πρώτει να είναι ότι μπορούμε να βρούμε τη γεύση και σε τροφές,
οι οποίες δεν είναι επεξεργασμένας, αλλά μπορούμε να βρούμε πολύ ωραίες γεύσης σε αληθινές τροφές,
προς τα εκεί λοιπόν να εκείνηθούμε όχι να στερυθούμε την απόλαυση του φαγητο.
Αλλά να πούμε όχι στα επεξεργασμένα τρόφημα γιατί τι γίνεται, αυτά είναι σχεδιασμένα με τέτοιο τρόπος
να δημιουργούν εξάρτησε, να οδηγούν δηλαδή σε υπερφαγία.
Εδώ θέλει λίγο και να ερχίζουμε να ετειτάμε και προς μια άλλη κατεύθυνση. Δηλαδή μπορώ να αυτιάξω ένα φαγητό το οποίο να είναι και κόμφωρο
αλλά και πολύ θρεπτικό, η απάντηση είναι ότι μπορώ και άλλη μηρό και γλυκό μπορώ.
Οπότε από τη στιγμή που θα βάλω εγώ αυτά τα φαγητάστε διατροφή μου,
θα θα μου λένε τίποτα τα επεξεργασμένα.
Γιατί θα έχω καλύψει τις ανάγκες μου, όχι μόνο τις ανάγκες μου σε θρεπτικά στραντικά
και την ανάτι μου για να έχει ωραία γεύση του φαγητό.
Η ηκερία Λινα Γιάναρου δημοσιωγράφωση στην καθημερινή.
Θεωρίπως, οι κοινωνικές ανησότητες έχουν μεγάλη σχέση με την Παχισαρκία.
Αναφέρει το μεγάλο πρόγραμμα του οικουργείου γείας για την Πεδική Παχισαρκία Σωσέλ με Influencers και Μάγειρες και Λυπά,
που μιλούν για την αξιά της διατροφής και τα θρεπτικά τρόφημα.
Όστος, δεν νομίζω ότι η Παχισαρκία, όσο μάλλον, η Πεδική Παχισαρκία,
αφήλσο δεν ξέρω να μαγειρεύει ο κόσμος ή δεν ξέρω και τεσύνταγές,
ή την αξία των θρεπτικών πρώτων ηλών.
Είναι πολύ παραγωτικό το θέμα.
Και νομίζω εξαγλείτε στο πολύ απλό φάε λίγο τρογημινά σου περισσότερο, όπως ξερωγώ κάποιος θα πήγε αθέμα τα ψήκηση,
γείας μην αγχόνεσε, δεν είναι αυτό το θέμα.
Είναι ένα θέμα ποιος μπορεί να κάνει τη συνταγές και πότε να τις κάνει, επίσης με τι χρήματα να τις κάνει.
Δηλαδή, ναι, είναι θέμα η γείας, η Πεδικη Παχισαρκία, είμαστε πρωταθλητές και όλα αυτά.
Αλλά μήπως και οι κοινωνικές, οι κοινωνικές συνεθήκες στη χώρα ξερωγώ θα μου παίξει κάποιο ρόλο, λέω τώρα. Μήπως είναι πιο φυθυνά, κάποια τρόφημα και πιο ακριβά, κάποια άλλα.
Δεν τα φρούτα, αυτή η θέρη πήν που είναι πάρα πολύ θεπτικά.
Μήπως τα παιδιά μαθένουν να κάθονται συνεχώς γιατί πάνω από το σχολείο, στα φροντιστήριο χωρίς, κάνει ένα διάλυμα.
Μήπως είναι άλλες τίκες τα παιδιά που μαγαλώνουν, ας πούμε στη κυφυσιά και άλλες στα πατήσια, έχουν λιγότερες δίξοδους, λιγότερες ελεύθερους χώρους, αλλά δει ακόμα και την άσκηση ας πούμε, πρέπει να την πληρώσω κάποιος.
Το βλέπουμε πολύ μόνο διάστατα και δημιουργούμε που βέρεσενοχες στον κόσμο ότι δεν τα κάνει καλά τα πράγματα, δεν φροντίζει τα παιδιά του, δεν αγαπάει αρκετά τον εαυτό,
για να μήνει αδύνατος, για να μήνει τα ταμία, τα νοσοκομία, τη δημόσια υγία, όχι δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα.
Υπάρχουν και άλλοι λόγοι γιατί θα πει για τον οποίο παχαίνουμε.
Έχει δημιουργηθεί αυτός οηθηκός πανικός τέλος πάντων και διαδίδεται, έτσι λίγο ραγδέ, διαδίλυψη ότι όσοι έχουν παραπάνω κύλα, είναι τεμπελίδες, δεν έχουν αυτό έλεγχο, είναι εντέλει.
Και λίγο τώρα η καμή και ότι αυτό που είπα και πριν ότι έχουμε χρέος να είμαστε αδύνατοι για το δημόσιο καλό.
Αυτά είναι λίγο πηκίνεται να πράγματα και έχουν ενταθεί το άρα στην εποχή, το ζέμπεκ, το μουνζάρο και τον υπόλοιπο να φαρμάκον.
Λέχεται πως υπάρχουν κάποιοι που παχαίνουν εύκολα και κάποιοι που όχι. Γιατί μπορεί να συμβαίνει αυτό, ο γιατρός ευθυμειός καπάντες.
Αν πάει κανείς σε κάποιον που η σχετίζεται με το θέμα της παξακίας επιστημονικά και είναι για και πιο ειδικό στην αντιμετώπης ίδης,
στη συζήτηση αυτός μπορεί να προσδιορήσει κάποιες παράγοντες που είναι η κύρι για την αύξη του σωματικού βάρους σε πίπεδα παξακίας.
Σήμερα έχουμε και γονιδιακούς ελέμπους όπου μπορεί κανείς να βρει τη γονιδιακή επιβάριση το κάνει πιο εύκολα να αυξάνει το σωματικό του βάρους.
Όμως τα γονιδια μας δεν αλλάξανε τα τελευταίες οι Ιάδες πρόνια, το που άλλαξη είναι η συνήθεια μας και είναι τι τρώμε και το πώς κοινούμαστε,
γιατί αναπνεύουμε το τι κάνουμε, κάνουμε ένα φαινόμενο που λέγεται πηγενετική δηλαδή αυτά τα εξογενείς τυχία επειδρούν στα γονιδια που έχουμε και τροποποιούν τη λειτουργία των γονιδίων
και μας κάνουμε έτσι να αυξάνουμε πολύ πιο εύκολα το βάρος μας.
Αυτά σήμερα τα γνωρίζουμε και όποιος έχει τη διάθεση μπορεί επισκεπτόμενος το κατάλληλο επισθήματα να τα βάλει σε μια τάξη και να ανακαλύτσει τα προβλήματα που το κάνουν.
Είτε να αυξάνει το σωματικό του βάρος, είτε να μην μπορεί να το διορθώσει και αυξημένο σωματικό του βάρος.
Και η ερώτηση στην κυριακωστά την Ακατσσάννα γιατί κάποιοι παχαίνουν και κάποιοι όχοι,
όταν ακολουστούν ακόμα και την ίδια διατροφή.
Αγγικά θα ήθελα να πω κάτι γιατί λέξεις έχουν όημα.
Δεν είναι πίνικό αδίκημα των απαχαίνημε.
Οπότε δείχνει ας την αυρούμε κάποιον φταίχτη, ούτε να βούμε σε ένα λαϊκό δικαστήριο και να βρούμε τα αλαφρητικά.
Δεν είναι κακό να παίρνουμε βάρος, δεν είναι αποτυχία, δεν είναι ότι κάτι κάνω με λάθος και άρα πρέπει να δικαιολογησούμε ή να απολογησούμε στον οποιοδήποτε,
ούτε κάνω στον ίδιο μας τον εαυτό.
Και αν θέλουμε να είμαστε από όλοι τα ελληνκρυνές τα άτομα τα οποία κάνουν δίετα και τελικά στην πάρω των χρόνων,
έχουν πάρει να έχουν βρεθεί με μεγαλύτυρο σωματικό βάρος από αυτό που ξεκίνησαν, γι' αυτό και συχνά πολλά άτομα κοιτάνε και λένε "δε το πιστεύο".
Ξεκίνησαν για να χάσω δύο, πέντε δεκα κυλά και έχω βρεθεί με 30-40-50 κιλά περισσότερο.
Τα άτομα τα οποία εμείς τα βλέπουμε να τα λεπορούνται με τη συναιχή από όλια και πανεπρόζληψη βάρους συνήθως είναι αυτά που στερούνται.
Όχι απλά δεν δύον περισσότερο.
Αλλά το σώμα του σέχι μπήσε μια τέτοια κατάσταση απλείς από τη χρόνια στερυση που δεν είναι κάνει ψυχολογικό,
όπως πολλές φορές τονίζεται μονάχα η ψυχολογικής επιπτώσεις της διέτας.
Το θεωρώ σφάλμα και δυναίτικά βλαβερό τον να τονίζουμε μόνο της ψυχολογικής επιπτώσεις
γιατί είμα αυτό το τρόπο αφήνουμε να εννοηθεί ότι απλά διαχειρίσου καλύτερα ψυχολογικά όλο αυτό το κομμάτι.
Το διδίτες από την σάρνους είναι προτίστος βιολογικό. Όταν υποσιτίζεσε το σώμα σου προσπαθήνασε προστατεύση,
τι θα κάνει θα σαφήσει έτσι, σε ένα εργοποιήσι μια στρατιά από πολύ πλούκους μηχανισμούς επιδείωσης προσταρμωστικούς μηχανισμούς
όπως λέγονται για να σε κρατήσεις στη ζωή. Άρα μπορεί να τρός ελάχιστα.
Όχι να τρος περισσότερο να τρός ελάχιστα και τελικά το σώμα σου επιτυχημένα.
Μην ξεχνάτε, είμαστε για πόγων οι ανθρώπων που επιδείωσαν απολυμούς από πίνες. Αυτή η μηχανισμή νεργοποιούδοταν κάνουμε δίετα.
Οπότε, εκατόσεκα το πενεχοποιήσι δεν χρειάζεται κάνα απολυθούμε σε κανέναν δεν χρειάζεται να πάτε να πείτε, ξέρει σε εγώ, πάχει να γίνει ότι δίπωτε,
δεν πέφτει λόγος σε κανέναν, ούτε για την υγεψάς να τους πείτε, ούτε για την πήρα τεχάσατε βάρος.
Ούτε κάθε τον εαυτό σας δε χρειάζεται να βρείτε ελαφρύτικά γιατί δημιλάμε για έγκημα, δεν ψάχνουμε τον ένοχο.
Το γεγονός ότι κατηγορείτε συνήθως το άτο μου για το βάρος του λέμε, δεν το ράβεις σε σύφτες και λίπα, είναι κάτι ουσιαστικά αντιπαραγούγικο και τελικά κασόλου βοηθητικο, λέει ο καθηγητής στις δημοσταίνεις Παναγιοτάκος.
Είναι γεγονός ότι συνηθίζαμε στις κοινωνίες μας αλλά και στις νύνδια την οικογένεια την ευθύνεται τη φορτώνουμε αποκλειστικά στο άτο μου.
Είσαι υπάρχει στερθώς γιατί εσύ φτές, γιατί εσύ τρός πολύ, γιατί δεν γυμνάζεσαι. Ουσιαστικά αυτό τι κάνει αυξάνει την ενοχή καιντροπί στο άτο μου.
Μιώνεται ουσιαστικά μια ικανότητα για βιώσει μια λαγή και ενισχείται ένας φάβλος κύκλος μεταξιδίδες και παγωήτευσης και παναπρός βήψεις βάρος.
Κάνεις πασμοντικά κάποιες προσπάθειες μέσα από στέριση ουσιαστικά της τροφής και πίνα, χάνει κάποιο βάρος το ξαναπένει προφανώς μετά, γιατί δεν έχουμε δημιουργήσει ουσιαστικά το περιβάλλον το οποίο θα τον βοηθήσει.
Ουσιαστικά δεν πρέπει να μιλάμε για τη μορία και στέριση, αλλά για μια μακροχρόνη.
μία μεταβολική και ψυχολογική πως τήριξη.
Πρέπει να πένουν ρεαλειστική στοχη.
Πρέπει να βελτιωθεί η ενίσχη της ζημικής μάζα
μέσα ο προγραμματάς της κατάλλης για την υλικία,
για το φίλο, για την κοινωνική θέση,
για το χρόνο που διαφέτει ο καθένας.
Πρέπει να μάθουμε πόσο κακό μας κάνει το
υπερρέπεξεργασμένο φαγητό.
Πρέπει να αποκτήσουμε σταθερές οι νύχες αντί για ακρές δίετες
και πάνω πολλά χρειαζόμαση και μία ψυχολογική πως τήριξη, εδώ θα βάλω και το ψυχολόγο, μέσα ζηζηζήτηση κατά της πακισάρκίας.
Και ήλινα για να δου.
Ξέρω ότι είναι πολύ πιο βαθή, πολύ πιο περίπλοπο.
Χρειάζεται να αλλάξει κάτι πολύ η βαθιά μέσα σου για να αλλάξει την υπόναση.
Δεν είναι τόσο απλό, όσο εμφανίζεται.
Για να μη μιλήσουμε για το πόσο δύσκολο είναι να χάσεις κοιλάς την,
περιεμινόβαυση και την εμινόβαυση.
Όπου το σώμα σου δεν σε υπακούει καθόλου.
Το πώς παρουσιάζεται στα μη μία, το θέμα του βάρους και το αδυναντίσμα, το σπέζει το ρόλο του.
Και ως δημοσιογράφους, ήλινα για να ρω το ξέρει καλά.
Η φμερίδης και τα σάιτ χρησιμοποιούν για το θέμα αυτό,
την έκρυξη της πακισάρκίας, η τεφορά, παιδιά, η ταινήλικες,
με έναν τρόπο, σαν να περιγράφνουν μια φύση και κατασπροφή.
Αυτό μπορεί να κάνει και τρήκερ σε κάποιος, έτσι σε ελαιδί το ξέρω από διατροφολόγους μητσοποιούς μηλόκες στο πλέσιο τουρεportάς, ότι έρχονται στα γραφία άνθρωποι, που ζωρίζονται.
Όταν διαβάζουν τέτοιες δημοσιαύσεις και έχω κάνω και εγώ έτσι να με βγάζω τον εαυτό μου απέξω,
έκρυξη πακισάκια σε δίνει η θέση Ελλάδα, από τα θήτρια Ευρώπη, σε κόσμου, σήμαντος δεν ξέρω τι.
Ναι, δεν είναι πανδημία, δεν είναι λημός, είναι ένα πολύ παραγνωτικό θέμα που σελει η φροντίδα και να σκύψουμε πάνω σε αυτό με γλυκήτητα, έτσι, δεν είναι απέναντοι μας, κανένας.
Υπάμε πως η κυρία Κοσταντίνα Κατσάννα είναι διετολόγος και διατροφολόγος για τον διεστητικό τρόπο διατροφής.
Ακούγεται πολύ αυτή η διατροφή τελευταία, οπότε τι είναι.
Είναι ο τρόπος για να φροντίσουμε τους τραβματισμένους σε αυτούς μας, από το στήγμα του βάρους και από την κουλτούρα της δίετας.
Στην πραγματικότητα δεν θα χρειαζόταν κάνει να υπάρξει διεστητικό τρόπος διατροφής, γιατί αν βλέπουμε και αναλυτικά τις αρχές του, διέπετε από 10 αρχές,
σύντομα θα θα συνεύει το οποίουσαμε, ότι λέει κάτι πάρα πολύ απλό, απλά να ακούμε την πίνα μας, να ακούμε το σώμα μας, το σώμα μας είναι σοφόνα μας ενημερώσει.
Μπορούμε να εμπιστεβόμεσε τα μηνύματα του σώματος μας και όχι να καθόμαστε και να πινάμε και να λέμε κανονικά δεν θα πρέπει να πινάς,
δεν έχουν περάσει τρισόρες, είδε το λόγο σου που πρέπει να πινάζες μετά από το σώρες.
Πρέπει να χουρτάσουμε αυτή την υποσότητα, το σώμα σου να πινάει, να μην έχει συγκέντρος ή να σε πονάει το κυφάρι, να ζαλίζεσαι και αν δίνασκέφτεσε και να λέει ωραία πινάω.
Άρα τι να φάω, εμείς να αρχίζουμε και να σκεφτόμαστε είμαι προβληματική, κάτι πάει λάθος με εμένα.
Οπότε το Intuit Vitting, η αλλιώς ο διαιστητικός τρόπος διατροφής, όπως έχουν πει και ίδιες ή δημιουργεί,
γιατί αυτό ξεκίνησε στην αμερική 1890, ακριβώς γιατί ιδιαίτες δεν λιτουργούν, όπως είπαν και ίδιες, το Intuit Vitting θα λέγωταν απλώς "Eating".
Έχουμε αναγκαστεί εδώ σαγουικών να βάλουμε σε λόγια τις απλές αυτές φυσικές διαργασίες.
Με άλλα λόγια είμαστε γενημένοι για να τρώμε διαιστητικά, ένα μοράκι, ονωρίζει έναν ημερό στιγμαμά του, ποτέ πινάει.
Και αν αυτή η σχέση, αν αυτή η επικοινωνία, αν αυτή η επαφή δεν παρεμποδιστή μεξοτερικούς κανόνες,
με ανθιβολίες και με πρέπει θεωρτικά σε έναν ιδεατό κόσμου,
όλα αυτά θα κυλούσαν αφθόρμητα και δεν θα χρειαζόταν κάν να είμαστε εγώ και σίεδο και να μιλάμε για αυτά.
Θα ήταν τα φτονόητα, απλά θα συνέβαινε.
Η γύρια κατσανά λέει, πως αξίζει να αρχίσουμε να διερευνούμε την συμπεριλυπτική προσέγγηση του βάρους, μέχρι τώρα η ισχή η κανωνιστική προσέγγηση.
Δηλαδή συνδέαμε τα πάντα με το βάρος και στο τέλος ερχόταν υπάρετες.
Ας αφήσουμε για λίγο στην άκρη του βάρους και αστιάσουμε στο πώς μπορώ να φροντίσω το σώμα μου.
Σήμερα, με ένα μικρό βήμα, με ένα βήμα που μου προσφέρει φχαρίστηση, που με κάνει να νιώθω καλά μέσα στο σώμα μου,
δηλαδή ο φόβος της τροπής, οχι ο φόβος ότι θα με στιγματήσω για τρός και θα με ανεβάσεις τη ζυγεκαριά και θα με ξευτείλήσει,
οχι ο φόβος ότι θα με δίδιο το λόγος και θα μου βάλει κόκκινο στιγλό, κάτω από το πρόγραμμα και θα μου πει.
Αυτό δεν το κάνετε σωστά, δεν πει για καλά η ευδομάδα που σπαθείστε καλύτερα, να βρω τα δικά μου εσωτερικά κίνητρα γιατί τελικά για τον εαυτό μας,
για κανέναν γονιό, για καμία κοινωνία, για κανέναν επαγγελματία γείας. Και αυτό το χάνουμε όταν εστιάζουμε μονάχα στο βάρος. Οπότε θα φύσουμε για λίγο στην άκρη στο βάρος και ας δούμε την γεία μας πιο φροντιστικά, πιο τριφερά, πιο όμορφα.
Ξέρουμε ότι λίγο πολύ, όλοι μπορεί να πένουν τελικά τα νεαφάρμακα πιο όμως πρέπει στα λίθια να τα πένουν,
ο δημοσθένοις Παναγιωτάκος τονίζει, πως αυτά τα φάρμακα φορούν συγκριμένους ασθενείς που θα μπορούς αναλίσουν τα προβλήματα τους με δίσθητική η άλλου ιδουσιατροφή,
και σε αυτές τις περιπτώσεις τα φάρμακα βοησόν πραγματικά.
Συσμέρες μας έχουμε πολύ νέα φάρμα κατημετώψης Παγκισταρκίας, όπως οι αγωνιστές GLP1,
και εικόνα μεξήμερα ότι προκαλούν πραγματικά σημαντικότατι απόλια βάρους, αγγίζει μάλιστα μέχρι το 50% και θα λέει ότι είναι συγκρίσημη και του βαριατρικού χειρουργείου.
Αλέχουν δείξει και άλλες πλειοτροπικές ιδιότητες. Μελβελτιώνουν το γλυκεμικό έλεγχο, μιώνουν την αρτυριακή, πίεση, βελτιώνουν τα πίπεδα των λυπιδίων, τη λοιπόν δυνόσου του είπατος,
που να βλέπουν μακροπρόδυσμα για τη μύου στο καρδιακιά που πνηδίνουν, δεν υπάρχουν. Είναι λοιπόν φάρμα καταωπία θα αποηθήσουν,
ξεκάθαρα τα άτομα σωβαρή παχισταρκία που δεν μπορώ να τα αποκρυθούν μόνος τη δύο είτε και την άσκηση.
Υπάρχει σαρκία είναι νόσος σύμφωνα με τον πακόσμο-οργανισμό ίγιας, λέει ο ευθήμιος καπάντες
και έτσι τα φάρμακα πρέπει να δίνονται από εξυδικευμένους γιατρούς για συγκεκριμένες ενδείξεις,
δεν τα δικαιούνται όλοι, όμως πάνε και σε λάθος χέρια.
Αυτά τα φάρμακα τα νεότερα για την παχισάρκία συνταγωγραφούνται αλλά δεν αποζημιώνονται.
Τα φάρμακα πρέπει να δίνονται από γιατρούς σε συγκεκριμένες ενδείξεις.
Αν κάποιος θέλει για λίγο βάρος που έχει παραπάνω, δύο, τρία, τρία, πέντια κυλά ίσως,
να χάσει γρήγορα βάρος για να εμφανιστεί στην παραλία όπως τα ήθελε κοινός,
ο γιατρός ο φίλοι να μην συνταγωγραφήσει τέτχου ίδους αντιμετώπιση του προβλήματος του εστήτηκού που έχει το άτομο.
Ο γιατρός πρέπει να συνταγωγραφήσει τα φάρμακα επί των ενδείξειών του,
όπου η ενδείξει των φαρμάκων είναι άτομα με παχισαρκία που στο παρελθόν έχουν αποτίχει με τις κλασικές προσπάθειες δίετας και άσκησης,
και άρα λοιπόν χρειάζονται κάποια επιπρόστητη βοήθεια.
Οι άτομα που είναι με υπερβάλλουν σωματικό βάρος και δίκτη μάζα σώματος πάνω από 27,
τα οποία έχουν, όπως λέει ορισμός, αυξημένο σωματικό βάρος, αλλά και μια συνοσυρώτητα δηλαδή,
μια πάθηση που προέρχεται τεολογικά την παχισάρκια παραδημαν σχάρη,
η αβήτη υπέρταση της λυπιδεμίας και λίπα.
Σα αυτά τα άτομα συνταγωγραφούνται τα φάρμακα.
Αυτά στη θεωρία, στην πράξη όμως, πώς βλέπουμε τους ελεύριτη και όχι μόνο,
να τα χρησιμοποιούν ενός δεν έχουν παχισάρκια ούτε διαβήτη.
Και αν συμβαίνει αυτό, που συμβαίνει στην κόρα μας και συμβαίνει με διάφορους τρόκους,
πρώτον μπορεί κάποιοι γιατί να θέλουν να βοηθήσουν το άτομα που έχουν προστά τους,
είναι αφανούν καλή ενός αγωγικόνουμε τους ασθενείς τους και να τους τα προτίνουν.
Οι ακόμη ακόμη τα άτομα τα ίδια πάνε και τα παίρνουν γιατί έχουν την οικονομική δυνατότητα,
πάνε και τα παίρνουν από το φαρμακείο και ο φαρμακοποιός θα δίνει χωρίς συνταγεί που δεν θα πρέπει να τα δίνει χωρίς συνταγεί.
Τα τα παίρνουν και να υψηλώ κόστος άρα και να υψηλώ όφελος από αυτό που τα εμπορεύονται.
Η κατάσταση στην Ελλάδα φρενήτητα στα παρμακία διαβάζουμε η ζήτηση για τα νέα παρμακας την ελληνική αγορά,
εκτοξεύτηκε μέσα σε ελάχι στο χρονικό διάστημα και από 50.000 ακριβά σκεβάζματα,
η ζήτηση ξεπέρασε τις 360.000 προκαλώντας κατακαιρούς σοβαρές ελύψεις για τους πραγματικούς διαβητικούς ασθενείς.
Για τους νέους που το παίρνουν για την ευκολία τους, ο κύριος δημωσθένεις Παναγιοντάκος.
Είναι γεγονός ότι και με πολύ λίπι ακούω όλοι ένα και περισσότερο τα τελευταίως,
το τελευταίο γερό ότι άτομα φυσιολοϊκού, η περίπου φυσιολοϊκού βάρους,
άτομα με μικρή εστητική δυσσαρές και για το σώμα τους,
αλλά και νεαρά άτομα, ιδιαίτερα νεαρά άτομα χωρίς καμία άλλη με τα πολυκοινόσο,
παίρνουν αφού του ίδου σταφάρμακα για να πετύχουν μια ακόμα καλύτερη εικόνα τους οματός τους. Δυστυχώς, είναι ξεκάθαρο ότι δεδομένα για τέτοιες περιπτώσεις δεν έχουμε,
αλλά και προφανώς αφαταφάρμακα δεν αφορούν αυτές οι κατηγορίες των ανθρώπων.
Δεν υπάρχουν μελέτες οι οποίες να δείχνουν και ένα άτομο με λαφρά, αυξημένος οματικό βάρος,
θα μπορούσε να οφεληθεί σοβαρά με αφαταφάρμακα,
είναι το όφελος που μπορεί να αποκομήσουμε από την κρήγορη μίωση του βάρους, ένα δικοκιντίνο και το παραμεριό,
που μπορούν να μας δώσουν αυτά ταφάρμακα όπως και κάθε φάρμακο.
Αν δεν τα χρειάζεσες στα λίθια και παρόλα αυτά τα πάρεις, τι παραμεριές μπορεί να έχεις.
Ξάλλη πισμάζα στον μιόνου σιεστικά, η οποία είναι ιδιαίτρα επικίνδυνη σε άτομα λεπτά, σε γυναίκες με χαμηλό δίκτη μάζα σώματος, αλλά και σε λυκιομένα άτομα,
και πίσεις σε άτομα το οποίες στη διατροφή τους δεν έχουν αυξημένοι ή κανεί η κανοπίητική προτιμενική προσδυψη.
Πρέπει κανείς να κρατάει στο μιαλό του ότι ταφάρμακα αυτά καταστέλουν την ώραξη μιόνου σιεστικά τα μηνύματος.
να τα που περνει ο οργανισμός ο Λικέφαλος για την έστηση για το έστημα της πίνας.
Σε αφθεί λοιπόν την λογική, ένα άτομο το οποίο δεν τα έχει άμεση ανάκη,
θα πρέπει να καταφήγει σε άλλους τρόπους για να χάσει αυτά τα περίτά κυλά,
που θα το κάνει να νιώθει πιο ωραία και θα μιώσουν σίγουρα και τον κύρινο για κάποια μεταβολικά νοσήματα.
Ο δημοσθένοις Παναγιωτάκος τονίζει, πως υπάρχει ένα τεράστιο κοινωνικό ηατρικός ζήτημα,
η ένεια του φυσιολογικούς σώματος στην έβη υπερβολικά.
Η ηατρικοποιείται η φυσιολογική πικιλότητα βάρος.
Ναι μέν το υψηλοβάρος συνδέται με διαβίτη και καρδιαγιακή νόσο,
αλλά χρήσει φαρμάκονα από άτομα χωρίς πραγματική μεταβολική νόσο,
μόνο για εστητικούς, η κοινωνικούς λόγους είναι ένα σοβαρό η θυκοζήτημα δημόσια σηγίας.
Πλέον, νομίζω ότι έχει γίνει τα ξκότω θέμα,
δηλαδή αν κάποιος δεν αδυνατήζει σήμερα, νομίζω ότι απλά θεωρείται ότι δεν έχει τα χρήνατα να ψωνήσει τις ενέσεις που χρειάζεται για να δυνατήσει.
Και όλα αυτό έχει ποτέλισμα και στον πόσο ζητάμε για την αποδοχή του σώματος μας.
Δηλαδή έχει πάρα πολύ πίσω της ζήτηση για το πότι που ζητήβεται,
ακόμα και στα κόκια να χαλιά τώρα στις διάφορες εκδυλώσεις,
επέστρεψαν τα πως τα ομένα κορμιά και κανένας δεν το σχολιάζεις,
άνα μην συνεύει όριτο υπόλοιπος, άνα μην συνεύει το κύνημα του πότι που ζητήβεται.
Το heroin seek για το οποίο έγραφα στανάίντης όταν ξεκινούσα με τη δουλειά, λέων το πρώτοιπο είναι αυτό. Λέναν θεωρείται ότι μπορείς πολύ εύκολο να επιτήξουμε τις ενέσεις,
οπότε δεν χρειάζεται πολύ άλλη στη ζήτηση.
Δε χρειάζεται να πούμε σε ψυχολοί καθέματα και το κάνεις και σε αδύνατος.
Καν δεν το κάνεις, ακόμα και αν δεν δικαιούσε, θεωρείς σε κορόιδο ή απλά αυτοχός.
Η γυναίκες είναι αυτές που δέχονται την συντρυπτική πλειοψηφία της κρυτικής
από τα μέσα μαζική σένει μέρος και οχημόνου, τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιείται
ως δικαιολογία για την κρυτική στα κυλά η γία.
Μπορεί να διαβάσεις τα πιο σφαγιαστικά σχόλια κάτω από μια φωτογραφία της Δανάισμπαρκα,
επειδή είναι στην Παραλία και χαμογελάει, άρα δίνει κακό μήνυμα ότι είναι ο κέι να είσαι υπερβαρός υπάρχει σάρκος.
Ενώ αντίστηχα σχόλια, σπανιότατα θα υπάρχουν πήγει κάτω από φωτογραφίες του χρήγορια ερναούτουργου στις διακοπές του.
Και είναι χαρακτηριστικό ότι αυτή που ονοχνούνται περισσότερο από το σώμα της Οπιας Δανάισμπαρκα και που χρησιμοποιούν τις σκληρότερες λέξεις,
για να βγάλουν χωλεί ακόμα και σε γυναίκες που δεν έχουν παχισάρκια, ενεί ότι δεν είναι κάνει περισσότερο,
που με διολόγια μπορεί να είναι και γυναίκες στη ζηπλανης πόρτας. Όχι δηλαδή λεπτές ή πάνλεπτες λέει λιναγιανάρου.
Μέσα μας και σε νημέρωσης κι όχι μόνο, τα δελευταία χρόνια χρησιμοποιείται ως δύο λογια για την κρυτική στα κηλά η Γεία.
Και για πιο χοντρά πράγματα η Γεία, γιατί να ασπομε συμπεριπτωσιμού δεν έχει δυναίξει ποτέ η Γεία μου,
παρά όλα αυτά έχω υπάρξει αδικημένος χολιασμού, έχω χάσει και έχω κερδίσει πόντους στη δουλειά για παράδειγμα και άλλου λόγο το κηλόν.
Η Γεία δεν απέξει ποτέ κανένα ρόλος σε όλα αυτά.
Το στιγμα του βάρους με προφάση την ίδια τελικά μπορεί να έχει χειρότερες επιπτώσεις αυτήν και απ' το ίδιο το βάρους.
Το στιγμα του βάρους και όλα αυτά έχουν κανονικές επιπτώσεις στην ίδια.
Από την ανάπτυξη διατροθικώντατεραχών, την αξιτουάχους, κατάθλυψεις και πολλά άλλα.
Μέσα από τώρα προτάσμος με έχω δύο,τι πολλοί άθρωποι αποφάβουν απάνω στο διατρόλο του βάρους τους.
Αυτό επίσης μπορεί να έχει πολλές επιπτώσεις. Οπότε είναι λίγο περίεργο που επικαλούμαστε την εγγεία ενός στην πραγματικότα με τον τρόπο που το κάνουμε,
που σε εστικά την υπονομέβουμε.
Στην Ελλάδα λίγη μιλούναν ανοιχτά για την χρήση των ενέσημων φαρμάκων. Στα διθνει μέσα το το οποίο είναι τελείως διαφορετικό καθώς κοριφέων, νόματε έχουν σπάσει το ταμποί και μιλούναν ανοιχτά.
Ας πούμε η οπραγουήνφρη και η θοπίωση έρεμβελου ίλσων παραδέχτηκαν τη χρήση των φαρμάκων ως εργαλείο διαχείρησης βάρους και ρίθμισης της ώραξης.
Η οπιός καθηπέει τσέχασε 40 κυλα, είχε πθεματαηγίας και χρειαζόταν αταχάσει και επιβεβέω ότι η ευδομαδία σε νέσης την βοήθησαν αταχάσει. Η αλλαγή είχε άμεσο αντίκτυπο και στη δουλιά της.
Καθώς πριν από αρκετά χρόνια δεν αντέχει ούτε να στεκέται ορθια. Χρειαζόταν ακάσω με κάθε λίγο, τρεπόμουν που είχα αφήσει τον εαυτό μου να φτάσει εκεί.
Μέρα όμως, όπως είπε, μπορώ να κοινιθώ, να αναπνέω, να πέζω χωρίς να πονάω. Μιώθω σαν να ξαναβρήκα τη χαρά της δουλιάς. Και η κομικό σε ημησούμε δηλώσε ότι το δοκήμασε, αλλά το σταμάτησε λόγον παρενεριών, η ιδιαίχε έντονη ναυτία.
Εδώ να πούμε ότι μερικές από τις σύχνοτερες παρενέργες είναι ναυτία διάρια ή δυσκλειότητα.
Καθώς στην Ελλάδα, η διάσημη που παίρνουν τα φάρμακα δεν πολύ μηλούν ακόμα, οι μηλούν εμέσως γι' αυτά, οι φίμεσο γι'άζουν και όπως παλιά μπορεί να σχολιαζόταν κάποιος μάλλον κάποια συνήθως.
Τι στη λεόρασης που θεωρούνταν, πως είχε παραπάνω κυλά, τώρα σχολιάζεται ηξαφνική απόλια του βάρους.
Ας πούμε, μη μηλούν για την τάδε Παρουσιαστρία, καλά σίγουρα πήρε ο ζέμπικ, αυτή και πως έγινε έτσι, είναι σαν άρωστε, που αδινάτησε.
Ετομεταξύ η ιδιαίχη μπορεί να την λέγανε και άρωστε και όταν είχε αυτό που σε ορούσαν παραπάνω κυλά.
Στάσο σε αλμίδια γίνονται βάεραλ, διάφορες, σχημοριστικές ατάκες, για ελληνίδες, ελεμπρίτη, διαβάζομερικά Tweets.
Η Αντελήνα Βαρθακούρη απιλήσω βάρα τη συσχριστήδου για τον τίτλο της οζέμπικ Queen της Ελλάδος. Ήμετα η Ελληνάρα Παπαρίζου παίζει να έκαν η λιστία στο σπίτι της συσχριστήδου και να τις πήρε όλα τα μουνζάρω.
Η διατροφολόγος, πως τα δίνα κατσάνα που εκτός τον άλλον, μηλώντας για την χρήση της γλώσας και το, πως πως είναι η τα συντυρούμε το στήγμα λέει, πως είναι καλύτερο.
Έχουμε οθήσει κοινωνικά τους ανθρώπους στον να ψάχνουν διάκα όσο και το ενώδο διάκα όσο να βρούν τρόπους να ξεφήνουν από το στήγμα.
Και αυτός είναι και ένας από τους λόγους που θεωρώ ότι άνθρωποι παρότιγνωρίζουν το στήγμα.
Ή φοβούνται για πιθανές παρενεύριες των ενέσημων, φυσικά και θα τα κάνουν και χρειάζεται να δείξουμε σημόνια και το λέω αυτό για τη βλέπω μία τάση, ακόμα και λίγο σιουμοράκι, καθόλου αστείου σιουμοράκι ή και ηρονία σε ανθρώπους που μιας ζωή τους στήγματίζαμε, ανθρώπους που μπορεί να έχουν στήγματιστεί από τις πρώτες παιδικές υλικίες να μη χειμούνται κάνω πως είναι να ζείς με ελευθερία μέσα στο σώνο.
Και ερχόμαστε εμείς τώρα και κρίνουμε και τις επιλογές τους και λέμε "ά, με είναι εισημωτόρα, γιατί δεν μπορείς να κόψει στο φάγειτο και να κάνεις ευναστική".
Ερχόμαστε λοιπόν σε ανθρώπους που μιας ζωή καταπιέζονται και τους καταπιέζει η διακοινωνία και πηγαίνουν μπορεί και για 30-40 χρόνια σε ιδικούς και βάζο μέσα και εμάς τους δετροφολόγους,
οι οποίοι τους βλάπτουμε εναγνία μας με ενδεχωμένος αλλά τους βλάπταμε επισειράετον, τους οθούσαμε σε μία μόνημη κατάσταση από όλοι ας και επαναπρός λίπσης βάρους το λεγόμενο φαινόμενο για διό,
και τώρα εχόμαστε και τους κρυτικάρουμε πάλι και τους βέμε α όχι υποχρεούσαν να χάσεις κυλά, αλλά θα σου πω και εγώ και τον τρόπο.
Δεν σου επιτρέπον να πάρεις φάρμα και γιατί δεν το προσπαθείς αρκετά.
Ας είμαστε λοιπόν η δάκη λεκρινής και ας πούμε καθαρά ότι το στήγμα βάρους δεν είναι ενδιαφέρον για την υγεία.
Δεν είναι ενδιαφέρον για την υγεία, η υγεία είναι το πρόσχυμα.
Η κοινωνία αντιμετώπηζε την παχυσάρκεια ως προσωπική αποτυχία, όμως η υπηστημονική αποδεξή ότι η παχυσάρκεια είναι μια περίπλοκη βιολογική νόσους που ανταποκρίνεται σε ορμονικά φάρμακα,
βοηθάει εν μέρη να μιωθεί αυτό το στήγμα.
Όμως ο ρατισμός παραμένει και μετατοπίζεται από το γιατί τρός στο γιατί δεν παίρνει στο φάρμακο.
Και το αντίθετο αν πάρει κάνει στο φάρμακο θα πουνε γιατί το παίρνει στο φάρμακο,
υπάρχει μια ενδόνη κρυτική σε όσους, παίρνουν φάρμακα ότι υπέλεξαν τον εύκολο δρόμο, αντί να προσπαθήσουν σωστά με δίετα και γυμναστήριο.
Υπάρχει ακόμα αυτή η απόψη, η ρυζομένη απόψη ότι ο υπερβαρός πρέπει να υποφέρει η να τη μορηθεί για να κερδίσει,
ένα δύνατο σώμα.
Στο κύριμα του Body Positiveity η έκρυξη της χρίσης αυτών των φάρμακων θεωρείται συχνά πίλη.
Πιστεύουν ότι η εξητεία στους οικοινωνία αντιναμάθει να σεύεται τους ανθρώπους όλων των μεγεθών, θα απαιτήπια να διορθωσούν όλοι ιατρικά για να συμβαδίσουν στα 30 πρώτη παμωφιάς.
Εκφράζουν φόβους και για μια νέα νησότητα αφού θα είναι δείχμα αυτοχιας και οικοινωνικής κατοτεοερώτητας,
εάν δεν μπορείς να τα αγοράσεις, είτε επειδή δεν πληρηστακριτήρια, είτε επειδή δεν έχεις τα χρήματα.
Αναφέραμε πριν κάποιες ανεπιθήμιτες ενέργιες σε αυτούς που τα χρειάζονται πραγματικά και ο κύριος καπάντας, παθολόγους και γενικός δραματέας της Ελληνική Στητερίας Παχισάρκίας λέει.
Αν έχουν ανεπιθήμιτες ενέργιες και χρησιμοποιούν των αόλων, ανεπιθήμιτες ενέργιες και όχι παρενεργιες γιατί πραγματικά δεν έχουν ιδιαίτερος παρενεργιες.
Σήμερα υπάρχουν μελέτες, που στις μελέτες υπάρχει αυστυρότατη καταγραφή, συνόλου 114, 116 ανθυμάμαι καλά εβδομάδων, δηλαδή 3 σύμιση χρόνων συνεχούς χωρίγησης.
Φαρμάκου, όπου δεν εμφανίστηκε στην μπορεία την μακρόχρονη, μπορεία λίψεις αυτού των φαρμάκων, κάποια ανεπιθήμητη και νούρια δράση.
Επομένως είναι ασφαλή μου για μακροχρόνια χρήση.
Όπως είναι και για όλες τις μη μεταδειδόμενες νόσους η φαρμακιαστηκεία ο γίνε μακροχρόμια.
Μαθένουμε πως με το που θα σταματήσει στα φάρμακα τα πανάκριβά προς το παρών φάρμακα, περνεις το βάρο σπίσω.
Η σχή ο καθηγητής υπητημιολογίας δημοσθένεις πανάκιοτάκος.
Τα φάρμακα όπως κάθε φάρμακου περούμε για την υπέρταση, για την δυσλυπηδεμία,
είτε για το διαβίτι, είναι φάρμακα τα οποία πρέπει να τα πέρνουμε διαβίου. Είναι φάρμακα τα οποία αν τα διακόψουμε συγκεκριμένη περίπτωση,
η επαναπρόσδληψη βάρος είναι σχεδόν βέβαιη. Και μάλιστα αυξάνει ξανά η ώρξη,
μιώνεται πολύ γρήγορα η έστω έστημα του κορεσμού, πολύ περισσότερο,
μιώνεται από τι ήταν πιο πριν, και το σώμα τι είναι πολύ γρήγορότερα να επανέλτει στο αρχικό σωματικό βάρος.
Πιο ευθύμιο σκαπάντα εις.
Ποχρόνια, άρα το όφελος να παραμένει μακροχρόνιο ή προσφατατιμωσίες και μελέτη που μιώθηκε
οι δοσολογία του φαρμάκου με σχετικά ικανωπητικά αποτελέσματα,
ή βγαίνουν αναλακτικές θεραπίες με φάρμακα από τους τώματος χωρίγηση,
τα οποία μπορούν να συγκρατήσουν την επιτευθήσα ήδη απόλια βάρος με τα είναισήμα φάρμακα.
Άρα προστά μας έχουμε πλέον πολλούς τρόπους επιλογής πως το άτομο,
το οποίο έχασε μεγάλη ποσότητα βάρους να μπορεί αυτήν την απόλια να τη διατηρή
και να μην έχει το φόβο της ανάκτησης.
Αρκούν όμως από μόνα τους, τα φάρμακα.
Τα φάρμακα για την αντιμετώπηση της Παχισαρκίας σύμφωνα με τους διεθνής οργανισμούς,
έκρησης τους δηλαδή του Αμερικά Νικόργανισμό ελέγκου τροφήμων και αφαρμάκων,
αλλά και του Ευρωπαϊπού, η χανισμό, ελέγγου, φαρμάκων.
Αλλά και με τον Παγό, σύμφωνα με τον Παγόσμιο εργανισμό η γίας,
τα φάρμακα έχουν να συμπληρώσουν τη βασική αντιμετώπηση της Παχισαρκίας
που είναι η σωστή διατροφή και βέβαια η αυξημένη σωματική δραστηριότητα.
Όπως φυσικά φαίνεται ότι θα είναι για μακροχρόνια χρήση
και για διαβίου κύφαρμα και φτικαγωή.
Και η διατροφολόγος συνεργάτης του Πανεπιστημίου RMIT της Μελβούρνης δήμετρα Παπαμίχου λέει.
Ουσιαστικά όταν παίρνουμε ένα φάρμακο αυτό που διορθόνουμε είναι το σύμπτο με μιας κατάστασης.
Το θεμένο είναι να διορθώσουμε την ετία και η ετία είναι ο τρόπος ζωής.
Όταν εγώ αλλάξω τρόπος ζωής, η κύθα διορθώσουν ένα πρόβλημα σε μόνη μυβάση.
Λοιπόν, το φάρμακο ας είναι το μέσω για να πετύχω αυτό.
Κάθε τόσο διαβάζουμε ενδυπωσιακούς τη τλουσυδίσεων για τα νέα αυτά φάρμακα που ενδυπωσιάζουν πολλούς, αλλά αφίνουν άλλους πιο καχίποπτους να σκέφτονται ότι είναι το αποτέλεσμα Marketing.
Η λέξη κλειδή πάντα είναι το μπορεί.
Ας πούμε το οζέμπικ μπορεί να επιβραδίνει ακόμα και να αντιστρέψει τη βιολογική γύρανση.
Η συμμαγλουτίδη μπορεί πράγματι να αναδιχθεί σε έναν από τους πιο υποσχόμοινους υποψήφιους για την επιβραδίνση της γύρανσης. Το μέσω μήκος πέους αυξάνεται τα τελευταία 30 χρόνια και κάποιοι πιστεύουν ότι μπορεί να ευθύνουνται τα νέα φάρμακα δυναντίσματος.
Αυτό δεν υπάρχει κάνα, έρευνα απλά το είπε κάποιος, την πλατφόρμα Reddit και μια άλλη ίδηση που μιάζει με Marketing, οι ενέσεις από όλοι ασβαρούς μπορεί να οφελούν και την ψυχική ηγία. Έχει επίσης γραφτεί ότι βοησούν στον καρκίνο, ότι γιατρέβουν το καρκίνο ότι προλαμβάνουν το καρκίνο και λίπα.
Αν αρωτιώμαστε λοιπόν αν είναι διαφμιστικά τρικ κάποιον φαρμακυυτικών εταιριούν ή αν υπάρχει τετιαλπίδα. Ο καθηγητής δημοσθένεις Παναχιωτάκος.
Πρέπει να βασιζόμαστε στα δημοσιαφμέναι επιστημονικά αποτελέσματα και όχι στην εξαγωγία φέρτων στην περασμάτων μέσα από αυτά τα επιστημονικά αποτελέσματα.
Η σχέση των φαρμάγων κατά της Παγησαρκίας και κατά του διαβίτη με την εμφάνηση κάποιον μορφών καρκίνη οπής και τίς το μην την Παγησαρκία είναι μια επαγωγή που έχουν κάνει ορισμένη χωρίς ισχυρές κύνικές μελέτες να υπάρχουν ακόμα επιστημονικά λεδεδομένα διαφέσιμα.
Όσοι αυτό του λοιπόν δεν μπορούν πιστεψουμε κάτι το οποίο δεν έχει ελέγχθει μέσα από την βιβλιογραφία, δεν έχει ελέγχθει μέσα από την κλείνική έρευνα μέσα από τα δεδομένα.
Άρα το να λέει κανείς ότι η Απόλια του Βάρος μπορεί να δηγήσει στη νύουση του καρκίνου είναι κάτι το οποίο είναι ευχεί αλλά όχι όμως πραγματικότητα μέσα τα δεδομένα που υπάρχουν.
Παντός Ηκωνσταντίνα Κατσάννα λέει πως το αυξημένο βάρος δεν είναι πάντα δίκτης κακής υγείας.
Πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν άτομα με μεγαλύτερα σώματα και αυτό είναι το φυσιολογικό τους και άτομα με μικρότερα σώμα και αυτό είναι το φυσιολογικό τους.
Το να προσπαθούμε να δυνατήσουμε τους ανθρώπους με μεγαλύτερα σώματα και να παχαίνουμε τους ανθρώπους που πάλι νομίζουμε δεχομικρότερα σώματα ουσιαστικά δεν βοηθάει.
Το νόημα και κατεύθυνση παραμένη ιδιαγιά όλους υπάρχουν ορισμένες συμπεριφορές υπάρχουν ορισμένη τρόπη που προσπαθούμε αν εξερτή τους βάρος να φροντίσουμε τα σώματα άμα.
Και το σώμα μας θα ρυθμιστεί εκεί που είναι φυσιολογικό για το καθένα.
Τώρα αν πιάσουμε έναν άνθρωπο στο ειδό και το τώρα και το συναντίσουμε σε ένα βάρος αυξημένο με βάση τα πρώτηπα τα στερεότηπα χρειάζεται να λιγάγει να αναλουγιστούμε την ιστορία του.
Και να δούμε ότι πιθανότατα για να μην πω οριακάμε βεβαιότητα το άτομο αυτό έχει ήδη κάνει άπειρες δίετε στη ζωή του.
Και άρα το συναντάω στο συγκεκριμένο βάρος λόγο των διετών γιατί γνωρίζουμε ότι σε βάθος χρόνου οι διετες οδηγούν σε αύξηση βάρος.
Αρα δεν γίνεται να τον βοηθήσω έναν άνθρωπο ο οποίος διαταράχτηκε η γία του μέσω της διετάς και εγώ να τον βοηθήσω δίνοντας του πάλι διετά.
Άρα αυτό εγώ που θα πρώτηνα είναι τον να στρέψουμε το βλέμα λιγάκι στην υγεία συνολικά.
Ας αφήσουμε για λίγο το βάρος την άκρη γιατί και πολύ μας ανχώνει και πολύ μας καταπιέζει και είναι κάτι το οποίο στιγματίζεται και τελικά μας αποθαρήνει και μας κάνει να πανικοβαλώμαστε.
Γιατί μπορεί να ξεκινήσουμε κάτι πάρα πολύ όμορφο και τον εαυτό μας, μια πολύ όμορφη συμπεριφορά, ας πούμε περπάτημα και αν όμως εγώ το ταυτήσω και το συνδέσω μονάχαμε την απόλια βάρους, αυτό που συμβαίνει πιο είναι.
Ξηγίζομαι και νό έχω ειωθετήσει μια όμορφη συμπεριφορά, εγκλοβίζομαι στο ότι πόπο δεν είχε αποτέλεσμα, δεν έχασα αρκετά κυλά, άρα τζάβα το κάνω.
Οπότε δείτε πως συνδέουμε συμπεριφορές που μπορεί να έχουν ανεξάρτε το όφελος, όχι μπορεί που έχουν ανεξάρτε το όφελος όπως η σωματική κύνηση, και όταν τις συνδέουμε, σαν μέθο εδώ πολύ ας βάρους, τελικά μας αποθαρήνουν ή καταλίουνα με τα τρέποτε σε αγκαρία.
Γίνεται κάτι πιβευρυμένο απέναν διατρό, απέναν διατολόγω, το κάνω για τους άλλους.
Και σήμερα στην κοινωνία, όλοι προτίνουν φάρμακα ο ένας των άλλων, οι δίτες, όλοι σχολιάζουν τα κυλάκια στα σώσσελ και τις παρές, αδιαφορώντας για τον αντίκτυπο που αυτό έχει και αγνόντας ίσως ότι δεν βοηθάει ούτε δίνει κύνητρα, αντιθέτως.
Καποιαλήσει η δημοσιογράφωση λιναγιά να ρού.
Έχω σχολιάσει και εγώ την εικόνα των άλλων προφανός, ακόμα και το βάρος του απάχινε ο Δάδε, αλλά επειδή είμαστε άνθρωποι, οι οποίοι διαβάζουμε ενημερινόμαστε ζούμα σε αυτή τη κοινωνία, οι οποίοι εξελήσετε, έχω σταματήσει.
Όχι έχω στις τότε δεν το κάνω, αλλά τέλος πάντων ας πούμε αυτό, ότι ας σταματήσει μόνο το κάνουμε δημόσια.
Γιατί, βλέπουμε να γίνεται όχαμος, τα σώσια εξητικά με τη κρυτική στο σώμα του ενός και του άλλου, τη σμειά και της άλλης, να το πω πιο συεκριμένα, γιατί γυναίκες πλανβάνουν την μέρη δατουλέοντους σε όλα αυτό, baby steps.
Δηλαδή, θα μετάμε να σχολιάζουμε το σώμα των άλλων δημοσίως.
Σε δεύτερο επίπεδο, το δεύτερο μαξιλαράκι, στον αγώνα αυτόν που δίνουμε είναι να μην το κάνουμε γενικότερα.
Μου τα κατηδία να προσέχουμε πως εκφραζόμαστε, άμα σπέρασε το μυαλό, άνθρωποι είμαστε, αλλά ζούμε ανάμψε σε άλλους ανθρώπους και πλυγόν μόνο στον άλλο και καλό είναι να το σταματήσουμε.
Η ιδιατροφολόγος και δηλαδή το λόγο σκοσταντι να κατσάννα καταλήγει, πως το αντίδοτο στο στήγμα είναι η ορατότητα.
Ας αρχίσουμε να άμαστε ποιος υπονετικεί με ταξί μας, ας μην κρύνουμε κανένας δε μας χρουστά η εξήγηση για την υγεία του,
ούτε για τη πάση είναι ούτε για τη αδινάτησε, ούτε για τη κάνει δε κάνει τα ελληνέσημα, αν αγαπάμε και θέλουμε να αγαπάμε τους ανθρώπους.
Και χρησιμοποιούμε αυτό σαν κίνητρο να είμαστε δίπλα τους, χωρίς κρυτική, με συμπόνια, με αποδοχή, να τους εβόμαστε,
να είμαστε εκεί για να τους ακούμε και ας κάνουμε λιγάκι της ζωής μας πιο εύκολης στον άλλον, ζούμε ίδια και τα ζωρικά πράγματα συνολικά.
Μελή γευγένεια, λίγα πράγματα, δεν θα πάθουμε κάτι αν δεν πούμε σε ένα άτομο ότι πάχει, δεν χρειάζεται, ούτε ότι αδινάτησε, δεν είναι κοπλημέντο, μπορεί να αποφέρει ποδιατροφική διατραχή και να μην το ξέρουμε και δεν χρειάζεται να μας ενημερώσει,
και μπορεί να μην το ξέρει και ο ίδιος. Το ζητούμε είναι ο ορατότητα, θέλουμε να υπάρχει ορατότητα, αυτό είναι το αντίδοτο στο στιγμμα,
η ενημερώση το να βούμε να πούμε καθαρά για τα γερματίες συγγείας ότι κανένας δευταί, ασταματίσουμε λίγα και ευσύ την καραμέλα της ατομικής ευθύνης, γιατί πολλοί έχει βολευτική υπολειτία,
να μην κάνει καμία αλλαγή για ζητήματα δημόσια συγγείας και πάμε να τα λίγο, λίγο με προσωπικά ημαρία ακόστας και ο πέντρος.
Τα δεν είναι ο τέτσεφτα, όταν ονορίζουμε ότι κάποια πράγματα είναι θέματα δημόσες συγείας και απλά κάνουμε γαραινάρες, χρειάζονται να γίνουν και αλλαγές.
Τι δημόσένεις Παναγιοτάκος λέει, "κουσιαστικά η σύγχρονη προσέγγηση έχει μετά το πιστεί πλέον από το πρέπει να ελέγει στον εαυτό σου, στο πρέπει να αλλάξουμε το βιολοϊκό και περιβαλοντικό σου πλέσιο."
Και όλα αυτό εδώ το βιολοϊκό και περιβαλοντικό πλέσιο έχει να κάνει με επαρκή, διατροφική, προσδίψη.
που χρειαζόμαστε για την αύξη της μικής μας μάζας, ρίθμιση της πίνας,
αλλά ακόμα και άλλους παράγοντες,
όπως βελτίωση του ίπνου,
ο οποίος έχει στις δίξι οτιπέζει πολύ σημαντικό ρόλο
στην διαμόρφωση ενός η γιούς οματικού βάρους
και επίσης δημιουργιένως η γιούς κοινωνικού περιβάλλοντος.
Όλα αυτά μαζί,
έρχονται κάτα από μια διάσταση που τηλέμε πλέον
στις μέρα μας εγγραμματοσύνη η γίας.
Είναι αυτό που παλιότερα λέγαμε αγωγή η γίας και οποία πρέπει να γίνεται αυτά τα πρώτα μαθητικά χρόνια αλλά και σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας.
Αυτό πρέπει να λάξει μία διεπιστημονική προσέγκηση πρέπει να είναι
ο σχεστικά διαδημιτώπισης, σύχονατε μητώπση της παξαρκίας.
Η πρώταση του είναι αγωγή η γίας ως πιλόνας της επέδευσης,
όχι μόνο με μονομένα προγράμματα.
Τα παιδιά πρέπει να μαθαίνουν για διατροφία άσκηση και περιβαλλοντικούς παράγονται σηγίας, ως τεός ενήλικες να μπορούν να φτιάξουν ένα πιο γίας περιβαλλον.
Αυτό αν γίνει τώρα θα αποδώσει σε αρκετά χρόνια αλλά πραγματικά θα αποδώσει, έχουμε ιδιαργήσει πολύ.
Τα φάρμα καπάδος λέει ο κύρος καπάντας είναι πολύ δημοφιλή για συγκεκριμένους λόγους και στο μέλλον θα γίνουν ακόμα πιο χρήσιμα και διαδεδεδομένα.
Η χρήση των φαρμάκων για την επιτώπηση της παξακίας συνεχώς αποκτάμεγα λίτερη διάδοση και αυτό γιατί τα νεότερα φάρμακα είναι γυρίως από τελεσματικά, είναι πολύ από τελεσματικά με λίγες αν επιθήμητες ενέργειες.
Το ότι σήμερα έχουμε έτσι μια έκρυξη των συμπολειτών μας, των απθέλουν και να προσπαθούν να λάβουν αυτά τα φάρμακα είναι γιατί για χρόνια δεν είχαμε τη δυνατότητα να τα βοηθήσουμε με φαρμακευτικές αγωγές.
Τώρα έχουμε, οπότε, προφανέστατα και για τρυμπορούν να τα γράφουν σε όλους αυτούς που περίμενα να εντός σε αγωγικών στη σειρά για ένα αποτελεσματικό φάρμακο.
Στο μέλλον ο θεωρώ ότι θα συνεχίζεται η συνταογράφη στο φάρμακο και μάλιστα επειδή θα ακολουθήσουν πολλά φάρμακα και νούργια τα οποία δεν θα είναι μονανέςμα αλλά θα είναι και σε μορφή χαπιών που θα είναι και πολύ θυνότερα.
Θεωρώ ότι και ο ανταγωνισμός που θα υπάρχει στις φαρμακευτικές εταιρίες θα ρίξει τη δημή και τότε θα είναι πιο εύκολο να τα προσεγήσουν και να τα λάβουν όλοι οι συμπολίτες μας που τα χρειάζονται, πανάλαμβάνω που τα χρειάζονται.
Ο σε πίλογου και σιπέρασμα μας λέει ο δημοσθένις Παναγιωτάκος.
Δεν θα ήθελα να φίσω τους ακροαδές μας με την έστηση ότι υπάρχει σαρκία είναι ένα χρόνιο προβλήμα το οποίο είναι η σετιστυχής που το έχεις και δεν αντιμετωπίζεται.
Είναι γεγονός ότι σε κάποιο μικρόπο σωστό, της τάξη του 15-2010, είναι γενετικά προδιορισμένη.
Σε κάση περίπτωση όμως υπάρχει σαρκία είναι μια χρόνια, βύο ψυχοκοινωνική κατάσταση, δεν είναι έλυψη θέλυσης, είναι έλυψη του κατάλου περιβάλλοντος που δεν έχει διαμορφωθεί.
Έτσι όσοι να μας βοηθήσει, να μπορέσουμε να την καταπολεμήσουμε.
Τα φάρμακα είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά εκεί που πρέπει η διατροφή και η άσκηση αλλά και το ευρύτερο περιβάλλον μπορούμε το διαμορφώσουμε και μόνοι μας και σίγουρα η πολιτία πρέπει και μπορεί να συμβάλει σε αυτή την κατεύθυνηση.
Το σύγγουρο είναι ότι ζούμε σε ένα περιβάλλον που ευνωή την παχισάρκία, με εύκολα προσβάση μες πικίλες,
υπέρεπε ξεργασμένες τροφές, σε πολλης χωρισφυσικό περιβάλλον με ζωές, χωρις χρόνο, για μάτες υποχρεώσεις και χρόνιος τρέσεις.
Ήταν φράσει του ερευνήτη της παχισάρκίας George Bray, το, τα γονίδια για μίζουν το όπλο, αλλά το περιβάλλον τραβάει της κανδάλι.
Και το να αλλάξει το περιβάλλον είναι δύσκολο, αλλά είναι και η σάξη οζητούμενο με την φαρμακευτική εγώγη, όπως είναι το ιδεατό και για όλα, να εξαφανιστεί η ετία και όχι να εστιάζουμε στο ετιατό.
Με διολόγια, το καλύτερο είναι η πρόληψη να προηγείτε τις θεραπίας.
Ο γιατρός μεταβολικής ιατρικής και η ώστελιος πανταζής μπορείτε να δείτε και τα βίντεο του στο Life of the V στο YouTube, έχει τον τελευταίο λόγο.
Η ιατρική επιστημή μας έχει δώσει πλέον τη δυνατότητα να ξεκλειδώσουμε τον μεταβολισμό μας με τρόπος που παλιότερα φάντωζαν αδύνατη.
Όμως οι ποιντυχιαδίκρενται μόνο από τα νούμερα που βλέπουμε στις γαριά, αλλά και από το πόσο γύης και λειτρογική παραμένουμε κατατηριάρκια αυτές οι διαδρομίες.
Το να χάσει κανείς βάρος, σε βάρος της πιο τα ζωής του ή τη σηγία των οργάνων του, δεν είναι πρόδος, είναι απλώς ένας κακόσημ βασμός.
[Πουσική]
Καποίδο τέλειο σαμε. Η επιμέλια του σημερινού επεισοδίου ήταν τις ελληνες καλές στο μικρόφονο και την παραγωγή ο αρις δημοκύδης.
Γεια χαρά!
[Μουσική]
[Σουσική]
Podcast Summary
Key Points:
Τα νέα φαρμάκα για την παχισάρκεια είναι προϊόν μιας πιο σύνθετης επιστημονικής ανάλυσης, όχι απλά ενέσεις αδυνατήματος, αλλά φάρμακα που αντιμετωπίζουν τη νόσο σε συνδυασμό με άλλες παθήσεις.
Η παχισάρκεια δεν είναι μόνο θέμα βάρους, αλλά μια πολύπλοκη μεταβολική διαταραχή που συνδέεται με πολλές άλλες νόσους, και η αντιμετώπισή της πρέπει να είναι συστηματική και προλυπτική.
Το πρόβλημα του βάρους δεν είναι μόνο θέμα διατροφής, αλλά αποτέλεσμα περιβαλλοντικών, κοινωνικών και γιατρικών παραγόντων, και η ανάλυσή του πρέπει να είναι συνολική, όχι μόνο μετρική. Συνοψίζοντας Τα νέα φαρμάκα για την παχισάρκεια δεν είναι απλά φάρμακα αδυνατήματος, αλλά θεμελιώδης εργαλείο για την αντιμετώπιση μιας πολυπλοκής μεταβολικής διαταραχής. Η παχισάρκεια σχετίζεται με πάνω από 200 άλλες παθήσεις, και τα φάρμακα αυτά βοηθούν στην καταστολή της παχισάρκειας και σε διαφορετικές καταστάσεις, όπως καρδιακή προστασία. Η αντιμετώπιση του προβλήματος δεν πρέπει να βασίζεται μόνο στο δείκτη μάζας σώματος, αλλά να περιλαμβάνει περιβαλλοντικούς, κοινωνικούς και ψυχολογικούς παράγοντες. Η επιστήμη διαπιστώνει ότι η παχισάρκεια είναι ένα πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπίζεται με συνολική προσέγγιση, όχι με υποτροπιάζουσα κατανόηση. Αντί για προβληματική στέλνει, η ανάγκη είναι να δημιουργηθεί μια κοινωνική και επιστημονική αντιμετώπιση που να αναγνωρίζει την αξία της διατροφής και την υγεία ως συνολικό φαινόμενο, όχι ως ισοδύναμο μόνο σε επίπεδο στοιχείων. Τέλος, είναι απαραίτητο να αλλάξουμε την αντιλήψη για το σώμα, ώστε να αποφύγουμε την υπερβολική ενοχή και να δημιουργήσουμε μια περιβαλλοντική προσέγγιση που προωθεί τη συνολική υγεία.
Summary:
FAQs
Η σημασία του GLP1 είναι ότι είναι μια ορμόνη που παράγεται όταν φανείτε και στέλνει σήμα στον εγκεφαλό για να σταματήσετε το φαγητό, ελαττώντας την κατανάλωση.
Τα νέα φάρμακα δεν είναι φάρμακα για μείωση βάρους, αλλά φάρμακα που αντιμετωπίζουν την παχισάρκεια και βοηθούν στην αντιμετώπιση μεταβολικών προβλημάτων.
Κάθε άτομο έχει διαφορετικά προφίλ και η επιλογή του φαρμάκου πρέπει να είναι προσαρμοσμένη στην κατάσταση του κάθε ασθενούς για να διασφαλιστεί το αποτέλεσμα.
Τα φαρμακά αυξάνουν την ενέργεια της φυσικής ορμόνης GLP1, αλλά διαρκώνουν μέρης, ενώ επιδρούν στον εγκεφαλό και στον υποθάλαμο για να ελέγχεται η τροφή.
Ο δείκτης BMI είναι εξεπερασμένος και αναξυόπιστος, καθώς δεν αντιμετωπίζει την πληροφορία για τον σωστό τρόπο υπολογισμού της υγείας του ατόμου.
Η προσαρμογή του φαρμάκου στο άτομο είναι απαραίτητη για να επιτύχει τα πιο αποτελεσματικά αποτελέσματα και να αποφεύγεται η προκαταβολή προβλημάτων.
Chat with AI
Loading...
Pro features
Go deeper with this episode
Unlock creator-grade tools that turn any transcript into show notes and subtitle files.