Η σκληρή αλήθεια για την Ρένα Παγκράτη

[Χειροκρότημα] [Χειροκρότημα] [Χειροκρότημα] [Χειροκρότημα] [Χειροκρότημα] [Χειροκρότημα] [Χειροκρότημα] [Χειροκρότημα] Είμαι κάποιος το ίρικο με το μαλιά σου. Αυτή είναι μήμου τη θυμίζη. Σήμαστε στο φεστηβάλ της Αλλονήκης με τους Αστράδομους το '94 και γεννόμισης 10 χαίωρας στο φεστηβάλ. Στη σωχτό η ώρα είναι στο κομματύριο έκαιγό να φτιάχτω σαν κοριτσάκι. Ναι δείξω τα καλύμου, μομορφιά, ξανογό, μαλάκια και όλο με μία σκαντά της 8 μη συγνιά παρά Υπλέπω όλη τη δεξία πλευρά να λείπει από μάλλη λίμιλά. Ναι! Φαλακία! Φαλακία τέλος! Λοιπόν όπως καταλαβαίνεις με βένει κομικοτραγικό, εκεί είναι τη στιγμή δεν ήξερα όχι που να αχώσω τα καθάλαι μου που να πάνω ακριβτό. Όχι να βγω στο φεστηβάλ. Είτε λίκά δηγήκα σπου με. -Εγώ λες πλούκες. -Εγώ δεν έβαλα, δηγήκα η καλύψη τη λοπτική και όταν εξαλγό και έχουμε να απ' τη δεξία πλευρά γυρισμένης. Γιατί από εδώ την άδειχνα. Από τότε άρχισα να γράφονται διάφορα ξαλγό για τα μάλια μου και κοινω και τ' άλλο να αρχοντήσω καμάρι μου να με βρίσκα μου λένε ψεύτηκα και τ' όντως φόρες αγιαδιώμηση χρόνια περούκα. Θα θελα δηλαδή επειδή ο κόσμος έχει αυτό το ερωτοιματικό και μου κουν πει μέχρι ότι έχω την αφέλεα γιατί από κάτω είμαι πως θέλω να δώ στο κούτέλο, είναι χαρακομένο το κουτέλό μου, κάτι έχω σπηρια και κάτι τέτοια. Δεν μου λες ν' έτσι άνονω, δεν μου τραβά στα μάλια. Ελλάμε, σε παρακαλόν, τραβα μου τ' ένα και τα τ' τραβα τα και πες τι δεν δικά μου. Ένα χρόνο αργότερα το σηγρώτημα διαλήθηκε. Ο Τσάρλοι εργάστε και σε διάφορους χώρους διασκέδας για να βγάλη χρήματος, τ' να εξοφλίσει τα δάνια που έλαβε για να πληρώσει την οικογένεια το κοριτσίου. Η σώλοκαργέρα του δεν προχωρει σε ποτέ, άρχισε να κάνει χρήσενα αργότεκών και συνελήθη τη δεκαετία του 9090 για κατοχή και διακίνηση ηρωήνης και φυλακистικε. Στο αμάξι του βρέθηκαν χειροβομβίδες, του φέκια καλάσνοικο, πιστόλια μάγνου και περίπου 10 κυλά ηρωήνης. Στο δεύτερο έτος της φυλακησής του, λίγες μέρες πριν την μερομινία της δίκης, ο Charlie πέθανε από υπερβολική δώση στον τζάνιου, έξιμέρες πριν κλίσει τα 40 πτά. Αν για τον υποκράτηξ αρχόπλο, Charlie, ηνοστράδαμος, υπήρξαν μηρέη για τη Ρένα Παγκράτη ήταν μια ευλογία. Μέτος ο στράδομος, έκανα πολλά, μοσικά, προγράμματα, συνέχεια, πολύ μεγάλη επιτυχία, ήμουν ασυνεχώς την τηλεόρες τράγουδιστικά με το συκρότιμα φυσικά. Μέσα σε όλες αυτές τις τραγουδιστικές εμβάνεις με το συκρότιμα, ονοστράδομος, πίγαμε και στο Λούνα Πάρκ που έκανε τα πρώτα του βήματα. Τότε ο Γιάννης ο Δαλιανίδις μέχρι δία σπούμε και είπε ότι, Ά, ίστιθο πειός και τα λυπάθα τα πούμε κάποια στιγμή. Μετά όταν διαλήθηκε το συκρότιμα, δεν άρξησε βέβαινα διαλήθητο συκρότιμα, σινόργαστήκαμε το Γιάννητο Δαλιανίδις στο Λούνα Πάρκ. [Πουσική] Και να σας πω ότι ο ρόλος μου της Κάθρυν πέπεζα επειεπτάς χρόνιας για δών, ήταν μόνο για τρία επεισόδια. Δεν το ξέρει αυτό ο κόσμος, μόνο για τρία επεισόδια. Λοιπόν, δεν ήταν για παραπάντα πολύ κακιά, πολύ αναγωγία τίταση κακιά μιλάμε, μοφορκακιά, όπου μετά βγήκε αυτό το χωρίζει, το μαλακό πλάσμα, με αυτές τις ανησυχίες. Με καλή πρόθεση όχι με καλή και τα λίπα, και είχε αυτή τη διάρκεια αυτά χρόνιας και δών. Κάρις. Κι θιάσπη γι' σπίδι. Δεν είσαι για τη θιάσπη με το γι' ανάκι χαραντεβού. Ο γι' ανάκις ήρθε ήδε και απίλθε. Δεν σε πιάνω. Καλήτερα, να μην με λερόσεις. Γι' αναδοκή γράφει καλή, καλή καθι και περανανδό. Θενον διαβάσεις. Ναι, ναι, ναι, θέλω. Κάρις. Είμαστε κατανοεί και και δουλευθούν με κατάσταση. Είμαστε κατάσταση. Είμαστε κατάσταση. Είμαστε κατάσταση. Είμαστε κατάσταση. μας κράτησης συνδροφιά τόσο χρόνια. -Εναι σπέρα, Μπαρβούληγου. -Να μην χρόνια πολλά. Να σε καλά, γιατί πήγερ με εμφιές. Το χρόνια πολλά δεν βγήγε ενησαισένα, πήγε ενηστη, τη κυλλενάδα σας την λένε, που σήμερα έφταγε να θυλιάτης και γιορτάζει. Λοιπόν, να σας ζήσει. Να μαζίζει για να μας ψήσει. Βάζει την σκυνηματογραφική ταινία, όσο ενοίλικη ήταν το γυναίκες στα όπλα με τη Ρένα Βλαχοπούλου, το Ευδομινταίνια. Και μπορεί να έχει ξεκινήσει αλλιώς το παιδί, σάβμα, το παιδι που δούλευε, όμως η επιτυχία του ρόλου της Τουλουναπάρκ της Ατήθας της Χύπησας, το Ισαν Σού Παρτσακλου, της Τιγμάτησε και σχεδόν όλη η ρόλου που τις προτίνονταν, σε φίλμό πως οξευράκο τους Ρομιούς, ή το ημανούλα το μανούληκε ο Πέδαρος, ήταν πάνω κάτως το ίδιο Φως. Χαράμεσε το Ταλέντο της, αυτοί που ξεκινήσε με παξινού και ελληλαμβέτηκε, λοιπόν, αναλαμβάνοντας να πέξει εφόρους ζωής τώρα όλο ρένα παγράτη με το ίδιο λούκ και την ίδια μαγνέρα, ήσως, όμως ήταν δικό της το Ταλέντο δικοί της κύπηλογή. Στο θέατρο η επιτυχή εσπολές, κυρίως επιθεωρίς το 1983 στο Ακροπολ, πέζει και τραγουδά, μαζί με τον θανάσει βέγγου, αλλά και τον χρόνο εξαρχάκος την τελευταία του θεδρικοί εμφάνηση. [Εσάγουδά] Αυτό που φοβάμε είναι το Σαρδάν το πλαίμβάκτο ξερίς, αν δεν το ξέρεις, ας το πόε εγώ. Υμάστε πρεμμέρα σε ένα θέατρο αθυναϊκό, γίνεται αγωνία, κακό και τα λίπα, έχω πει μια ολόκληρη σκίνη και φτάνει στιγμή που πρέπει να πότω τραγούδι και να πέσκε το πλαίμβάκτο. Είμαι έτοιμοι λέω την ατάκαξε ρογόκια, και από τα που θα έναν ακούσει το πλαίμβάκτο. Λοιπόν, και αρχίζω να σωθώ, αρχίζω και λέω, αλλά, αλλά, αλλά, αλλά, αλλά, αλλά, το τραγούδι από μόνοι μου και τα λίπα. Πόλο με μίας, εκεί που μεγώ στα παρακάτω, αλλά, αλλά, αλλά, έρχεται και το πλαίμβάκτο έλεγε τώρα. Και αρχίζεις να μου ρλένεις αυτό, το χωδό σιγότσι έναν τίκλο χαρητολογώντας ότι είναι το Σαρδάν πλαίμβάκτο. Ο φόμος και τρόμος μου είναι αυτός, γιατί συνήθως όπου πέζω στα θέτρα είναι, πέζω χωρεύω τραγουδά, δεν μπορώ να τα αποφύγω αυτό. Ελλάδο, ψυχή μου, ελλάδο, μαθια μου, μαδένη, πάρχη, μάνα να γαπάει το παιδί της, όπου σε αγαπάω όλες ελλάδες. Τα άρα κατά τα δε μέρει, έχνεις μάφτα ένα, έλεγε, αγγλωσίους, κάσε, λοιπόν, θα μακούσει προσεκτικά. Υ' ας? Μπράφω. Εδώ και λίγες μέδες, τρώτα βράδια. Βαργιά, το κατάλαβα για την ψηλόροχαλή, θα σημανειά. Στα μέσα της δεκατείας του Βδούντα, πολύ σώριβο θα έκανε η υπόσεση, ρένα, έναν δίον, ρένας. Η κερκυρία, ρένα, παγράτη, έναν δίον της κερκυρίας, ρένας βλαχοπούν. Όταν η βλαχοπούν ο ανακίνωσε ότι θα επεδεμία παράσταση στο θέτρο, ένα παγράτη της έστειλε εξώδικο επειδή αθέτησε την υπόσχεσή της να την πάρει στο θεασό της. Όλοι χαν ξεκινήσει από την ταινία η μανούλα το μανούλη και ο πένταρος. Από το μπλογ βλαχοπούν τελεια, μπλοξποτε τελειακόμ, βλέπουμε πως καλήφτηκε το θέμα ασποούμε από τον ελευθερωτήπο. Μεγάλο στήτλος το μανούλη έστειλε εξώδικο στη μανούλα. Παιριοδικό μανίνα, δημοσί έβηση να εντευσί την παγράτη, ανέφαιρε ότι στο έργο αυτό που είχει η Διπαρουσιαστή σε περιοδία στην Ελλάδα και στην Κύπρο και συνεχεία μεταφέρει και στο κοινμοτογράφω, ήδια είχε υποδηθεί το ρόλο της μέρης της κόρης της Βλαχοπούλλου. Όταν η Βλαχοπούλλου μου ζήτσε να συνεχαστούμε για να αποφεληθεί από την επιτυχή που σημείο να στολούν από αρκ μου υποσχέθηκε ότι όταν θα παρουσιαστεί το έργο στην Αθήνα θα επαναλαμβάνω το ρόλ μου. Τι ζήτησαν να υπογράψει συμβολο, με το οποίο θα δεσμέβετε, ο καραγιάνης όμως μου είπε "πότε δεν υπογράφει συμβολο" όλος της είναι συμβολο. Όταν λοιπόν έμαθα ότι βλαχοπούλλου θα παρουσιαζε το έργο χωρίσεμενα επικοινώνησε τηλεφονικά, ζητώντας να μάθω το γιατί. Η βλαχοπούλλου μου είπε ότι δεν ήταν δεσμευμένη με κάποιος συμβολο και ότι επιθυμούσε να κάνει ανανέως. Μου μίλησε μάλιστα με εριστικό εύχος. Έτσι αποφάσαν αστηλοεξώδικος στη βλαχοπούλλου, η αμαρτηρόμενη για τον αποκλισμό μου, τον ίδοτας αφενός ότι σεύω με την πολιέτη προσφορά της, το θέτρο και το σύνεμα και αφαιτέρου ότι ο εσχυρισμός της για ανανέως δεν ευσταθούσε εφώσανε κίνο το γυρωχοί, κλοφορίσει και σε βίντεο κασέτα η ταινία ημανούλα το μανούλη και ο πέδαρος. Γιατί μάχει ρένας, ενανδύον ρένας, θα έλεγε ο μάκης δελαπόρτας αργότερα στον Πετροκοστοπνο. -Κι οποία είχε και μια τεράστη ακότρα με τη ρένα? -Μοι, τι τα τεράστη? -Κι πήρε μια έτραση απλά σε μια εποχή που νομίζω ότι σε κάνει κακό. Επιζε σε την ταινία και σε ένα θεατρικό στην επαρχή, και όταν ήρθε εδώ η ρένα δεν την πήρε στο θεία σου, γιατί είχε μάθη πως έλεγε κάποιο περίεργη κυπίσες, το πας εγγένει. Τι σήγα πήτη η ζεραία ένας προσπάθησα, την βλαχοπούλνα την πίσω, ότι μπορεί και να μην είναι έτσι και να είναι κάπος αλλιώς δεν τα κατάφερα. Δεν κέριδε σε κάτι με το εξώδικο υπαγράτη και το έργο ανέβηκε με κάποια στελά κονσταντινίδους τόρολο της μέρης. Χαριτομένη σωποιός γράφει τον Βλαχοπούλου, χωρίς σωστόσο το φωνυτικό τα λέντο της παγράτη. Παρόλα αυτά επαγράτηθυνε έχει σε ένα αναφέρει ευχαριστόντας την βλαχοπούλου, όταν μιλούσε για αυτούς με τους οποίους είχε σε ένα γαστή. Και με πολύ αξιόλγους οι οποίους του ίδος, που τους ευχαριστώ, με δίνεται η ευκαιρία, να ευχαριστήσω και τίρια να την βλαχοπούλου και το βέγο και τον σταυρίδι το συχορεμένο, όχος δίπωτε το διονίς στο βαπαγιανό απόλω τους ευχαριστώ, που δέχτηκα να είμαι κοντά τους. Κάτε βενεί οζαπέτας και στο τάριο καζατζίδις, μάκι βιωγοινώντε ράκος και σκογάριος αραβάκος, περνει πάσα ο κύλαι δόνις και τη δίνης στο δελάρα, καλύσου το γιοκαρίνις και ξαπούσκος έιπαλα, και ολοιτή περνάμε στήρα στυροκάδικοί αφήνα. Παντους στο πρώτο μισό των ΕΛΙΤΙς, υπαγράτη έγινε ακόμα πιο αγάπητη και ο στραουδίστρια, όταν ο Δαλιανίδις την επέλεξε για τις κυματογραφικές του επιτυχίες, τις νεανικές κομονδίες του, πως ήταν το βασικά καλής πέρα σας, ήραδοοπηρατές, καμικά ζει αγάπη μου και έλανα γυμνωθού μετάρινκ. Η εμφανή στις εκεί αφήσαν ατάκηες. Άνα καθισκόπανε μου χάλασες την παράσταση. Παράσταση έπεζες και δεν μου το εξηγήσες, έλατι πέξουμε μαζί το, τέτοιάντε. Πώρα πέξτε η μόνο σου. Πάντα το περίμενα και περίμενοντάς, τα νόμου στο γά, Πάντα το περίμενα γιατί μου φαίνεται, είναι μαζόχα. Την έχουμε ταυτήσει εκείνη την περιοδότης με τον στάθη ψάλτη. Κι τα τερνάκι στα ψέματα μου φαίνεται. Αγγά που λεμώ. Αγγά που λεμώ. Καλώς, μάει καλώς. Ο χάι. Α, είναι και χάι. Α, ναι. Και τι δουλειά κάνει αυτός ο χάι? Δίσκτζάκι. Α, επιστημουν ο σοράντρο, πως. Μάριπα και ο πιο σοβαρός άνθρωπος τα αγαπίσει αυτό το μουρλό. Οψάλτης χρόνια μετά το σανατότης θα δίλονε για το τα λέντο της. Πακράτη ήταν αζειστούργημα, ήταν ο θεία, σώτηκε ακάναμε. Εγγουκάριο διατριστενής μαζί, ο οποίος είναι φανταστικές. Είταν μια ειθοποιός δάμα αλλά εκπλεκτική με πολύ τα λέντο. Και με πολύ τραβούδι. Είναι φάση το αγορροί. Είναι φάση. Είναι φάση το βεδί. Το βεδί. Το κουριστέρο και να έχει σιμασία. Είναι τη βρούμε με τα αγορή. Το κόπο φάση. Είναι τη βρούμε το βεδί. Το βεδί. Και να πέσουμε τα διόμες ο βασία. Η άνοδος της βίντεο κασέτας και ο θάνατος της εμπορικής ελληνικής ταινίας μετά τα μέσα των έητης έμιαζε ότι πρέπει για αυτήν. Ομως η βίντεο ταινίες της οποίες έπεξε δεν ήταν πολλές, ούτε τρομερά επιτυχημένες. Μεταξύ τον άλλον έπέξε στη δενία η Μαρινέλα από την Καστέλα και στη δενία η Μαντώνα από τη δραπετσόνα. Στην εκποβή προϊνά της έτοδειο εμφανίστηκε δημινή νύφη, λόγο της δουλειάς μιλώντας για τις βίντεο δενίες της. Και η προηγούμενη που τελείωσα η Μαντώνα από τη δραπετσόνα και αυτή η μιουσικά είναι μαζί με το τόνι άντωνι Και τα τραγούδια από αυτές τις δύο της δενίες μου τα λέμε γρήγορα και βιαστικά βλέπω εδώ πέρα επάνω και μεγάλη κίνηση βγαίνω σε δύσκο το πάσκα πιστεύω. Καλό μας πεις αντιπώσεις του πόσμου που καφώς ερχόσσνας στο στους διόμα στους διόμας στους διόνους. Στην αρχή ένας μέκανε πρώτες στα φανάρια. Βρήκανα για μπροσπύρο μου, στα φανάρια. Δεν σε ελάσως, βιστείποτε θα μισογραφίσει το τέλος, η κοιτάρ. Τα στιτό μου μη ήθεει ο λόκληρ και αυτά. Λοιπόν, άλλος μερότισε μου λέει τι έπαθες προϋπροή. Λίου δεν έπαθα τίποτα, απλούστατε δηλαίματο καλή με ένα έβαλα τα λίφη κα και πάω στη δύλιά μου. Ο σπίρος που αναφέρεται ήταν ο σπίρος ώρνεράκης, ο σκητσογράφος που σημείτήχε στην υποπήσε μια γωνία και σχεδίας έτσι τους καλές μένους. Η γνωστότερη ίσως βιντουδενία στην οποία έπεξη παγράτη ήταν η μαντώνα από τη δραπετσόνα, όπου μια παρέα από διάφορους τίπος της γητονιάς αποφασίζει να ανοίξει μια δύσκο και για να τα εγκονομήσουν και να διαφημήσουν το κέντρο. Η πιο τρελή της παρέας μεταμφιέζεται σε μαντώνα και διαβάζονται στην πλοκή και αρχίζει μια ξεκανδιστική περιπέτεια. Σε λίγο θα είμαστε το πρώτο μαγαζί! Να βδερου, άντο, πρώτο μαγαζί! Λέβαια, διάβαιμιση! Εκτός από τη μαντώνα από τη δραπετσόνα, υπήρχε και η βιτιωτενία, η μαντώνα από τα παιτράλωνα. Χωρίς τη Ρένα Παγράτη αλλά με την κατερήνα Γιουλάκη, μια νικοκηρά από τα παιτράλωνα που πίστε βέω ότι έμιαζε με τη μαντώνα και έτσι αρχησε να δίνεται και να φέρεται σε τη διάση με τραγουδίστρια. Πίσω στη μαντώνα τη δραπετσόνα ενδιαφέρον είναι, σε κάποια στις μήνες ας τη δύσκο, η μαντώνα τη δραπετσόνα, τραγουδάει ένα τραγούδι το οποίο είχε κοινωνικό μήνιμα για τα αναρκωτικά, δεν είναι η σάκη μακρυά λεγόταν. Ωμως η εποχέσσα άλλαζαν και η πορία της παγγράτης στο χώρο του θεάματος ήταν φτωτική στον μπλοκυλαχοπούλου διαβάζουμε. Φένετε πως η παγγράτη είχε επαγγελματικά την πορία πολλώνης ο οποίων της δεκατίας του Βδομίδα που ενοχνωρισαν μεγάλη επιτυχία μετά και την δύσση του βίντεο χάθηκαν από τα φότα της δημωσιώτητας. Κάποιοι κατέφυγαν στη δυπέθέ, άλλη από χώρισαν από το θέτρο, αναζητώντας άλλης επαγγελματικές δυξόδους. Ήραι ένα παγγράτη θεωρό πως ήταν πιο ταλαδούχα από το μέσωρό των συναδέλφων της, ως τόσο δεν ξέφηγε από την κοινή τους μήρα. Προσταέξω επέζε την χαρούμενη μέσα της όμως δεν ήταν και τα κρατούσε μέσα της. Πιστευε ότι δεν έπρεπε να επιβαρίνει τον κόσμο με όλα αυτά και επέζε τον ρόλο της ρενας παγγράτη. Όλοι σας έχουν συμδιάσει με τους ρόμους σας κάποιες φορές και με τη ζωντάνη αυτή. Ποιο είναι τα πράγματα που δεν γνωρίζουμε για σας. Το μόνο που γνωρίζω κόσμο είναι αυτή η ζωντάня που υπάρχει το τραγούδι που πάντα με ακολουθεί μέσα στη δυο. Όπωςδήποτε δεν γνωρίζουν και δεν έχουν κανένα λόγο να ασχοληθούν με το παρα μέσα του ιθοποιού, κρατά να πλώσει την εικόνα που βλέπουν μέσα τους ρόλους και αυτό με διαφέρει στελική ανάληση να κρατήσουν. Δεν χρειάζεται να τους απασχολείσουμε. Αρκετά τους απασχολούμε. Ο φιλός της Μάκης Δελαπόρτας μου λέει σήμερα. Περάσαμε ωραία μία εποχή και κδρομές μαζί και ταξίδια ήταν πολύ ωραία. Εσφός δεν μπορείς να ξυπεράσει τα προσωπικά της θέματά όμως. Αυτό συμβαίνει σύχνά με τα παιδιά θαύματα. Δεν είναι ότι τις κολεύονται σε κάποια στιγμή. Η Βίκη Μιχαλονάκου θα την ρωτούσε το ενοινταζίω γιατί δεν αλλάξε ποτέ λουκ. Πολύ συναδελφίσες κατακαιρούστε να αναναιώσουν το στήλ του στον τίποτούς του ίματς. Εσείς παραμένετε με τα κύνχη. Πιστείς την ίδια εικόνα. Δεν έχετε αλλάξει λουκοχτενισμα τελικά προσδίδη κάτω την κυβιατωραφικόνα που δίδε το στραπνο. Το λούχ είναι αυτό που με εξυπηρετεί ομένα. Δεν το κάνω για να μην αλλάξω ο λουκ. Αυτό το μάλλη με εξυπηρετεί και αυτό έχω. Θα σοπατήσουμε μια φράση του σκυναθέτη μας του κόσμου του καραγιάνη του καταξιωμένη. Πού είπε, όλοι καταξιωμένη ηθοπή έχουν μια μανία καταδιόξω σε εδώ. Αυτό που τους έχει καθιερόσει να θέλω το πολεμί σου. Αυτό το πράγμα δεν συνεδένει έξω, δεν προσπαθεί να γρυμήσει, να χαλάσει το τίπο του. Όχι όχι όχι το είμα. Ωραία, θεσίμα κατατείχνει την καταξιωσης. Γιατί εδώ παλεύεις για να κάνεις κάτι. Όταν κάνεις κάτι να πάνα το γρυμί σας, να δείξει κάτι. Και σαν φωτενειώ, ούτε την ανάγκη, να νιωθείτε καθούν. Και τι είναι έχει, εμαναιομένει, τι επειδή δηλαδή δεν θέλει αθέλεα και να την βγάλω την αθέλεα και στη στιν ενίσμα ακόμα μου ζητούν. Υπαραγωγή να έχω την αθέλεα στο ξεφού να κάνει μία δεδροστη. Κι αν δεν άκουγητη συμβουλές για ανανεώσει μια φορά έβαψε μάβρα τα μαλιά της για το εξόφιλο του δύσκου του προσωπικού δύσκου που έβγαλε το 92 της αγάπης το παιχνίδι. Υταν αγνωρίστε εδώ στην εχομπή του Ιθοπιού και παρουσιαστή ηλία χακλαμμάνη. Λένει η δύσκους δεν πηγε ιδιαίτερα καλά μετά έβαψε και πάλιξαν θα τα μαλιά της και δεν αλλάξε λούκ ποτέξανα. Η συνέντευση στην Μιχαλονάκου στην εκοπή ραντευούτο με σημείρι της έτένα θα είναι σίγουρα μία από αυτές που θα βάλω όταν θα φτιάξω και νούργιο επεισόδιο με άβολες συνέντεύξης. Την εκοπή παρουσίαζε ο βαγγελής Παπαδόπουλος. Εγώ θα σιωδηγήσω στη λίκη την Μιχαλονάκου τη φοβάστε όλοι βέβαια δε ξέρω γιατί εγώ δεν τη φοβάζει. Θα τα πείτε η διώσως τώρα και θα σας ακούμε μίσα από μακριά. Μην με αποβάστε, δεν κοίμαι να πάω από μακριά. Σηκρεμία κυρία μιχαλονάκου ασίς. Εφορμάτις το χώρο της δυσκογραφίας. Ο πρώτος μου δύσκολα σίταν από παιδάκι ενέτων. Είναι μια προκλησία αυτό για το κοινό σας πιστεύεται η κυρία από παιδιά της. Ποιο? Τότε να την μάζεται ένα δύσκο να το κοιμάζεται κραστικά σας μέσα σε ένα νέοί. Ακώς, κυρία μου. Αλλά να ακούω εγώ δεν είναι ότι δοκιμάζω από παιδάκι με ακολουθεί το θέτρο, το τραβούδι, ο κυνήματογράφος, από παιδάκι. Είναι δυο ματά έτσι έχω με δαλώς. Εθα θέναν να μπλεκέρω κάτι και νουργιο. Θα θέλω να μπίθε σε ένα χώρο υπερκορεσμένο, πως είναι ο χώρος εγχώριας δυσκογραφίας. Τι το και νουργιοπερμέντε να δώσετε. Νες εσποκάτι. Πώς βλέπετε τα πράγματα. Τα τομίζτε ότι τελικά θα προσφέρετε σε αυτό το χώρο. Πέρα από τη δυσκογραφική επιτυχία που αναφησβίτε ασας εμδιαθέρεινα. Ας αφήσουμε να μιλήσει μόνο στο χώρο. Αυτό το κυρό εμθανίζεις σε ένα νυθερινό κέντρο. Τα λεγόμενα από αυτά τα λεγόμενα που ζουξήδηκα που προσδύνουν να προκάτω. Να μην διαφάπετε που ζουξήδηκα. Ένα λέω η υφωσική υπηθώς στην συχαγωγία των Ελλήνων προτρέπουν αδιασκετάς. Να επειδήξουμε τις ανατολίτικες ενηθές μας, λαστάς με πιάτα, γαρβένειες και όλα αυτά. Πώς υπορέδεςτε μουσικά με αυτούς τους συναδέλφουςες. Με τους συναδέλφους, βοβοδο να έχω πρόβλημα. Είναι ένα πρόβλημα και θα ξεκινήσει. Η μουσική είναι ένας μία κυφρασιό, όπως είναι κυφλόγος. Η δύπση χολογία της παγγράτη δεν ήταν καλή. Όδε λαπορτας θα έλεγε κάποτε στη δηλαόραση. Τα νάφτα γη. Ήταν άφραγη. Και δήκα στη μέση δεν μπορώ να πω δαλιανή δεις μου, είπε τότε μάκι θα τις πριώνω, βόποτε και πέρα το ενίτιο. Εχε πάθει όμως και ξεκινήσει κάποια και αυτά δεν ήταν καλά. Η ανεφών σου μου είπε να δυσβγητάξω να δυσβγηει μία σύνταξη ανατυρική, όμως όλοι θα πήνει με τις χολογικά. Δεν μπορείς να βγάλει σύνταξη αναδομή της χολογικά. Βίουνε την απορύψη στον επαγγελματικό της χώρο, όλο και περισσότερο. Και κανέμμενο κάποιες εμφανίσεις ενοιχτυρινά κέντρα όταν έβγαλε το δύσκο και κάποιες σποραδικές εμφανίσεις στην τηλεόραση. Κάτι ψησεριούν κακέες γλώσεις για τη ζωή σου, ότι κάτι πάρα πολύ σημαντικό έχει μπιτελευταία. Και ότι βλέπουμε. Παραγή, το ταλάντα βιουτακούς! Κάτι πολύ σημαντικό έχει μπιτελευταία στη ζωή σου, μια μεγαλιά γάπη το πανήμερο, το δεν πρόλενε να το γνωρίσω. Έτσι αυτά, τα μάνα δικογωρίσεις, κρήγορα, σίς το χώρο μας. Ήπαθει γυρίζεις. Νομίζω, είπα σωστά, να περιμένουμε κάτι πολύ ευχάριστο, κάτι πολύ σημαντικό στη ζωή σου, πρόσπα το είπες κι όλα. Πολύ πρόσπα το πολύ ευχάριστο τι να περιμένουμε. "Με όλες μας τίποτα έσρεννα." "Με όλες μας τίποτα έσρεννα." "Με όμως η μεγάλη σχέση, ο έρωτας της ζωής της, κατέληξε σε τραγωδία, όταν ο γαπημένος της ιδροφος σκοτώθηκε σε αυτοκοινιστικό διστήχημα. Και αυτό ενέτην η μοναξιά της και την έρξε σε ακόμα μεγαλύτερη κατάθληψη." Το 1997 χτύπησε πολλές πόρτες και το μόνο που κατάφερε να βρει ήταν ένας μικρός ρόλος και για μοναχα ένα επεισόδιο της λάμψης του νικου φωσκολου, που εμφανίστηκε για λίγο ως μάρτηρας σε μια δίκη με η σαγελέα την περιφημή Βύρναδράκου, την κατιαδανδουλάκη." "Τι την πλανή πολυκατικία, στην πολυκατική αδηλαδή, που βρίσκεται ακριβώς πλάει στο κατάστημα που κατεδαφίστηκε σχεδόν και λαιλατήθηκε από την κατηγορούμενη και την παρέα της." "Τι είναι." "Κι ήταν τελοιπόν αυτή την περιφημή παρέα να σπάει την φυτρινά." "Τι τολιστα, σπάγανε τα τζάμια με φωνές και γέγια." "Κι είναι." και μόνο την αλήθεια. Α, τι λέτε? Την αλήθεια λέω. Εχω ορκυστή, αλήμονω. Αυτό το πλάσμα το εδόλιο. Με την τόσο σε μηνία εμφάνηση. Μήπως το είδατε ανάμεσα στην παρέα των κανιβάλλων. Μάλιστα. Φώναζε και αυτή. Έσπαγε, παραπατούσε. Μάλιστα. Ήταν οιούλοιος του 1997, όμως αυτή η μικρή εμφάνηση, στην οποία υπερισότερες ατάκει στις ήταν η λέξη μάλιστα, δεν βοήθησε. Βίγου καιρό πριν φύγια της ζωής μας το τρόπο που ραφηγε, νοίσω πάρει τη λεφωνό, και μου μελίσσε, να πάρα πολύ με λαγχολικά λαγια της ζωής και κατά λαγω ότι λέγω καλά. Την μίσω πειράξει πάρα πολύ που δεν τους υτός αρθιδουλιά, ότι η ίδια ποιάζει τους ενατηβάλλονες εδούλες, είχε κάνε πάρα πολύ κακόψηχολογικά αυτό το πράγμο και τον εαποκαρνίωνε. Ο μάκης δελαπόρτας μου λέει σήμερα. Κάφια στιγμή, κάποια προβλήματα επαγγελουματικά, αλλά και προσωπικά, την βρήκαν σε μια δύναμη φάση της ζωής της, την επειρέασαν ιδιαίτερα, σε κύνη την δύσκολη περίοη διέτερα όταν ισχέσετε λουσπάδο που είχε, μεθυμάμαι το όνομα τώρα τρουσπάδο, για τέσσερα χρόνια σκοτώθηκε και κύξε κινή σε η ατύστροφη μέτρη, συνομίζω, τα είχασε και το μάτερα της και εστάμφη και βαθιά μου να ξιά. Η μοναξιά δεν μπορούσε να καλυθεί όμως από θυλούς, καλούς φυλούς γιατί είχε καλούς φυλούς, ήρουσε η λένε ο πακράτη δίπλα. Ήραινα πακράτη πέθανε στην Αθήνα στήση 25.1998, αποφαρμακευτική διλυτερίας. Ελυζέταν οικολάου θυμάτε σήμερα. Είταν έτραγηγικό, είχε πειραξε πάρα πολύ, το ότι μοναθες αλλονίχεγου. Και ναι, δεν το ήξερα, δεν ήξερα αυτή τη πτυχή της καρδιάς της ασκοτή, γιατί θελεύω το κάνει αυτό. Μάλων και σε γουλές που έψαχε να δεν έβρισκε, τελωσπάντων, ήρια και που κυθεάλα να ασπούμε, δεν είχε να πάει αυτή. Σε μια άλλη φύλλη μας το έλεγε, γιατί θα το κάνει αυτό, και σε κάποιο φύλλο, αλλά δεν μας θα σίγουρα, θα το πρέγμα το πίουσε τελικά. Τι πρώτη φορά δεν φιγε τελικά και τε δεύτερη φορά το κατάφερε. Μερφή της τη βρήκε. Γιατί πιέναι ερχόταν από στο εξοχικό, που είχανε στην λούτσα, πήγαινε να την δει να δει αν είναι καλά και ιδέω ότι σηκώθηκε πήγε του αλέτα και μεταξαν πίσω στο κρεβάτη της. Και μετά απόσυγιάς την κοικάτη πειδή δεκάτειο απράματα εκεί στο τραπέζι, γιατε φύδης και την είδενά έχει αφρούς το στόμα της ηταλυπά όπου καλύζανε το γνωσοκομία κόκια εύκης στο δρόμο αεφηγήριν. Υπαγράτη κυδεύτηκε στο νεκροταφείο του Βύρονα. Ο χάρις ρόμας μιλόδας στην Ελληνή Μενεγάκι. Πέθαν ένας φίλος μου, ένας γνωστός, ακριβά γνωστός το οποίο σπέπεζε σε σαπουνόπερες κυρίες, αλλά είμαστε ανμαζί από την πρώτη μέρα περάσαμε στις σχολές, και είχε φτάσει ένας, είχε παίξει σκοσαντήμι και ελληνες και κάποια στιγμή μου είχε πει με μεγάλη αξιοπρέπεια βοηθήσμε, δεν αντέχω. Δεν έχω δουλειά, δεν μπορώ να επιβιώσω. Και είχε φτάσει το σοάσκημα γιατί πρέπει να βρεθεί και ο κατάλειος δρόλος. Δεν πιντείνον ότι οτινάνε, μπορείς να το βάλεις ο πιονάνε ο πουνάνε, όπωςνάνε, εμείς μας καλύτερ και μας ενδιαφέρει και το αποτέλεσμα της το καλύτεχνικο προϊόν. Πάντα είχα τίψης γι' αυτό και γάλλους η οποία κολούθησα μια πορεία θυμίζω ότι ένα πακράτηπο αυτοκτώνησε. Και η οποία πίσμα στιπα για την πόρτα και μας έλεγε. Δεν έχω δουλειά, δεν έχω ζωή. Πιδίχω περάσει και την έτρεκη πολλά χρόνια, να πούμε ότι δεν είναι δυντρούμε τον ίδιο τρόπο όλοι. Πρέπει να έχεις μία τάση, μία μανεοκατά θυλυψη. Αλλά δεν είναι και δύσκολο να σε πάρει από κάτω. Ήδικά, διόταν χάνεις αυτό που σου είπα στην αρχή, αυτό το κομμάτι της αξιοπρέπηας και είσαι ένα σαν θέλος μέσα σου αξιοπρέπης, που πρέπει να χτυπίσει πορτες και τελικά τι που να φτάσει να σερνες. Ο συγκεκριμένος πέθανε πάνω στο τημόνο του αυτό κοινίτου του. Βγαίνονται να πάρει τη γάρα στο σοπιζί λιγατζίρικο με δανικά χρηματά. Μέστο κρίου. Εγώ δηλαδή, ξέρω ότι είναι η μέρα οταντώμαθα και έκλαψα πολύ. Και από τίψης, γιατί λέει, αν μπορούσα να χακάει κάτι, και σχέρτηκε αυτό, δεν μπορείς τους νεότερος μαθητές μου να μην τους βάζω ένα φρένο, να ξέρουν τι τους συμβαίνει μέχρι τότε έλεγα πάντα την αγαπημένη μου φράση από ένα πήμα της κοινικής δημουλά. Που λέει. Από εδώ που εστάμε δεν υπάρχει θάλασα. Όμως υπάρχει. Πως θα πεί ότι μπορεί να μην βλέπω τώρα τη διέξοδο. Όμως η θάλασα υπάρχει, η διέξοδο σου υπάρχει. Μπορεί να μην βλέπω τώρα το νόημα, όμως υπάρχει ένα νόημα ακόμη και στην άλλη πορία περνά. Από κύντη στιγμή που πέθανε αυτός όρα που άγαπητός φίλος σχέρτηκε να σταματήσω να το λέω αυτό το πράγμα, και τι πραγματικά η διέξοδο σου μπορεί να υπάρχει. Αλλά δεν σημαίνω ότι πάντα καμπιτινή υπήρια. Είμαι και είσαι σχέρι να λέω τόσο να λέμε τόσο αδησάρεστε και μάρυσα τη μέτρη λορτής μου, και μια σύγριση. Εγώ δεν το βλέπω τις σάρες τα ήρθα ήρθα. Βλέπω ότι κάνω μια υλικρινέ στα τη συζήτηση. Το 1898 δεν ήταν από ενωχοπή με ένα ταφάρμακα και η ψυχία τρι. Σήμερα μπορεί να έχει πάει σε ένα ψυχία τρο και να έχει βρύτην υλπίδα που χρειαζόταν. Τότε όμως δεν πάλεβε μόνο με την κατάθληψη αλλά και με την εμηνόπαυση, η οποία εξάλω σε περιπτώσεις ενδύνη την κατάθληψη και προκαλή αυτοκτονικές σκέψεις. Ο μάκεις δεν λαπόρτας μου λέει σήμερα. Το σύγλικοι αυτή η γυναίκα δεν γελεισθα πριν είμαι τελούσε μηνόπαυση. Θυμάμαι πως μέρα για πάρα πολύ σχενατικέ γόμμε και δεν αντέχω για την κέγγομαι. Και όταν εστερικά κάτι που δεν μπορούσε από το καταλάβο, αλλά ήταν αυτό, ήταν αυτό. Μπορεί κάποιες γυναίκες αυτό να τις τρελένει, γιατί αποφασίζει κάποιος να αυτό τονήσει, πως μπορεί αυτό να αποτραπεί και πως μπορούμε να βοηθήσουμε κάποιον, ο οποίος σκέφεται την αυτοχυρία, μιλήσα σήμερα με την ψυχολόγω, δενείς νικό λάκο, η οποία παρουσιάζει στα πόντκα στη ζλήφου, το εξαιρετικά ενδιαφέρων πόντκα σύνεμα θέραπε. Η δενείς νικό λάκο μου λέει ότι καταρχάς θέλει να λίσει μια θεμελειόδη παρεξίγηση. Πολύ μεγαλύτερος από την μπορεί να δέξει και να χειριστεί σε μια συγκεκριμένη και δεδομένη περιοδοτζίστο. Αυτό, όπως καταλαβαίνεις, δεν το καθιστά ελλατοματικό ητρελόγια, γιατί υπάρχει λαθασμένη πεπίθηση ότι από κατασκευήσω, πως λένε υπάρχει προδιάθεση και προκύπτει αυτή η κατάσταση. Ο λόγος που πένει σε μια τετιαδικά σένα άτομο είναι γιατί θέλει να βρει ένα καταφύγιο και καταφέβγη λοιπόν σαυτές τις φαντασυώσεις, που βέβαια και την έβονα γίνουν πράξη. Όταν έχει σησορευτή μέσα του ένα πολύ μεγάλο ψυχολογικό βάρος και δεν αντέχει άλλονο το κουβαλάι. Γι' αυτό το λόγο θέλει να παλάξει τον εαυτό το από το μπόνο και να του επιτρέψει να καταρέψει. Ο αυτοκτωνικός ιδιασμός έθετει ένα βικέρεο ερώτημα θέλω να είμαι εδώ, όπως πολύ πειτικά είχε γράψει ο Shakespeare στον άμιλετ, να ζήκανεις ή να μιζει. Πάρχουν πολύ άνθρωποι που εστάνον τα περιπισμένη και με ό,τι χεινακάνει με τη ζωή τους στον τομία της καργέρας, στον τομία των σχέσεις των της σηκογένειας κυρίως μετά από μια τεράφτε από ούτευση, μια ματέωση, μια απόρυψη ανθέσκες ευρώ σωπικό υπηπέδο, η αυτοκτωνικής και εψής και τα συνεστήματα που τις εσύνοδεύουν, προκείπτουν συνήθως από μια υπάρξια εκεί κρίση. Και εδώ που τα λέμε, η περισσότερη από εμάς έχουμε περάσει κάποια στιγμή στη ζωή μας, μια τέπηχου ήδους κρίση. Το 2014, ο μάκης Ελλάπορτας Μιλόδας, το Μετροκοστόπουλο, θα έλεγε πως πρέπει να παγράτη ένιωσε ότι έχασε κάθε ηχνος αξιωπρέπειας που είχε, όταν ενασχούν στός εθοποιούς, τις υποσχέσκες και βοήθηα αλλά δεν τις την έδωσε ποτέ. -Πι οποία αυτό φτώνει σπώς με τι μεγάλη τίης, μεγάπια. -Μαγάπια. Επίησαν να σμεγάλος μεταγωνιστής, δεν θα αναπονούμε, τις υγεπωσχεθείπωσα, αντιποχτήσατς πήγαινε λεφτά, δεν τις πήγαι ποτέ, και αυτό ήταν ίσως να ήταν και η αφορμή που είπε ότι δεν μπορα παιχνειστική, -Μι πότα από κανείχερες τίγευό στέλος. -Αγώ, ζα πρέπεια. -Αναχρονομετά, απαντώντας ο στάθης ψάλτεις, μιλόδας στον γρυγορεναού του Λου, είπε τα εξής, δίνοντας και μια εκδοχή περιμπανιέρας που δεν ομίζω τίης. -Μα σηκάθα όλου διστευμένου που όσο ανακινώναν ότι χάνει τη ζωή της εκείνης. -Ναι, δεν θέλω να αναφερθώ εκεί γιατί σαν κάτι γόριθό, Ναι, abbiamo γναιδί, ό finan Γδρ exposing hobπτιίτεν. μα και ελληνικά βοήθησε δικού δημοגνή. όχι, νόμοι που έχουν να πλάβει, όχι, γιατί είναι κατεγορυδίσεις, γιατί το θάνατο μία συγιέκα. Γιατί. όταν είχε πάρει τη λεφνου ηραν, δεν θέλω μιλήσει. Ήρθαλες, φορές, να πρέπει να πρέπει να κόσουν, πρέπει να μόζω ότι η ηραν παγράτη, αυτό κτώνσε. -Τι πράγμα. -Τι πράγμα. Αυτό κτώνσε. Αυτό δεν το πόρεις μας. Το πόρεις μας δεν το γνωρίζω. Μπον ορίζω ότι από τη αμάθω ότι πνεί και μέσα στην Πανέρα. Τώρα πώς πνεί και γιατί δεν το γνωρίζω. Τι αδητήντα, η βγήκη και η πακάνω σχάτα του γιατί πακράτητε τώρα μου κάνω σωφαρίτερη. Πες πώς θα φοράμε το λασανθώ. Ναι, διστυχώς. Γιατί είπα κάποιες αλήθες. Παντος μία διαφορετική εκδοχή, εδώ σε ουθοποιός και παρουσιαστής Ιλίας Χακλαμάνης, μιλώντας στο χάη και την έβηκρανηδέλη του 21, υποστυρίζοντας ότι. Δεν ξέρω τι λένε πόνο πέζουν μόνο. Πιάφτο κτώνησε, πιά δεν είχε να φάει. Ότι λυθιότητα ακούα. Και μομόνες που βήκα και είπα πήγε από ευευαιστησία. Πέθανε από επιπίδη μπορεί από το μόνο της απτικάρδιά της. Μόνο σκοτώθηκια να σκουφίλωστης να μπογωμένοξε, ιδιωτικά της. Πρέπαθε πραγματικά μετά μία ψυχή κατάπτωση κατέρεψε. Και λέγανε, δεν είχε να φάει πήναγε, πως δεν τσέδει να ψάστερες χωρέστωνα, πως δεν τσέδει να άλλω. Και λέγα καλά ρε πως καλά τη μηνύη μία ζυνεκας ξέρουν αν κάτι όταν έπτυγκια έρκειρα και αν είχε λεφτά οικογένειά της. Αλλά δηλαδή, ρε να παγγράτη, δεν θα πάρει τάμε εσύ, καμία στις στις σης. Και αντι δεν είχε να περάσει. Καμία στις σης, βιοποκόλοντας το κέριες για τη πειρά υψωστης. Ήλια κύρικα κραμμάνη όπως θα λέτε, από τότε που έπαθε, πιδένει ξεω ότι είτε απ' άλλας, η γυναίκα μπιχόλωγικό, οικογικός, και θα σπογει ότι έντο κατάλαβα γώ. Θα σπίλε τα κανάλια ώρα και τις καλάντεί. Τι είναι αυτό. Δεν είναι στα κανάλια και υπάρχει και στο κύριο. Παντού. Αυτό υπάρχει. Αυτό λεπτυσ' δεκανοσορά ψηδίου μετράνε. Ή τρεις και όπτω λένε ότι θέλουν. Απλά έπαθε, η γυναίκα και κλεγόταν όλες, γιατί έχασε τον άντρα παγαπωσυνήθου. Άρα λοιπόν από αγάπη. Βεβέα ο ανυψιός της δερένας παγράτη από τον οποίο ζήτησα δηλώσεις, δίνομίζω ότι αρνήτη την αυτοκτωνία, αυτό που δηλώσε στην Ευμερήδα νιούς ο κυριοσιανιδραματικός ήταν ότι η θία του έβαλε τέλος της ζωήτης επειδή δεν έβρισκε ζουλιά. Είναι ψέματο ότι ποινούσε και δεν είχε χρήματα, είχε κάνει το κουμάνδο της. Η θία μου είχε μεγάλο άνχος με τη ζουλιά της, προσπαθούσε μέσω αυτής να ξεφείγει. Εύλεπε λοιπόν ότι δεν είσαι έδειναν ορόλους και είχε απογωείτε φτή. Θα έλεγα ότι είχε πάθει κατάθλυψε εξαιτίας αυτού. Η ζουλιά της ήταν το φως της. Συχνάπικνα έλεγε, τι γίνεται με μένα. Ήρθε το τέλος δεν με θέλουν πλέον, δεν θα ξανά πέξω. Εκτός όμως από την Ανεργία υπήρχε και ένα ερωτικό ζήτημα, την είχε καταβάλει, την είχε εξουθενώσει, λέει ονοιψιώστης. Σε κάθε περίπτωση αναρωτχέμε, αν υπάρχουν κάποιες ενδίξεις ότι μπορεί κάποιος να πραγματοποιήσει μια αυτοχήρια. Ναι, μου λέει, η ψυχολόγος δεν ειναι εσνικό λάκο. Άραδημα, ξαφνική αλλαγή στη διάθεση, ένας παρορμητισμός, κατανάλος συγκεχρισί, αλκόλους, ο Ιών και Ταλυπά. Το άτομα αυτός συνεχός επειδήόκει να μην ημόνω του, αγοράσει περίεργα προϊόντα που δεν τα αγοραζε πριν. Έχει εξδηλώσει ενδιαφέρον να τα κτοποιήσει ο μικές υποθέσεις υπεριουσιακάς, τυχία. Ή ένα ιστορικό το ατόμου. Κατάφιε ψήμάνιο, ο κατάφιε ψήμιο, ο οποίος οδηγήσει εμήωτε και σε κάποιες τετές δηλώσεις γιατί αυτά τα άτομα έχουν γενικότερα μία στάση από σύρσης από την δύποτε κοινωνικό. Το διακατεχιμιά μην δω μία γενικότερα, δεν χέρονται τη ζωή, δεν βρίσκουν κάτι ευχάριστο, δεν τους είναι τίποτα από αυτά που υπάρχουν. Ρωτήσα τον σπίρο μημπήλα αυτή τη φορά ως πρόεδρο του σωματίου ελληνώνης οποίων. Ερένε σπαγράτη υπάρχουν ακόμα πιστεύεις και άντρες φιγινές. Κάρουμε μια δουλειά, ο πάρα πολύ σηχνά η άνθρωπο είναι πάρα πολύ πληγωμένη, η δικά όταν έχουν γίνει ένα γνωρίστηνή και μετά δεν ζητσείούνται. Αυτό σηγ�νει πάρα πολύ, πιδί μας επάρα πολύ ήθεο πει, είμαστε μεγάλη οικογένεια σμόσατε παγελμα και πολλές φορές στα ματάνα μαζίτάνεται, διδιέντε, νοριατεί έχουν κάτι άλλο δυαυσεντεί σπρισότερο. Οπότε έχουμε μίσσυσένει το τετάγει σμόμα σύνιτωσο, το σωτικό ρεσμένο, για αυτό πολύ σηγνά πάνε σε ψυχολόγους, δεν περνάνε πράγματα, γιατί τα δάνε μεγάλα κορένικά προβλήματα και η δικά με στα νημόνια και στο κορρονοϊό, πάρα πολύ σημείο που κάποτε είχαν με δουλειά, βρέσκαν να μία χουνε καθένει ούια, για αυτό το ζωμιόλιο είσαι πολλά εγάλα ψυχολοή καπροβλήματα. Πριν απολήγε σημείρες η δάμια συνέντευση της, η σησοποιούν να τασας στα καρισιάνο, γνωστία από πολλές ιρέσκες, θεατρικά, επέζεστος αφθέρετους, μαζί με τον Χριστό Βαλαβανίδι, το ζευγάρι του, καπέλα και της συζίγου του. Η η να τα στα καρισιάνο παραδέχτηκε, δεν ετοιμάζον τίποτα απολήτως, με έχει ξεχάσει και ο Θεός. Αναφερόταν στην έλυψη, προτάσιο, θα ήθελα να παίξω στο θέτρο, αλλά δεν μπορώ χωρίς να πληρώνομαι. Ευτυχώς, η τσα καρισιάνον δεν έχει άμεσο βιοποριστικό πρόβλημα, τι να κάνουν λοιπόν η σοπή, ρωτάω τον σπίρο μημπήλα. Πρέπει να έχουμε την αυτογωνοσία, ότι κάνουμε μια δουλειά, που αρθυμιά στην αλλη, μπορεί να με νημώσει το ίδιο να πειτί και το ίδιο ζητήσει. Φυγαίνουμε τον Ιωριανό Ιωριανό, που είναι νέο και ο Ρεή, και σταματάμε να ζητάνε αυτούς που ήτανε πρώτα νέο και ο Ρεή. Υδικά, όταν αυτή είναι η Ρεή, που ο Ρεή, με τα αλαχθούσια κάτι άλλο μετά. Ήδανε έχουν σπους λομβάνσια να κάνουν άλλο ίδιο στέρατο. Τότε αρχίβει μια πολύ άσχηνη κατάσταση για τους συγχολοίκοι. Οπότε, εκτός από την αυτογνωσία, δηλαδή, ση θα τους πρώτην να αλλάξουν και υπάγγελμα ή. Αυτό το ζω πάντα, όπου πρέπει να κάνουμε και κάτι άλλο, γιατί μπορεί να αρθυνίατε τη αδύσκοδιώρα, που να μην μπορούμε να κάνουμε τη βλέπμα φαρές και θα πρώπει να διαφορήσουμε. Και αν δεν μπορούμε να διαφορήσουμε από την οικοίμαστηρου, βλέπουμε να έχουμε βρει κάτι άλλο. Να έχουμε το σχένος να πούμε και σε κάτι άλλο. Φέρω, οικοίμαστηρου σας πούμε, γίνεται τότε τές σε μοναδιά. Φέρω, οικοποιός, οικοποιός, θα έγινε τα ξυντή. Δεν τα πια πει αντρώπεις για μια άλλη δυο ζωιά. Ο οικοποιός, στον οποιώνο να φέρεται ομπιμπύλασ, είναι ο σωτήρες δευελέκος ο οποίος με τη γυναίκα του αγόρασαν ταξι και το λίτουργούνε. Και ο οποίος κατασύμτοση έπαιζει μαζί με τη Ρένα Παγγράτη στον ούνα Πάρκ. ίρένα ήταν υπέροχη, ήταν μια κομική ισοποιός με αστηρευτοχούμορ, έχει πει οδιβελέκος για αυτήν. Ήταν κάτι ιδιέτερο, ο οποίος γνώριζε τη Ρένα θα καταλάβαινε την ψυχούλατης. Όμως δεν είναι πως η Ρένα Παγγράτη δεν προσπάθησε ποτέ να κάνει άλλη δουλειά. Προσπάθησε όμως δεν την έπαιναν ίσως και στα σοβάρα ο μάκης δεν λαπόρτας θυμάται μια εξαιρετικά άσχημη για αυτήν εμπειρία. Βάνω στην ανοδλιά της, επαρακάδεσαι μια μέρα να πάμε τη γενάνονοστό κατητεύειο να ζητήσει δουλειά που ένα μεγάλο κατάστημα καλληντικό. Και για να πάει να δουλεύσει, δρεπότε να δουλεύσει και καμπάνω, αλλά ήταν επασύγνος τη Ρένα Παγγράτη, ήταν μια φυγούρα επασύγγνωστή και αγαπημένη. Και για να πηγαίναστη η ίδια, την οποία αν υπέφθηνη και τα λιγόχημοριστικά, το στιγμό ρέχθηκε η κυρία επαγγράτηση σε δο μέσα που κλείεται. Δεν τη δεχόντουσαν και κατάλαβα το πως ο δύσκολο είναι ένας πολύ γνωστός άνθρωπος να μπορέσναμε τα πειδίσαι ένα άλλο κλάβο και να δουλέψε ένα άλλο κλάβο. Κουαλά υπάνω τη γνωστή φυγούρα του κεφάτσα του δεν ξεπερινέται αυτό εύκολα, δεν είναι εύκολο. Και αυτό το αντιμετώπισε κύνη και τα βγήκια έξω από εκεί όμως θα κλάβω το κυπροστά μου. Και μου πρακαταλαβαίνει το πως ο δύσκολο είναι ένα βρω και μια άλλη ηδουσλιά του σατωθεάτρο. Το λέω στο σπίρο βιβήλα για να το δείξω ότι υπαγγράτη προσπάθησε. Δεν επατοβάλει κάτω, ένα άλλο παράγμασμα τίτσι ξεπλούν και τη φύνου που ήταν προταγώνει στραγματικά και αναγγάσετε να κάνει το πλασχιό, να κάνει άλλο τους δουλειές. Βόντε να απικεί ο γι' αυτόν ότι σκόσσε ψυχολοίκα τόσο είχο λύναμε να το αρδούει. Ναι, η Ρένα Παγγράτη σως να ήταν ει. από τη φύση της πιο μελαχολική δίνονη, άθα πειτο ίδιο δυνατή. Η κετυφήνου έχει πείγε την ερενα παγράτη με τη Ρένα κάνουμε πάραία. Οθάνω τόστις δεν με πειρέασε καθόλου γιατί πιστεύω ότι κάθε άνθρωπος ως προβλήματα και να έχει πρέπει και ο φίλνατα ξεπερινάει. Ρένα λοιπόν αναφτοκτώνει σε ενπλήρη συνηδίσει το έκανε για την αχαριστία και την απλειστία των ανθρώπων. Δεν αφτοκτώνει σε λόγο οικονομικού προβλήματος, αλλά επειδή δεν είχε εργασία στο θέτρο που ήταν η μεγάλη της αγάπη. Θυμάστε που σπίρως βιβίλας στην αρχή μας είπε αυτό. Βελόταν κάτι ατορία όπως πού λες γιορτές και μεγάλα πάρτη, βεπλησίλες και μοίτε εγώ καταλαβαίνω ότι για να κάνεις στους αμαγάλους γιορτές δύο πρέπει να είχε πολύ ευτυχισμένος. Τον ρότησα στη συνέχεια. Υχε πέσει καθόλου μέσα στον ότι δεν είσουν απολικά νοπημένος και είναι την περιοδο, είχε κρίνει από τον εαυτό της. Όσο εσύ δεν το πραφυνέζε, γιατί πραγνώσαμε ένα εχωρισμα πολύ ασχημοτελος πάντων, αλλά εγώ το εξηκαιρετές από το εξηκαιντικό βαλίας. Δεν το πέραγαμε σαν μελαχολικά, με σωστριαφία, το πέραγαμε εξηστιαφία. Και αυτό ήταν η σωσκη που σώζει τελικά τους ανθρώπους. Όταν περνάμε άσχημα, πρέπει να κάνουμε πράγμα πέρα, ο Πανασθέτηκα, ακόμα και έξι, να γιωρτάζουμε τη ζωή ζωή ναι ωραία. Όσο κατά πράγμα τα καίμα στιν δέντρων, όσο καίμα σχολιώνουμε χωρίς μου. Πια λίση υπάρχει λοιπόν ρωτώ την ψυχολόγω Δενίζνικολάπ. Εννοείται ότι πρέπει να είμαστε αμέσως υποψιασμένοι με το παραμμικρό, να υπαρωτρίνουμε το άτομα και να το ενθαρίνουμε, να μιλήσει κάποιον υδικό. Το πιο σοβαρό όμως από όλα που θεωρώ πραγματικά σπουδεώ να το έχουμε υποψημα, σήμερα ότι δεν αφήνουμε ποτέ, αυτό το άτομα μόνο του. Δεν το κάνουμε αυτό. Εκτός σε άννα αυτό κρυθεί από υδικό, ψυχία τροί ψυχοθεραπευτεί, ψυχολόγω, ότι μπορεί για κάποιες συγκεκριμένες ώρες να μην ημόνο του, εάν κρυθεί ότι είναι εγκανο. Αν είμαστε εμείς που έχουμε αυτές τις τάσεις. Πρέπει κάποιος να είναι πραγματικά να έχει πληρη συνήδηση του πια είναι κατάσταση του για να οδηγηθεί τελικά στον δραφέονες σουδικού, ή στον γιατρό. Μόνοι μας δύσκολο θα το κάνουμε αρειδιστικό, σε αυτή είναι μια μεγάλη αλλήθεια. Και η στατιστικά βλέπουμε ότι τα άτομα δεν μπαίνουν από μόνο του στη εδικασία. Κάποιοι άλλοι δηλώνουν για αυτά τα άτομα, ότι έχουν προβίσει κάποιες δηγλώσεις που ήταν πολύ ανησχυτικές και αυτό έχουν σε εσυνεπία να τα οδηγήσουν ας που είμαι με το καλό, πως λέμε ετσι κοινός, με έναν τρόπο που να τα πίσει αυτά τα άτομα να ζητήσουν ευοίθια. Η υπάρχει κάποια χώτηλα, εμπουλέμε κάποια γραμμή, αν κάποιος θέλει να μιλήσει για την αυτοκτωνία. Βεβαίως και η υπάρχει γραμμή για την αυτοκτωνία. Ο αριθμός είναι ένας τετραψήφιος, είναι το 10-18, είναι ονομάζεται κλήμακαοφορίας αυτός, που είναι μία 20-3 οργραμμή παραίμασες για την αυτοκτωνία. Εννοείται ότι εκεί καλούμε στην περίπτωση που έχει πέσει στην αντρίλυψή μας ότι είναι εκεί όμως πρόσωπο, που έχει κδυλώσει την επιθυμία να προανομπτωπίσει αυτό χειρία, αλλά και ακόμη και για εμάς το σύδιο, όταν νιώθουμε έτσι, καλό είναι να λαμβάνουμε αμέσως μέτρα γιατί η λυκρινά στο λεωάρι δεν περνή καθόλου χρόνο. Σε κάποια στιγμή, είναι ένα παγράτη, άρχισε να πέζει ένα ρόλο τόρολο της ζωής της. Πίστευε ότι δεν πρέπει να φορτώνει τον κόσμο με τα προβλήματά της, τα κρατούσε μέσα της, φορούσε τη στολήρα ένα παγράτη με τα μαλιά, το λούκ όσα σπίδα, σαν αφορούσε μια πανούπλία που την έκανε πάντα αυτό το χαμογελαστό ρόκ πήρα χτήρι. Λιτρώθηκε, ναι, θα μπορούσε μόζει να λιτρώθηκε μάλλον τρόπο, πάλι ναι. Με τον πρόρο σαν ατώτης, μας άφησε όμως, περά από τη θλίψη και μερικά άλλα πράγματα. Μας έκανε να μιλήσουμε πιο ανηχτά για την αυτοκτωνία για την κατάθλυψη, για το πρόβλημα της ανεργίας των καλύτεχνων και όχι μόνο. Μας έκανε να συζητήσουμε χωρίς ταμπού για ζητήματα ψυχικής υγείας, μπορούν να δηγήσουν σε αυτοκτωνικές κέψεις και να μάσουμε τρόπος για να βοηθήσουμε τον εαυτό μας ή τους γύρω μας. Μας έδωσε την ευκαιρία να διαφημήσουμε σε εισαγωγικά το "Side" της "Climate"ς, το "Swisside Helpe" τελειάτζιά και το "Tetrapsiphium" νούμερο της, την "2003" οργραμμή παρέμβασης για την αυτοκτωνία, 10-18. Και ελπίζω, πως η ιστορία της Ρενανς Παγκράτη θα χτυπήσει κάποια καμπανάκια μέσα μας, καθώς η ρένες που είναι παντού και όχι μόνος τον χώρο των καλύτεχνων. Ας κυφτούμε δύο φορές, το ότι μπορεί να πεναίω καθένας μέσα, του πριν φερσούμε με σκληρότητα ή με αδιαφορία. Δεν ήταν μια χαμένη ζωή αυτή της Ρενανς Παγκράτη, πολύ πιο σητόμια από,τι άξηζε νέ, όμως χαμένη σε καμία περίπτωση. Και αυτά τα 49 χρόνια που έζησε από παιδί θαύμα, παιδί που δούλευε, τις παιδικές παραστάσεις και στα σώτα λέντων, μέχρι τις ενερασία με η εράτερα τα τους εάτρο, την δυλοπτική αναγνώριση, τη φύμη και τα προβλήματα μετά. Περά από εξαιρετικά χρήσει μια αφορμή για να μιλήσουμε για σοβαρά θέματα, είναι και μια ωραία αφορμή για να την μίσουμε, αυτό το κοριτσάκι, τη ρέννα Παγκράτη που δεν γέρασε ποτέ, που αγάπησε τόσο πολύ την τέχνη της, που χαρίσε τόσο χαρά και γέλλιο και που έκανε τόσο ωραία και πολλά, χαρίσε ένα και μοναδικό πράγμα, χαρί στο τα λέντω της. Καλία δάμωση παιδιά, τράγου βίστε με καρδιά, Καλία δάμωση παιδιά για χαρά.