Η Ανάγκη Εκπαίδευσης στην Ψυχοθεραπεία - Δρ. Τσαμπίκα Μπαφίτη

Καλώς ήρθατε στο πότκα στην αράτηυση μου προδρομούς ταράσεις και σήμερα έχω μια πολύ πολύ σημαντική καλές μένι σε ένα από τα δελευταία επεισόδια του ναράτηυση. Ποιν δόκτωρ τσαμπίκα μπαφύτη, κλίνικη ψυχολόγο, ψυχοδραπεύτηρια, εκ με δεύτερη εκεί πόπτρια ψυχοδραπευτών και βεβά πρόεδρο της εθνικής εταιρίας ψυχοδραπείας σε λάδους της έψε. Τα υπρέπει να έχουμε και μια εκπαιδεύτηρη στις ψυχοδραπεία νομίζω πριν κλίσουμε τον άρατηυση για στσαμπίκα. Αυτό που δεν ήω είναι ο τσαμπίκα είναι δασκάλα μου, είναι εδώ και πολλά χρόνια, υπέφθυνη για ένα πολύ μεγάλο κομμάτι τεραπευτικής μου αντιληψής κεφώνεις και έρεχει να ξεκινήσουμε αυτό. Αν κάποιος βεδάχουμε ακούει τώρα τόσο κερό, ψυχοδραπεία, ψυχοδραπεία, ψυχοδραπεία, τι είναι ψυχοδραπεία? Έτσι από το στόμα ενός, που εκπαιδεύει ψυχοδραπευτής. Σημαίνει φροντίδα και αυτό νομίζω είναι η ουσία αυτής της διαδικασίας. Είναι στεραπευτής, έχει νομίζω πως το λίγο να μπορεί να αφούγράζετε και να κατανοεί τις ανάγες και τα είματα που έχει ένα σαν άνθρωπος, πως θα έχει για την αζητήση βοήθεια για πάρα πολύ βλόγουργου, για να δημετωπίσει ψυχικό πόνο, τράβμα, απογλία, της κολλία θεσχέση του ψυχική, ιδιαταραχή, σοβαρά συμπτώματα, κρύση μες μεταβάσεις τη ζωή του. Είναι στεραπευτής, χρειάζεται να είναι παρόν εκεί να μπορεί να αφούγραστε τι αυτής της κολλές που έχει το σαν άνθρωπος με τη συνδέοντα. Ποιες δυνάμεις έχει για να μπορέσει να δεπεξέλθει, πως αυτές τις σκολείσεις συνδέοντα με την ιστορία της ζωής του και με το τρόπο που έχει φροντίστη από παιδί. Ο τρόπος που μεγάλο σε έχει πηρεάσει το μωτοιβό της συναισθηματικής συνδιαλλαγής του και τη διαχήρηση, την αντρίψει και τη διαχήρηση πραγματικότητα, και πως μπορεί να όλα σε όλα αυτά να συντηρούν τη δυσκολίες του ή τα σημπτώματα του. Με ένα τρόπο που θα το βουθήσει να κατανοήσουν σχεστικά τον ευτό του και να κοινει το πήθη να φροντίσει τη σανάγεστού με έναν πολύ πιο εβελικτοκιαποτελεσματικό τρόπο. Οπότε είναι μια πολύ συνθέτη δυεργασία και πάρα πολύ ιδιαίτερη για τον κάθε αντροπο. Είναι μια μοναδική πορεία και αυτή η ιδιαίτερα ότι τη σχεστρά πει έσκε η συνθετώτητά της απετοί και έναν θραπευτοί που είναι καταβάσει παρόν και ποια νιχτός αυτό που συμβαίνει με τον αντροπο έχει απ' έναν τίτου. Τι σαν να μην είναι μοναμιά τελεγίπληρο φορειών, ένα κομμάτι. Είναι μια απλή τεφνική παρεμβαθή. Είναι μια παρεμβαθή. Εξεστικά τα πολλές φορεις μπορεί να οτήσει κάποιος που δεν έχει εσκολουθεί με το κομμάτι ότι ώρα είπε σφροντίδα, έτσι φροντίδα δεν μπορεί να μας φροντίσουν αν θεπίμας νιάζονται πολύ. Η διαφορά είναι το τίψο χωριά πίνει μια που εις συστηματική φροντίδα. Ενώ οι άνθρωποι που έχουμε στο περιβάλλον μας και μας νιάζονται, μας φροντίζουν με αυτός τώρα όλο τους τις χέσεις που έχουν μαζί μας, τις προσδοκίες που έχουν για μας δεν το κάνουν με ένα συστηματικό τρόπο και το κάνουν και συσχήσουμε τις προσοπικές σου αντιλείψεις. Ο θεραπευτής χρειάζεται να έχει τις γνώσεις, την εμπειρία αλλά και την εσωτερική οριμότητα την δική του, ώστε να αφουγράζεται με έναν τρόπο των θεραπεβόμενων του ώστε να οργανών τις πιοφορίες που που το δίνει, να τις συνδέει, να με βάσει ποθέσεις, να θέτει ερωτήματα, να θέτει θεραπευτικού στοχους, να υποστηρίζει την θεραπευτική αιαγή. Κυρίάζεται δηλαδή αυτό μια σταθερώτητα, μεθοδικότητα, εβελίξια, συνεργασία, πλαίσιο, είναι μια που η εξηδικευμένη φροντίδα. Ναι, ναι, ναι. Και τη τόλή είκανε σε βαθήμο αυτό που συζητάγαμε και λίγο πρέπει να ξεκινήσουμε. Οτι ζούμε στην υποχή που η πιοορφορία πια είναι πολύ άμεση, ψυχεθόν δωρεάνας πούμε, πολύ διαθέσινοι, μπορεί ο κοιος δικότε να βρει πιοορφορίες σωσμού και σωστανοχροναι για το τι τον απασχολεί, να μπησε να αηγειά, να μπησε να τάτ, να ρωτήστε. Βεδημογουσίμερα τσακόφικα με ζαδερφημός που με την ακαν, καπό αυτό να πάρει πιοορφορες. Υπάρχει με την πιο πιοορφορία εκεί. Αυτό είναι μια πολύ μεγάλη συζήτηση στο χώρο, ομίζω και της ψυχολογίας και της ψυχοθεραπίας. Αυτό που είναι να έχουμε πόψη μας, καταρχή είναι τότε η φροντίδα του αυτούμους, αλλά και η θεραπευτική αλλαγή δεν μπορεί να συμβεί μόνο μέσα από μια νοητική διαργασία, μέσα, δηλαδή, από μια προσκόμη συπηγροφορία. Καταρχή είναι ότι ο άνθρωπος συγκεφέρεις λίγο, ενεργοποιείται και αλλάζει μέσα από το πιο σημείο της σχέσης, αλλά και γιατί, όπως είπα και πριν η ψυχοθεραπία, είχε μια μεθοδικότητα στο πως προσυγγίζουμε τη διαφωσπηγροφορία στο εαυτό μας και τη συνδέομαι. Ένα βυβείο που είναι μια γνωστική πειροφορία δεν μπορεί να μας αλλάξει γι' αυτό και όλοι τα βυβείο αυτό που ούθει, μπορεί να δίνουν κάποιες πειροφορίας, αλλά δεν μας υποστηρίζουν να κάνουμε γουσιαστικές αλλαγές. Το που βλέπουμε είναι ότι φιάζεται μια σχέση θεραπευτική για να ενεργοποιείται ένας άνθρωπος, να αξιοποιείς αυτές πειροφορίας, να τις προσλάβουμε, να ρηθμώ, που μπορεί να κάνει στην αξιοποιήσει και να κάνει τη διαφορά, να αναθεωρίχει συπράγματα μέσα του και να μπορέσει κάπως να προχωρίσει σε αυτή την αλλαγή, αλλά και το AI που θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι μια αλλαγή απίδραση, και έχει δύο κοινδύνους. Το ένα είναι αυτό που έχουμε παρουσιάσει για το πως, έχει την δάση να μας απαντάει με έναν τρόπο επιβεβεωτικό στην εμπειρία μας, οπότε μπορεί να μας δημιουργεί μια στρεβία δίηψη για την πραγματικότητα και για τον εαυτό μας, πιο πολύ ωραίο πιο μείνει για τον εαυτόχο μας και ίσως και στρεβίλει για τους άλλους, αλλά το δεύθυρο που το πει σημαντικό, είναι ότι μπορεί να μας δίνει πειροφορίας για μας τόσο κατογίστικά που να με μπορούμε να τις επεξεργαστούμε αλλά και να έχουμε και ένα εβάλλο το ψυχίζομαι οικίνη την παιριοδό, να μας ροπαστε θεροποίσει πολύ βαθιά. Μου έχει τύχει με θεραπευόμενους που είχαν την ιδέα να ρωτήσουν το τσάτητη πητίας που είμαι για τεονεαυτό τους και για την ιστορία τους. Να έχονται πολύ αναστατομένοι από τα θεροποίημένοι, σημεγά η κρίση από πειροφορίας που αποκόμησε για τον εαυτό τους μέσα από τη συζήτηση με το AI που δεν μπορούσε να τις μεταβολήσουν. Ήταν ο πολύς, έντουνες πολύ συγκετρομένες και στο τέλος αυτό που είχνταμε είναι ότι και πάει για ένα στα θεροποίηθου χρειάστηκαν χρόνο να απομακρενθούλα πολύ αυτή την πειροφορία και να την υπάρει να προσυγγήσουν στα διάκά παρακάτω και να την επεξεργαστούν. Τι τη θεραπεία τους. Και τώρα δε δημώ ότι ό,τι έχω στο μυαλό μου από θεραπεία και από προσωπική μηρία λέδη και στα δραπεύτηση είναι ότι θέτω είμαι έχεταν σε κάποια δύερχασία. Δηλαδή δεν μου λέγανε μόνο λοιπόν. Γι' αυτό αυτή η γιάσουξε ρωγό που δεν σε τάζε καλά. Εότι είμαι έχεταν σε δυεργασία και νομούσε να μου τέλω που σου απαντάει. Ανος αυτή η ισαιδεργασία. Ακριβώς και τώρα παινούμε τη συνοσία της θεραπείας. Και στο ρόλιο του θεραπευτή που ρόλιο του θεραπευτή δεν είναι εκεί για να δώσει συμβουλιαίες ή για να δώσει απαντήσεις οι ερμηνίες. Είναι εκεί για να βοηθήσει με τη στάση του, το ενδιαφέρον του, την ανοιχτώτητά του, την παρουσία του, τη διάθεση αποδοχής και τα αερωτήματα του να βοηθήσει τον θεραπευόμενο ο ίδιος να ενεργοποιηθεί, να συνδέσει τα πράγματα στην ιστορία του ή να πάρει από φάσης για τη ζωή του. Και αυτό είναι μια τεράστη απαρανόηση. Δεν είναι μια διαδικασία που ο θεραπευτής έχει διαβάσει νερικά βία και με βάση της θεωρίς που έχει διαβάσει. Απαντάει στα ερωτήματα του θεραπευόμενου ή προσπαθή να διορθώσει τα σηματά του με τεχνικές. Βασικά με τη στάση του να ενεργοποιήσει τις ιδιώτητες της ίδιο γενετικής διεργασίας του θεραπευόμενου του. Ναι, ναι, ναι, κοιτάξει σίγουρα πολλές φορές μπορεί να πάμε θεραπεία νεαρώξη με ένα ερωτήμα και να αναδιορήσει ότι για το ερωτήμα, έχει απλά να τα παντήσουμε. Ακριβώς, πολύ σύχνα μπορεί να ξεκινάει κάποιος θεραπεία λόγο της τέναχωρηγεση του πόνο πέναν χωρισμό και πολύ σύντομο αυτό το ερωτήμα να μετακινιθεί στον τρόπο που σχετίζουμε, πώς σχετίζουμε με τους σησερωτικές μου σχέσεις, μετά είναι πώς σχετίζουμε τους άλλους αντρώπους, μετά πού το πως έμαφανε σχετίζω με έτσι, την περιορισμού σε έχει αυτό, πώς σχετίζω στον μπορούς να το εξελείξω, μετά παραωτήματα μπορεί να πάνε πέρα από τις σχέσεις πώς κάνω πειρογές στη ζωή μου, πώς φοροτίζω τον εαυτό μου, τις σχέσεις έχουμε το σώμα μου, μπορεί πραγματικά, ένα ερωτήμα αρχικό, όχι, μάλλον οι σχεραπεία αυτό είναι, διέβρινση τώρα έχει οικοί ερωτήματος και πολλή συγναγώσει πες και ένα θεόριση. Ναι, ναι. Ναι, ναι, ναι, ναι, ναι, ναι, ναι, ναι, ναι, ναι, ναι, ναι. Τάξι και όλα αυτό προσταθανόντας το παθετήσω, ο γροίσης της κύψου στα δονότησης το παθετήσω σε ένα πειάσιο που ζητά πολύ γρήγορες αλλαγές, που υπόσχεται και ζητά πολύ γρήγορες αλλαγές, γρήγορους ζωήχμός, γρήγορους γρήγορους την τίκες μεταβούλοι. Αυτό πώς πάλι και κουλάει με μια μας δοδομπού, έλτο χρόνο της, ρωτάει, δεν απαντάει γρήγορα, και ναι, όσαι. που γίνει ενεργία πιστεί που είναι στο χώρο της ψηγωθαραπίας. Θέλω να πω, όχι μόνο κάνω ψηγωθαραπία. Εκπαιδέ μου ψηχαθαραπευτείς οπότε παρακολουθούς είναι είχε της τάσης, τι γίνεται σε διεθνίκη η είμακα. Αλλά και τώρα και ως πρόδρος της θυγωθαραπίας της Ελλάδας που είναι εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Εταιρίες πριν οθαραπίας στην Ελλάδα. Παρακολουθώλες τις διεργασίες διεθνός που βασικά νομίζω κοινούνται προς δύο τάσης. Η μία τάση είναι αυτή η επιτάχινηση των θεραπευτηκών διαδικασίων να είναι σύντομα τα θεραπευτηκά συμβόια, να είναι αστιασμένα στο σύντομα, υπάρχουν άρθρα που αφορούν την εποτρίσματικότητα της μία συνεδρίας, υπάρχουν σιστήματα όπως το βρετανικό που όταν οπευθύνεσες των τόντων, όταν οπευθύνεσες για ψυχωθαραπία, κάθε φορά σε συνδέομαι ένα διαφορετικό θεραπευτη, δοηλαδή καθόλοι του σκεπτικό ότι χρειάζεται να είναι η διεθαραπευτης που σε έχει γνωρίσει. Έχει μπορώ να κάνεις πέντε μέλλον και πέντε μόνο. Δηλαδή δεν υπάρχει καμία να γνωρίσει ότι η θεραπεία είναι διαργασία και ότι βασικά η εποτρίσματικότητα της θεραπείας, όπως είχουν όλες ιεραρνές, δεν αφορούν, δεν συνδέονται με την τεχνική, αλλά με τον θεραπευτη και την θεραπευτηκή σχέση. - Ας ποιού όπως αυτό? - Ναι, οπότε υπάρχει μια τέτοια τάση διαχνός, η οποία αυτή την ταχύτα με την οποία εκείνονται τα πράγματα, την απετητικότητα να γίνονται γύρω συντομεσαλαγές, να έχουν μικρό κόστος και ούτε καθέξεις. Αλλά υπάρχει και μια άλλη τάση που λέει ότι η θεραπεία ο φίλοι να είναι ο δηλογός, αυτής της φαστράκ διαδικασίας που συμσιλείβει, όλες τις φυσιολογικές ρητουργίες που είναι να έχει ένας ανθρώπινος, οργάνισμος με την ένειο, δεν έχουμε κατασκευαστη, ούτε να δε χώμαστε τέτοιο καταγίσμο πειροφορίο. Δεν μπορούμε να το μεταβολήσουμε, ο τεγνωστικά, ούτε συναιστηματικά, ούτε να ζούμε με το σιένταση. Δεν μπορεί να ηρεμήσει τον ευρικό μασί στις θυμα. Δεν μπορούμε να πειεζόμαστε να τα αποκρονόμαστε στις τόσες πορές προσδάκεις για αυτό πρέπει να πει ότι υπάρχει μια παραίτηση σιγά σιγά, από τις δουλειές, από τις φυσιλές προσδοκίες, από τις φύγανες. Οπότε είναι σαν υπάρχει και ένα κίνημα στον χώρο των επιστημώνων που λέει ότι ακριβώς αυτό χειάζεται ένα υπηστή ψυχοθεραπεία, το ότι χρειάζωμαστε χρόνο και ηρεμία για να συνονιστούμε με το σώμα μας, για να φουγραστούμε τον εαυτό μας, για να ηρεμήσουμε τον ευρικό μασπησί στις θυμα. Για να συμδεθούμε μεταξύ μας και τελικά μέσα από τη σύνδεση με τον άλλο, να γίνει η ρίθμη σύνδική μας. Και δείσουμε μια ισορροπία που θα μας βοηθήσει με μια μεγάλη τριδιάβη για να ειτουργήσουμε και να παρούμε αποφάσεις και να ενεργοποιθούμε να πετύχουμε στο όχος, οπότε αυτό το ρεύμα στην ψυχοθεραπεία για τη σημασία, της μακρόχρονις θεραπείας, της σουσίας της θεραπευτικής χέσεις, τον ιδιωτίτων που χρειάζεται να έχει ένα στεραπευτής, για να μπορεί να είναι από τρευματικό φθορόλο του και νομίζω ότι αυτή τη φωνή κάπως τελικά μιστεύουνται. Πάρα, υπάρχουν οι άνθρωποι που νιώθουν ότι ζουν σε μια πραγματικότητα κατακαιρματισμένη, κάτω αποφωρείται σπιέσης και εσάνονται και σε έναν παρικορικινωνικό περιβάλλον που κοινωνικές ομάδες δεν είναι πια τόσο ισχυρές και η κογενιακή θεσμή δεν έχουν την ένταση που είχαν. Οπότε στο παραλθούν, οπότε κάπως η ύψηγοθεραπεία είναι και ένα καταφύειο, κάπως θέλουν να στα. αυτή την πρόημη, αλλά και ζωτική ανάγκη, να έχω κάπου μια σφαλυβάση, μια σχέση που να μπορώ να μπιστεύουμε, να μπορώ να κουμπήσω τον εαυτό μου, να νιώθω ότι μπορώ να τον ανήξω με φροντίδα και να το βοηθήσω να αναπτυχθεί με φροντίδα, παρέαμε κάποιον άλλον. Αυτό το καταφύγειο νομίζω, παρέχει ψυχοθεραπεία μέσα από μια σφαλή θεραπευτική σχέση που είναι βαθιά φροντιστικό, αναμορφωτικό, αλλά και έχει μια υπάρξη εκεί σημασία. Δεν είχει κάτι μόνο στατικό δηλαδή, άμα δεν πηγαίνεις με το ρυθμό το πραγμάτον, όρε ο ρυθμός μου μουζητάει, όλοι να γιώθει με ένταση, όπως γλύσεις, άμα εγώ θα θα πήσω. Πήθητα, πήθητα, πήθητα, πρέπει να. Είναι αυτό που σίγουρα θα σας το λέει, που έρχονταν θεραπευτική στο θεραπευτικό καναπέκι σου, γιατί μπορώ να κάτσω και να μιώθει πωτά. Ναι, είναι η ξεργό, έρχονται με μια δημονία, να βρούν απαντείσεις. Πορί, να τους λέω, ξεργό θα δούμε σίχα σίγα. Ποίχε σίγου να χρησιμοποιώ και την ατάκα του αρκάπου, λέει, έχει πολύ λέι ότι έχει να βγω από το ψυχολογικό μου, αδιέξω εδώ πριν πρώτε να δώ από που μπήκα. Ναι, αυτός το άχνο. Οπότε, πράγματικά, μορές φορές και στην αποφήτηση στο τέλος της θεραπείας, πολλονανθρώπου, αυτό που οι σχολιάζουν, είναι πόσο λειτουργείται κάθε καθή σιχαστικά, το θα δούμε το σίγα σίγα γιατί καμπώς αρχίζει και παίρνουν το μήνυμα ότι χρειάζεται σε βοτατουριθμό τους. Ναι, το χάνω με κάπου μου ζεβαιδί μου, δηλαδή, εγώ την αίστηση ότι ένα κομμάτι, το συνοδέλφωνο μας, το γνιθείο, κάτω το χάνουμε, κάτι δεν μπορούμε να φογραστούμε, γιατί το λεό αυτό, γιατί εστάνομε ότι σαν, λίγο είναι ούτερια σφόμμαια, άνθρωποι, αν και είναι και πιο νύχτη στις σχολιάδραπεία, σαν να λίγομαστε ευρώνοι πιο παραδοσιακούς, πιο συντηρητικό κομμάτι αυτό, πιο, δεν ξέρω, εσύ, πως το καταλαβαίνεις, εστάνο ότι κάτι χάνουμε από την ανάδια σμού την κοινωνική, αν όχι όλοι ξέρεις ότι. Ναι, κάτι, κάτι δεν ακούγεται εκεί. Ναι, δεν ξύρω πως το εννοείς, με την έννοια πια ότι θεωρώ ότι, ένα στεραπευτείς που κάπως έχει αυτή την εβεξία και φουγράζεται όπως είναι παρόν και φουγράζεται τον θεραπεβόμενο του, μπορείτε, σπάνω να νοησούν παρέα γιατί μπορεί να βγιάζεται γιατί να χρειάζεται να έχει τον εγχωτιζό ιστο, γιατί χρειάζεται να χρησιμοποιήσω ατεροτυλογική του, γιατί χρειάζεται να προστατεύει κα, πως την έστηση της δυναμής του κύδικα, απ' έναν της τους άλλους, οπότε μπορείτε να σε βαστεί αυτές τις άμεινες, αρκείνα είναι ο μολογημένες και να είναι κάπως να αναγνωρίζεται ότι χρειάζονται και κάποιοι πιο πιο όγους, οπότε έχω τις ασθανβλίξια, νομίζω ότι δεν είναι ότι είμαστε οι τελισπάνον οι φανάρτηκοι τις μακροχρόνιας, ψυχοθαραπίας, που λέμε ξερογό, ο κάθις εδώ πέρα και τα βλέγουν. Και που φάει και ψάξη, ψαοκοψάξη, βασικά και η θεραπεία κρατάει, ως είχε ένα νόημα για τον θεραπεβόμενο να κάνει αυτοί σε σωτερικές αλλαγές. Επίσης όταν η πταβήματα της αλλαγής είναι ξεκάφαρα, γιατί στο μυαλό μας, η στοχη που θείτε να είναι σαφής, δουλεύουμε προσοφητικά τεύθυνση, αποκίνουν, είναι σαφής και για την αίπλευρα, κάνει νόημα και για τους στους θεραπεβόμενους. Οπότε και κύνκει το ουσιαστικά κυρίτο, για να τους πετύχουν. Και τώρα αυτό που λες για το αν είμαστε πίσω, νομίζω ότι δεν ξέρω. ίσως στην έγινα που έχει δητυφάστη τράκνο τροπία, μήπως αυτό το τι χρειάζεται χρόνος, ακούγεται σαν, "Α, ξέρω, ξέρω, έχετε εσείς αράζεται πιάνετε τα παιδιά και σας και βρίλετε χρόνο, δεν ξέρω, τίπος το ενώ είσαι αυτό." Υπάρχει ένα έτοιμα για να φύγει κάποιος με χειροκιαστά. Πράγματα, ακόμα και χειροκιαστό είναι, να του εξηγήσει κανείς πως δουλεύει δυεργασία. Αυτό χρειάζει. Ναι, είναι να του εξηγήσει κανείς τι έχει να δει πιάντε πόμενα βήματα. Τι βλέπει τώρα γιατί αν μήνει πρέπει να μήνει γιατί νομίζω ότι σαν έναν κομμάτρη επειδή να του χάνει, αυτό λίγουμε το τι ξέσπωση είναι το γιατρικό, δίνω πως λύπαρα τα χάπια επειδή να του χάνουν καλό. Είσαι η που θα μου κάνουν καλό, επόρτα τώρα του χάνει έλο. Θεωρώ ότι φού δεν είναι θεραπεία. Θεωρώ ότι ένας θεραπευτής οφίλει να εξηγήσει το σκεπτικό του γιατί πρωτύνει αυτό το τρόπο προσέγγηση στα θέμα, το θεραπευόμενο του, να δούμε μαζί για τι κάνω, μπορεί να μήνει πολύ σε φύσεις το θεραπευόμενο, πως μέσα από τη συζήτηση με το θεραπευτή του και μέσα από τα ερωτή μου που κάνω θεραπευτή σου σηγάζει γαλάζει, και τοποθείτε τη αλλιώ στη ζωή του. Δηλαδή, πω έσυχνε, θεραπευόμενο, είναι έκανα, εχα λάξει στον τρόπο που βουσκέφτομαι, ή στον τρόπο που θυναίσεις στους σώματος, ή στον τρόπο που κάνω πιλογές, ή στον τρόπο που σκεδίζουμε. Και δεν κατάλαβα, πως έγινε αυτή η αλλαγή. Μπορεί να μη σύμπτωποιούν τις μικρόδοι εργασίες της αλλαγής, όμως το βαθείτερος, το γενικότερο, οριτικό πλαίσιο, το σκεπτικό των νερωτήσων της αλλαγής της δουλειάς, το στόχος νομίζω χρειάζεται να τους συγκατασκευάζουμε και να τους συνδιαμορφώνουμε και να είναι που η ενεργή συμμέτοχη. Φυσικά δεν είμαστε γουρούτε μαγη της ψυχοθεραπίες που ζητάμε ξεργώ να μας ακολουθήσουν τη φτιά. Τους βενοίτω ότι χρειάζεται να ξέρουν και είναι ενεργή συμμέτοχη. Και νομίζω ότι είναι ένας τη χύριο παιδί μου που έχω δει λίγο πόξες και σαν να τους εγώ δει να το κάνεις και δεν το βγει από πολύ συγχνά. Είναι το έλανα να κάνουν ένα στρατηγητή. Τι έσκες και αυτό λίπει πάρα πολύ. Ξεις πως η ανθρώπη να πρέπει να κυμιλένε; Θα θέλω αναλάτσο δράπευτοί διότι. Σας πρακαλώ πολύ θέλω να σας ρωτήσω αν μιλάτε, αν απαντάτε. Και αν σε κάποιες περιπτώσεις βοηφάτενος να κυμμιφύνω στρατηγητή, για να φτιάξω να αστώχω. Κατά τη γνώμη μου είναι παρέτω το κομμάτι της θεραπευτικής διεργασίας. Και και έτσι και να προχωρίσουμε αίωα και στο κομμάτι το εκπαιδευτικό. Ωραία. Εμείς να μου φάνω και πάρω πολύ εύκολο ποιο το θεραπεδόμενο. Θα πάω, θα διαλέξω το καλό μου το θεραπευτή. Θα διαλέξω έναν άνθρωπο που πιστεύω μου θα κάνω. Άσχε σχέση και θα φεθώ να κάνει τους αυτές τις σύντετες δυεργασίες. Είναι μου δεξπωρος, γίνω, δεν είναι το σκάνα μαζί. Ο δυεργασίς που θα τις ξέρεις στους δυεργασίες. Και που θα μπορεί να κάνει. Αυτό το πέηση, να κάνει το ρυθμό, να βλέπετε τις δυεργασίες, να δίνεις ποιο φορίες. Να μην δίνει αυτή, είναι να δίνει όλο αυτό το πράγμα. Πώς θα το γώ. Έχω άντε καλό που με θεραπευό μου. Συμούν να πάω να φεθώσει τα χέρια του ηκίνος. Τα μαχολαυτά. Και τώρα μπαίνουμε σε αυτό το πήμα χωθέμα της εκπέδευσης στην ψυχοθεραπία. Βασικά, ένας ψυχοθεραπευτής καταρχή χρειάζεται να έχει η δικές φνώσεις. Αυτό, αυτές τις φνώσεις τις αποκτάει μέσα από τις καθημαϊκές τους σπουδές εσαι αντικείμενα αποφορούν την ψυχολογία των ανθρώπων, την ψυχοπαθολογία, τις αναπτυξιακές διεργασίες, πώς αναπτύσετε μες άνθρωποι. Είναι προεπιστημονικές νώσεις και τα υπάρχει και τα υπάρχει την ψυχοφορμακολογία. Οπότε, λοιπόν, υπάρχουν αυτές τις θεωροτικές νώσεις που προσκτώνται ακαδυναϊκά μες από τις αντισπίτια ώπτυσικές. Εγνώσανε μην αμήγε τη δευταν. Αλλά, αυτό είναι μόνο το πρώτο δήμο, είναι να κάνει και να με το τιακό. Που μπορεί να το δώσει και άλλες νώσεις. Όπως ακριβώς τον διβάσει να βιβλείω, δεν σε βοηθάει να θεραπευτείς. Άγε τη σεκριβώς και οι θεωρυτικές ακαδυμαϊκές νώσεις δεν σε βοηθάνε να γίνεις πιο θεραπευτείς, γιατί είναι σε ψυχοφορεραπευτείς. Το βασικό τεργαλείο είναι αυτοστ. Του λέμε αυτό θεωρυτικά. Αλλά είναι κάτι πάρα πολύ ευρύ και βαθεί. Τι σημαίνει αυτό, σημαίνει αυτό, ένας θεραπευτείς, να έχει κατανοήσει σε βάθος στις θεωρυτικές νώσεις. Έχοντας τις συνδέσεις με τον εαυτό του, γιατί τον αποπαγαίζουν θεωρίες, οι πρωτόκολα, χωρίς να έχουμε συνδέσει πόδο λτρούν αυτά στις ανθρώπινου ψυχισμό, συνδέοντας τα με τη δική μεγαλειτουργία. Έχουμε αποκτήσει βιωματικά την εμπειρία του τι σημαίνουν αυτές οι γνώσεις και οι πυροφορίες. Επίσης χωρίς να έχουμε κάνει ήρθοι προσοπική μας θεραπεία, για να δούμε πώς η δουργία ένα θεραπευτηκό модέλω. Εμάς μας έχει βοηθήσει να αποκτήσουμε μεγαλύτερη αυτογνωσία, μεγαλύτερη ενεργοποιήσει, μεγαλύτερη αποδοχή του αυτού μας, αυτού φροντίδα να γινώμαστε πιο ευαίρκτη, πιο αποτρίδητοματικής στο υπωστιοχείληζό μας τα θέματά μας. Σε βέτοι περίπτωση, εμπιστευόμαστε αυτή τη δυεργασία. Αλλιώς, αν απλώς έχουμε διαβάση καπιζνώσεις, ασύντετες με τον εαυτό μας και χωρίς να έχουμε ήρθοι προσοπική εμπειρία. Πώς η λειτουργούν αυτά, δεν πομούμε να είμαστε πιστική εκπρόσοπή, φτισης θεραπευτικής προσέγγυσης. Αυτή η προσοπική εμπειρία, που βένει μέσα από τη βιουματικό χαρακτήρε της εκπέδευσης και την προσοπική μας θεραπεία, χρειάστε να συνδιάζετε με πρακτική άσχηση, να βλέπουμε άλλες περιπτώσεις, να έχουμε ποπτία στον, έχουμε μια θοδή γυσική επίσης για το πως, να ερμηνεύουμε αυτά που συμβαίνουν στη θεραπευτική διαργασία. Να μπορούμε να οργανώνουμε τη σκέψη μας μέσα από το να γράφουμε πράγματα, να θέτουμε έρευνητικά έρωτη, να διεξάγουμε έρευνες, σε σχέση με τη πιο θεραπεία, γιατί ένας καλός ρευνητής της πιο θεραπείας μπορεί να κατανοήσει πόη καλύτερα τη θεραπευτική διαργασία. Είναι λοιπόν, χρειάστεί μόνο μια πωή, ένα πωή σύνθετο εξοπλισμό που κοικίνος, για να μπορέσει να εκδιπλώσει τον εαυτό του και να τον εξαίξει ως εργαλείο, χρειάζεται να εκπαιδέβετε σε ένα πιλέσιο που θα είναι ασφαλείς να το κάνει. Είναι και ασφαλείς. Και θεραπευονήτος που με λοκεί, που δεν θα είναι ακόμα ναι. Βασικά, με τους συνεκπαιδεύωμενους του να εκπαιδευτεί σε ένα πιλέσιο ασφαλείας, που αυτούν τι σημαίνει ένα καδημαϊκό πιλέσιο που δίνει μαθή, διαλέξεις, και μετά υπάρχει βαθμολογία ή εξετάσεις. Μπορεί να βασικά οδηγεί τους ανθρώπους στο να σκεφθώτε που θα ξεπετάξει στο βαθείο μετά, πώς θα πάρουν κάποιοι τροβαθμό, πώς θα πίσουν για τους άλλους, τους διδάσκοντές, τους ότι τέλος πάντον είναι καλή μαθητές. Βασικά αυτή η συνεκπαιδευτική του οδηγεί να συνδυρούν όλους τους τις άμεινες και όλους του προσωπίου τι είναι καλή επαγγελματίας. Ενώ η ασφαλία και η εξέλιξη η σωτερική μέσα από την ασφαλία προκύπτη, όταν εκπαιδεύουμε σε ένα πιλέσιο που βασικά, δεν είναι ο παιδιά που μας να είμαστε, ούτε ένα αποδεκνύμο πως ο καλήμαστε, αλλά που μας χοράει μόλις με στις πιλευρές, μας βοηθάει πάνος στα λάθυμα στις αδυναμίες, μας να αναστοχαστούμε, να εξελείχθούμε, να μάθουμε, να στεκόμαστε με βεστησία, στείματα τα δικά μας και τον άλλον, οπότε χρειάζεται ένα τείος διαφορετικό κλήμα. Γι' αυτό, ή ποιον, ας πούμε προσυγμένες θεσποθετήσεις της ψυχοθεραπίας, που γίνονται τα τελευταία χρόνια στις περισσότερες χώρες, γιατί παρένθες τώρα εδώ, η ψυχοθεραπία, ως εκπέδευση, παρέχονταν για δικά ιτίες σε όλες τις χώρες από κάποιους έμπειρους επαγκέματίες, που είχαν να απέξει κάποιου θεραπευτικό μοντέλο, επερονονθρώπους κοντά τους, άλλους ιδικούς της ψυχικής ηγείας, τότε τους εκπέδευσης χέση με αυτό το μοντέλο. Επίση με θεσμοθετήσει, έχει γίνονται στις τελευταία χρόνια στις περισσότερες χώρες. Και τι πες λαμβάνει για θεσμοθετήσει? Να δείτε, πις τυχία περιλαβάνει. Όσο χρόνο από ποιος. Ναι, ναι, όλα αυτά. Η θεσμοθετήσει από το κράτος περιλαμβάνει καταρχήν ποιος φόριας του κράτος είναι πέφθυνος, συνήθως είναι τυπουργείο γείας, και κάποιες πάνεις περιπτώσεις μπορεί να συνεργασία με το υπουργείο οικογένεια, συμπεδίας σε ένα δύο χώρες έχει συμβιαυτό. Τι πόσους θα είναι ο χρόνος της εκπέδευσης, ποι είναι οι εκπέδευτες, σε ποιες προσυγκήσεις αναγνωρίζονται, ποιοι θεωρούνται θεραπευτές, ποιοι θεωρούνται σύμβου, οι οι έναs λακτικοί θεραπευτές, όλα αυτά δε. Και το πλέσιο λίγο σε σώρες, στους άρθες, τίτους μά. Ασκούμε ποιοιες συνεύασικές γνώσεις που πρέπει να υπάρχουν, να προσδιαμβάνουν σύμβνομοι. Ή η προσοπακή θεραπεία. Και σε πολλές χώρες συμπεριευθεί προς οπικοί θεραπεία, στην Ελλάδα μετά από πολλά χρόνια, οι εταιρίες που αχολούμαστε με την ψυχοθεραπεία. Είμαστε σε διαβούγλυφση, είχαμε καταθέσει υπομνήματα στους υπουργείο υγείας και στο κεσί. Και πράγματι παίξει το καλοκέρι, το κοσπέναι, το κεσί, έξε σομία γνωμοδότηση, σε σχέση με το θέμα της ψυχοθεραπείας όπου για πρώτη φορά διαπίστοσε ότι έχει το πείρομα του χρόνου να γίνει ή θεσμοθέτηση της εκπέδευσης της ψυχοθεραπεία. Πρώτη είναι η εκπέδευση της ψυχοθεραπεία να είναι τετραητής ώστε να υπάρχει αυτή η διαγρασία και να υπάρξει και μετά τις ακαδημαϊκές που δες. Πρώτη είναι να δημιουργηθεί μια επιτροπή, η οποία θα αναλάβει να θεσμοθετήσει τα κρητήρια με τα οποία θα αναγνωρίσετε ένα εκπέδευτικό πρόγγραμμο, ποιες προσαιγγήσεις θα αναγνωρίζονται, με πια κρητήρια θα αναγνωρίζονται οι εκπέδευτές και τα λοιπά και τα λοιπά. Και τώρα με βάση αυτή την γνωμογότηση του υπουργείο υγείας έχει εξαγγή ότι θα δημιουργήσει ένα θυνικό παρατηρητήριο, ή μια επιτροπή που την ονομάμαι σε θυνικό παρατηρητήριο, ψυχοθεραπείας και συμπληφτικής πηγήκης υγείας, η οποία θα καταφτήσει όλα αυτά τα κρητήρια. Ναι, ναι, ναι, ναι, ναι, ναι, ναι. Τι έξι, γιατί ένα πραγμα που έχει σημαίνει παραπολή και το ακούμε και παλαισταίνει και όποιος θέλει να υπολεμήσει τη ψυχοθεραπεία λέει ότι ένταξη ψυχοθεραπευτής με ένα σεμυνάριο, διότι έχουν υπάρχει πολλοχρογράμματα που είναι εξεμυνές, ένα χρόνο. Αυτό βασικά, που δίνει και το δικό μας μείμα, το ότι δεν υπάρχουν θεσμοθετημένα κρητήρια για το ποιος ο θεωρείτε ψυχοθεραπευτής και μετά από ποιιά διαρυγασία. Είχε φίσει ανοιχτώ το παιδίω, ώστε να υπάρχει καλύτερη υπάρχουν διάφορα εκπεδευτικά προγράμματα και από ανθρώπους που δεν έχουν μπειρίες στην πρήγοθαραπία πολλές φορές και σύντομης διάρκιας και εκπεδευτικά προγράμματα πως έχουν πολλιά σε πολύ σύντοιμο χρονικό διάστημα και δημιουργούν τίποδες ανθρώπους που δεν είναι σωστά ενημερωμένη ότι ψυχοθαραπία ακριβώς επειδή είναι σύμβουλές γιατί θυμίζει αυτές τις ζετήσεις που κάνουμε και λέμε τη γνώμηνα στους άλλους είναι κάτι πολύ εύκολο να το κάνει κάποιος και μπορεί μετά από δύο σαβατοκυριακά ή μετά από εξημήνες και πολύ σχόλους online εκπεδευτής είναι ή θεωρήτων ευτό του έτοιμου να το αναγγύει ως στους χουδραπευτής εγώ βλέπουμε αν μπηκανε στο YouTube έχω υχα πετύχει για μια περίοδο πάρω πολύ αυβήτεο από φύτους διάσυμα πανεπιστήμια των νομένων που ειντειώ που την εκπεδεύσεις ως ψυχοθαραπευτές αλλά προσέξω του δύο τρος την Αμερική είναι τότε δεν ζητάνε προσωπική θεραπεία οπότε περισσότεροι ψυχοθαραπευτές δεν έχουν κάνει θεραπεία προσωπική γνωσφού την Αλήχυβη ξέρω αν αποφάζει από την εκπεδεύσυ μου ταξαφανεί σε όλα αφήσετε ο Μουρουβρύδια τουλάχιστον την θεραπεία με άτοικη καμία τρυτικά ρέκλα δεν πραγματικά δηλαδή, θεωρώ ρε δηλαδή είναι το για μένα είναι πάνω που δηλαδή δεκατό της εκπεδεύσης Και για μένα, νομίζω ότι το σημαντικό τερικό μάτι της εκπεδεύσης πίστη μήγχο θεραπεία είναι η προσωπική θεραπεία και τον αυτή η βηρία του τυπένους θεραπευτικές ομάδες για διόμιση χρόνια και παρακολουθούν την θεραπευτική διαργασία τη θεραπευτική έλαγη βήμα βήμα της παρεμβάσης και με τα κοινούνται στα διακαστωρόλια του θεραπευτή ναι ναι ναι ναι Λοιπόν αυτή από όφητη μη σε αυτή τα βίντεο λένε πόσο πολύ τα λεπορίθητε να φτιουλειά που έκαναν ότι από μοναχα της κορίς και προβλήματα ότι κουράστηκαν και ευτυχώς μετά από 9 χρόνια που πειέστηκαν και να τα αποκολουθούν οικονομικά στα γραθία τους και τα εκκλησαν και κάνουν ζωάρα έωτι απανάθηκαν από το πάλι έργο του θεραπευτή Μα φυσικά αν δίστον αυτός όσο κάποιον που ακούει προβλήματα είκαν ιδιαχήρηση πανθολογίας και δεν είσαι ένας άνθρωπος που εμπιστεύεσε την δύναμη της θεραπευτικής αλλαγής που έρχεται μέσα από την ψυχοθεραπεία για να την μπρεσβέβεις και να τη χτίζεις κάθε μέρα με την θεραπευόμενος και να τρέφωση και εσύ από αυτό γιατί δεν μπορείς να αντέξει. Δικπερέωση, βάζαμε σπέρον σπέρον σπέρον σπέρον Ακριβώς, εμένα πολύ σύχνα μου λένε κάποιοι αξιλογώ που βαλιάδουν για δύσκολια κούστανο για προβλήματα και τους ίδιο είναι πιο ρια δουλειά στον κόσμο πραγματικά, δεν μπορούν να φαντες στον αυτομνακάνικα πτι άλλη δουλειά γιατί δεν ακούω την ώρα που ακούω τις τις κολίσεις τα προβλήματα ήδη φτιάχνω στο μυαλό μου ένα σχέδιο για το με το τη δυνάμιση έχει αυτός ο άνθρωπος πώς το πράγμα το μπορεί να αλλάξει το φαντάζουμε στο παρακάτω γίνονται αυτές οι αλλαγές του ζώμα ζήτου να συμπληρονιστηκώ ταξίδι τα μόχος ζώτι ανακοφησίτους την ενδυνά μουσίτους, τη χαρά τους, την ευονομουσήνιτους δεν νομίζω ότι υπάρχει πιο ρια δουλειά γιατί όπως θα δημωχεί το αναρωτχί μου φοναχτά υπάρχει πάρα πολύ περνάωτ στο χώρο του θραπευτικό είναι και θέμα εκπαδευσίλες αυτό εγώ θεωρώ ότι είναι θέμα εκπαδευσίς προσωπικής θεραπίας, αναγνώρισης των προσωπικών οργείων που συνδέεται πολύ με την ψυχοθεραπία νομίζω και νομίζω ότι το μπέν να ούτε τα ευταία χρόνια έχει να κάνει και με το βρίτερο κοινωνικό πλιασικοί εγώ σύστημη κοινθαραπευτό, εγώ σύννεχε στο μιολό μου το πιο είναι το κοινωνικό με δε ναι μόνο τη δακάνη σου πριν πληροσιοζίς, τη εσπεράση αλλά δούμε αποφησίμασου ότι Ιζούμε σε μια χώρα από το 2008 είμαστε σε κρίση, είσαι επανοτες κρίση που δυσχερένουν όλοι και περισσότερο τη ζωή που κάνουν όλοι ο οποίος δύσκολο και το θεσμικό πλιασικοί και την καθημερινότητά μας και που οι άνθρωποι μας έρχονται υπερφορτομένοι και είμαστε κι εμείς υπερφορτομένοι από τις προσωπικές μου ζωές όλοι αυτό δεν επηρεάζει και το πήγημετε στο ογωραφείο του σωγωραφείο μας στις χέσιμας με τους τεραπαμμόμενος μας νευλογίσω τα γίνια της στιγμικής νομίζω ότι είναι η προσσέγηση που λαβάλει μέρος λαμάνει μάλλον υπό σύστηση αυτή την παράμετρο διότι αν που όλοι είναι ανδοψυχικά ότι όλοι έχουν να κάνουμε στο τρικής εγκρούσης με πώς θα βλέπεις τη ζωή, αντιβλέπεις τετικά, αντιβλέπεις αρνητικά με την ιστορία, φτάξει όλοι έχουν να κάνουν την ιστορία και μας βλέπουν τα πράμε και με το DNA μας και όλοι έχουν παιδί μου, ταξει, δίζουμε και για κάποιοι υπερασυστήματα. Εσέβαια, φεζα. Δηλαδή το λέγαμε μια φίλου μου και μου λίγες που με ότι η ψυχοδραπεία της γεγιάς που τις κόψανε στο μισό της συνταξή, μπορεί να είναι ότι στην επαναφέρ μου στο κασστον προηγούμενο. Μπορεί να έχει κι άλλος προκλείξει ζωή σας που με μια η γεία. Αλλά δεν μπορεί να είναι πολύ μεγάλο κομμάχτη του, βαθανότης. Αλλά δεν άμα υπάρχουν άνθρωποι που με τα ισοδήματα που έχουν. Δεν μπορούν να τα αποκρυθούν, ούτε στα βασικά έξοδα της καθημενότητάς τους. Είναι μια τερά στιγμή πίεση. Όταν για να βγαίνει σε έξου, για να πάθει δουλειά σου και δεν μπορείς να προηγείς πως χρόνο θα σου πάρει ένα λόγο. Αν οπτωτική είναι η συναντήσει. Όταν συναντάς ανθρώπους που είναι πισετική για να γεννήσει νεχώς, γιατί όλοι απειρίουμαστε. Όταν διαδουλεύεις άπειρους όρους και γυρίζεις το σπίτι και δεν έχεις αδοχεί, ούτε προλαβαίνεις να δεις το παιδί σου και δεν ξεστεί γίνεται, κοινιό της αγωνίας. Όλα αυτά δεν πιέζουν και πιέζουν και τους τερεπευόμενους και τους τεραπευτές. Οπότε είναι η συστηνική σκέψημα σου. Ήταν να δούμε πως όλοι τα δεδομένα και τα στιγχεία της ζωής μας, είναι σε μια δυερκή ρελεπίδραση. Η ιστορία μας, το παρόν, το σώμα μας, η συνεστηματικές μας λειτουργίες, η σχέση μας, η οικονομική πραγματικότητα, η κοινωνική πραγματικότητα, η προστοκή, η οικονομική πραγματικότητα, τεψηφιακή, όλα είναι σε μια δυερκή ρελεπίδραση. Πιέναμε λίγο, γεννόντας πάλι στο κομμάτι της εκπέλευσης. Φτεί πάει την πόρτα, σμούν του λόγο ψυχής, ενός άλλου κέντρου, παραπέζουμε λίγο για τη φυκή σουμπήρια, και πάει την πόρτα ένας αποόφητος, ένα σηπανήματι έστωσό μου που το έχει βλέψει κάποια χρόνια και ζητάει εκπέδευση. Θέλω να με βάζει λίγο σαν ζούταξύδη, που σέρχεται με τη ρωτήματα, με τη αγωνίηση, με τη στάση και σήγχα σηγαποσίδια, μπορφώνει και που στους χαιρετάμια σπόμου που την εκπέδευση. Μητύτσι έστηση έρχεται και τη ζητάει, το ετοίτιμά, το τι χρειάζεται, πώς έχει δωμείσει αυτό που θέλει να ήρθει στο μία λόγο, το δακτύπρο να γίνει κέφσο, αλλά έτσι μία έστηση. Πράγματι επειδή κάθε χρόνο εξετάζουμε δεκάθες 90. Ετήσης υπάρχει μια πικυλωμορφία και στις ταητήματα και στην ετοιμότητα των εκπέδευόμενων. Υπάρχουν δηλαδή άνθρωποι που απευθύνουν, να διαρευνήσουν το άνθρωι είναι να κάνουν εκπέδευση στην ψυχοθεραπία, που μπορεί να φυβάλλουν ακόμα για το πια προσέγγιση του στέριαζη. Αλλά υπάρχουν άνθρωποι που μπορεί να έχονται αποφάσισμένοι. Έχουν κάνει με λέει, έχουν αποφάσισταλάξει στο πια προσέγγιση του στέριαζη και γιατί προτεμούν αυτό το κέντρο εκπέδευσης και όχι άλλο. Είναι πολύ σίγουρη για την επιλογή τους, αλλά έχουν πολύ μεγάλη αμφιβολία για τον εαυτό τους, αν θα μπορέσουν ανταιπεξέλφουν. Δηλαδή, νομίζω ότι είναι ένα κοινό στη χείο που τον εκπέδευόμενο που φασικά διαλέω. Και ο Ιασ, είναι αφή που. Αμα θέλει να με μιλειχείτε. Ακούς προσέγγιοι. Και πόμε να όταν. Αυτό είναι, ναι, ναι, ναι, ναι. Είναι άνθρωποι που έχουν ο εξεκαθαρίς, ότι θέλουμε να γίνουμε σχόθραπευτές. Έχουν καταλάβει πιένεις κοπημότητα της εκπέδευσης, γιατί έχει να τους προσφέρει. Αλλά έχουν δε συνέστηση της ευθύνης, της πολύ πιο κότες που αυτοσυμμέν, το πόσο πολύ πλοκουσύνο αυτός ορόλος. Έχουν μια γωνία, μια νυσυχία. Αν θα μπορέσουν πανταποκριθούν, θα τα καταφέρουν. Οπότε ξεκινούν συνήθως, μεγάλη επιφυλακτικότητα σχέση με τον εαυτό τους. Αν θα τα αποκριθούν στο ρόλος. Ναι, αν θα τα αποκριθούν στο ρόλιο. Οπότε σε πρώτη φάση, αυτό που βλέπουμε είναι τι. Παίφτουν με απαρφού σας φουγάρια, τις πληροφορίες, τις φυνώσεις, τις πενούς, τις ασκήσεις, είναι ανοίχτη. Αν παρακολουθήσουμε τον εσωτερικό του, τη νύσου τερική του συνομιλία, που το κάνουμε αυτό και με διαφορεσμβιωματικές ασκήσεις. Ακούγεται πόσο επιτήρουν τον εαυτό τους, πόσο φυστήρα των κρίνων, πόσο πολλοί φούβουν ότι μπορεί να μην είναι υπάρχει. αλλά πως αυτόν διεσταθμίζεται από τον ενθουσιασμό ότι μαθαίνουν πολλά κοινούλια πράγματα από τους κανό εήμα και μένα διαφορετικό τρόπο και τρικά αυτοί κοιντωπίσει βιωματική εσωτερική, είναι το διεστάφημισμα για τα φταδερωτήματα αυτοοξιολόγησης. Στο δεύτερο έτος που κάπως έχουν προχωρίσει σε πιο βαθιά νερά και στην προσωπική του στεραπία μπαίνουν πιο πολύ ακόμα στο πως δουλεύει θεραπία, μπαίνουν πιο πρακτικά θέματα, μπαίνουν και στην ομάδα τους τετρυτικά ρεκλα, βλέπουμε ότι παινούν μια περίοδο από στα θερωπίσης, αμφιβολίες στην εκφράζοντας και πιστωσήνιος και αυτό τους επιτρέπει να εκφράσουν πιο άμεσα τις αμφιβολίες, τους τις δυσκολίες τους, ακόμα και πάρα απόνα και τα γωνισμούς και ανησυχίες για το παρακάτω, είναι μια πιο έτονι χρονιάτε το δεύτερο έτος. Στο τρίτο έτος που έχουν αρχίσει και να συνδέουν βαθύτερα πλήν θεωρία με τον ευτό του και έχουν πολύ μεγαλύτερη εμπειρία και από την πρακτική του Σάσκηση, αλλά και όλοι και πιο ξεκάθερικόν όπως η φονομόζει το μοντέλο και σε διάφορες περιπτώσεις κλυμικές και σε διάφορες συνθήκες θεραπίας και αρχίζουν από κτούν μια μεγαλύτερη αυτό πεπήθηση. Το λμούνα κάνουν παιδισότερο επαγκληματικά φύγματα συνεργασίες στο τέταρτο έτος αυτά επεδόνονται και, βασικά, και είναι με μια έστηση για τον εαυτό του σωτη. Είναι ένας ότι στο ρόλο που θεραπευτή στείκονται με μια εισοτερική ασφάρια, όχι με την εισοτερική ασφάρια όμως της τελειότητας ότι τα ξέρουν όλια, έχουν συνέστηση ότι, βασικά τον εσύ ψυχοθεραπευτής, είναι έχεις την τύχη να χρειαστε να μαθαίνει συνέχεια πράγματα και να εξελήσει. Οπότε ξέρουν ότι έχουν προσά τους συνέχεια. Ναι, μπορεί και ναι, ο Ισους και κάτι μια νέα εκπέδευση και κάτι διαφορετικό και μια άλλη τεχνική. Όχι λοιπόν, αυτή ασφαλή, λοιπόν δεν πήγαζε από την εσύ ότι τα ξέρουν όλα, ούτε την ετέλει, αλλά ότι ο εαυτός τους ως εργαλείο έχει οριμάσει στείκεται με ασφάρια, νιώθουν αυτά την ισυχία και τους εμβασμού, προς τον εαυτό τους και έχουν εμπεδόσει αφετηστάσει συνεργασίας, σύμπνιας, άποδοχης της αδυναμίας και στον εαυτό τους και στους άλους. Και ό,τι βασικά, ό,τι ιδιαίργα, μέσα από την ιδιαίργα, τα πράγματα γίνονται. Οπότε θαύνονται η ισυχή, ανάλεφη, συνδεδεμένοι με το κοιέσιο, συνδεδεμένοι με ταξί τους, έχουν κοιτήσει συνεργασίας και αυτή η συνδεση με το πιλήσιο, οι ασφαλίες βάζει που έχουν με το κφεδευτικό τους φορέα. Η συνδεση με τον εαυτό τους είναι μια πηγία σφάριας που τους καθησυχάζει, ότι ό,τι κοιένας εμπειπαρακάτω θα έχουν τη βοήθεια, τη γνώση, την εποπτία τους και θα το δημετωπίσουν. Οπότε είναι πολύ σιόδοξη, πολύ χαρούμενοι και βασικά. Έχει γίνει αυτή η εσωτερική αναθεώρηση μέσα τους που πειδιώκουμε και όταν κάνουν ψυχαθαραπία και άρα μπορούν να την υποστηρήσουν και με τους θεραπευόμενος τους. Γιατί αυτό είναι το κλειδί, ένας καλού ψυχοδεραπευτή. Έχει ζήσει, έχει βιώσει, δηλαδή τον έχει ζήσει, την έχει βιώσει, την θεραπευτική αγαγή ο ίδιος στο πετσί του και να μπορεί να την πει συνέβει. Έχει βροσοβική η ελληνικά και την ευαγηματική. Και ρε παιδί μου, σχευτό μου να δει ρωτήσει τη γλύγο πιο δύσκολη σας. Πότι είναι πιο πηθανό να φύγει ένας επαδευόμενος? Να πει δεν μπορώ. Να σταματήσει. Να. Είναι ασφού όταν πάει να τελειώσει όταν είναι στην αρχή, πιο είναι το πιο πηθανό και για ποιος λαούς. Υπάρχει περίπτωση. Ένας επαδευόμενος που μπαίνει σε αυτή την διαδικασία όσο δυναμικής και βιωματικής εκπαίδευσης, να συντοποιήσει ότι έχει σημαντικά ζητήματα που δεν το επιτρέπουν να αντεπεξιάει την εκπαίδευση των ανεστατών. Από τη οργανώνεται. Οπότε μπορεί να συμφωνήσουμε μαζί την χρειάζεται. Να πάρει κάποιο χρόνο, νόλο κλυρωώσει, να προχωρίσει θεραπία του και να επαναξετάσουμε το ετοιμά του με πανάλητηση θεραπία. Αυτό είναι το πιο πηθανό. Ναι, ναι. Κάπως να αγγίξει κατετικό του, να αναστατωθεί και να βιναι στην καπηθαρία. Δηλαδή εκγύρω στο δεύτερο έτοιος που είπα πριν. Υπάρχει θα πιο βαθιά. Ναι, ναι, ναι. Είναι το πηθανό του. Ναι, πώς το δώνα θυμήθα. Κάποτε πήθα μου εκπατείσει, ποιο φεύγαν. Νομόσο φεύγαν και στο τέλος του πρώτου έτους. Ναι, τέλος κάποιο κομήτες σας πούμε που εγκότσαν λίγο να μεριστούνε λίγο τη κατάσταση. Ναι, ναι. Και όταν το δεύτερο της που ήταν λίγο πιο σητρικό τους. Ναι, επειδή κάνουμε πολύ προσεκτική επιλογή ελλοφή να πω; Είναι δέρξησαν σκείς και δε υπάρχει ότι είναι πολύ μικροσορίστημας αυτό. Το τρόνο παλιότερα σε άλλα κπεδευτικά πλέσως οξρογός αυτό που γνωριστήκαμε. Μπορεί να μην γίνω, όταν τόσον δεν έχει πειλογή. Σε μας όλους θα χρόνια μπορεί να είναι ένας σε κάθε φορνιά σε κάθε δύο τρες φορνιά σε κπεδευό. Ναι, ναι, ναι. Αυτά ξεκιπάνω για δύο και προσογωκήρι. Όχι που αναφάνω πως; Ναι, ναι, ναι. Αυτή εκπεδευόμενη που μπορεί να λόγο προσοπικών ζητοιμάτων να διακόπτουν. Επανέχονται, δηλαδή κάνουν μια διακοπή γιατί ξερογώ γένει, σαν είχαν σου βαροϊκονομικό, υπαγευματικό ζήτοιμα, οικογενιακό, διακοπησαν για ένα διάστρο και πανήλθαν. Ναι, ναι, ναι. Και η υπόμενη ώρτση είναι, μπορούν όλοι, να γίνουν τεροπαυταίες. Όχι βέβαια, κάτι τόσο σύνθε το καταλαβαίμες όχι δεν μπορώ. Ας πούμε ότι είμαι ο κοστάτης κοινάρους τους, παίρνουμε το πιο μεάριστα, μπορώ να προφήσω πιο θεωρία μου, δώστε το βουστωλό να μπορώ να ενώ. Είμαι πειμείς, έχουμε στην εκπεδευσή μου, δεν χάνω. Ότι μου λέτε το κάνω με καλό παιδί, για τα λοιπόν, γιατί είναι μπορώ. Όπως είπαμε, αν για την συμπληκοθεραπία, το σημαντικό τεροργαλείο είναι αυτός μας, χρειάζεται, να θεραπευθεί χρειάζεται, να έχει την αδοχή και το φάρος, να δουλειάψει πολύ ουσιαστικά με τον εαυτό του, να επεξεργαστεί πολύ βαθιά την ιστορία του. Ναι, είναι η διαθέση μας να την επεξεργάζεται και καθώς χρειάζω στεραπευτής, ναι, ακριβώς, να μπορεί να συνεργάζεται με άλλους παγκρυματίες, να είναι ανοιχτός και να δικτειώνεται με όλους παγκρυματίες, να πείσεις το γραφή του και να κάνει οτι θέει. Υπάρχουν άντρωποι που μπορεί ήτε λόγο της ιστορίας τους, είτε τις μεγάλης αυσθυρώτες που έχουν αυτός τον εαυτό τους. Δεν μπορούν να εκτεθούν σε μια τέτια άμεση υπάφει ή με όλους τα κομμάτια του εαυτού τους δεν μπορούν να τα εκτεθούν στο σαχάλος, όμως αυτή η άνθρωποι τα λεπορούν να μείνουν στο ρόλιο του θεραπευτή και μπορούν να τα λεπορούν και άλλους. Και μπορεί να είμαι δυμό δε ξέρω γνώμησα ότι σώσσο ανθρώπους έχει τη γίνη τους πόθραπευόμανους. Όπως να μην τα βλέπεις για θεραπευτή, καμία φορά θα μείνει κάποιους θεραπεία, μπορεί να λείτε, μπορεί να λείτε; Α, πολύ ωραία! Αν το κάνω και εγώ είναι το κάνω και εγώ πολύ ωραία, εδώ καθόμαστε, είναι ωραίο. Ωραίο, το πλέσει και τα λίγο, μπορεί να μην είναι εκανησαυτόν, και τα δεσκατει άλλο που να σου τριάζει. Εκατότησε, κατό έχουν έρθει και μου έχουν πει φτυχώς που με κλείτωσα σε πάθω το πράγμα. Ναι, ναι, ναι, ναι, έζω ότι είναι ένας τυχείο αυτό. Ή ανθρώποι πόν να κουφίζονται μέσα από την ψυχοθεραπεία. Νιόταν την ανάγκη να αποκόνουν και ίδι στους άλους είναι όμως αυτό το ρόλιο, που μπορεί να θέλουν πραγματικά να μπορούς το ρόλιο του φροντιστή του εαυτού τους κατανάγκη. Και μόλις περάσε αυτή η φάση στη θεραπεία, τους είναι το οποίο να την βασικά δεν θέλουν γίνουν το θεραπευτοί. Αλλά καλύτερη φροντιστές του εαυτού τους και κάποιοι φροντιστές των άλων. Έχει ενδιαφέρει το πόσο βλέπ μας κάνουν το σέτσι βιουματικές ασκήσεις με τους εκπαιδεβείομενούς. Πόσο κοινό είναι στην ιστορία τους για διαφορος λόγους να είναι στους τόλους του δυνατού του φροντιστή του σωτήρα. Στην οικογένειά τους και αυτόν τρικά να είναι το βαθύτερο κοινιτρώ τους για να μπαίνουν στο ρόλιο του θεραπευτοί. Υπάζεται να το δουλεύσουν γιατί δεν είναι να μπουν με αυτή τη λειτουργία και στο ρόλιο του επαγγελματία. Ναι, ναι, ναι. Τι το σημαίνει το ψυχό θεραπευτοί. Ναι, ναι. Σκεφτόμουν μόνος αυτά πολύ ωραία. Ήταν και μία δικιά μου σκεψή. Πώς αφήνεις ένα τέτοιο πλαίσιο ρεπεδί μου? Μετά για να μην στους κάπος τα φτερά. Άσου, αυτό να ροχειώ, πώς σας αφήνουν μετά. Νομίζω ότι, και δεν είναι όντως εύκολο, αλλά το κέντρο που εκπαιδέβαιται κάποιους να γίνουν θεραπευτής, όταν έχει όλοι φαταστυχία, λειτουργείσαν μια σφαλή βάση, που επιτρέπει μετά στους εκπαιδεβόμενος όταν φέγουν, σηνήθως με πολύ μεγάλη συγκίνηση, να κρατούν μια σύνδεση με μας. Αυτή η σύνδεση μπορεί να είναι σωτερική για κάποιους. Μπορεί να είναι σύστηματική μέσα από την εγκραφή στο σύλλογο αποφήτον και έχουμε και σύλλογο αποφήτον. Μέσα από συνεργαθείες, μέσα από εποπτία, μέσα από τον επανέρχονται σε κάποια άλλα κρατυστικά προγράμματα. Η μέσα από τον εσύνεργαθου της ομάδες μεταξύ τους και να κρατούν μια σύνδεση με με τον λόγο ψυχή σας πόνος εκπαιδυτικό κέντρο. Είναι κάτι τόσο έντονο και μεταμορφωτικό που όλη με κάποιο τρόπο. Κρατούν μια σύνδεση. Εγώ προσοπικά το καταλαβαίνω τι είχε σαν άγκηρε, δεν πόσοι είναι το πατρικό, το μητρικό. Να το πίχεκλε, και κάποια γραμμού να σας συμβέει. Θα σπουγείτε στον ρωτό γιατί βλέπω που διαφροσαι παιδεύσης. Και από άλλες συνεργασίες και τα λοιπόν ότι είναι λίσκολο κύπτου να καπεδευτεί, ή το θεραπευτεί, να φύγει από το ρόλο του. Πώς όμως προεπεδημούν του. Ένας ανθρώπου το σασαιδας του, το σασυματικού για τους άνλους, το σώμ, εμπειρού και ας πούμε σε εισαγωτικά σούφου και να αφήσει κάπος τα χεκλωσόπουλας. Θα σβουραν να πετάξουν, γιατί υπάρχει βίνει και να κομμάτει που λέει. Ας το αφήσουμε έτσι. Δηλαδή, έχω θάμε πάρα πολύ σημαντικός ο θεραπευτείς, ο υπεδευτείς, ο υπόπτύς. Εσείς θα έφεστας ταποκάτε κατάστασετε πολύ φροντισμένα και ευχαριστή μόνο γιατί να το αλλάξουμε αυτό. Ναι, η αλήθεια είναι πάντως ότι και η στιγχοθεραπεία και στην εκπαίδευση, που είσαι με αντικό κομμάτει της διαργασίας, είναι αυτή η μετακίνηση ως προς την ισοτυνία στη σχέση θεραπευτείς, θεραπευτείς, θεραπευόμενο, ο υπεδευτείς, ο υπεδευόμενο. Και σε όλες τις έρευνες που έχουμε κάνει και με θεραπευόμενος και με εκπαδευόμενος, το ανέδειξαν σε κομμάτει της διαργασίας. Δηλαδή όλοι λένε πόσο ξεκινώντας, κάπως είχαν εξητανικευμένο και το θεραπευτεί, και το ανεκπαδευτεί τους, αλλά και κάπος του ζητούσαν να έχει μια θέση πιο ενεργητική στα πράγματα και να τους πλεσιοώνει. Αλλά σταδιακά και είναι να το έχουμε πόψημα στους έραπευτείς ή ως εκπαδευτείς, είναι καθώς αναπτήσεται και ξερίσεται ένας εκπαδευόμενος. Να του δημιουργούν να χώρο, με τον να κάνουμε πιο ισότημη της σχέση, να το φύνουμε την πρωτοβούλία, να φαίνεται περισσότερο, και να αισθάνεται και κοινός που πιο άνετα στον να κάνουμε σχέση να γίνεται πιο ισότημη. Έχει και κοινός να συμισφέρει από μια πιο ισότημη θέση. Είναι κομμάτι της διεργασίας, αλλά μένει καθήρα μας. Και σε προσκινόγη. Μένει καθήλωμένος ο ένας το ρόλιο του εκπαδευτεί, ο άλλος το ρόλιο του εκπαδευόμενος και για να συντηρίσουν βιτισχέση, μονόδρομο σύναι να πω μακρινθούν, για να την κρατήσουν να κρατήσουν ο παδευτείς στη θέση του. Και κοδευόμενος να το φέρει όστος σοφού, αλλά να πάνε καλύτερα τα δικά του πράγματα, να τα κομμακρία. Κύριο πιθούν να δημιουσθεί μια πολύ μεγάλη ρίξη. Για να μπορέσει κάπως να πω κοπή, για να μην τα φυσαιναν άλλο. Ναι, ναι. Να πάει σε ένα άλλο σύστημα για να πάρει τη διαστάσης του. Πολλά του. Κι αυτό. Ναι, δηλαδή. Δεν γίνεται να άνθρωποι φτούμε ότι η θεραπεία και η κπέδευση είναι διαργασία σαν άπτυξης. Είναι σύμφητες με αυτή τη μεταβόλη. Δηλαδή, χρειάζεται ο θεραπείς και ο κπέδευσης να κάνει χώρο, σηγά-σηγά- να πένει την ευθύνη του εαυτό του και να αναδικνείεται και να καταλαβαίνει το χώρο του. Ο θεραπεβόνος. Ο φίλοι να το αφήσει αυτό το χώρο, να το κάνει. Εγώ το βρίσκεται και πολύ τροφοδοτική, πηρία και για τον εκπεντευτεί αυτή, διότι ας πούμε όσες φορές έχω βοηθήσει στην εκπέδευση είναι κατατήσω κάποια νόμου. Μου άρεσε το καλύτερο κομμάτ μου άρεσε, ήταν όταν άκουγα πράγματα που δεν έχω ποτέ σκεφτεί. Και όταν άκουγαταν θερό που συναμφέρουν πλευρές σκέψεις, αντιλείψεις, προζεκήσεις που ποτέ δεν θα. Αυτό δεν είναι ο πρόβλησμός για όλους. Λοιπόν, μια ομάδα σου μου και λέω, είναι στις ευτός κυφτών. Αυτό δεν το σκυφτών μου ούτε σε 20 χώρονια. Και αυτό μου θα είμα τα μου τόσο μπλητυστικό. Εβέβαια. Εβέβαια. Πόνο δεν δεν όχι, δεν το σκέφτηκες όπως εγώ. Ναι, ναι. Πρέπει να το σκυφτώσεις στο όπως εγώ. Είκομαι και σε πράγματα που είπα σε κάποια νόκουδευάμενα που είπα. Επίτι μου τώρα αυτό δεν το κάνουμε σπίτι μου εξέρωγω. Αλλάξαμε να στον άλλον δε αριστείκαμε. Αυτό είμαι και αυτό είναι η εκπέδευση. Αυτό σου είμαι και ο πλητούς της ομάδας. Ζήτες θεραπευτικής είτε της εκπέδευτικής. Ότι η εκπέδευό μου είναι μεταξύ τους, ήταν ο μελίκης ομάδας μεταξύ τους. Αναπτήσουν μια δυναμική και μεειράζονται πράγματα που. Εννοείται πολλά για να τα σκυφτεί. Ένας ο θέβτης μόχονος του, ο κτατεύτης μόνος του. Είναι τόσο πολύ πιο κυζημός. Και αυτή τα εμπτροφόδοτικο βίνει για το συντού νιστεί της ομάδας, είτε η εκπέδευτική, η εκπέδευτική. Έτσι καθώς πηγαίνω προς το τέλος. Να σου κάνω μια προς οικοίρωτς. Ο φπολίπος, ο πηγαίνει κότημα κάβρος, ο πηγαίνει. Να θέλω να μομω πεις. Λοιπόν, θέλω να μομω πεις. που είμαι χαρισμασμός επίγονωσης, πολύ θεραπευτές δύχαντος ότι ξέρουν. Ανας πούμε, κάνεις επέδεψη σε ένα πει; Εώσπη θεραπευτή, σε ένα πειρέσιο που πρέπει να προδικνήσει να χώσει το το ξέρις. Τελικά, δεν είναι μόνο κρυφώσιμοίωτο που το χάνεις. Είναι και τι φλώ, δεν το βλέπεις. Ναι, γιατί κάνεις ο Δεύθυν Πακέχης, αλλά ούτε που κοπηφτάξει και αν και το πειρέσιο από πνεύει, ότι τον όσο αδραμάλια, πώς θα λέει, μη κάνετε τίποτα, μη κάνετε τίποτα τη δεοδολογικό, μη κάνετε τίποτα, μένα όχι έχει τίχει καπεδευόμενος το θεραπευτής από άλλο πειρέσιο και με το δικό σου. Ναι, να πει μέσα στην ομάδα και κάποιος μπένοντας να φύσουν αυτή τη μόρτα. Νομπί, καλά εδώ μέσα βίνει τύριτη καθόλου του πειρέσιο. Δεν είναι τεού τότε τις πόρτες και του λίγο ρε πιαθάκη μου, πήνει μέσα ένας άνθρωπος, πήνει μέσα μια γυναίκα η οποία μόλις κύριε γνωστή με καρκή μου και ήταν τόσο τραγμένοι. Ποχή την πόρτα, νομίζω το μπαλκόν θα έβγε, δεν θα καταλάβανε που είπαν. Καρατιπλές είναι αυτό που παρατάει ο καθένας της πόρτες, δεν σε έβαιδο του σάλου, δεν σε έβαιδο του πέννη σε ένα χώρο. Του λίγο ρε παιδη μου, έχεις εστειάσει τόσο πολύ στο πήνει κανόλος πρέπει να τυρούνται. Ναι, που μπορεί να χαθεί. Ναι, νομίζω ότι αυτή η αυστήρα ότι τα προστονέαυτό μας μετά να δείτε και συσχέσουμε στους άλους με τους τεραπεβόμενους μας. Οπότε, υπάρχει χώρος για ουσιαστική διαπραγμάτευσης αυτών των κομμακοιών που είναι από τη εργανομένα, σκοτυνά, δύστροπα, δύσκολα. Και αυτό είναι η φροντίδα των κομματιών η ψυχοθεραπεία. Αν, λοιπόν, εμείς στο εκπαδευτικό μας πλέσιο, δεν είναι δημιουργούμενα χώρο που ή η θέξυχοθεραπεσίς να τα ανοίγουν αυτά τα κομμάτια. Νάχονται και να λένε, "Τόπο, έκανα κάτι τραγικό. Μπορεί έχουν έρθει και έχουν μπίσει και ρωτήσει, έκανα κάτι τραγικό. Αυτό, η έκανα εκείνο και να είπουμε όχι έρεπε. Πάμε να το δούμε, τι είναι αυτό, γιατί μέσα από αυτό χαμάθες ή ας που μου ήταν το κάνουν τις προσομιώσεις του τέταρτο έτοισης. Η οδηγία που τους δίνουν, μπορείτε να μας φαίρετε αυτό που κάνετε λάθος ή τη δυσκολία. Αυτό θέλουμε. Είσαι θα μάθουμε όλοι και το καταλαβαίνουν και η ίδη ότι στην ουσία συμπεριλαμβάνοντας έτσι και αγαλιά ζοντάς όλες τους τις πιαβρές και τις πιο δυσκολές και τις πιο. Ακόμα, που δεν έχουν ξελίξει ακόμα, τίλος πάντα, έτσι όριμάζουν και έτσι μαλακόνων μέσα τους και έτσι γίνονται και πιο ευελίκτη και τελικά και πιο αυτοντική για να πάμε και στις βασικές δεξιότητες του θαραπευτή κατά ρόντιας που τους κάνουμε θεωρήτικά δουδογυρωπόσεις φορές. Γιατί είναι στεραπουτής να είναι παρόν μέσα από την ευθετικότα, τρισμή είναι ευθετικότα, να χωράνω λίγο του τα κομμάτια, χωρίς ενουχές. Μου ζούει ευθετικότα, αν λαδείπε, όντως είναι κάτι να ξέρει άλλο, είναι η ευθετικότα, λάζει και τους άλλους. Αν μπορούγουμε σε στιγμήνι και αυτά και τους πόρους. Αυτάξε, αυτό είναι αυτό ξέρω. Πρόσεξε, σημείο κανένα λάζω τι ακριβώς, τι ακριβώς συνθήκες δημιουργώ για να συνδεθούν με τον αυτοντικό εαυτό τους. Με το στιγμένο εαυτό τους. Με τα πέσουμε παράσταση όλοι για το τι είναι σωστό, όταν δεν θα είμαστε παρόνδες. Η παρουσία έχει να κάνει με τον οτινού μου χώρο για ολόκληρο των εαυτόνων, αυτό είναι ευθετικότητα. Αυτό μετα είναι και ο σχεστική από εδώ χει και αυτό είναι μετα και ο σχεστική ενσυναίς της ειτου άλλη. Γιατί πώς να συνεστανθεί στον άλλον, αν δεν πρώτα, δεν έχει συνεστανθεί τον εαυτός. Ωραία, πώς θα μπορούσαμε να αοχθείς δύσκολα, από λάπηλα, από λάπηλα, κόμμα βάλα. Έλα, μην λίγο στον χρόνο. Τι είναι από όχι. Πάτα κλείνω, τη σχεστά μου, κάποιον πάντα κλείνω για το μέλλον, για τους κπατεβόμενους σου, για την ψυχοδραπεία, για το τόμενο. Τι ονοιρέβες σε βρεπεδεμού. Τι ονοιρέβουν. Ονοιρέβουν με τις πιστείνα νομοθετικό πλαίσεις στην Ελλάδα, σε σχέση με την ψυχοδραπεία. Πού να φροντίζει το επιστημονικό της κύρρος, αλλά να επιτρέπει την πολυπλοκότητα και την πικυλία. Μέσα από αυτό το πλαίσιο να κεπαιδεύονται, να υπάρχουν και έτρα που να κεπαιδεύουν τους σχεδραπευτές, μέσα σε αυτό το πλαίσιο σφάλιες που συζητήσαμε. Και η ψυχοδραπευτές με τη σειρά τους, να δημιουργούν αυτό το πλαίσιο σφάλιες με τους στεραπεβόμενους τους. Και νομίζω ότι όλα αυτό είναι νησίδες, φροντίδες και ψυχικής υγείας, που τελικά είναι μεταμοφωτικές και για την γυνωνία. Αυτό είναι το όρομα, ψυροπράγματα. Εδώ το βρισκό ρελστικό. Είναι το εξηματικά σύντατορα ρελστικό. Είμαι ρελστικό. Αλλά θα ράβε αυτές οι οδοξοι. Νομίζω προβικήσει το ξένανο μέσα στο μίγμα αυτό που είπαμε. Ας ευχαριστήσω πάρα χωλή. Και εγώ πρώτο. Είναι χαρά μου, μου συνεργαζόμαστε. Έχουμε με και τόσο αφεντική και αριθυνήσιες τόσο χρόνια και τόσο σιεστική, που τα ξεχέρωμε πολύ που είμαι και εδώ. Αυτό νομίζω ότι και δεν θα μπορήσω να λείψει. Ελέγα στην Αθήνα ότι κάπως τη ζήτησα να είναι σε ένα από τα πρώτα έσπωστο πόδι. Τι βέβαια και μικη στο τρίπτω. Και ότι ήθελα κάπως να κλύσει και όληυτή προφάθει από κάναμε με έναν τόσο σημαντικό άνθρωπο. Και γιατί είσαι υπέθυνο για τραπιστική μου φωνή. Φυγάλιστα. Φυγάλιστα ότι βάζει την μικρόση.