Hvað verður um Icelandair? Og niðursveiflan framundan

Böfett, og kája sejum hann? Ja, då varst að sejum er hætur. Ja, hvað entenlá hætur? Ja, ja, ja, hvað er hætur. Viður borururururururururururururururururururururururururururururururururururururururururururururururur Hvað er hætur, hvað er hætur, hvað er hætur. Ja, hvað er hætur, hvað er hætur, hvað er hætur. Hvað er hætur, hvað er hætur, hvað er hætur. og gjöltú. Og hætna, og það er enn eikur er rætlað tilgað er såftað er 16 áraftur i timan fyrsi. Og þetta er det nu er det sko spittlir bara bjør fyrir hækker, og no fyrir eppnað slívern hir og hællur kom framðanða. Og hva er er nu, sko er med hverð hårvað fram og viss. Og rikig hverði skoðað sellið er lutað að langsbakaðum og takað er íntið skrauninkar. Og sem er minn tilgjöta lyft og sem marka er ennkin og hóksu þetta. Ennkin, nemma við kan skisri hir hérna. Hörður? Nej, jag er tæg under bara besikk. Han er vantam og lutað er það hefur ennkin áhú og vissneg klutað er markað. Nemmað er såsik er næntig, så er får ræður som er har að er passnum og markað. Og flesta tilfvittum har var kommir virkar ítlúður tilfjör oslíða. Korsum er að seð jöjúður slíða tilfjörður og því það er íslandér og markaðan. Stjórður því þetta er jo gjossamla sinnú løsum lutaður markaðan. Færa er kæt enniskur, og þessar rikig stúður þettað liga bara férri rikig stúður. Og þi er bara lefta gér og stannedeð er sér sov sem bor vera stadaðan í ænta var en tið eð 15 ávr og lívir í sérurður er jo alltum lík er ennkin tilfjör markaðum. Það er kveggen það þeir, hvað er pér og er magir og það er kærveg sérum bor við tilfjör skapa það og hjokkað miljoniðus. Það þeir ega hahti fintjú er bara sluta með tilfjörlöður. Samma timma með er melaðsvergnaðs kors ítlúður kænt, jag markaðan um ænta for en miss-sirra ár, það er sluta perjóð seður under röðurbón og kvervað er rir sålíttlur. spau køppen, sem er jo tavera meikilu að pærtur og øtlum, børðum skilvur kulturvera mörkum, þeirja var tegje vædemal sem að færa ítl, og þeirja var turkast ætna í rað minna. Allmænin kørensun, þurra komi nána, þeir þvist jo jo hava komi níki að kon nokka stóður podund og fannir fím ár, en er jo samt, saur að lítet lute að su, erið en þeir fjörfæster finnast að vattlanda með í enstag að fjelum, og þau er jo með það stuður, að lívæðiðið sjóðiðiðiðiðiðiðiðiðiðiðiðiðiðiðiðiðiðiðiðiðiðiðiðiðiðiðiðið Þið er að storið er að þessið er að þessið er að þessið er að þessið er að þessið er að þessi Nó hkur segi nættidakérendet. Mjærefinsad dað þú þessu sikkin nemteðið er hvér þessu bürður þessu áskirion, sður þessu ássela pga struðtidet dað efti fünn sðurla pangað somður það ein, að fyrir jo eftiris, mjöð mjö ánarmeda sðurla pangaðin var að fjattlaðum að það sömpartið erítunisðið nüð fjermalasturiligiað nður það ein, bantau lauddeð er noð er að markað er noð er að er að markað er noð er að markað er noð er að markað er noð er að markað er noð er a Þið er sku viðska vidiðið kiðna í ég mjögskæftið skur áð þess að þróðinn. Þið að teðlai með það mjög ánar meða það það það þvér það það þjá að þvér í það það þvér það það það þvér það það það það það það það það það það það það það það það það það það það það það Ið að að til að að myð án ar með að sjá á að férjú að sambrunnið sem að tilki ein turum fér árendum bedli pýr tu að lívísoð svæstli að munna að erki náð fram að kanka. Það hæði pú að til cað að 2.000-3.000 turum bylljað að sjóð, langs samið að að að stæsta lívísoðin. En að sam að tim að að það er að þér að í sjóð að samið að að það þessi að að gildi að fæst að samið að þessi að am álmenna sem samið að níð að að líf sværk, verrena samið að þessi að lívísoðin, það pýrte mjöstor að sjóði. Fér þessi að samið að gænti að gænti að nú nú nú að kom að til við kom að mindum það var að filmst tæst að lívísoði að lansen sem að sjóð tju að pró sem turum lí á að til mið ek að lívísoði að kærvísoði. Að að að þessi að lívísoði að hálta að að cirka hæll mikno møtum skáð að lýt að brum, það það er að er að kifjárfæst að er að lí líði að er að ekki, verrena samið að er að langt mjárfæst að er að er að er að ekki bðið kifjáð køype mó sjöði að mjöst að brum að margaði, það køype að lýt að brum að margaði, það køype að lýt að brif, að hálta í veltáði. og þetta þetta vellt, dorsið það að umleida það er ekki drôslemig ilibðið nöða skåðan að skift í að markað. Og ég helt, så í vittni að sem að skir í að það þetta í það er að er að þetta í það rundur oltum anta maður. Fæð er að þessi að stáðað, sem er að koma nöð, þessi að stort velði að beinn að teglið sem það. Föð að skåð að leidur, það lað að læga sem sturður, eitur að skattilekvætar, hætt er sem við er að ink að fyrur fyrur, er rað og þessi að sjöllur að stóurum lütti að landspankum til að pirja með. Og þessi að fyrur, þessi að þessi að þessi að þessi að skåðan að þessi að hart lengra með timað, og þessi að mæra með meðum að sjöllur að að þann að mindi lüta að í að örum fyrur takum. Rætensvur þvist að hvist að lansvirkum, nöð lansnit að anda þvist að rikum, nöð þvist að efti sem að vera meðum, þvist að tökló að haltir í að að kvað rætjó eknú að haltir að þvist að kum. það er að er að elu efti miklu a stlai að ést það vera með slik að markað Ístlandi að ensu að teð með ærúlúntið með klingbókur. Að er að að njéræk að ekki að þess að glæfi að sem ná það gérir. Að ein linkar að á allt eð hæt að var hörður á í það. Seður að Maljónson, periað að þáð er nája að spjærla að empuffet og þvó að tók að herumann kumundson výt. Þetta er výtringað að nætrið sem að að velta í þvír í þvír í kjór það er að það er að lennið skruðna að jókur. Seður hæt í því að ník er að það er að þetta er að grutkast í. Þetta er að það sem hörður var að raida að trink í það er að velta præmarkan. Þuð er þvér þvér það þvér það það þvér þvér það þvér það þvér það þvér það þvér það þvér það þvér það þvér það þ Þunkið tilkast í hældur sórt og delenkið. Menð er kvæg erist, erða kembr álvur nüður sjöplað og allfáðum. Kvæg eristan. Þið að þess að marka þess að marka þess að marka þess að marka þess að marka þess að marka þess að marka þess a Vombrida sestegljaseð þessi ríkistót tókvíð, sem að tókvíð að ríkistjórd sem að var hundi forst þetta í vavkið áður og hadi Íglosla að anmarka pæra vækna þess. Han er við án skói, hvað man seð er við svolti í skói. Við fáðum barað ekki þessi borkarður, markasður og gildið áðið politikini, sem að að þvér ekkiðna í ein Íg tekinávekkurur. Þu hvað því þí því því því því því því því því því því því því því því því því því þ og var skalveg og favri þetta atkargræsla og høvegda inn. Og så var såkko toksaltig folkurur õnferd og attingle. Han er bara, han har gjort engin poli tisleid, så vi er pneðaslau tilitig. Og så stræjme, haktum erkinnað, vi gæknuð skåhalsal, søfgurri, ja rikki søjsebærtis, noðna õfgurri fyrisíjast ár, og så hømjðum hatlalus, pjallus, og viðlau fram og engin, troverdið legiér fyrir. Men hva hinkin troði? Hinkin troði? No, no, no, no, no, no, no, no, no, no, no, no, no, no, no, no, no, no, no, no, no, Nókko? Nókko? Hva hinkin troði? Hva hinkin troði? Hva hinkin troði? Hva hinkin troði? Þuður talemda vantir í ar tenkingu í vantar í kisulti bara í metar ældsgir að fyrðu folki kvér staðan er. Hon er eit sjæt að glalgóð. Né, Né, hon er þáki og hjelda staðan og við noð markar í er myð meisjöf, fyrðtáki að midlið. Að er jo stóra og stáki fyrðtáki sem hava, miki velaktin kað valt og þvíki að það férstsóna kostnára eik að útti sinna visski þa við nü. Og ændu fyrðtáki sem að stant að ver, og havað ekki að velar níka valt og því bara að peria að trott eitid að ekst, til það ega fyrir satt í kvér í tinn. Nú þá er per staðan, þetta er myð meisjöf, við noð markar, við seð að met að útgæðin hefur ekki enki froupa lega. Það það sjævri í hava áður að verdi og áljéð hefur ekki enki fint og það fyrðtákiðum að ger að kvartmót og kank að kvartlá. En önnur sem að eru bara að, sum bara að kom en að fyrur að fættur og önur að bakná í pati, þetta er myð meisjöf noðan til staða. Það hældsko í sampada við politikina þeir að þeir að stvórmól, men þeir að við að skil að hattla við sem fjallum. Það erð að párkjært með töndum hættir sku, það er að annas á er að sailast í vasa að okkar borkarna til þess að þúriki að taka að áljéðinn tuónu sem vilkádi að skeran í ur. Það er að fari að hælda að spart na áragerir og við sá að ekki að þessir í ekki stukkar í hundbara sailis lengra í vasa að lansbana og það nek, veikir að fósko fyritake og öpnað að skervið, en stirkið að það erð að það erð að það erð að erð að rann k áhessla, sem að erð að erð í stort ogðum midað. Það er að það það það þessir, bara fyritakem sem að teljæ að okkarna kosti að folgna í þeir að samlingon að er það er þeir að þessir bara fyritakem að er að ekki dvida. Ja, jag tro haldprås en takun að lønum til uppar að helmi kjað að manferið kom fyrtagum. Og við seðum, þetta við seð býkninga gérannum, sem við með mjög manferiðkor. Tæreð enkiðna farr að taka osinð enn að hækannet, hæta hæta hæta rastbarið uppsok noð muniðu skur í. Og þá kjemur eknikor er en að tur að að tur lív í kjað kjækum trinni gjældu. Við seðum að tur líi seð tur lít að ikast að tur að tur vórna við. Já vela tærksjöpronsen? Ja, við seð just að að tur mjög að þessu ekkiðn kær sem hér að kom með að spalt í að bara næstu. Við kom muni að tur líi seð úkast með að ratt. Jælta muni kjað að að hævæk með að mjög markið sem að fænkjöf, sem að prævæn er að að lønum. Mønnu svo feirastiðið vilinnurna, ekko timmarna nesdu við koma manu, hani hjeltum viðum heðna sjá helmehla, höfnúki í tölónum, maðurunet að fér að þálaftur. Þulmæn sem það sem kerstiði við koma növanna þeja eislander. Hvað erið þvér ná rigustjóðnið, hverkvart var haðið rigustjóðnið, Båda vela er sætningkot að og er en lappar að velja til þessi tinkin og það klaurur það er að er að er að er að er að er að er að er að er að er að er að er að er að er að er -Tut og trvåttið prócent. -Jasko menn þur er noll casi fist og hårvapar i spíl og sæja er er island er færstum, at greida noll er mannja her er lönden noll er ordet. Við verð eksturna það er hverki skil og hægnaði mörg ár. Samt kæppning í verhá við bara ækast, það er og flerðið fluð fyrló að flu og hæðin er nollantid. -Jeg helta það það timið seko mennjá på að fyrló og mað að lita bara það það þvél og lænk í spíl, og sæja er við skið það motir sem við er maræk eitag. Liklet til það leve ána stu ti árin. Já þurur að fari álkið að röstokun að fyrló að fyrló að á fyrló að sébað til enkjára samikum. Við og það størru en pár óta á yra skæppna þvá að þvá ég nu og sáka tjémr ó því. -Eð er það ekosum er það í það það timið palið, það það það sjað var ger að timið. Menna það það flu er að ekst að leve í sebað hról komið mað að má að máttu er að eki bara Þu taktur. -Tá það það það það með er að er að kona með lútt í því félja að máttu það það það kan skið fist að skiði. Giver stordende meisland eraqa laberits, i sona studu sem er að ítræk og komu i daglum við flustið til fjelasis. Fasjórdene og korunna er mølgja þia pærturaf stordende meisland er mærdið þattna í þessu fjellai og það er það er að markumni, að flutja að hann stordende meisland er þattna í þessu fjellai og það er að markumni. Að flutja að hann stordende meisland er að markumni, flutja að markumni, flutja að markumni, flutja að markumni, flutja að markumni. Að er að markumni, flutja að markumni, flutja að markumni, flutja að markumni, flutja að markumni, flutja að markumni. Þið þegið þegið þegið þegið þegið, þegið þegið, þegið þegið, þegið, þegið, þegið, þegið, þegið, þegið, þegið, þegið, þegið, þegið, þegið, þ Það er ekkið eitlað sem lítrótur að staðað að á islandið rækstaljað sem að páðnæk og að næstunni. Fæð er áll sem við kemur, rækstræislandið er modrækstum þess að munter. Það er því þegir að kliðum að mérlað hað að luna kostunað, sem að sejja med nollkur ínfudnur þessið sem að innapreitan, í það að kostunað er lið fjelas sem að ræður ínkur að kliður íð výð. Þur semð er hældið þrá 20%að hældar rækstal kostunað islandið røm. Samma timmar kængi kronar svakala hát, rønkængið er hældi bara fra om við íkjær. Hver allt við við er hæra. Kronað munnur stikkast við lika. Það stikkast við þá, og bara á því þessið að er að allfjörvætonk, í með tilan, það er kronað að því því því því þessið að hældið. Við hann að glímar að á ykland samkæten, við flyður að havvivð. Það er þvér að verð tagi í samkæteni og hefur oslað lítum að sagia byðn að þess dítlai sinðum verðum. Jessjér oslað fáttið það støður som það prætasð að komaði máðum nuðum að máslantirja hæk. það nájjappeld hóta það ganki áll þvér í samningum við það sastjættir, flyðverkja, flyðm án og flyðflyur og komaði máðum og það er langsist fassalja, það hældi að nérvistan að sin samningum varð er það það nájjasslantir það er það er skilit af það er pætti støð, bara allsæk í að það pæsta nyrsta var það var það var það var það er samiðum enka lønna hækðanir. Það er íði fyrir stjættiðnar og flyðflyðlai til lengur til malitir. Eð er að er að er að er að er að er að er að er að er að er að tima farað þes, sumað tutu að mást að þeipi að níki að. Við sáltið með midi, í þá sem þeir sem þeir sem þeir sem þeir sem þeir sem þeir sem Við sáltið með midi 2030 á ára mæraja. Þum timmelt í jó stévan her og hannar. Við var sånda frækkar, skilninkar þir eléð sem stur, den draizlður rakjað var felasður vóra færað er en timma. Men viltu allsæk í færað rækosgónar, hóttfæst lag gálfadur eléð og ég ekum þetta hævr mjó átti sem léða færa. En eftur hækja var krainla allsæk í nej, lagt landkænk í þí það, í fistalæg, abri óttu þetta tankar halt, flugsdjættir felasðus hava á fyrtag innu, og öður leið var krainlaið leggeneið landkænk í það, á navfram ekum skonar eftið kjøf, á skultum og skultbindikus og fjelað var mærkæk, var kruveðum var landmæðum og sin timma, það var mjöfhær mjövvægtid það að sin timma, og ég væta það var mjöskifta skonur því amdeja rakjað fyrtagisð og sin timma. Égðum að þvó kattetta það starsmæð fyrtag? Ja, og hjældu da kjepar hæstaðsmanarfjörð, hæstaðsmanarfjörð, hæstaðsarfjörð, hæstaðsmanarfjörðð, hæstaðsmanarfjörð, hæstaðsmanarfjörð, hæstaðsmanarfjörð, hæstaðsmanarfjörð, hæ -Kjæt hæk hæk hærvisens til segreda, áløyni i morkos tettu. Hæra stjæt tettirgjæt á ennsau hætna að porr eise løyn. En hjældu svinprakona að nast áðum. Ég hæriki nein verkallis fjölog tala þanninnemma vilá, -veg og solu öndusko. -En kvarn hætna. Mante nesau að það er finnur það að mentellja bara að nesdu végumir unni munni, það röjveð til enkur að mikli, mikli að tidunda að varum það er það er það er. Þú kvettni leisú öð þessu að vantamol sem mörum að talmiér þeir að helstú áð er bara það er enstudur sju státtir að tvémur tilvérst. Þú kvettni Þú kvettni það er það er það er sju kvettni, það er sju kvettni. Þú kvettni, það er sju kvettni, það er sju kvettni, það er sju kvettni. Það er í við tuðu. Það er hætað og sku að það er sju hætað varpilit í folkvar svoðla húlægt, það taka þá, það er sjælta kvettni, það er ínum það nea, það er sju mikáður. Það er sju að er sju að lójjað seðað, það er hætað er í við er ínkú sku að fjörffistig. Það kvettni, það er fluðin. Það kvettni, það er hætað og í prákjað er sju bara egað er sju bref. Ið þvér þvér þetta var í það miðkísk og í þvér það það það því það það það það það það það það það það það það það það það það það það það það það þa Það er að er að er að er að er að er að er að er að er a Þuðlóstlað við síð það ekko Lóvarð það við er í þvírkiðvinn. Hvað seð það það það er í þvírkiðvinn? Hvað seð það það það það það það það það það það það það það það það það það það það það það það það Það er alt er såntið, ja, til lov við, menna við giv eftir, og við tývann pŕnti í vônum övskja. Þegi stuðu með fjelainnu, og það sem týmað sem að það hörður var nebna, að sluxtið, það við það það maga fjelainnu. Naúkalað, og það eru evlúttið? Það er annarumurlükka, eð sko teg í kævunki núna, það neað, í það er sarsöka fült það erra, ega íni lovolkja teg innent það það Það bara stáð erintið. Það menna það að taka næstu fjóra við, og núna, og para halt það það það það það það það það það það það það það við erið, og við sem beðið það fjelainnu. Vietað þéð að við skit að við nís hér hér þú bara tæk að bara noðum heimá og er að skåð að kastin að Þlája sít að aftur í þessur úklig, sem að var hæð din kringur. Gjæk leimá þi að það er að tur að tur að tur að stórfluflufluflufluflufluflufluflufluflufluflufluflufluf Viðum gëkleímeðið þvér það er tuð að stórflúfjölú faran að hysin að islantív að kýt markum að rum. - Þið er fennum að rum? - Jaa, með gríðalú, tjóni að tjámaðið er það það það það það það að það það það vapa í það hæg starsmað að islantíir með skurum hætti. Hvað það það gert með það gert gert með það gert með það gert með það gert með í ein bregonfjöllessis. Það færeð en lýð, það þvér það það það þvér það þvér það þvér það þvér það þvér það þvér það þvér það þvér þa það þvåg felasis pildi skáki þisgólið nu? Það fjelaði verðið barkið láttið fara höjsin, það bara það sik í hæk. Það er fjelaði gridalið að mikulvæt. Það það það stetir gágrinnaið ervistið oð felasisðum mjög. Ja, það er það er það er það er það er það er það er það er það er það er það er það er það er það er þ Þaðlai svoði svoðið, til það þessu viðski það viðnum það það það það það það þa það það viðskið það það það það það það það það það það það það það það það það það það það það það það það það það þ Eva fjelai með tur að kurum hæt í skå stövarekstur það hvað er þetta krída lets Að fatt fyrde samfjelai, það neð það maðu áltrei, stövast, það það það það er gríp í ní, með kurum hæt í? Það er ligga það það gir það miniði kæntur ú? Það gríp það er að fattlandið níf? Það er að gir það það er að gir það ræt? Það er að níf, það er að er að ræbja hanska? Køstsum Mikael Árryf, er det fattla er slo dæfer i slætt, eppna er slivog færa þemst unana slitt. At det er nöttelum, at det er flere fjellog som man flua. Ja, satt bara, det er sju mindi fjellog, vi hønt ejmeni, så vi sko er sju mindi fjellog, heðan var og play, og sjesterklján var og hældum bara allveð ver og leð árryf. Það hætna sko i allflydingfól kjæra alltæb timma, og tanniða við var ma sjál, við er þegi, tannið skæt, stævig skæt, leð sað. Ja, men markalt er mergskæt, og Það er slandir og það er það mellum mikael á er að filtegi, var andið er så karg og flyttning og fyrtegi, flyttning og fæsk og fisk og annas konna búrað og gjöglem og það markað elendis er andre og nokto til man play, var og er var. Þan áriðu markfult að við það sem við samar það og það erna það ernað ernað ernað ernað ernað ernað ernað ernað ernað ernað ernað ernað ernað ernað ernað ernað og það hærað er mælgu nænti. Við með það maðu elki komu sustáð, það það er mýnur skrixta íes, það er mælga. það er mælga stóppi ekon tima, það er mýnur valta, það er mælga það er mælga það er mælga það er mælga það er mýnur skáð það er mýnur. það er þessumna mónna mær, stjórnað er fyllasnins og stjórna vilkast varnti grannmisturna bagu tjöltenis, það er mælga það er áað því. Hver þá tilfningoni? Það er í er bara 2 áðurururðururna fósstjórið stjórna varum að islantér, það er halt, fósstjórið það er áðurururna hællsturlæturum, rikastjórtundar, það er fyrisðið vedeum, við er fyrisðum að mála. og sådga hirvundi með eftilitsa állar í vyrusus, sem samkum Gustava og ståa. Þið likða maðlað skraðan og mykjó vekkin, en hannan hætti röðta Ílvislað að mjövvíkast áða. Og folkidu bara sem fiki sem með, með hannan fyrtið með köppet, enð bara flertu, ásluðða regnik í ásluðaðið erlók jónimalnaða, og einja fyrð glúðað ásluðaðið erlók í ásluðaðið erlók í ásluðaðið, og enð að stæppna regiða því fjordunkur þess áll, sem aðlað jæppnað erlók í fjordunkur ásluðaðið, veð erlók í ásluðaðið, veð erlók í ásluðaðið, veð erlók í ásluðaðið, veð erlók í ásluðaðið, veð erlók í ásluðaðið, veð erlók í ásluðaðið, veð erlók í ásluðaðið, veð erlók í ásluðaðið, veð erlók í ásluðaðið, veð erlók í ásluðaðið, veð erlók í ásluðaðið. Svarstur á stúðuna, enn erlók í þur barajað, enn så sterk oð kronlu, sem þetta í hálta, seða, og þúnað það komi mörkum, eftir í kvárir stanta, haksmediterað, þúnað anakort ánaðiðlað ogvartiðað, erað á ævurt, og þúnað fannu missurum árum, það mað seðiðað rikistudna, það við erlók í þvér heppið, það við erlók í þvér mísur í þvér erlók í þvér leikas í þvér prótaðstram, sem það í innalan í röðn hækurundu, siaði ekki á áltaðum erið skáðað hældurun orð er, það mað kattlaðið skonun svikalok, það ásluðað erlók í þúnað, og þúnað skræðnað hávað erið erlók í þvér þúnað ginkið vel, viðsgifta kjur og hældstodum skrænna haveri som við tvérðum barið hæstu hældum og við tenðelur hvér þvér það það það það það það hvér það það það hvér það það það það það það það það það það það það það það það það hældstodum skrænna haveri hældstodum skrænna haveri som við er skrænna haveri hældstodum skrænna haveri hældstodum skrænna haveri hældstodum skrænna haverið hældstodum skrænna haveri hældstodum skrænna haveri hældstodum skrænna haveri hældst lemonade Það enla eik og það það að inflaðið er að að mjartlinn að marka ein tenk teði greislú og það var að valta að svumpar það það það svumpar það það sem hækkum að kængi krona það að það að það að að það það það það það það það það það það það það það það það það það það það það það það þ og sånna atterasisutag og musindisk kronan snertad 100-20-20, og månte er rundu i fyritag. -Vur rundu? -Ja, og vi er bara medur med talasam, men jeg ser hanna i skilapunframir og sælla banki var greipa inni kjalltres marka innan, ahan. Så jeg ägger ekri budun, hanna kjalltresen krippaldur, hanna greipinetel aha i ja styrkinkin, hanna mjulansin, hanna kjalltresen, hanna kjalltresen. Fandag sæsitron og genkistirku kronar og utav råsala sterkabotorskrynum er av alt ati, at kærevedir ikke på hjapniki efter om hald fyr fram og er jo som er vidre reinstland og hækne bar isla skal haksu. -Han man sig er beisig med? -Han er avstann en fyrtiasumertallum og hir sig skottelun og kreppa og er det sig er hannabokad er til en la tala. -Nag kan bare sintel svakellasiklul og hirma faraiggækknum bara hunde allkula nio tima, hvað sem verpulkan er mikil og fraðlátt og växtir haur og hirma pyriasiau. -Nemd du, markgivæftir ena indlandsi hækjör, hannu pikkinkar marka ena átlus a tekoe på svaram er. -Ei ena sama tima er ena skert gast afta vaksela, hannas en ginki er hvefte samtleda og hvefte afta, hannas en faur og utluskrena mha fem tima. -Svirum til sega spyrta mei foto, maretta og retta sevvöð og hvist sevar og hvist og ális, hannu ena Þa gyrast. -Jasðundundala með hæta sehkursunna og hvist og mini tilurna við er vera með ervrú, hannas jaukul og hvist vekna við, hannas envérum beilja ekurskundar í faskinki. -Uta möðna lokoen kærvide aðlast fér seja, giv enka tro áur og hæl turna loko möðni hæsi svákala ginki styrkink. Þu skå aftordningsnæmta an rünken giv bo hæk og hæl turum tüttu og finpråsen fra við snemmaus tüttu og tro. Og da er noðna pár eftir sega hækkund, ha napken gynni sju stága, hælti og det hærra hæl turna tapa tusosöjtjan og éppar að sjui pöðnsta og var tapa tusosöj. Øt að mún að lókum valt að þí að sjæst að gledi fér að það það að að að að að að að að að að að að að það að að að að að að að að að að að að að að að að að að að að að að að að Það erð þannastan, það árður erðum minna neymir fyrir þur þú áður samaskapbi, það það erður kreinað sem rekkimi stórað lütað sem sem að sinni kostnað lýr lýnum. Það erð þannastan að án vabað, þú verkað erðum álður það mjöð erður það mýr í þúna stöður. Það erðum það treið vauð formað sem ekli kænkistirkinku er það sem nýja kreinað sem er að sprækta uppiðaðum að okna ráðað. Núð tveimbara varum og það er kakna við stedur, kakna við stedur íðnáðin. Og ég hæld og ég spürðið að að skryvion það. -Mætlum. Mætlum. Mætlum. Mætlum. Mætlum. Mætlum. Mætlum. Mætlum. Mætlum. Mætlum. Mætlum Þúð fjörfistingum það mjög? - Þúð fjörfistingum það mjög. Þúð fjörfistingum það mjög? Þúð fjörfistingum það er kakna við fjörfistingum það mjög. - Þú fjörfistingum það mjög. Þú fjörfistingum það mjög. –kutur 200 miljarder i utflinsktekur og auri, og hjettna, og hættir skå fyrsbera fjörpfestad það erur, það erur állar seba hava bikla þeik igonosega rau sjávordvi, hættir stóru og stærtfyrtækig sjávordviur. Náð næra flutetilð er nota fjörrmagnisit íja fjörpfestad í þessu berkavðum. Hættir skåttir át í því hættir skåttir því hættir skåttir. Allan sen er i hækkerur, og við er kvartvimam við erumme meda, og það erur við soltir med allra skå fakturra i kancjén, við erum kæskig uppliðvellan að seð áður. –Mir fensk, som er politistin, það seur, som er technorovtig varan til áldrænda, han er runninnur turstata, það það seur, þrumhætti, þrumhætti. En það er soltanni, á skjert for að talum að folk fyrví bara nooni við konið, að fara herða erum eins oldaðnár. En talum að nækki bara fyrví mjóta, þrumhættir. –Biðu heim, vil í landsinsað, rekkig skuldsæt. –Nið, neið, neið. –Að það erum að fyrví sérváð. –Nið, neið, neið. –Að það erum að það það seur, það seur, það erum að nöðsenglja, Þið er læreting fíldemis á fastegna margjæri og nuðsindlið læreting fíldum því því því því því því því því því því því því því því því því því því því því því þ Þið er læreting fíldemis á fastegna fíldemis á fastegna margjæri Að þarvenkan, þvá þvá þegð að velmæntar hækfrag, að leðsam að linnæk og þelan pánkin er að segi. Það er að sega? Það að sega, það sega, það sega? Það það þegi, það það þegi, það það að þegi, það þegi, það það þegi, það þegi, það þegi, það þegi, það þegi, það þegi, það þ Likur olofti oð það er áað hættunal simrapista stagur er að kom að flere átum hældurum hældurum hældurum hældurum hældurum hældurum hældurum hældurum hældurum hefur áresiden. Bikinga markarna er soð hüljó seð og han er bara bikka stuðf hæra seð áað það það smánsað manonna í egtú ár, og við lítubara á eppna segun bankarna það er útlanda stappið það er trikja banka, tilpikind gérans, ar runnvirenuna heisti, alltrivedi meirra utlanda, storda, trikapankan, tilbinkarenis i sjøn. Og nja herre, herre meirri utlanda, hældurum ar tusa sjøren, hældurum ar tusa sjøren. Heldasjuvir 400-500-600-60 millilurur, tilstum ar sirkap 15% utlanda boken i hæm. Såpætist við er den svært alt fokusn og fundi við kvinnirra, sælapankin hürgundið la højknað áger þia, sá ór og legi sem er pifta ståkur ellentis. Og þvér er entu með er en sér stært í mækka og torpinaðtla, þa er locksins að verða ekur, enkush kvinnar regnigskil, Ågjör, Ågjör, Ågjör, og tim er byllig sem borik, og entu fundi fint, það nárbæk, er vækna átla sársins. Og þvér láv osa tim byllig. Eur er reikinked i prasabna skultum. Ja, sabna skultum beicht segelapankurum til a halten iður laum. Han lönkum varks markasvastum að reikisprum, bara ens lagt og húksas kjetur. Og það er mitte álter há, varja ekur að abilinkar, það er mitte álter há, varja ekurum skulta tum. Og það er áhovert, það er mvernhænna íslændið, það er á að því fækjænna. Ég er pann og kvervað sån mikum það, og það er vissom varja haumolja aðrændið, það er kostnikarna, med ASB er noen elur gavgust, það sem vede mitte hann og íslændið ekur næn, það er timabil, það er ásdann sem borverra, það er stæklig ávurur, bönda varna ár, það er að elur gavgust, það er að er ásdann sem borverra, það er ásdann sem borverra, það er ásdann sem borverra, það er ásdann sem borverra, það er ásdann sem borverra, það er ásdann sem borverra, það er ásdann sem borverra, það er ásdann sem borverra, það er ásdann sem borverra, það er ásdann sem borverra, ellentis og siden staðaðna píngað markaðni hembað erusna helstú áað því því því því því því því því því því því því því því því því því því því því því því því og hvað er lýturad heimjulum fyrtækjum, jæpjulur íkiðsður í líka, fjármbala kærundið, því gáð sist og því það er hæt sem er la stæsta prætiginn, og er að það er bara því það er ítri stáð á þjóla bústes, við skultum erkjert erlentis. Náðan er stiginnet heimjulum fyrtækjum skultasarlit, er en risnku áð, er skulta og erlentis, eru bankan er og þeirum ein mjú lithlafjármbrunna því erlentis og kommer til missrum árum. Langsrýg skultað erkváð, það er bara en minst og ág eri heimjulum fyrtækjum med að það, íslis því og að bú á, erlent er eknurum fyrtækjum skultasarlit. Það bú vera þann er mér að minna fra fyrt fyrt, skultað skultað skultað skultað að mjú bankan að turst að fyrt að fyrt að 16, og íslis því erlentis, það skiftað að er mæst að málum árum að pikkjubækjum erlentis. Það er að bil til svákla að mérkla að minna turlika að kringu kærvíð og íkvíð störlika, til við pó því það að selv að bankan að tókla að minna að skultað að kaltir svárað að ypvað þúð semðum miljða. Fann að það er og það er bara að hénkja að fyri og minna það erið erlentum mér, það er erkví kærví srú nekvað erið vantum mér. Það erkví nekvað erlentis. Það er bara að hvernum. Mønnaki katla á "Djækstor raskristir" er mykki laufutt, ban skatt nærullika vel stadir med sinna raskristarpeikur. Skarivir var ágrar við, ja, þvist hjelta áðal á þvist var ámalónum, á þetta stri medðurstulundum og þvistri rústlandi og okreinnusumma. Er jo hins stóru vaukastir og hakiður, am mjög lehlú tilabni áll sprunki í loftub, í tæmöpni. Da var við bara forna lumpi og svært lehindir, það segnar þessu út hældi mjög mykki lau. Stir korisne stjórabós er þannig, hannur alltreveri meirig og bedri. Hannur við er igum að vera som þessu að semila var, í en fyrir í trevfaldum. Hannur verað er í en svært á þessu mjög skuldsættir, sem að taka skettlin, eð vår þegar en kevver. Køttnæ, køttnæ, hælder toð hælder var ja álvundummarkaris. Gjæhælda mændrainnar gittar, lüttum salti í ny framtidena, í þegar vånum hannsig betra væður, efter arv, og tjör. Rindum nolláveg køtt í erimennasir med framtidena. Gjægar salti soðnna veranti í átun livenu, veranti storköjpantællendum kjalltir í það og hætna. Hefur er valtt í mjög vånprum, hvað sella pankin í hveri rolor, í týni, hvað slæft kronunni, í rundni langt nedur, hvað þegur. Og hætna eltsupremist, hvað minumátti, að er skuldki á hvað kænki. Hærdar fram, í það verja, sem að hundrainn tilgældin, hvað er í vórlænki þar og því það þegar ten kævver beræftir og sérna sérgapara. Kronunni fyrir kronunni og að þann stannunna, hunna bara minumátti á áltjölja áltjjöbværa, hvað er á ein aftir tilbaka. Og þegar råsala tullur, það skifte sköpum í burskapnum, það burskapnum. Þlæntin komiðum hætna líður og kláver, þvonna innum, allmænna lõinnum að nýmmeð. Men kænkið hætna það erum nýmmeð, og það erum neur ospandi. Ja, allmænna aftir. Þlæntin komiðum hætna þetta þumar og það sem bara varværa, það erum nýmmeð. Þlæntin komiðum hætna þetta þumar, það sem bara varværa erum nýmmeð. Þlæntin komiðum hætna þetta þumar og það sem bara varværa erum nýmmeð. Þlæntin komiðum hætna þumar og það sem bara varværa erum nýmmeð. Lutvatt. Fyrtig troko megko? Jeg heltasig að fyrtig að sjö, að þetta í Lutvatt, þessig vettu valda að vera með sko að raperki og fyrtig að sbæs, og með fist, og þessig bara að við rað til það með halsa að sjöfkiur, þessig kom nona Ífkiur í fyrra, að þessig vettu valda með að við kvinsmér í kærvinnu, og þetta pyrtigst í þessig í þessig að nona í þessig þessig að svætigst, og þessig að korsningað er i reikja, kevnir meðurlíti og hampirir að fast við velfæra kærvinn, sæsig að périr að velfæra svinn og pirir að þessig að seði fyrtig. Og ok, þessig bara ervitt og þessig vantiner, að er en sjö kjað reikjað og borkiði verkemni, er þessig að viras noa, og að varna fyrtig að þro, þessig að þur fyrtig að þroð þroð, þessig við hens stútt, viðra seta meirig kvæðirinnu, reikja og svætafjelaðum, að vinna og að stúda með folk, og þanni að alltid að folk þið að velfæra svinn, geva það það varna í þessig að kværa það er sistla með andra folk, það er bara heðna það er að hít að folk, það er bara füllt að folk, jo þessig að samfjelainn, þessig það er bara það er bara það er að hítt að folk, Þi við æbjörð áðð erð erð erð erð erð erð erð erð erð erð erð erð erð erð erð erð erð erð erð erð erð erð erð erð er Þan sma otutur, þa ordu við að semi að vastan að er að speja heltur slot til að færdirvíra viðra viðra viðn noðna. Herna fjórfrelsi að vinnu marg að stíri slikum það folkjæti færdir að mittli og færdir só tilbaka, það það verki stapa ekipar að framfaislai ekur tiltegnur kæra við. Herna með hüsta viðum ekki viðra filkast noðum velum ekfa retintum, er vera slæda innna og hir ópebera og mæsir ita líka jükjörum svæta filaðna som er uppar að ekit alltó og kålununna því sem að vera pirta stálsal slikur í bæra slæm. Og það er að það skjærmað sem að vera hårváta, það er bara hinn fjörlastljó þættir som er uppar að risa med ókna ræda innnir í því. Það er bara só innvæt sigur, það folkjæv var að jabg að kvar sem að vinnur að vinnur ekki. Það vinnur ekki. Það því sem að miki lagt, að kærvin, ó ekki til að tunlisi og folkjæv mækjæv þar að vinnur. Það seð slædað er dün, der innvinnan duman. Það islað seð turmanum enn, ó að veð það lúksus, það råsað lea lúksus, það því er að ekki gérann enn að eit lútt til það halta ófrum að beitt að hér liv aðtara og það er að Það er að úka að orkvinslja, og enn kvað fram það gir munskjað að ræstina. Það er fætt að það er genn. Það er að lik að þetta þetta, það er að það er að vera faira inni kærvin, það er að skulda rætindum munskjað. Það er að tilpinnikar. Það er að kælt að verað er blonkur. Það verað er að kik er. Það er að er að seðan, það er að kik er. Það er að kik er. Það er að seðan, það er að kælski, prækst toli mei samfilaðsir, så við konð lytvæk nens að sku velferða kærvi byggist að konð fjögfilað satmala. Ég byggist að til í að veli hensvinnan til manðs. Det er sål að kvartas í að leida. Ég er mys noð þá. Við er pikkjó að sku velferða kærvið er teg kvartirinn og í vil þá sku fjögfilað skulta en að eitinneð er að saumalað. Það er hú minn til enn seð það það skið ut trill framfasð það nænkig tur vallida sku sku arta konðtvætlað þörv. Það nævilj við haða? Það er svær við að sjápara, að það bör tæm í þess og þeð bara rinni rituludna. Það fjögfilað hálta hér fett eppar hårdi verulet vantamol og í því var segja að með þess að álkirðir að velferða svær í reikavikur. Það er hérðið nollísið að bara myð polið til þérví til það fin füldur, því varð er ena reik á það. Það var þetta bara því var ákirðir að það var það var það var það var það var það var það var að reik í innni kærvíður. Það þigir að seður að stöður að er að bæjta við ekkurur reik í það flakum og það er að við sess það er að flakur í ritulud. Það er að því var það er að stöður til það í það það það sem við mállum en lengrað álíð. kom að þru prôsent. Og það kom að þvína að sem herrma að nepna. Þetta með regna að godi tímpondi, og líklaa fyrhældur með er að folk helt, pathetta að trevværdar, á þann að samfila að sat með lakkar. Þetta með þvína að þvína þvína þvína að því fyrhældur með er að volkjællt, pathetta að treværdar, á þann að samfila að sat með lakkar. Þi lőrekkia og hættiliverisð töverasð þessi að hækosjük komað þrupporsðen að næste aðurig bygta þi kallőnna vist til að er að hækka hætti að þessar og er að þessi að þessi að álinnasðu þeir að þeir að fér að líkur áljulja férir að lőn, hætna Þið þessi að vinni markaði er að hækja að er að hækosjük komað þrupporsða aðurig Það er að noð tú tú að sju. Það noð er að á Það á Það á Það á Það á Það á Það á Það á Það á Það á Það á Það á � Sjæst du kom að hættu og minn byrttin kom að samfilasnulum hir kring að byrttin kom að fjærla að fjærla að framum noð noðum tainn, það það það ná þessu kek. Það rós að það það það það það það það það það það það það það það þa Þa rosa sað það það það það það það það þess að þess að þess að þess að þess að þess að þess að þess að þess að þess að þess a þess a þess a þess a þess a þess a þess a þess a þess a þess a þess a þess a þess a þess a þess a þess að á útkultriki séns og það er átúlók og dað vinnu að nöjsú. Þilbjað þvá þvá þetta vari féris sem að leu, mestu haksjót nöðr mistuksidus, ára tügað hvistlandi. Lásiðvist og þanná þessið rikistur hefur bara ein bleuðum samfetta þessu lög, að mistið un trúrlík að sinn til það vera, enkur að erið þia pæriast, við það náðnú verpólk og vakstum. Við þetta er pæra því þetta erið bara prætare, forður has að leið því með er en ára tüga, að að það pætur Það lög, að mistiðlú, og er er en að býntón sem núna, vakná þetta er álkuló, osjolpært. Þetta er að við sem enna þlaði þetta kervið, það vi eitur við röðnum er að hårvapara, sem er að mjög kritisk og beigum, að kvættið því því því þetta kervið. Þú mjög hårvapara, því þetta er að líverið skuldpidigarérður, röðnú verpólk sem að rik eknú streim, að líverið skuldpidigarérur, röðnú verpólk, það sem að það keta í röðnú verpólk, og frannskir sem að mjög. Háðum er að núna tilta við það reið, það gud nénna ega výtar, að reiðt ekkurur, og ræða var að reið knu til pak. Það er að skulda, kýnstló borki, líverið erinfynna, og þáð við það er að það það er að það er að það er að það er að það er að kvættið. Það er að að það er að að lífraðið, að er að breið, að er að verðið samfjelóðum, að ní er að hopar og komin, og það tega er að það er að kýnstlóður, fyrði fórk sem kemurinn til að samlað, aðlað, að fð og jávilmæra í summe tilvíkum. Að nevjá fistens og það seð að skapas, og í summe samfjelóðum, sku bara hélja að sånda fyrðið seð að líf spennna, Það kvætti líverið soð velfæða kæra við verður reið kjúð og fjörmagna í fram tidini. Og við verðum að færa hårvasti og við sæta hér líka. Það fyrði fyrði fyrði fyrði fyrði þeginn var að kreida sem mikja várpulkonni, og það var í sem mikja skortur hér og samfjelni, og núna þér að blikur og luftið það og hérum að rú tom álta það það það er ímsir smære állar, som er að har að til það er að minnig að van að slik, og það er í það er í allt stoppada sem kvæðum þess tilður. Og við er að er að lýtlir sem brunna sem að gonga ekki gjækneða er heitvíð. Vannt er en korravera og lykka tenkin godna í það hörður? – Það var hálveg samt. – Það hálveg samt. – Það hálveg samt. – Það á á á á á á á á á á á á á á á á á á á á á á á á á – Það var hálveg samt. – Það var hálveg samt, Það var hálveg samt. Það var hálveg samt. Það var hálveg samt. Það var hálveg samt. þessu növeg gjörtt núna aði að landa í núsnu ega tvistra, að að veta sérst að kað fjárum minna til sánkens eiffnú sérst að fára í enkú skonna veiði fjáll, lente að ljóst, kák var til tegnum fyrtagum med að átunú grein, þessu að varu fyrtagum að matur að vesslunum. Þan að sánkens eiffnú sérst að er að að mjög oðu skålja, þann að hálu stjórt að lente að halta í tegnum að eiffni pæta í enkú það hævur að uppræt að að únta það fyrinn að bara tið fint an ár. og rosa lau, og lau, sjæstakta, sjaukus, lydit skiljningur, ofta tyrmergi, og stjörundur sankersetelisens, gakvartem, adikjörunds, en fyrtagir agripa teltesar en annau framere hagrar enkug, að tinghvazen er þørvoslikug, og sankersetelður tilpug til a, koma en, beitam, ju, yttinga det skiljur, Þiðum sem ofta tjún hveilte þi að tilta gippar að bæk að út og hælda við. Þiðum að lýtalu 3-4 að slik að samrunna hædna sem að það sem að sem menna að barrun að stjordun að virlægen að ákoð að palað þegi reina áta. Þiðum að við tilvitli að samrunna bæk að og þó var að samrunni færd að tilvitli að noesni að arteg að það vensjus að kinnusvurðum að sem að bæk að út og Sveitilvætli tess sambrunna, mætli tvaqa fyrtiqa fyrtiqa fyrtiqa fyrtiqa fyrtiqa fyrtiqa fyrtiqa mæra afta sigiauði kváði samkens eftlða veriða. Erða veriða íslisga nætundu smæki vizkið vizkið vizkið fyrtiqa. Ja, hóso sku píla verstað, hóso sku píla verstaðið. Það við þá þessiðan barið komik sku barið ogðna áttriðið sem mænta bari árum og þa sku písku. Það er við máðurbóður að býkjublítið. Það er við það þvér það þvér við þvér við þvér við þvér við þvér við þvér við þvér við þvér við þvér við þvér við þvér vi Ið er þvér það þvér það þvér þvér þvér þvér þvér þvér þvér þvér þvér þvér þvér þvér þvér þvér þvér þvér þvér þvér Þinki kakvartisen viskitellir erakgerna, það er áskordnið sem stortið drathrúður að ega vif, baið að halvefasankeð særtir sem er lika föra sem erid íkið stjór. Þinni er að það sæt akið við sem er íkið stjór. Þannskið vamma semna batnaður. Það er sju enn párteðiðlað og þúð að því því þessu meg í því þessu þessu þessu þessu þessu þessu þessu þessu þessu þessu þessu þessu þessu þessu þessu Miglsunna sækle hefur i sæsta gledi filkin i kringosanfilkin og kristun honna da noodid fækila, mikis pestunna filkis og folk honna vinstra meinn veinu hefur hefur hefur hefur hefur hefur hefur hefur hefur hefur hefur hefur hefur við er hælda það kunda prætas mjög krætis og hermar það er og komaði manum fer að hækirðið er það er það er færa í mjög djópa nöður svætblu og rikistur ten bara gjettur erkjælaðt en svæn sistik fri gakvart fære át og það er þess stuð. Seurus? Ska við þetta fýpolið til því því því því því því því því því því því því því því því sko jöði þetta, þvér politismu vantaball sko kvartafolk uppljöfljöfljöf pæra pŵntu, við flakfolsi, skoð þetta þvér þetta, þvér þetta, þetta, þetta, þetta, þetta, þetta, þetta, þetta, þetta, þetta! að þvík í þvík í þvík í þvík í þvík í þvík í þvík í þvík í þvík í þvík í þvík í þv það hjáhelt á hon sku portvérum, það er kuru, taka pola kærvísku, sjávstæðið fagurður túttu og 5% og samfilkikðið nökvæð þar í krýn sku. Við seðum að rýni poliðiskalaðslaði skuð það og kært fólkfæra líðt eftir löstum og tilurðað enn að skuðað kristurum sjað letu í sem að skilí, skilokku framma výn skuð, það við sem samfiljað og háð kærví. Við sem miklar að skuðranir framma výn skuðan í þí og hætt ná, sku kvætt ní það, kur það, mýn sem trúverður lökjði riksturum, það náð er ansmikki skadaður físbjér í það, bæðið innan frað og líka í það maðlöfnusynna háð verði lökja áhustlað og Þinnið mæð, það náð hjáhelt á komentivetur og fjáðlað hæðinn og annas lígt verðiði bara riksturumna ans ervíð. Er alltaf färgiskrona? Nei. Nei. Tiggir sors tættor ogra. Was tættallum. Was tretta annas ei að vætum að bók rundt djúp að níði súrpli? Ja, ja. Fær annas heltur annas jalltaf färgiskrona? Ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja, ja Ja, ja. Vaðtallum að bólið er sko sannalja Øppi og. Ja, er að vætallum färgiskrona? Ja, ja, ja. Hell stækig. Hell stækig. Er er ståra rauskonur er væntum. Ja, ja. Her man hørdur og sejur kkarrahækig er vyrgomuna og hætna. Myrskonon kan skimöv eller rena bóp og mæra ljettmed i næst. En hjæld samtet er hævur nöselætbjell. Kkarrahækig. Tak, tak. Hverint og no? Hvera kaltir?